မြေအောက်က ဗီဇပြောင်းအပင်များ

သွေးရောင်ဝံပုလွေကို သတ်လိုက်သည့် ထောင်ချောက်နားသို့ လျှောက်သွားရင်း ရွှီရှင်းက တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာလွှဲလိုက်တော့သည်။

...တော်တော်လေး ရွံစရာကောင်းလှသည်။

ဤထောင်ချောက်မှာ အလွန်အမင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှ၏။

အပေါ်သို့ ထိုးထွက်လာသည့် သံချွန်မျိုးဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း၊ မမျှော်လင့်ဘဲ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ သံချွန်များ ပစ်ထွက်လာခြင်းဖြစ်ရာ သွေးရောင်ဝံပုလွေမှာ အပ်စိုက်ခုံတစ်ခုလို ဖြစ်သွားရှာသည်။

လမ်းကြောင်းမှာ ရှည်လျားလှပြီး၊ ဗီဇပြောင်းသားရဲ ရှစ်ကောင်ခန့် ထောင်ချောက်များကို နင်းမိကာ သေဆုံးပြီးနောက်တွင်မှ ရွှီရှင်းသည် ဒုတိယမြောက် တံခါးကို မလှမ်းမကမ်းတွင် မြင်လိုက်ရသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ပထမဆုံးတွေ့ခဲ့သည့် သံချွန်ထောင်ချောက်အပြင်၊ မြှားသေနတ်ထောင်ချောက်၊ အပူချိန်မြင့် မီးတောက်ထောင်ချောက်၊ ချောက်နက်ထောင်ချောက်၊ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ထောင်ချောက်နှင့် အခြားသော ထောင်ချောက်များကိုလည်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

လမ်းပြခေါ်လာသည့် ဗီဇပြောင်းသားရဲများမှာလည်း ထိုထောင်ချောက်များကြောင့် ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။

ဤထောင်ချောက်များမှာ ထင်သလောက် မရိုးရှင်းချေ။

မြှားသေနတ်ထောင်ချောက်တွင် ကျောက်ပြားဝန်းကျင်ရှိ နံရံများနှင့် မျက်နှာကျက်တို့မှ ရေတွက်၍မရသော မြှားများ ပစ်ထွက်လာခြင်းဖြစ်ရာ၊ ပုန်းစရာနေရာ လုံးဝမရှိချေ။

အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသော ချန်ယင်းပင်လျှင် မြှားများ၏ ထိမှန်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ကျောက်သားကိုယ်ထည်ကိုတော့ မဖောက်နိုင်ခဲ့ချေ။

ရွှီရှင်းကတော့ လမ်းတစ်လျှောက် တွေ့သမျှ မြှားများကို ကောက်ကာ ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ အသာအယာ ထည့်လာခဲ့သည်။

အပူချိန်မြင့် မီးတောက်ထောင်ချောက်မှာ မြေပြင်မှ ပြင်းထန်သော မီးတောက်များကို မှုတ်ထုတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ နင်းမိသည့် အကွက်တစ်ခုတည်းတင်မကဘဲ ၅x၅ အကွာအဝေးအတွင်းရှိ အကွက်အားလုံးမှ ထွက်လာခြင်းဖြစ်ရာ ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ရှေ့ဆုံးက သားရဲမှာ ချက်ချင်းပင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ချောက်နက်ထောင်ချောက်မှာမူ ဝင်္ကပါထဲက အက်ကြောင်းနှင့် တူလှသည်။

အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လျှင် မှောင်မည်းကာ အဆုံးမရှိ နက်ရှိုင်းပုံရသည်။

အကွက်ကို နင်းလိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် ၅x၅ အကွာအဝေးရှိ အကွက်များ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ဗီဇပြောင်းသားရဲမှာ အော်ဟစ်လျက် အောက်ခြေမရှိသော ချောက်နက်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ထောင်ချောက်မှာတော့ ရှင်းလှသည်။

ပေါက်ကွဲမှု အတိုင်းအတာမှာ ကြောက်စရာကောင်းရုံတင်မကဘဲ၊ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြောင့် ရွှီရှင်းမှာ ခေတ္တမျှ နားအူသွားခဲ့ရသည်။

