ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း၏ အောင်ပွဲ

ကောင်းကင်ယံအား ဆန့်ကျင်ကာ သွေးစီးကြောင်းများ လိမ့်တက်လာပြီး ၎င်းတို့အတွင်း၌ ဧရာမ တိုင်လုံးကြီး ခြောက်တိုင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထို့အပြင် အလယ်ဗဟိုရှိ ပုလ္လင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော၊ ယပ်တောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ကြက်သွေးရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုလည်းရှိနေပြီး နတ်ဆိုးကိုးကောင်က ခြံရံထားလေ၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများသည် အသူရာချောက်နက်အောက်ခြေမှ ပျံ့လွင့်လာသကဲ့သို့ ခံစားရစေ၏။

သို့သော် လူတိုင်း၏ အကြည့်များသည် ကြက်သွေးရောင်ပုံရိပ်ကို ရစ်ပတ်ထားသော ခရမ်းရောင်ချီအပေါ်သို့သာ လုံးလုံးလျားလျား စူးစိုက်သွားကြသည်။

"မသေမျိုးနန်းတော်လား"

မြွေခေါင်းစစ်သူကြီး၏ နှလုံးသားတစ်ချက် ခုန်သွားပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ သတိကြီးစွာ ထားလာရသည်။

သူက ရှန်းယီ၏ ငယ်ရွယ်သော မျက်နှာဆီသို့ အလိုအလျောက် အကြည့်လွှဲလိုက်၏။ ၎င်းသည် အသွင်ပြောင်းနည်းစနစ်ကြောင့် ဟုတ်ပုံမရပေ။

တစ်ဖက်လူသည် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် နှစ် ၌သာ ရှိနေသေးပြီး သူ၏ ငယ်ရွယ်မှုကြောင့်သာ ဤသို့ဖြစ်ရခြင်းဖြစ်သည်။

သူသည် ထင်ရှားသော မိသားစုတစ်ခုခုမှ အတွေ့အကြုံရှာထွက်လာသည့် သခင်လေးတစ်ပါး ဖြစ်ရပေမည်။

ပေါင်ဟွားနတ်သမီးမှာမူ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားပြီး၊ ဆေးလုံး အလုံးနှစ်ဆယ်အတွက်သာ သူမအတွက် လမ်းတစ်လျှောက်နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ပေးရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သော ဤလွတ်လပ်ကျင့်ကြံသူ ဟုခေါ်ဆိုသူသည် မသေမျိုးနန်းတော် တစ်လွှာကိုပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆင့်ခေါ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးတောရန်ပင် ခက်ခဲနေတော့သည်။

သို့တိုင်အောင်...

မသေမျိုးနန်းတော် ဖြစ်နေစေကာမူ၊ ၎င်းသည် ထူးခြားသောပါရမီကိုသာ ညွှန်ပြခြင်းဖြစ်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ငါး ရှိ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို အမှန်တကယ် ကြီးမားသော ထိခိုက်မှုဖြစ်စေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အခြားအရာတစ်ခုခုသာ ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ နတ်ဆိုးအနေဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏နောက်ကွယ်ရှိ အဆင့်အတန်းကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဆုတ်ခွာရန် စဉ်းစားကောင်း စဉ်းစားမည်။

သို့သော် ဤလိပ်နတ်ဆိုးသည် အသက်နှင့်ရင်း၍ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော မြင်ကွင်းသည် မြွေအမျိုးသမီးအတွက် လမ်းရှင်းပေးရန် ကြိုးပမ်းနေသော လိပ်နတ်ဆိုးအားပို၍ပင် အကြမ်းဖက်လိုစိတ်နှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်သာဖြစ်၏။

အမှန်တကယ်ပင် လိပ်နတ်ဆိုးသည် တစ်ခဏမျှသာကြောင်အသွားပြီး အခြားသူများထက် စောလျင်စွာ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲရှိ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုမှာ အနည်းငယ်မျှ ယိမ်းယိုင်သွားခြင်း မရှိချေ။

"သေစမ်း"

ရှန်းယီသည် အထက်ရှိ တာအိုနန်းတော်ဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိမန္တန်ကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ကြက်သွေးရောင်ပုံရိပ်သည် ယပ်တောင်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ခရမ်းရောင်ချီများ မြေပြင်ဆီသို့ သက်ဆင်းလာလေ၏။

ခရမ်းရောင်ချီများ အလုံးစုံ သက်ဆင်းလာသောအခါလူတိုင်းသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

