အခန်း (၅၁-၅၂)

အခန်း (၅၁) - သူလျှို ဟန်ဒုန်း

ဟန်ဒုန်းသည် စာရွက်စာတမ်းကိစ္စများကို အမြန်ဆုံး သွားရောက်လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် သူသည် လင်းကျင်း၏ လက်အောက်ခံ အလုပ်သင်အဖြစ် တရားဝင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။ အခြား အကဲဖြတ်မှူးများဆိုလျှင် မှတ်ပုံတင်ခြင်းမှသည် စစ်ဆေးခြင်းနှင့် အတည်ပြုခြင်းအထိ အနည်းဆုံး ခြောက်ရက်ခန့် အချိန်ယူရစမြဲ ဖြစ်သည်။

လင်းကျင်းသည် ဟန်ဒုန်းကို ကျောက်ရင်းနှင့် လုရှောင်ယုတို့ထံ ခေါ်သွားပြီး မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

မိန်းကလေးနှစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံချိန်တွင် ဟန်ဒုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းပသွားရသည်။ သူသည် ဤအလှလေးများ၏ အမည်ကို ကြားဖူးခဲ့သော်လည်း ယခင်က အသင်းချုပ်တွင် တွေ့ဆုံချိန်များ၌ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဖူးခဲ့ပေ။ ယခုအခါ တရားဝင် သိကျွမ်းခွင့်ရပြီဖြစ်သဖြင့် ခံစားချက်မှာ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။

မေပယ်မြို့ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများ အသင်းချုပ်တွင် အလှပဆုံးစာရင်းတစ်ခု ရှိသည်။ နံပါတ်တစ်နေရာမှာ အလုပ်သင်များထဲတွင် ထိပ်ဆုံးကရှိပြီး တရားဝင် အကဲဖြတ်မှူး ဖြစ်ရန် နီးစပ်နေသူ ကျားချန်း ဖြစ်သည်။

နံပါတ်နှစ်မှာ လုရှောင်ယု ဖြစ်သည်။

ကျောက်ရင်းမှာမူ ထွန်းသစ်စ အလှလေးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ရုပ်ရည်နှင့် အမူအရာမှာ လုရှောင်ယုနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်လောက်အောင်ပင် ထူးခြားလှသည်။ ယနေ့ လူကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံလိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ ကျော်ကြားမှုမှာ ထိုက်တန်လှကြောင်း ဟန်ဒုန်း သိလိုက်ရသည်။

“စီနီယာတို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ် ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော့်နာမည် ဟန်ဒုန်းပါ”

ဟန်ဒုန်းသည် အခြေအနေကို ကြည့်၍ မည်သို့ ပြောဆိုရမည်ကို ကောင်းစွာ သိသူဖြစ်သည်။ သူသည် ပါးနပ်ပြီး ဖျတ်လတ်သူ ဖြစ်သောကြောင့်လည်း တုန်းဟယ်က သူ့ကို သူလျှိုအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်ရင်းက ဘာမှမပြောဘဲ ခေါင်းသာ ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ လုရှောင်ယုကမူ ပို၍ ဖော်ရွေလှသည်။

“အကဲဖြတ်မှူးလင်းရဲ့ လက်အောက်ကို ရောက်လာတာ မင်း မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်တာပဲ။ အခုကစပြီး ငါတို့ တစ်ခန်းတည်းမှာ အတူတူ အလုပ်လုပ်ကြရတော့မယ်။ တစ်ခုခုဆိုရင် ငါတို့ ကူညီပေးပါ့မယ်”

ဟန်ဒုန်းက ချက်ချင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

ဟန်ဒုန်းမှာ ကိုယ်လုံးဝဝနှင့် ဖြစ်သော်လည်း အလုပ်လုပ်ရာတွင် အလွန်ဖျတ်လတ်သည်။ သူ ရောက်လာပြီး မကြာမီမှာပင် ကြမ်းပြင်လှည်းခြင်းနှင့် စားပွဲသုတ်ခြင်းများကို စတင်လုပ်ဆောင်တော့သည်။ အလုပ်ကြမ်းများကို သူသာ လုပ်ပါရစေဟု အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေသဖြင့် လင်းကျင်းမှာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်မိသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ဤလူသစ်မှာ အလုပ်ကြိုးစားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဟန်ဒုန်းမှာ လင်းကျင်းကို စောင့်ကြည့်ရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ တာဝန်ကို မမေ့ပေ။ သူသည် သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေသယောင်နှင့် လင်းကျင်း၏ အကဲဖြတ်ခန်းကို စူးစမ်းနေသည်။

