အခန်း (၃၀၉)

အခန်း။ ၃၀၉

မကြာမီမှာပင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ ၅ ဦးပါဝင်သော အဖွဲ့သည် ဟွမ်ရွှမ်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဦးဆောင်လာသူမှာ အဆင့် ၄ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပြတ်သားသော မျက်နှာထား ရှိသည်။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ဝန်းရံနေပြီး အပူလှိုင်းများမှာလည်း တလိမ့်လိမ့် ထွက်ပေါ်နေကာ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသူ ၄ ဦးအနက် ၂ ဦးမှာ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းရှိသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူများ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ဦးမှာ ကျောပြင်မှ အတောင်ပံတစ်စုံ ထွက်ပေါ်နေပြီး ၎င်းကို အဆက်မပြတ် ခါယမ်းကာ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်။

အခြားတစ်ဦးမှာမူ ကျယ်ဝန်းသော သံပြားချပ်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး လေထဲ၌ လွင့်မျောနေသည်။

ကျန်ရှိသော ၂ ဦးအနက် တစ်ဦးမှာ အပင်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသူဖြစ်ပုံပင်။

သူရပ်နေသော နေရာမှ ဆူးများပြည့်နှက်နေသော နွယ်ပင်များသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထဲသို့ ဦးတည်ကာ ဆန့်ထွက်နေကြသည်။

နောက်ဆုံးတစ်ဦးမှာမူ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုဆိုင်ရာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူဖြစ်သည်။ သူ၏ စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည့်အခါ သူသည် လူသားဘီလူးငယ်တစ်ဦးနှင့် တူသွားတော့သည်။

အရပ် ၁၀ မီတာကျော် မြင့်မားလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နီရဲကာ ကြွက်သားများမှာလည်း ထုံးခဲနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ ၅ ဦးမှာ ဟွမ်ရွှမ်းကို ရန်လိုသော မျက်လုံးများဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"တောင်တန်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်းက မင်းတို့အားလုံးကို အသေခံခိုင်းလိုက်တာလား "

ဟွမ်ရွှမ်း၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်နေပြီး အထင်အမြင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

အကယ်၍ ဤလူများက သူ၏ အစီအစဉ်ကို တားဆီးနိုင်မည်ဟု တောင်တန်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်းက ယုံကြည်နေလျှင် သူတို့ အကြီးအကျယ် မှားသွားပေလိမ်မည်။

ဟွမ်ရွှမ်းသည် ယခင်ကကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်ပြီး အားကိုးရာမဲ့နေသည့် လူငယ်တစ်ဦး မဟုတ်တော့ပေ။

"ဟွမ်ရွှမ်း မင်းက အဲဒီသားရဲကြီးကို အခြေစိုက်စခန်းဆီ ရောက်အောင် တမင်ယုတ်မာပြီး မျှားခေါ်နေတာပဲ။ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ ငါတို့ အခြေစိုက်စခန်းက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို စုဆောင်းပြီး သူတို့ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို စောင့်ရှောက်ပေးနေတာ။ ငါတို့က မင်းကို ဘာများ ပြစ်မှားမိလို့ ဒီလိုရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးရတာလဲ "

"အဲဒီသားရဲကြီးသာ အခြေစိုက်စခန်းကို ရောက်သွားရင် လူဘယ်နှစ်ယောက် သေကြေပျက်စီးသွားမလဲဆိုတာ မင်းသိလား အဲဒီ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေဟာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးထဲကနေ အသက်လုပြီး ထွက်ပြေးလာခဲ့ကြရတာ။ အခုတော့ မင်းလက်ချက်နဲ့ သူတို့တွေ သေရတော့မယ်"

အဆင့် ၄ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ ခေါင်းဆောင်က ဟွမ်ရွှမ်းကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ရင်း အံကြိတ်ကာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို တောင်တန်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်းက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ဖူးပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထိုသားရဲကြီးကို အခြေစိုက်စခန်းဆီ မျှားခေါ်လာသည့် ဟွမ်ရွှမ်း၏ လုပ်ရပ်မှာ အလွန်တရာ အောက်တန်းကျပြီး ယုတ်မာကောက်ကျစ်လှသည်။

