အခန်း (၁၉၅၉-၁၉၆၂)

အခန်း (၁၉၅၉) - ကြိုးတစ်ချောင်းတည်းပေါ်က နှံကောင်လေးများ

~ယဲ့ဖန်သည် အန်းကျူပရင့်စ်၏ ဆိုလိုရင်းကို ကောင်းစွာ နားလည်လိုက်လေသည်။ သူမသည် သူ့အတွက် စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်ချေ၏။ သူသည် ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီည ဖော့ခ်စီးတီးကို ပြန်ရောက်ရင်... ကိုယ် မင်းဆီ လာခဲ့မယ်။"

ဖုန်းတစ်ဖက်မှ အန်းကျူပရင့်စ် အိပ်ရာထသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့်... သူကပင် ဦးဆောင်၍ စကားဖြတ်လိုက်၏။

"ဒီညမှ ဖုန်းထပ်ဆက်လိုက်မယ်ကွာ။"

ဖုန်းချလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်... ယဲ့ဖန်သည် အာဂျိုင်းဟန်ဆန်၊ ဝုဖ်ဂန်း၊ မီလီ၊ ချန်းဖေးအယ်နှင့် ဘတ်ကင်ဟမ် မြို့စားကြီးတို့ထံသို့ အချက်အလက်များ လှမ်းပို့လိုက်တော့သည်။

ဖိုင်အရွယ်အစား ကြီးမားလွန်းသဖြင့် အားလုံး ရောက်ရှိရန် မိနစ် (၂၀) ခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်၌ပင် ယဲ့ဖန်သည် ထ်ုပုဂ္ဂိုလ်များထံသို့... "ဒီအချက်အလက်တွေကို သေချာ ဂရုစိုက်ပေးကြပါ" ဟူသော စာတစ်စောင်ကို ရေးသား ပေးပို့လိုက်လေ၏။

...

ယဲ့ဖန် အလုပ်ရှုပ်နေစဉ်တွင် ရို့စ်က စပ်စုလိုက်လေသည်။

"ရှင် ဘယ်သူတွေဆီ ပို့နေတာလဲ။"

"ကျွန်မ အရင်က ပြောဖူးတယ်လေ... နေမဝင်အင်ပါယာမှာ ဒီဗွန်ရှိုင်းယား မိသားစုကို ဘယ်သူမှ မထိရဲကြပါဘူးလို့။ အွန်လိုင်းမှာရော၊ အပြင်မှာရော... ဘယ်သူမှ သူတို့ရဲ့ ပျားအုံကို တုတ်နဲ့ သွားမထိုးရဲကြဘူး။"

"အရင်တုန်းက ဒီဂိုဒေါင်ထဲကနေ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတဲ့ 'ဝက်လေး' တွေ ရှိဖူးတယ်... နှစ်ယောက်တောင် လေဆိပ်ကနေ လွတ်သွားပြီး ရဲစခန်းကို သွားတိုင်ကြသေးတယ်။"

"ရလဒ်က ဘာဖြစ်သွားလဲ သိလား... ရဲတွေက အမှုတောင် မဖွင့်ပေးဘဲ၊ အဲ့ဒီ နှစ်ယောက်ကို ပြန်ဖမ်းပြီး ကျွန်မတို့ဆီ ပြန်ပို့ပေးလိုက်ကြတာလေ။"

"ရှင် ဆက်သွယ်နေတဲ့ လူတွေက အဆင့်အတန်း မမီဘူး၊ နှလုံးသား မရှိဘူး ဆိုရင်တော့... သူတို့ကို အချက်အလက် ပေးလိုက်တာ အလကား ဖြစ်သွားမယ့်အပြင်၊ သူတို့ကိုပါ ဒုက္ခရောက်စေလိမ့်မယ်။"

ယဲ့ဖန်သည် ရို့စ်ကို ချက်ချင်း ပြန်မဖြေပေ။ သူသည် စာကိုသာ ဆက်လက် ရိုက်နှိပ်ပြီး ပေးပို့လိုက်၏။

ထို့နောက်မှ ခေါင်းမော့လာပြီး ရို့စ်ကို ပြုံးပြလိုက်လေသည်။

"အခု တို့တွေက ကြိုးတစ်ချောင်းတည်းပေါ်က နှံကောင်လေးတွေ ဖြစ်နေပြီလေ... မင်း လုပ်သင့်တာက ငါ့နည်းလမ်း အလုပ်ဖြစ်ပါစေလို့ ဆုတောင်းနေဖို့ မဟုတ်ဘူးလား။"

ရို့စ်သည် ပခုံးတွန့်ပြလိုက်၏။

"ရှင်ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ပြောတာလည်း အမှန်ပဲ။"