သူ၏ အမြင်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဤနေရာမှာ အလွန်ပင် ဟောင်းနွမ်းလှသည်။

တုန်းဟယ်သည်လည်း အကဲဖြတ်ခြင်း လုပ်ငန်းများ စတင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ တုန်းဟယ်မှာ အလုပ်သင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အကဲဖြတ်ခန်းမှာ ဤနေရာထက် ပိုမိုကျယ်ဝန်းပြီး တောက်ပြောင်လှသည်။ အကဲဖြတ်မှူး ကောင်းကျန်း သို့မဟုတ် အကြီးအကဲ ဝမ်ကျိတို့၏ နေရာများနှင့်မူ နှိုင်းယှဉ်ရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

ဤခန်းမကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲထားသည်။ အပြင်ခန်းမှာ အကဲဖြတ်ခြင်းများ ပြုလုပ်ရန် ဖြစ်ပြီး အတွင်းခန်းမှာ သားရဲများ ထားရှိရာ နေရာဖြစ်သည်။ ဟန်ဒုန်းသည် သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေရင်း အတွင်းခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ သားရဲအချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အသိသာဆုံးမှာ ဇူချန်းက လင်းကျင်းထံတွင် အပ်နှံထားခဲ့သော ‘နီလာလိပ်ကြီး’ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ လူတစ်ရပ်နီးပါး မြင့်မားသော သတ္တဝါကြီး ဖြစ်သဖြင့် မမြင်ဘဲ နေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုလိပ်ကြီးမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အနားယူနေသည်။ ၎င်းက လှုပ်ရှားမှု မရှိသော်လည်း ထောင့်တစ်နေရာရှိ မီးဝံပုလွေကိုမူ ခေါင်းပြူ၍ လှမ်းကြည့်နေသည်။

ထိုမီးဝံပုလွေမှာ ရှောင်ဟော့ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အဆင့်မြင့် ပြောင်းလဲခြင်း အောင်မြင်ပြီးနောက် အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိသွားသော ရှောင်ဟော့၏ အရှိန်အဝါမှာ သာမန် ဝံပုလွေများနှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။ သူသည် အရွယ်အစား သေးငယ်သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်သော ထူးခြားသည့် အရှိန်အဝါ ရှိနေသည်။ ရှောင်ဟော့မှာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ခွေအိပ်နေသော်လည်း ဟန်ဒုန်း အခန်းထဲ ဝင်လာသည်နှင့် မျက်လုံးတစ်ချက် ဖွင့်၍ သတိကြီးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

လူတစ်ယောက်နှင့် ဝံပုလွေတစ်ကောင် အကြည့်ချင်း ဆုံသွားကြသည်။ ဟန်ဒုန်းမှာ ထိုအကြည့်ကို မြင်သည်နှင့် စိတ်ထဲတွင် ကြောက်လန့်သွားရသဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို အသာအယာ မြှောက်ပြလိုက်ပြီး အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ရသည်။

“ဒီမီးဝံပုလွေက တစ်မျိုးပဲ”

ဟန်ဒုန်းမှာ သူ မှားယွင်းခံစားမိခြင်းလားတော့ မသိသော်လည်း ထိုမီးဝံပုလွေက သူ့ကို သတိထား စောင့်ကြည့်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။ ထို့ပြင် ၎င်း၏ အကြည့်မှာ သာမန်သားရဲတစ်ကောင်၏ အကြည့်နှင့် မတူပေ။ ဟန်ဒုန်းမှာ ထိုအကြည့်ကြောင့် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားရသည်။

ဒါက ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်ပဲ။

ဟန်ဒုန်းမှာ တရားဝင် အကဲဖြတ်မှူး မဟုတ်သော်လည်း အလုပ်သင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သားရဲများ၏ ရှေ့တွင် တည်ငြိမ်စွာ နေနိုင်ရန် ‘စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း နည်းစနစ်’ ကို သူ လေ့ကျင့်ထားသည်။ ၎င်းမှာ အလုပ်သင်တိုင်း တတ်မြောက်ထားရမည့် အခြေခံ စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

အနာဂတ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သဖြင့် သားရဲတစ်ကောင်၏ အကြည့်ဖြင့်တင် ကြောက်လန့်နေ၍ မဖြစ်ပေ။

သို့သော် စောစောက အကြည့်တစ်ချက်ကြောင့်ပင် ဟန်ဒုန်းသည် သူ၏ အခြေခံ စွမ်းရည်မှာ အလွန် ညံ့ဖျင်းနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူသည် တကယ်ကို ကြောက်လန့်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“မတော်တဆ ဖြစ်မှာပါ... မတော်တဆပါ”

