အခန်း (၅၅-၅၆)

အခန်း (၅၅) - စံပြ အကဲဖြတ်မှူးလား

“အကဲဖြတ်မှူးလင်း... ကျွန်တော်တို့ ကျေးဇူးလာတင်တာပါဗျာ”

“အကဲဖြတ်မှူးလင်းသာ မရှိရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ သားရဲက မနေ့ကတည်းက သေသွားလောက်ပါပြီ။ အကဲဖြတ်မှူးရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ စေတနာကို ကျွန်တော်တို့ တကယ် အထင်ကြီးမိပါတယ်။ အကဲဖြတ်မှူးက တခြား အကဲဖြတ်မှူးတွေအတွက် စံပြပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်ပါပဲ”

“ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျေးဇူးတင်မှုကို ပြသတဲ့အနေနဲ့ ဒီဂုဏ်ပြုဆိုင်းဘုတ်ကို အထူး ပြုလုပ်လာခဲ့တာပါ”

ဤလူများမှာ အခြားသူများ မဟုတ်ဘဲ မနေ့က သံကဏန်းပိုင်ရှင်နှင့် သင်္ဘောကျင်း အလုပ်သမားများပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့အားလုံးမှာ ပွင့်လင်းရိုးသားကြသူများ ဖြစ်ကြပြီး လင်းကျင်းအပေါ်တွင် အပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားကြသူများ ဖြစ်သည်။ လင်းကျင်းကို ဂုဏ်ပြုဆိုင်းဘုတ် ပေးရန် သူတို့ မနေ့ကတည်းက ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းကျင်းသည်လည်း သူ၏ ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆိုင်းဘုတ် လက်ဆောင်ရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အလွန်ပင် ဝမ်းသာသွားရသည်။ သူသည် ထိုလူများကို အကဲဖြတ်ခန်းအတွင်းသို့ ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

“အကဲဖြတ်မှူးလင်း... ကျွန်တော်တို့က စာမတတ်ပေမတတ်တွေမို့လို့ ဒါကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျေးဇူးတင်လွှာအဖြစ် လက်ခံပေးပါဦး”

သင်္ဘောကျင်း အလုပ်သမားတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

လင်းကျင်းသည် အားနာဟန်ဆောင်ခြင်း မရှိဘဲ ထိုလက်ဆောင်ကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်သည်။

အခြားသူများဆိုလျှင် ယဉ်ကျေးပျူငှာသည့် အမူအရာဖြင့် ငြင်းပယ်ဟန်ဆောင်ကြဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း လင်းကျင်းကမူ ထိုသို့ ဟန်ဆောင်နေရန် မလိုဟု တွေးလိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ စေတနာဖြစ်သဖြင့် အဘယ်ကြောင့် ငြင်းဆန်နေရမည်နည်း။ သူသည် ဤလက်ဆောင်ကို လက်ခံလိုက်ရုံသာမက နောင်တွင်လည်း ဤကဲ့သို့ ဆိုင်းဘုတ်များကို အမြဲ လက်ခံသွားမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် ရေးထားသော စာသားမှာ ‘စံပြ အကဲဖြတ်မှူး’ ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဤစာသားမှာ အတော်ပင် ကြီးကျယ်လှသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ဤမျှ ကြီးကျယ်သော ဂုဏ်ပုဒ်ကို လက်ခံရန် သတ္တိရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အကြီးအကဲ ဝမ်ကျိပင်လျှင် မိမိကိုယ်ကို စံပြအကဲဖြတ်မှူးဟု မခေါ်ဝံ့ပေ။ ဤဂုဏ်ပုဒ်မှာ သာမန်လူများအတွက် အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းလှသည်။

သို့သော် လင်းကျင်းကမူ မည်သည့် ဖိအားမျှ မရှိပေ။ သူသည် ကျေနပ်စွာ လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် အကဲဖြတ်ခန်း၏ နံရံတွင် ချက်ချင်း ချိတ်ခိုင်းလိုက်သည်။ သူ ထိုင်သည့် စားပွဲ၏ နောက်ဘက်တွင် ချိတ်ထားလိုက်သဖြင့် သူ ထိုင်နေချိန်တွင် ထိုဆိုင်းဘုတ်မှာ သူ၏ နောက်ကျောဘက်၌ ခန့်ညားစွာ ရှိနေတော့သည်။ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှသည်။