"ဒီဗွန်ရှိုင်းယား မိသားစုရဲ့ အာဏာစက်ကို ကျွန်မလောက် ဘယ်သူမှ နားမလည်ဘူးရှင်။"

"စတန့်စ် လေဆိပ် ပတ်ဝန်းကျင်က ရဲအရာရှိတွေ၊ ဒုစရိုက် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တွေ အကုန်လုံးက ဒီဗွန်ရှိုင်းယား မိသားစုရဲ့ လူတွေချည်းပဲ။"

ယဲ့ဖန်သည် သူမ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော လေသံကို ကြားရသဖြင့် တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း... ရုတ်တရက် သူ၏ နားရွက်များ လှုပ်ရှားသွားရလေသည်။

သူ၏ ထူးခြားသော အာရုံခံနိုင်စွမ်းကြောင့်... တစ်စုံတစ်ယောက် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

"ရှူး..."

ယဲ့ဖန်သည် ရို့စ်ကို တိတ်တိတ်နေရန် လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီး၊ အသက်အောင့်ကာ အာရုံခံလိုက်လေသည်။

သူတို့ ရှိနေသော ဂိုဒေါင်ဆီသို့ လူအချို့ လာနေကြပြီ ဖြစ်၏။

ခြေသံများကို နားထောင်ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်... အနည်းဆုံး လူ (၂၀) ကျော်ခန့် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရလေသည်။

ထိုလူများသည် ဂိုဒေါင်နားသို့ ရောက်သောအခါ ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး... တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြလေ၏။

"ကင်းလှည့်အဖွဲ့ရဲ့ သတင်းအရ ဆိုရင်တော့... မန်နေဂျာ ရို့စ်ကို ပြန်ပေးဆွဲသွားတဲ့သူက ဒီဂိုဒေါင်ထဲကနေ ပြန်ထွက်မလာသေးဘူးတဲ့။"

"သခင်လေး ဟွတ်ခ်ရဲ့ အမိန့်ကတော့... အခြေအနေကို အရင် စုံစမ်းပြီး၊ ဒီဂိုဒေါင်ကို မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့်ထားဖို့ပဲ... အဲ့ဒီသူကို လုံးဝ လွတ်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး။"

"ဒီလိုလုပ်... အဖွဲ့ (၁) က ငါနဲ့လိုက်ခဲ့... အထဲဝင်ပြီး အခြေအနေ ကြည့်မယ်။ အဖွဲ့ (၂) က ဂိုဒေါင် အပေါက်ဝတွေနဲ့ ပြတင်းပေါက်တွေမှာ စောင့်နေ... လိုအပ်ရင် ဝင်ကူဖို့ အသင့်ပြင်ထား..."

အစီအစဉ် ဆွဲပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ထိုလူများ လှုပ်ရှားလာကြတော့သည်။ အချို့က အပြင်၌ နေရာယူကြပြီး၊ အချို့ကမူ ဂိုဒေါင်တံခါးကို ဖွင့်ကာ ဝင်ရောက်လာကြ၏။ သူတို့သည် ယဲ့ဖန်နှင့် ရို့စ် ရှိနေသော ရုံးခန်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်လာနေကြခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ခြေသံများ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ယဲ့ဖန်သည် ရို့စ်ကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်လေသည်။ 'ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးပါ' ဟူသော သဘောပင်။

ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်မှ သေနတ် တစ်လက်ကို ဖျတ်လတ်စွာ

ကောက်ယူလိုက်ပြီး ကျည်ဖြည့်လိုက်၏။

ပြီးသည်နှင့် ရုံးခန်းတံခါး အပေါ်ဘက်၊ မျက်နှာကြက်နှင့် ကပ်လုနီးပါး နေရာသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး... ထောင့်ချိုး နံရံနှစ်ဖက်ကို အားပြုကာ တွယ်ကပ်နေလိုက်တော့သည်။

ယဲ့ဖန် တစ်ယောက် အသက်ကို အောင့်ထားပြီး အာရုံကို စုစည်းထားလိုက်သည်။ မျက်လုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေသလို၊ နားများကလည်း အသံဗလံများကို ထောင်နေလေတော့၏။

—

အခန်း (၁၉၆၀) - ဘာများ ကွာခြားသွားလို့လဲ

~ယဲ့ဖန်သည် စပိုက်ဒါမန်း တစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့၏။ တံခါးဝ အပေါ်ထောင့်ရှိ နံရံနှစ်ဖက်ကြားတွင် တွယ်ကပ်နေပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သေနတ်ကို ကိုင်ထားကာ ငြိမ်သက်နေလေသည်။

