စိတ်တိုစရာ ကောင်းလိုက်တာ

ပေါင်ဟွားနတ်သမီးသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်မိပြီး၊ ငြီးငွေ့စရာကောင်းသော ယခင်အချိန်များသို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေ၏။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝဲလည်နေသည်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာလွင့်ပျံနေသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံပုံရိပ်နှင့် လူငယ်လေး၏ ဂရုမစိုက်သော တုံ့ပြန်မှုများသာ ဖြစ်သည်။

"ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် လေး... ထပ်ပေါင်းစရာ မလိုတော့ဘူး"

သူမသည် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှပြုံးယဲ့ယဲ့အမူအရာကို ဖုံးကွယ်ရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားနေသော်လည်း၊ ထိုအပြုံးက အခြားသူများ၏ အမြင်တွင် သူမအား ယနေ့တွင် ပိုမိုနူးညံ့ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိစေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေစေသည်။

ထိုပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်များသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အဆောင်ခန်းသို့ ပြန်ရောက်သည့်တိုင်အောင် ဆက်ရှိနေခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် သူမ၏ တံခါးဝ၌ အားကိုးရာမဲ့စွာ ရပ်နေသော ပေစွေ့ နှင့်အတူ၊ ရှန်းယီ၏ ဘေးတွင် တစ်ကြိမ်မြင်ဖူးခဲ့သော ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်နေသည့် လူငယ်လေးကို မြင်လိုက်ရသည်။

"နတ်သမီး... နတ်သမီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ဆေးလုံးတွေအတွက် ကျွန်မကို သေချာဂရုစိုက်ဖို့ မှာထားတယ်လေ၊ အဲဒီလူ ပြန်ရောက်လာတယ်။သူ့ကို ကျွန်မမောင်လေးက ခေါ်လာတာ... သူက အလုပ်အရမ်းများနေလို့ နတ်သမီးပြန်လာတာကို မစောင့်နိုင်ဘူးတဲ့၊ ပစ္စည်းတွေကို ယူပြီး ထွက်သွားပါပြီ"

"ကျွန်မ တကယ်ပဲ သူ့ကို တားထားလို့ မရခဲ့ဘူး"

"တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အပြစ်တင်ချင်တယ်ဆိုရင်..."

အနားရှိစကားသံများကို နားထောင်ပြီးနောက်၊ ပေါင်ဟွားနတ်သမီးသည် သူမ၏ လက်ကို အားမရှိသလို အသာအယာဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ "ရပါတယ်၊ ဒါက ငါ့ဆရာငါ့ကို အကြာကြီးခေါ်ထားရင် အချိန်လွဲသွားမှာ ငါကိုယ်တိုင် မှာထားတာပဲလေ၊ နင့်ကို အပြစ်တင်စရာ မရှိပါဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားကာနူးညံ့သော အိပ်ရာပေါ်သို့ ကိုယ်ကို ပစ်လှဲလိုက်သည်။

"စိတ်တိုလိုက်တာ"

ပေါင်ဟွားနတ်သမီးသည် ဒေါသတကြီး အံကြိတ်ကာအိပ်ရာပေါ်တွင် လူးလိမ့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်၏။ "ငါ့အတွက် မှော်ရတနာတွေကို ပြင်ဆင်ထားပေးတော့၊ငါ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းကို သွားပြီး သူတို့ရဲ့နတ်သမီးနဲ့ တွေ့ပြီး အပျင်းဖြေချင်တယ်"

"အဲဒါကို ခေတ္တအောင့်ထားပါဦး" ပေစွေ့သည် တံခါးကို အမြန်ပိတ်လိုက်ပြီး သူမကို နှစ်သိမ့်ရန် အမြန်လာခဲ့၏။

"အကြီးအကဲ အတော်များများက နတ်သမီးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ညည်းညူနေကြတယ်။ အခုတလော ငြိမ်ငြိမ်လေးနေတာ အကောင်းဆုံးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပေါင်ဟွားနတ်သမီးသည် နောက်ဆုံးတွင်အိပ်ရာပေါ်တွင် ပြန်လှဲချလိုက်ပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်သည်။ သူမသည် အသက်ရှင်လိုစိတ် ကုန်ဆုံးသွားသည့်ပုံမျိုး ပေါက်နေ၏။

အတော်ကြာမှ သူမ နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလိုက်သည်။ "တခြား အကြီးအကဲတွေကို အသိပေးလိုက်ပါ၊ မနက်ဖြန်ကစပြီး ငါဂိုဏ်းရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေမှာ ပါဝင်ဆောင်ရွက်မယ်လို့"

အမည်ခံနတ်သမီး ဖြစ်နေရတာက ဘာထူးမှာလဲ။ ဖြစ်မယ်ဆိုရင်လည်း စစ်မှန်တဲ့သူဖြစ်ရမယ်။

ပြီးတော့... ဂိုဏ်းရဲ့နည်းလမ်းတွေကို သုံးပြီး အဲဒီလူငယ်လေးကို ရှာဖို့ ကြိုးစားရမယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ သူဘယ်အင်အားစုကလဲဆိုတာ သိအောင် လုပ်ရမယ်လေ။

...

