အဖြူအမဲ ထောင်ချောက်

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာသည်နှင့် ကျောက်တုံးလိမ့်သံများ လုံးဝငြိမ်သက်သွားသည်။

ရွှီရှင်းနှင့် ကျောက်ရုပ်တုလေးခုတို့သည် ပုန်းနေသည့် အပေါက်ငယ်ထဲမှ ပြန်လည်ထွက်လာကြ၏။

ချန်ယင်း က နံရံကို တစ်ချက်ပြန်ပုတ်လိုက်ရာ ချိုင့်ဝင်နေသော အပေါက်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်ပြည့်လာပြီး မူလအတိုင်း ပြန်လည်ချောမွေ့သွားတော့သည်။

"ငါက အစီအစဉ်တကျဖြစ်မှ ကျေနပ်တတ်တဲ့ရောဂါ ရှိလို့လေ၊ နံရံမှာ အပေါက်ကြီး ကျန်ခဲ့တာကို ကြည့်ရတာ စိတ်မသက်မသာဖြစ်လို့" ဟု ချန်ယင်းက ပုခုံးတွန့်ရင်း ရှင်းပြသည်။

ရွှီရှင်းက သူတို့နောက်ဘက်တွင် လမ်းပိတ်နေသော ဧရာမကျောက်တုံးကြီးများကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ငါတို့ ရှေ့ကိုပဲ ဆက်သွားလို့ရတော့မယ် ထင်တယ်"

"ဘာလဲ... မင်းက နောက်ပြန်လှည့်ချင်လို့လား"

ချန်ယင်းက နောက်က ကျောက်တုံးတွေကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

"မင်း တကယ်နောက်ပြန်လှည့်ချင်ရင် ငါခေါ်သွားပေးလို့ရပါတယ်။ ဒီကျောက်တုံးလောက်ကတော့ ငါ့လမ်းကို ပိတ်လို့မရပါဘူး"

ချန်ယင်း၏ စွမ်းရည်မှာ ကျောက်ခဲများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရွှီရှင်း နားလည်လိုက်သည်။

လိမ့်ဆင်းလာသည့် ကျောက်တုံးကို ရပ်တန့်ရန် ခက်ခဲနိုင်သော်လည်း၊ ငြိမ်နေသည့် ကျောက်တုံးကိုတော့ အပိုင်းပိုင်းချေမွရန်မှာ သူ့အတွက် အပန်းမကြီးချေ။

"ရှေ့မှာ နောက်ထပ် စက်ကွင်းတွေ ရှိသေးလား"

ရွှီရှင်းက မေးလိုက်သည်။

"မရှိတော့ပါဘူး"

ရှုလန်က ကောင်လေး၏လက်ကို ဆွဲရင်း ပြောသည်။

"အရင်တစ်ခါတုန်းကတော့ ပထမတံခါးအထိ ဒီစက်ကွင်း တစ်မျိုးပဲ ရှိတာ။ ကျောက်တုံးလိမ့်တာကလည်း သုံးကြိမ်ပဲ ပေါ်ခဲ့တယ်"

သူတို့ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်လာကြရာ သူတို့ကို စောင့်နေသော ဗီဇပြောင်း ချီတာကျားသစ် နှင့် ပြန်ဆုံသည်။

ရွှီရှင်းက ကျားသစ်ဘေးမှ ဖြတ်သွားစဉ် ထိုကြောင်ကြီး၏ ခေါင်းကို အမှတ်မထင် ပုတ်ကြည့်ချင်သော်လည်း၊ ၎င်းက လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းသွားပြီး ရွှီရှင်း၏နောက် မီတာအနည်းငယ်အကွာကနေ တိတ်တဆိတ် ပြန်လိုက်လာသည်။

ဘာမှလုပ်၍မရသဖြင့် ရွှီရှင်းမှာ သူ၏ပုခုံးပေါ်တွင် အိပ်မောကျနေသော ခဲခဲ လေး၏ ခေါင်းကိုသာ ပုတ် လိုက်ရသည်။