စားပွဲနောက်ရှိ ရို့စ်မှာမူ အသက်ရှူရန်ပင် မေ့နေသကဲ့သို့ ရှိလေ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ တံခါးဆီမှ ခွာ၍ မရတော့ပေ။

ခြေသံများမှာ ပိုမို နီးကပ်လာလေသည်။ ရုံးခန်း၏ ဘေးနှစ်ဖက်စလုံးမှ လာနေသည်ကို သဲ့သဲ့လေး ကြားနေရ၏။

ဝင်ရောက်လာမည့် အဖွဲ့မှာ အုပ်စုခွဲပြီး နေရာယူနေပုံ ရလေသည်။ ပိတ်မိနေသူကို ဝိုင်းထားရန် ပြင်ဆင်နေကြခြင်း ဖြစ်တန်ရာ၏။

ခြေသံများ ရုံးခန်းတံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားလေသည်။

အပြင်လူများ အချင်းချင်း အချက်ပြနေကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် မန်နေဂျာ ရုံးခန်း တံခါးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်ဟလာတော့သည်။

တံခါး ဟသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်... အလင်းဗုံး (Flash Bomb) တစ်လုံးသည် အခန်းထဲသို့ လှိမ့်ဝင်လာတော့၏။

"ဝုန်း..."

ကြိုတင် မသိထားသော ရို့စ်ခမျာ... ပြင်းထန်လှသည့် အလင်းရောင်ကြောင့် မျက်စိများ ကျိန်းစပ်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်မိရှာလေသည်။ သူမ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မျက်လုံးများကို အတင်း ပွတ်သပ်နေမိတော့၏။

"အခုပဲ... အဲ့ဒီတိရိစ္ဆာန် ဘယ်မှာရှိလဲ ရှာကြ"

လူတစ်စုသည် သုံးဦးတစ်တွဲ ဖွဲ့စည်းပြီး ရုံးခန်းထဲသို့ အမြန် ဝင်ရောက်လာကြလေသည်။ သေနတ်များကိုယ်စီဖြင့် ယဲ့ဖန်ကို ရှာဖွေရန် အသင့်ပင် ဖြစ်၏။

"ကြာကြာ တိုက်ခိုက်နေစရာ မလိုဘူး... အဲ့ဒီကောင် ဒီမှာ ရှိမရှိ သေချာအောင်ပဲ လုပ်... သေနတ်ကို စိတ်ရှိတိုင်း မပစ်ကြနဲ့ဦး"

"ခေါင်းဆောင်က မှာထားတယ်... ဒီရုံးခန်းထဲမှာ အရမ်း တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှိတယ်တဲ့... ကျည်ဆန်တွေ မှားပြီး အဲ့ဒီ ပစ္စည်းတွေကို ထိမှန်သွားရင် ငါတို့ အကုန် သေပြီမှတ်"

ခေါင်းဆောင် လုပ်သူ၏ အမိန့်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ... မျက်နှာကြက်ပေါ်မှ ယဲ့ဖန် ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်း ထိန်းထားလိုက်ရလေသည်။

'ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာတောင် သေနတ်ကို စိတ်ကြိုက် မပစ်ရဘူး ဆိုရင်... သိုင်းပညာကို ဖျက်ဆီးထားတာနဲ့ ဘာထူးလို့လဲ။'

လက်ထဲတွင် သေနတ် ကိုင်ထားခြင်းကို ထားလိုက်ဦး... လက်ဗလာနှင့် ဆိုလျှင်ပင် ဤလူများသည် ယဲ့ဖန်ကို တစ်ချီတည်းဖြင့် ဖြိုလဲနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

'ငါ နည်းနည်းလေး ပူပန်လွန်သွားတယ် ထင်တယ်။'

'အစကတော့ ဘုရင်အဆင့် (King-level) တွေများလားလို့ တွေးနေတာ... တကယ်တမ်းကျတော့ အဆင့်နိမ့် အဆင့် (Lower-level) တွေပဲ ဖြစ်နေတာကိုး။'

ယဲ့ဖန်သည် အချိန်ဖြုန်း မနေတော့ပေ။ ကောင်းကင်ပေါ်မှ လျှောတိုက် ထိုးဆင်းလာပြီး... တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ လည်ပင်းကို လက်ဝါးစောင်းဖြင့် ခုတ်ချလိုက်လေတော့သည်။

မျက်တောင် တစ်ခတ်စာ အတွင်းမှာပင်... ပထမဆုံး ဝင်ရောက်လာသော ခြောက်ဦးစလုံး ကလေးငယ်များပမာ အိပ်ပျော်သွားကြလေတော့၏။

"ဘုတ်... ဘုတ်... ဘုတ်"