အထူးသဖြင့် မသေမျိုးနန်းတော်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်ဖူးသော ပေါင်ဟွားနတ်သမီးနှင့် မြွေခေါင်းစစ်သူကြီးတို့ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ရှန်းယီအတွက် ပထမဆုံးသော နန်းတော်အထပ်ဖြစ်သည်။

သူသည် အခြားသော ပါရမီရှင်များထက် နှစ်ဆမကပိုမိုများပြားပြီး ကြွယ်ဝသော ခရမ်းရောင်ချီများကို မည်သို့ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရသနည်း။

ထို့အပြင် လူများကို ပို၍ အံ့ဩစေသည်မှာ သူသည် တာအိုနန်းတော်ကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့် မှော်အတတ်ကိုမျှ အသုံးမပြုခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအစား သူသည်... အလွန်ကြွယ်ဝသော ခရမ်းရောင်ချီများကို သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ စီးဆင်းဝင်ရောက်စေခဲ့သည်။

"ဟူး..."

ရှန်းယီသည် သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ လိပ်နတ်ဆိုးထံသို့သာ အာရုံစိုက်လိုက်၏။

စိတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် နည်းစနစ်ကို ကောင်းကင်ဘုံ ခရမ်းရောင်ချီဖြင့် မြှင့်တင်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိ စမ်းသပ်ရန်သာ သူ ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ခရမ်းရောင်ချီသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏အတွင်းရှိ ရွှေရောင်ဖီးနစ်ငှက်သည် နိုးထလာပြီး၊ ၎င်း၏ အမြီးမွေးရှည်ကြီးများသည် ခရမ်းရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပိုမိုအားကောင်းသော အသက်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

လှိုင်းတက်နေသော ရွှေရောင်မီးလျှံများသည်လည်း ခရမ်းရောင်သန်းသွား၏။

သူ၏ အင်အားပြောင်းလဲမှုကို ခေတ္တမျှ ခံစားပြီးနောက်၊ မည်သည့် အစီအရင်များကိုမျှ ခင်းကျင်းရန် မလိုအပ်တော့ဟု ထင်ရသည်။

ရှန်းယီသည် နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သူသည် အလွန်အမင်း သတိထားနေသော အမူအရာရှိသည့် လိပ်နတ်ဆိုး၏ ဘေးတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာပြီး၊ လက်ဖဝါးထဲရှိ ကြက်သွေးရောင်မီးလျှံတံဆိပ်အချို့ဖြင့် လိပ်နတ်ဆိုး၏ နားထင်ဆီသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရိုက်ချလိုက်၏။

ထိုပေါ့ပေါ့ပါးပါးဟု ထင်ရသော လက်ဝါးရိုက်ချက်အောက်တွင်လိပ်နတ်ဆိုးသည် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ၎င်းသာ ထိုရတနာပုလဲကို မျိုချမထားခဲ့ပါက တုံ့ပြန်ရန်ပင် အခွင့်အရေးရမည် မဟုတ်ဟု ယုံကြည်လိုက်မိသည်။

သို့သော်လည်း၊ ၎င်းသည် တစ်လှမ်း နောက်ကျနေဆဲပင်။

၎င်း ပြန်လည်မတိုက်ခိုက်နိုင်မီ ရှည်လျားသော လက်ချောင်းများက အမှတ်အသား ပြုလုပ်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သာမန်ဟု ထင်ရသော ထိုလက်ဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် လိပ်နတ်ဆိုးမှာ နားပင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး ကြီးမားသောအင်အားကြောင့် ရှောင်မိသားစုခံတပ်ကြီး တစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားတော့သည်။

ဘုန်း

ပြီးပြည့်စုံသော ကောင်းကင်ဘုံဖီးနစ်ထာဝရမူလ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် လေး နှင့် ညီမျှပြီးလိပ်နတ်ဆိုးကဲ့သို့ပင် နည်းလမ်းတစ်မျိုးမျိုးဖြင့် စွမ်းအားမြှင့်တင်ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှင်းလင်းစွာပင်၊ မိုးမြေမှ ပေးသနားထားသော ဟုန်မုန့်ခရမ်းရောင်ချီသည် ထိုရတနာပုလဲထက် များစွာ သာလွန်ပေသည်။

ပိုးစုန်းကြူး၏ အလင်းရောင်သည် လမင်း၏ တောက်ပမှုကို မည်သို့ယှဉ်ပြိုင်ဝံ့မည်နည်း။

မြွေခေါင်းစစ်သူကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် မှားယွင်းလာနေပြီ ဖြစ်သည်။

