အခန်း (၄၃-၄၄)

အခန်း (၄၃) - မှင်သားရဲနှင့် သွေးကတိစာချုပ် ချုပ်ဆိုခြင်း

ဂူမုန့်ကျုန်း အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုယွန်ဟဲမှာ မိမိမျက်လုံးကိုယ်မိမိ မယုံနိုင်ဘဲ အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်သပ်ကြည့်နေမိသည်။

သူ၏ ဆရာဖြစ်သူမှာ ဂူမုန့်ကျုန်းနှင့် မိတ်ဆွေဟောင်းများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် လုယွန်ဟဲသည် ဤပန်းချီပညာရှင်ကြီးနှင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ဆုံဖူးခဲ့သည်။

“ဒါ ဆရာကြီးဂူပဲ။ သူက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ”

လုယွန်ဟဲမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။

ဆရာကြီးဂူသည် မေပယ်မြို့သို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း သူ၏ဆရာထံမှ ကြားသိထားသော်လည်း ကျင့်ကြံသူများအသင်း မှ ဖိတ်ကြားမှုများကို ဆရာကြီးက အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ဆရာကြီးက ထိုသို့သော အခမ်းအနားများအတွက် အချိန်မရှိကြောင်းသာ အမြဲတမ်း တုံ့ပြန်လေ့ရှိသည်။

သို့သော် ယခုမူ ဆရာကြီးဂူက သားရဲအကဲဖြတ်အသင်းသို့ ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

‘ဟုတ်သားပဲ။ ဆရာကြီးဂူက ရှားပါးသားရဲတစ်ကောင် ရထားပေမဲ့ သွေးကတိစာချုပ် ချုပ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာမရဖြစ်နေတယ်လို့ ဆရာပြောတာ ကြားဖူးတယ်။ သူက ဝမ်ကျိဥက္ကဋ္ဌဆီမှာ အကူအညီတောင်းဖို့ လာတာနေမှာပဲ’

လုယွန်ဟဲက တွေးတောရင်း အခြေအနေကို နားလည်သွားသည်။

သူ့အမြင်တွင် မေပယ်မြို့၌ ဆရာကြီးဂူ ကိုယ်တိုင် လာရောက်တွေ့ဆုံထိုက်သူမှာ ဝမ်ကျိဥက္ကဋ္ဌ တစ်ယောက်သာ ရှိသည်ဟု ယူဆထားသည်။ ဆရာကြီးဂူမှာ အလွန်ကျော်ကြားသူဖြစ်ပြီး သူ၏ ပန်းချီကားများမှာ တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် ဆရာကြီးမှာ ထင်ရှားသော ကဗျာဆရာတစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

လုယွန်ဟဲသည် ဆရာကြီးဂူမှာ ဝမ်ကျိဥက္ကဋ္ဌကို ရှာဖွေရင်း လမ်းမှားလာခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ထင်ကာ သူကိုယ်တိုင် လမ်းညွှန်ပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ဆရာကြီးအား သူတို့၏ ကျင့်ကြံသူများအသင်း သို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်လျှင် သူ၏ဆရာက သူ့ကို ဆုလာဘ်များ ချီးမြှင့်မည်မှာ သေချာသည်။

လုယွန်ဟဲက အင်္ကျီကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်ပြီး ရှေ့သို့ တက်မည်အလုပ်တွင် ဂူမုန့်ကျုန်းက လင်းကျင်းဆီသို့ အလျင်အမြန် လှမ်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

“အကဲဖြတ်မှူးလင်း... ခင်ဗျားကို ရှာရတာ တကယ်ပဲ မလွယ်ဘူးဗျာ”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လုယွန်ဟဲ၏ ခြေလှမ်းများ တန့်သွားရသည်။ ဆရာကြီးဂူက လင်းကျင်းကို ရှာနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လုယွန်ဟဲ၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို သတိပြုမိသော လုရှောင်ယုက သူမ၏အစ်ကိုကို ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး မနေ့က စင်ဖိုနီစားသောက်ဆိုင်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို တိုးတိုးလေး ပြောပြလိုက်သည်။

