← Chapters

ရှေးယခင်ကတည်းက လေးသမား အများစုဟာ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပိုကျွမ်းကျင်ကြစမြဲ

Vol. 14 Ch. 155

ရှေးယခင်ကတည်းက လေးသမား အများစုဟာ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပိုကျွမ်းကျင်ကြစမြဲ

Vol. 14 Ch. 155

“မင်း သေလမ်းရှာနေတာပဲ...”

စွန်းကျုံးဟိုင်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ လှံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ လှံရိပ်ပေါင်းများစွာ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောလင်းရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ကောလင်းရှန်းသည် သူ၏ ဓားကျယ်ကြီးကို မြှောက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို အသည်းအသန် ပိတ်ဆို့လိုက်၏။ ဝန်မခံချင်သော်လည်း နောက်ထပ် အကွက်အနည်းငယ် အတွင်း သူ တကယ် သေဆုံးတော့မည်ကို ကောလင်းရှန်း သိနေသည်။

ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ ကောလင်းရှန်းသည် စွန်းကျုံးဟိုင်နှင့် သူ၏ ကြံရာပါကို ဆွဲမထားနိုင်ခြင်းပင်။ သူတို့သည် အလွန် သတိထားကြသဖြင့် သူ့ကို သူတို့ကို ထိခိုက်စေရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်မျှပင် မပေးကြချေ။

“ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်...”

ကောလင်းရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ကောလင်းရှန်း၏ လှုပ်ရှားမှုများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စွန်းကျုံးဟိုင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် ပိုမို ခက်ခဲလာစေသည်။

ဤအချိန်တွင် ယွီယန်ယန်သည် ဘေးမှ အသင့်အနေအထားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေပြီး တိုက်ခိုက်မှုတွင် ပါဝင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ယခုအချိန်၌ ကောလင်းရှန်းသည် အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် ယခင်ကထက် ၃၀% အောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သူ ခဏတာ တောင့်ခံနိုင်နေရသည့် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ စွန်းကျုံးဟိုင်က ကောလင်းရှန်းကို တိုက်ရိုက် မသတ်ချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စွန်းကျုံးဟိုင် ဆွေးနွေးခဲ့သကဲ့သို့ပင် သူတို့သည် ကောလင်းရှန်းကို အရှင်ဖမ်းပြီး ရေကန်ဆီသို့ ခေါ်သွားချင်ကြသည်။ သူတို့ အိပ်မက်ကြာပန်းကို လိုအပ်သည်။

ထို့ပြင် ကောလင်းရှန်း ကဲ့သို့ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး၏ ချီနှင့် သွေးသည် ရေကန်ထဲရှိ မိစ္ဆာကောင်များ အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ မည်ကဲ့သို့သော မိစ္ဆာကောင် ဖြစ်သည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး အခြား အစီအစဉ်များ ချမှတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

“အဟွတ်...”

ကောလင်းရှန်းသည် သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ယိုင်နဲ့စွာ နောက်ဆုတ်သွား၏။ သူ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး စွန်းကျုံးဟိုင်ကို ကြည့်နေသော သူ၏ မျက်လုံးများပင် ဝေဝါးစပြုလာသည်။

စွန်းကျုံးဟိုင်နှင့် ယွီယန်ယန် ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ကောလင်းရှန်းသည် တကယ်ကို အကူအညီမဲ့နေသော အခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီ။ စွန်းကျုံးဟိုင်နှင့် သူ၏ ကြံရာပါကို အရှုံးပေးပြီး ခေါင်းမငုံ့လိုသော ကောလင်းရှန်း၏ ယုံကြည်ချက်ကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် သူ မေ့လဲနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

“မင်းက တကယ်ပဲ မာကျောတာပဲ... ရေကန်ဆီ သွားတဲ့လမ်း တစ်ဝက်မှာ မသေဆုံးပါစေနဲ့လို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်...”