ခဲခဲလေးက အိပ်မက်ယောင်သလို အသံလေးပြုရင်း ဆက်လက် အိပ်စက်နေရှာသည်။

ဥမင်လမ်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုကျယ်လာ၏။

ရှေ့မနီးမဝေးတွင် ဧရာမ တံခါးကြီးတစ်ချပ်ကို ရွှီရှင်း မြင်လိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ မြေအောက်ကမ္ဘာ အဝင်ဝတံခါးနှင့် တူသော်လည်း ပို၍ကြီးမားကာ ရဲတိုက်ကြီးတစ်ခု၏ တံခါးနှင့်ပင် တူလှသည်။

အားလုံး တံခါးရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ချန်ယင်းက အရင်ဆုံး တွန်းကြည့်သော်လည်း ထိုသတ္တုတံခါးကြီးမှာ မည်သို့မျှ မလှုပ်ချေ။

ရွှီရှင်းက အပေါ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ခေါင်းပေါ်တွင် ကျောက်တုံးကြီးများ အရွယ်အစားနှင့် တူညီသော အပေါက်ကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ခုနက ကျောက်တုံးများ ထွက်လာသည့် နေရာ ဖြစ်ရပေမည်။

ယခုအချိန်မှာတော့ အရင်က စာချုပ်ချုပ်ထားခဲ့သည့် လင်းနို့ကို အသုံးချရမည့်အချိန် ရောက်ပြီဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်းသည် လက်စွပ်ကို လှည့်လိုက်ရာ ဗီဇပြောင်းလင်းနို့မှာ ရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။

"ဟင် မင်းမှာ လင်းနို့တစ်ကောင်တောင် ရှိနေတာလား"

ချန်ယင်းက ဧရာမလင်းနို့ကြီးကို ကြည့်ပြီး အံ့သြသွားသည်။

"ဟိုအပေါ်က အပေါက်ထဲမှာ ဘာရှိလဲ သွားကြည့်ချေ၊ ယူလို့ရတာရှိရင် ယူခဲ့"

ရွှီရှင်းက လင်းနို့ကို အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးမှ ချန်ယင်းကို ပြန်ပြောသည်။

"ပျံသန်းနိုင်တဲ့ လင်းနို့ရှိတော့ ပိုအဆင်ပြေတာပေါ့"

"အင်း... ဟုတ်တော့လည်း ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလင်းနို့က တစ်ကောင်တည်းဆိုရင် အစွမ်းက သိပ်မရှိဘူး၊ အုပ်စုလိုက်ရှိမှ တိုက်ခိုက်လို့ ကောင်းတာ"

စပ်စုကြည့်လိုက်ရာ ဤလင်းနို့များသည် ချန်ယင်းနှင့် ရှုလန်တို့၏ ကျရှုံးသွားခဲ့သော စမ်းသပ်မှုများမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရွှီရှင်း သိလိုက်ရသည်။

ယခုရှိနေသော ဗီဇပြောင်းဆေးရည် မှာ အချောသတ်ဗားရှင်းဖြစ်ပြီး၊ အစောပိုင်း စမ်းသပ်မှုများမှ ထွက်လာသော လင်းနို့များသည် အစွမ်းအလွန်နည်းကြသည်။

၎င်းတို့သည် အုပ်စုလိုက်ရှိမှသာ အာထရာဆောင်း အသံလှိုင်းဖြင့် လူ၏စိတ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်း စကားမဆုံးမီမှာပင် လင်းနို့မှာ အပေါ်မှ ပြန်ဆင်းလာပြီး ၎င်း၏ခြေသည်းများထဲတွင် သစ်သီးအရွယ်အစားရှိသော အနီရောင်ကျောက်ခဲတစ်လုံးကို မြှောက်ပြလာသည်။

"တွေ့လား... သူလည်း အသုံးဝင်သားပဲ"

ရွှီရှင်းက ထိုကျောက်ခဲကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

သူ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ကျောက်ခဲမှ အပြာရောင်အလင်းတန်း ထွက်ပေါ်နေသည်။