ဟန်ဒုန်းသည် သူ၏ ကြောက်စိတ်ကို ဖုံးကွယ်ကာ ဆက်လက် စူးစမ်းနေသည်။

နီလာလိပ်နှင့် မီးဝံပုလွေအပြင် ကျောက်ရင်း၏ သင်းခွေချပ်နှင့် လုရှောင်ယု၏ မြေခွေးနီတို့ကိုလည်း တွေ့ရသည်။ ထိုသားရဲနှစ်ကောင်မှာ ရှောင်ဟော့၏ နောက်ကွယ်တွင် အနားယူနေကြပြီး သူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း ထူးခြားနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟန်ဒုန်းသည် အရေးကြီးသော အချက်တစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။

ထိုနီလာလိပ်ကြီးမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော သားရဲများမှာ အဆင့် ၂ များ ဖြစ်နေကြသည်။

ဟန်ဒုန်းမှာ အခြေခံ ဗဟုသုတ ခိုင်မာသော အလုပ်သင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၂ သားရဲများတွင် ပိုမိုသိပ်သည်းသော အရှိန်အဝါ ရှိပြီး ဓာတ်သဘာဝ စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်မျက်စိကို အသုံးပြု၍ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုသားရဲများမှာ အဆင့် ၂ များ ဖြစ်ကြောင်း သူ အလွယ်တကူ သိနိုင်ခဲ့သည်။

“အကဲဖြတ်မှူးလင်းရဲ့ သားရဲက အဆင့် ၂ ဖြစ်နေတယ်။ နောက်ပြီး သူ့ရဲ့ အလုပ်သင် နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ သားရဲတွေကလည်း အဆင့် ၂ တွေ ဖြစ်နေတယ်။ ဒါက အရေးကြီးတဲ့ တွေ့ရှိချက်ပဲ။ ငါ ပြန်ရင် ဒါကို သတင်းပို့ရမယ်”

ဟန်ဒုန်းက စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေရင်း သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေသယောင် ဆက်လက်ဟန်ဆောင်နေသည်။

“နေဦး”

ဟန်ဒုန်းမှာ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားသဖြင့် နီလာလိပ်ကြီးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီလိပ်ကြီးက ဘယ်သူ့ဟာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက် ရင်းနှီးနေရတာလဲ”

သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ကို ပြန်လည်ရှာဖွေကြည့်သောအခါ ဤနီလာလိပ်ကြီးကို သူ မြင်ဖူးကြောင်း သတိရသွားသည်။ တစ်ကြိမ်မက မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါက သခင်လေးဇူရဲ့ သားရဲပဲ။ အရင်က သခင်လေးဇူဟာ အကြီးအကဲ ဝမ်ကျိနဲ့ အကဲဖြတ်မှူး ဂေါင်ကျန်းတို့ဆီမှာ ကုသဖို့ အသင်းချုပ်ကို အခါခါ လာခဲ့ဖူးတယ်။ ဒီလိပ်ကြီးမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ရောဂါတစ်ခု ရှိနေပေမဲ့ ကုလို့မရတော့ဘူးလို့ ငါ ကြားထားတယ်။ အကြီးအကဲ ဝမ်ကျိတို့တောင် လက်လျှော့လိုက်ရပြီး သခင်လေးဇူကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ပြောခဲ့ကြတာပဲ။ နောက်ဆုံး ငါ တွေ့ခဲ့တုန်းက ဒီလိပ်ကြီးက သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတာ။ အခုကျမှ ဘာလို့ ဒီလောက် လန်းဆန်းနေရတာလဲ”

ဒါက တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ တွေ့ရှိချက်ပဲ။

ဟန်ဒုန်းမှာ မယုံနိုင် ဖြစ်နေသဖြင့် အနားသို့ တိုး၍ အသေအချာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ မမှားဘူး။ ဒါက သခင်လေးဇူရဲ့ သားရဲပဲ။ သူ့ရဲ့ လိပ်ခွံပေါ်မှာ ဇူမိသားစုရဲ့ တံဆိပ် ပါနေတာပဲ”

ဟန်ဒုန်းမှာ အံ့သြလွန်း၍ အသက်ရှူပင် မှားသွားရသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ခန့်က အကြီးအကဲ ဝမ်ကျိတို့ကိုယ်တိုင် ကုလို့မရတော့ဘူးဟု သတ်မှတ်ခဲ့သော သားရဲမှာ ယခုအခါ အသက်ရှင်လျက် လန်းဆန်းနေသည်။ ဤသားရဲမှာ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသူနှင့် လုံးဝ မတူပေ။