လင်းကျင်းသည် ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် သံကဏန်း၏ အခြေအနေကို တစ်ချက် ပြန်လည် စစ်ဆေးပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သံကဏန်း အဆင့်တက်မည့် အရိပ်အယောင် ပြလာပါက သူ၏ထံသို့ ပြန်လာပြရန်လည်း မှာကြားလိုက်သည်။

အကယ်၍ အဆင့်တက်ရန် အခြေအနေ ရောက်လာပါက သူ ကူညီပေးနိုင်ကြောင်း လင်းကျင်းက ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သင်္ဘောကျင်း အလုပ်သမားများမှာ ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် ခုန်ပေါက်မိမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။

သာမန်လူများအတွက် မိမိတို့၏ သားရဲကို အဆင့် ၂ သို့ တင်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။ ပထမအချက်မှာ ပါရမီရှိသော သားရဲကို ပိုင်ဆိုင်ရန် ခက်ခဲခြင်း ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်မှာ အဆင့်တက်ရန် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ဆေးဝါးများကို မဝယ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သားရဲပြတိုက် ရှိသော လင်းကျင်းပင်လျှင် ရှောင်ဟော့ကို အဆင့်မြှင့်ရန် ဆေးလုံးဖော်စပ်ရာတွင် ငွေအမြောက်အမြား အကုန်အကျ ခံခဲ့ရသည်။

သာမန်လူများအနေဖြင့် ထိုမျှ များပြားသော ငွေကြေးကို မည်သို့ တတ်နိုင်ပါမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် လင်းကျင်း၏ ကမ်းလှမ်းမှုမှာ သူတို့အတွက် အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။ ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု၏ တန်ဖိုးမှာ မများလှသော်လည်း ၎င်းကြောင့် အရည်အချင်းရှိသော အကဲဖြတ်မှူးတစ်ဦးနှင့် ရင်းနှီးခွင့် ရလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း လင်းကျင်းသည် သူ၏ နာမည်ဆိုးများကို တုံ့ပြန်ရန်အတွက် ဤဆိုင်းဘုတ်ကို အကောင်းဆုံး လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ပြန်လည် တုံ့ပြန်မှု စတင်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ဤဆူညံသံများကြောင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများစွာ လာရောက် ကြည့်ရှုကြသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကစ၍ လင်းကျင်းအပေါ် ထားရှိသော လူထု၏ အမြင်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ လင်းကျင်းအပေါ် ဖြန့်ဝေနေသော ကောလာဟလများကို သံသယဝင်သူများ ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“အကဲဖြတ်မှူးလင်းက အရည်အချင်း မရှိဘူးလို့ ပြောကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူသာ တကယ် မတော်ရင် ဘာလို့ တစ်ဖက်လူက ဒီလို ဆိုင်းဘုတ်ကြီးနဲ့ လာပေးမှာလဲ”

“အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက လင်းကျင်းက သူ့ဘာသာသူ နာမည်ကြီးအောင် လူငှားပြီး လုပ်ခိုင်းတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ”

“ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အကဲဖြတ်မှူးလင်းရဲ့ လက်မှတ်က ဝယ်ရတာ လွယ်တယ်လေ။ အကြီးအကဲ ဝမ်ကျိနဲ့ အကဲဖြတ်မှူး ဂေါင်ကျန်းတို့ရဲ့ လက်မှတ်တွေက အမြဲ ကုန်နေတာ။ တစ်ခါတစ်လေ ပွဲစားတွေဆီက ဈေးကြီးပေး ဝယ်နေရတာထက်စာရင် အကဲဖြတ်မှူးလင်းဆီမှာ စမ်းပြကြည့်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား”

“ဟုတ်တယ်... ဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်”

ခဏချင်းမှာပင် လူများစွာသည် လင်းကျင်း၏ အကဲဖြတ်လက်မှတ်များကို ဝယ်ယူရန် ကြိုးစားလာကြတော့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် လင်းကျင်းအတွက် အလုပ်များသော နေ့တစ်နေ့ စတင်လာခဲ့ပြန်သည်။

