အခန်း (၃၀၂)

အခန်း။ ၃၀၂

ဝူး...

အဆင့် ၃ သားရဲကြီး သုံးကောင်ဖြစ်သည့် ဧရာမ ကျားနီတစ်ကောင်နှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူသော အမည်းရောင် သံချပ်ကာ ဝက်ဝံကြီးနှစ်ကောင်တို့သည် သားရဲယဉ်ပါးသူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ကျောက်လင်းကို ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

"ဟွန့်... ရှင်တို့တွေက တကယ့်ကို မဟုတ်မမှန်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းဆိုတာ ကျွန်မ သိသားပဲ။ အခုတော့ ရှင်တို့ရဲ့ မျက်နှာဖုံး အစစ်အမှန်တွေ ပေါ်လာပြီပေါ့ "

ကျောက်လင်းသည် တံခါးအပြင်ဘက်မှ လူလေးယောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

ဒီလူတွေဟာ နဂါးကျားဂိုဏ်းနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲ။ သူတို့အဖွဲ့ထဲ မဝင်ရင် သတ်ဖို့ပဲ ကြိုးစားကြတယ်။ တကယ့်ကို စက်ဆုပ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ။

"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... မင်းက တကယ့်ကို သတ္တိခဲလေးပဲ။ သေခါနီးကျရင်ရော အခုလို သတ္တိရှိဦးမလား ကြည့်ကြသေးတာပေါ့ "

ဝူယွမ်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ အဆင့် ၃ သားရဲကြီးနှစ်ကောင်ဖြစ်သည့် အမည်းရောင် သံချပ်ကာ ဝက်ဝံကြီးများသည် ရှေ့တွင်ပိတ်ထားသော သံဂိတ်တံခါးကို အရှိန်ဖြင့် တိုးဝင်လိုက်ကြသည်။

ဘုန်း...

အရင်ကတည်းက ဗီဇပြောင်း လိပ်ကြီးကြောင့် ပျက်စီးနေသော သံဂိတ်တံခါးမှာ ထိုအလေးချိန်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ နှစ်ပိုင်းပြတ်ထွက်သွားတော့သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ သံချပ်ကာ ဝက်ဝံနှစ်ကောင်နှင့် ကျားနီကြီးတို့သည် ကျောက်လင်းရှိရာသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေကြတော့သည်။

"ဟွန့်... တိုက်မှာဆိုလည်း တိုက်ကြတာပေါ့။ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို ကြောက်ရမှာလဲ "

ကျောက်လင်းသည် လုံးဝထိတ်လန့်ခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏ ခါးမှ သံမဏိဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဓား၏ အေးစက်စက် အလင်းတန်းမှာ စူးရှလက်ပြောင်နေပြီးနောက် သူမသည် အဆင့် ၃ သားရဲကြီး သုံးကောင်ရှိရာသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

"သေစမ်း "

လက်ထဲမှ သံမဏိဓားသည် လေထုထဲတွင် လခြမ်းကွေးပုံသဏ္ဌာန် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ကျောက်လင်းသည် သားရဲသုံးကောင်၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိကာ အားကုန် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ထိုဓားခုတ်သံမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ကြားရသူတိုင်း ရင်တုန်သွားရလောက်သည်။

အဆင့် ၃ သားရဲကြီးများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှ သည်။ သံချပ်ကာ ဝက်ဝံကြီးနှစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အမည်းရောင် သံချပ်ကာများဆီမှ အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွား သည်။ ၎င်းတို့သည် ကျားနီကြီး၏ ရှေ့မှ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ကာ ကျောက်လင်းထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြ၏။

ဘုန်း...