“သခင်လေးဇူက အကဲဖြတ်မှူးလင်းဆီမှာ လာပြပြီး နွားကြီးလိုပဲ ကယ်တင်ခံလိုက်ရတာလား”

ဟန်ဒုန်းသည် ထိုအယူအဆကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မယုံနိုင်သဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

အကြီးအကဲ ဝမ်ကျိတို့တောင် မတတ်နိုင်တာကို လင်းကျင်းက ဘယ်လိုလုပ် ကယ်နိုင်မှာလဲ။

သို့သော် လက်တွေ့မြင်ကွင်းမှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသည်။ ငြင်းဆို၍ မရပေ။

ဟန်ဒုန်းသည် အလွန်အံ့အားသင့်နေသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ အသံမထွက်အောင် နေလိုက်သည်။ သူသည် လင်းကျင်းအပေါ် ထားရှိသော အမြင်မှာလည်း ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“လူတိုင်းက အကဲဖြတ်မှူးလင်းကို အရည်အချင်းမရှိဘူးလို့ ပြောကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေအရဆိုရင် ဒါက မဟုတ်နိုင်ဘူး။ ကောလာဟလတွေက မှားနေတာလား။ တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင် အကွက်ဆင်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာ ဖျက်ချနေတာလား”

အသင်းချုပ်အတွင်းတွင် အားပြိုင်မှုများ ရှိနေသည်ကို ဟန်ဒုန်း သိထားသဖြင့် သူ၏ ထင်မြင်ချက်မှာ မှန်ကန်နိုင်ကြောင်း သူ တွေးမိသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒါက အမှန်ဆိုရင်တောင် ငါ ဘာမှ မပြောင်းလဲနိုင်ဘူး။ ငါက သာမန် အလုပ်သင်လေးပဲလေ။ ငါ့အလုပ် ငါ လုပ်ရမှာပဲ”

ဟန်ဒုန်းသည် မိမိကိုယ်ကို သတိပေးကာ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် စားပွဲပေါ်မှ အကဲဖြတ် အစီရင်ခံစာပုံကြီးကို သတိပြုမိသွားသည်။

၎င်းတို့မှာ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ရေးသားထားသော အစီရင်ခံစာများ ဖြစ်သည်။ ဟန်ဒုန်းသည် တစ်ခုကို ယူ၍ ဖတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း ဝင်းပသွားရပြန်သည်။

“အံ့သြစရာပဲ။ ဒါက တကယ်ကို ထူးခြားတယ်။ အကဲဖြတ် အစီရင်ခံစာကို ဒီလိုမျိုး ရေးလို့ရတာလား”

“ဘယ်လောက်တောင် ထူးဆန်းလိုက်သလဲ။ အပြင်ပန်းကြည့်ရုံနဲ့ မသိနိုင်တဲ့ ရောဂါတွေကို သားရဲရဲ့ ဓာတ်သဘာဝနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ရှာဖွေနိုင်တာလား။ ဒါက သာမန်လူတစ်ယောက် လုပ်နိုင်တဲ့ အရာလား”

“ရေတိမ်မိကျောင်း... သူ့ရဲ့ အခြေခံ ဓာတ်သဘာဝက မီးဓာတ် ဖြစ်နေတာလား။ ရေဓာတ် ဖြစ်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီအကဲဖြတ်ပုံက အရမ်းကို ဆန်းသစ်လွန်းတယ်”

ကျောက်ရင်းနှင့် လုရှောင်ယုတို့ကဲ့သို့ပင် သားရဲအကဲဖြတ်ခြင်းကို စိတ်ဝင်စားသူ မည်သူမဆို လင်းကျင်း၏ အစီရင်ခံစာများကို ဖတ်မိလျှင် လက်က မချနိုင် ဖြစ်ကြရစမြဲ ဖြစ်သည်။

ဟန်ဒုန်း၏ အိပ်မက်မှာ တော်ရုံတန်ရုံ အကဲဖြတ်မှူးတစ်ဦး ဖြစ်ရန် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဆင်းရဲသော မိသားစုမှ လာသူဖြစ်ပြီး ရုပ်ရည်မှာလည်း မချောမောသဖြင့် ကြိုးစားမှုဖြင့်သာ သူ၏ အရည်အချင်းကို သက်သေပြရန် ကြိုးစားနေသူ ဖြစ်သည်။

အခြေခံ ဗဟုသုတတွင် သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ မရှုံးပေ။ ထို့ကြောင့် ဤအစီရင်ခံစာကို ဖတ်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းမှာ မည်မျှ ထူးခြားကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ ဟန်ဒုန်းမှာ ဖတ်နေရင်း စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် ရံဖန်ရံခါ သူ၏ ပေါင်ကိုပင် သူ ပြန်ရိုက်မိနေတော့သည်။