အကြီးအကဲ ဝမ်ကျိသည် ယနေ့တွင် အသင်းချုပ်သို့ ပုံမှန်ထက် အနည်းငယ် နောက်ကျမှ ရောက်လာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မနေ့ညက မြို့ဝန်မင်း၏ စားပွဲသောက်ပွဲတွင် သူ အနည်းငယ် အသောက်လွန်သွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မနေ့ညက ပွဲမှ သူသည် အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့သည်။

ထူးခြားသော သားရဲဥများကို အကဲဖြတ်သည့် အလုပ်ကို သူ ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် မြို့ဝန်မင်း၏ ချီးကျူးမှုကို ရရှိခဲ့ရုံသာမက မြို့ဝန်မင်း ဖိတ်ကြားထားသော အဆင့် ၃ အကဲဖြတ်မှူးကြီးနှင့်လည်း မိတ်ဆွေ ဖြစ်ခွင့် ရခဲ့သည်။

ထိုအဆင့် ၃ အကဲဖြတ်မှူးကြီးမှာ သာမန်လူ မဟုတ်ပေ။ ကျောက်စိမ်းနဂါးနိုင်ငံရှိ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများ အသင်းချုပ် ဗဟိုဌာနတွင် သူသည် အလွန်ပင် လေးစားခြင်း ခံရသူ ဖြစ်သည်။ အသင်းချုပ်ရှိ တရားဝင် အကဲဖြတ်မှူး အများအပြားမှာ သူ၏ တပည့်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူ၏ ဩဇာမှာ နေရာတိုင်းတွင် ပျံ့နှံ့နေသည်။ ယခင်က ဝမ်ကျိသည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်ရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့သော်လည်း မနေ့ညက ပွဲတွင်မူ ထိုအဆင့် ၃ အကဲဖြတ်မှူးကြီးက သူ့ကို လာရောက် စကားပြောခဲ့ရုံသာမက ချီးကျူး စကားများပင် ပြောကြားခဲ့သည်။

ဝမ်ကျိသည် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။ ထိုအဆင့် ၃ အကဲဖြတ်မှူးကြီးမှာ မေပယ်မြို့တွင် ရက်အနည်းငယ် ဆက်လက် နေထိုင်ဦးမည် ဖြစ်ပြီး အသင်းချုပ်သို့လည်း လာရောက် လည်ပတ်မည်ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူသာ ကူညီပေးမည်ဆိုပါက ဝမ်ကျိ ရာထူးတက်ရန် အခွင့်အရေးမှာ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။

အသင်းချုပ်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဝမ်ကျိသည် ထုံးစံအတိုင်း လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ လှည့်လည် ကြည့်ရှုနေသည်။ သို့သော် လင်းကျင်း၏ အကဲဖြတ်ခန်း အနီးသို့ ရောက်သောအခါ သူ၏ မျက်မှောင်များမှာ ချက်ချင်းပင် တွန့်ချိုးသွားရသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ခြောက်ကပ်နေသော ဤနေရာမှာ ယနေ့တွင် လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် အနီးရှိ အလုပ်သင် တစ်ဦးကို ဖမ်းဆွဲကာ မေးလိုက်သည်။

“ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”

အကြီးအကဲဖြစ်မှန်း သိလိုက်ရသဖြင့် ထိုအလုပ်သင်မှာ ရိုသေစွာဖြင့် အမြန် ဖြေလိုက်သည်။

“ဒီလူတွေအားလုံးက အကဲဖြတ်မှူးလင်းရဲ့ လက်မှတ်ကို ဝယ်ထားကြတာပါ။ သူတို့က သားရဲတွေကို အကဲဖြတ်ဖို့နဲ့ ကုသဖို့ လာစောင့်နေကြတာပါ ခင်ဗျာ”

“သူ့ဆီမှာ လာပြကြတာလား”

ဝမ်ကျိမှာ မယုံနိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

လင်းကျင်း၏ အခြေအနေကို သူသည် အခြားသူများထက် ပိုသိသည်။ ဤကောင်လေးမှာ ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းတွင် ရပ်နေသူ ဖြစ်ပြီး လေတိုက်လိုက်ရုံနှင့် ပြုတ်ကျတော့မည့် သူမျိုး ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူသည် လင်းကျင်းကို ဒုက္ခရောက်စေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အဲဗာလက်စတင်းမြို့သို့ လွှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် လင်းကျင်းမှာ ထိုတာဝန်ကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ အထွေထွေ ဌာနက စစ်ဆေးရာတွင်လည်း လင်းကျင်း၏ အစီရင်ခံစာများမှာ အမှားအယွင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဝမ်ကျိမှာ ထိုအချက်ကို မယုံကြည်သဖြင့် အဲဗာလက်စတင်းမြို့သို့ သူ၏ လူယုံကို လွှတ်ကာ လင်းကျင်း၏ အမှားကို ရှာဖွေခိုင်းထားရသည်။

