အသန်မာဆုံးသူသာ ရှင်သန်ခြင်း

အစစ်အမှန် အမွေအနှစ် စမ်းသပ်မှုကို အမှန်တကယ် လက်ခံသော တပည့်များသည် နှစ်များစွာ စုဆောင်းလာခဲ့ရာ စုစုပေါင်း ၄၆ ဦး ရှိသည်။ ချန်ဖေး ကဲ့သို့သော နောက်လိုက်များကိုပါ ထည့်ပေါင်းလိုက်လျှင် စုစုပေါင်း အရေအတွက်မှာ ၉၂ ဦး အထိ ရှိလေသည်။

လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ချန်ဖေးသည် ကျန်ကျင်းအန်းကို မြင်လိုက်ရပြီး ကျန်ကျင်းအန်းကလည်း သဘာဝကျကျပင် ချန်ဖေးကို သတိထားမိသွား၏။ သူတို့၏ အကြည့်များတွင် အေးစက်မှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

ချန်ဖေး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး လျစ်လျူရှုကာ အခြားသူများကို လေ့လာလိုက်၏။ အစစ်အမှန် အမွေအနှစ်၏ အစစ်အမှန် မျိုးစေ့များ အနက် များစွာသော သူများသည် အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အစစ်အမှန် အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံရန်အတွက် အဆင့်မတက်ဘဲ တမင်တကာ ထိန်းထားကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကောလင်းရှန်းသည် ကျင့်ကြံမှု နိမ့်ကျသော အစစ်အမှန် မျိုးစေ့များထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။

နာရီဝက် ကြာပြီးနောက် လူအားလုံး စုံလင်သွားပြီး ဝူကွမ်ရင်သည် လူအုပ်ကြီး ရှေ့မှောက်၌ တစ်ကိုယ်တည်း ပေါ်ထွက်လာကာ သူ၏ ကြီးမားသော အော်ရာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

“အစစ်အမှန် အမွေအနှစ် စမ်းသပ်မှု ဆိုတာ တခြားသူတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရသလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်နဲ့လည်း ယှဉ်ပြိုင်ရတာပဲ...”

ဝူကွမ်ရင်က လူအုပ်ကြီးကို တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်...။ “လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ မဝင်ခင်မှာ အစစ်အမှန် မျိုးစေ့တွေက အမည်မဲ့ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုစီ ရရှိကြလိမ့်မယ်... အစစ်အမှန် အမွေအနှစ် အတွက် တကယ် အရည်အချင်း ပြည့်မီဖို့ ဆိုရင် ပြန်ထွက်လာတဲ့ အခါ ကျောက်စိမ်းပြား ၅ ခု ပိုင်ဆိုင်ထားရမယ်... အဲဒါကို ဂိုဏ်းအတွင်းမှာ စစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်သွားမယ်...”

အားလုံးက ဤစည်းမျဉ်းကို သိရှိပြီး ဖြစ်သဖြင့် မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြပေ။

အကယ်၍ ဂိုဏ်းအတွင်းမှ တပည့်အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကြမည် ဆိုပါက... နောက်လိုက်များတွင် ကနဦး ကျောက်စိမ်းပြားများ မရှိကြသဖြင့် ၄၆ ဦး အနက် အများဆုံး ၉ ဦးသာ အစစ်အမှန် အမွေအနှစ် အရည်အချင်းကို ရရှိနိုင်ပေမည်။ သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်သည် ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်း၏ စမ်းသပ်မှု သက်သက် မဟုတ်ဘဲ အခြား ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းလည်း ပါဝင်နေသည်။

အခြား ဂိုဏ်းများ၏ အစစ်အမှန် မျိုးစေ့ တပည့်များတွင်လည်း ဤ အမည်မဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားများ ရှိနေကြရာ စမ်းသပ်မှု အတွင်း အခြား ဂိုဏ်းများထံမှ တိုကင်များကို လုယူနိုင်ပေသည်။

ကျောက်စိမ်းပြားများက အမည်မဲ့ ဖြစ်နေသဖြင့် မိမိဂိုဏ်းမှ တိုကင်ကို လုယူနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် မည်သူမျှ ဘာမှပြောမည် မဟုတ်ပေ။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း ယှဉ်ပြိုင်မှုသည် ပင်ကိုအားဖြင့် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတတ်ပြီး... အသန်မာဆုံးသူသာ ရှင်သန်နိုင်ကာ... ကြီးစိုးသူ ဖြစ်ရန် ရုန်းကန်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

“လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းက ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေက အချိန်နဲ့အမျှ ပြောင်းလဲနေတတ်တယ်... ယခင် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို အရမ်းကြီး စွဲလမ်းမနေကြနဲ့... လက်ရှိ အခြေအနေကို နားလည်ပြီး လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် နေရမယ်... လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ဘာပဲရခဲ့ရခဲ့ ဂိုဏ်းအမှတ်တွေနဲ့ ပြန်လဲလှယ်ပေးရမယ်... လျှို့ဝှက်နယ်မြေက တစ်လ ကြာမယ်... ကဲ... ဒါပါပဲ... သွားကြစို့...”

ဝူကွမ်ရင်က သူတို့ကို သတိပေးလိုက်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းကာ နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ အခြား တပည့်များလည်း လိုက်ပါသွားကြသည်။

“တကယ်လို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး ဆိုရင် တိုကင်တွေကို အရမ်း စွဲလမ်းမနေနဲ့...”

ကောလင်းရှန်းနှင့် အတူလိုက်ပါလာသော ဖုန်းရှိုးဖူက လမ်းလျှောက်ရင်း အကြံပေးလိုက်၏။

အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သို့မဟုတ် အထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသာ ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေများသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ကြသည်။ ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိသူများ ဝင်ရောက်၍ မရဘဲ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် အတွင်းဘက်တွင် အသန်မာဆုံး သူများမှာ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိသူများ ဖြစ်လာကြမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း ကန့်သတ်ချက်များ မရှိခြင်းကြောင့် ပဋိပက္ခများမှာ ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် ဖြစ်သည်။ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကျင့်ကြံမှု ရှိသူများက စစ်မှန်သော အာဏာရှင်များ ဖြစ်လာကြမည် ဖြစ်ပြီး သူတို့ မည်သည်ကို လုပ်ဆောင်မည်ကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

“တပည့် နားလည်ပါတယ်...”

ကောလင်းရှန်းနှင့် ချန်ဖေး တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

ခရီးစဉ်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။ တစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် တောင်ကြားတစ်ခု သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာ၏။ ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းက ပထမဆုံး ရောက်ရှိခြင်း မဟုတ်ပေ...။ အခြား ဂိုဏ်းများမှ တပည့်များသည် ထိုနေရာတွင် စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

“အဘိုးကြီးဝူ... ဒီတစ်ခါ မင်း တကယ်ပဲ လူတွေကို ခေါ်လာခဲ့တာပဲ...”

ကြမ်းတမ်းသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖူယွင်တုန်းက ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လာကာ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် အတွင်း ဝူကွမ်ရင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး စွမ်းအားကြီးသော အော်ရာကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် ဖူယွင်တုန်း၏ ကြီးမားသော မျက်မှောက်ပြုမှုကြောင့် အသက်ရှူ ရပ်တန့်မတတ် ဖြစ်သွားကြရသည်။ အဓိကအားဖြင့် ဖူယွင်တုန်းသည် အရပ် နှစ်မီတာကျော် ရှည်ကာ အလွန် မြင့်မားနေသဖြင့် သူတို့မှာ စစ်တပ်ကြီး တစ်တပ်လုံးကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“မင်း ဆံပင်တွေ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...”

ဝူကွမ်ရင်က ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး ဖူယွင်တုန်း၏ အော်ရာကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကာ ပြောင်လက် ချောမွေ့နေသော သူ၏ ထိပ်ပြောင်ခေါင်းကြီးကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟေး... မင်းက ဘာလို့ ဒါကို လာပြောနေတာလဲ... ကျင့်ကြံခြင်းက လွဲရင် တခြား ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ...”

ဖူယွင်တုန်းက ခေါင်းကို ကုတ်လျက် အနေခက်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။ ဝူကွမ်ရင်၏ နောက်မှ တပည့်များကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏ အော်ရာသည် သူ၏ ဂိုဏ်းမှ တပည့်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သာမန်ကာ လျှကာသာ ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ရုတ်တရက် ဖူယွင်တုန်းသည် လူအုပ်ထဲတွင် ဖုန်းရှိုးဖူကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ့မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွား၏။

“မင်း ပြန်ကောင်းသွားပြီလား...”