“အံ့သြဖို့ ကောင်းတယ် မဟုတ်လား”

အသံတစ်ခုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ဟန်ဒုန်းမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး တုန်တက်သွားရသည်။

သူသည် မရိုးမသား လုပ်နေသူ ဖြစ်သောကြောင့် ကြောက်လန့်သွားကာ လက်ထဲမှ အစီရင်ခံစာမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျောက်ရင်းက တည်ငြိမ်စွာ ရပ်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“စီနီယာကျောက်”

ဟန်ဒုန်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အမြန်ပင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်ရသည်။

ကျောက်ရင်းက ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ အစီရင်ခံစာကို ငုံ့ကောက်ပေးလိုက်သည်။

“ငါ မင်းကို လန့်သွားအောင် လုပ်မိပြီထင်တယ်။ ငါလည်း အကဲဖြတ်မှူးလင်းရဲ့ အစီရင်ခံစာတွေကို စတွေ့တုန်းက မင်းလိုပဲ အံ့သြခဲ့ရတာ။ နာရီပေါင်းများစွာတောင် စာအုပ်ထဲမှာ နစ်ဝင်နေခဲ့မိတယ်”

ဟန်ဒုန်းက မေးလိုက်သည်။

“ဒါတွေအားလုံးကို အကဲဖြတ်မှူးလင်းကပဲ ရေးတာလား”

ကျောက်ရင်းက မျက်လုံးလေး လှန်ကြည့်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေါ့။ ဒါမှမဟုတ် ငါ ရေးတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား”

ဟန်ဒုန်းမှာ စိတ်ထဲတွင် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ဒါကို အရည်အချင်းမရှိဘူးလို့ ပြောကြတာလား။

ဒါကို နာမည်နဲ့ မလိုက်အောင် ညံ့ဖျင်းတယ်လို့ ပြောကြတာလား။

လင်းကျင်းက အသင်းချုပ်ရဲ့ အရှက်ရစရာ လူတစ်ယောက်လား။

ဒါတွေသာ အမှန်ဆိုရင် ကျန်တဲ့လူတွေက ဘာတွေလဲ။

ဟန်ဒုန်း၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ပေါ်လာသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူတစ်ယောက်သည် အခြေအနေမှန်ကို မသိရသောအခါ စိတ်ကူးယဉ်မှုများဖြင့် ဖြည့်စွက်တတ်ကြသည်။ ယခုအခါ ဟန်ဒုန်း၏ ခေါင်းထဲတွင် လင်းကျင်းမှာ အနှိမ်ခံနေရသော ပါရမီရှင်ကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ပုံပေါ်လာတော့သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင် အကွက်ဆင်ကာ ဂုဏ်သိက္ခာ ဖျက်ချခံထားရသော ပါရမီရှင်ကြီးဟု သူက ယုံကြည်သွားတော့သည်။

အခန်း (၅၂) - အရေးပေါ် ကုသမှု

ဟန်ဒုန်းသည် လင်းကျင်းအပေါ် မဟုတ်မမှန် သတင်းဖြန့်နေကြသူများကို စိတ်ထဲမှ ရွံရှာမိသွားသည်။ ၎င်းတို့၏ လုပ်ရပ်မှာ အလွန်ပင် ယုတ်ညံ့လှသည်။

သို့သော် ဟန်ဒုန်းသည် လက်ရှိတွင် ထိုကိစ္စများကို ဖြေရှင်းရန် အခြေအနေမရှိပေ။ သူသည် သူလျှိုတစ်ယောက်အဖြစ် ရောက်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး လင်းကျင်းကို စောင့်ကြည့်ရန်သာ အာရုံစိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ တစ်ခုခုပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ခင်ဗျားတို့ အသင်းချုပ်က ဒီလိုပဲ လုပ်တာလား။ အကဲဖြတ်ချိန် ကျော်သွားတာနဲ့ ဧည့်သည်ကို ဝန်ဆောင်မှု မပေးတော့ဘူးလား။ တခြားလူတွေကလည်း မအားကြဘူးဆိုပြီး ဒီနေရာကို လွှတ်လိုက်တယ်။ ဒီအကဲဖြတ်မှူးရဲ့ အရည်အချင်းက သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းတယ်ဆိုတာ ငါမသိဘူး ထင်နေလား”

