အရပ်လေးမျက်နှာ ဝိုင်းရံခံရခြင်း

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး လူတိုင်း ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။ တိုက်ခိုက်လာသူမှာ ကျူဟုန် အသီးပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြသကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်မှုမှာလည်း အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။

အမြန်ဆုံး ပြေးသွားကြသော နှစ်ယောက်သည် ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သစ်ပင်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကောင်းမွန်စွာ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။

“ဒေါင်...”

ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခု ပြုတ်ကျလာပြီး မြေပြင်နှင့် ရိုက်မိကာ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဤအသံက လူတိုင်းကို နှိုးဆော်လိုက်ပြီး သူတို့သည် ကြောက်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။

စပါးအုံးမြွေက အန္တရာယ် ရှိသော်လည်း အသီးပင်က ပို၍ အန္တရာယ် ရှိနေသည်။ ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...။ အပင်တွေက လူကို တိုက်ခိုက်တယ် ဆိုတာ သူတို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးကြချေ။

“ဘုန်း...”

သစ်ကိုင်းတစ်ချောင်းသည် ချန်ဖေး၏ ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ဝေ့ယမ်းလာ၏။ သူ နောက်သို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရာ သစ်ကိုင်းသည် လေထုကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး အသံအုပ်အုပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံကို နားထောင်ရုံနှင့် ၎င်း၏ နောက်ကွယ်မှ ကြီးမားသော အားအဟုန်ကို နားလည်နိုင်သည်။

ချန်ဖေး၏ ပုံရိပ် လျောတိုက် ပါသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း သူသည် မီတာ တစ်ဆယ်ကျော် အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ကျူဟုန် အသီးပင်၏ တိုက်ခိုက်မှု အကွာအဝေးမှ လုံးဝ လွတ်မြောက်သွားသည်။ သို့သော် အခြားသူများမှာမူ သိပ်ကံမကောင်းကြပေ။

ခဏတာ အတွင်း အမြန်ဆုံး ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော လူနည်းစု အားလုံးသည် သစ်ကိုင်းများ၏ တိုက်ခိုက်မှု ဧရိယာထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ မကြာမီ ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးသည် သစ်ကိုင်းတစ်ချောင်း၏ ရစ်ပတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။

အော်ဟစ်သံများ ကြားတွင် ထိုလူသည် အရေခွံတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျူဟုန် အသီးပင်၏ သစ်ကိုင်း တုန်ခါသွားရာ အရေခွံသည် ခဏချင်းပင် အပိုင်းအစများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

“ပြေး...”

အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးထံမှ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ ဓားသည် သစ်ကိုင်းကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သံချင်းရိုက်မိသံနှင့် အတူ မီးပွားများ လွင့်စင်သွား၏။

“ဘုန်း...”

ဤသည်က ကျူဟုန် အသီးပင်ကို ဒေါသထွက်သွားစေပုံ ရသည်။ ချက်ချင်း ဆိုသလိုပင် သစ်ကိုင်း တစ်ဒါဇင်ကျော် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံနှင့် အတူ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင်သည် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အပြေးနှေးသော သိုင်းပညာရှင်များသည် သူတို့၏ လျင်မြန်မှု သာမန်ကာ လျှကာသာ ဖြစ်နေခြင်း အတွက် ကံကောင်းသည်ဟု မှတ်ယူကာ ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးသွားကြ၏။

သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သာ ရှေ့ဆုံးရောက်နေခဲ့လျှင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြလောက်ပြီ။

ချန်ဖေးသည် ယခုအခါ မီတာ ဒါဇင်အနည်းငယ် အကွာတွင် ရပ်နေပြီး သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို လေ့လာနေ၏။ ထူးကဲလှပေစွ။ အခြားသူများထက် ပိုမြန်အောင် ခြေထောက်နှစ်ချောင်း ပိုပါချင်နေသော သိုင်းပညာရှင်များ ကဲ့သို့ပင် ချန်ဖေးလည်း ထွက်ပြေးသင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်းပြား နှစ်ခု ကျနေပြီး ချန်ဖေး၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားလိုက်လေသည်။

တိုတောင်းသော အချိန်ကာလ အတွင်း အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးနှင့် ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် ငါးဦးတို့ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။ မည်သူမျှ ကျူဟုန် အသီးပင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။

