ငွေရောင်ဘုရင် ဗီဇပြောင်းနိုင်ခြေ

အခြေအနေများ ငြိမ်သက်သွားသည်နှင့်အမျှ ရွှီရှင်း၏ အားကုန်ပြေးလွှားခဲ့ရသည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

"အော့..."

သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း အဆက်မပြတ် ပျို့အန်နေပြီး ခေါင်းထဲတွင်လည်း မူးဝေနေ၏။

လှေကားတက်ခြင်းနှင့် ပြေးလွှားခြင်းတို့တွင် သူ၏အင်အားအားလုံးကို အသုံးချခဲ့ရသဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် သန်မာအောင် ပြုလုပ်ထားသော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် တောင့်မခံနိုင်တော့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူ၏အစာအိမ်မှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ဘာမှထွက်မလာတော့ဘဲ လေအန်ရုံသာ အန်နိုင်တော့သည်။

"အီးးး..."

ခဲခဲလေးမှာ ရွှီရှင်းဘေးတွင် ရပ်ကာ သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေရှာသည်။

ရွှီရှင်းက ခဲခဲ၏ခေါင်းကို လှမ်းပုတ်ရင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။

"စိတ်မပူနဲ့၊ ငါ အဆင်ပြေပါတယ်"

ဘာလိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဆီးသီး ရဲ့ အာနိသင်က ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုမှာလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။

မကြာမီမှာပင် သူသည် လုံးဝနေကောင်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရရာ သူ၏လက်ရှိကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုအပေါ် အလွန်ကျေနပ်သွားမိသည်။

အကယ်၍ သူသာ အရင်ကလို လူမျိုးဆိုလျှင် မီတာတစ်ထောင် ပြေးရုံနှင့်တင် နာရီပေါင်းများစွာ အိပ်ရာထဲ လှဲနေရပေလိမ့်မည်။

သူ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ တင်းကျပ်စွာ ဖက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

မာကျောသော ကိုယ်ထည်ကြောင့် ရွှီရှင်း အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသော်လည်း တွန်းမထုတ်ခဲ့ချေ။

ဖက်ထားသူမှာ ချန်ယင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ချန်ယင်း၏အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ရင်နေ၏။

သူ၏ကျောက်သားမျက်လုံးများမှာ မျက်ရည်မကျနိုင်သော်လည်း သူ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုကို ရွှီရှင်း အထင်အရှား ခံစားနေရသည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ရှုလန် ၊ ကောင်လေးနှင့် အစေခံတို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖက်ထားကြပြီး ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးသံများမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ကျောက်ရုပ်တုအုပ်စုကြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖက်ထားသည့် မြင်ကွင်းမှာ ထူးဆန်းနေသော်လည်း ရွှီရှင်း သူတို့အတွက် ဝမ်းသာပေးမိသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့သည် မြေအောက်မှာ နှစ်ပေါင်း ၄၉ နှစ်တိုင်တိုင် နေခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။

ချန်ယင်း၏ စိတ်ခံစားချက်များ ငြိမ်သက်သွားရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူခဲ့ရသည်။

သူသည် ရွှီရှင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့်

"ဆောရီးပါကွာ၊ နေရောင်ခြည်မမြင်ရတာ အရမ်းကြာပြီဆိုတော့ စိတ်လှုပ်ရှားသွားလို့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏ကျောပေါ်မှ ကျောပိုးအိတ်ကို ချွတ်၍ ရွှီရှင်းထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါ မင်းရဲ့အိတ် ပြန်ပေးတာပါ"

ရွှီရှင်းက အိတ်ကို လှမ်းယူလိုက်ရင်း သူ အသိချင်ဆုံး မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

"အခု မင်းတို့ ဘာဆက်လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ သွားစရာ နေရာရှိလား အကယ်၍ မရှိရင် ငါ့ဆီမှာ ခဏလာနေလို့ ရပါတယ်"

ရွှီရှင်းသည် ဤမိသားစုကို သူ၏သစ်ပင်အိမ်မှာ ထားချင်သည်။

ဤခရီးစဉ်တွင် သစ်ပင်အိမ်ကို အတွင်းအပြင် ပြန်လည်မွမ်းမံရန် ကုန်ကြမ်းများစွာ သူရရှိခဲ့သည်။