၎င်းမှာ ဒေါသနှင့် စိတ်ပျက်မှုများ ရောပြွမ်းနေသော စူးရှသည့် အသံတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လင်းကျင်း၏ အကဲဖြတ်ခန်းထဲသို့ လူအချို့ ဝင်လာကြသည်။ ထိုသူများမှာ ပျာယာခတ်နေကြပြီး ထမ်းစင်တစ်ခုပေါ်တွင် ကြိတ်ဆုံတစ်ခုခန့် အရွယ်အစားရှိသော ‘သံကဏန်း’ တစ်ကောင်ကို တင်ဆောင်လာကြသည်။

သံကဏန်းမှာ အလွန်ပင် ခွန်အားကြီးသော သားရဲအမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဖျတ်လတ်ရုံသာမက ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားလည်း အလွန်ကောင်းမွန်သဖြင့် လူအများ သဘောကျပြီး သွေးကတိကဝတ် ပြုလုပ်လေ့ရှိကြသည်။

ယခုအခါ ထမ်းစင်ပေါ်ရှိ သံကဏန်းမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းကာ နုံးချည့်နေသည်။ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်ပါက သံကဏန်း၏ အခွံပေါ်တွင် ရေခဲလွှာပါးပါးလေး ဖုံးအုပ်နေသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်။

လင်းကျင်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သည်နှင့် အနားသို့ အမြန်သွားလိုက်သည်။

ထိုလူများနှင့်အတူ အလုပ်သင် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးလည်း ပါလာသည်။ သူမက အကူအညီမဲ့နေသော မျက်နှာဖြင့် လင်းကျင်းကို ပြောလိုက်သည်။

“အကဲဖြတ်မှူးလင်း... သူတို့က အရေးပေါ် လာပြတာပါ။ အကြီးအကဲ ဝမ်ကျိကို ပြချင်ပေမဲ့ အကြီးအကဲက အိမ်ပြန်သွားပါပြီ။ အကဲဖြတ်မှူး ဂေါင်ကျန်းလည်း မရှိပါဘူး။ တခြားအလုပ်သင်တွေကလည်း ဒီအရေးပေါ်အခြေအနေကို မကိုင်တွယ်ရဲကြလို့ ဒီကို ခေါ်လာခဲ့တာပါ။ အကဲဖြတ်မှူးက...”

လင်းကျင်းက သူမစကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“အောက်မှာ ချထားလိုက်။ ငါ ကြည့်ပေးမယ်”

သားရဲကို သယ်လာသူများမှာ လင်းကျင်းကို ယုံကြည်ပုံမရပေ။ တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

“အကဲဖြတ်မှူးလင်းက အားကိုးလို့မရဘူးလို့ ငါတို့ ကြားထားတယ်။ သူ့ကို အကဲဖြတ်ခိုင်းဖို့ ငါတို့ စိတ်မချဘူး။ သူက အကဲဖြတ်နေရင်းနဲ့တောင် မှားတတ်တယ်ဆို။ တခြားလူ မရှိတော့ဘူးလား”

ထိုလူများမှာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ကြီးမားပြီး မျက်လုံးများကလည်း ပြူးကြောင်နေသဖြင့် သူတို့ကို ခေါ်လာသော အလုပ်သင်လေးမှာ ကြောက်လန့်ပြီး ဘာမှမပြောရဲတော့ပေ။ လင်းကျင်းကမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် တံခါးဘက်သို့ လက်ညွှန်းညွှန်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ ငါ့ကို မပြချင်ဘူးဆိုရင် အခုပဲ သယ်သွားလိုက်ပါ။ အပြင်မှာ သေသွားရင် ငါတို့နဲ့ မဆိုင်ဘူး။ ငါ့ကို ပြမယ်ဆိုရင်တော့ ဒီအတိုင်းထားခဲ့ပြီး ငါ အလုပ်လုပ်နေတုန်း လာမနှောင့်ယှက်နဲ့”

၎င်းမှာ ရိုးရှင်းပြီး ပြတ်သားလှသော စကားပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ အဟန့်ခံလိုက်ရသဖြင့် ထိုလူများမှာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။ အမှန်တကယ်ပင် သူတို့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ အဆင့်မြင့် အလုပ်သင်များအားလုံးကလည်း ဤသံကဏန်းကို ကုသရန် မတတ်နိုင်သဖြင့် သူတို့ကို လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲ ဝမ်ကျိနှင့် အကဲဖြတ်မှူး ဂေါင်ကျန်းတို့မှာ အချိန်ပြည့်သည်နှင့် ပြန်သွားကြပြီ ဖြစ်သဖြင့် လင်းကျင်းထံ လာရခြင်းမှာ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ သားရဲကို ပြန်သယ်သွားပါက ဤသံကဏန်းမှာ ဒီညကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ချထားလိုက်စမ်း။ သူ့ကိုပဲ ကြည့်ခိုင်းလိုက်မယ်။ အကယ်၍ သူသာ ကုလို့မရရင် သူ့ကို ပြန်လျော်ခိုင်းမယ်”