မေပယ်မြို့ အသင်းချုပ်၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ကျိမှာ အလုံးစုံ အာဏာရှိသူ မဟုတ်ပေ။ သူ့ကို ကူညီရန် အကြီးအကဲ သုံးဦး ရှိနေသေးပြီး ထိုသူများမှာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဝမ်ကျိထက်ပင် ဩဇာညောင်းတတ်ကြသည်။

သို့သော် လင်းကျင်းကဲ့သို့သော လူငယ်တစ်ဦးကို နှိပ်ကွပ်ရန်မှာ ဝမ်ကျိအတွက် မခက်ခဲလှပေ။ အထက်လူကြီးများမှာ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စအသေးအမွှားများကို အာရုံစိုက်လေ့ မရှိကြပေ။

ဝမ်ကျိသည် လင်းကျင်း၏ လစဉ် အမှတ်များကို နည်းနိုင်သမျှ နည်းအောင် လုပ်ဆောင်ထားသည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း လင်းကျင်းမှာ အကဲဖြတ်ရာတွင် အမှားကြီးတစ်ခု ပြုလုပ်ထားခဲ့ဖူးသည်။ ထိုကိစ္စကို စစ်ဆေးရန် ဗဟိုဌာနမှ စစ်ဆေးရေးမှူးများ လာရောက်ကြမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုအမှားသာ အတည်ဖြစ်သွားပါက လင်းကျင်း၏ အကဲဖြတ်မှူး လက်မှတ်မှာ ချက်ချင်း အသိမ်းခံရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျမှ လင်းကျင်းကို အသင်းချုပ်မှ ကန်ထုတ်ရန် သူ စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် သူ၏ အစီအစဉ်များ ပျက်ပြားသွားမည်ကို ဝမ်ကျိ မလိုလားပေ။

သူသည် အနားသို့ တိုးသွားပြီး တံခါးကြားမှ အတွင်းသို့ ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

အတွင်းတွင်မူ လင်းကျင်းသည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာဖြင့် သားရဲတစ်ကောင်ကို ကုသပေးနေသည်။

ထို့ပြင် အကဲဖြတ်ခန်း၏ နံရံတွင် အသစ်စက်စက် ဂုဏ်ပြုဆိုင်းဘုတ်ကြီး တစ်ခု ချိတ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

‘စံပြ အကဲဖြတ်မှူး’

ဝမ်ကျိသည် ထိုစာသားကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ ဒေါသများမှာ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

“ဒီလင်းကျင်းက တော်တော်လေးကို လွန်လွန်းနေပြီ။ ဒီလို ဆိုင်းဘုတ်မျိုးကို လက်ခံရဲအောင် သူက ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့လဲ။ စံပြ အကဲဖြတ်မှူး ဟုတ်လား။ သူက ဘာမို့လို့လဲ”

ဝမ်ကျိပင်လျှင် ဤမျှ ကြီးကျယ်သော ဆိုင်းဘုတ်ကို မချိတ်ဝံ့ပေ။ လင်းကျင်းသာ စံပြအကဲဖြတ်မှူး ဖြစ်နေလျှင် သူက ဘာဖြစ်သွားမည်နည်း။

အခန်း (၅၆) - အကဲဖြတ်ခန်းကို ပိတ်သိမ်းခြင်း

ဝမ်ကျိသည် အကွက်ချစီစဉ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော မြေခွေးအိုကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ခြင်း သို့မဟုတ် လင်းကျင်း၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ မောင်းထုတ်ခြင်းမျိုး မလုပ်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် လှည့်ပြန်သွားခဲ့သည်။

