အခန်း (၇၁၅-၇၁၆)

​ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၇၁၅ + ၇၁၆

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team

တုပိုင် စူးရှစွာ စိုက်ကြည့်လျက် မေးလိုက်၏။ “မင်းက ဂျာချင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကံကြမ္မာအတွက် ငါ့ကို လက်နက်ချခဲ့တယ်။ အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုက ပိုပြီး အစွမ်းထက်တယ်။ ဒါဆို နောင်အနာဂတ်ကျရင်ရော မင်းက ဂျာချင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အနာဂတ်အတွက် သူတို့ကို လက်နက်ချဦးမှာလား။”

ဝမ်ယန်ယင်းတူသည် ခေါင်းငိုက်စိုက်ကျသွားကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာဖြင့် လျှောက်တင်လေ၏။ “သခင်ကြီး... အကယ်လို့ ကမ္ဘာကြီးသာ ကြီးကြီးမားမား ပြောင်းလဲမသွားခဲ့ဘူးဆိုရင် ၊ ကျွန်တော်တို့ ဂျာချင်မျိုးနွယ်စုက အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ကို ဝင်ရောက်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို အုပ်စိုးနိုင်ဖို့ အများကြီး ဖြစ်နိုင်ချေရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကမ္ဘာကြီးက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါပြီ။ ဝမ်းနည်းစရာ အကောင်းဆုံးက ကျွန်တော်တို့ တကယ် မစွမ်းထက်လာခင်မှာပဲ ခေတ်နောက်ကျ ကျန်ရစ်ခဲ့တာပါ။”

ဝမ်ယန်ယင်းတူသည် နာကျင်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက်၍ ရှင်းပြလေ၏။ “ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂျာချင်စစ်သည်တွေက အရမ်း ရဲရင့်ကြပါတယ် ၊ သခင်ကြီးရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း မြေအောက်စစ်သည်တွေ နီးပါးလောက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က ခေတ်နောက်ကျသွားခဲ့ပါပြီ။ အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုရဲ့ အမြောက်တွေနဲ့ သေနတ်ကိုင်တပ်သားတွေက ကျွန်တော်တို့ကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပါတယ်။ အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုအတွက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော တန်ဖိုးက သူတို့ရဲ့ နယ်ရုပ်လေးတွေ ဖြစ်လာဖို့ ၊ တာ့နင်အင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးပေးဖို့နဲ့... တာတာတွေကို နှင်ထုတ်ပြီး ဟန်မင်းဆက်ကို ပြန်လည်တည်ထောင်ဖို့ သူတို့အတွက် အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ပေးဖို့ပါပဲ။”

“သခင်ကြီး... ကျွန်တော်တို့ ဂျာချင်စစ်သည်တွေက သခင်ကြီးအတွက် အနည်းငယ် တန်ဖိုးရှိနေသေးပေမယ့် ၊ အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုအတွက်ကတော့ ဘာတန်ဖိုးမှ မရှိပါဘူး။”

သူသည် ဉာဏ်ကောင်းသော သူတစ်ယောက်ပင် ဖြစ်လေ၏။ ထို့အပြင် အမြင်ကျယ်ပြီး အမြော်အမြင် ကြီးမားသော သူတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်လေသည်။

တုပိုင် မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ “အဲဒီတုန်းက ဧကရာဇ်ထျန်ယွင်က မင်းသမီးနင်းရွှဲ့ကို မင်းနဲ့ စေ့စပ်ပေးချင်ခဲ့ပေမယ့် ၊ မင်းက တိတ်တဆိတ် ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်ဆို။”

ဝမ်ယန်ယင်းတူ အရိုအသေပေးကာ ရိုးသားစွာ ဖြေကြားလေ၏။ “ဟုတ်ပါတယ် ၊ ကျေးကျွန် ငြင်းပယ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော် သဘောမတူချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး ၊ လက်မခံနိုင်ခဲ့လို့ပါ။”