မြွေအမျိုးသမီးသည် တံတွေးမြိုချလိုက်ပြီး အကူအညီတောင်းခံသည့်အနေဖြင့် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

သူမ၏ အမြင်ဖြင့်ပင် အခြေအနေသည် သူမ မျှော်လင့်ထားသလို သူမဘက်သို့ အသာစီးမရကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။

"အရမ်း သန်မာတာပဲ" ပေါင်ဟွားနတ်သမီးသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ထပ်မံ ကိုက်လိုက်မိသည်။

တစ်ရက်တည်းအတွင်းမှာပင် သူမ နှလုံးသားထဲရှိ ရှန်းယီ၏ ပုံရိပ်သည် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် နှစ် ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှ သူမ၏ အဆင့်နှင့်တစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးသော တည်ရှိမှုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအကြားရှိ ကွာဟချက်ကို သာမန် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ဖြတ်ကျော်ရန် နှစ်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ၍ အချိန်ယူရပေမည်။

"..."

လိပ်နတ်ဆိုးသည် ဘေးတိုက်လွင့်ထွက်သွားပြီး ၎င်း၏ နတ်ဝိညာဉ်တွင် ပူလောင်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့တိုင်အောင်၊ ၎င်းသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသက်ရှင်ခဲ့သော၊ မြွေမိသားစုနှင့်အတူ နှစ်သိန်းကျော်တွဲဖက်လာခဲ့သော နတ်ဆိုးအိုကြီး ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အမှန်တကယ် စစ်မှန်လှသည်။

ထူးဆန်းသော ကြက်သွေးရောင်မီးလျှံနည်းစနစ်ကို ၎င်း၏ စိတ်ဆန္ဒဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ထားလိုက်၏။

၎င်း၏ မျက်လုံးများသည် ပြိုကျနေသော ရှောင်မိသားစုခံတပ်ဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ထို့နောက် ၎င်း၏ အဝတ်အစားများ လွင့်ထွက်သွားပြီး ရတနာအလင်းတောက်ပနေသော လိပ်ခွံသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွာထွက်လာကာ အပိုင်းရှစ်ပိုင်း ကွဲသွားလေ၏။

ထိုအထဲမှခြောက်ပိုင်းသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ပေးထားပြီး အခြားနှစ်ပိုင်းမှာမူ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ဆီသို့ ဓားသွားများကဲ့သို့ ခုတ်ပိုင်းသွားလေသည်။ မည်သည့် စွမ်းအင်လှိုင်းများမျှ မရှိဘဲမျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လေဟာနယ်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင်။

တကယ်တမ်း အထိခံရမှသာလျှင် ထိုအထဲတွင် ပါဝင်သောစွမ်းအားကို နားလည်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုပုံရိပ်သည် ၎င်း၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

လိပ်နတ်ဆိုး၏ မျက်နှာအနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလိုအလျောက် နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်း၏မျက်လုံးထဲတွင် ကောင်းကင်ယံ၌ဝဲပျံနေသော လူငယ်လေး၏ ပုံရိပ်နှင့် ကောင်းကင်ကို လွှမ်းမိုးထားသော ခရမ်းရွှေရောင် မီးပင်လယ်ကြီးကို ထင်ဟပ်နေလေ၏။

ရှန်းယီသည် သူ၏ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလှန်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ပြန်သည်။

စူးရှသော အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ မီးပင်လယ်ကြီးသည် အတောင်ပံဖြန့်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းသွားသော ရွှေရောင်ဖီးနစ်ငှက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ထို့နောက် အားလုံးသည် သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းအတွင်းသို့ စုဆုံသွားလေ၏။

ဘုန်း

လိပ်ခွံ၏ အပိုင်းခြောက်ပိုင်းသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု အက်ကွဲသွားကာ လိပ်နတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ဖျော့တော့သော သွေးနှင်းမြူများဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက်က ၎င်းကို လွင့်ထွက်သွားစေပြီး၊ လက်သီးတစ်ချက်က ၎င်း၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားစေသည်။

လေပြင်းကြောင့် သွေးနှင်းမြူများ လွင့်စင်သွားသောအခါ လိပ်နတ်ဆိုးသည် ထိုခန့်ညားသော မျက်နှာကို အနီးကပ်မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သေဒဏ်ချမှတ်ထားသကဲ့သို့သော လက်ဝါးဓားသွားက ၎င်းဆီသို့ ဦးတည်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"မင်း သေချင်နေတာပဲ"