ဖူယွင်တုန်း၏ ပုံရိပ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဖုန်းရှိုးဖူ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ ဖုန်းရှိုးဖူ၏ ဘေးနားမှ တပည့်များမှာ ဘာဖြစ်ပျက်နေမှန်း နားမလည်လိုက်ဘဲ ရုတ်တရက် ကြီးမားသော အားအဟုန်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဘေးဘက်သို့ မရည်ရွယ်ဘဲ ဆုတ်ခွာသွားကြရ၏။

“ကံကောင်းသွားရုံပါပဲ...”

ဖုန်းရှိုးဖူသည် တန်ဖိုးကြီးသော ဓားတစ်လက် ကဲ့သို့ပင်... ဖူယွင်တုန်း၏ အော်ရာ လှိုင်းထလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖုန်းရှိုးဖူက ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး နှစ်ဖက်သို့ ကွဲပြားသွားစေသည်။

“ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... အဲဒီတုန်းက မင်းရဲ့ ဓားကို ငါ မှတ်မိနေတုန်းပဲ... ငါတို့ အခွင့်အရေး ရရင် နောက်တစ်ခါ ထပ်ယှဉ်ပြိုင်ကြတာပေါ့... ဟုတ်ပြီလား...”

ဖုန်းရှိုးဖူ၏ အော်ရာ ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဖူယွင်တုန်း အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်မိသည်။

ဖုန်းရှိုးဖူ၏ တောင်စိမ်းဓားသည် ယခင်က ဂိုဏ်းကြီးလေးဂိုဏ်း ကြားတွင် အတော်လေး နာမည်ကျော်ကြားခဲ့သည်။ သို့သော် ဒဏ်ရာရပြီးနောက် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု နယ်ပယ် ကျဆင်းသွားခဲ့၏။ မထင်မှတ်ဘဲ ယခု ပြန်လည် ဆုံတွေ့ချိန်တွင် သူသည် ဒွာရ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ပြန်ရောက်နေခဲ့လေပြီ။

ဖုန်းရှိုးဖူ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဖူယွင်တုန်းကို မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။ ကျင့်ကြံမှု ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခြင်းနှင့်အတူ ဖုန်းရှိုးဖူ၏ ယုံကြည်မှုသည် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

“ဒါ မင်း တပည့်လား... သူတို့က နည်းနည်း အားနည်းပုံ ပေါက်နေတယ်... ဒီလို ဝင်သွားရင် အရေးနိမ့်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား... ငါ နည်းနည်းလောက် လမ်းညွှန်ပေးပြီး စောင့်ရှောက်ပေးလိုက်ရမလား...”

ဖူယွင်တုန်းက ကောလင်းရှန်းနှင့် ချန်ဖေးကို ကြည့်လိုက်သည်...။ တစ်ယောက်က အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခါစ ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခါစ ဖြစ်သည်။ သူတို့ အနည်းငယ် အားနည်းသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ ဒီတိုင်း ဝင်သွားလျှင် အနိုင်ကျင့်ခံရဖို့ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

“မင်းတို့ ပေတိုမျှော်စင်ရဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ စိတ်နေသဘောထားနဲ့ ဆိုရင် ဝင်သွားတာနဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ပြဿနာ ရှာတော့မှာပဲ... သူများကို စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်မယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား...” ဝူကွမ်ရင်က ဖူယွင်တုန်း၏ ဘေးသို့ ရောက်လာပြီး လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သည်။

“ငါတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ် သဘောသဘာဝကြောင့် ဖြစ်ရတာပါကွာ... မင်းက ငါတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် အပြစ်တင်လို့ ရမှာလဲ...” ဖူယွင်တုန်းက မကျေမနပ်ဖြင့် အသံကျယ်ကျယ် ပြောလိုက်၏။

ချန်ဖေးသည် ဘေးနားတွင် ရပ်လျက် ဖူယွင်တုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်...။ အထူးသဖြင့် ပြောင်လက် ချောမွေ့နေသော သူ၏ ထိပ်ပြောင်ခေါင်းကြီးကို ကြည့်ပြီး ယခင်က ပေတိုမျှော်စင်သို့ မဝင်ရောက်ခဲ့မိခြင်း အတွက် အတော်လေး စိတ်သက်သာရာ ရသွားမိ၏။

