လျင်မြန်သော တိုးတက်မှု

၂၉ ရက် လိုသေးသည်။ အကယ်၍ ချန်ဖေး ကျောက်စိမ်းပြား လိုချင်လျှင် ဖြည်းဖြည်းချင်း စီစဉ်နိုင်သည်။

ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် မှတ်တမ်းများထက် ပိုမို အန္တရာယ်များသော်လည်း ကောင်းမွန်သော အရာများလည်း အများအပြား ရှိနေသည်။ ယခင် မှတ်တမ်းများတွင် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ရှာဖွေလိုပါက ပုလင်းတောင် ကဲ့သို့သော အန္တရာယ် အများဆုံး နေရာများသို့ သွားရောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

အဆုံးသတ်တွင်မူ ကျူဟုန် အသီးသည် ကျပန်း တောအုပ်တစ်ခုထဲ၌ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ချန်ဖေးသည် သူ့နောက်မှ အိတ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တောက်ပသော အနီရောင် ကျူဟုန် အသီးကို ကြည့်လိုက်၏။ သူ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာ သဘာဝကျကျပင် ကျူဟုန် အသီး သုံးလုံးစလုံး ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျူဟုန် အသီးပင်၏ ခွန်အားသည် ချန်ဖေး၏ နားလည်မှုကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဆန်းသစ်စေခဲ့သည်။

ယခင်က ကျူဟုန် အသီးပင်သည် လူများကို သတ်ဖြတ်သောအခါ ၎င်း၏ ခွန်အားကို များများစားစား အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ ကစားနေရုံသာ ဖြစ်လောက်သည်။ ချန်ဖေးက ကျူဟုန် အသီးကို လုယူရန် ကြံစည်သည့် အချိန်ကျမှသာ ကျူဟုန် အသီးပင်သည် ၎င်း၏ ခွန်အားကို ထုတ်ပြရန် ဖိအားပေးခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် အခြား အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသော အတွေးများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ကျူဟုန် အသီးကို သေချာစွာ လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်၏။

ဤ ကျူဟုန် အသီးသည်လည်း အံ့ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ချန်ဖေး မြှားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျူဟုန် အသီးသည် ပျက်စီးသွားသော နေရာကို မူလ အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ပြုပြင်လိုက်သည်။

“ဒီ ကျူဟုန် အသီးက အသီးပင်နဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်လောက်တယ်...”

ချန်ဖေးသည် ကျူဟုန် အသီး တစ်လုံးကို ကောက်ယူပြီး သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ချန်ဖေး သိသလောက် ဆိုလျှင် ကျူဟုန် အသီး မှည့်သည်နှင့် ချက်ချင်း ခူးယူခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကျူဟုန် အသီး အတွင်းမှ စွမ်းအင်များကို အသီးပင်က ပြန်လည် စုပ်ယူသွားပေလိမ့်မည်။ အဆုံးသတ်တွင် ခြောက်သွေ့သော အခွံသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လိမ့်မည်။

ကျူဟုန် အသီးကို ခူးယူပြီးနောက် ချက်ချင်း စားသုံးရမည်။

သို့မဟုတ်ပါက နှစ်နာရီတိုင်းတွင် ကျူဟုန် အသီး၏ အာနိသင် ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း လျော့နည်းသွားလိမ့်မည်။ အဆုံးသတ်တွင် ဆေးစွမ်းအာနိသင် ၃၀% သာ ကျန်ရစ်တော့မည် ဖြစ်ပြီး သဘာဝ သယံဇာတများကို ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

ချန်ဖေး လက်ထဲမှ ကျူဟုန် အသီး အတွက်မူ ဆေးစွမ်းအာနိသင် မဆုံးရှုံးရုံ သာမက ပို၍ပင် နီရဲလာခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် ပါဝင်သော ဆေးစွမ်းအာနိသင်သည် အမြဲတမ်း ပြည့်ဝနေသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

ချန်ဖေးသည် ကျူဟုန် အသီးပင်ကို လေးနက်သော အတွေးဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွား၏။ ကျူဟုန် အသီး ဗီဇပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူ ဒီတိုင်း တိုက်ရိုက် မျိုချလို့ ရနိုင်ပါ့မလား...။

ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ချန်ဖေးသည် ကျူဟုန် အသီး၏ အခွံကို လက်ချောင်းဖြင့် ခွဲလိုက်သည်။ လတ်ဆတ်သော အရည်များ စိမ့်ထွက်လာပြီး ချန်ဖေးက လက်ချောင်းဖြင့် ခံယူလိုက်၏။