ယခုအခါ မြောက်ပိုင်းရှိ စစ်ပွဲတစ်ခုလုံးမှာ အခြေခံအားဖြင့် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၊ အမြီးအမောက် တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးလေရာ ယင်းမှာ ဂျိုဆွန်းပြည်ပင် ဖြစ်လေ၏။

ပြီးခဲ့သည့်နှစ်တွင် ဂျာချင်အင်ပါယာ၏ စစ်တပ်အင်အား တစ်သိန်းသည် ဂျိုဆွန်းပြည်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး ၊ ဂျိုဆွန်းဘုရင်သည် တာ့နင်အင်ပါယာထံမှ အကူအညီတောင်းခံရန် သံတမန်ပေါင်းများစွာကို စေလွှတ်ခဲ့လေ၏။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်က တာ့နင်အင်ပါယာမှာ အလွန်တရာ အကျပ်အတည်း ဆိုက်နေချိန် ဖြစ်လေသည်။ ယွမ်ထိန် နယ်စားမင်း၏ စစ်တပ်အင်အား ရာနှင့်ချီ၍ ရှိသော်လည်း အမိန့်ကို နာခံခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ နောက်တန်းတွင် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် နှောင့်ယှက်ခြင်းများမှလွဲ၍ သူတို့သည် စစ်သားတစ်ယောက်ကိုမျှ ထပ်မံ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။

ဂျိုဆွန်းဘုရင် ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် ဂျာချင်အင်ပါယာသည် ဆိုးလ်မြို့တွင် ရုပ်သေးဘုရင် တစ်ပါးကို တင်မြှောက်ခဲ့လေ၏။

ဂျင်ထိုက်ဂျိ၏ အခြားသော ဝမ်းကွဲညီအစ်ကို တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဂူအာမင်သည် ဂျိုဆွန်း ကာကွယ်ရေး ဝန်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဂျိုဆွန်း အိမ်ရှေ့စံမင်းသား လီဆူးသည် တာ့နင်အင်ပါယာ၏ မြို့တော်တွင် ပညာသင်ကြားနေ၏။ ဂျာချင်တို့သည် ဂျိုဆွန်းပြည်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီးနောက် မင်းသား လီဆူးသည် တာ့နင်အင်ပါယာ၏ မြို့တော်တွင် ချက်ချင်း ထီးနန်းတက်ခဲ့ပြီး ပြည်ပရောက် အစိုးရအဖွဲ့ တစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့လေသည်။

တာ့နင်အင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ်ယုံတယ် ထီးနန်းတက်လာပြီးနောက် သူသည် လီဆူးအား ငွေကြေး အမြောက်အမြားနှင့် လူအင်အားများ ထောက်ပံ့ပေးကာ ဂျိုဆွန်းပြည်သို့ ပြန်လည်စေလွှတ်၍ သူပုန်များကို ဟန့်တားရန်နှင့် ဂျာချင်အင်ပါယာ၏ အုပ်ချုပ်မှုကို ဆန့်ကျင်ရန် ကူညီပေးခဲ့လေ၏။

သို့သော်လည်း ရှန်ယန်မြို့ရှိ လီယွမ်၏ ပုန်ကန်မှုကြောင့် တာ့နင်အင်ပါယာမှာ လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရလေ၏။ ဂျိုဆွန်းဘုရင် လီဆူး ဦးဆောင်သော သူပုန်တပ်ဖွဲ့မှာလည်း နောက်တစ်ကြိမ် မျိုးတုံးပျောက်ကွယ်မည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရပြီး အသက်ရှင်သန်ရန် တောတောင်များထဲသို့ ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းခဲ့ကြရလေသည်။

ယခုအခါ တုပိုင်သည် လျောင်တုန်းဒေသ တစ်ခုလုံးကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ၊ တပ်မတော်သည် ဂျာချင်တို့၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော အသိုက်အမြုံဆီသို့ပင် တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက် ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့လေပြီ။