၎င်းမှာ အပြာရောင်အဆင့် ကျောက်ခဲ ဖြစ်နေ၏။

[ညစ်ညမ်းဓာတ်ရောင်ခြည်ကျောက်ခဲ (အပြာရောင်အဆင့်): ထူးခြားသော ဓာတ်ရောင်ခြည်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး မီတာ တစ်ဆယ်ပတ်လည်အတွင်း သက်ရောက်မှုရှိသည်။ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများ ဤကျောက်ခဲနှင့် ရေရှည်ထိတွေ့ပါက ပိုမိုသန်မာလာလိမ့်မည်။ သတိပြုရန်: ဤဓာတ်ရောင်ခြည်မှာ သာမန်လူနှင့် တိရစ္ဆာန်များကို အန္တရာယ်မပေးနိုင်ပါ။]

"ဓာတ်ရောင်ခြည်" ဆိုသည့် စကားလုံးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရွှီရှင်း ကျောက်ခဲကို လွှင့်ပစ်လိုက်မိတော့မလို ဖြစ်သွားသော်လည်း၊ ကျန်ရှိသော ဖော်ပြချက်ကို ဖတ်ပြီးမှ စိတ်အေးသွားသည်။

ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများကို ပိုမိုသန်မာစေတဲ့ ကိရိယာတဲ့လား။

ဒါဟာ သူ အတိအကျ လိုအပ်နေတဲ့အရာပင်။

ဗီဇပြောင်း ချီတာကျားသစ်မှာ အဆင့်နိမ့်နှင့် အလယ်အလတ်ကြားတွင် ရောက်နေခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ဤကျောက်ခဲဖြင့် အနည်းငယ် ခွန်အားမြှင့်ပေးလိုက်ပါက အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် တိုးတက်သွားပေလိမ့်မည်။

"ဒီကျောက်ခဲက အသုံးဝင်လို့လား"

ချန်ယင်းက လှမ်းမေးသည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ လက်နက်လုပ်လို့ရတဲ့ ကျောက်ခဲတစ်မျိုးပါ"

ရွှီရှင်းက ကျောက်ခဲကို ကျောပိုးအိတ်ထဲ ထည့်လိုက်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။

"လက်နက်တဲ့လား... စိတ်မဝင်စားပါဘူး။ ငါ့ကိုယ်ခန္ဓာက လက်နက်ပဲ။ ကဲ တံခါးဖွင့်ရအောင်"

ချန်ယင်းက ရှေ့က တံခါးကို ညွှန်ပြသည်။

ရွှီရှင်း တံခါးနားသို့ သွားပြီး လက်ဖြင့် လှမ်းထိလိုက်၏။

"ဟင်"

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရင်းနှီးသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ... သစ်ပင်အိမ်ရဲ့ ခံစားချက်မျိုးပင်။

သစ်ပင်အိမ်ရဲ့ အမြစ်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားရသလိုမျိုး၊ ၎င်းနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသလိုမျိုး ခံစားရသည်။

သစ်ပင်အိမ်ရဲ့ အမြစ်တွေက ဒီတံခါးအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိနေတာလား။

ရွှီရှင်းက အသာအယာ တွန်းလိုက်ရာ ဧရာမ တံခါးရွက်ကြီး နှစ်ချပ်မှာ အတွင်းဘက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်သွားတော့သည်။

ရွှီရှင်းမှာ အတွင်းမှ တစ်ခုခု ထွက်လာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဘေးသို့ အမြန် ရှောင်လိုက်သည်။

တံခါးနောက်ကွယ်တွင် ဥမင်လမ်းကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းသော စင်္ကြံလမ်းက ဆက်လက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခင် လမ်းပိုင်းနှင့် မတူသည်မှာ၊ ရှေ့က မြေပြင်မှာ အဖြူနှင့် အမည်း ကျောက်ပြားများကို တစ်လှည့်စီ ခင်းကျင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်ပြားတစ်ခုချင်းစီမှာ တစ်မီတာပတ်လည် အရွယ်အစား ရှိပြီး၊ အဖြူအမဲ အကွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