ယွီယန်ယန်က တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်၏။ သူမ၏ ပုံရိပ် ဖြတ်ခနဲ လက်သွားပြီး ကောလင်းရှန်း၏ နောက်ဘက်သို့ လှည့်ပတ်သွားသည်။ သူမလက်ထဲမှ ဓားမြှောင်သည် သူ့ကို လှုပ်ရှားမရအောင် လုပ်ရန် အသင့်အနေအထား ရှိနေသည်။

အကယ်၍ သူတို့ ဆက်တိုက်ခိုက်နေလျှင် ကောလင်းရှန်း တိုက်ရိုက် သေဆုံးသွားမည်ကို ယွီယန်ယန် စိုးရိမ်နေသည်။ သေဆုံးသွားသော သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး၏ သွေးသည် ငြိမ်သက်နေပြီး မိစ္ဆာကောင်များကို ဆွဲဆောင်ရန် အလွန် ခက်ခဲသည်။ ယွီယန်ယန် ဤအရာကို ဖြစ်ခွင့် မပေးလိုပေ။

“ဝီ...”

စူးရှသော လေတိုးသံ တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယွီယန်ယန်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွား၏။ ထို့နောက် မြှားတစ်စင်းသည် သူမ၏ မျက်နှာကို ဖြတ်သန်း ပျံသန်းသွားသည်။

မြှားမှ သယ်ဆောင်လာသော လေသည် ယွီယန်ယန်၏ ဆံပင်များကို လွင့်ပါသွားစေ၏။ ဆံပင်တစ်မျှင် ပြတ်ထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် လွင့်မျောကျဆင်းလာသည်။

“ဘယ်သူလဲ...”

စွန်းကျုံးဟိုင်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ ညာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သစ်ပင်ထိပ်ဖျားတွင် ရပ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသူသည် လေးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူတို့ကို ချိန်ရွယ်ထား၏။ နောက်တစ်ခဏ၌ မြှားအချို့သည် သူတို့နှစ်ဦးထံသို့ ပျံသန်းလာသည်။

“ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်လား... ဘယ်လောက်တောင် သတ္တိရှိလိုက်တာလဲ...”

ယွီယန်ယန်သည် ချန်ဖေး၏ အော်ရာကို အာရုံခံမိပြီး အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ သူမ၏ ပုံရိပ် ဖြတ်ခနဲ လက်သွားပြီး ချန်ဖေးထံသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် ယွီယန်ယန်၏ ပုံရိပ်သည် ချန်ဖေး၏ မြှားကြောင့် ရပ်တန့်သွားရ၏။

ယွီယန်ယန်၏ ကိုယ်ဖော့ပညာ မဆိုးလှပေ။ သာမန် မြှားများသည် ယွီယန်ယန်ကို လုံးဝ ပစ်မှတ်မထားနိုင်ပေ။ ယွီယန်ယန်သည် လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ပြီး လေးသမား၏ ရှေ့မှောက်သို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော်လည်း ချန်ဖေး၏ မြှားများသည် လျင်မြန်ရုံ သာမက စွမ်းအားလည်း ကြီးမားသည်။ အံ့သြဖွယ် ကောင်းလှ၏။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ မြှားများသည် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုကို အမြဲတမ်း ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် အတွင်း ယွီယန်ယန်၏ ညာဘက်လက်သည် တုန်ခါမှုကြောင့် ထုံကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဘယ်ညာ ရှောင်တိမ်းပြီး မြှားအချို့ကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရှေ့ဆက်တိုးရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယွီယန်ယန် သာမက စွန်းကျုံးဟိုင်သည်လည်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ ရှေ့တိုးနိုင်သေးပြီး မီတာ ဆယ်ချီ အကွာသို့ တိုက်ရိုက် မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်။ ယွီယန်ယန်၏ ကိုယ်ဖော့ပညာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် စွန်းကျုံးဟိုင်၏ အခြေအနေမှာ ပိုဆိုးသည်။

ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် သူ့အတွက် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုအစား သူသည် ချန်ဖေး၏ မြှားများကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ မြှားတစ်စင်းစီ၏ စွမ်းအားသည် စွန်းကျုံးဟိုင်ကို တုန်လှုပ်စေ၏။

ဒါက ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်က ပစ်ခတ်နိုင်တဲ့ မြှားမျိုးလား...။ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့် ရောက်နေလျှင်ပင် ဤအဆင့်ထိ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် လေးပစ်ပညာကို ရူးသွပ်စွာ လေ့ကျင့်ထားမှ ရနိုင်ပေမည်။

“သူငယ်ချင်း... နားလည်မှုလွဲတာများ ရှိနေလား... မင်းနဲ့ ငါက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မသိကြဘူးလေ...” စွန်းကျုံးဟိုင်က ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော လေးပစ်ပညာမျိုးက ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းသည်။ လက်ရှိတွင် တစ်ဖက်လူသည် တစ်ယောက်တည်းနှင့် သူတို့ နှစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပြီး ရှေ့ဆက် မတိုးနိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ထားသည်။ အကယ်၍ တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရလျှင် အခြေအနေမှာ ပို၍ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ဤအချိန်၌ ချန်ဖေး၏ ဟန့်တားနိုင်စွမ်းကို ဖော်ပြရန် ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြုရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ စွန်းကျုံးဟိုင် ညှိနှိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ချန်ဖေး ဘာမှ မပြောပေ။ ကောလင်းရှန်း၏ သနားစရာ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ချန်ဖေး မြှားပစ်ခြင်းကို မရပ်တန့်ခဲ့ချေ။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စွန်းကျုံးဟိုင်နှင့် ယွီယန်ယန်တို့၏ လက်မောင်းများသည် မြှားများကို ပိတ်ဆို့ထားရသဖြင့် အနည်းငယ် တောင့်တင်းလာပြီး သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အနည်းငယ် ပုံပျက်သွားစေသည်။

ချန်ဖေး သတိထားမိရုံ သာမက စွန်းကျုံးဟိုင်နှင့် ယွီယန်ယန် တို့လည်း သဘာဝကျကျ ပို၍ ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။ ချန်ဖေး၏ မြှားအိတ်ထဲတွင် မြှားမည်မျှ ကျန်သေးသည်ကို သူတို့ မမြင်ရပေ။

သို့သော် သူတို့သည် ဤကဲ့သို့ အဖိနှိပ်ခံနေရခြင်းကို မလိုလားကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ အကယ်၍ နောက်ပိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းသွားပါက သူတို့ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

“သူငယ်ချင်း... မင်း စကားမပြောချင်မှတော့... ငါတို့ အရင် သွားလိုက်မယ်...”

စွန်းကျုံးဟိုင်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တိုးကာ မီတာ အနည်းငယ် အကွာရှိ အထုပ်ကို ယူရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ ၎င်းသည် ကောလင်းရှန်း၏ အထုပ် ဖြစ်ပြီး အတွင်းထဲတွင် ကျောက်တုံးတစ်ထောင် မြက် ရှိနေသည်။

ဤနည်းဖြင့် သူတို့သည် ကောလင်းရှန်း၏ စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေခဲ့ပြီးမှ ကောလင်းရှန်းကို အလစ်ဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု စွန်းကျုံးဟိုင်သည် ကျောက်တုံးတစ်ထောင် မြက် ကို သဘာဝကျကျပင် ယူချင်နေသည်။

“ဘုန်း...”

မြှားတစ်စင်းသည် အိတ်၏ ရှေ့တွင် စိုက်ဝင်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အားအဟုန်က မြေကြီးပေါ်တွင် တွင်းနက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေကာ စွန်းကျုံးဟိုင်ကို မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်သွားစေသည်။

“အခွင့်အရေးပဲ...”