ခြောက်ယောက်သား ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဆက်တိုက် လဲကျသွားကြပြီး ဖုန်အလိပ်လိပ် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ရုံးခန်း အပြင်ဘက်တွင် အသင့်စောင့်နေသော အခြား အဖွဲ့များလည်း ကြောင်အမ်းသွားကြတော့၏။

ရို့စ် အပါအဝင်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

အားလုံးက ယဲ့ဖန်ကို မယုံနိုင်သကဲ့သို့ ကြည့်နေကြလေသည်။

မည်သူကမျှ ယဲ့ဖန် ဤမျှ ကြမ်းတမ်းမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး... သေချာ လေ့ကျင့်ထားသော အထက်တန်းလွှာ ကိုယ်ရံတော် ခြောက်ဦးကို မျက်တောင် တစ်ခတ်စာလေး အတွင်းမှာပင် ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည် မဟုတ်ပါလော။

ခဏလောက် ကြာမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သတိဝင်လာပြီး... ကပ္ပတိန် အမေရိက (Captain America) နှင့် တူသော ခေါင်းဆောင်ကို မေးလိုက်လေသည်။

"ခေါင်းဆောင်... ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ။"

"ဒီသူက မလွယ်ဘူးနော်... သေနတ်နဲ့ ပစ်လို့ မရဘူးလား။"

"မပစ်ရဘူး ဆိုရင်... သူ့လက်ထဲမှာ သေနတ်ရှိနေတော့ ငါတို့ အန္တရာယ် များတယ်လေ။"

ကိုယ်ရံတော်များ အားလုံး ယဲ့ဖန်၏ မြင်ကွင်းမှ လွတ်ကင်းအောင် နောက်ဆုတ်လိုက်ကြလေသည်။ ယဲ့ဖန် ပြန်ပစ်မည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြခြင်း ဖြစ်၏။

ကပ္ပတိန် အမေရိက ရုပ်နှင့် လူကြီးမှာမူ တွန့်ဆုတ်နေလေသည်။

အထက်မှ အမိန့်အရ ဆိုလျှင်... ရို့စ်၏ ရုံးခန်းထဲ၌ အလွန် တန်ဖိုးကြီးသော ကြေးအိုး တစ်လုံး ရှိနေသည်ဟု ဆို၏။ ထိုအိုး၏ တန်ဖိုးမှာ သူတို့ လုံခြုံရေးများ အားလုံး၏ အသက်ပေါင်းထားသည်ထက် ဆယ်ဆမက ပိုမို တန်ဖိုးရှိသည်ဟု သိရသည်။

အပေါ်ယံတွင်မူ ယဲ့ဖန်၏ တည်နေရာကို အတည်ပြုရန် ဆိုသော်လည်း... တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထို ကြေးအိုးကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ယဲ့ဖန် ယူမသွားနိုင်အောင် တားဆီးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင်... သူတို့၏ အဓိက တာဝန်မှာ ထို ကြေးအိုးကို ကာကွယ်ရန်သာ ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးသည့်နောက်... ကပ္ပတိန် အမေရိက ရုပ်နှင့် လူကြီးက အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

"အားလုံး သတိရှိရှိ နေကြ... အဲ့ဒီသူကို ဝိုင်းထားတဲ့ အထဲကနေ ဖောက်ထွက်ခွင့် မပေးနဲ့။"

"ငါ ပြောသလိုပဲ... ငါတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ရန်သူကို သတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး... သူ့ရဲ့ တည်နေရာကို အတည်ပြုဖို့ပဲ။"

ယဲ့ဖန် ရုံးခန်းထဲတွင် ရှိနေသရွေ့... ကြေးဖိုကြီးကို ရွှေ့ပြောင်း၍ ရနိုင်သေးသည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့ ဤနေရာကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်လျှင်... တာဝန်ကျေပြီဟု ယူဆ၍ ရလေသည်။

"ငါ့အမိန့် မရဘဲ... ဘယ်သူမှ သေနတ် မပစ်ရဘူး။"

အမိန့်ပေးပြီးသည်နှင့် သူသည် အခြား အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များကို လက်ဟန်ပြလိုက်၏။ 'လူခွဲပြီး နေရာယူကြရန်နှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်၊ ပုန်းအောင်းရန် သတိပြုကြ' ဟူသော သဘောပင် ဖြစ်ချေသည်။

ယဲ့ဖန်ကို ထွက်ပြေးခွင့် မပေးသလို... သူတို့၏ လုံခြုံရေးကိုလည်း ဂရုစိုက်ရမည် ဖြစ်လေတော့သတည်း။

အခန်း (၁၉၆၁) - သူတစ်ပါးကို ခွဲဝေပေးစရာလား

~အိပ်မက်ဟူသည် လှပမက်မောဖွယ် ကောင်းလှသော်လည်း၊ လက်တွေ့ဘဝကမူ ခါးသီးလွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလော။

"အကျိုးစီးပွားကို သူများနဲ့ မျှဝေခံစားစရာလား..."