ဂျာချင်အင်ပါယာ တစ်ခုလုံး၏ တော်ဝင်မိသားစုနှင့် တော်ဝင်ဆွေမျိုးများ အားလုံး ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရပြီး ၊ လူတစ်ထောင်နီးပါး အသတ်ခံခဲ့ရကာ အကျဉ်းသား တစ်သောင်းကျော်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်လို​က်သည်။

ထို့ကြောင့် တစ်ခုတည်းသော ကျန်ရစ်သည့် ဂျာချင်အင်အားစုမှာ ဂျိုဆွန်းပြည်ရှိ ဂျာချင်စစ်တပ် အင်အား သုံးသောင်းသာ ဖြစ်ပြီး ၊ ယင်းကို ဂျာချင်မင်းသား ဂူအာမင် ကွပ်ကဲနေခြင်း ဖြစ်လေ၏။

ဂျိုဆွန်းဘုရင် လီဆူးသည် တုပိုင်၏ အရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ မျက်ရည်လည်ရွဲဖြင့် အသည်းအသန် တောင်းဆိုလိုက်လေ၏။ “ဘုရင်ငယ်က နယ်စားမင်း တုပိုင်ကို သနားညှာတာဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ လီမိသားစုကို ပြန်လည် ရယူနိုင်ဖို့အတွက် ကောင်းကင်စစ်သည်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး ဂျိုဆွန်းပြည်ထဲ ဝင်ရောက် ကူညီပေးပါ။”

သူ့အား ရှက်ရွံ့စရာကောင်းသော အခြေအနေမျိုးဖြင့် မြင်တွေ့နေရသော်လည်း ၊ သူသည် အစစ်အမှန် ဂျိုဆွန်းဘုရင်ပင် ဖြစ်လေ၏။ ယခုအခါ ဂျိုဆွန်းပြည် တစ်ခုလုံးရှိ ပြည်သူများသည် ဆိုးလ်မြို့ရှိ ရုပ်သေး ကလေးငယ်ကို အသိအမှတ် မပြုကြဘဲ ဤဘုရင်ကိုသာ အသိအမှတ် ပြုကြလေသည်။

ထို့အပြင် ၊ သူသည် အလွန်တရာ အံ့မခန်း ကောင်းမွန်သော လူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်လေ၏။

မြို့တော်တွင် ရိက္ခာပြတ်လပ်သွားချိန်တွင် ၊ ဂျိုဆွန်းပြည်၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ဧကရာဇ် ထျန်ယွင်ကဲ့သို့ပင် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုကို ခံစားခဲ့ရလေ၏။

ဂျာချင်တို့ ဂျိုဆွန်းပြည်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ၊ သူသည် တော်လှန်ရေးတပ်ဖွဲ့ တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းရန် အင်အားစု အားလုံးကို ချက်ချင်း စည်းရုံးခဲ့လေ၏။ ဂျိုဆွန်းပြည်ကို ဂျာချင်တို့ သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီးသည့်တိုင်အောင် ၊ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဂျိုဆွန်းပြည်မှ စစ်သည်များသည် တာ့နင် မြို့တော်ဆီသို့ အဆက်မပြတ် ထွက်ပြေးလာကြပြီး အိမ်ရှေ့စံမင်းသား လီဆူး၏ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် စုရုံးလာခဲ့ကြလေသည်။

ဤဂျိုဆွန်းဘုရင်သည် တာ့နင်အင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ် နှစ်ပါးဖြစ်သော ထျန်ယွင် နှင့် ယုံတယ် တို့ကိုယ်တိုင် ဘွဲ့နှင်းသဘင် ဆင်ယင်ပေးခဲ့သည့် တရားဝင် လက်အောက်ခံ ဘုရင် တစ်ပါးပင် ဖြစ်လေသည်။

တုပိုင် ဂျိုဆွန်းဘုရင်ကို အလျင်စလို ထူမပေးလိုက်ပြီးနောက် ဦးညွှတ်ကာ အရိုအသေပေး နှုတ်ဆက်လိုက်လေ၏။ “ပြည်ပအမတ်မင်းက အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။”

