အခန်း (၃၀၅)

အခန်း။ ၃၀၅

ဤအကောင်မှာ အရပ်ငါးမီတာနီးပါး မြင့်မားသည့် ဧရာမ မျောက်လွှဲကျော်မည်းကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အမည်းရောင် သံမဏိအပ်များနှင့်တူသော အမွေးအမှင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ကြွက်သားများမှာလည်း ထုံးခဲနေပြီး ဖောင်းကြွနေကာ ဧရာမ လူသားကြီးတစ်ဦးအလား အလွန်သန်မာထွားကြိုင်းလှသည်။

ခြေလက်အင်္ဂါများသည်လည်း တိုင်လုံးကြီးများသဖွယ် အလွန်တရာ တောင့်တင်းခိုင်မာလှ၏။ လက်ချောင်းထိပ်မှ လက်သည်းများသည် အမည်းရောင် ဓားရှည်ကြီးများအလား အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး သံမဏိနှင့် ကျောက်တုံးများကိုပင် တစ်ချက်တည်းနှင့် ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုမျောက်မည်းကြီး၏ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများသည် မသေမျိုး ၁ ကဲ့သို့သော ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်း၏မျက်ဝန်းထဲတွင် လူသားတစ်ဦးကဲ့သို့ ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ လူသတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများ ဝေနေတော့သည်။

"ဒါ... ဒါ စောင့်ရှောက်သူကြီး ကိုယ်တိုင် ထွက်လာတာပဲ "

"ကောင်းလိုက်တာ ငါတို့ အသက်ချမ်းသာရာ ရပြီ။ ဒီအယုတ်တမာ ဇွန်ဘီတွေတော့ ကောင်းကောင်း အသေဆိုးနဲ့ သေရတော့မယ် "

"အားလုံးပဲ မထိတ်လန့်ကြနဲ့တော့။ တရားဓမ္မစောင့်ရှောက်သူကြီး ဒီမှာ ရှိနေပြီ..."

"..."

အဆင့် ၄ မျောက်မည်းကြီး ပေါ်လာခြင်းကြောင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော သားရဲဘုရင်ဂိုဏ်းသားများမှာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။ စောင့်ရှောက်သူကြီး ရှိနေမှတော့ ဤဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ ဆက်လက်သောင်းကျန်းနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟု သူတို့ ယုံကြည်နေကြသည်။

လုချွမ်းသည်လည်း ထိုစကားများကို ကြားသည်နှင့် ရှေ့မှ မျောက်မည်းကြီးမှာ သားရဲဘုရင်ဂိုဏ်း၏ တရားဓမ္မစောင့်ရှောက်သူ အသွင်ပြောင်းထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤအဆင့် ၄ သားရဲကြီးမှာ လုချွမ်း၏ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီအဖွဲ့နှင့် ယှဉ်လျှင်မူ လုံးဝ မလုံလောက်သေးပေ။ တစ်ဖက်လူကို သတ်ပစ်ရန်မှာ လုချွမ်းအတွက် လက်တစ်ဖက် လှန်လိုက်သကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူလှသည်။

"ဝူး... "

ထိုအချိန်တွင် မျောက်မည်းကြီးသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံလှိုင်းများသည် တောင်တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေပြီး သားရဲဘုရင်ဂိုဏ်းဝင်များကိုပင် ခေါင်းနားပန်းကြီးသွားစေသည်။

ငါ့ရဲ့ သားရဲဘုရင်ဂိုဏ်းသားတွေကို ဒီလောက်တောင် သတ်ရဲတယ်ပေါ့။ မင်းတို့အားလုံး မြေမြှုပ်ဖို့ နေရာတောင် မရှိစေရဘူး။

ဘုန်း …

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မျောက်မည်းကြီးသည် သံတိုင်ကြီးများနှင့်တူသော ၎င်း၏ခြေထောက်များကို မြေကြီးပေါ်သို့ အားကုန်နင်းချလိုက်ရာ တောင်ကြီးတစ်ခုလုံး သိမ့်သိမ့်တုန်သွားပြီး ကျောက်သားမြေပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်ကာ စူးရှသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် မျောက်မည်းကြီးသည် လျှပ်စီးအလား မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီရုပ်သေးများရှိရာသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ပြေးဝင်လာသော မျောက်မည်းကြီးကို ရင်ဆိုင်ရန် လုချွမ်းသည် အဆင့် ၅ မသေမျိုး ၁ ကို တိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်ကာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်စေလိုက်သည်။

ဝုန်း...

မသေမျိုး ၁ က အရင်စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ တောင်လမ်းပေါ်တွင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ရွှေ့ပြောင်းရင်း ကျောပေါ်မှ အသားမျှင်တံ လေးစုံထံမှ တောက်ပသော မိုးကြိုးအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂျိန်း... ဂျိန်း...