အမှောင်ထဲတွင် နေသားကျနေသော မျက်လုံးများမှာလည်း ဝင်းခနဲဖြစ်သွားသော မီးတောက်ကြောင့် ခေတ္တမျှ ဘာမှမမြင်ရဘဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ရေတွက်၍မရသော ကျောက်စများမှာ ဥမင်အတွင်း၌ လက်ပစ်ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

ရှေ့က ကျောက်ရုပ်တုများသာ ကာကွယ်မပေးထားလျှင် သူ သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတွင် အခက်အခဲများစွာကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် သူတို့သည် အဖြူအမဲ ကျောက်ပြားနယ်မြေမှ လွတ်မြောက်လာကာ ဒုတိယမြောက် တံခါးအနားသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"အခုတော့ အန္တရာယ်မရှိတော့ဘူး၊ အားလုံး စိတ်လျှော့လိုက်လို့ရပြီ" ဟု ချန်ယင်းက ရှေ့ပြေးသားရဲများကို ပြန်သိမ်းလိုက်ရင်း ပြောသည်။

"သေချာရဲ့လား တံခါးဝရောက်တဲ့အထိ သားရဲတွေကို လမ်းပြခိုင်းတာ ပိုမကောင်းဘူးလား"

ရွှီရှင်းက သတိကြီးစွာ မေးလိုက်သည်။

ထောင်ချောက်များက ကြောက်စရာကောင်းလှသဖြင့် သတိမထားပါက ဘယ်လိုသေသွားမှန်းတောင် သိမှာမဟုတ်ချေ။

"ဒီထောင်ချောက်လမ်းက ပြီးသွားပြီ၊ မြေပြင်ကလည်း နိမ့်မဆင်းတော့ဘူး"

ချန်ယင်းက ချောမွေ့နေသော မြေပြင်ကို နင်းပြရင်း "စိတ်အေးအေးထားပါ၊ ငါပဲ ရှေ့ကသွားမယ်"

ဒုတိယတံခါးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းနေစဉ်၊ ချန်ယင်းက ဤမွန်းစတားဂူအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ဖူးသော ဒုတိယမြောက် ရှင်ကျန်သူ အုပ်စုအကြောင်းကို ပြောပြခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က ချန်ယင်းတို့က တိုက်ရိုက်မကူညီခဲ့သော်လည်း အနောက်ကနေ အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုရှင်ကျန်သူ အုပ်စုတွင် လူပေါင်း ၃၀ နီးပါး ပါဝင်ပြီး အရေအတွက် များပြားသော်လည်း၊ သူတို့အားလုံးမှာ ဤထောင်ချောက်လမ်းပေါ်မှာတင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြကြောင်း ရွှီရှင်းကို ပြောပြသည်။

အကယ်၍ အချို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အနစ်နာခံပြီး လမ်းဖောက်ပေးခဲ့လျှင် အများစုမှာ လွတ်မြောက်နိုင်ကြသော်လည်း၊ လူ့သဘာဝအရ မည်သူမျှ သူတစ်ပါးအတွက် အသက်မစွန့်လိုကြချေ။

သူတို့သည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ပျက်ကွက်ရုံတင်မကဘဲ အချင်းချင်းပင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

အုပ်စုထဲက အင်အားအကြီးဆုံးသူများက အားအနည်းဆုံးသူများကို ထောင်ချောက်များ စမ်းသပ်ရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့ကြပြီး၊ အခြားသူများကလည်း မတားဆီးကြသည့်အပြင် မီးလောင်ရာ လေပင့် လုပ်ခဲ့ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လူအတော်များများ သေဆုံးသွားပြီး၊ အတင်းခိုင်းစေခံရသည့် နောက်ဆုံးလူမှာ ရူးသွပ်သွားကာ လူအုပ်ထဲသို့ ပြန်ပြေးဝင်ပြီး အားလုံးကိုပါ သေတွင်းထဲ ဆွဲခေါ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ရာ လူအုပ်ကြားထဲတွင် ပေါက်ကွဲမှု စက်ကွင်းများကို နင်းမိသွားခဲ့တော့သည်။

ပေါက်ကွဲမှုအတွင်း ပါသွားသူများအကြောင်း ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။