ဂူမုန့်ကျုန်းသည် လင်းကျင်း၏ စိတ်မကြည်လင်မှုကို သတိပြုမိသဖြင့် စူးစမ်းမေးမြန်းရာ လင်းကျင်းက ပန်းချီကား ပျောက်ဆုံးသွားသည့်အကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။ ထိုအခါ ဂူမုန့်ကျုန်းက သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဒါက ဘာခက်တာမှတ်လို့လဲဗျာ။ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ထဲကို။ နေဦး... ကျွန်တော် အခုပဲ နောက်တစ်ချပ် ပြန်ဆွဲပေးမယ်”

လင်းကျင်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဝင်းပသွားသည်။

“လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်က ကတိဖျက်လို့ မရဘူးနော်”

ဘေးမှ နားထောင်နေသော လုယွန်ဟဲမှာ ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ပေ။ သူ၏ဆရာမှာ ဆရာကြီးဂူထံမှ ပန်းချီကားတစ်ချပ် ရရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အမြဲတမ်း ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် လင်းကျင်းက တစ်ခွန်းပြောလိုက်ရုံနှင့် ဆရာကြီးဂူက ကိုယ်တိုင် ပြန်ဆွဲပေးရန် ကမ်းလှမ်းနေခဲ့သည်။

လင်းကျင်းက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာကြီးဂူ... ခင်ဗျားရဲ့ မှင်သားရဲနဲ့ သွေးကတိစာချုပ် ချုပ်ဖို့ နည်းလမ်းကို ကျွန်တော် ရှာတွေ့ပါပြီ။ ဒီမှာ လိုအပ်တဲ့ အဆင့်တွေကို ရေးထားတယ်။ သေချာမှတ်သားထားပါဦး။ ကျွန်တော်တို့ စလုပ်ပြီဆိုတာနဲ့ ဒီအဆင့်တွေအတိုင်း တိတိကျကျ လုပ်ဖို့ လိုတယ်”

ဂူမုန့်ကျုန်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ သူသည် လင်းကျင်း၏ အရည်အချင်းကို သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လင်းကျင်း ရေးပေးထားသော မှတ်စုများကို မဆိုင်းမတွပင် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ ဖတ်ပြီးသွားသောအခါ ဂူမုန့်ကျုန်းသည် ထပ်မံ အံ့အားသင့်သွားရပြန်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုစာရွက်ပေါ်တွင် သွေးကတိစာချုပ် ချုပ်ဆိုနိုင်မည့် နည်းလမ်း (၄) မျိုးကို အသေးစိတ် ရေးသားထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဂူမုန့်ကျုန်းမှာ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသူဖြစ်သဖြင့် လင်းကျင်း၏ အကဲဖြတ်မှုများသည် မည်မျှ တိကျသေချာကြောင်း သိမြင်နိုင်သည်။

“ကောင်းပြီ... စကြရအောင်”

လင်းကျင်းက အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ မှင်သားရဲကို ဖမ်းကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဓားငယ်လေးကို အသုံးပြု၍ ဂူမုန့်ကျုန်း၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် အနည်းငယ် ရှလိုက်သည်။ သွေးစများ ထွက်လာသည်နှင့် လင်းကျင်းက မှင်သားရဲကို ထိုသွေးစများပေါ်သို့ ဖိကပ်လိုက်သည်။

အစပိုင်းတွင် မှင်သားရဲက ရုန်းကန်သော်လည်း လင်းကျင်းက ပြတိုက်ထဲမှ စွန်ရဲနက်၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ မှင်သားရဲမှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

သွေးကတိစာချုပ် ချုပ်ဆိုခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို အောင်မြင်သွားသည်။