သွေးရောင်ကျည်ဆန်များနှင့်တူသော သွေးဆာနေသော မိုးကြိုးမီးလုံးအစီအရီသည် မျောက်မည်းကြီးထံသို့ အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ လေထုထဲတွင် သွေးရောင်မျဉ်းတန်းများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး လေတိုးသံများမှာလည်း တစာစာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သို့သော် တရားဓမ္မစောင့်ရှောက်သူ ကျန်းသည် မသေမျိုး ၁ ၏ မိုးကြိုးမီးလုံးများမှာ အစွမ်းထက်မှန်း ကြိုတင်သတိပြုမိပုံပင်။ သူသည် ထိပ်တိုက်မရင်ဆိုင်ဘဲ အဆက်မပြတ် ရှောင်တိမ်းနေသည်။

ထို့ကြောင့် မိုးကြိုးမီးလုံး အများစုမှာ ပစ်မှတ်လွဲချော်ကာ တောင်ကုန်းကို ထိမှန်သွားပြီး ကျောက်ဆောင်များပေါ်တွင် ဧရာမ ကျင်းကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ ကျောက်စများမှာလည်း အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်ကုန်သည်။

ဒိုင်း... ဒိုင်း...

သို့သော်လည်း သွေးဆာနေသော မိုးကြိုးမီးလုံး အရေအတွက်မှာ များပြားလွန်းပြီး သိပ်သည်းလွန်းလှသဖြင့် တရားဓမ္မစောင့်ရှောက်သူကျန်းအနေဖြင့် အားလုံးကို ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ပေါက်ကွဲသံများ အစီအရီ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တရားဓမ္မစောင့်ရှောက်သူ ကျန်းသည် သွေးဆာနေသော မိုးကြိုးမီးလုံးတစ်လုံး၏ တည့်တည့်ထိမှန်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သွေးဆာနေသော မိုးကြိုးမီးလုံးသည် တရားဓမ္မစောင့်ရှောက်သူ ကျန်း၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်တွင် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ပေါက်ကွဲအားကြောင့် ကျန်း၏ အရှိန်မှာ တန့်သွားရပြီး သူ၏ရင်ဘတ်မှာ မည်းကျွမ်းသွားကာ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသော မိုးကြိုးမျှင်များကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားရသည်။

တရားဓမ္မစောင့်ရှောက်သူကျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ခေတ္တမျှ တုံ့ခနဲ ဖြစ်သွားချိန်မှာပင် နောက်ထပ် မိုးကြိုးမီးလုံး အတော်များများမှာ သူ၏ရင်ဘတ်သို့ တိကျစွာ ပျံသန်းလာပြီး ထပ်မံပေါက်ကွဲကြပြန်သည်။

တရားဓမ္မစောင့်ရှောက်သူကျန်း၏ ဧရာမပုံရိပ်ကြီးမှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး တောင်လမ်းပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။ သူ၏ရင်ဘတ်မှာ သွေးချင်းချင်းနီကာ အသားစိုင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကုန်ပြီး အချို့နေရာများတွင် အရိုးပင် ပေါ်နေ၏။

"စောင့်ရှောက်သူကြီး... "

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေကြသော သားရဲဘုရင်ဂိုဏ်းဝင်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကုန်ကြသည်။ အကယ်၍ စောင့်ရှောက်သူကြီးပင် ဤဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို မယှဉ်နိုင်ပါက သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာလည်း နိဂုံးချုပ်ရန် သေချာနေပြီဖြစ်သည်။

"ဝူး... "

တရားဓမ္မစောင့်ရှောက်သူကျန်းသည် နာကျင်စွာ အကြိမ်ကြိမ် ဟိန်းဟောက်ရင်း ရင်ဘတ်မှ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို အံတုကာ ပြန်ထရပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူသည် မသေမျိုး ၁ ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပြန်သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...

သူ၏ ဧရာမ မျောက်ခြေထောက်ကြီးများ မြေကြီးကို နင်းခြေသံကြောင့် တုန်ခါမှုများ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် မသေမျိုး ၁ ၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

မိုးကြိုးမီးလုံးများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်ခဲ့ရသဖြင့် ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်အလွန်အကျွံ ကုန်ဆုံးသွားသောကြောင့် မသေမျိုး ၁ သည် ထိုနည်းလမ်းကို ထပ်မံမသုံးတော့ပေ။

ယင်းအစား ရန်သူအနားသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ၎င်း၏ကျောပေါ်မှ အသားမျှင်တံ ၈ ချောင်းသည် တရားဓမ္မစောင့်ရှောက်သူကျန်း၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် မျောက်မည်းကြီး၏ ကိုယ်ထည်ကို အရှိန်ဖြင့် ရစ်ပတ်ကာ ကိုက်ခဲလိုက်သည်။

ထို့နောက် မသေမျိုး ၁ သည် အသားမျှင်တံများ၏ အားဖြင့် အရှိန်ယူကာ မျောက်မည်းကြီး၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူ၏လက်များကို ဧရာမ တံစဉ်ရှည်ကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မျောက်မည်းကြီးထံသို့ အားကုန် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။

တရားဓမ္မစောင့်ရှောက်သူကျန်းသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ရင်း သူ၏ မျောက်လက်မောင်းကြီးများကို ဝေ့ယမ်းကာ မသေမျိုး ၁ ကို သူ၏ လက်သည်းမည်းကြီးများဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဝုန်း...