မြွေခေါင်းစစ်သူကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ လှံတံရှည်သည် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပျံထွက်သွားပြီး လေပြင်းကိုမွှေနှောက်ကာ မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေလျက် အချိန်မရွေး ရေထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားတော့မည့်အလား ဖြစ်စေသည်။

"တကယ်ပဲ... ရှင်တို့အားလုံးက ကောက်ကျစ်တဲ့သူတွေပဲ"

ပေါင်ဟွားနတ်သမီးသည် ဤအရာကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပုံရသည်။ သူမ၏ အင်္ကျီလက်ထဲတွင်ဖုံးကွယ်ထားသော လက်သည် နည်းစနစ်ကို ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ဧရာမ ခြောက်ထပ်ပန်းနန်းတော်ကြီးသည် ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ရပ်တည်နေပြီး၊ ၎င်း၏ တောက်ပမှုမှာ လူ့ပြည်သို့ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာသော နတ်တိုင်းပြည်ကဲ့သို့ပင်။

စိမ်းပြာရောင်ရစ်ငှက်၏ အသက်ရှူသံ နှစ်ချက်နှင့် အဖြူရောင်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လမ်းကြောင်း သုံးခုတို့သည် သူမ၏ ပေါင်ဟွားနတ်သမီး ဖြစ်လာနိုင်စွမ်း၏ အခြေခံကို ကိုယ်စားပြုပေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ခြောက် တွင် သူမ၏ နန်းတော်သည် ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် မြှင့်တင်ခံထားရပြီး ဖြစ်သည်။

အားလုံးသည် မိုးမြေ၏ လက်ဆောင်များဖြင့် ကျေးဇူးပြုခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဧရာမ ပန်းရောင် ပန်းပွင့်ဖတ်များသည် လေထဲတွင် ပွင့်လန်းလာပြီး၊ ပွင့်ဖတ်တစ်ချပ်တည်းဖြင့်လှံရှည်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဟန့်တားလိုက်လေ၏။

ထိုတိုတောင်းသော အချိန်လေးအတွင်းမှာပင်၊

ရှန်းယီ၏ လက်ဝါးဓားသွားသည် လိပ်နတ်ဆိုး၏ လည်ပင်းကို ပြတ်သားစွာဖြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် သတ္တဝါထံမှ နတ်ဆိုးအမြုတေအပြင်၊ သုံးပုံတစ်ပုံပင် မချေဖျက်ရသေးသော ဟွာကွမ်း ရတနာပုလဲကိုပါ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

အမှန်တကယ်တော့၊ စစ်မှန်သော ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ငါး သည် ဤမျှ အားနည်းနေမည် မဟုတ်ပေ။

ဤအစွမ်းထက်သော အာနိသင်ကို ပြိုင်ဘက်က ထုတ်ဖော်မပြသနိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အခွံလွတ်သက်သက်သာ ဖြစ်နေ၏။

ဟုန်မုန့်ခရမ်းရောင်ချီကို အသုံးမပြုလျှင်ပင်၊ သံစုတ်တံငွေချိတ်အစီအရင်ကို ခင်းကျင်းထားသရွေ့ အနည်းငယ်ဒုက္ခများနိုင်သော်လည်း ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူရန် ပြဿနာ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ထိုအတွေးဖြင့် သူသည် လိပ်နတ်ဆိုး၏ အလောင်းကို လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ယခုအချိန်၌ တိုက်ပွဲသည် ရှန်းယီ ပါဝင်ရန် စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်းထက် အလုံးစုံကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ လုပ်စရာ အခြားကိစ္စများ ရှိနေသေး၏။

"မင်းက တကယ်ပဲလှုပ်ရှားရဲတာပေါ့ ဟုတ်လား"

မြွေခေါင်းစစ်သူကြီးသည် သူ့ထံသို့ ပြန်လွင့်လာသော လှံတံရှည်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။ အရှုံးအနိုင် ပေါ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ထိန်းချုပ်ထားသောဒေါသများဖြင့် အောက်ဘက်ရှိ ပေါင်ဟွားနတ်သမီးကိုသာ ကြည့်နိုင်တော့သည်။

၎င်းက ဤလောင်းကြေးကို အဆိုပြုခဲ့ခြင်းမှာ၊

လူငယ်ကျင့်ကြံသူ သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ အဆင့်အတန်းအရ၊ နဂါးသခင် မျက်နှာသာပေးထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို လောင်းကြေးထပ်ရန် အရည်အချင်း မမီပေ။