“ပြီးပါပြီ”

လင်းကျင်းက လက်ကို လွှတ်လိုက်သော်လည်း မှင်သားရဲမှာ ထွက်မပြေးတော့ပေ။ ထိုအစား ဂူမုန့်ကျုန်း၏ လက်မောင်းတွင် မြွေလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တွယ်ကပ်နေတော့သည်။

ဂူမုန့်ကျုန်းမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မှင်သားရဲမှာ အနက်ရောင် ဓားရှည်တစ်စင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလင်းရောင်အောက်တွင် တလက်လက် တောက်ပနေသည်။

ဂူမုန့်ကျုန်းက လင်းကျင်းကို လေးစားစွာဖြင့် အလေးပြုလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့တဲ့အတွက် အကဲဖြတ်မှူးလင်းကို ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်”

သူသည် လင်းကျင်း၏ အရည်အချင်းမှာ အဆင့် (၁) မဟုတ်ဘဲ အဆင့် (၂)၊ (၃) အကဲဖြတ်မှူးများပင် မယှဉ်နိုင်သော အရည်အချင်းရှိကြောင်း ယုံကြည်သွားသည်။

လင်းကျင်းက လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာကြီးဂူကလည်း အားနာစရာတွေဗျာ။ ကဲ... လာပါ... တကယ့် အလုပ်ကို စရအောင်။ ဒီမှာ စုတ်တံနဲ့ စာရွက် အဆင်သင့်ရှိတယ်။ ကျွန်တော့်အတွက် ပန်းချီကား မြန်မြန်လေး ပြန်ဆွဲပေးပါဦး”

လုယွန်ဟဲမှာ လင်းကျင်း၏ စကားကြောင့် သွေးအန်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားရသည်။ လင်းကျင်းအတွက် မှင်သားရဲကို သွေးကတိစာချုပ် ချုပ်ပေးခြင်းမှာ တကယ့်အလုပ် မဟုတ်ဘဲ ပန်းချီကား ရရှိခြင်းကသာ အဓိက ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဂူမုန့်ကျုန်းက ပန်းချီဆွဲနေစဉ်မှာပင် မေပယ်မြို့၏ မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်တွင် ဘဏ္ဍာစိုးကျောက် နှင့် ဝမ်ကျိတို့ စကားလက်ဆုံ ကျနေကြသည်။

ဘဏ္ဍာစိုးကျောက် က ချီးမွမ်းစကား ဆိုလိုက်သည်။

“ဝမ်ကျိဥက္ကဋ္ဌရဲ့ ကျော်ကြားမှုက အပိုမဟုတ်ပါဘူး။ မြို့တော်ဝန်က ခင်ဗျားရဲ့ အကဲဖြတ်အစီရင်ခံစာတွေကို ဖတ်ပြီး အလွန်ပဲ ချီးကျူးနေပါတယ်”

အမှန်တကယ်တွင် ပုံစံပြောင်းဥ (၁၁) လုံးကို အချိန်တိုအတွင်း အကဲဖြတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။ မြို့တော်ဝန်က တတ်နိုင်သမျှသာ အကဲဖြတ်ရန် ညွှန်ကြားထားပြီး ကျန်ရှိသည်များကို အသင်းချုပ်မှ အဆင့် (၃) အကဲဖြတ်မှူးကို ပြသရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝမ်ကျိ ပေးအပ်လိုက်သော အစီရင်ခံစာများကို အဆင့် (၃) အကဲဖြတ်မှူးက စစ်ဆေးကြည့်သည့်အခါတွင် အလွန်ပင် မှန်ကန်တိကျနေသဖြင့် ဝမ်ကျိကို အလွန်ချီးကျူးသွားခဲ့သည်။ ဝမ်ကျိမှာ မိမိ၏ လုပ်ရပ်အတွက် ဂုဏ်ယူနေမိသည်။

