အခန်း (၁၉၅)

အခန်း။ ၁၉၅

ရှူး... ဝူး... ရှူး... ဝူး...

အဝါရောင်အစွန်းရောက် ထွက်သက်ဝင်သက်ကျင့်စဉ်သည် အလိုအလျောက် စတင်လည်ပတ်လာတော့သည်။

လုံယီအနေဖြင့် ထိန်းချုပ်နေရန်ပင် မလိုတော့ဘဲ သူ၏ လျှို့ဝှက်သွေး လေးကြောင်းစလုံးသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စတင်လှည့်ပတ်နေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ယခင်က တစ်ခါမျှ မရောက်ရှိဖူးသည့် နေရာသစ်များသို့ပါ အတင်းတိုးဝင်သွားသဖြင့် လုံယီ၏ မျက်နှာမှာ နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားရသည်။

သို့သော်လည်း ရလဒ်မှာ ထင်ရှားလှပါသည်။

သိပ္ပံနည်းကျပြီး ပိုမိုထိရောက်သော သွေးလှည့်ပတ်မှု လမ်းကြောင်းအသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကာ လျှို့ဝှက်သွေး၏ လည်ပတ်နှုန်းမှာ ယခင်ထက် နှစ်ဆကျော် ပိုမိုမြန်ဆန်သွားသည်။ ထို့ပြင် လုံယီအနေဖြင့် တမင်သက်သက် ကျင့်ကြံခြင်း မပြုလုပ်သည့်အချိန်၌ပင် သူ၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ သိသာထင်ရှားသော အရှိန်ဖြင့် အမြဲတမ်း လည်ပတ်နေပြီး သူ၏ ခွန်အားကို အစဉ်တစိုက် မြှင့်တင်ပေးနေတော့သည်။

အကယ်၍ သူသာ စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့် သွေးစွမ်းအင်ကို လှည့်ပတ်လိုက်လျှင်

သူ၏ ကြွက်သားများမှာ ချက်ချင်းပင် ဖောင်းကားလာကာ အကြောများမှာလည်း ပြူးထွက်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ အဖြူရောင် ရေနွေးငွေ့များ တလိပ်လိပ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ဆူညံလှသော ရေစီးသံကဲ့သို့ ဝူး... ဝူး... မြည်သံကို ကိုက်အနည်းငယ် အကွာမှပင် ကြားနိုင်လောက်သည်။

စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်မှ အဆင့်အတန်းဘေးရှိ အပေါင်းလက္ခဏာကို နှိပ်ကြည့်လိုက်

သောအခါ….

[ထွက်သက်ဝင်သက်ကျင့်စဉ်မှာ အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်မှုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ တက်ကြွစွာ ကျင့်ကြံပါက တစ်နေ့လျှင် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် ၈၀ တိုးပွားမည်ဖြစ်ပြီး အလိုအလျောက် လည်ပတ်နေပါက တစ်နေ့လျှင် ၃၀ အမှတ် တိုးပွါးမည်ဖြစ်သည်]

ဘုရားရေ... ဒါက တကယ့်ကို အရှိန်တက်သွားတာပဲ။

လုံယီ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝိုင်းစက်သွားရသည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် ပဉ္စမအဆင့်ချီစွမ်းအား ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီးအဆင့်သို့ ရောက်ရန် တစ်ပတ်ခန့်သာ လိုတော့သည်။

ဒါက ဒုံးပျံစီးပြီး အဆင့်တက်နေသလိုပဲ။

ပဉ္စမအဆင့်ချီစွမ်းအား ချီစွမ်းအင်ပတ်လမ်းကြီးအဆင့်ဆိုသည်မှာ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် အလွန်

အရေးကြီးသော ခုန်ပျံကျော်လွှားမှု တစ်ခုပင်။

စတုတ္ထချီစွမ်းအားအဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်အများစုမှာ သူတို့၏တစ်သက်တာတွင် ပဉ္စမချီစွမ်းအားအဆင့်သို့ ဘယ်သောအခါမှ မတက်လှမ်းနိုင်ကြဘဲ ပါရမီအရှိဆုံးသူများပင်လျှင် နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် သုံးနှစ်ခန့် အချိန်ယူကြရသည်။

သို့သော် ပဉ္စမချီစွမ်းအားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရိုးများမှာ အကြီးအကျယ် သန်မာလာပြီး အသွင်ပြောင်းလဲသွားကာ ၎င်းသည် ခွန်အားတိုးပွားမှုအတွက် အကြီးမားဆုံးသော အလှည့်အပြောင်းပင်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ သူသည် ဝါရင့်သိုင်းဆရာကြီးများနှင့် လက်သီးဖြင့် အကျိုးအကြောင်း ဆွေးနွေးရန်လုံလောက်သော ယုံကြည်ချက် ရှိလာပေလိမ့်မည်။