စပါးအုံးမြွေ မိစ္ဆာသည် ကျူဟုန် အသီးပင်၏ ဘေးသို့ ပျင်းရိစွာ တွားသွား၍ ပြန်လာ၏။

၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်မှ မြှားဒဏ်ရာများသည် ကြွက်သားများ၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အပြင်သို့ တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ဒဏ်ရာများ လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားလေပြီ။

ညနေလောက် ဆိုလျှင် ထိုနေရာမှ ကြေးခွံများသည် အပြည့်အဝ ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာလောက်သည်။

ချန်ဖေး အသက်အောင့်ထားပြီး စပါးအုံးမြွေကို ကြည့်လိုက်သည်...။ ထို့နောက် လုံးဝ တည်ငြိမ်နေသော ကျူဟုန် အသီးပင်ကို ကြည့်လိုက်၏။ ဤ ပေါင်းစပ်မှုသည် လူတိုင်း၏ နားလည်မှုကို အပြည့်အဝ မှောက်လှန်ပစ်လိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုသည် အသီးသီးသော ဝိညာဉ်အပင် တစ်ပင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူ ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

စောစောက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော မြင်ကွင်းသည် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေပြီ။ စပါးအုံးမြွေသည် ခေါင်းကို ကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး... ကျိုးပဲ့နေသော သစ်ပင်များနှင့် မြေကြီးပေါ်မှ လေးလံသော တွင်းချိုင့်ကြီးများမှလွဲ၍ ခုနက တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း သက်သေပြစရာ မရှိတော့ပေ။

ချန်ဖေး ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကွမ်းတင်းပေါင် ထွက်ပြေးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

စပါးအုံးမြွေ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် သာမန် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်ကို အနှစ်သား ဖြစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်လောက်သည် အထိ စွမ်းအားကြီးမားသည်။ သို့သော် ကွမ်းတင်းပေါင်၏ ရွေ့လျားနိုင်စွမ်းကို ကြည့်လျှင် သူ့တွင် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ပေးသော တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေလောက်သည်။

နူးညံ့သော လေညင်းသည် ထူထပ်သော တောအုပ်ကို ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်လာပြီး ကျူဟုန် အသီးပင်၏ သစ်ကိုင်းများကို ယိမ်းနွဲ့သွားစေ၏။ သစ်ကိုင်းများပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျနေသော အဝတ်အစား အစအနများသည်သာ ဤနေရာ၌ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေသော သဲလွန်စများ ဖြစ်ကြသည်။

ချန်ဖေး ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသော်လည်း သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ပြည့်နှက်နေ၏။

ဤအချိန်ထိ ချန်ဖေး ထွက်မပြေးသေးခြင်းက ကျူဟုန် အသီးနှင့် မြေပြင်ပေါ်မှ ကျောက်စိမ်းပြားများ အပေါ် သူ့တွင် အကြံအစည် ရှိနေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

အစစ်အမှန် အမွေအနှစ် စမ်းသပ်မှုတွင် ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိ နောက်လိုက်များကို ဇာတ်ပို့များ အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသော်လည်း... ဇာတ်ပို့များက ဇာတ်လိုက် မဖြစ်နိုင်ဘူးဟု မည်သူမျှ မပြောခဲ့ကြပေ။

နောက်လိုက်များသည်လည်း ကျောက်စိမ်းပြားများကို ယှဉ်ပြိုင် ရယူနိုင်သည်။ သူတို့တွင် ကျောက်စိမ်းပြား ၅ ခု ပိုင်ဆိုင်ပြီး ပြန်ထွက်သွားနိုင်သရွေ့ သူတို့သည် အစစ်အမှန် အမွေအနှစ် စမ်းသပ်မှုကို တရားဝင် အောင်မြင်ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ကောလင်းရှန်းက ချန်ဖေးကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်းမှာ ထိုနေရာတွင် အခွင့်အရေး ပိုများမည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် သာမက ချန်ဖေးကိုလည်း ကြိုးစားကြည့်စေချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးက မြေပြင်ပေါ်မှ ကျောက်စိမ်းပြားများနှင့် အပေါ်မှ ကျူဟုန် အသီးများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။

ထိပ်တိုက် ဝင်တိုက်ရန်မှာ သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကျူဟုန် အသီးပင် ဝန်းကျင်သည် သေမင်းဇုန် ဖြစ်နေပြီး အဆင့် ၁ အထွတ်အထိပ် စပါးအုံးမြွေ ရှိနေခြင်းကို ထည့်မပြောလျှင်ပင် မလွယ်ကူလှချေ။