“ဒီလင်းကျင်းကတော့ သေတွင်းတူးနေတာပဲ။ ဒီလောက် ပြဿနာတွေ ရှုပ်နေတာတောင် အကဲဖြတ်မှုတွေ လုပ်နေသေးတယ်။ ‘စံပြ အကဲဖြတ်မှူး’ ဆိုင်းဘုတ်ကိုတောင် ချိတ်ရဲသေးတယ်ပေါ့။ ငါတောင် အဲဒီဂုဏ်ပုဒ်ကို မယူရဲဘူး။ ဒါက တခြားလူတွေကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း စိန်ခေါ်နေတာပဲ။ မင်းက ဒီလောက်တောင် သေချင်နေမှတော့ ငါလည်း မတားတော့ဘူး”

ဝမ်ကျိသည် မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဝေးလံသော ထောင့်တစ်နေရာရှိ လင်းကျင်း၏ အခန်းကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် မိမိအခန်းသို့ ဒေါသတကြီး ပြန်လာခဲ့သည်။

“အထွေထွေဌာန မန်နေဂျာကို ခေါ်လိုက်စမ်း”

ဝမ်ကျိက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်း ဝမ်ကျိသည် မနေ့မနက်က သူ မီးရှို့ဖျက်ဆီးခဲ့သော လင်းကျင်း၏ အစီရင်ခံစာများကို မရည်ရွယ်ဘဲ သတိရသွားသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ထိုစဉ်က သူ အတော်လေး အံ့သြခဲ့ရသည်။ သူ၏ အမြင်တွင် လင်းကျင်းမှာ အမြဲတမ်း အရည်အချင်းမရှိသော အသုံးမကျသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထူးခြားသော သားရဲဥများနှင့် ပတ်သက်သည့် အစီရင်ခံစာများမှာ သူ၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့ အရည်အသွေးမြင့်မားသော အစီရင်ခံစာမျိုးကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မရေးနိုင်ကြောင်း ဝမ်ကျိ ဝန်ခံရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် လင်းကျင်းကလည်း ဤမျှ မတတ်နိုင်ဟု သူက တွေးသည်။ သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင် လင်းကျင်းသည် ယခင်က ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ကြုံဖူးခဲ့၍သာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူက ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

လင်းကျင်းသည် အခြားသော သားရဲဥ အစီရင်ခံစာများကို ကြည့်ရှုဖူး၍သာ ဤသို့ ရေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင် ၎င်းမှာ ‘ကူးချခြင်း’ သာ ဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် လင်းကျင်းက တကယ့်ကို ရိုးအလွန်းသည်။ သူ၏ ကောက်ချက်များကို ဘာကြောင့် ဒီလောက် ‘ပြတ်ပြတ်သားသား’ ရေးရသနည်း။ ၎င်းမှာ အကဲဖြတ် အစီရင်ခံစာ ရေးသားရာတွင် ရှောင်ကြဉ်ရမည့် အချက်ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ မိမိ၏ အကဲဖြတ်မှုမှာ ရာနှုန်းပြည့် မှန်ကန်သည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်အောင် ရေးရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ခန့်မှန်းချက်သာ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ရန် အထောက်အထားများစွာ ပြရမည် ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ နောင်တွင် ပြဿနာတက်လာပါက လွတ်လမ်းရှိမည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျိသည် လင်းကျင်း၏ အလုပ်ကို ခိုးယူရာတွင် လင်းကျင်း၏ အချက်အလက်များနှင့် သီအိုရီများကိုသာ ယူခဲ့ပြီး စာသားများကိုမူ သူကိုယ်တိုင် ဝေဝေဝါးဝါးဖြစ်အောင် ပြန်လည် ရေးသားခဲ့သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် လင်းကျင်း၏ အစီရင်ခံစာပါအတိုင်း သားရဲဥများထဲမှ သတ္တဝါများ ပေါက်လာလိမ့်မည်ဟု ဝမ်ကျိက မယုံကြည်ပေ။

အကယ်၍သာ လင်းကျင်း ရေးသလို တကယ် ဖြစ်လာခဲ့လျှင် လင်းကျင်းမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

သို့သော် လင်းကျင်းမှာ လုံးဝ အသုံးမကျသူတော့ မဟုတ်ပေ။ ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေဆိုးနေချိန်မှာပင် သူသည် လူအချို့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး ဂုဏ်ပြုဆိုင်းဘုတ်ပင် ရရှိအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

“မင်းက အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ချင်တာလား။ အိပ်မက်မက်နေလိုက်။ ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး မပေးဘူး”

ဝမ်ကျိသည် လင်းကျင်းကို နာမည်ဖျက်ကာ အသင်းချုပ်မှ ကန်ထုတ်ရန် အသေအချာ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