သူ မမျိုချဘဲ ကြည့်နေရုံသာ ကြည့်နေသည်။

အရည်သည် ချန်ဖေး၏ လက်ချောင်းပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေပြီးနောက် ချန်ဖေး၏ အရေပြားထဲသို့ တစ်စက်ချင်း စိမ့်ဝင်သွားသည်။

ဤ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းသည် ပါးစပ်ဖြင့် စားသုံးနိုင်ရုံ သာမက အရေပြားမှလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း စုပ်ယူနိုင်သည်။

ကျူဟုန် အသီးတွင် အခြား မူမမှန်မှုများ ရှိမည်ကို ချန်ဖေး စိုးရိမ်နေသည်။ အကယ်၍ ဤ နှေးကွေးသော စုပ်ယူမှု နည်းလမ်းဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်း တွေ့ရှိပါက သူ ချက်ချင်း ရပ်တန့်နိုင်ပေသည်။

နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ် ဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ဤအရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

အသီးအရည် တစ်စက်သည် ၎င်း၏ အရည်ထက်ဝက်ကျော် စိမ့်ဝင်သွားခဲ့ပြီ။ ချန်ဖေးသည် သူ၏ လက်ချောင်း နေရာ၌ ပူလောင်သော အပူရှိန် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ အစပိုင်းတွင် ပုံမှန် ဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် လက်ကို မီးတောက်ထဲ ထည့်ပြီး ကင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

ချန်ဖေး၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤကဲ့သို့သော အပူမျိုးသည် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ၏ အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ချန်ဖေးသည် သူ၏ လက်ချောင်းများ ပေါ်ရှိ အရေပြားများ အရည်ပျော်ကျမည့် လက္ခဏာများကိုပင် မြင်တွေ့နေရ၏။

ချန်ဖေး၏ သွေးကြောများ အတွင်းရှိ အတွင်းအားသည် ဟိန်းဟောက်နေပြီး လက်ချောင်း နေရာရှိ အပူကို သန့်စင်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အလွန် နှေးကွေးသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်၏ အားအင်သည် ပြေးဝင်လာပြီး အပူကို ချက်ချင်း ဆွဲဆုတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

“ရှူး...”

ဤ ပူလောင်သော စွမ်းအင် ဆွဲဆုတ်ခံလိုက်ရသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ချန်ဖေးသည် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရဆဲပင်။

သူ ခံစားဖူးသမျှ နာကျင်မှုများနှင့် မတူပေ။ သူ၏ ဆဲလ်များ အောက်ခြေလွှာကို ဖုတ်ကင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကံကောင်းစွာပင် ဤခံစားချက်သည် မြန်မြန် လာပြီး မြန်မြန် ပျောက်သွားသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း နာကျင်မှု ပျောက်ကွယ်သွား၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖိအား တစ်လွှာကို ဖယ်ရှားလိုက်သကဲ့သို့ ချန်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေါ့ပါးသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နွေးထွေးသော ခံစားမှု တစ်ခုသည် အတွင်းမှ အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။ သူ၏ အတွင်းအားသည် တက်ကြွလာပြီး တိုးတက်မှု အရိပ်အယောင်ကိုပင် ချန်ဖေး ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်ဖေး သူ့လက်ချောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပုံမှန် အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။

ချန်ဖေး ကျူဟုန် အသီးကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်၏။ သူ ခွဲလိုက်သော နေရာသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနေသည်။ အကယ်၍ သူ မနှောင့်ယှက်လျှင် မူလ အခြေအနေသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

“နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်သာ မရှိရင် သာမန် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက် အနေနဲ့ ကျူဟုန် အသီးကို မစားခင် ဆေးလုံး အဖြစ် သန့်စင်ရလိမ့်မယ်... မဟုတ်ရင် တစ်လုံးလုံး တကယ် မျိုချလိုက်ရင် ခန္ဓာကိုယ် အရည်ပျော်သွားလောက်တယ်...” ချန်ဖေး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့ အရည်ပျော်ခြင်းသည် အပူချိန် မြင့်မားခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ ချန်ဖေး၏ ယခင်ဘဝ နားလည်မှု အရ ဆိုလျှင် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ ဆဲလ်များသည် ဗီဇပြောင်းလဲသွားသော ဆေးစွမ်းအာနိသင်ကို မခံနိုင်သဖြင့် ဆဲလ်များ တိုက်ရိုက် ပြိုကွဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပြိုကွဲသွားခြင်းနှင့် ပိုတူသည်။