ကျောက်လင်း၏ သံမဏိဓားသည် ဝက်ဝံကြီးနှစ်ကောင်၏ မျက်နှာတည့်တည့်သို့ အားကုန်ထိမှန်သွားပြီး နားကွဲမတတ် ပြင်းထန်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ သည်။ အဆိုပါ ရိုက်ခတ်မှု၏ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် ကျောက်လင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအတော်များများ လွင့်ထွက်သွားပြီး အားယူ၍ ပြန်လည်ရပ်တန့်လိုက်ရ သည်။

ဧရာမ ဝက်ဝံကြီးနှစ်ကောင်မှာမူ ကြီးမားလှသော ကိုယ်ထည်အရှိန်ကြောင့် တောင်ကြီးတစ်တောင်အလား မလှုပ်မယှက် ရှိနေသော်လည်း မျက်နှာကို တည့်တည့်အရိုက်ခံလိုက်ရသည့် ဒဏ်ကြောင့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေကြ သည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပေါ်မှ သံချပ်ကာများသည် ကျောက်လင်း၏ တစ်ချက်တည်းသော ဓားချက်ကြောင့် ကွဲအက်သွားပြီးအက်ကြောင်းတစ်လျှောက် သွေးများ စိမ့်ထွက်လာ သည်။

ကျောက်လင်းက အားပြန်ယူ၍ ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဝက်ဝံနှစ်ကောင်၏ နောက်ကွယ်၌ ပုန်းကွယ်နေသော ကျားနီကြီးက အခွင့်အရေးကို အရယူကာ တိုက်ခိုက်လိုက် သည်။ ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သောအခါ မီးတောက်အစုအဝေးကြီးမှာ ဝက်ဝံကြီးနှစ်ကောင်ကို ကျော်ဖြတ်၍ ကျောက်လင်းဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွား သည်။

ပူပြင်းလှသော မီးတောက်လှိုင်းများကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ကျောက်လင်းသည် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။ သူမသည် လက်ထဲရှိ သံမဏိဓားကို ရှေ့တွင် အမြန်ဆုံး ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မဖောက်ထွင်းနိုင်သော အကာအကွယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ဘေးဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက် သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မီးတောက်များသည် ကျောက်လင်း ယခင်က ရပ်နေခဲ့သည့် နေရာရှိ မြေကြီးများကိုသာ ကျွမ်းသွားစေရန် လောင်မြိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး သူမကိုမူ တစ်စုံတစ်ရာမျှ ထိခိုက်စေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ မီးတောက်များကို ရှောင်တိမ်းပြီးသည်နှင့် ကျောက်လင်းသည် မြေကြီးကို အားဖြင့်ကန်ကာ ကျားသစ်တစ်ကောင်အလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်၍ သားရဲသုံးကောင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံစိန်ခေါ်လိုက် သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

ခဏချင်းမှာပင် နှစ်ဖက်စလုံးဟာ အကြိတ်အနယ် တိုက်ပွဲပြန်ဖြစ်ကြပြန်ရာ အိမ်ရာဝင်း အဝင်ဝတွင် မိုးခြိမ်းသံများသဖွယ် ပေါက်ကွဲသံများ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကျောက်လင်းသည် သူမ၏ ထူးကဲလှသော တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံကို အသုံးချကာ အဆင့် ၃ သားရဲ သုံးကောင်ကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း အရေးနိမ့်ခြင်း မရှိဘဲ တောင့်ခံထားနိုင်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျောက်လင်း၏ လက်ထဲမှ သံမဏိဓားသည် လေထုထဲ၌ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်ဝေ့ယမ်းနေသည်။

သို့သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာအချို့ ပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်စွပ်မှာ မီးလောင်ကျွမ်းသွားပြီး ဖြူဝင်းနုနယ်သော လက်မောင်းလေးမှာ မီးဟပ်ကာ မည်းသွားခဲ့သည်။ ဓားကို ကိုင်ထားသည့် ညာဘက်လက်ဖဝါးမှ အရေပြားများမှာလည်း ပေါက်ပြဲကုန်ကာ စီးကျလာသော သွေးများသည် သံမဏိဓားရိုးပေါ်သို့ စီးကျနေတော့သည်။

ကျောက်လင်းသည် အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပုံရသော်လည်း သူမ၏ တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်မှာမူ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေဆဲပင်။