ထိုကဲ့သို့သော ပေါင်းစပ်မှုကို အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ယောက်ခန့် အစွမ်းကုန် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှသာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ကံဆိုးပါက သူတို့ဘက်မှ အသေအပျောက် များပြားနိုင်သည်။

ချန်ဖေးသည် မြေပြင်ပေါ်မှ ကျောက်စိမ်းပြားများ၏ တည်နေရာကို ခန့်မှန်းလိုက်ပြီးနောက် သစ်ပင်ပေါ်မှ ကျူဟုန် အသီး သုံးလုံးကို မော့ကြည့်လိုက်၏။

ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေခြင်း ဟုတ်မဟုတ် မသိသော်လည်း ထို ကျူဟုန် အသီး သုံးလုံးသည် ပိုမို ရင့်မှည့်လာသည်ဟု ချန်ဖေး ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ကျောက်စိမ်းပြားများကို လိုချင်သကဲ့သို့ ထို ကျူဟုန် အသီး သုံးလုံး အပေါ်တွင်လည်း အကြံအစည် ရှိနေသည်။

“ငါ လောင်းကြေးထပ်ကြည့်မယ်...”

ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် မြှားနှစ်ချောင်း ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်စိမ်းပြားများကို ချိန်ရွယ်လိုက်၏။

ကျောက်စိမ်းပြားများ၏ ဖြန့်ကျက်မှုသည် ညီညာခြင်း မရှိသော်လည်း ထိုအချက်က ချန်ဖေးကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေပေ။

ခေတ္တမျှ တွက်ချက်လိုက်ပြီးနောက်... နောက်တစ်ခဏ၌ မြှားနှစ်ချောင်း ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီး ကျောက်စိမ်းပြားများ ပေါ်ရှိ ကွင်းများကို ချိတ်ဆွဲကာ... လေထဲတွင် မျဉ်းကွေးတစ်ခု ရေးဆွဲ၍ စပါးအုံးမြွေကို ဖြတ်ကျော် ပျံသန်းလာသည်။

တုံ့ပြန်မှု အနေဖြင့် စပါးအုံးမြွေ၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားသော်လည်း လျင်မြန်စွာ ငြိမ်သက်သွား၏။ ကျူဟုန် အသီးပင်မှာမူ သာမန် သစ်သီးပင် တစ်ပင် ကဲ့သို့ပင် မလှုပ်မယှက် ရှိနေပြီး မည်သည့် ကွာခြားမှုကိုမျှ မပြသပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြှားများသည် သူတို့ကို ချိန်ရွယ်ထားခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း...”

မြှားနှစ်ချောင်းသည် သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်၏ ပင်စည်ကို တစ်ပြိုင်နက် ထိုးစိုက်လိုက်ကြသည်။ ချန်ဖေး၏ ပုံရိပ် လှုပ်ရှားသွားပြီး မြှားများ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာ၏။ ၎င်းတို့ အပေါ်ရှိ ကျောက်စိမ်းပြားများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အစစ်အမှန် မျိုးစေ့ တစ်ယောက် အနေဖြင့် သူသည် ကျောက်စိမ်းပြား ၅ ခု စုဆောင်းရန် လိုအပ်သည်။ ယခု သူသည် ၂ ခုကို ချက်ချင်း ရရှိလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ မစ်ရှင်၏ တစ်ဝက်နီးပါး ပြီးမြောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

“သူငယ်ချင်း... လေးပစ်စွမ်းရည်က အထင်ကြီးစရာပဲ... မင်း ငါ့ကို ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခု ခွဲပေးမယ် ဆိုရင်... ငါ ကတိမပျက်ဘဲ ချက်ချင်း ထွက်သွားပေးမယ်... ဘယ်လိုလဲ...”