"ဟင်း... သူတို့က တောင်တန်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်းကို ရွေးချယ်မိတဲ့ သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကိုပဲ အပြစ်တင်ရမှာပေါ့။ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ပစ်မှတ်က အဲဒီ အသုံးမကျတဲ့ လူတွေ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ အခြေစိုက်စခန်းက အချင်းချင်း ဝါးမြိုနေတဲ့ အလိုရမ္မက်ကြီးတဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေပဲ "

ဟွမ်ရွှမ်းက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ အခြေစိုက်စခန်း ခေါင်းဆောင်များအကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဒေါသကြောင့် နီရဲလာပြီး လူသတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ့အတွက်မူ ထိုအသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ အသုံးမကျသူများသာ ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို ဆက်ထားခြင်းမှာ စားနပ်ရိက္ခာ ဖြုန်းတီးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သေချင်သေပါစေ။ သူကတော့ အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ချေ။ သူ အဓိက ဂရုစိုက်သည်မှာ သူ၏ လက်စားချေမှု အောင်မြင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

"မိုက်ရိုင်းလှချည်လား ဟွမ်ရွှမ်း ငါတို့ အခြေစိုက်စခန်း ခေါင်းဆောင်တွေက မင်းကို ဘာစော်ကားလို့လဲ အဲဒီ ခေါင်းဆောင်တွေသာ စနစ်တကျ မထိန်းသိမ်းထားရင် တောင်တန်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်းဟာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတာ ကြာလှပြီ။ ငါတို့မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများကြီးကို ကူညီဖို့ ရင်းမြစ်တွေ ဘယ်က ရလာနိုင်ပါ့မလဲ။ အခြေစိုက်စခန်း ခေါင်းဆောင်တွေကို ပစ်မှတ်ထားရအောင် မင်းဟာ တကယ့်ကို အသည်းနှလုံး မရှိတဲ့သူပဲ "

ရောက်ရှိနေသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ ငါးဦးစလုံး၏ မျက်နှာများမှာ မှောင်မှောင်မှိုင်းမှိုင်း ဖြစ်သွားကြပြီး ဟွမ်ရွှမ်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် ဒေါသများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

"ဟားဟားဟား... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က သေသင့်လို့ပေါ့ အားလုံးက တစ်အိုးတည်းစား တစ်လှေတည်းစီးတွေပဲ "

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟွမ်ရွှမ်းသည် ပြက်လုံးတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ မထိန်းနိုင်အောင် ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း အေးစက်သွားပြီး အေးစက်စက် အသံဖြင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဟွမ်ရွှမ်းမှာ ရူးသွပ်နေပုံရပြီး သူ၏ နီရဲနေသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် အဆုံးမရှိသော နာကျည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက ဟွမ်ရွှမ်း၏ မိဘများမှာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ကြသော်လည်း သူသည် လုံးဝ အထီးကျန်နေခဲ့သူ မဟုတ်ပေ။ သူ့တွင် သူ့အပေါ် အလွန်ကောင်းမွန်သော အစ်မဖြစ်သူ တစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ သူသည် သူမ၏ သတိပေးချက်များကို နားမထောင်ဘဲ လမ်းမှားရောက်ကာ လူမိုက်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည့်တိုင် အစ်မဖြစ်သူက သူ့ကို တစ်ခါမျှ စွန့်ပစ်မသွားခဲ့ပေ။