နန်ဟုန်တွင် တစ်ချိန်က အတူတကွ သေရှင်အတူဖြတ်သန်းခဲ့ကြသော တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။

၎င်းတို့ကို သားတော်ခုနစ်ပါး ဟု ခေါ်ကြ၏။

၎င်းတို့သည် ဤဒေသတွင် အလွန်ကျော်ကြားသော အမွေအနှစ်များကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအထဲတွင် နန်ယန်ဂိုဏ်းက ဦးဆောင်သူ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ တပည့်များထဲတွင် ရွှီချင်းမှာ အထင်ရှားဆုံး ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် နှစ်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ၍ သူ၏ခေတ်ပြိုင်များကို ဖိနှိပ်ထားကာ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်ရှိ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်အောက်တွင် အမြင့်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် လူသိများခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းခုနစ်ခုလုံးမှ တပည့်များသည် ထိုအကြောင်းကို ပြောလျှင် လေးစားကြပြီး ဂုဏ်ယူကြ၏။

"အခု ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလိုသနားစရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်သွားရတာလဲ"

"ငါ့ကို အပြင်လွှတ်ပေးစမ်း"

အကြီးအကဲယန်သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် လက်သီးကို ဆုပ်ကာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူသည် နန်ယန်ဂိုဏ်းကို အစီအရင်များအကြောင်း သင်ကြားပေးနေခဲ့သည်မှာ သုံးလရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သေချာပေါက်ကလဲ့စားချေခြင်းပင်။ တစ်ဖက်လူ ကောင်းကင်နန်းတော်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့စဉ်က သူတို့ဘက်မှ လက်ဆောင် မပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ရမည်။

ယန်ဝမ်ချန့်သည် အကြီးအကဲ၏ဘေးတွင် အားကိုးရာမဲ့သော အမူအရာဖြင့် ရှိနေ၏။ သူသည်လည်း ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းကို လွမ်းဆွတ်နေမိပြီး မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်နိုင်မည်နည်းဟု တွေးတောနေမိသည်။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံတွင် အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်လာ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူငယ်လေး အထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

သူသည် ဘိုးဘေးခန်းမ၏ အဝင်ဝတွင် စောင့်ကြပ်နေသောလူနှစ်ဦးကို အံ့အားသင့်သလို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်၏။ "ပင်ပန်းသွားကြပြီ"

အစီအရင် သင်ပေးမယ်ဆိုရင်တောင် အစီအရင်တစ်ခုတည်းကို သုံးလလုံး သင်ပေးနေရတယ်ဆိုတော့ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းက တကယ်ပဲ အနစ်နာခံတာပဲ။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ပြန်လာပြီပဲ"

အကြီးအကဲယန်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွား၏။ အလွန်အမင်း လေးစားခြင်းမျိုးမဟုတ်သော်လည်း ယဉ်ကျေးသည်ဟုတော့ ဆိုနိုင်သည်။

သူတို့ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲကိုယ်တိုင်က ဤလူကို အသိအမှတ်ပြုထားသည် မဟုတ်ပါလား။

သူသည်လည်း လျိုရှီချန်းကို ထောက်ခံသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် ပြန်ပြီး အနားယူကြပါတော့"

ရှန်းယီသည် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်၏။ နတ်သမီးဆီမှ ရရှိခဲ့သော ရတနာများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှသည်။

ဆေးလုံးသုံးလုံး သောက်ပြီးနောက် ဆေးအဆိပ် အများစုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပို၍ စိတ်ချရစေရန် ရှန်းယီသည် ဆေးလုံး ခြောက်လုံးအထိသောက်ခဲ့သဖြင့် ယခုအခါ လန်းဆန်းတက်ကြွနေပြီး ကိုယ်ခန္ဓာမှ သိသိသာသာ အလင်းရောင်များပင် ထွက်ပေါ်နေသည်။