သူ၏သစ်ပင်အိမ်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် သူတို့လေးဦး နေထိုင်ရန် အခန်းအချို့ ပြင်ဆင်ပေးခြင်းမှာ ပြဿနာ မရှိချေ။

ကျောက်ခဲများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းနှင့် သူတို့၏ အံ့မခန်း ကာကွယ်နိုင်စွမ်းတို့မှာ အလွန်အားကောင်းသော စွမ်းရည်များ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့အပြင် ချန်ယင်းက ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါ စာချုပ် များကိုလည်း ဖန်တီးပေးနိုင်ရာ၊ သူတို့ကို သစ်ပင်အိမ်မှာ ထားရှိခြင်းက အလွန်ကြီးမားသော အင်အားတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"ငါတို့ ဒီတစ်ခါ အပြင်ထွက်လာတာက ကိစ္စတစ်ခုရှိလို့လည်း ပါတယ်"

ထိုအချိန်တွင် ရှုလန်ကလည်း ရွှီရှင်းဘက်သို့ လျှောက်လာပြီး သူမလက်ထဲက ကျောပိုးအိတ်ကို ပြန်ပေးလိုက်သည်။

"အကယ်၍ အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အဲဒီကိစ္စ ပြီးသွားပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီကျရင် ငါတို့ မင်းဆီကို လာလည်ပါ့မယ်"

ကောင်လေးရုပ်တုလေးမှာ ရွှီရှင်း၏ခြေထောက်ကို ပြေးဖက်ကာ သူ့ကို မော့ကြည့်ပြီး ပြောသည်။

"ဦးဦးက သားတို့ကို တကယ်ပဲ အပြင်ခေါ်လာပေးတာပဲ၊ ဦးဦးက တော်တော်တော်တာပဲ သား ဦးဦးအိမ်မှာ သွားဆော့ချင်တယ်။"

"လိမ္မာပါတယ် ရှောင်ဟုန်ရယ်... ငါတို့ကိစ္စတွေ ပြီးသွားရင် ဦးဦးအိမ်မှာ သွားဆော့ကြတာပေါ့၊ ဟုတ်ပြီလား"

သူ့ရဲ့ ဦးဦး ဆိုတဲ့ ဘွဲ့ကတော့ အတည်ဖြစ်သွားပြီ ထင်သည်။

ထားလိုက်ပါတော့လေ၊ သူက ချန်ယင်းနှင့် အဆင့်အတူတူပင် ဖြစ်သဖြင့် ကောင်လေးရုပ်တုက သူ့ကို ဦးဦးဟု ခေါ်ခြင်းမှာ မမှားလှချေ။

ဒါနဲ့ နေဦး... ကောင်လေးရဲ့ နာမည်ကို အခုမှ ကြားဖူးတာပဲ၊ ရှောင်ဟုန် တဲ့လား။

"မင်းတို့ ဘာလုပ်ကြမလို့လဲ"

ရွှီရှင်းက မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ပြောပြလို့ ရမလား။ ငါ ကူညီနိုင်တာ ရှိရင် ကူညီပေးမယ်လေ။ မင်းတို့ မြေအောက်မှာ နေတာ နှစ်ပေါင်း ၅၀ နီးပါး ရှိပြီဆိုတော့ အပြင်လောကနဲ့ မရင်းနှီးမှာ စိုးလို့ပါ၊ ငါ လမ်းပြပေးမယ်လေ"

ချန်ယင်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စက ငါတို့ဘာသာပဲ ဖြေရှင်းလို့ရမယ့် ကိစ္စပါ။ အကယ်၍ မင်းသာ ကြားဝင်နှောင့်ယှက်ရင် ပျက်စီးသွားနိုင်တာမို့လို့ မမေးပါနဲ့ဦး။ အကယ်၍ အားလုံး အဆင်ပြေသွားလို့ မင်းကလည်း ငါတို့ကို လက်ခံဦးမယ်ဆိုရင်၊ ကိစ္စပြီးတာနဲ့ မင်းကို လာရှာပါ့မယ်။ သိပ်တော့ မကြာပါဘူး"

ကောင်းပြီလေ။

အနည်းဆုံးတော့ ထပ်မတွေ့ရတော့တာမျိုး မဟုတ်တာပဲ တော်ပါသေးသည်။

ရွှီရှင်းမှာ သူတို့၏ စွမ်းရည်များကို တကယ်ပင် လက်မလွှတ်နိုင်သလို၊ သေဘေးမှ အတူတူ ရုန်းထွက်ခဲ့ကြသဖြင့် သံယောဇဉ်လည်း အတော်လေး တိုးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထပ်မတွေ့ရတော့ဘူးဆိုလျှင် သူ ဝမ်းနည်းမိပေလိမ့်မည်။