အသက် ၁၆ နှစ်တွင် ကျောင်းထွက်ကာ လူမိုက်လုပ်ခဲ့သော ဟွမ်ရွှမ်းနှင့်မတူဘဲ သူ၏အစ်မမှာ ပညာရေးတွင် ထူးချွန်သူဖြစ်သည်။ သူမသည် ကြိုးစားပမ်းစား စာသင်ကြားခဲ့ပြီး နာမည်ကြီး တက္ကသိုလ်တစ်ခုသို့ တက်ရောက်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။ သူမသည် ဘွဲ့ရရှိပြီး ဘဝသစ်တစ်ခုကို စတင်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်မှာပင် ကြေကွဲဖွယ် ဖြစ်ရပ်ဆိုးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘွဲ့ရပြီးနောက် ဟွမ်ရွှမ်း၏ အစ်မသည် နေအိမ်နှင့်နီးသော နေရာတွင် အလုပ်ရှာရန်နှင့် မောငဖြစ်သူကို စောင့်ရှောက်ရန်အတွက် တောင်တန်းမြို့သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် တောင်တန်းမြို့ရှိ သြဇာကြီးမားသော ထျန်းမိသားစုမှ စာရိတ္တပျက်ပြားသော သားဖြစ်သူ ထျန်းယွီရှန်းနှင့် ကံဆိုးစွာ ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ထျန်းယွီရှန်းသည် သူမကို သဘောကျကာ အဓမ္မပြုကျင့်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူမက သေလုမတတ် ခုခံခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မှန်ပြတင်းပေါက်ကို ရိုက်ခွဲကာ ခုန်ချ၍ အဆုံးစီရင်သွားခဲ့သည်။

ထျန်းယွီရှန်းသည် အဓမ္မပြုကျင့်ရန် ကြိုးပမ်းမှုနှင့် သေကြောင်းကြံစည်ရန် တွန်းအားပေးမှုတို့ဖြင့် အာဏာပိုင်များ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

ဟွမ်ရွှမ်းသည် ထျန်းယွီရှန်းတစ်ယောက် ထိုက်တန်သော ပြစ်ဒဏ်ကို ခံရမည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင် သူသည် ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။ အခြားသော ပတ်သက်မှုမရှိသည့် လူတစ်ဦးက ထိုပြစ်မှုကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံကာ အစားဝင် အပြစ်ခံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဟွမ်ရွှမ်းမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရပြီး တရားမျှတမှု ရရှိရန် အကြိမ်ကြိမ် အယူခံဝင်ခဲ့သော်လည်း ဘာရလဒ်မှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။ ထျန်းယွီရှန်းမှာမူ လွတ်လပ်စွာပင် ဆက်လက် ရှင်သန်နေခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော ဟွမ်ရွှမ်းသည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ဖြစ်ရသည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထျန်းယွီရှန်းနောက်တွင် အားကောင်းသော ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိမည်ဟု သူခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း မည်သူမှန်း မသိခဲ့ပေ။

တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုတွင် အစိုးရအရာရှိနှစ်ဦး ထျန်းယွီရှန်း၏ နောက်ခံအကြောင်း ပြောနေသည်ကို သူကြားလိုက်ရမှ အမှန်တရားကို သိခဲ့ရသည်။

ထျန်းယွီရှန်းသည် တောင်တန်းမြို့တွင် အာဏာအလွန်ကြီးမားသော၊ အမှောင်လောကနှင့် အာဏာပိုင်လောက နှစ်ခုစလုံးတွင် အဆက်အသွယ်ရှိသော ထျန်းမိသားစုမှ ဖြစ်ကြောင်း သူသိလိုက်ရသည်။ ထျန်းယွီရှန်း ပြစ်ဒဏ်မှ ကင်းလွတ်ခဲ့ရခြင်းမှာ သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူ ထျန်းယီကြောင့်ပင်။

အဆိုးဆုံးမှာ ထိုထျန်းယီသည် လက်ရှိ တောင်တန်းမြို့ အခြေစိုက်စခန်း၏ အမြင့်ဆုံး စစ်သေနာပတိချုပ် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ထို့ကြောင့် ဟွမ်ရွှမ်းသည် မိုးကြိုးဟိန်းသံကို အခြေစိုက်စခန်းဆီသို့ ဦးတည်ခေါ်ဆောင်ကာ မြို့ရိုးများကို ဖျက်ဆီးစေပြီး ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ သူ၏ အစ်မအတွက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လက်စားချေရန် ပြင်ဆင်နေခြင်းပင်။