တကယ်တော့ အဆင့် ၃ သားရဲ သုံးကောင်၏ အခြေအနေမှာ ကျောက်လင်းထက်ပင် ပို၍ ဆိုးရွားနေ သည်။ သံချပ်ကာ ဝက်ဝံကြီး နှစ်ကောင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ကျောက်လင်း၏ ဓားချက်များကြောင့် ပေါက်ပြဲနေပြီး စီးကျလာသော သွေးများကြောင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်းမှာ ရဲရဲနီနေတော့သည်။

သူတို့နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော ကျားနီကြီး သည်လည်း ကျောက်လင်း၏ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး မျက်နှာကို ဓားဖြင့် အခုတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် မျက်စိတစ်ဖက် ကန်းသွားခဲ့သည်

"တောက်... ဒီမိန်းမယုတ်က တော်တော်သန်တာပဲ။ မဖြစ်ဘူး... သူ့ကို အပြတ်သတ်မှ ဖြစ်မယ် "

ကျောက်လင်း၏ စွမ်းရည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝူယွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အကယ်၍ သူမသာ လွတ်မြောက်သွားပါက နောင်တစ်ချိန်တွင် သူတို့၏ သားရဲဘုရင်ဂိုဏ်းအတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။ အထူးသဖြင့် သူမကို ရန်စမိထားသော သူတို့အတွက်တော့ လက်စားချေခြင်းကို မလွဲမသွေ ခံရမည်ဖြစ်ရာ သူမကို အသက်ရှင်လျက် ပေးမထားနိုင်တော့ပေ။

ဝူယွမ်သည် နောက်သို့ အလျင်အမြန်လှည့်ကာ သူ၏နောက်ကွယ်မှ သားရဲယဉ်ပါးသူ နှစ်ဦးကို အချက်ပြလိုက်သည်။

ထိုသူနှစ်ဦးမှာ သဘောပေါက်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ ဟောက်ယွန်းအိမ်ရာဝင်း ပတ်ဝန်းကျင်မှ သားရဲဟိန်းသံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ အဆင့် ၁ နှင့် အဆင့် ၂ သားရဲများစွာသည် နေရာအနှံ့မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သားရဲလှိုင်းတစ်ခုသဖွယ် ကျောက်လင်းထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော သားရဲအုပ်ကြီးသည် သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေသော ကျောက်လင်းကို ဝိုင်းရံထားလိုက်ပြီး ရူးသွပ်စွာ စတင်တိုက်ခိုက် သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး... ဘာလို့ သားရဲတွေ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ "

ထိုသားရဲအများစုမှာ အဆင့်မမြင့်လှသော်လည်း အရေအတွက် အဆမတန် များပြားလွန်းသဖြင့် ကျောက်လင်းမှာ ဓားကို အဆက်မပြတ် ဝေ့ယမ်းနေသော်လည်း အခက်တွေ့လာရသည်။ သားရဲအချို့မှာ သူမ၏ အကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွက်ကာ တိုက်ခိုက်နိုင်သွားကြသည်။

ခဏချင်းမှာပင် ကျောက်လင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ ဒဏ်ရာအသစ်များစွာ ထပ်မံတိုးလာပြီး သူမ၏ အဝတ်အစားများမှာလည်း သွေးများဖြင့် စိုရွှဲသွားတော့သည်။

"ဝေါ့..."

မသေမျိုး ၁ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ချေမှုန်းမှုနှင့် လုချွမ်း၏ ထွက်ပေါ်လာခြင်း

အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေသော သံချပ်ကာ ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်က ကျောက်လင်းကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ သူမသည် သွေးတစ်ချက် အန်ထုတ်လိုက်ရ သည်။ နောက်ဘက်ရှိ သားရဲများကို ပြန်လည်ခုခံနေရစဉ်မှာပင် သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်၌ ဒဏ်ရာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထပ်မံတိုးပွားလာ သည်။

သားရဲအုပ်ကြီးကြားတွင် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ကျောက်လင်း၏ ပုံစံကို ကြည့်ရှုရင်း လော့ရှန်းနှင့် အဖွဲ့သားများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်မူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အပြုံးများ ပေါ်ပေါက်နေ၏။