"ဒါဆိုရင် ငါ့အိမ်ကို အရင် လိုက်ကြည့်ကြတာပေါ့၊ ဒါမှ နောက် ၅ ရက်ကြာလို့ လာရှာတဲ့အခါ ရှာရလွယ်တာပေါ့" ဟု ရွှီရှင်းက အကြံပြုသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ မင်းအိမ်ကို အရင် ဝင်ကြည့်ကြတာပေါ့။ ငါတို့ကိစ္စကလည်း အခုချက်ချင်းကြီး အရေးကြီးနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ချန်ယင်းက ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့..."

ရှုလန်က တုန့်ဆိုင်းနေ၏။

"မင်း နှစ်ပေါင်း ၅၀ တောင် စောင့်ခဲ့ရတာပဲ၊ နာရီအနည်းငယ်လောက်ကတော့ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ အပြင်လောကကို အခုမှ မြင်ဖူးတာဆိုတော့ နည်းနည်းလောက် စိတ်အေးလက်အေး နေကြရအောင်လေ" ဟု ချန်ယင်းက ရှုလန်၏ ပုခုံးကို ဖက်ကာ ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

ကြည့်ရတာ သူကိုယ်တိုင်လည်း ရွှီရှင်း၏ နေရပ်ကို စိတ်ဝင်စားနေပုံရသည်။

"သခင်မကြီး... အဲဒီကိစ္စက လောစရာ မလိုပါဘူး။ အခု သွားလည်း မထူးခြားတာမို့လို့၊ မှောင်မှပဲ စထွက်ကြတာပေါ့" ဟု သက်ကြီးပိုင်း အစေခံအမျိုးသမီးက ဝင်ပြောလိုက်ရာ ရွှီရှင်း သတိပြုမိသွားသည်။

ညဘက်မှသာ လုပ်လို့ရမယ့် ကိစ္စဆိုတာ ဘာများပါလိမ့်။

"အင်း... ကောင်းပါပြီ၊ အဒေါ်လင်း က ပြောမှတော့ ရွှီရှင်းရဲ့ အိမ်ကို အရင် သွားကြတာပေါ့"

သုံးမဲ တစ်မဲနှင့် ရှုလန်မှာ နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်ရတော့သည်။

"ယေး ဦးဦးအိမ်မှာ သွားဆော့ရတော့မယ်"

ရှောင်ဟုန်က ရွှီရှင်းကို ပတ်၍ ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးလွှားနေသည်။

သူတို့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီရှင်းလည်း ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူသည် မြေပုံပေါ်ရှိ သူ၏ တည်နေရာကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ ပထမဆုံးနေ့က သူစတင်ခဲ့သည့် နေရာနှင့် အတော်လေး နီးကပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဤနေရာမှာ သူ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသေးသည့် နေရာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ယခင် အမဲလိုက်မှုများမှာ အမြဲတမ်း မြောက်ဘက်နှင့် အနောက်ဘက် အရင်းအမြစ် နယ်မြေများမှာသာ ဖြစ်ပြီး၊ ယခု သူသည် တောင်ဘက်နှင့် အနောက်ဘက် လမ်းကြောင်းထဲ ရောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ပထမဆုံး လုပ်ရမည့် အလုပ်မှာ ဝက်ဝံနက်ဂူသို့ ပြန်သွားပြီး ငွေရောင်ဘုရင် ကို ခေါ်ထုတ်ရန် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဂူအဝင်ဝမှာ စောင့်နေဆဲလား မသိချေ။

ရွှီရှင်းက ၎င်းအတွက် စားစရာ အလုံအလောက် ထားခဲ့သဖြင့် လျှောက်သွားနေမည်ကိုတော့ သူ မစိုးရိမ်ချေ။

"ဒါဆို ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့ကြပါ၊ ငါ လမ်းပြမယ်"

"အီးးး"

သူတို့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသော ခဲခဲလေးမှာ ဤစကားကို ကြားသည်နှင့် ရွှီရှင်း၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ကုပ်ကပ် တက်လာတော့သည်။