ဘဏ္ဍာစိုးကျောက် က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ့အပြင် မြို့တော်ဝန်က ခင်ဗျားပေးတဲ့ လက်ဆောင်အတွက်လည်း အလွန်ကျေနပ်နေပါတယ်။ ဆရာကြီးဂူရဲ့ ပန်းချီကားကို ရအောင် ရှာနိုင်တာကတော့ တကယ့်ကို အံ့သြစရာပါပဲ”

ဘဏ္ဍာစိုးကျောက် ၏ စကားကြောင့် ဝမ်ကျိမှာ ကြောင်အသွားရသည်။

“ဗျာ... ဆရာကြီးဂူရဲ့ ပန်းချီကား ဟုတ်လား”

ဘဏ္ဍာစိုးကျောက် က ဝမ်ကျိက တမင် ဟန်ဆောင်နေသည်ဟု ထင်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဝမ်ကျိဥက္ကဋ္ဌကလည်းဗျာ။ မြို့တော်ဝန်က ဒီည ဂုဏ်ပြုစားပွဲ ကျင်းပမှာမို့ ခင်ဗျားကိုလည်း တက်ရောက်ဖို့ ဖိတ်ကြားလိုက်ပါတယ်”

ဝမ်ကျိသည် တစ်ခုခု မှားနေပြီဟု ခံစားမိသော်လည်း ဘာမှ ထပ်မမေးဝံ့တော့ပေ။

‘ငါ့မှာ ဆရာကြီးဂူရဲ့ ပန်းချီကား မရှိပါဘူး။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မြို့တော်ဝန်ဆီ ရောက်သွားတာလဲ’

သူသည် စိတ်ထဲမှသာ ရေရွတ်နေမိတော့သည်။

အခန်း (၄၄) - သင်ခန်းစာတစ်ခု သင်ကြားပေးခြင်း

ဂူမုန့်ကျုန်းသည် လင်းကျင်းနှင့် အတော်ကြာ စကားပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် မေပယ်မြို့တွင် ခေတ္တမျှ ထပ်မံနေထိုင်ဦးမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားကာ အကဲဖြတ်ခန်းမမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ လုယွန်ဟဲမှလွဲ၍ မည်သူမျှ သူ့ကို မှတ်မိခြင်း မရှိစေရန် သူသည် လူမသိသူမသိ လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် လုယွန်ဟဲသည်လည်း ဤသတင်းကို လျှောက်ပြောမည့်သူမျိုး မဟုတ်သည့်အပြင် ယခုအခါ လင်းကျင်းအပေါ်တွင်လည်း အလွန်ပင် ရိုသေလေးစားနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သူသည်လည်း မိမိ၏ သားရဲကို အကဲဖြတ်ပေးရန် လင်းကျင်းကို မျှော်လင့်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လင်းကျင်းသည် စိတ်ကြည်လင်နေသဖြင့် လုရှောင်ယု၏အစ်ကိုဖြစ်သော လုယွန်ဟဲကို သူ၏ သားရဲအား ခေါ်လာရန် ပြောလိုက်သည်။

ဤခြင်္သေ့ထီးကြီးမှာ ‘လုဘ' ဟု အမည်ရပြီး အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ၎င်းသည် အဆင့် ၂ ရှိသော ရှားပါးသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ပျမ်းမျှအလားအလာရှိသော အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။

လင်းကျင်းသည် လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ကာ လိုအပ်သော အချက်အလက်အားလုံးကို စုဆောင်းလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားက ရှောင်ယုရဲ့အစ်ကိုဆိုတော့... ကျုပ် အခကြေးငွေ မယူတော့ပါဘူး။ သိချင်တာရှိရင် မေးပါ”