ကံကောင်းစွာပင် ချန်ဖေး၌ နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ် ရှိနေသည်။ ဆေးလုံး တစ်ခုလုံးကို မျိုချ၍ မရသေးသော်လည်း တစ်စက်ချင်း မျိုချခြင်းက ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။

ချန်ဖေးသည် စနစ် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ သူ၏ အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်၏။ တစ်လကျော် ကျင့်ကြံပြီးနောက် ကျင့်စဉ် အမျိုးမျိုး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု အောက်တွင် ချန်ဖေးသည် ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ ၁၀% ကျော်ကို ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤ အနီရောင် အသီးကို မျိုချလိုက်လျှင် သူ၏ အတွင်းအား မည်မျှ တိုးတက်လာမည်ကို သူ သိချင်နေမိသည်။

ချန်ဖေးသည် အခြား အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသော အတွေးများကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုတွင် အပြည့်အဝ နှစ်မြှုပ်လိုက်၏။ အပြင်လောကတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို သူ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ချန်ဖေးသည် အခိုက်အတန့်တိုင်းတွင် သူ၏ အတွင်းအား တိုးတက်မှုကို ခံစားနေရသည်။ ချန်ဖေး၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အံ့မခန်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်နေသည်။

မိုင်ပေါင်း ဒါဇင်အနည်းငယ် အကွာတွင်...။

ကောလင်းရှန်းသည် အပြင်းအထန် ပြေးလွှားနေ၏။ နောက်ဘက်တွင် အသံမကြားရသော်လည်း ကောလင်းရှန်း ရပ်တန့်ရန် မဝံ့ရဲသေးပေ။ တစ်နာရီခန့် ပြေးပြီးနောက် ကောလင်းရှန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်တုံး တစ်တုံး ဘေး၌ ထိုင်ချလိုက်သည်။

ချွေးများ ရွှဲနစ်နေပြီး ကောလင်းရှန်းသည် အသက်ရှူနှုန်း တည်ငြိမ်စေရန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူရှိုက်လိုက်၏။

စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို တွေးမိတိုင်း ကောလင်းရှန်း ကြောက်ရွံ့နေဆဲပင်။

စုစုပေါင်း အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ငါးယောက် ရှိပြီး တစ်ယောက်မှာ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်းကြောင့် နာမည်ကြီးသော ပေတိုမျှော်စင်မှ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ရလဒ်ကတော့... စောင့်ကြပ်နေသော မိစ္ဆာကောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်ကို ခူးယူရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် မြေကြီးထဲမှ တီကောင်ကြီး တစ်ကောင် ပြေးထွက်လာပြီး မည်သည့် ခုခံမှုမှ မရှိဘဲ သိုင်းပညာရှင် သုံးဦးကို တစ်လုပ်တည်း မျိုချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

တီကောင် မိစ္ဆာ၏ ကြီးမားသော ပါးစပ်ပေါက်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကောလင်းရှန်းသည် သူ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နေပြီး ရုန်းထွက်၍ မရနိုင်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ဤမျှ ကြီးမားသော တီကောင် မည်သို့ ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။ ထို့ပြင် ၎င်း၏ အရှိန်မှာ အလွန် လျင်မြန်လှသည်။ အနည်းငယ် ပိုနီးကပ်သော အခြား သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးသည် ခြေလှမ်း အနည်းငယ်သာ ပြေးရသေးပြီး တီကောင် မိစ္ဆာ၏ မျိုချခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။

ကောလင်းရှန်း၏ အမြန်ဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ လှည့်ပြေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာပင် မကြာသေးခင်က ချန်ဖေး၏ ကိုယ်ဖော့ပညာကြောင့် သူ စိတ်အားတက်ကြွခဲ့သည်။ ကောလင်းရှန်း အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ကျင့်ကြံရန် ကိုယ်ဖော့ပညာ တစ်ခုကို အထူးတလည် သွားရောက် ရှာဖွေခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်လိုက်ခြေလှမ်း နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရသော်လည်း ပေါက်ကွဲအား ပြည့်ဝပြီး ကောလင်းရှန်း၏ ကိုယ်ပိုင် လက္ခဏာများနှင့် အတော်လေး လိုက်ဖက်သည်။ လအနည်းငယ် အတွင်း သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့သည်။