မထွက်ခွာမီ ရွှီရှင်းသည် မြေအောက်ရေများ လျှံထွက်လာသဖြင့် ပြည့်သွားသော ကန်ကြီးကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ခုနကအထိ ခြောက်သွေ့နေသော ဤကန်ကြီးမှာ ယခုအခါ ကမ်းပါးအထိ ရေများ ပြည့်လာပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်း၏ သစ်ပင်အိမ်ဘေးက ကန်နှင့်မတူသည်မှာ၊ ဤနေရာက ရေများမှာ အလွန်နောက်ကျိနေပြီး သွေးရောင်ငါးရှဉ့်များ ကူးခတ်နေသည်ကို ရံဖန်ရံခါ မြင်နေရသည်။

အကယ်၍ လင်းနို့အုပ်စုနှင့် စမ်းသပ်ချက်များအရ ညစ်ညမ်းအသားများသည် ဗီဇပြောင်း သတ္တဝါများကို အဆိပ်သင့် မသေစေနိုင်ကြောင်း မသိခဲ့ပါက၊ ရွှီရှင်းသည် အဆိပ်ခတ်ထားသော အသားများကို ပစ်ချပြီး အကုန် သတ်ပစ်လိုက်မိမည်မှာ သေချာသည်။

ငါးရှဉ့်တွေ ဒီလောက်များနေတာ၊ တစ်ကောင်ကို အမှတ် အနည်းငယ်ပဲ ပေးရင်တောင် ရွှီရှင်းအနေဖြင့် အမှတ်အများကြီး ရနိုင်ပေလိမ့်မည်။

နောက်မှ အချိန်ရလျှင် ကန့် နှင့် ယမ်းစိမ်း တို့ကို ရှာပြီး ဗုံးဖော်စပ်နည်းကို ဖွင့်နိုင်မလား ကြည့်ရမည်။

ထိုအခါမှ ဤနေရာကို ပြန်လာပြီး ဗုံးခွဲငါးဖမ်းမည်ဆိုလျှင် တကယ့်ကို မိုက်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပြေးလွှားနေသော ချီတာကျားသစ် မှာလည်း ရွှီရှင်း၏ ဘေးသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ အချိန်အကြာကြီး ပြေးထားရသဖြင့် ခြေကုန်လက်ပန်းကျကာ မြေပြင်ပေါ်မှာ မှိန်းနေတော့သည်။

ရွှီရှင်းသည် ပင်ပန်းနေသော ကျားသစ်ကို လက်စွပ်ထဲ ထည့်ရန် ထပ်မံ ကြိုးစားသော်လည်း၊ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရှောင်တိမ်းခြင်း ခံလိုက်ရပြန်သည်။

"ကဲ... ထားလိုက်ပါတော့။ မင်း အထဲဝင်ပြီး မနားချင်ဘူးဆိုရင်လည်း နောက်ကနေ အမှီလိုက်ခဲ့ပေါ့"

ရွှီရှင်းက ကျားသစ်ကို ပြောလိုက်ရာ၊ ၎င်းမှာ ခေါင်းမော့၍ အားနည်းသော အသံလေး ပြုပြီးမှ ပြန်ထလာရှာသည်။

ချန်ယင်းတို့ မိသားစုကို ခေါ်ဆောင်ကာ လျှောက်လာရင်း ရွှီရှင်း ရင်းနှီးသော စမ်းချောင်းငယ်လေးဆီသို့ ရောက်လာသည်။

ဤစမ်းချောင်းအတိုင်း အောက်ဘက်သို့ လျှောက်သွားပါက ဝက်ဝံနက်ဂူကို ဖြတ်ကျော်ပြီး သစ်ပင်အိမ်သို့ ပြန်ရောက်မည် ဖြစ်သည်။

ချန်ယင်းတို့ မိသားစုမှာ မြေပြင်ပေါ်က အရာအားလုံးကို အလွန် စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြေအောက်မှာ နှစ်ပေါင်း ငါးဆယ်နီးပါး နေခဲ့ရသဖြင့်၊ မြေပြင်ပေါ်က အရာအားလုံးမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲနေပြီ မဟုတ်ပါလား။

"အော်... ဒါနဲ့ ရွှီရှင်း၊ အဲဒီလက်စွပ်ကို ရှုလန်ကို ပြန်ပေးလိုက်တော့၊ ငါ မင်းကို ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ တစ်ခု ပေးမယ်" ဟု ချန်ယင်းက စမ်းချောင်းဘေးမှာ လမ်းလျှောက်ရင်း ပြောသည်။

ထို့နောက် သူသည် တစ်နေရာရာမှ လက်ပတ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ရွှီရှင်းထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါက..."