ထွက်သက်ဝင်သက်ကျင့်စဉ်ကို မြှင့်တင်ပြီးနောက် လုံယီသည် အားမရသေးဘဲ ရုပ်ဖျက်ခြင်းပါရမီကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ လက်ထဲတွင် မြေကမ္ဘာကျောက်စိမ်းကို ကိုင်ထားစဉ် ရုပ်ဖျက်

ခြင်းပါရမီ၏ ဘေးတွင် အပေါင်းလက္ခဏာလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် စွမ်းအင်များကို ထိုနေရာသို့ ဖိသိပ်လိုက်သည်။

[ရုပ်ဖျက်ခြင်း (အခြေခံ 0/50 + မြေကမ္ဘာကျောက်စိမ်း ၁ ခု) ရုပ်ဖျက်ခြင်း (ကျွမ်းကျင် 0/300 + မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ရည် ၁ ခု)]

အေးစက်လှသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာ၏ စွမ်းအင်တစ်ခုမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာသည်။ ပထမဦးစွာ ခြေလက်နှင့် အရိုးအဆစ်များအတွင်း အကြိမ်ကြိမ် လှည့်ပတ်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မျက်နှာပေါ်သို့ စုပြုံရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏မျက်နှာအရေပြားမှာ သန်းပေါင်းများစွာသော ပိုးကောင်လေးများ တွားသွားနေသကဲ့သို့ တစစ်စစ်ဖြင့် ယားယံလာတော့သည်။

ယားယံမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် လုံယီသည် သူ၏ စွမ်းရည်ပြမျက်နှာပြင်ကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ

[အမည်: လုံယီ]

[အသက်: ၁၉/၇၀]

[အဆင့်: စတုတ္ထအဆင့်ချီစွမ်းအား သိုင်းပညာရှင် (60/600)]

[ကျင့်စဉ်: အဝါရောင်အစွန်းရောက် ထွက်သက်ဝင်သက်ကျင့်စဉ် (ဒုတိယအဆင့်၊ အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်မှု 0/10000 + ဝိညာဉ်ချောမွေ့ခြင်းပန်း ၁ ပွင့်)၊ ဟူမိသားစု ထွက်သက်ဝင်သက်ကျင့်စဉ် (မစတင်ရသေး 0/10)]

[ကျွမ်းကျင်မှုများ: လုံမိသားစု ပုဆိန်သိုင်း (အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင် 0/5000)၊ အစွန်းရောက်လက်သီး (အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင် 0/3000)၊ ကျောက်ခဲပစ်ခြင်း (ကျွမ်းကျင် 0/30)၊ ပေါ့ပါးသောကိုယ်ဟန်သိုင်း (အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်)၊ အခြေခံလှံသိုင်း (အခြေခံ 0/6)၊ လျှို့ဝှက်ကျွမ်းကျင်မှု: နဂါးဖောက်ထွင်းခြင်းအတတ် အပိုင်းအစ (၁)၊ စွမ်းအင်ပိတ်ဆို့ခြင်းအတတ် (အခြေခံ 0/3)]

[ပါရမီများ: ကျောက်သားအသွင်ပြောင်းခြင်း (အောင်မြင်မှုအဆင့်ငယ် 0/1000 + နှင်းဖြူကျောက် ၅ ခု + ကြယ်အေးသံရိုင်း ၁ ခု)၊ လျှပ်စီးအလားမြန်ဆန်ခြင်း (ကျွမ်းကျင် 0/100 + နတ်ဘုရားပိုးချည် ၁ ခု)၊ ရုပ်ဖျက်ခြင်း (ကျွမ်းကျင် 0/300 + မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ရည် ၁ ခု)၊ ကြံ့ခိုင်ခြင်း (ကျွမ်းကျင် 0/200 + ရွှေနု ၁ ခု)]

[စွမ်းအင်: ၃၁၀ အမှတ်]

မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ရည်ဆိုတာ ဘာလဲ။

အဆင့်မြှင့်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေက ဘာလို့ ပိုပြီး ဆန်းကြယ်လာရတာလဲ။

ထိုအတွေးမှာ လုံယီ၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူသည် အဆင့်မြင့်သွားသော ရုပ်ဖျက်ခြင်းပါရမီကို စတင်စစ်ဆေးကြည့်သည်။ ၎င်း၏ အလိုအလျောက်စွမ်းရည်မှာ ပြောင်းလဲမှုမရှိသော်လည်း အသုံးပြုနိုင်သော စွမ်းရည်၌ ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုအချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရုပ်ဖျက်ခြင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုအတွင်း၌ ကြာရှည်စွာ နေထိုင်လေလေ ထိုပတ်ဝန်းကျင်နှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် ရောနှောသွားရန် ပိုမိုလွယ်ကူလေလေ ဖြစ်သည်။