ပေတိုမျှော်စင်၏ ဤ ကျင့်စဉ်များသည် သာမန်လူများအတွက် တကယ်ကို ခက်ခဲကြမ်းတမ်းလှသည်။ ခြိုးခြံချွေတာရခြင်း အပြင် အဆင့်တစ်ခု ရောက်သွားသည်နှင့် ဆံပင်များပါ ကုန်သွားတတ်လေသည်။

ဖူယွင်တုန်း၏ ကျယ်လောင်သော အသံ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း ရုတ်တရက် အဝေးတစ်နေရာမှ ပြင်းထန်သော အော်ရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ မြင်းကောင်ရေ တစ်ထောင် ဒုန်းစိုင်း ဝင်ရောက်လာသကဲ့သို့ အားအဟုန် တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

“ချန်ဟုန်ဂိုဏ်း ရောက်လာပြီ...” ကောလင်းရှန်းက ဘေးနားမှနေ၍ တီးတိုး ပြောလိုက်၏။

ချန်ဖေး မော့ကြည့်လိုက်ရာ အဝေးတွင် လူတစ်ရာခန့်ကို မြင်လိုက်ရပြီး... အရပ်မျက်နှာ အားလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားသော လှံရှည်ကြီး တစ်လက် ကဲ့သို့ပင်။

ချန်ဟုန်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်၍ ချန်ဖေးသည် ဆေးမြစ် ရှာဖွေရေး မစ်ရှင်တွင် လာရောက် ရန်စခဲ့သော ကွမ်းတင်းပေါင်ကိုသာ မှတ်မိနေသည်။ ချန်ဖေးက တစ်ဖက်မှ လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ ကွမ်းတင်းပေါင်ကို အမှန်တကယ်ပင် တွေ့လိုက်ရ၏။

ဤ အကွာအဝေးမှနေ၍ ကွမ်းတင်းပေါင်၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှု နယ်ပယ်ကို ချန်ဖေး ဆုံးဖြတ်၍ မရနိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း တောင်ပေါ်တွင် ရှိစဉ်က ကွမ်းတင်းပေါင်သည် ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ကောလင်းရှန်း ကဲ့သို့ပင် သူသည်လည်း အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ပြီး ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

“ကျောက်ရှုလုံကို တွေ့လိုက်ပြီ... အဲဒီကောင်ကို တကယ် ရိုက်ချင်နေတာ...” ဖူယွင်တုန်း၏ အသံကြီး ဟိန်းထွက်လာရာ ဝူကွမ်ရင်မှာ အနည်းငယ် လက်လျော့လိုက်ရသည့်ပုံ ပေါက်သွား၏။

မင်း တကယ် တိုက်ချင်ရင်တောင် အသံလေး နည်းနည်းလောက် တိုးပေးလို့ မရဘူးလား...။ မင်းအသံက ကျယ်လွန်းတော့ ဟိုဘက်က တန်းကြားနေရပြီလေ။

ပြောမဆုံးသေးခင်မှာပင် ချန်ဟုန်ဂိုဏ်းမှ ကျောက်ရှုလုံက ဖူယွင်တုန်းကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသော်လည်း သူ ရောက်မလာခဲ့ပေ...။ ချန်ဟုန်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များနှင့် အတူ တောင်ကြား၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်သာ ရပ်နေလိုက်သည်။

“ဂျူနီယာ ညီလေး... ချန်ရွှေပြသာဒ်က တပည့်တွေ ရောက်လာရင် သေချာ ကြည့်ထားနော်... သူတို့ အားလုံးက အလှလေးတွေချည်းပဲ...”

ကောလင်းရှန်းက ချန်ဖေး၏ ပခုံးကို တိုက်လျက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို မျက်ခုံးပင် ပင့်ပြလိုက်သေး၏။

“ဒီကောင်လေး ပြောတာ မှန်တယ်... ချန်ရွှေပြသာဒ်က မိန်းမတွေက ကြည့်လို့ ကောင်းသားပဲ...” ဖူယွင်တုန်းက ထောက်ခံစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ကောလင်းရှန်းက ဖူယွင်တုန်းကို အနေခက်စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်...။ တပည့်တွေရဲ့ စကားဝိုင်းကို ခိုးနားထောင်နေရအောင် မင်းက ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးလဲ...။ ခိုးနားထောင်ရုံတင် မကဘူး... ဝင်ပြီးတော့တောင် မှတ်ချက်ပေးနေသေးတယ်။

ဤအချိန်၌ ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့သဖြင့် ကောလင်းရှန်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးထသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

“လူတိုင်း ရောက်နေကြပြီပဲ... နောက်ကျသွားတဲ့ အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်...”