ရွှီရှင်း လက်ပတ်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

[ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါ လက်ပတ် (အပြာရောင်အဆင့်): ယဉ်ပါးပြီးသား အဆင့်နိမ့် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါ ဆယ်ကောင်အထိ သိုလှောင်နိုင်သည်။ သတိပြုရန်၊ ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများကိုသာ သိုလှောင်နိုင်သည်။ ၎င်းတို့ကို အစာကျွေးရန် မမေ့ပါနှင့်၊ မဟုတ်ပါက လက်ပတ်အတွင်းရှိ သတ္တဝါများ ငတ်ပြတ်ပြီး သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။]

ရွှီရှင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

ဤလက်ပတ်မှာ သတ္တဝါ ဆယ်ကောင်အထိ သိုလှောင်နိုင်၏။

ငါ ဝတ်ထားတဲ့ လက်စွပ်က ငါးကောင်ပဲ ဆံ့တာလေ။

ရွှီရှင်းသည် သူ၏လက်မှ လက်စွပ်ကို ချက်ချင်းချွတ်ကာ အထဲက လင်းနို့ကို ပြန်ထုတ်၍ လက်ပတ်ထဲသို့ ပြောင်းထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လက်စွပ်ကို ရှုလန်ထံ ပြန်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီလက်စွပ်က ငါ ကျောက်ရုပ်တု ဖြစ်သွားပြီးတဲ့နောက် ရှုလန်ကို ပထမဆုံး ပေးခဲ့တဲ့ လက်ဆောင်ပဲ။ ဒါက တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ အရာမို့လို့ မင်းလက်မှာ အကြာကြီး ထားလို့ မဖြစ်ဘူးလေ" ဟု ချန်ယင်းက ပြုံး၍ ရှင်းပြပြီးနောက်၊ ရွှီရှင်းကို လက်ကိုင် လေညှပ်လေး တစ်ခု ထပ်ပေးလိုက်ပြန်သည်။

အရင်က သူ ရခဲ့သော လေညှပ်လေးကို ရှောင်ဟုန်ထံ ပြန်ပေးလိုက်ရပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ ဤလေညှပ်မှာ ရှောင်ဟုန်၏ လေညှပ်ထက် တစ်ဆ ပိုကြီးနေသည်။

"ဒါက ဗီဇပြောင်း သတ္တဝါတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ ကိရိယာပဲ။ ရန်စတဲ့ ကိရိယာ လို့လည်း ခေါ်လို့ ရတာပေါ့၊ မင်း ဘယ်လို သုံးမလဲဆိုတာပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"

ရွှီရှင်းက လေညှပ်ကို ကျောပိုးအိတ်ထဲ ထည့်လိုက်ရင်း "ဒါတွေအားလုံးကို မင်းကိုယ်တိုင် လုပ်ခဲ့တာလား"

"မှန်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ့မှာ ကုန်ကြမ်းတွေ မရှိတော့ဘူး၊ လုပ်ချင်ရင်တောင် ထပ်လုပ်လို့ မရတော့ဘူး"

"ကုန်ကြမ်းတွေက ဘာတွေလဲ ငါ ရှာပေးလို့ ရမလား"

"မရှာတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ ဒါတွေက မင်း ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အရာတွေ မဟုတ်ဘူး၊ ငါကိုယ်တိုင်လည်း မတော်တဆ ရခဲ့တာတွေမို့ပါ"

မကြာမီမှာပင် ရွှီရှင်းသည် ဝက်ဝံနက်ဂူ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အထဲမှာ အလွန် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

သူသည် ဂူထဲသို့ လှမ်းအော်လိုက်သည်။

"ငွေရောင်ဘုရင်... မင်း အထဲမှာ ရှိလား"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဂူထဲမှ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဧရာမ ငွေမီးခိုးရောင် ဝံပုလွေကြီး တစ်ကောင် ပြေးထွက်လာကာ ရွှီရှင်းကို မြင်သည်နှင့် သူ၏ဘေးသို့ တန်းပြေးလာပြီး သူ၏ခေါင်းဖြင့် ရွှီရှင်းကို လာရောက် ပွတ်သပ်တော့သည်။