အနောက်မှာ ဝေးဝေးကနေ လိုက်လာပြီး တိုက်ရိုက် မထိခိုက်သူများပင်လျှင် လွင့်စင်လာသော ကျောက်စများ၏ ထိုးနှက်မှုကို ခံရကာ ဒဏ်ရာရခဲ့ကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ထိုအုပ်စု တစ်ခုလုံးမှာ ဤထောင်ချောက်လမ်းပေါ်မှာတင် နိဂုံးချုပ်သွားခဲ့ကြရသည်။

ရွှီရှင်း တိတ်ဆိတ်သွားမိသည်။

ဤရလဒ်မှာ မထူးဆန်းလှချေ။

လူသားများသည် ပင်ကိုယ်အားဖြင့် အတ္တကြီးကြပြီး မိသားစု၊ ချစ်သူ နှင့်အထူးတာဝန်ရှိသူမှလွဲ၍ သူစိမ်းများအတွက် အနစ်နာခံမည့်သူမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည် မဟုတ်ပါလား။

ပုံပြင်ဆုံးသွားသောအခါ သူတို့သည် ဒုတိယတံခါးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး၊ ရွှီရှင်းက အသာအယာ တွန်းလိုက်ရာ တံခါးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်သွားတော့သည်။

တံခါးနောက်ကွယ်က မြင်ကွင်းက ရွှီရှင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

၎င်းမှာ အပေါ်သို့ ဦးတည်နေသော ဥမင်လမ်းဖြစ်နေဆဲဖြစ်ကာ၊ နံရံနှင့် မျက်နှာကျက်မှာ ကျောက်သားဖြစ်သော်လည်း မြေပြင်မှာမူ မြေကြီးများ ဖြစ်နေသည်။

ဤမွန်းစတားဂူထဲတွင် မြေကြီးရှိနေခြင်းမှာ အံ့သြစရာပင်။

"မင်းတို့ ရှင်ကျန်သူတွေက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ၊ ဒါက ဘယ်လို စွမ်းအားလဲ"

ချန်ယင်းမှာ အကြိမ်ကြိမ် မြင်ဖူးသော်လည်း ရွှီရှင်းက အသာလေး တွန်းဖွင့်လိုက်သော တံခါးကို သူတို့ ဘယ်လိုမှ ဖွင့်မရခြင်းအပေါ် အမြဲတမ်း အံ့သြနေရသည်။

"ခင်ဗျားတို့လောက်တော့ မထူးခြားပါဘူး။ ကဲ... ဒီဒုတိယတံခါးနောက်မှာ ဘာရှိလဲဆိုတာ ပြောပါဦး၊ ခင်ဗျားတို့ တတိယတံခါးမှာ ပိတ်မိနေတာ မဟုတ်လား"

ရွှီရှင်းက မြေကြီးကို ကြည့်ရင်း သူ၏ ခွဲခြားနိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ထိုမြေကြီးမှာ ညစ်ညမ်းမှု မရှိရုံတင်မကဘဲ၊ သဘာဝအတိုင်း အဆင့်အတန်းမြင့်မားနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အစိမ်းရောင်အလင်းများနှင့် အပြာရောင်အစက်အချို့ကို မြင်နေရသည်။

"မြေဩဇာကောင်းတဲ့ မြေကြီးတွေပဲ"

ရွှီရှင်း မျက်ခုံးများ လှုပ်သွားသည်၊ ဒီမှာ မြေဩဇာကောင်းသော မြေကြီး အပြာရောင်အဆင့် တွေ ရှိနေတာလား။

ပေါက်ပြား ယူလာမိတာ တော်သေးသည်။

"ဒီတံခါးက နည်းနည်း ထူးဆန်းတယ်၊ အရင်တစ်ခါတုန်းက နောက်ဆုံးအပိုင်းကို ငါတို့ ဘယ်လိုမှ ဖြတ်လို့မရခဲ့ဘူး" ဟု ချန်ယင်းက ညည်းညူစွာ ပြောသည်။

"အဲဒီမတိုင်ခင်အထိတော့ ပုံမှန်ပါပဲ၊ နွယ်ပင်တွေနဲ့ လူစားပန်း တွေလို ဗီဇပြောင်းအပင်တွေပဲ တိုက်ခိုက်တာ၊ ဒါက ငါတို့အတွက်တော့ အေးဆေးပါ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံး မီတာအနည်းငယ်ကတော့ တကယ်ကို ထူးဆန်းလွန်းတယ်"