လှုပ်ရှားသက်ဝင်နေသော အခြေအနေများတွင်ပင် မိမိ၏ တည်ရှိမှုကို အခြားသူများ သတိမထားမိစေရန် အစွမ်းကုန် လျှော့ချပစ်နိုင်သည်။ အရေပြားပေါ်ရှိ ကြွက်သားများ၏ အစီအစဉ်ကိုလည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

လုံယီသည် ကြေးမှန်တစ်ချပ်ကို ဆွဲယူကာ ရုပ်ဖျက်ခြင်းပါရမီကို စတင်အသုံးပြုလိုက်သည်။

ကြေးမှန်ထဲတွင် သူရဲကောင်းပီသသော လူငယ်တစ်ဦး၏ မျက်နှာသည် ကြွက်သားများ တုန်ခါကာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်လာပြီး ဘေးတိုက်သို့ပင် အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားသည်။ အသက်ရှူအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မျက်နှာတစ်ခုလုံးက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မေးစေ့ကျယ်ကျယ်၊ ချိတ်ကဲ့သို့ ကောက်နေသော နှာခေါင်းနှင့် ဖောင်းကြွနေသော ပါးပြင်နှစ်

ဖက်...

မူလရုပ်ရည်နှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက ကွဲပြားနေရုံတင်မကဘဲ လုံးဝပတ်သက်မှု မရှိတော့သလောက်ပင်။

သူသည် မျက်နှာကြွက်သားများကို ဆက်လက်ပြောင်းလဲလိုက်ရာ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားစဉ်က လုံရှု၏ သာမန်ရုပ်ရည်မျိုး ဖြစ်သွားသည်။

ဒါက အမှန်တကယ်ပဲ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲတာ ဟုတ်ရဲ့လား။

လုံယီသည် အဆင့်မြင့်သွားသော ရုပ်ဖျက်ခြင်းပါရမီကို အလွန်ကျေနပ်သွားသည်။ ယခုဆိုလျှင် သူသည် လူသားအရေပြားမျက်နှာဖုံးကိုပင် ထပ်မံအသုံးပြုရန် မလိုတော့ချေ။ လှုပ်ရှားသက်ဝင်နေသော အခြေအနေများတွင်ပင် အကျုံးဝင်သည်ဆိုသည့် အချက်ကိုမူ သူ သံသယရှိနေဆဲဖြစ်ရာ ချက်ချင်းပင် စမ်းသပ်ကြည့်တော့သည်။

သူသည် အဝင်ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားပြီး ပါရမီကို အသက်သွင်းလျက် ရဲရဲတင်းတင်း လမ်းလျှောက်ဝင်သွားသည်။

ကျောက်တိုင်တွင် ချည်နှောင်ခံထားရသော ရှီချင်းတမှာမူ “ငါ့ကို လွှတ်ပေးကြပါ ငါလည်း ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို တိုက်ချင်တယ် ငါက အမှိုက်မဟုတ်ပါဘူး...” ဟု အသိစိတ်မဲ့စွာ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေဆဲပင်။

လုံယီသည် သူ့အနား လေးငါးလှမ်းအကွာအထိ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ရှေ့နောက် ဝဲယာသို့ တမင်လျှောက်ပြသော်လည်း ရှီချင်းတမှာ ဘာတုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိချေ။

ဖောက်…

သူ့ရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ်လျက် လုံယီက လက်ချောင်းဖြင့် ရှီချင်းတ၏ နဖူးကို အားရပါးရ တောက်လိုက်သည်။

“ဘာလို့ ငါ့ကို ရိုက်တာလဲ”

ရှီချင်းတက ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြင့် လုံယီကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ငါ့ကိုလည်း မလွှတ်ပေးဘဲနဲ့ အခုလို ရိုက်နှက်နေတာ... မင်းတို့က သိပ်အနိုင်ကျင့်တာပဲ”

“နေဦး... နင် ဘယ်တုန်းက ရောက်လာတာလဲ ငါ ဘာလို့ မမြင်လိုက်တာလဲ”

လုံယီသည် ရုပ်ဖျက်ခြင်းပါရမီ၏ အားနည်းချက်ကို ချက်ချင်းရိပ်မိသွားသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားလျှင် သို့မဟုတ် မိမိကို အာရုံစိုက်ထားလျှင် ဤပါရမီမှာ အလုပ်မဖြစ်တော့ချေ။ ထိရောက်စွာ အသုံးချနိုင်ရန်အတွက် တစ်ဖက်လူ မရိပ်မိခင် ဦးဦးဖျားဖျား အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ရန် အလွန်အရေးကြီးလှသည်။