လင်းကျင်းက ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အလွန်ပင် စိတ်ကြည်နေသည်။ ဂူမုန့်ကျုန်း မထွက်ခွာမီက သူ့အတွက် ပန်းချီကားအသစ်တစ်ချပ် ဆွဲပေးခဲ့သောကြောင့် တန်ဖိုးကြီးလှသည့် ထိုလက်ရာကို ကိုင်ထားရသော လင်းကျင်းသည် စိတ်ဆိုးနေစရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

လုယွန်ဟဲက အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“သူ့ကို အဆင့်တက်အောင် လုပ်လို့ရမယ့် နည်းလမ်းရှိမလား”

အဆင့် ၂ နှင့် အဆင့် ၃ သားရဲကြားတွင် ကွာခြားချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ပင်။ ကျင့်ကြံသူများအသင်း မှ သားရဲသခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် မိမိသားရဲကို အဆင့် ၃ သို့ တိုးမြှင့်ရန်မှာ လုယွန်ဟဲ၏ အိပ်မက်ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်လာပါက လုယွန်ဟဲသည် သွေးကတိစာချုပ် နယ်ပယ်မှတစ်ဆင့် အဆင့် ၂ သားရဲတစ်ကောင်ကို လုပါ၏ အကူအညီမပါဘဲ မိမိကိုယ်တိုင်ပင် တားဆီးနိုင်လောက်သည့် စွမ်းအားကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျင့်ကြံသူများအသင်း အတွင်း၌လည်း ရာထူးနေရာများ တိုးတက်လာမည်မှာ သေချာသည်။

သူ၏ ဆရာဖြစ်သူ၏ သားရဲပင်လျှင် အဆင့် ၃ သာ ရှိသောကြောင့် လုယွန်ဟဲအတွက် ဤအဆင့်တက်ခြင်းမှာ အလွန်အရေးကြီးသည်။

သူ၏အစ်ကိုက တိုက်ရိုက်ကြီး မေးလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ လုရှောင်ယုက အလျင်အမြန် ဝင်ပြောသည်။

“အစ်ကို... အဆင့် ၂ ကနေ အဆင့် ၃ ကို တက်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူးလေ။ တစ်မြို့လုံးမှာတောင် အဆင့် ၃ သားရဲက လက်ချိုးရေလို့ ရတယ်။ ဒီလောက် ခက်ခဲတဲ့အလုပ်ကို အကဲဖြတ်မှူးလင်းက...”

“ရှိတာပေါ့”

လင်းကျင်းက ရုတ်တရက် ကြေညာလိုက်သဖြင့် လုရှောင်ယု စကားစရပ်သွားသည်။

အကယ်၍ အရင်ကဆိုလျှင် သူမ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။ အလုပ်သင် အကဲဖြတ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သားရဲတစ်ကောင်ကို အဆင့်တက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်းသိသည်။ သားရဲအများစုမှာ တစ်သက်လုံး အဆင့်မတက်နိုင်ကြပေ။

သို့သော် အကဲဖြတ်မှူးလင်းက ရှိသည်ဟု ပြောလျှင်မူ အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအသိကြောင့် လုရှောင်ယုလည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ သူမသည် သူမ၏အစ်ကိုအတွက် ဝမ်းသာသကဲ့သို့ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုအတွင်း အဆင့်တက်ရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ဆိုကြသော သားရဲတစ်ကောင်ကို အကဲဖြတ်မှူးလင်းက မည်သို့ အဆင့်တက်အောင် လုပ်ဆောင်မည်ကို အနီးကပ် လေ့လာချင်နေသည်။

“အကဲဖြတ်မှူးလင်း... တကယ်ပဲ နည်းလမ်းရှိတာလား”

အဖြေမှာ ရုတ်တရက် ထွက်လာသောကြောင့် လုယွန်ဟဲမှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

လင်းကျင်းသည် ဘာမှမပြောဘဲ စုတ်တံနှင့် စာရွက်ကို ယူလိုက်သည်။ သူသည် စုတ်တံကို မှင်တို့ကာ စတင် ရေးသားတော့သည်။