မြေအောက်က ဗီဇပြောင်း သတ္တဝါတွေလား။

ရွှီရှင်း တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်ပြီး စိတ်ထဲကနေ မြေပုံကို စတင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်လိုက်သည်။

"နောက်ဆုံး မီတာအနည်းငယ်က အပင်တွေလို့ ခေါ်လို့မရတော့ဘူး၊ သူတို့က ဗီဇပြောင်း သားရဲတွေပဲ။ အားလုံးက အလယ်အလတ်အဆင့် ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက် မြင့်ကြတယ်။ အဆင့်မြင့် ဗီဇပြောင်းသားရဲတွေဆိုတာ ငါတို့တောင် မနည်းကိုင်တွယ်ရတာဆိုတော့၊ ရှင်ကျန်သူတွေကို နောက်ထပ်တံခါးဆီ ခေါ်သွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ဘူး"

ချန်ယင်းက ပို၍ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်လာသည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက ဒီနေရာက ငါတို့ကို အပြင်ထွက်ခွင့် မပေးချင်တာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

မြေပုံကို ပြန်လည် စစ်ဆေးပြီးနောက် ရွှီရှင်း အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။

ယခင် ရှင်ကျန်သူအတွက် အဆုံးသတ်လမ်းပိုင်းက ဘာကြောင့် ခက်ခဲခဲ့ရသလဲဆိုသည်ကို သူ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ရွှီရှင်း ယခုရောက်နေသော နေရာမှာ ၃ ကီလိုမီတာ အကာအကွယ်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်ကို ရောက်နေသည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်ကာ၊ ထောင်ချောက်လမ်း၏ အစိတ်အပိုင်း အများစုမှာလည်း ထိုနယ်မြေ အပြင်ဘက်မှာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ၏ အကာအကွယ်နယ်မြေ အချင်းဝက်မှာ အခြားသူများကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေပါက၊ ဤမြေကြီးပေါ်သို့ နင်းလိုက်သည်နှင့် မြေအောက်မှ အစွမ်းထက်သော မွန်းစတားများ ထွက်လာပြီး တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။

ထိုရှင်ကျန်သူ၏ သစ်ပင်အိမ် တည်နေရာမှာ သူနှင့် မတူသော်လည်း၊ ဤနယ်မြေအတွင်းမှာပဲ ရှိနိုင်ပုံရသည်။

နောက်ဆုံး မီတာအနည်းငယ်မှာ သူ၏ သစ်ပင်အိမ် အကာအကွယ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသောကြောင့် ခက်ခဲသော မွန်းစတားများစွာ ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အရင်ဆုံး စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့"

ရွှီရှင်းသည် ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ သံချပ်ကာကို ထုတ်ဝတ်ကာ၊ သူ၏ လှံကို ကိုင်လျက် တံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်။

လမ်းကြောင်းမှာ သိပ်မရှည်လှချေ၊ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ရှေ့ကတံခါးမှာ ရွှီရှင်းနှင့် မီတာ နှစ်ရာကျော်ခန့်သာ ဝေးတော့ကြောင်း သိနိုင်သည်။

ဤမြေကြီးပေါ်တွင် မည်သည့်အပင်မျှ ပေါက်ရောက်ခြင်း မရှိချေ။

နေရောင်မရသော မြေအောက် ဖြစ်သဖြင့် အပင်အများစုမှာ ရှင်သန်ရန် ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်း၏ ပုခုံးပေါ်တွင် ခဲခဲလေး နိုးလာပြီး မျက်လုံးလေးများကို ပွတ်နေသည်။

"အီး"

ရုတ်တရက် ခဲခဲက အော်လိုက်ပြီး ရွှီရှင်း၏ ပါးကို လှမ်းပုတ်သည်။

ဤအသံမှာ အန္တရာယ် လာတော့မည်ဟု အချက်ပေးသည့် အသံဖြစ်ကြောင်း ရွှီရှင်း သိလိုက်သည်။

သူ နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်နှင့်၊ သူ ခုနက ရှိနေခဲ့သော နေရာမှနေ၍ လူ့လက်မောင်းခန့် ထူထဲပြီး အနီရောင် ဆူးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော နွယ်ပင်တစ်ခု ထိုးထွက်လာသည်။