ထို့နောက် သူသည် ဂျိုဆွန်းဘုရင်ကို စားပွဲဆီသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်လေ၏။

ဤဘုရင်သည် ယခုအချိန်တွင် အမှန်တကယ်ပင် သနားစရာ ကောင်းနေခဲ့လေ၏။ သူ၏ သိုင်းပညာမှာ မဆိုးလှသော်လည်း ၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် အသားအရည် နုနယ်လှပသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်လေသည်။ ယခုနှစ်တွင် သူသည် သူ၏ တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ကာ တောတောင်များထဲ၌ ဂျာချင်တို့နှင့် ပြောက်ကျားစစ် ဆင်နွှဲခဲ့ရသဖြင့် ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးတွင် အမာရွတ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ၊ သူ၏ လက်နှင့် ခြေထောက်များမှာလည်း နေရာများစွာ၌ အအေးဒဏ်ကြောင့် အက်ကွဲနေရသည်။

သို့သော်လည်း အန္တရာယ် အများဆုံးအချိန်တွင်ပင် သူ၏ ပြောက်ကျားတပ်ဖွဲ့မှာ ဂျာချင်တို့၏ ချေမှုန်းဖျက်ဆီးခြင်းကို မခံခဲ့ရချေ။ ဤသည်မှာ သူ အမှန်တကယ်ပင် အရည်အချင်းရှိကြောင်း ပြသနေလေ၏။

တုပိုင်သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကုတ်ကာ စူးစမ်းလိုက်၏။ “အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီးရဲ့ လက်အောက်မှာ တပ်မတော်အင်အား ဘယ်လောက် ရှိပါသလဲ။”

“လူအင်အား သုံးထောင်ခွန်နှစ်ရာကျော် ရှိပါတယ်။” ဂျိုဆွန်းဘုရင် လီဆူးသည် သက်ပြင်းချလျက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ ဖြေကြားလေ၏။ “ဘုရင်ငယ်ရဲ့ အရည်အချင်း ညံ့ဖျင်းမှုကြောင့်... မူလက လူသုံးသောင်းကျော် ရှိခဲ့ပေမယ့် ၊ အခုတော့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံတောင် မကျန်တော့ပါဘူး။”

တုပိုင်သည် စိုက်ကြည့်ကာ မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။ “အကယ်လို့ ဂျိုဆွန်းပြည်ကို ပြန်လည် သိမ်းပိုက်ပြီးသွားရင်... အရှင်မင်းကြီးက ဘယ်ဘက်ကို ရပ်တည်မှာလဲ။”

လီဆူးသည် လေးနက်တည်ကြည်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်လေ၏။ “သဘာဝကျကျပါပဲ ၊ အရင်ကလို တာ့နင်အင်ပါယာကို မျိုးဆက် အဆက်ဆက် သစ္စာခံသွားမှာပါ။ ပုန်ကန်ဖို့ဆိုတဲ့ စကားကို ဘယ်တော့မှ ပြောမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

ထိုစကားကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် ဂျိုဆွန်းဘုရင်၏ မျက်နှာမှာ အလွန် လေးနက်တည်ကြည်နေလေ၏။

သူသည် တုပိုင်အပေါ် သစ္စာခံမည့် အကြောင်းများကို ပြောဆိုလာမည်လား ဆိုသည်ကို တုပိုင်သည် စမ်းသပ်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ ပြောလာခဲ့ပါက ၊ သူသည် သစ္စာဖောက် တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူ ပြောဆိုနေခဲ့သည်မှာ တာ့နင်အင်ပါယာ၏ လက်အောက်ခံ ဘုရင်အဖြစ် အမြဲတမ်း နေထိုင်ကာ ၊ မျိုးဆက် အဆက်ဆက် သစ္စာခံသွားမည့် အကြောင်းပင် ဖြစ်လေ၏။ ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤလူသည် အလွန်တရာ ဖြောင့်မတ် မှန်ကန်သူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