ခဏအကြာတွင် အထွေထွေဌာနမှ ကျိုးရှို့ ရောက်လာသည်။

ဝမ်ကျိက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

“မန်နေဂျာကျိုး... မင်းကို ငါ ခေါ်လိုက်တာက လုပ်စရာ တစ်ခု ရှိလို့ပဲ”

“အကြီးအကဲ... အမိန့်ပေးပါ ခင်ဗျာ”

“ဗဟိုဌာနက လင်းကျင်းရဲ့ အမှားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ စတင်နေပြီ။ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ သူက အကဲဖြတ်မှုတွေ ဆက်လုပ်ဖို့ မသင့်တော်တော့ဘူး။ အကယ်၍ ဆက်လုပ်နေမယ်ဆိုရင် ဒါက တာဝန်မဲ့ရာ ရောက်လိမ့်မယ်။ အထွေထွေဌာနရဲ့ အမည်နဲ့ သူ့ကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ။ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရလဒ်တွေ မထွက်မချင်း သူ့ရဲ့ အကဲဖြတ်လက်မှတ်တွေကို ရုပ်သိမ်းပြီး သူ့ရဲ့ အကဲဖြတ်ခန်းကို ယာယီ ပိတ်သိမ်းထားမယ်လို့ ပြောလိုက်ပါ”

ဝမ်ကျိက ပုံမှန်အတိုင်း ပြောနေသော်လည်း ကျိုးရှို့၏ နားထဲတွင်မူ ၎င်းမှာ သတ်ဖြတ်လိုသော အငြိုးအတေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျိုးရှို့က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

'ခင်ဗျားက လင်းကျင်းကို ဒီနည်းနဲ့ သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ။ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက မစရသေးဘူး။ အခုလို အကဲဖြတ်ခန်းကို ပိတ်လိုက်တာက သူ့ကို ဘာမှမလုပ်ခင်ကတည်းက သေဒဏ်ပေးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ'

ဤသို့ ပြုလုပ်ခံရပြီးနောက် လင်းကျင်းအနေဖြင့် သူ၏ အကဲဖြတ်ခန်းကို ပြန်ဖွင့်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် အကဲဖြတ်မှုတွင် အမှားလုပ်ခဲ့သည်မှာ အချက်အလက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရလဒ်ထွက်လာလျှင် လင်းကျင်းက တာဝန်ယူရမည်မှာ သေချာသည်။ အကယ်၍ ဤကာလအတွင်း လင်းကျင်းက အစွမ်းပြနိုင်ပြီး ဧည့်သည်များ၏ ချီးကျူးမှုကို ရရှိထားပါက စစ်ဆေးရေးမှူးက သက်ညှာပေးနိုင်သော်လည်း အခန်းပိတ်ခံရပါက လင်းကျင်းအတွက် မိမိကိုယ်ကို သက်သေပြရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

ကျိုးရှို့သည် လင်းကျင်းကို အမြဲ ဒုက္ခပေးခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း အကြီးအကဲ ဝမ်ကျိ၏ ယခုလုပ်ရပ်မှာ လွန်လွန်းသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

ကျိုးရှို့၏ သားရဲမှာ ပြင်းထန်သော ရောဂါဝေဒနာ ခံစားနေရစဉ်က လင်းကျင်းကပင် ထောက်ပြပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းကျင်းက သူ့ကို လူပုံအလယ်တွင် အရှက်ခွဲခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်မူ သူ၏ သားရဲအတွက် ဆေးညွှန်းကို ပေးခဲ့သည်။

‘ရေမြေမြက်၊ မြေအောက်မြစ်ရွက်၊ ပန်းပွင့်ဖြူ ငါးပဲသားစီ။ သမင်သွေးနှင့် ဂျင်ဆင်း တစ်ကျပ်သားစီ။ ယမ်းစိမ်းမှုန့် သုံးပဲသားနှင့် ရောနှော၍ သားရဲအရိုးဖြင့် ပြုတ်ပါ။ လီမိသားစု ဆေးလုံးဖော်နည်း စာအုပ်အမှတ် ၃၊ အခန်း ၆ အတိုင်း ဆေးလုံးဖော်ပါ’