သားရဲပြတိုက်ထဲတွင် လုယွန်ဟဲ၏ သားရဲကို အဆင့်တက်စေမည့် နည်းလမ်းအချို့ ရှိသည်။ ထိုအထဲတွင် ရှောင်ဟော့အတွက် အသုံးပြုခဲ့သည့် ‘ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း’ နည်းလမ်းလည်း ပါဝင်သည်။

သို့သော် လုဘသည် အဆင့် ၂ ရှိပြီးသား ရှားပါးမျိုးနွယ် ဖြစ်သဖြင့် ‘ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း’ ကို ရွေးချယ်ပါက လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ လိုအပ်သော ဆေးဖော်စပ်ပစ္စည်းများမှာ မေပယ်မြို့တွင် မရနိုင်သကဲ့သို့ ရနိုင်လျှင်ပင် လုယွန်ဟဲ တတ်နိုင်မည့် ဈေးနှုန်း မဟုတ်ပေ။

ရေးသားနေစဉ်အတွင်း လင်းကျင်းသည် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး ကျောက်ရင်းနှင့် လုရှောင်ယုတို့ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်မလေးနှစ်ယောက်မှာ လင်းကျင်း ရေးသားနေသည်ကို ဂရုတစိုက် အနီးကပ် ကြည့်နေကြသဖြင့် လင်းကျင်းက ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ခေါင်းချင်းတိုက်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူတို့သည် လန့်သွားပြီး အနောက်သို့ အမြန်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။ ကျောက်ရင်းမှာ ရှက်သွေးဖြာသွားပြီး လုရှောင်ယုကမူ လျှာလေးထုတ်ကာ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

“ငါ မေ့နေတာ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါ့ဆီမှာ ပညာသင်နေတာဆိုပေမဲ့ ငါ ဘာမှ တရားဝင် မသင်ပေးရသေးဘူး။ ဒီနေ့ မင်းတို့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု သင်ပေးရမလား”

လင်းကျင်းက ပြောလိုက်သည်။

အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် လင်းကျင်း၏ အခြေခံဗဟုသုတမှာ ထိုကောင်မလေးများထက် မသာလွန်ပေ။ သို့သော် သားရဲပြတိုက်ထဲမှ အကြောင်းအရာများကို ပြောမည်ဆိုလျှင်မူ အခြေအနေမှာ ကွဲပြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျောက်ရင်းနှင့် လုရှောင်ယုတို့သည် ချက်ချင်းပင် အလေးအနက်ထား၍ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ စောင့်မျှော်နေသော အခွင့်အရေးပင်။

မနေ့က လင်းကျင်း၏ အကဲဖြတ်မှုများကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း မည်သို့လုပ်ဆောင်သည်ကိုမူ နားမလည်ခဲ့ကြပေ။ လင်းကျင်းသည် မည်သည့် ကိရိယာ သို့မဟုတ် ဂါထာကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ အကဲဖြတ်နိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ အရည်အချင်းသည် သူတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ မြင့်မားနေကြောင်း ပြသနေသည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ ကိရိယာမလိုဘဲ သားရဲကို ထိတွေ့ရုံ၊ ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သော ‘သားရဲအကဲခတ်နည်းလမ်း’ ရှိကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။ ထိုနည်းလမ်းမှာ အလွန်ခက်ခဲလှသဖြင့် ထူးချွန်သူအနည်းငယ်သာ တတ်မြောက်နိုင်သည်။

လင်းကျင်းက သင်ကြားပေးရန်အတွက် လုပါကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။

“အရင်ဆုံး မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီသားရဲကို အကဲဖြတ်ကြည့်ပါ။ မင်းတို့ တတ်ထားတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ အကဲဖြတ်ပြီး ရလာတဲ့ ရလဒ်ကို ငါ့ကို ပြောပြ”

ကောင်မလေးနှစ်ယောက်မှာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး စတင် အကဲဖြတ်တော့သည်။