သို့သော် ဆပ်ရန်ရှိသော အကြွေးများကိုတော့ ဆက်လက် ကိုင်တွယ်ရဦးမည်။

ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းမှ လူနှစ်ဦး နန်ယန်ရတနာနယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားသောအခါ၊ရှန်းယီသည် ခန်းမဆောင်ကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ ဒူးထောက်နေသော သစ်သားရုပ်ထုကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာရွှီချင်း၊ နောက်တစ်ခါ ကျွန်တော့်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာခိုင်းမယ်ဆိုရင် သူတို့နာမည်ကို တိုက်ရိုက်ပြောပေးပါလား ခင်ဗျာ"

"ဟင်" လီရွှီချင်း သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရှန်းယီကို လက်သီးဆုပ်နှုတ်ဆက်ကာ ညင်သာစွာ မေးလိုက်၏။

"သူမက မင်းကို ဂရုမစိုက်ဘူးလား၊အဲဒါက သာမန်ပါပဲ၊ နောက်ဆုံးတော့ ဒါက ဆုံတွေ့ဖူးရုံ သက်သက်ပဲလေ"

သူက ပြုံးပြီးတောင်းပန်လိုက်၏။ "ငါ သူမရဲ့ နာမည်ကို မမှတ်မိတော့လို့ပါ"

"ကျွန်တော်လူမှားရှာမိမှာ စိုးလို့ပါ၊ သူမရဲ့ အသက်က စီနီယာနဲ့ အများကြီးကွာခြားနေတယ်လေ"

ရှန်းယီသည် ဘိုးဘေးရုပ်ထုရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ၏ အသက်ရှူခြင်းကို အနည်းငယ် ညှိလိုက်သည်။

"ငါ အပြင်မထွက်တာ အတော်ကြာပြီဆိုတော့ တောင်းပန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကိစ္စကတော့ ပြေလည်သွားပုံရတယ် မဟုတ်လား" လီရွှီချင်းသည် လေထုကို အသာအယာခံစားကြည့်လိုက်ရာ ရှန်းယီ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါင်ဟွားနတ်သမီး၏ ဆေးလုံးအငွေ့အသက်များကို ခံစားမိလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းက တခြား ပေါင်ဟွားနတ်သမီး တစ်ပါးနဲ့ ဆုံခဲ့တာလား"

"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

ရှန်းယီသည် အမှန်တရားကို သိနေသော်လည်း အလွန်အကျွံ ပါဝင်ပတ်သက်လိုခြင်း မရှိပေ။

"သူမ နာမည်က ဘယ်သူတဲ့လဲ" လီရွှီချင်းက သူ၏ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

"ဒါကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ"

ပေစွေ့ဆိုသည်မှာ အမည်ဝှက်ဖြစ်ကြောင်း သိသာသော်လည်း ရှန်းယီက ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ပေ။

သူသည် ပေါင်ဟွားနတ်သမီး ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သော မိုးမြေရတနာများကို ထုတ်ယူကာ လီရွှီချင်းထံသို့ အကုန် ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါတွေကို စစ်ဆေးပေးပါဦး၊ ကြက်သွေးရောင်မျက်လုံးအမှောင်ဖီးနစ်ရဲ့ အနှစ်သာရသွေး ဘယ်လောက်နဲ့ လဲလှယ်လို့ ရမလဲဆိုတာ ကြည့်ပေးပါ"

နောက်ဆုံးတွင် စုဆောင်းငွေ အချို့ရရှိလာပြီ ဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ဘုံဖီးနစ်ထာဝရမူလခန္ဓာကိုယ်ကို မြှင့်တင်ရန် အစီအစဉ်ကို စတင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီလေ"

လီရွှီချင်းသည် ထိုရတနာများကို အနည်းငယ် အဆင်မပြေဟန်ဖြင့် စတင် စစ်ဆေးလေ၏။

သူသည် ကျွမ်းကျင်သူ မဟုတ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ တတ်နိုင်သမျှ ကူညီပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

မကြာမီ သူ မော့ကြည့်လိုက်၏။ "တခြားသူသာဆိုရင်တော့ ဒါတွေကို သုံးစက်နဲ့ လဲနိုင်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်တိုင်သွားမယ်ဆိုရင်တော့ တစ်စက်တောင် လဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"..."

ရှန်းယီသည် ဤအရာကို မျှော်လင့်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ မဟာမိတ်ဂိုဏ်းတိုင်းသည် ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းကဲ့သို့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှု ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် သူ၏တာအိုချပ်ပြားကို ထုတ်ယူကာ လျိုချန်းယွင်ကို စတင် ဆက်သွယ်လိုက်တော့သည်။