ကျိုးရှို့သည် ထိုဆေးညွှန်းအတိုင်း ဖော်စပ်ကာ သူ၏ ‘မြေခွေးဝါ’ ကို တိုက်ကျွေးခဲ့သည်။ သူ၏ သားရဲမှာ အမှန်တကယ်ပင် သက်သာလာခဲ့ပြီး နှစ်ရက်အကြာတွင် လုံးဝ နီးပါး ပြန်လည် ကျန်းမာလာခဲ့သည်။

ကျိုးရှို့သည် လင်းကျင်းကို မကျေနပ်သော်လည်း သူ၏ သားရဲကို ကယ်တင်ပေးခဲ့သူမှာ လင်းကျင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။ သူ၏ အငြိုးအတေးများမှာ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး လင်းကျင်းကိုလည်း ထပ်မံ ဒုက္ခမပေးတော့ပေ။ သို့သော် အကြီးအကဲ ဝမ်ကျိကိုယ်တိုင် အမိန့်ပေးလာသဖြင့် ကျိုးရှို့အနေဖြင့် မလိုက်နာဘဲ မနေနိုင်ပေ။

အထွေထွေဌာနသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျိုးရှို့သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ လူများကို အလုပ်လုပ်ရန် စေခိုင်းလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရာတွင် သူသည် အကွက်လေးတစ်ခု ထည့်လိုက်သည်။

အကြီးအကဲ၏ အမိန့်အရ ချက်ချင်း ပိတ်သိမ်းရမည် ဖြစ်သော်လည်း ကျိုးရှို့က သူ၏ လူများကို မွန်းလွဲပိုင်း အနားယူချိန်မှသာ သွားရောက် ပိတ်သိမ်းရန် ပြောလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းကျင်းက ကြိုတင် ပြင်ဆင်နိုင်ရန်အတွက် လူတစ်ယောက် လွှတ်ကာ ကြိုတင် အကြောင်းကြားခိုင်းလိုက်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ လင်းကျင်းအနေဖြင့် လက်ကျန် အလုပ်များကို ပြီးအောင် လုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဧည့်သည်များ ရှေ့တွင် အခန်းပိတ်ခံရခြင်းမှာ အလွန်ပင် အရှက်ရစရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“လင်းကျင်း... ဒါက ငါ မင်းကို ကျေးဇူးပြန်ဆပ်တာလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ”

ကျိုးရှို့က စီစဉ်ပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

အထွေထွေဌာနမှ အကြောင်းကြားစာ ရောက်လာသောအခါ လင်းကျင်းမှာ ၎င်းကို ဖတ်ပြီးနောက် မှင်သက်သွားရသည်။

ကျောက်ရင်းနှင့် လုရှောင်ယုတို့မှာ အခြေအနေတစ်ခုခု ထူးခြားနေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် အမြန်လာမေးကြသည်။ လင်းကျင်းက သူတို့ကို အကြောင်းကြားစာ ကမ်းပေးလိုက်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသော သားရဲအနည်းငယ်ကို ဆက်လက် ကုသပေးနေသည်။

အကြောင်းကြားစာကို ဖတ်ပြီးနောက် ကျောက်ရင်းနှင့် လုရှောင်ယုတို့မှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေကြတော့သည်။

“စိတ်ကို ထိန်းကြစမ်းပါ။ ငါတို့ကို လူရယ်စရာ မဖြစ်စေနဲ့။ ဧည့်သည် အနည်းငယ် ကျန်သေးတယ်။ သူတို့ကို အရင် ဝန်ဆောင်မှု ပေးလိုက်ရအောင်။ အထွေထွေဌာနကလည်း မွန်းလွဲပိုင်းမှ လူလွှတ်မယ်လို့ ပြောထားတာပဲ”

လင်းကျင်း၏ အသံမှာ ထုံးစံအတိုင်း တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် ဒေါသကြောင့် ရင်ထဲတွင် တစ်ဆို့နေသော်လည်း အောင့်ထားရသည်။

မဟုတ်ပါက မိမိကို ချစ်ခင်သူများကို စိတ်ဆင်းရဲစေပြီး ရန်သူများကို ပျော်ရွှင်စေရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

ဟန်ဒုန်းမှာမူ တစ်မနက်လုံး ဘာမှမပြောဘဲ အလုပ်များကိုသာ အသေအချာ ကူညီပေးနေသည်။ တစ်ခုခု မှားနေပြီဟု သူ ခံစားရသဖြင့် လာရောက် မေးမြန်းသည်။