ကျောက်ရင်းသည် အစဉ်အလာနည်းလမ်းအတိုင်း သားရဲလက်ဖွဲ့များကို သုံး၍ မျိုးရိုးဗီဇကို စမ်းသပ်သည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သုံး၍ သားရဲ၏ ကျန်းမာရေး အခြေအနေကို စစ်ဆေးသည်။ သူမ၏ အခြေခံမှာ အလွန်ခိုင်မာကြောင်း တွေ့ရသည်။

လုရှောင်ယုကမူ ကွဲပြားသည်။ သူမသည် ‘ဝိညာဉ်မျက်လုံး’ ကို အဓိက သုံး၍ သားရဲ၏ အမွှေးအမျှင်၊ မျက်လုံးနှင့် လက်ရှိ အခြေအနေကို အသေးစိတ် ကြည့်ရှုသည်။ ၎င်းသည် သားရဲ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါနှင့် အရိုးတည်ဆောက်ပုံအထိ မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

လုဘမှာ တစ်ကိုယ်လုံး အကိုင်ခံရ၊ အစမ်းသပ်ခံရပြီး သွေးနမူနာနှင့် အမွှေးအမျှင်အချို့ပါ အနှုတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် လုယွန်ဟဲကို ကြည့်နေတော့သည်။ လုယွန်ဟဲကမူ “ဒါက မင်း အဆင့်တက်ဖို့အတွက်ပဲ လုဘ၊ သည်းခံလိုက်ပါ” ဟုသာ ချော့မော့နေရသည်။

ကောင်မလေးနှစ်ယောက်စလုံး သူတို့တွေ့ရှိချက်ကို တင်ပြကြသည်။ သို့သော် အဆင့်တက်မည့် နည်းလမ်းကိုမူ သူတို့ မပြောနိုင်ကြပေ။

လင်းကျင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ကျောက်ရင်းကို ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ အခြေခံက ခိုင်မာတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ခန့်မှန်းရုံတင် ဖြစ်နေပါစေ... မင်း သိသလောက်ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောပြပါ”

အားပေးစကား ကြောင့် ကျောက်ရင်းက ပြန်ဖြေသည်။

“အကဲဖြတ်မှူးလင်း... လုဘရဲ့ မျိုးရိုးက လေမုန်တိုင်းခြင်္သေ့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သူက လေဓာတ်အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး အခု အဆင့် ၂ မှာ ရှိနေပါတယ်။ ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်ပါတယ်။ အကယ်၍ အဆင့်တက်ချင်ရင် သူ့ရဲ့ သွေးကြော၊ အရိုးနဲ့ သွေးတွေကို အားကောင်းအောင် လုပ်ဖို့ လိုပါတယ်။ ဒါ့အပြင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အချက်အချာနေရာတွေ ပွင့်လာဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ပုံမှန် ကျွေးပေးရပါမယ်။ အချိန်တန်ရင် အဆင့်တက်နိုင်ခြေ ရှိပါတယ်”

လင်းကျင်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး လုရှောင်ယုကို မေးလိုက်သည်။

လုရှောင်ယုက သူမ၏ မျက်ခုံးကို ပင့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ကျွန်မရဲ့ အကဲဖြတ်ချက်ကလည်း ကျောက်ရင်းနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဆင့်တက်မယ့် နည်းလမ်းမှာတော့ ကျွန်မတို့ ပိုပြီး ထိရောက်အောင် လုပ်နိုင်မယ် ထင်ပါတယ်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို တိုးကျွေးရုံတင်မကဘဲ ဝိညာဉ်အပ်စိုက်နည်းကိုပါ တွဲသုံးသင့်ပါတယ်။ အဲဒါဆိုရင် အချိန်တစ်ဝက်လောက် သက်သာသွားပြီး သုံးနှစ်အတွင်းမှာ သူ အဆင့်တက်နိုင်ပါလိမ့်မယ်”