"ငါ မင်းကို နောက်တစ်ခါ သတိပေးမယ်၊ အမှားမလုပ်နဲ့"

"ငါက ကိစ္စတစ်ခုကို ရုတ်တရက်သဘောပေါက်သွားလို့ပါ"

ပေါင်ဟွားနတ်သမီးသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "နဂါးသခင်မက ရှာဖွေနေတယ်ဆိုတော့၊ အနောက်နန်းတော်ရဲ့ သတင်းပို့ခရုခွံကို သေချာပေါက်စောင့်ကြည့်နေမှာပဲ။ အဲဒါကြောင့် ရှင်က ကျောက်စိမ်းပြားကို သုံးဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာပေါ့။ ဒီလိုဆိုရင်..."

ဤနေရာအရောက်တွင် သူမသည် ရှုပ်ထွေးသော အပြုံးတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ဖော်ပြလိုက်၏။ "ငါ နင်တို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်သရွေ့ ဘယ်သူမှ သိစရာမလိုတော့ဘူးလေ။"

ရှန်းယီသည် သူမအားအကြိမ်များစွာ လက်တွေ့ ပြသသင်ကြားပေးခဲ့သော်လည်း၊ သူမ အနည်းငယ် ထုံထိုင်းနေခဲ့ပြီး ယခုမှသာဤအချက်ကို သဘောပေါက်လာခြင်းမှာ နှမြောစရာပင်။

"တခြားသူတွေ အမြင်မှာတော့ ဒါက ရှောင်မိသားစုခံတပ်ကိုကာကွယ်ပေးတဲ့ သူရဲကောင်းလုပ်နေတဲ့ လွတ်လပ်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်သက်သက်ပဲလေ။"

"ငါ့လူတွေက ဒီနေရာကို ဝိုင်းထားတာ၊ မင်းမှာ ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်ဖို့ဘာရှိလို့လဲ"

သူမ၏ စကားသံအဆုံးတွင် ပေါင်ဟွားနတ်သမီးသည် ပြတ်သားစွာလှုပ်ရှားလိုက်၏။ ကောင်းကင်ရှိ ပန်းတစ်ရာ တာအိုနန်းတော်မှ စိမ်းပြာရောင် ရစ်ငှက်၏ ရှည်လျားသော အော်ဟစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုဆုံလာလေသည်။

ဧရာမ မက်မွန်ပန်းပွင့်အတွင်းမှ စင်ကြယ်သော အဖြူရောင်ဓားရှည်တစ်လက် ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

စိမ်းပြာရောင် ရစ်ငှက်၏ အသက်ရှူသံ နှစ်ချက်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လမ်းကြောင်း သုံးခုတို့သည် ထိုဓားအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဝင်သွားပြီး ခမ်းနားသော ဓားရှည်တွင် သတ်ဖြတ်လိုသောအငွေ့အသက် အနည်းငယ်ကို ထပ်မံဖြည့်စွက်ပေးလိုက်သည်။

နှစ်ဦးစလုံးသည် ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ခြောက် တွင် ရှိကြသည်။

သို့သော် တကယ့်တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာသောအခါ၊ သူတို့အကြားတွင် မိုးမြေကဲ့သို့ ကွာခြားချက် ရှိနေသည်။

နန်ဟုန်၏ပါရမီရှင် ဟူသော ခေါင်းစဉ်မှာ အလဟဿမဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။

"ဒါ..."

သူ၏ မျက်လုံးများကိုပင် ထိုးဖောက်တော့မည့်အလားပြင်းထန်သော ထက်ရှမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊မြွေခေါင်းစစ်သူကြီး၏ မျက်နှာအရောင်မှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

လှံရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ၊ ပေရာနှင့်ချီ မြင့်မားသော လှိုင်းလုံးကြီးများသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်လာပြီး ဟိန်းဟောက်နေသော ရေလှိုင်းများနှင့်အတူ၊ ၎င်းတို့၏ လမ်းကြောင်းရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသော ပင်လယ်သားရဲကြီးများကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းလှသည်။