နှစ်ဖက်စလုံး ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားပြီးနောက် တစ်ခဏချင်းမှာပင် မသေမျိုး ၁ သည် လွင့်ထွက်သွားပြီး ၎င်း၏ အသားမျှင်တံများမှာလည်း ရန်သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ တစ်ပြိုင်နက် ကွာထွက်သွားတော့သည်။

တရားဓမ္မစောင့်ရှောက်သူကျန်းသည် နာကျင်လွန်း၍ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျောက်လက်မောင်းတစ်ဖက်မှာ မသေမျိုး ၁ ၏ တံစဉ်လက်ချက်ကြောင့် အလယ်တည့်တည့်မှ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဓားရာမှာ အလွန်ချောမွေ့နေပြီး ပူနွေးသော သွေးများမှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပန်းထွက်လာသည်။

လက်ပြတ်သွားသဖြင့် ကျန်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး ယိမ်းထိုးလျက် အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေတော့သည်။

မသေမျိုး ၁ တွင်လည်း ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာအချို့ ရရှိသွားသည်။ ၎င်းမှာ တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ကျန်း၏ လက်သည်းမည်းကြီးများဖြင့် ကုတ်ဆွဲခြင်း ခံလိုက်ရခြင်းပင်။ ထိုလက်သည်းများသည် အမှန်တကယ်ပင် ထက်မြက်လှပြီး မသေမျိုး ၁ ၏ အညိုရင့်ရောင် သံချပ်ကာ အကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွင်းကာ သွေးနီရောင် အသားစိုင်များထဲအထိ နက်ရှိုင်းစွာ ထိမှန်ခဲ့သည်။

သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့်ပင် သွေးထွက်နေသော ထိုဒဏ်ရာများသည် ချက်ချင်းပင် အနာဖေးတက်ကာ ပြန်လည်ကျန်းမာသွားကြသည်။ အဆင့် ၅ ရှိသော မသေမျိုး ၁ သည် အလွန်အစွမ်းထက်သော ကိုယ်တိုင်ကုသနိုင်စွမ်းရှိသောကြောင့်ပင်။

"မိစ္ဆာကောင်... "

ချွေးများဖြင့် ရွှဲစိုနေသော တရားဓမ္မစောင့်ရှောက်သူကျန်းသည် ရှေ့မှ မသေမျိုး ၁ ကို ကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။ သူ လုံးဝ မနိုင်နိုင်တော့မှန်း သိလိုက်ရသည့်အတွက် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျန်းသည် သူ၏ ပြတ်တောက်နေသော လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လျက် တောင်ပေါ်သို့ ပြန်လှည့်ကာ ပြေးတော့သည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ မသေမျိုး ၁ က ပို၍ လျင်မြန်နေခြင်းပင်။ ၎င်းသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသည်။

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ကျန်း ဝေးအောင် မပြေးနိုင်သေးခင်မှာပဲ မသေမျိုး ၁ က နောက်မှ အမှီလိုက်လာခဲ့သည်။

ရှူး...

မသေမျိုး ၁ ၏ လေးခြမ်းကွဲ ပါးစပ်ကြီး ပွင့်ဟလာပြီး သွေးရောင်အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော လျှာကြီးမှာ သွေးရောင်လှံတစ်စင်းအလား တရားဓမ္မစောင့်ရှောက်သူကျန်း၏ ကျောပြင်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ဖောက်ထွင်းသွားတော့သည်။ သွေးပန်းများမှာလည်း အရှိန်ဖြင့် လွင့်စင်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် အသက်လုပြေးနေသော ကျန်းသည် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး မိမိကို ဖောက်ထွင်းထားသော လျှာကြီးကို မယုံနိုင်စဖွယ် ငုံ့ကြည့်ရင်း နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပင် သူ၏ အင်အားများ ဆုတ်ယုတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားတော့သည်။

ဘုန်း...

တရားဓမ္မစောင့်ရှောက်သူ ကျန်း၏ ဧရာမပုံရိပ်ကြီး ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက် မျောက်မည်းကြီးအသွင်မှ လူသားပုံစံသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် သွေးများကို အဆက်မပြတ် အန်ထုတ်နေပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့ကာ အသက်ရှူသံမှာလည်း အလွန်တရာ အားနည်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အတွက် မသေဆုံးမီ ကျန်းသည် သူ၏ နောက်ဆုံးလက်ကျန် အင်အားကို သုံးကာ မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက အဲဒီ အဆင့် ၅ သားရဲကြီး ကို အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့နေ့ကျရင်... သူ သေချာပေါက် ငါတို့အတွက် လက်စားချေပေးလိမ့်မယ်..."

စကားမဆုံးခင်မှာပင် တရားဓမ္မစောင့်ရှောက်သူကျန်း ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ စကားလုံးများသည် လုချွမ်း၏ နားထဲသို့ မလွတ်တမ်း ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုချွမ်းသည်လည်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။ တောင်တန်းမြို့ မှာ အဆင့် ၅ သားရဲကြီးတစ်ကောင် ပေါ်ထွန်းနေပြီလား။