တီကောင် မိစ္ဆာ ဗိုက်ပြည့်သွားလို့ မလိုက်တော့တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့်လား မသိပေမယ့် ကောလင်းရှန်း တကယ်ပဲ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။

ကောလင်းရှန်း ဒဏ်ရာမရသော်လည်း အကြီးအကျယ် ကြောက်လန့်သွား၏။ သူ၏ အာရုံကြောများ မည်မျှ သန်မာပါစေ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်း သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

ကောလင်းရှန်း မိစ္ဆာကောင်များကို မြင်ဖူးသည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် မိစ္ဆာကောင်များ ရှိနေခြင်းက ပို၍ ပုံမှန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် တီကောင်တွေက ဘယ်လိုလုပ် မိစ္ဆာကောင်တွေ ဖြစ်လာရတာလဲ...။ ထို့ပြင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် အလွန်အမင်း ကြီးမားလာကြသည်။

သာမန် မိစ္ဆာကောင်များသည် ဤကောင်နှင့် ယှဉ်လျှင် သေးငယ်လှပေသည်။

“အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်... ဂျူနီယာ ညီလေး ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး... တခုခု မှားနေတာ တွေ့ရင် ဂျူနီယာ ညီလေး မြန်မြန် ထွက်ပြေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”

ကောလင်းရှန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူနှင့်အတူ ပါလာသော အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ လေးဦးကို တွေးမိပြီး ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်၏။

ဂူတစ်ခု အတွင်း၌။

ကွမ်းတင်းပေါင်သည် တောင်နံရံကို မှီထားပြီး အသက်ရှူသံ ဖျော့တော့နေသည်။ အကယ်၍ ကွမ်းတင်းပေါင် ခန္ဓာကိုယ်ကို မရွှေ့လိုက်လျှင် သူသည် စပါးအုံးမြွေ မိစ္ဆာ၏ မျိုချခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

အဆုံးသတ်တွင်မူ ကွမ်းတင်းပေါင် စပါးအုံးမြွေ အစားမခံရသော်လည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ ဝတ်ဆင်ထားသော ပျော့ပျောင်းသော သံချပ်ကာသာ မရှိခဲ့လျှင် ကွမ်းတင်းပေါင် သေဆုံးနေလောက်ပြီ။

“စီနီယာ အစ်ကို... အသား ရပြီ...”

ယွီသောင်ဆန်းသည် မီးပုံပေါ်တွင် ယုန်တစ်ကောင်ကို လှိမ့်နေသည်။ ယုန်သည် ထူးကဲစွာ ကြီးမားပြီး တစ်မီတာနီးပါး ရှည်လျားသည်။ မည်သို့ ကြီးထွားလာသည်ကို မသိရချေ။

“ကောင်းပြီ...”

ဆီများ မီးတောက်ထဲသို့ ကျဆင်းပြီး တရှဲရှဲ မြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကွမ်းတင်းပေါင် ကြည့်နေသည်။ အသားကင် ရနံ့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နာကျင်မှု အချို့ကို သက်သာစေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ကွမ်းတင်းပေါင် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ကံကောင်းစွာပင် သူ ယွီသောင်ဆန်းကို ခေါ်လာခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကွမ်းတင်းပေါင် ထွက်ပြေးရန် ခွန်အား ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

“စီနီယာ အစ်ကို... ဒီမှာ...” ယွီသောင်ဆန်းက ယုန်သား တစ်တုံးကြီးကို လှီးဖြတ်ပြီး ကွမ်းတင်းပေါင်ထံ လျှောက်လာသည်။

“မင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ကွာ...”

ကွမ်းတင်းပေါင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး ယွီသောင်ဆန်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ယွီသောင်ဆန်း၏ မျက်လုံးများသည် အောက်ခြေမရှိသော ရေကန်အေးကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ မဲနက်နေကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်၏။

ကွမ်းတင်းပေါင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများကို အတင်းအကျပ် လွှဲဖယ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူ၏ ဘယ်ဘက် ရင်အုံတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး... သူ၏ နှလုံး ချေမှုန်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

“ဘုန်း...”

ကွမ်းတင်းပေါင်က လှံကို ရှေ့သို့ ထိုးလိုက်သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မထိမိပေ။ ယွီသောင်ဆန်းသည် မီတာ အနည်းငယ် အကွာသို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သည်။

“ဘာလို့လဲ...”

ကွမ်းတင်းပေါင် သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွား၏။ နှလုံး ချေမှုန်းခံထားရသဖြင့် အသက်ရှင်ရန် နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။

“မင်းက ငါ့အသားကို စားတယ်လေ... ဒါကြောင့် ငါလည်း မင်းအသားကို ပြန်စားချင်တာပေါ့... တရားမျှတတယ် မဟုတ်လား...”