“အစ်ကိုရှု... ကျွန်တော့်ကို ဖြေပေးပါဦးဗျာ”

ရှီချင်းတက မျက်လုံးလေးကလယ်ကလယ်ဖြင့် “အစ်ကိုသာ ကျွန်တော့်ကို ကူညီရင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ပြောပြမယ်”

လုံယီက ဘာမှမတုံ့ပြန်ဘဲ ထွက်ခွာမည့်ပုံစံပြလိုက်သောအခါ ရှီချင်းတမှာ ပျာယာခတ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောချလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်အခန်းက အစ်မအခန်းနဲ့ ကပ်လျက်လေ ဟိုတစ်ညက အစ်မ အိပ်မက်ထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ နာမည်ကို တိုးတိုးလေး ခေါ်နေတာ ကြားလိုက်ရ...”

ဗုန်း…

အပြင်ဘက်မှ လွင့်လာသော ဘီးတစ်ချပ်က ရှီချင်းတ၏ မျက်နှာကို တည့်တည့်မှန်သွားကာ သူ၏စကားများကို ဖြတ်တောက်လိုက်တော့သည်။

ရှီချိုင်ဖုန်းသည် မကြည်မလင်သော မျက်နှာထားဖြင့် အခန်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာသည်။ သူမသည် ရေချိုးပြီးခါစဖြစ်ပုံရကာ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဝတ်ရုံကော်လာမှာ အနည်းငယ် ပွင့်ဟနေသည်။ သူမ၏ ဆံပင်များမှာ စိုစွတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး လုံယီ၏အနားသို့ ရောက်လာသောအခါ သင်းပျံ့သော ရနံ့တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။

“နင် နောက်တစ်ခါ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောရင် နင့်ပါးစပ်ကို ငါဖြဲပစ်မယ်”

ရှီချိုင်ဖုန်းက မောင်ဖြစ်သူကို ခြိမ်းခြောက်လိုက်ပြီးနောက် လုံယီဘက်သို့ လှည့်ကာ လေသံအေးအေးဖြင့် “အစ်ကိုရှု... ကျွန်မတို့ မြို့ရိုးပေါ်ကို ခဏနေရင် ပြန်သွားကြမလား”

“နေဦး... မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုခေါ်လိုက်တာလဲ”

အစ်ကိုရှုဟု နူးညံ့စွာ ခေါ်လိုက်သံကို ကြားရသောအခါ လုံယီမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးများပင် ထသွားရသည်။

“ဒါဆို အစ်ကိုယီလို့ ခေါ်ရမလား”

“တော်ပါ... မင်း ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ပြောတာ ပိုကောင်းပါတယ်”

ဘုန်း…

ရှီချိုင်ဖုန်းက လုံယီ၏ ဗိုက်ကို လက်သီးဖြင့် အားရပါးရ ထိုးလိုက်သည်။

“သေလိုက်စမ်း”

လုံယီမှာ နာကျင်သဖြင့် ကွေးသွားသော်လည်း တစ်မျိုးတော့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“အစ်ကိုရှု... ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါဦး။ ကျွန်တော်လည်း မြို့ရိုးပေါ် သွားချင်လို့ပါ။ ကျွန်တော်လည်း သိုင်းသမားပဲလေ။ တခြားဂိုဏ်းက ကျွန်တော်နဲ့ အဆင့်တူတဲ့သူတွေတောင် သွားကြတာ။ ကျွန်တော်သာ မသွားရင် နောင်ကျရင် လူပြက်ဖြစ်တော့မှာ”

ရှီချင်းတက ဆက်လက် အသနားခံနေသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ ဘယ်သူမှ မင်းကို ရယ်မှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းအဖေက သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာရှင် အစွမ်းကို ထုတ်ပြလိုက်ပြီဆိုတော့ သူက မြို့ရဲ့ အဓိက ခံစစ်အင်အားစု ဖြစ်သွားပြီ။ ဒါကြောင့် မင်း မြို့ရိုးပေါ်သွားဖို့ မလိုတော့ဘူး”

လုံယီက စကားကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး ရှီချိုင်ဖုန်းနှင့်အတူ မြို့ရိုးဆီသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

မကြာမီ အရုဏ်တက်တော့မည်ဖြစ်ရာ လူသားများနှင့် သားရဲများကြားမှ တိုက်ပွဲအသစ်က သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေတော့သည်။