ယဲ့ဖန်သည် သူတို့၏ ပြောစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဒီဗွန်ရှိုင်းယား မိသားစု၏ ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်လိုက်၏။

'သောက်ကျိုးနည်း... ဒီလူတွေက ငါနဲ့ ကိုးပြည်ထောင်ဖိုကြီးကို ဒီနေရာမှာတင် အသေပိတ်လှောင်ထားချင်နေတာကိုး။ ဟွန်း... သူတို့ရဲ့ အဓိကတပ်ဖွဲ့တွေ မရောက်လာခင် ငါ့ကို အပြတ်ရှင်းမယ်ပေါ့လေ'

ယဲ့ဖန် စဉ်းစားခန်း ဝင်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ အပြင်ဘက်တွင် အဝိုင်းခံလိုက်ရပါက၊ သူ၏ သိုင်းပညာ မည်မျှပင် မြင့်မားပါစေ အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်သည်က အမှန်ပင်။ ထို့ကြောင့် ဒီဗွန်ရှိုင်းယား မိသားစု၏ အဓိက တပ်ကူများ မရောက်လာခင် ဤနေရာရှိ အနှောင့်အယှက်များကို ဦးစွာ ရှင်းလင်းပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

ယဲ့ဖန်သည် အသက်ရှူသံများနှင့် နှလုံးခုန်သံများကို အာရုံခံလိုက်ရာ အပြင်ဘက်တွင် လူ (၁၆) ယောက် ရှိနေကြောင်း တိကျစွာ သိလိုက်ရ၏။ သူသည် လဲကျနေသော လူ (၆) ယောက်၏ ခါးကြားမှ အလင်းဗုံး (Flashbangs) များကို ဖြုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက်၊ ထို (၁၆) ယောက် ရှိနေသည့် နေရာများဆီသို့ တပြိုင်နက်တည်း ပစ်ပေါက်လိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း..."

"အား..."

"သတိထားကြ..."

"ဒီကောင် ရူးနေပြီ... သူ စီးနင်းတိုက်ခိုက်တော့မယ်"

အလင်းဗုံးများ ပေါက်ကွဲသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကျိန်ဆဲသံများ၊ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ယဲ့ဖန်သည် ထိုအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ မန်နေဂျာရုံးခန်းထဲမှ သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လျှောတိုက် ထွက်လိုက်သည်။ ရုံးခန်းတံခါးဝမှ ကိုယ်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် တစ်ခဏ၌ပင် သူ၏ မျက်လုံးများက ရန်သူ (၁၆) ယောက်၏ တည်နေရာကို ချက်ချင်း အတည်ပြုပြီးသား ဖြစ်နေချေပြီ။

လေထဲတွင် ကိုယ်ကို တစ်ပတ်လှည့်လိုက်ရင်း အလင်းဗုံးဒဏ် မထိဘဲ တုံ့ပြန်မှု အမြန်ဆုံးဖြစ်သည့် လုံခြုံရေး နှစ်ယောက်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း..."

သေနတ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ယဲ့ဖန်၏ သေနတ်ပြောင်းဝသည် ထိုလူများ၏ အသက်အန္တရာယ်ကို ရည်ရွယ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ လက်ဝါးနှင့် ခြေဖဝါးများကိုသာ တိကျစွာ ပစ်ခတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျည်ဆန်များက ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ လေးလံသော အရာဝတ္ထုများ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

အလင်းဗုံးဒဏ် မထိလိုက်သည့် လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော လုံခြုံရေး နှစ်ယောက်မှာ မြေကြီးပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေရရှာသည်။ ယခုအခါ ရုံးခန်းအပြင်ဘက်တွင် (၁၄) ယောက်သာ ကျန်ရှိတော့၏။

ထိုအထဲမှ တစ်ဝက်ကျော်မှာ အလင်းဗုံးကြောင့် မျက်စိကျိန်းကာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ပျာယာခတ်နေကြသည်။ ကျန်တစ်ဝက်မှာလည်း အခြေအနေကို မသုံးသပ်နိုင်သေးဘဲ သေနတ်များကို ကိုင်လျက် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေကြလေသည်။

ယဲ့ဖန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဘေးဘက်သို့ လှိမ့်ဝင်လိုက်ပြီး ထပ်မံ ပစ်ခတ်လိုက်ပြန်သည်။ နောက်ထပ် လုံခြုံရေး နှစ်ယောက်၏ ခြေလက်များကို ထိမှန်သွားပြီး သွေးညှီနံ့များ လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်သွားတော့မှ ကျန်ရှိနေသေးသော လုံခြုံရေးများ အသိဝင်လာကြတော့သည်။

ထိုလူအုပ်စု လှုပ်ရှားလာကြသည်။

"ခေါင်းဆောင်...ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"

လုံခြုံရေးတစ်ယောက်က "ကပ္ပတိန်အမေရိက" နှင့် တူသော လူကို မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီကောင် ရုံးခန်းထဲက ထွက်လာပြီ..."