"ထောင်ချောက်တွေလား"

ရွှီရှင်းက မေးလိုက်သည်။

"အတိအကျပဲ"

ချန်ယင်းက မြေပြင်ပေါ်က အရောင်ကွဲပြားနေသော အကွက်များကို ထောက်ပြသည်။

"အကွက်တိုင်းက ထောင်ချောက် ဖြစ်နေနိုင်သလို၊ ဘေးကင်းတဲ့ အကွက်လည်း ဖြစ်နေနိုင်တယ်။"

ရှုလန်ကလည်း ဝင်ပြောသည်။

"ထောင်ချောက် အမျိုးအစားတွေ အများကြီး ရှိသလို၊ ဘယ်အကွက်က ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာ ခန့်မှန်းဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၂၄ နှစ်က ငါတို့ ပါတနာ တစ်ယောက်က ငါတို့ စကားကို နားမထောင်ဘဲ သူက ထောင်ချောက်တွေကို သိတယ်ဆိုပြီး ဇွတ်တိုးသွားခဲ့ဖူးတယ်။ သူ တော်တော်ဝေးဝေးအထိ ရောက်သွားခဲ့ပေမဲ့၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ အသားကြိတ်စက် လိုမျိုး အရာထဲ ပြုတ်ကျသွားပြီး..."

ရှုလန် စကားမဆုံးခဲ့သော်လည်း ရွှီရှင်း ထိုမြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးကြည့်ရုံနှင့်ပင် ကြက်သီးထသွားရသည်။

"ဒီထောင်ချောက်တွေကို ဘာက အလုပ်လုပ်စေတာလဲ၊ အလေးချိန်လား"

ရွှီရှင်းက မေးလိုက်သည်။

"အလေးချိန်သာ ဆိုရင်တော့ ပိုလွယ်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲလို မဟုတ်ဘူး။ ငါ လူတစ်ယောက်စာ အလေးချိန်ရှိတဲ့ ကျောက်တုံးတွေကို သုံးပြီး စမ်းကြည့်ဖူးပေမဲ့ ထောင်ချောက်က အလုပ်မလုပ်ဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာက သက်ရှိစွမ်းအား ရှိမှ အလုပ်လုပ်တာမျိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်" ဟု ချန်ယင်းက ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆိုရင်... မင်းက ဗီဇပြောင်း သားရဲတွေကို သုံးပြီး မိုင်းနင်းခိုင်းမလို့လား"

ရွှီရှင်းက ချန်ယင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိသွားသည်။

"မှန်တာပေါ့"

ချန်ယင်းက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ တုန်ရင်နေသော ဗီဇပြောင်း သွေးရောင်ဝံပုလွေ တစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။

"အများကြီး လွှတ်လိုက်ရင် ပိုမကောင်းဘူးလား"

"အများကြီး လွှတ်လိုက်ရင် ထောင်ချောက် တစ်ခုတည်းနဲ့တင် အကုန် သေကုန်မှာပေါ့"

"ငါ ဆယ်ကောင်ကျော်ပဲ ယူလာတာ၊ ဒါပေမဲ့ လုံလောက်ပါတယ်။ အကွက်အများစုက ဘေးကင်းပြီး အနည်းငယ်ပဲ ထောင်ချောက် ရှိတာပါ။ အရင်တစ်ခါတုန်းက ခုနစ်ကောင်ပဲ သေပြီး ငါတို့ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တယ်"

ဒီထောင်ချောက်လမ်းက တကယ့်ကို အသက်တွေနဲ့ ရင်းပြီး ဖောက်ရမယ့် လမ်းပါလား။

ရွှီရှင်း နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချီတာကျားသစ်မှာ မီတာအနည်းငယ် အကွာတွင် ဝပ်နေသည်။