ရွှီရှင်းက ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသဖြင့် သူ၏လှံဖြင့် ထိုနွယ်ပင်ကို တန်းတန်းမတ်မတ် ထိုးလိုက်ရာ ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။

နွယ်ပင်မှာ အနည်းငယ် ရုန်းကန်ပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် ကြွပ်ဆတ်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ကွဲကျသွားတော့သည်။

မြေပြင်ပေါ်မှာကဲ့သို့ပင်၊ သစ်ပင်အိမ်၏ အကာအကွယ်နယ်မြေအတွင်း၌ မြေအောက်မှာပင် ဖြစ်စေ၊ သစ်ပင်အိမ် စောင့်ရှောက်သူကို တိုက်ခိုက်သူမှန်သမျှ အသက်ဖြင့် ပေးဆပ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်... အရင်တစ်ခါကလည်း ဒီလိုပဲ။ ထွက်လာတာနဲ့ ကွဲထွက်သွားတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံး မီတာအနည်းငယ်ကတော့ ဘယ်လိုမှ ဖြတ်လို့မရခဲ့ဘူး"

ချန်ယင်းက သူ၏ ခြေထောက်နားမှ ထွက်လာသော နွယ်ပင်တစ်ခုကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဆွဲဖြတ်ပြီး နှစ်ပိုင်းပိုင်းပစ်ရင်း ပြောသည်။

ရွှီရှင်းက နောက်က လိုက်လာသော ချီတာကျားသစ် ကို ကြည့်ပြီး ရှေ့ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ရှေ့ကနေ သွားပြီး အဲဒီ ဗီဇပြောင်းအပင်တွေကို ကိုင်တွယ်လိုက်"

ရွှီရှင်း၏နောက်က ချီတာကျားသစ်မှာ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်ကာ အရှိန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့ရာ၊ ၎င်း၏နောက်က မြေကြီးထဲမှ ဗီဇပြောင်း နွယ်ပင်များနှင့် ပန်းများမှာ တရစပ် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

သို့သော် ကျားသစ်က မြန်လွန်းလှသဖြင့်၊ ထိုအပင်များ ထွက်လာချိန်တွင် ကျားသစ်မှာ အဝေးကြီးကို ရောက်သွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဝူး"

ခဲခဲမှာ ကျားသစ်၏ အရှိန်ကို ကြည့်ပြီး အံ့သြသွားရှာသည်။

အပြေးအမြန်ဆုံး သတ္တဝါဖြစ်သည့်အတိုင်း၊ မီတာ နှစ်ရာဝေးသော တံခါးဆီသို့ ရောက်ရန် ဆယ်စက္ကန့်ပင် မကြာလိုက်ချေ။

၎င်း၏နောက်တွင်တော့ မြေကြီးထဲမှ နိုးကြားလာသော ဗီဇပြောင်းအပင် တန်းကြီးတစ်ခုမှာ တိုက်ခိုက်စရာ ပစ်မှတ် မရှိသဖြင့် နေရာမှာတင် ရစ်ဝဲနေကြတော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ရွှီရှင်း မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

သူ ဘာမှ မလုပ်ရသေးခင်မှာတင် ကျားသစ်က နောက်ကို ပြန်ပြေးလာသည်။

ထိုဗီဇပြောင်းအပင်များက ကျားသစ်ကို စတင် တိုက်ခိုက်ကြသော်လည်း၊ ကျားသစ်မှာ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်လွန်းလှသဖြင့် တိုက်ခိုက်မှု အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်တိမ်းပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ရွှီရှင်း၏ ဘေးသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

"တော်တယ်"

ရွှီရှင်းက ချီးကျူးလိုက်သည်။

ကျားသစ်က ခေါင်းကို ဂုဏ်ယူစွာ မော့လိုက်ပြီး ရွှီရှင်း၏ ခြေရင်းတွင် ပြန်ဝပ်နေလိုက်သည်။