ယွီယန်ယန်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာ တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း နီရဲသွား၏။ သူမ၏ ပုံရိပ်သည် လေညင်း တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ချန်ဖေးထံသို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်သွားသည်။

လေပြင်းတိုက်ခတ်ခြင်း...။

သူမသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လေညင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ရှေ့၊ နောက်၊ ဘယ်၊ ညာ နေရာအနှံ့တွင် ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစစ်အမှန်ကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲစေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် သူမ၏ အရှိန်ကို အဆမတန် တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။ ဝေဝါးပြီး ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလှပေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း ယွီယန်ယန်သည် မီတာ ဆယ်ချီ အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ချန်ဖေး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

“သတိထား...”

ကောလင်းရှန်းသည် ခွန်အား အနည်းငယ် ပြန်လည် ရရှိလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။ ယွီယန်ယန် ပြေးဝင်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ မအော်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စွန်းကျုံးဟိုင်လည်း တိုက်ခိုက်တော့မည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ကောလင်းရှန်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး စွန်းကျုံးဟိုင်၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်၏။

“ဖယ်စမ်း...”

စွန်းကျုံးဟိုင်သည် ကောလင်းရှန်းကို မြင်သောအခါ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ စွန်းကျုံးဟိုင်သည် ချန်ဖေး၏ လေးနှင့် မြှားကြောင့် ဖိနှိပ်ခံထားရသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ယခု ယွီယန်ယန် အခွင့်အရေး ရသွားပြီ ဖြစ်ရာ စွန်းကျုံးဟိုင် မည်သို့ လက်လွှတ်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။

သာမန် ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ လေးပစ်စွမ်းရည် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတယ် ထင်ပြီး သူတို့ကို ဖိနှိပ်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား...။ ယခု စွန်းကျုံးဟိုင်သည် ချန်ဖေးကို သေစေချင်နေပြီ။

ထို့ကြောင့် ကောလင်းရှန်း လမ်းပိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စွန်းကျုံးဟိုင် ပို၍ ဒေါသထွက်သွား၏။ သူ၏ လှံကို ကောလင်းရှန်း၏ ခြေလက်များဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး အရင်ဆုံး ဒုက္ခပေးရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။ ပြီးမှ သူ့ကို ကိုင်တွယ်ရပေမည်။

ကွင်းပြင်တွင်းရှိ အခြေအနေသည် မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း ပြောင်းလဲသွားပုံ ပေါ်သည်။

ယွီယန်ယန်သည် ချန်ဖေး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူမ၏ မျက်နှာသည် နီရဲနေပြီး မျက်လုံးများတွင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာများ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူမ၏ ချစ်သူထံသို့ ပြေးဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် သူမ၏ မြူဆွယ်ခြင်းအတတ် ကို အစွမ်းကုန် အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ချန်ဖေး သတိလွတ်သွားမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ချန်ဖေးသည် ယွီယန်ယန်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြည်လင်ပြတ်သားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ဘယ်လက်ထဲမှ လေးရှည်ကို ချလိုက်ပြီး ညာလက်ထဲတွင် ဓားရှည်တစ်လက် ပေါ်လာသည်

ယွီယန်ယန် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကို ရှုပ်ထွေးသွားစေနိုင်သော မြူဆွယ်ခြင်းအတတ် သည် သာမန် ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် တစ်ယောက်အပေါ် အသုံးမဝင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း ယခု သူမသည် ချန်ဖေး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်ရာ လေးသမား တစ်ယောက် အနေဖြင့် အကွာအဝေးကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရလျှင် သဘာဝကျကျပင် သူ၏ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ချန်ဖေး ဓားကို ကိုင်ထားလျှင်ပင် သူ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။

“ဒေါင်...”

သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယွီယန်ယန် လက်ထဲမှ ဓားမြှောင် ထိုးထွက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဓားဒိုင်းတစ်ခု သူမ၏ ရှေ့တွင် ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာ၏။

ဓားဒိုင်း ပေါ်လာသည့် အချိန်ကိုက်မှုသည် အလွန် ကောင်းမွန်လွန်းသည်။ ယွီယန်ယန် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ပြောင်းလဲရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။ ဓားမြှောင်နှင့် ဓားဒိုင်း ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားကြသည်။

တစ်ချက် ထိတွေ့လိုက်ရုံဖြင့် ယွီယန်ယန်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွား၏။ ဓားဒိုင်းသည် အလွန် ထူထဲပြီး ထိုးဖောက်ရန် ခက်ခဲသောကြောင့် သက်သက် မဟုတ်ဘဲ... ဓားဒိုင်း ပေါ်ရှိ ကြီးမားသော တန်ပြန် ဓားအားအင်က ယွီယန်ယန်၏ ဓားမြှောင်ကို တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးတွင် ကြီးမားသော ခွန်အား ရှိကြောင်း ယွီယန်ယန် သိထားပြီး စောစောက လေးနှင့် မြှား၏ စွမ်းအားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သိသာထင်ရှားသည်။ သို့သော် ကြီးမားသော ခွန်အား ရှိရုံဖြင့် ဓားသိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။ ဤသည်မှာ ပြောင်မြောက်သော ဓားသိုင်းပညာ လိုအပ်သည်။

ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်က ပထမတန်းစား လေးပစ်ပညာနှင့် ဤမျှ ချဲ့ကားလွန်းသော ဓားသိုင်းပညာ အဆင့်အတန်းကို မည်သို့ ရရှိနိုင်ပါမည်နည်း။ ဤသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံအားထုတ်မှု လိုအပ်သည်။

တစ်ဖက်လူက စစ်မှန်သော ပါရမီရှင် ဖြစ်နေလျှင်ပေါ့...။ သို့သော် သူသာ ပါရမီရှင် ဖြစ်လျှင် ဘာကြောင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုက ခြင်ဆီ သန့်စင်ခြင်း အဆင့်၌သာ ရှိနေရသနည်း။

အတွေးပေါင်းစုံ ယွီယန်ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ယွီယန်ယန် လက်ထဲမှ ဓားမြှောင်ကို ချိန်ညှိရန် အချိန်မရမီမှာပင် အလင်းတန်း တစ်ခု သူမ၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် လက်သွား၏။

“မကောင်းတော့ဘူး...”

ယွီယန်ယန် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူမ၏ ဓားမြှောင်ဖြင့် ရှေ့ကို အသည်းအသန် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ပျံလွှားပြန်လာခြင်း...။

ခံစစ်ကို အထူးပြုသော သိုင်းကွက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အားအင်ကို လမ်းကြောင်းလွှဲပေးနိုင်ပြီး မိမိ၏ ခွန်အားထက် များစွာ ကျော်လွန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိတ်ဆို့နိုင်သည်။

သူမ၏ အတွင်းကလီစာ သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ယွီယန်ယန်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း အလွန် မြင့်မားသည်။ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် သူမသည် ဓားမြှောင်ကို ပြန်ဆွဲယူပြီး ဓားအလင်းတန်းကို ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့သည်။

“ဒေါင်...”

စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်းထက် များစွာ ကျော်လွန်သော အားအင်တစ်ခု ဓားမြှောင်မှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာသည်။ ပျံလွှားပြန်လာခြင်း သည် ယွီယန်ယန် အတွက် အားအင် အများအပြားကို လျှော့ချပေးခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း ကျန်ရှိနေသော အားအင်သည် ယွီယန်ယန် ခံနိုင်ရည် ရှိသော အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေဆဲပင်။

ယွီယန်ယန် သူမ၏ ညာဘက်လက်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ဓားမြှောင်သည် ယွီယန်ယန်၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားသည်။ သွေးတစ်လုပ် ယွီယန်ယန်၏ ပါးစပ်မှ ပန်းထွက်လာ၏။

ခံစစ်အတွက် အထူးပြုထားသော သိုင်းကွက်သည် တစ်ချက်တည်းနှင့် ချိုးဖျက်ခံလိုက်ရသည်။

“နားလည်မှုလွဲတာပါ...”