လင်းကျင်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း တင်းမာသွားသည်။

ဒါက ဆေးကုသပေးဖို့ တောင်းဆိုတဲ့သူတစ်ယောက်ရဲ့ အမူအရာလား။ အလွန်ပင် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ဉာဏ် ကင်းမဲ့လှသည်။ လင်းကျင်းမှာ မည်သူမဆို လာရောက် ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော သူတော်စင်တစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။

“ရှောင်ဟော့”

လင်းကျင်းက ခေါ်လိုက်သည်။

အခန်းနောက်ဘက်မှ အရိပ်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မည်သူမျှ သတိမထားမိခင်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးဝံပုလွေကြီးမှာ သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုလူများမှာ ကြောက်လန့်တကြား နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။

“ဒါ ငါ့နယ်မြေ ဖြစ်တဲ့အတွက် ငါ့စည်းကမ်းကို လိုက်နာရမယ်။ ငါ အပွင့်လင်းဆုံး ပြောမယ်။ သားရဲတွေကို ကုသတဲ့နေရာမှာ ရာနှုန်းပြည့် အောင်မြင်မယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူး။ ကုဖို့ ဆန္ဒမရှိရင် အခုပဲ သယ်သွားလိုက်ပါ။ ကုမယ်ဆိုရင်တော့ ပါးစပ်ပိတ်ထားကြ။ နောက်ထပ် မဟုတ်ကဟုတ်က စကားတွေ ကြားရဦးမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ကို အပြင်ကို ကန်ထုတ်ခိုင်းလိုက်မယ်”

လင်းကျင်းက သူတို့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သဖြင့် မည်သူမျှ ပြန်မကြည့်ရဲကြပေ။

သံကဏန်းအတွက် အချိန်သိပ်မကျန်တော့သည်ကို သိသဖြင့် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ချက်ချင်းပင် အလျှော့ပေးလိုက်ရသည်။

“အကဲဖြတ်မှူးလင်း... ကျွန်တော်တို့က ပညာမတတ်တဲ့သူတွေမို့လို့ စကားပြောမှားသွားပါတယ်။ စောစောက ပြောတာတွေကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ သားရဲကို ကယ်ပေးပါဦး”

ကျန်တဲ့လူတွေကလည်း အမြန်ပင် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

စောစောက အလုပ်သင်မလေးမှာ လင်းကျင်း၏ ပြတ်သားသော အမူအရာကြောင့် အလွန် အထင်ကြီးသွားရသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လင်းကျင်းမှာ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။

ထိုလူများ အလျှော့ပေးသွားသဖြင့် လင်းကျင်းသည် သံကဏန်းကို လက်ဖြင့် ထိတွေ့ကာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ လူများမှာ ထိုလုပ်ရပ်ကို နားမလည်သော်လည်း ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

“သွားကြ... ထင်းတွေနဲ့ အိုးကြီးတစ်လုံး သွားရှာခဲ့”

လင်းကျင်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လူများမှာ အံ့သြသွားကြသော်လည်း လင်းကျင်းကို ကြောက်နေသဖြင့် မည်သည့်မေးခွန်းမျှ မမေးဝဲဘဲ ရှာဖွေရန် ထွက်သွားကြသည်။

ထင်းကို အလွယ်တကူ ရနိုင်သော်လည်း လင်းကျင်း လိုချင်သည့် အိုးကြီးကိုမူ အသင်းချုပ်၏ မီးဖိုချောင်မှ အကြီးဆုံးအိုးကို ငှားလာခဲ့ရသည်။

လင်းကျင်းက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် လူအုပ်ကို မီးမွှေးခိုင်းကာ အိုးထဲတွင် ရေဖြည့်စေသည်။ ထိုအိုးပေါ်တွင် ပေါင်းအိုးစင် တင်လိုက်ပြီးနောက် သံကဏန်းကို အပေါ်သို့ တင်ခိုင်းလိုက်သည်။

ကူညီပေးနေသူများမှာ တစ်ခုခု မှားနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒါက ညစာအတွက် ကဏန်းပေါင်းနေတာနှင့် တူမနေဘူးလား။

“ဒါ... ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

“ငါလည်း မသိဘူး။ မမေးရဲဘူး။ ဒီအကဲဖြတ်မှူးလင်းက သူ့သားရဲလိုပဲ ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်။ ငါ အများကြီး မေးရင် သူ စိတ်တိုသွားလိမ့်မယ်”