"အီးးး"

ငွေရောင်ဘုရင်ကို မြင်သောအခါ ခဲခဲလေးမှာလည်း အလွန် ဝမ်းသာသွားပုံရကာ ရွှီရှင်း၏ ပုခုံးပေါ်မှနေ၍ ငွေရောင်ဘုရင်၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားတော့သည်။

" မင်းရဲ့ ဒီဝံပုလွေက ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါ မဟုတ်ဘူးလား ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ကြီးနေရတာလဲ"

ငွေရောင်ဘုရင်၏ အရွယ်အစားကို ကြည့်ပြီး ချန်ယင်းမှာ အံ့သြသွားရသည်။

ဝံပုလွေတစ်ကောင် ဤမျှအထိ ကြီးမားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။

ရွှီရှင်းမှာ လမ်းမလျှောက်ချင်တော့သဖြင့် ငွေရောင်ဘုရင်၏ ကျောပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ခွစီးလိုက်ရင်း ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ငွေရောင်ဘုရင်က တစ်ချိန်က ဝံပုလွေအုပ်စုရဲ့ ဘုရင်ပဲလေ။ တော်တော်လေး ခန့်ညားတယ် မဟုတ်လား"

"အူးးးးးး——"

ငွေရောင်ဘုရင်က တစ်ချက် ဟိန်းလိုက်ရာ၊ တကယ့်ကို အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှသည်။

ချန်ယင်းက ငွေရောင်ဘုရင်ကို သေချာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ဒီဝံပုလွေက တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ။ မင်းမှာ ဗီဇပြောင်းဆေးရည် ပေါင်းစပ်စင် ရှိတာပဲ၊ သူ့ကို ဆေးရည်တွေ တိုက်ကြည့်လို့ ရတာပေါ့"

"အင်း... မလုပ်တာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်။ ဆေးရည်တွေ သောက်လိုက်ရင် မူလ အသိစိတ်တွေ ပျောက်သွားနိုင်တယ်လို့ မင်း ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

ရွှီရှင်းက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

သူ လိုချင်တာက လိမ္မာတဲ့ အစီးအနင်း သတ္တဝါ တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး၊ နေရာအနှံ့ လျှောက်ပြေးနေတဲ့ အရူးခွေးတစ်ကောင် မဟုတ်ချေ။

"အသိစိတ် ပျောက်သွားတာက များပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချွင်းချက် ရှိတဲ့ အရာတွေလည်း ရှိတာပဲလေ"

ချန်ယင်းက သူတို့နောက်က လိုက်လာသော ချီတာကျားသစ်ကို ညွှန်ပြသည်။

"ဒါဟာ ချွင်းချက်တစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား"

"ဆိုလိုတာက..."

ရွှီရှင်း မျက်လုံးများ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"မှန်တာပေါ့။ ငါတို့ရဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေ အားလုံးမှာ ချွင်းချက် သုံးခုပဲ ရှိခဲ့တယ်။ အဲဒီ ချွင်းချက်တွေ အားလုံးက သူတို့ မျိုးစိတ်တွေထဲမှာ ပုံမှန်ထက် ပိုကြီးတဲ့ အကောင်တွေချည်းပဲ။ အခု ဒီဝံပုလွေကြီး လိုမျိုးပေါ့"

ချန်ယင်းက ရွှီရှင်း စီးထားသော ငွေရောင်ဘုရင်ကို ထပ်မံ ညွှန်ပြသည်။

"သူတို့က ကိုယ်တိုင်လည်း ဗီဇပြောင်းလဲမှု အချို့ ရှိခဲ့ဖူးပုံရတာမို့၊ ဗီဇပြောင်းဆေးရည်တွေရဲ့ ဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည် ပိုရှိနိုင်တယ်"

ရွှီရှင်းသည် ငွေရောင်ဘုရင်၏ ခေါင်းကို ပွတ်ရင်း အတွေးနက်သွားသည်။

အကယ်၍သာ ဗီဇပြောင်းဆေးရည်ကို သုံးပြီး ငွေရောင်ဘုရင်ကို အသိစိတ် မပျောက်စေဘဲ ပိုမို သန်မာအောင် လုပ်နိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လှပေလိမ့်မည်။

---

အခန်း ၁၀၀ ပြီး။