အသံတစ်သံသည် အရပ်လေးမျက်နှာမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး... ချန်ဖေး၏ လက်ဝါး အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားကာ ကျောက်စိမ်းပြားများကို သိမ်းလိုက်၏။ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့် ပုံရိပ်ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။

“မင်းနဲ့ ငါ... ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ယောက် တစ်ခုပေါ့... မင်း ငါ့ကို တစ်ခု ပေးလိုက်... ငါ ကတိမပျက်ဘဲ ချက်ချင်း ထွက်သွားပေးမယ်...” အသံက အရပ်လေးမျက်နှာမှ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်၌ မူမမှန်သော အော်ရာ မရှိသဖြင့် ထိုလူတွင် သူ၏ တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်နိုင်သော စွမ်းရည်မြင့်မားကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

“ကျောက်စိမ်းပြား လိုချင်ရင် တခြားနေရာ သွားရှာ... ငါ့အတွက်တောင် မလောက်ဘူး...” ချန်ဖေးက ကျောက်စိမ်းပြား နှစ်ခုကို ရင်ဘတ်ထဲ သိမ်းလိုက်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်၏။

သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ အခြား ဦးတည်ချက် တစ်ခုသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

“ငါက ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုပဲ လိုချင်တာ... ငါ ယဉ်ကျေးနေပြီနော်... မင်းရဲ့ လေးပစ်စွမ်းရည် မဆိုးဘူး... ငါတို့ ပူးပေါင်းလို့ ရနိုင်မယ်လို့ မတွေးမိရင်... ငါက တစ်ခုတည်းနဲ့ ကျေနပ်မယ် ထင်နေလား... မင်းလို ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူလေးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိမထားမိဘူးပဲ...”

အသံသည် ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များသည် အရပ်လေးမျက်နှာမှ ထွက်ပေါ်လာကာ ချန်ဖေးကို ဖိနှိပ်လိုက်၏။

ဝိုင်းရံခံထားရသကဲ့သို့ ပတ်လည်တွင် ရန်သူများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေသလို ခံစားရသော်လည်း သူတို့၏ တည်နေရာကို ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။

ချန်ဖေး၏ ခြေလှမ်းများ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဘယ်လက်က လေးကို ကိုင်ထားပြီး ညာလက်က လေးကြိုးပေါ်တွင် မြှားကို တင်ထားကာ ပစ်ခတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

“ဟားဟားဟား... မင်းက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား... ငါ မင်းကို အရင်က သိပ်ယဉ်ကျေးခဲ့မိတယ် ထင်တယ်... ပြီးတော့ ငါ မင်းကို အထင်ကြီးလွန်းခဲ့မိတယ်...”

အသံက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များ စတင် ယိမ်းနွဲ့လာသည်။ တိုက်ခိုက်မှုသည် မည်သည့် အရပ်မျက်နှာမှ မဆို အချိန်မရွေး ရောက်လာနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး... လူကို အရှုံးပေးချင်လာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သော ခြောက်ခြားဖွယ် ခံစားမှုကို ဖန်တီးလိုက်၏။

“ငါကမှ သိပ်ယဉ်ကျေးလွန်းခဲ့တာပါ...”

ချန်ဖေး၏ မျက်နှာတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိပေ။ နောက်တစ်ခဏ၌ သူ၏ ပုံရိပ်သည် တစ်ပတ်လည်သွားပြီး မြှားတစ်စင်းသည် အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်၏ ပင်စည်ကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

သစ်ပင်စည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး လေထဲတွင် သစ်သားစများ ပြည့်နှက်သွား၏။ သစ်သားစများ သာမက သွေးမြူခိုးများပါ ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ထိုနေရာမှ ယိုင်နဲ့နဲ့ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာ၏။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့တာလဲ...”

ချူကျင်းထိုင်သည် ချန်ဖေးကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ လေတစ္ဆေ ကျင့်စဉ် သည် အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို လှည့်စားနိုင်ခဲ့သည်။ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် သူ၏ ခြေရာကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲကြသည်။

သို့သော် ယခု ချန်ဖေးသည် ပထမဆုံး ပစ်လိုက်သော မြှားဖြင့် သူ့ကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အချိန်မီ မရွှေ့လိုက်လျှင် သူ၏ ဗိုက်သည် မြှားကြောင့် ပေါက်ကွဲသွားလောက်ပြီ။

ချန်ဖေး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောပေ။ မြှားတစ်စင်း သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး နောက်တစ်ခဏ၌ မြှားသည် ချူကျင်းထိုင်ထံသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ချူကျင်းထိုင်သည် နာကျည်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ သူ၏ ပုံရိပ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်များစွာ ပေါ်လာကာ ချန်ဖေး၏ မြှားများကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပုံရိပ်အချို့သည် သစ်ပင်ကြီး အချို့ဆီသို့ ရွေ့လျားသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