လုရှောင်ယုက အကြောင်းကြားစာကို ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“မင်းဘာသာမင်း ကြည့်လိုက်တော့။ သူတို့က တကယ်ကို လွန်လွန်းတယ်။ ငါ ဒါကို ဒီအတိုင်း လွှတ်မထားဘူး”

လုရှောင်ယုမှာ ဒေါသကြောင့် မျက်ရည်ပင် ဝဲနေသည်။ ကျောက်ရင်းလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

ဟန်ဒုန်းသည် အကြောင်းကြားစာကို ဖတ်လိုက်ရချိန်တွင် အလွန် ထိတ်လန့်သွားပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိသည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဤလုပ်ရပ်မှာ လွန်လွန်ကျွန်းကျွန်း ဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။

အကယ်၍ အကဲဖြတ်မှူးလင်းမှာ တကယ်ကို အရည်အချင်းမရှိသူ ဖြစ်နေလျှင် ပြဿနာမရှိပေ။ သို့သော် လင်းကျင်းနှင့် အတူရှိနေခဲ့သော အချိန်အတွင်း လင်းကျင်းမှာ မည်မျှ ‘ကိုယ်ကျိုးမငဲ့’ သူ ဖြစ်ကြောင်း ဟန်ဒုန်း ခံစားမိသည်။ သူ၏ အကဲဖြတ်မှူး ကျင့်ဝတ်မှာ သူ သိသမျှ လူတိုင်းထက် သာလွန်လှသည်။

ဘယ်လို ဧည့်သည်မျိုးပဲ လာလာ၊ ဘယ်လို ရောဂါသည် သားရဲမျိုးပဲ ဖြစ်ဖြစ် အကဲဖြတ်မှူးလင်းက စိတ်ရှည်လက်ရှည်နှင့် အစွမ်းကုန် ကုသပေးသည်ကို ဟန်ဒုန်း မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူသည် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ စိတ်ပျက်ဟန် မပြခဲ့သလို အစီရင်ခံစာတိုင်းကိုလည်း အသေးစိတ် ရေးသားပေးခဲ့သည်။ သာမန် ရောဂါလေး ဖြစ်နေလို့ သို့မဟုတ် ဧည့်သည်က လူဂုဏ်ထံ မဟုတ်လို့ ဆိုပြီး သူ ဘယ်တော့မှ အပေါစား မလုပ်ခဲ့ပေ။

ဗဟုသုတနှင့် အရည်အချင်းပိုင်းမှာလည်း သူသည် အကြီးအကဲ သို့မဟုတ် အကဲဖြတ်မှူး ဂေါင်ကျန်းတို့ကို ရှုံးနိမ့်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။

ဤကဲ့သို့ လူမသိအောင် အေးဆေးနေတတ်ပြီး၊ အရှက်ခွဲခံရမှုများကို သည်းခံကာ ဂုဏ်ဒြပ်နှင့် အကျိုးအမြတ်နောက် မလိုက်သော လူရိုးတစ်ယောက်ကို ဘာကြောင့် ဒီလို လုပ်ကြရတာလဲ။ အကဲဖြတ်ခန်း ပိတ်သိမ်းခံရခြင်းမှာ အကဲဖြတ်မှူး တစ်ယောက်အတွက် အကြီးမားဆုံး အရှက်ရမှု ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။ အလုပ်သင်တစ်ဦး အမှားလုပ်လျှင်ပင် ဤမျှ ပြင်းထန်သော အပြစ်ပေးမှုမျိုး မရှိခဲ့ဖူးပေ။

သာမန်လူဆိုလျှင် ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်ပေလိမ့်မည်။ အနည်းဆုံးတော့ အခုလို လင်းကျင်းကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဧည့်သည်များ မထိတ်လန့်စေရန် လင်းကျင်းက သူ၏ တာဝန်ကို အဆုံးထိ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေသည်။

ဘယ်သူက စိတ်ထားမြင့်မြတ်ပြီး ဘယ်သူက မယုတ်ညံ့ဘူးလဲဆိုတာ သိသာလွန်းလှသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟန်ဒုန်း၏ စိတ်ထဲ၌ အပြစ်ရှိစိတ်များ ပိုမိုကြီးစိုးလာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် နီရဲလာတော့သည်။