သို့သော်လည်း၊ ဓားရှည်သည် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးများသည် လေထဲတွင် ချက်ချင်း အေးခဲသွားပြီး၊ ထို့နောက် တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ဓားသည် အဖြူရောင် သက်တံကဲ့သို့၊မြွေခေါင်းစစ်သူကြီး၏ ငါးအကြေးခွံချပ်ဝတ်တန်ဆာနှင့် ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး၊တောက်ပသော အဖြူရောင် ပန်းပွင့်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ၎င်း၏ အသားထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားလေ၏။

ရွှပ်

ပွင့်ဖတ်တိုင်းသည် ဓားငယ်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အတွင်းမှ အပြင်သို့၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းအပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးသံရဲရဲနှင့် ပုံပန်းသဏ္ဌာန် မပီပြင်သော အလောင်းကောင်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး၊ အသက်ရှူရန် ရုန်းကန်နေရသည်။

ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးနှင့် ရေနေသတ္တဝါမျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးတို့အကြား ကွာခြားချက်ကို ကမ္ဘာကြီးအား ဖော်ပြလိုက်ခြင်းပင်။

"ဟူး..."

ဤသည်မှာ ပေါင်ဟွားနတ်သမီးအတွက် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် သတ်ဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ မည်သည့်သက်သောင့်သက်သာ မရှိမှုကိုမျှ မခံစားရဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် သူမ၏ လက်ချောင်းများပင် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

သူမသည် မြွေခေါင်းစစ်သူကြီး၏ အသက်ကို အဆုံးသတ်ရန် လက်ကိုမြှောက်လိုက်စဉ်၊ အပျက်အစီးများကြားမှ ထွက်လာသော ရှန်းယီကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူသည် ကျောရိုးချိုးခံထားရပြီး သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော မြွေအမျိုးသမီးကို ကိုင်ဆောင်ထားလေ၏။

"ငါ သူ့ကို မေးစရာ တစ်ခုရှိတယ်" ရှန်းယီသည် မြွေခေါင်းစစ်သူကြီးဆီသို့ ကြည့်ကာ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"..."

ပေါင်ဟွားနတ်သမီးသည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲရှိ တုန်လှုပ်မှုကို ဖိနှိပ်ထားပြီး၊ သူမ၏ နည်းစနစ်ကို အတင်းအဓမ္မ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ မေးချင်တာ မေးပါ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်းယီသည် ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်နေသော အလောင်းကောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

"ထွက်သွားစမ်း ဒီစစ်သူကြီးက ဘာမှ ပြောမှာမဟုတ်ဘူး"

မြွေခေါင်းစစ်သူကြီးသည် ၎င်း၏ နောက်ဆုံးခွန်အားကို စုစည်းကာ လူငယ်ကျင့်ကြံသူကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရှန်းယီသည် ဘာမှမကြားဟန်ဖြင့် အခြားတစ်ဖက်လူ၏ နားအနီးသို့ ကပ်၍ တစ်စုံတစ်ခုကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

တစ်ခဏအကြာတွင် သူသည် ပြန်လည်မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ ခေတ္တမျှစောင့်ဆိုင်းကာ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။

"စကားမပြောချင်ဘူးဆိုရင် သေလိုက်တော့"

"ဟင်"

မြွေခေါင်းစစ်သူကြီးသည် ၎င်း၏ ခေါင်းကို အားပြင်းစွာခါရမ်းလိုက်ပြီး၊ ၎င်း နားပင်းသွားပြီလားဟုပင် သံသယဝင်သွားသည်။

၎င်း ဘာမှ မကြားလိုက်ရပေ။

သို့သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ယခင်ကကဲ့သို့သော လက်ဝါးဓားသွားနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။

"..."

[ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျောနက်မြွေနတ်ဆိုးအား သတ်ဖြတ်ပြီး၊ စုစုပေါင်း သက်တမ်း ၁၅၃၀၀၀ ၊ လက်ကျန် သက်တမ်း ၂၇၀၀၀ ၊ စုပ်ယူခြင်းပြီး။]

ရှန်းယီသည် အလောင်းနှစ်ခုစလုံးကို လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကိုသပ်လိုက်၏။

"..."

ပေါင်ဟွားနတ်သမီးသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ မေးခွန်းတွေ ထပ်မမေးတာလဲ။ ငါ့အတွက် စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး၊ နင့်ကို အချိန်ခဏလောက်တော့ ငါ ကူညီပြီးတောင့်ခံထားပေးနိုင်ပါသေးတယ်"

"မလိုပါဘူး၊ ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စလေးပါ"

ရှန်းယီသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ ကော့တက်ချင်နေသည်ကို ခံစားရသဖြင့် စကားဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။