နူးညံ့သော လေညင်း တစ်ချက် တိုက်ခတ်လာသဖြင့် ချန်ဖေး၏ ဆံပင်များ ယိမ်းနွဲ့သွား၏။ အရာအားလုံး ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ပြန်ရောက်သွားသော်လည်း လေထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး... ခေါင်းပေါ်တွင် ဓားတစ်လက် အချိန်မရွေး ကျရောက်လာနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ချန်ဖေး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံလိုက်ရာ ချူကျင်းထိုင် စကားပြော ရပ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ တိကျသော တည်နေရာကို ဆုံးဖြတ်ရန် အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲသွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။ ယခင်က သွေးညှီနံ့ပင်လျှင် ချူကျင်းထိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ချူကျင်းထိုင် ထုတ်ဖော်ပြသသော နည်းစနစ်သည် အမှန်တကယ်ပင် အံ့သြဖွယ် ကောင်းလှသည်။ အထူးသဖြင့် တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ခြင်း အပိုင်းတွင် ချန်ဖေး မြင်ဖူးသမျှ အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နည်းစနစ်တိုင်းတွင် ကန့်သတ်ချက် ကိုယ်စီ ရှိကြသည်။ ကြယ်တာရာ ဓားသိုင်း ကဲ့သို့ပင် ၎င်းသည် ခံစစ်တွင် ထူးချွန်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ကာကွယ်ရန် ဓားဒိုင်းတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်သည်။ သို့သော် ယင်းနှင့် လိုက်ဖက်စွာပင် ကြယ်တာရာ ဓားသိုင်း၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ များစွာ လျော့နည်းသွားသည်။

ဝိညာဉ်လိုက်ခြေလှမ်း နှင့် လေဟာနယ် ခရီးသွားခြင်း ကဲ့သို့သော နည်းစနစ်များတွင်လည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။ နည်းစနစ်တိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် အားသာချက်များနှင့် အားနည်းချက်များ ရှိကြသည်။

တချို့ နည်းစနစ်များသည် ဘက်စုံကောင်းမွန်ကြသည်မှာ မှန်သော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဘက်စုံကောင်းမွန်ခြင်းသည် သာမန်အဆင့် ဖြစ်နေခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား နည်းစနစ်မျိုး မဟုတ်လျှင်ပေါ့...။ ထိုအရာမျိုးကလည်း ချန်ဖေး ကဲ့သို့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ထိတွေ့နိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။

ချူကျင်းထိုင်၏ နည်းစနစ်သည် တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ခြင်းနှင့် စကားလုံးများ၊ အော်ရာများဖြင့် အခြားသူများကို ခြိမ်းခြောက်ခြင်း အပေါ် အာရုံစိုက်ထားသည်။ လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း အပိုင်းတွင် ချူကျင်းထိုင်သည် ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများက မည်မျှ ပြင်းထန်နိုင်မည်နည်း။

ချန်ဖေး ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ် လှုပ်ရှားသွားကာ မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး သစ်ရွက်များ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

အမှောင်ထုထဲတွင် ချူကျင်းထိုင်သည် ချန်ဖေး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းအနည်းငယ် ချလိုက်မိ၏။ စောစောက ကျောက်စိမ်းပြား နှစ်ခု သူ့ဆီသို့ အဝေးမှ ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချူကျင်းထိုင် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။ ကံကောင်းခြင်း လက်ဆောင်ဟု တွေးနေစဉ်မှာပင် ချန်ဖေး ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး၏ ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံမှုကို မြင်သောအခါ ချူကျင်းထိုင်၏ စိတ်ထဲတွင် လောဘများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။ သူလည်း ကျောက်စိမ်းပြားများကို လိုချင်သည်။

အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် အစစ်အမှန် မျိုးစေ့ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် နောက်လိုက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်... ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် လိုအင်ဆန္ဒ အရှိဆုံး ပန်းတိုင်မှာ အစစ်အမှန် အမွေအနှစ် မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်ရန် ဖြစ်ပြီး... ကျောက်စိမ်းပြားများသည် ထိုအရာအတွက် သော့ချက် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း ကျောက်စိမ်းပြားများကို ရယူနိုင်ခဲ့သည်။ ဘာလို့ ချူကျင်းထိုင်က မရနိုင်ရမှာလဲ..