ထိုလူများသာမက အလုပ်သင်များဖြစ်သော ကျောက်ရင်း၊ လုရှောင်ယုနှင့် ဟန်ဒုန်းတို့ပါ ကြောင်နေကြသည်။ လုရှောင်ယုက မနေနိုင်ဘဲ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

“ချင်း(ဂျင်း) ဒါမှမဟုတ် ကြက်သွန်မြိတ်လို ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တွေရော လိုဦးမလား”

ထိုစကားကြောင့် သံကဏန်းပိုင်ရှင်များမှာ ပို၍ပင် စိုးရိမ်လာကြသည်။

လင်းကျင်းသည် အထင်လွဲမှုများ ရှိလာနိုင်သည်ကို သိသဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ဒီသံကဏန်းက အလွန်အေးတဲ့ အစားအစာတွေကို မှားယွင်းစားမိထားတာ။ ကဏန်းတွေက ရေဓာတ်နဲ့ ယန်ဓာတ် သဘာဝ ရှိပေမဲ့ အလွန်အကျွံ ဖြစ်သွားရင်တော့ ဘေးဥပဒ် ဖြစ်စေတယ်။ ဒါက သိပ်မပြင်းထန်ပါဘူး။ မီးဓာတ်က ယန်ဓာတ်ကို ပြန့်လွင့်စေနိုင်သလို ယန်ဓာတ်ဖြေဆေးကိုလည်း သုံးလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သံကဏန်းရဲ့ သဘာဝအရ မီးဓာတ် ဒါမှမဟုတ် ယန်ဖြေဆေးတွေက သူ့ကို တခြားနည်းနဲ့ ထိခိုက်စေနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ကိုယ်ထဲက အအေးဓာတ်ကို မထိခိုက်စေဘဲ ဖယ်ရှားဖို့ ဒီနည်းလမ်းကို သုံးရတာ။ အိုးထဲမှာ ပေါင်းလိုက်ခြင်းအားဖြင့် မီးဓာတ်နဲ့ ရေဓာတ် နှစ်မျိုးလုံးကို ရောနှောစေတယ်။ ဒါက ကဏန်းရဲ့ ကိုယ်ထဲက အအေးဓာတ်ကို ဖယ်ရှားဖို့ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ”

အစတွင် ထိုသီအိုရီမှာ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသော်လည်း သေချာစဉ်းစားကြည့်ပါက အလွန်ပင် နက်နဲသော အသိဉာဏ် ပါဝင်နေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ကျောက်ရင်းနှင့် လုရှောင်ယုတို့က ပထမဆုံး နားလည်သွားကြသည်။

“အံ့သြစရာပဲ”

“ဒါကြောင့်လည်း ဘယ်သူမှ မကုနိုင်တာပေါ့။ အအေးဓာတ်ကို ဖယ်ရှားတဲ့ ဘယ်နည်းလမ်းပဲသုံးသုံး သူ့ရဲ့ ဓာတ်သဘာဝကြောင့် ထိခိုက်မှာပဲလေ။ ရေနွေးငွေ့က မီးဓာတ် ပါဝင်နေပေမဲ့ ရေမှုန်တွေက ထိန်းချုပ်ထားပေးတယ်။ ဒီနည်းလမ်းက သံကဏန်းအတွက် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမရှိဘဲ ကုသနိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံးနည်းပဲ”

မိန်းကလေးနှစ်ဦး၏ မျက်နှာတွင် အထင်ကြီးလေးစားမှုများ ပေါ်လာသည်။

ဟန်ဒုန်းသည်လည်း ဤသီအိုရီကို နားလည်သွားသဖြင့် အလွန်ပင် အံ့အားသင့်နေသည်။

“ဒီလို နည်းလမ်းမျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ”

ဟန်ဒုန်းသည် အကဲဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ စာအုပ်များစွာကို ဖတ်ဖူးသော်လည်း လင်းကျင်း၏ ကုသပုံမှာ မည်သည့် စာအုပ်ထဲတွင်မှ မပါရှိကြောင်း သူ အသေအချာ သိလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ လုံးဝ ဆန်းသစ်သော အယူအဆ ဖြစ်သည်။

“ငါ ဒါကို မှတ်ထားရမယ်”

ဟန်ဒုန်း၏ ကိုယ်လုံးဝဝကြီးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေသည်။

သံကဏန်းပိုင်ရှင်များမှာမူ နက်နဲသော သီအိုရီကို နားမလည်သော်လည်း လင်းကျင်း ပြောနေသည်ကို အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ အဓိကမှာ သူတို့၏ သံကဏန်းကို ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။