"ကျွန်တော်တို့ ပြန်ပစ်လို့ ရပြီလား"

"ဒီလူက တော်တော် စွမ်းပုံရတယ်... လှုပ်ရှားမှု မြန်ရုံတင်မကဘူး၊ သေနတ်ပစ်တာလည်း အရမ်း တိကျလွန်းတယ်"

"ခုနက သူ ပစ်လိုက်တဲ့ ကျည်ဆန်တွေ အကုန်လုံး ပစ်မှတ်ကို ထိသွားတာနော်"

"ဒီလို ရန်သူမျိုးကို ပြန်ပစ်ခွင့် မပေးရင် ကျွန်တော်တို့ကို သေခိုင်းတာနဲ့ ဘာမှ မထူးဘူးလေ"

ကပ္ပတိန်အမေရိက ရုပ်ပေါက်နေသော ခေါင်းဆောင်လူကြီးမှာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ရတော့သည်။

သူဌေး ပေးထားသော အမိန့်က ရုံးခန်းထဲရှိ ကြေးဖိုကြီးကို ဦးစွာ ကာကွယ်ရန်နှင့် ယဲ့ဖန်ကို ချေမှုန်းရန် ဖြစ်သည်။ ယခု ယဲ့ဖန်သည် ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီဖြစ်သလို၊ သူဌေး ကာကွယ်ခိုင်းထားသော ကြေးဖိုကြီးကိုလည်း ယူမလာခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

သူက အသံနက်ကြီးဖြင့် အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ပစ်ခွင့်ပြုတယ်... ပြန်ပစ်ကြ"

"ဒီနေရာမှာတင် သူ့ကို အသေပစ်သတ်နိုင်ရင် ပိုကောင်းမယ်"

အမိန့်ပေးပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူသည် အကာအကွယ် တစ်ခုကို ရှာယူလိုက်ပြီး ယဲ့ဖန်ကို ချိန်ရွယ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

ဒီလူသည် ဆိုက်ဘေးရီးယား လေ့ကျင့်ရေးစခန်းမှ ဆင်းလာသူဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုသည် အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များထက်ပင် သာလွန်နေသူ ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ထားသဖြင့် သူ၏ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းနှင့် ခွန်အားမှာ သာမန်လူတို့၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်ချေသည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် ယဲ့ဖန်မပြောနှင့်၊ အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင် (၁၀) ယောက်လောက်ကိုပင် သူ ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။ အကာအကွယ်ယူပြီးသည်နှင့် သူ၏ လက်ဖြောင့်စွမ်းရည်၊ လျင်မြန်သော တုံ့ပြန်မှုတို့ဖြင့် ယဲ့ဖန်ကို အသေကောင် ဖြစ်စေရမည်ဟု တွက်ဆထားလေသည်။

သို့သော်... အကာအကွယ် ယူလိုက်ပြီးသည့် အချိန်၌ပင် လက်တွေ့ဘဝ၏ ရက်စက်မှုကို သူ နားလည်လိုက်ရတော့သည်။

ယဲ့ဖန်၏ အမြန်နှုန်းက သူ၏ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းနှင့် အာရုံခံနိုင်စွမ်းထက် ပိုမို မြန်ဆန်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

သူ ယဲ့ဖန်ကို လှမ်းမြင်လိုက်သည့် ခဏမှာပင်... သူ ချိန်ရွယ်၍ မပစ်ခတ်နိုင်ခင် ယဲ့ဖန်က အခြားတစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ချေ၏။

---

အခန်း (၁၉၆၂) - အခုတော့ ဖိအားက ပြိုင်ဘက်ဆီ ရောက်သွားပြီ

~ထို့အပြင် ယဲ့ဖန် လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း သူ့လက်အောက်ငယ်သားများ ကျည်ထိမှန်ပြီး လဲကျသွားကြသည်။

"ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း..."