ရှေ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ ကျားသစ်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သော အပင်များမှာ တိုက်ခိုက်နေသည့် ပုံစံအတိုင်းပင် တောင့်ခဲနေကြသည်ကို ရွှီရှင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ တောအုပ်ထဲမှာ ကြေးသေတ္တာနွယ်ပင်များ သူ့ကို တိုက်ခိုက်စဉ်က ပုံစံမျိုးနှင့် တူလှသည်။

"ကြက်သွန်ကွင်းတွေ ဖြစ်ကုန်တာလား"

ရွှီရှင်းသည် မြှားသေနတ်ကို ထုတ်ယူကာ အနီးဆုံးက ဗီဇပြောင်းအပင်ကို ပစ်လိုက်သည်။

မြှားမှာ ထိုဧရာမ အိုးပုတ်ပင် ၏ ပင်စည်ကို တည့်တည့်မှန်သွားရာ "ချက်" ဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ လက်မောင်းခန့် ထူသော ပင်စည်မှာ ချက်ချင်း ကျိုးသွားပြီး၊ သားကောင်ဖမ်းရန် အသုံးပြုသော ဧရာမ အရွက်ကြီးများမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ကျသွားတော့သည်။

"ဒါ... ဒါပြီးသွားတာလား ဘာလို့ တံခါးနားမှာ အဆင့်မြင့် မွန်းစတားတွေ ပေါ်မလာတာလဲ အရင်တစ်ခါနဲ့ လုံးဝ မတူဘူးပဲ"

ချန်ယင်း၏ အသံမှာ အံ့သြမှုများနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်မှုများကြောင့် အနည်းငယ် တုန်ရင်နေသည်။

ရွှီရှင်း မြှားအသစ်တစ်စင်း တင်လိုက်ပြီး အဝေးက နွယ်ပင်တစ်ခုကို ပစ်လိုက်ပြန်ရာ၊ ၎င်းမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ကွဲထွက်သွားသည်။

"ချီတာလေး... နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ပြေးလိုက်ဦး"

ရွှီရှင်းက နောက်က ကျားသစ်ကို ခိုင်းလိုက်သည်။

ချီတာလေး ဆိုသည့် အမည်ကို မနှစ်သက်သဖြင့် ဗီဇပြောင်းကျားသစ်က တိုးတိုးလေး ညည်းတွားသော်လည်း ရွှီရှင်း၏ အမိန့်ကို နာခံကာ ရှေ့နောက် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် အပြေးလေ့ကျင့်ပေးရှာသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဗီဇပြောင်းအပင် အနည်းငယ်သာ ထွက်လာတော့ရာ၊ ကျားသစ်က ၎င်း၏ ခြေသည်းများဖြင့် အသာလေး ရိုက်ချေပစ်လိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ အန္တရာယ် မရှိတော့ဘူး၊ သွားကြစို့"

ရွှီရှင်း ပြုံးလိုက်၏။

သူ့အတွက်တော့ ဤတတိယ အဆင့်မှာ ကလေးကစားစရာလို ဖြစ်နေသည်။

"ဒါ... ဒါက.."

ချန်ယင်းတို့ မိသားစုမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်နေကြသော်လည်း၊ ရွှီရှင်း၏နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။

ကြွပ်ဆတ်နေသော ထိုဗီဇပြောင်းအပင်များ ဘေးမှ ဖြတ်သွားစဉ်၊ ရွှီရှင်းသည် သူ၏ သံဓားဖြင့် အားလုံးကို ပိုင်းဖြတ်ပစ်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ များ ပြန်လည် ရှင်သန်လာနိုင်သည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အပြီးတိုင် သတ်ပစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခွဲခြားနိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုကာ၊ ရွှီရှင်းသည် ထိုနယ်မြေအတွင်းရှိ မြေဩဇာကောင်းသော မြေကြီး (အပြာရောင်အဆင့်) နှစ်ကွက်ကို တူးယူပြီး ကျောပိုးအိတ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

ဤမွန်းစတားဂူထဲတွင် မြေဆီလွှာ အရင်းအမြစ်များ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ရာ၊ ၎င်းမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိလိုက်သော လက်ဆောင်ပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိဘဲ ရွှီရှင်းနှင့် အဖွဲ့သားများသည် တတိယမြောက် တံခါးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြတော့၏။

---

အခန်း ၉၈ ပြီး။