"ဟွန်း... နွားလိုပဲ ခေါင်းမာလှချည်လား အားလုံး ငါနဲ့အတူ တိုက်ခိုက်ကြစမ်း "

အဆင့် ၄ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မီးတောက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ စုစည်းထားသော မီးတောက်များမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် မီးမြွေများသည် ဟွမ်ရွှမ်းရှိရာဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ခဏချင်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး အပူလှိုင်းများ ရိုက်ခတ်ကာ အပူချိန်မှာလည်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်ရှိနေသော အဖွဲ့ဝင် ၄ ဦးစလုံးသည်လည်း ဟွမ်ရွှမ်းကို အနိုင်တိုက်ရန် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်နှင့်အတူ ဟန်ချက်ညီညီ တိုက်စစ်ဆင်လာကြသည်။

ပြေးဝင်လာသော မီးမြွေများ၊ နွယ်ပင်များနှင့် ကျည်ဆန်မိုးများကို ကြည့်ရင်း ဟွမ်ရွှမ်းက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏စိတ်အာရုံဖြင့် ထိန်းချုပ်လိုက်ရာ ခြေအောက်မှ ငှက်ကြီးမှာ လျင်မြန်စွာ ပျံတက်သွားပြီး ပထမအသုတ် တိုက်ခိုက်မှုများကို လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် အဆင့် ၄ သားရဲငှက်ကြီးမှာ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အတောင်ပံများမှ ရွှေရောင်ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဓားမြှောင်များကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသော ရွှေရောင်အမွေးအမှင် အမြောက်အမြားသည် အောက်ဘက်ရှိ လူ ၅ ဦးထံသို့ တရှူးရှူးတရှဲရှဲဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်...

ထိုရွှေရောင်ဓားမုန်တိုင်းသည် ပျံသန်းနိုင်သော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ ၂ ဦးကို အော်ဟစ်ချိန်ပင်မရဘဲ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဖြစ်သွားစေသည်။

"တောက် ... ဟွမ်ရွှမ်း မင်းကို ငါသတ်မယ် "

ကျန်ရှိနေသော ၃ ဦးမှာ မျက်လုံးများ နီရဲကာ ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း ရွှေရောင်ဓားမုန်တိုင်းကိုသာ အသည်းအသန် ကာကွယ်နေရပြီး မြေပြင်ပေါ်မှနေ၍ ဟွမ်ရွှမ်းကို ပြန်လည်ခုခံရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ဘုန်း...

ထိုအချိန်တွင် သူတို့ရှေ့ရှိ မြေပြင်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုစာလောက် ကြီးမားသည့် ဧရာမ ခြစားကောင်ကြီးတစ်ကောင်မှာ မြေအောက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

"အား... "

အဆင့် ၄ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကိုပင် မထုတ်ရသေးမီမှာပင် ခြစားကောင်ကြီး၏ တိုက်ရိုက်ကိုက်ခဲခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သူသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရကာ ခြစားကောင်၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အသက်ပျောက်သွားရသည်။

"ပြေး... ပြေးကြတော့..."

ကျန်ရှိနေသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ ၂ ဦးမှာလည်း အစွန်းကုန် ထိတ်လန့်သွားပြီး ထွက်ပြေးရန် ပြင်ကြသော်လည်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ပင် မလှမ်းရသေးမီမှာပင် အပေါ်မှကျလာသော ရွှေရောင်အမွေးအမှင်များကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး အပေါက်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်ကာ သေဆုံးသွားကြသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင်မူ ဟွမ်ရွှမ်းသည် အောက်ဘက်ရှိ သွေးချင်းချင်းနီနေသော မြေပြင်ကို အေးစက်စွာ ငုံ့ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေ၏။

"အစ်မ... အဲဒီတိရစ္ဆာန်တွေကို သူတို့ပေးဆပ်ရမယ့် သွေးကြွေးအတွက် သွေးနဲ့ပဲ ပြန်ဆပ်ခိုင်းမယ်လို့ ကျွန်တော် အဲဒီတုန်းက ကျိန်ဆိုခဲ့တယ်လေ"