ယွီသောင်ဆန်း ခေါင်းစောင်းလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း အနီရောင် ပြောင်းသွားသည်။ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်လျှင် ယုန်မျက်လုံးများနှင့် တူနေ၏။

ယွီသောင်ဆန်း၏ စကားကြောင့် ကွမ်းတင်းပေါင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူ ယွီသောင်ဆန်း၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်ရာ တစ်စုံတစ်ရာကို နားလည်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ တစ်မီတာ ရှည်လျားသော ယုန်သားကင်ကို ကြည့်ရင်း ကွမ်းတင်းပေါင် ခေါင်းမော့ကာ ရယ်မောလိုက်၏။ ရယ်မောရင်း သွေးအန်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း အသက်ထွက်သွားလေသည်။

ကွမ်းတင်းပေါင် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီသောင်ဆန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ကွမ်းတင်းပေါင်ထံသို့ စတင် လျှောက်သွားလိုက်၏။

မီးပုံ၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် ယွီသောင်ဆန်း၏ အရိပ်သည် တောယုန်တစ်ကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို ကိုက်ဝါးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အချိန်များသည် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ကုန်ဆုံးသွားသည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း ငါးရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။ ချန်ဖေးသည် နောက်ဆုံးတွင် ကျူဟုန် အသီး တစ်လုံးကို သန့်စင်ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။ သူ၏ အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှုသည် ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ ၁၀% မှ ၄၅% သို့ တိုးတက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို ခံစားရင်း ချန်ဖေး၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ ယခင်ကထက် ပိုမို ကောင်းမွန်နေသည်။

ဗီဇပြောင်း ကျူဟုန် အသီးသည် အတွင်းအား ကျင့်ကြံမှု အတွက် အံ့မခန်း အကျိုးကျေးဇူးများ ပေးစွမ်းရုံ သာမက ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး သန့်စင်ပေးခဲ့သည်။ တိုက်ရိုက် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်၏ တိုးတက်မှုသည် အနည်းငယ် မြင့်တက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်က နဂါးဆင် နှိမ်နင်းခြင်း ကျင့်စဉ်သည် တိုးတက်ရန် အတွက် သက်စောင့်စွမ်းအား ကိုသာ မှီခိုခဲ့ရသည်။ ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤ ကျူဟုန် အသီးသည် မည်မျှ ဆန်းကြယ်ကြောင်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။

ချန်ဖေး မတ်တတ်ထရပ်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကို အနည်းငယ် ဆန့်တန်းလိုက်၏။ အရိုးများနှင့် ကြွက်သားများ အတူတကွ မြည်ဟီးသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် သူ၏ တိုးတက်မှုသည် တစ်ဝက်နီးပါး ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ချန်ဖေး အတွက် လပေါင်းများစွာသော ပြင်းထန်သည့် ကျင့်ကြံမှုကို သက်သာစေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ ထို ကျူဟုန် အသီး နှစ်လုံးကို စားသုံးနိုင်ခဲ့လျှင် ဆေးယဉ်ပါးမှု ပြဿနာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်ပင် ချန်ဖေး၏ နယ်ပယ်သည် အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှင့် နီးကပ်လာပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ဤကာလအတွင်း စားသုံးရန် အခြား ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပါက ချန်ဖေးသည် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း၌ပင် အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ အမှန်တကယ် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရန် အခွင့်အလမ်း ရရှိကောင်း ရရှိနိုင်ပေသည်။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ချန်ဖေးသည် အနည်းငယ် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ကျူဟုန် အသီးပင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

မဖြစ်မနေ ရယူရမည်ဟု မဆိုလိုသော်လည်း အဝေးမှ လေ့လာကြည့်ရှုနိုင်သည်။

နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက်... သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို အားကိုးလျက် ချန်ဖေးသည် ကျူဟုန် အသီးပင်နှင့် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်။

သို့သော်လည်း ကျူဟုန် အသီးပင်ကို မမြင်ရမီမှာပင် ဧရာမ သတ္တဝါကြီး တစ်ကောင် တိုးဝင်လာသော အသံကို ကြားလိုက်ရ၏။ ပစ်မှတ်ထား ခံရသကဲ့သို့ ခံစားချက် တစ်ခုသည် ချန်ဖေး၏ နှလုံးသားကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာသည်။