နူးညံ့သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရောင်စုံ အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး တစ်စု အဝေးတွင် ပေါ်လာ၏။

ဤ ရောင်စုံ အဝတ်အစားများသည် အခြားသူများ ဝတ်ဆင်ပါက ကြောင်တောင်တောင် နိုင်နေမည် ဖြစ်သော်လည်း ဤ အမျိုးသမီးများ ဝတ်ဆင်ထားချိန်တွင်မူ တောက်ပပြီး အရောင်စုံ လှပနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ လှပသော မျက်နှာများနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာများ ရှိနေသဖြင့် ဘာဝတ်ဝတ် ကြည့်ကောင်းနေသည်ဟုသာ ပြောရပေမည်။

စွန်းယင်ယင်းက ဝူကွမ်ရင်နှင့် အခြားသူများကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး သူတို့ကလည်း ပြန်လည် ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

ချန်ရွှေပြသာဒ်၏ အင်အားသည် ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းနှင့် ဆင်တူသော်လည်း အဆက်အသွယ်များ အရ ဆိုလျှင် ချန်ရွှေပြသာဒ်သည် လက်ရှိ ရောက်ရှိနေသော အခြား ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းထက် သာလွန်နိုင်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်ရွှေပြသာဒ်မှ တပည့်အများအပြားသည် နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်းထဲသို့ အိမ်ထောင်ကျသွားခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နတ်တိမ် ဓားဂိုဏ်း အပြင် ယွမ်ချန် ဓားဂိုဏ်းနှင့် ချန်ဟုန်ဂိုဏ်းမှ တပည့်အများအပြားသည်လည်း ချန်ရွှေပြသာဒ်မှ တပည့်များနှင့် လက်တွဲဖော်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ချန်ရွှေပြသာဒ်မှ တပည့်များ အားလုံးသည် အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ လျှော့တွက်ရဲခြင်း မရှိပေ။

“လူစုံပြီ ဆိုတော့ မြန်မြန် ဝင်ကြတာပေါ့...” ကျောက်ရှုလုံက အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ဟုတ်တယ်... အဲဒါ မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ... စောစောဝင်လေ စောစောပြန်ရလေပဲ... လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို တန်းဖွင့်လိုက်ကြစို့...” ဖူယွင်တုန်း၏ ဟိန်းသံကြီးက တောင်ကြားတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“ကောင်းပြီ...” ဝူကွမ်ရင် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

စွန်းယင်ယင်းက မည်သည့် ကန့်ကွက်မှုကိုမျှ ထုတ်ဖော်ခြင်း မရှိဘဲ ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏ၌ ပုံရိပ်လေးခု လှုပ်ရှားသွားပြီး တောင်ကြား အလယ်တွင် ပေါ်လာကာ တစ်ယောက်စီ၌ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုစီ ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

ကျောက်စိမ်းပြားများသည် ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး တောင်ကြားတစ်ခုလုံး အနည်းငယ် စတင် တုန်ခါလာ၏။ အစပိုင်းတွင် တုန်ခါမှုများက ဖျော့တော့နေသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမို ပြင်းထန်လာကာ မြေကြီးကိုပါ တုန်ခါသွားစေသည်။

“ပွင့်စေ...”

သူတို့လေးယောက်က တစ်ပြိုင်နက် အော်ဟစ်လိုက်ကြရာ တောင်ကြား အလယ်တွင် ဂယက်များ ပေါ်လာပြီး တံခါးပေါက်ငယ် တစ်ခုနှင့် တူလာသည်။

“ဟမ်...”