"ခဏနေရင် လျှောက်မပြေးနဲ့ဦး၊ ငါတို့ နင်းတဲ့ အကွက်ကိုပဲ လိုက်နင်းနော်၊ ကြားလား"

၎င်းကို လက်စွပ်ထဲ ထည့်မရသဖြင့် ရွှီရှင်းမှာ နှုတ်ဖြင့်သာ သတိပေးရသည်။

ကျားသစ်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အမွေးများကို လျှာဖြင့် သပ်နေသည်၊ ၎င်း နားလည်၊ မလည်တော့ မသေချာချေ။

"ကဲ... သွားကြစို့။ သူ့ရဲ့ အရှိန်နဲ့ဆိုရင် ထောင်ချောက်ကို နင်းမိရင်တောင် ရှောင်နိုင်ရင် ရှောင်နိုင်ဦးမှာ"

ချန်ယင်းက သွေးရောင်ဝံပုလွေကို အကွက် တစ်ကွက်ချင်းစီ နင်းပြီး ရှေ့တက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဝံပုလွေ ခုနစ်မီတာ၊ ရှစ်မီတာခန့် ရောက်မှသာ ချန်ယင်းက အဖြူအမဲ အကွက်များပေါ်သို့ စတင် နင်းလိုက်သည်။

ရွှီရှင်း ရှေ့တိုးမည် ပြုသော်လည်း အစေခံရုပ်တုက တားဆီးလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့က ရှေ့ကနေ ထောင်ချောက်တွေကို ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်။ အချို့ ထောင်ချောက်တွေက ပေါက်ကွဲတတ်တဲ့ မြှားတွေနဲ့ မီးတောက်တွေ ပါပြီး ထိခိုက်မှု အတိုင်းအတာ ကျယ်ပြန့်တယ်။ ရှေ့ကနေ သွားရင် နင့်အတွက် အန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ်" ဟု တစ်ချိန်လုံး တိတ်နေခဲ့သော အစေခံရုပ်တုက ရုတ်တရက် စကားပြောလာသည်။

"ဪ... ကောင်းပါပြီ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ရွှီရှင်းက ရှုလန်၊ အစေခံနှင့် ကောင်လေးတို့ကို အရင် သွားခိုင်းလိုက်သည်။

ရှေ့ဆုံးက ဝံပုလွေမှာ ချန်ယင်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေပုံရပြီး လျှောက်မပြေးဘဲ ရှေ့တည့်တည့်သို့သာ သွားနေသည်။

"ဘေးက အကွက်တွေကို မတော်တဆ မနင်းမိဖို့ သတိထားနော်၊ မဟုတ်ရင် ပေါက်ကွဲတတ်တဲ့ မြှားတွေ ထွက်လာလိမ့်မယ်။ ငါတို့ကတော့ ဘာမှမဖြစ်ပေမဲ့ နင့်ကို ထိခိုက်မိမှာ စိုးလို့ပါ" ဟု ရှုလန်က ရွှီရှင်းကို သတိပေးသည်။

ဟိုပြေးဒီပြေး လုပ်တတ်သော ကောင်လေးရုပ်တုမှာ ယခုတော့ ဝံပုလွေ သွားခဲ့သော လမ်းအတိုင်း တသေဝမတိမ်း လိုက်နင်းရင်း အလွန် လိမ္မာနေရှာသည်။

သူကလည်း ရွှီရှင်းကို ကြည့်ပြီး "ဟုတ်တယ် ဦးဦး... လျှောက်မနင်းနဲ့နော်၊ တကယ် ကြောက်ဖို့ကောင်းတာ"

အရင်က ဖြစ်ရပ်က သူ့ကို တော်တော်လေး ထိတ်လန့်စေခဲ့ပုံရသည်။

ရွှီရှင်းသည် ကျောက်ရုပ်တုများ၏ နောက်ကွယ်မှနေ၍ အကွက်များပေါ်သို့ လှမ်းနင်းလိုက်သည်။