လေထုထဲတွင် အနီရောင် ပန်းပွင့်များ ပွင့်လန်းလာသကဲ့သို့ သွေးစက်များ လွင့်ပျံလာပြီး သွေးညှီနံ့များ ထောင်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လုံခြုံရေး အစောင့်များ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လဲကျကုန်ကြသည်။

ကပ္ပတိန် အမေရိက နှင့် တူသော ထိုလူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ ပြန်မလာဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ယဲ့ဖန် လှုပ်ရှားပြီး ပစ်ခတ်လိုက်သည့် အကြိမ်အရေအတွက် များလာသည်နှင့်အမျှ၊ ယဲ့ဖန်၏ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်မှုသည် သူ့တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းထက် ပိုမြန်နေရုံသာမက၊ တိုက်ပွဲ အာရုံခံစားမှု တွင်လည်း သူ့ထက် သာလွန်နေကြောင်း ထိုလူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

လက်နက် အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော အထက်တန်းလွှာ လုံခြုံရေး အစောင့် (၁၄) ယောက် ဝိုင်းရံထားသည့် ကြားမှပင်၊ ယဲ့ဖန်သည် သက်တောင့်သက်သာ ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးတွင် မျက်လုံးများ ပါနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေရုံသာမက၊ လုံခြုံရေး အစောင့်များ၏ လှုပ်ရှားမှုကိုပါ ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သူ့သေနတ်ပစ် စွမ်းရည်သည် မြန်ဆန်ပြီး တိကျသလို၊ လှုပ်ရှားမှုများသည်လည်း တည်ငြိမ်ပြီး လျင်မြန်လှ၏။

...

စက္ကန့် (၃၀) မပြည့်ခင်မှာပင်၊ လေးကြိမ်ခန့် လှုပ်ရှားပြီးနောက်၊ ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး လက်နက် တပ်ဆင်ထားသော လုံခြုံရေး အစောင့် (၁၄) ယောက်အနက် (၁၀) ယောက်သည် လက်ဝါးများနှင့် ခြေထောက်များတွင် ကျည်ထိမှန်ခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားကြသည်။

ယဲ့ဖန် ရုံးခန်းထဲမှ ပြေးထွက်လာစဉ် ရှင်းလင်းခဲ့သော လုံခြုံရေး အစောင့် နှစ်ယောက် အပါအဝင်၊ ကပ္ပတိန် အမေရိကနှင့် တူသော ထိုလူတွင် စုစုပေါင်း လက်အောက်ငယ်သား (၂၁) ယောက် ရှိ၏။ သူ့အဖွဲ့ (၇) ဖွဲ့အနက်၊ ယခုအခါ (၄) ယောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ (၂) ဖွဲ့စာပင် မပြည့်တော့ချေ။

ထို့ပြင် ထိုလူများ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နေခြင်းမှာလည်း ကပ္ပတိန် အမေရိကနှင့် တူသော လူကို ဝိုင်းရံထားပြီး အကာအကွယ် နေရာမှ ထွက်မလာကြသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖန်သည် အခြား ဘက်ခြမ်းမှ နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သော လုံခြုံရေး အစောင့်ကို ရှင်းလင်းလိုက်ပြီးနောက် သူတို့ဘက်သို့ အာရုံပြောင်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ကပ္ပတိန် အမေရိကနှင့် တူသော လူသာမက ကျန်ရှိနေသေးသော လုံခြုံရေး အစောင့် (၃) ယောက်၏ အသက်ရှူသံများပါ မြန်ဆန်လာကြ၏။

"ခေါင်းဆောင်... စစ်ကူ ခေါ်လိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား... အဖွဲ့ (၂) ကိုပါ တက်လာခိုင်းလိုက်ပါလား"

"ဒီကောင်က ကြမ်းလွန်းတယ်... လူမှ ဟုတ်ရဲ့လား"

"ဒီလောက် ကြမ်းတဲ့ လူမျိုး တခါမှ မမြင်ဖူးဘူး... သူ ပစ်ခတ်ပြီး ကျည်ဆန်တွေ ရှောင်တိမ်းသွားတာ မင်းတို့ မြင်လိုက်လား... အိုင်ဗာဆင်က သူ့Blind Spotမှာ ရှိနေပြီး သူ့လှုပ်ရှားမှုကို ကြိုတင် တွက်ချက်ထားတာလေ... ဒါပေမဲ့ သူက လေထဲမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပြီး ကျည်ဆန်ကို ရှောင်လိုက်တယ်... ဒါ့အပြင် နယူတန်ရဲ့ ရွေ့လျားမှု နိယာမတွေနဲ့ ကင်းလွတ်နေသလိုပဲ... လေထဲမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို နှစ်ပတ်လောက် လှည့်ပြီး သေနတ်ပြောင်းကို လှည့်ချိန်လိုက်သေးတယ်... အိုင်ဗာဆင် အကာအကွယ် ကနေ ထွက်လာတဲ့ တခဏလေးမှာပဲ အခွင့်ကောင်း ယူပြီး ပြန်ပစ်သတ်သွားတာကွ"