တံခါးပေါက် ပွင့်လာသည်နှင့် ဝူကွမ်ရင်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွား၏။ ခုနလေးတင် ဖြတ်သန်းသွားသော အော်ရာသည် ယခင် အတွေ့အကြုံများနှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ဝူကွမ်ရင်က အခြား သုံးယောက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဖူယွင်တုန်းက ဘာမှ မခံစားရသော်လည်း ကျောက်ရှုလုံနှင့် စွန်းယင်ယင်း၏ မျက်နှာထားများ မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သိသာထင်ရှားစွာပင် သူတို့လည်း အနည်းငယ် ကွဲပြားခြားနားမှုကို အာရုံခံမိလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

“လျှို့ဝှက်နယ်မြေက နည်းနည်း ပြောင်းလဲသွားတယ်...” ဝူကွမ်ရင်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို အကြိမ်ကြိမ် ဖွင့်လှစ်ဖူးသဖြင့် ၎င်း၏ အော်ရာကို အတော်လေး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည်။

အစောက ကွဲပြားခြားနားမှုသည် လျင်မြန်လွန်းပြီး ပိုင်းခြားသိမြင်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း ယခင်ကနှင့်တော့ အနည်းငယ် ကွာခြားနေသေး၏။

“တကယ်ပဲ နည်းနည်း ကွဲပြားနေတယ်... ဒါပေမဲ့ ပြဿနာ မရှိလောက်ပါဘူး... စမ်းသပ်မှု ဆက်လုပ်လို့ ရပါတယ်...” ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျောက်ရှုလုံက အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ပြောင်းလဲမှု အချို့တော့ ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပါဘူး... စမ်းသပ်မှုကို ဆက်လုပ်နိုင်ပါတယ်...” စွန်းယင်ယင်းက ခဏတာ စဉ်းစားပြီး စမ်းသပ်မှု ဆက်လုပ်ခြင်းကို မကန့်ကွက်ခဲ့ပေ။

“ပြောင်းလဲမှု အချို့ ရှိတာ ကောင်းတာပေါ့ကွာ... မဟုတ်ရင် အထဲမှာ အရာရာတိုင်းက အတူတူပဲ ဖြစ်နေရင် လူတိုင်းက အထဲမှာ ဘာရှိလဲ ဆိုတာ သိနေကြပြီး စမ်းသပ်မှုက အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားမှာပေါ့...” ဖူယွင်တုန်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ... ဆက်လုပ်ကြမယ်...” အခြား သုံးယောက်က ဆက်လုပ်ရန် သဘောတူလိုက်ကြပြီး အဆုံးတွင် ဝူကွမ်ရင်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

မီတာ ဒါဇင်အနည်းငယ် အကွာ၌...။

ဖုန်းရှိုးဖူက မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။ ရောက်ရှိနေသော လူနည်းစု အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦး အနေဖြင့် ဖုန်းရှိုးဖူသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ပေါ်လာသော အော်ရာကို သဘာဝကျကျပင် အာရုံခံမိလိုက်၏။ ၎င်းသည် သူ၏ အတိတ်က အတွေ့အကြုံများနှင့် အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည်။

“နောက်မှ မင်းတို့ ဝင်သွားတဲ့အခါ သတိထားကြ... ဒီတစ်ခါ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲမှုတွေ ရှိကောင်း ရှိနိုင်တယ်...” ဖုန်းရှိုးဖူက ချန်ဖေးနှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ပြီး သတိပေးလိုက်သည်။

ချန်ဖေးနှင့် အခြားသူများ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး စိတ်များ အနည်းငယ် တင်းမာသွားကြ၏။ ဖုန်းရှိုးဖူက အထူးတလည် သတိပေးနေမှတော့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် အမှန်တကယ်ပင် ပြောင်းလဲမှု အချို့ ရှိနေပြီ ဆိုလိုသည်။

“တပည့် အားလုံး... နားထောင်ကြ... ဝင်ကြတော့...”

သူတို့လေးယောက်က အသံနိမ့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဝင်ပေါက်သည် ရှည်လျားသွား၏။ ဂိုဏ်းလေးဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဝင်ရောက်သွားကြပြီး... ခဏအတွင်းမှာပင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်သော တပည့်များ ပျောက်ကွယ်သွားကြကာ တောင်ကြားသည် နောက်တစ်ကြိမ် ငြိမ်းချမ်းသွားပြန်လေသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဝင်ပေါက်သည် တစ်လ ကြာပြီးနောက်မှသာ ပြန်လည် ပွင့်လာတော့မည် ဖြစ်သည်...။