သူ နင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျောက်ပြားမှာ စင်တီမီတာဝက်ခန့် နိမ့်ဆင်းသွားပြီး ကျောက်ချင်း ပွတ်တိုက်သံ သဲ့သဲ့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှီရှင်း တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားပြီး "ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဘာလို့ နိမ့်ဆင်းသွားတာလဲ"

"အဲဒါ ပုံမှန်ပါပဲ"

အစေခံက ရှေ့က အကွက်ကို နင်းလိုက်ရာ ၎င်းမှာလည်း နိမ့်ဆင်းသွားသည်။

"အချို့ စက်ကွင်းတွေက ချက်ချင်း အလုပ်လုပ်ပြီး၊ အချို့ကတော့ နောက်ကျမှ အလုပ်လုပ်တာ။ သံချွန်တွေနဲ့ အသားကြိတ်စက်တွေဆိုရင် နင်းလိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း ပွင့်သွားပြီး အောက်ကို ပြုတ်ကျသွားလိမ့်မယ်။ အခုလို နိမ့်ဆင်းသွားတာကတော့ နောက်ကျမှ အလုပ်လုပ်တဲ့ အမျိုးအစားပဲ၊ နင့် ခြေထောက်ကို ကြွလိုက်မှ စက်ကွင်းက စပြီး အလုပ်လုပ်မှာ"

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူမ ရှေ့က အကွက်ကို ကူးလိုက်ရာ၊ ခုနက နိမ့်သွားသော အကွက်မှာ မူလအတိုင်း ပြန်ကြွတက်လာခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော စက်ကွင်းမျိုးက သာမန်အကွက်များကိုပင် ထောင်ချောက်များကဲ့သို့ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်စေသဖြင့် လူကို စိတ်ချောက်ချားစေနိုင်သည်။

ရွှီရှင်း အံ့သြမိသည်မှာ ဤထောင်ချောက်လမ်းမှာ လီဝမ်ရှီး ပြောပြခဲ့သည်များထက် များစွာ ပိုမို ခက်ခဲနေခြင်းပင်။

ဥမင်လမ်းအတွင်း ကျောက်ရုပ်တုများ လမ်းလျှောက်သံနှင့် ကျောက်ပြားများ နိမ့်တက်နေသည့် အသံများသာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ရွှီရှင်း နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ချီတာကျားသစ်မှာ သူ နင်းခဲ့သော လမ်းကြောင်းအတိုင်းပင် ညင်သာသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လိုက်ပါလာသည်ကို တွေ့ရသည်။

အခြေအနေအရဆိုလျှင် ကျားသစ်အတွက် စိုးရိမ်နေရမည့်အစား၊ သူကိုယ်တိုင် ချော်လဲပြီး ဘေးက အကွက်ကို နင်းမိမှာကိုသာ ပိုစိုးရိမ်ရပေလိမ့်မည်။

ရုတ်တရက် စက်ကွင်းတစ်ခု အလုပ်လုပ်သွားသည့် အသံနှင့်အတူ ဝံပုလွေ၏ အော်ဟစ်သံကို ရှေ့ဆီမှ ကြားလိုက်ရသည်။

ထောင်ချောက်တစ်ခု မိသွားပြီ။

ရွှီရှင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သွေးရောင်ဝံပုလွေမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းရှိခဲ့သော နေရာတွင် ကျောက်ပြားများ မရှိတော့ဘဲ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။

ချန်ယင်းက ထိုအပေါက်ဝသို့ အမြန်သွားကာ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ... ဘာထောင်ချောက်လဲ"

ရွှီရှင်းက လှမ်းမေးသည်။

"သံချွန် ထောင်ချောက်ပဲ၊ ဝံပုလွေတော့ သေသွားပြီ။"

ချန်ယင်းက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြန်ရာ သွေးရောင်တောကြောင် တစ်ကောင် ပေါ်လာ၏။

သူ နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီး တောကြောင်ကို ထိုထောင်ချောက်ကို ဖြတ်ကာ ရှေ့ဆက်သွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

---

အခန်း ၉၇ ပြီး။