ချန်ဖေး၏ အေးစက်သော အကြည့်ကို မြင်သောအခါ ယွီယန်ယန် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမကို ဆီးကြိုနေသည်မှာ အေးစက်သော ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ယွီယန်ယန်၏ ဦးရေပြား ထုံကျင်သွားသည်။ သူမသည် လေပြင်းတိုက်ခတ်ခြင်း ကို ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်လိုက်၏။ ယွီယန်ယန်သည် လေပြင်းတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်သို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

“ရွှစ်...”

ဓားအလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ချန်ဖေး သူမနောက်သို့ လိုက်မသွားပေ။ သူ စွန်းကျုံးဟိုင် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

စွန်းကျုံးဟိုင်သည် ကောလင်းရှန်းကို ဘေးသို့ ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ချန်ဖေးထံသို့ တိုးဝင်လာသည်။ ကောလင်းရှန်းကို ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ သူသည် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ တားဆီးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ယခုမှ ပေါ်လာသော ချန်ဖေးသည် ခြိမ်းခြောက်မှု ကြီးမားလွန်းသည်။ သူ ချန်ဖေးကို သတ်ရမည်။ သို့မဟုတ်ပါက ချန်ဖေး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီး နောင်အနာဂတ် သူတို့၏ တိုက်ပွဲ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ပေါ်လာပါက ကြီးမားသော ဒုက္ခ ဖြစ်စေမည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် စွန်းကျုံးဟိုင်သည် မီတာ ဒါဇင်အနည်းငယ်သာ ဖြတ်ကျော်ရသေးချိန်တွင် ယွီယန်ယန် ဓားချက်ကြောင့် နောက်ဆုတ်သွားရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် လေပြင်းတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ရူးသွပ်စွာ နောက်ဆုတ်နေသည်။ ဤသည်က စွန်းကျုံးဟိုင်ကို ခြေလှမ်းရပ်တန့်သွားစေပြီး မကောင်းသော ခံစားချက် တစ်ခု သူ့ရင်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

“ယန်ယန်...”

ယွီယန်ယန် ပေါ်လာပြီး စွန်းကျုံးဟိုင်ကို ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ယွီယန်ယန်သည် ချန်ဖေး၏ ဓား ၇ ကွက် ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပုံ ပေါ်သော်လည်း တကယ်တမ်း မရှောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤအချိန်၌ ကြီးမားသော ဒဏ်ရာတစ်ခု သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်တွင် ပေါ်လာသည်။

ကုသ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

စွန်းကျုံးဟိုင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ ယွီယန်ယန်၏ ညာဘက်လက်ကိုပင် မကြည့်တော့ပေ။ သူ၏ ပုံရိပ် ဖြတ်ခနဲ လက်သွားပြီး အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

ချန်ဖေး၏ လေးပစ်စွမ်းရည်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော်လည်း သူ၏ ဓားသိုင်းပညာသည် ပို၍ပင် ချဲ့ကားလွန်းနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သိုင်းကွက် သုံးကွက် အတွင်း သူသည် ယွီယန်ယန်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမျိုးဖြင့် ယွီယန်ယန်သာ ထိခိုက်မှု မရှိခဲ့လျှင် စွန်းကျုံးဟိုင် နေပြီး တိုက်ခိုက်ရန် သတ္တိ ရှိကောင်း ရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခု ယွီယန်ယန် သေတော့မည် ဖြစ်ရာ သူမတွင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း အနည်းငယ်မျှပင် မကျန်တော့ပေ။ စွန်းကျုံးဟိုင် ဆက်နေရန် သတ္တိ မရှိတော့ချေ။

လေးသမား တစ်ယောက်ရဲ့ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက လေးပစ်တာထက် ပိုပြီး ချဲ့ကားလွန်းနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားမှာလဲ...။ ဒါက လုံးဝ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး...။

All Chapters