“လုချွမ်း... ရှင် အခုထိ လက်ပိုက်ကြည့်နေတုန်းပဲလား။ ဘယ်လောက်အထိ ဆက်ကြည့်နေဦးမှာလဲ”

ထပ်မံတောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့သည့်အဆုံး၌ ကျောက်လင်းသည် အော်ဟစ်လိုက် သည်။ လုချွမ်းသည် တစ်နေရာရာမှ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေမည်ကို သူမ အသေအချာ သိရှိနေသောကြောင့်ပငါ။

သိပ်မဝေးလှသော ချုံပုတ်တစ်ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် ဖခင်ဖြစ်သူနှင့်အတူ စောင့်ကြည့်နေသည့် ကျိရုရွှယ်သည် လုချွမ်း၏ အင်္ကျီကို စိုးရိမ်တကြီး ဆွဲကိုင်လိုက်ရင်း “ဖေဖေ... မမကျောက်

လင်းကို မကူညီရင် သူ သေတော့မယ်နော်”

လုချွမ်းက ချီချီလေးကို စိတ်အေးလက်အေးရှိရန် အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် အားပေးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားလိုက် သည်။

ဝူး...

မသေမျိုး ၁ ထံမှ ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆင့် ၅ ၏ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများသည် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွား သည်။ ထို့နောက်တွင် သွေးရောင်လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအလား ကျောက်လင်းရှိရာသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွား သည်။

ရှဲ... ရှဲ... ရှဲ...

မသေမျိုး ၁ သည် သွေးစွန်းနေသော စစ်ဓားတစ်လက်အလားပင်။ သားရဲအုပ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ရှေ့ရှိ သားရဲအားလုံးမှာ သစ်ခြောက်များကို ပိုင်းဖြတ်သကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်းပြတ်တောက်ကုန်၏။ အဆင့် ၃ ရှိသော သံချပ်ကာ ဝက်ဝံကြီးပင်လျှင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားခဲ့ရ သည်။

ခဏချင်းမှာပင် သွေးများ ဖြာထွက်ကုန်ပြီး သားရဲများမှာ အတုံးအရုံး လဲကျကုန် သည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သေးသော သားရဲများသည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လျက် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း မသေမျိုး ၁ ၏ သွေးရောင်အလင်းတန်းများအောက်၌ပင် အသက်ပျောက်ကွယ်ခဲ့ကြရ သည်။ ခဏတာအတွင်း၌ပင် ထူထပ်လှသော သားရဲလှိုင်းကြီးမှာ အကုန်အစင် သုတ်သင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ သွေးညှီနံ့များနှင့် အသားစများသာ ကြွင်းကျန်ရစ် သည်။

“မြန်မြန်... ထွက်ပြေးကြ”

အခြေအနေကို မြင်တွေ့ပြီး အစွန်းကုန် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသော ဝူယွမ်နှင့် အဖွဲ့သားများသည် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြ သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ယံမှ သွေးဆာနေသော မိုးကြိုးမီးလုံးများသည် သူတို့ လေးဦး၏ အလယ်တည့်တည့်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာပြီး ပေါက်ကွဲသွား သည်။

“အား...”

နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ပျံသန်းနေသော သားရဲကြီးနှင့် ဝူယွမ်တို့အဖွဲ့မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ပြုတ်ကျလာကြ သည်။ ၎င်းတို့ အသက်ရှင်ခြင်း ရှိမရှိကိုပင် မသိရှိနိုင်တော့ပေ။ ထို့နောက်တွင် မသေမျိုး ၁ သည် ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ဝူယွမ်ကို တရွတ်တိုက် ဆွဲခေါ်လာ သည်။

လုချွမ်းသည် ချီချီလေးကို လက်ဆွဲလျက် အေးအေးဆေးဆေးပင် ထွက်ပေါ်လာ သည်။

“လုချွမ်း... ဒီကောင် ဘယ်ကလဲဆိုတာကို ကျွန်မပဲ စစ်မေးပါရစေ”

ကျောက်လင်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက် သည်။