“ စူပါဟီးရိုး ရုပ်ရှင်တွေထဲက အတိုင်းပဲ”

"ကျွန်တော်တို့ လေးယောက်တည်း အားကိုးပြီး ဆက်တိုက်နေရင်... သိပ်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မယ် မထင်ဘူး"

ကပ္ပတိန် အမေရိကနှင့် တူသော လူသည် ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်ထဲမှ အလိုအလျောက် ငြင်းဆန်နေမိသည်။

ဟော့ခ် (Hulk - အစိမ်းရောင်လူကြီး) နှင့် အနည်းငယ် တူသော အဖွဲ့ (၂) ခေါင်းဆောင်သည် မီးပြတိုက် နိုင်ငံ (Lighthouse Country - USA) ၏ ပင်လယ်ဖျံ (SEALs) အထူး တိုက်ခိုက်ရေး တပ်ဖွဲ့မှ ဖြစ်သည်။ ထိုလူသည် ဆိုက်ဘေးရီးယား လေ့ကျင့်ရေး စခန်းမှ ဆင်းသက်လာသော အထက်တန်းလွှာများကို အမြဲတမ်း အထင်သေးလေ့ ရှိ၏။

သူတို့ နှစ်ယောက်သည် အမြဲတမ်း ပြိုင်ဆိုင်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး မတတ်သာသည့် အခြေအနေ မဟုတ်လျှင်၊ ထိုအကောင်ကို သူ တကယ် အကူအညီ မတောင်းချင်ပေ။

သို့သော် ယဲ့ဖန် မည်မျှ စွမ်းဆောင်ရည် မြင့်မားပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို အန်တုနိုင်ကြောင်း တွေးမိလိုက်သောအခါ၊ သူ ဒေါသကို မြိုသိပ်လိုက်ပြီး စကားပြောစက်အား ထုတ်ကာ အကူအညီ တောင်းခံလိုက်တော့သည်။

"ဟူးချ် (Hughes)... ငါ ကန်တန် (Kenton) ပါ... ရိုစ့် (Rose) ရုံးခန်း အပြင်ဘက်မှာ အခြေအနေ မကောင်းဘူး... စစ်ကူ တောင်းပါတယ်"

"ထပ်ပြောမယ်... ဟူးချ်... ငါ ကန်တန် ပါ... ရုံးခန်း အပြင်ဘက်မှာ အခြေအနေ မကောင်းဘူး... စစ်ကူ တောင်းပါတယ်"

"ရုံးခန်းထဲ ဖောက်ဝင်လာတဲ့ လူက ကိုင်တွယ်ရ မလွယ်ဘူး... မင်းတို့ စစ်ကူ လာတဲ့ အခါ သတိထားကြပါ"

သို့သော် ကန်တန် မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင်၊ အကူအညီ တောင်းသံကို ကြားပြီးနောက် ဟူးချ် ဆိုသော ကောင်က ဟားတိုက်လှောင်လေ၏။

"ဟားဟား... ကန်တန်... မင်းတို့ ဆိုက်ဘေးရီးယား လေ့ကျင့်ရေး စခန်းက အထက်တန်းလွှာ ဆိုတဲ့ ကောင်တွေက အပျော်တမ်း သမားတွေပါလို့ ငါ ပြောသားပဲ... မဟုတ်ဘူးလား"

"အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျရင်... ငါတို့ ပင်လယ်ဖျံ တပ်ဖွဲ့ (SEALs) က ကောင်တွေကမှ အားကိုးရတာ"

"ကောင်းပြီ... ဒီအခြေအနေကို ငါ့ညီအစ်ကိုတွေ ဘယ်လို ဖြေရှင်းမလဲ ဆိုတာ မျက်လုံးပြူးပြီးသာ ကြည့်ထားလိုက်တော့"

စကားပြောစက်မှ တဆင့် ကန်တန် ကို အနည်းငယ် လှောင်ပြောင် သရော်ပြီးနောက်၊ ဟူးချ်၏ အမိန့်ပေးသံများ အောက်ထပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် လုံခြုံရေး အစောင့် အုပ်စုကြီး တစ်စုသည် အဖွဲ့များ အလျင်အမြန် ခွဲလိုက်ပြီး ကုန်လှောင်ရုံ အတွင်းသို့ စတင် ဝင်ရောက်လာကြ၏။ သူတို့သည် ကွဲပြားသော လမ်းကြောင်းများမှ ရုံးခန်း တံခါးဝ ဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။