“ကျေးကျွန် ဝမ်ယန်ယင်းတူ လာရောက် တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းခံပါတယ်။”

တုပိုင်သည် တည်ငြိမ်စွာ ခွင့်ပြုလိုက်၏။ “ဝင်ခဲ့ပါ။”

ဝမ်ယန်ယင်းတူသည် ဝင်ရောက်လာပြီး ရိုသေလေးစားစွာ ဦးညွှတ်ကာ လျှောက်တင်လေ၏။ “ကျေးကျွန်က ဂျာချင်စစ်သည်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး ဂျိုဆွန်းပြည်ထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ ၊ ဂူအာမင်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး သခင်ကြီးအတွက် ဂျိုဆွန်းပြည်ကို သိမ်းပိုက်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။”

တုပိုင် ဝမ်ယန်ယင်းတူကို စိုက်ကြည့်လိုက်လေ၏။

လက်ရှိအချိန်တွင် သူ၏ လက်ထဲ၌ ဂျာချင်စစ်သည် နှစ်သောင်း ရှိနေပြီး ၊ ဂူအာမင်တွင် သုံးထောင် ရှိနေလေသည်။

အကယ်၍ တုပိုင်သာ ဝမ်ယန်ယင်းတူကို ဂျိုဆွန်းပြည်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ပြုလိုက်မည်ဆိုပါက ၊ ကျားကို တောပြန်လွှတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည့် အလားအလာ အလွန် များပြားလှပေသည်။

သေချာပေါက်ပင် သူသည် တုပိုင်အား ယှဉ်နိုင်ဦးမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း သူတို့သာ ဂျာချင်စစ်တပ် အင်အား ငါးသောင်းအား ဦးဆောင်၍ ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုဆီသို့ ခိုလှုံသွားခဲ့လျှင် မည်သို့ လုပ်မည်နည်း။

“ခွင့်ပြုတယ်။” တုပိုင် ခေါင်းညိတ်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။ “ငါ မင်းရဲ့ နောက်တန်းကနေ ကူညီပေးဖို့အတွက် သွေးမိစ္ဆာမြင်းတပ် သုံးထောင်ကို စေလွှတ်ပေးမယ်။”

ဝမ်ယန်ယင်းတူ ဦးညွှတ်လိုက်လေ၏။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီး။”

**--**--**--**--**--**--**--**

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

ဝမ်ယန်ယင်းတူသည် ဂျာချင်စစ်သည် နှစ်သောင်းအား ဦးဆောင်၍ ၊ တုပိုင်သည် သွေးမိစ္ဆာမြင်းတပ် သုံးထောင်အား ဦးဆောင်ကာ ၊ ဂျိုဆွန်းဘုရင်သည် အသစ်စုဆောင်းရရှိထားသော သူပုန်တပ်သား ငါးထောင်အား ဦးဆောင်လျက် တောင်ဘက်သို့ ချီတက်သွားကြကာ ဂျိုဆွန်းပြည်အား ပြန်လည် သိမ်းပိုက်မည့် စစ်ပွဲကို စတင်ခဲ့ကြလေ၏။

တပ်မတော်သည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး အကြမ်းပတမ်း တိုက်ခိုက် ချေမှုန်းသွားခဲ့ကြသည်။ ရက်နှစ်ဆယ်တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း၌ပင် ၊ သူတို့သည် ဂျိုဆွန်းပြည်၏ မြို့တော်ဖြစ်သော ဆိုးလ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြလေပြီ။

နှစ်ရက်တိုင်တိုင် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြလေ၏။

ဂူအာမင်သည် ရှုံးနိမ့်သွားရသည်။ ဝမ်ယန်ယင်းတူသည် ဆိုးလ်မြို့တော် အိမ်တော်အတွင်းသို့ တစ်ယောက်တည်း ဝင်ရောက်သွားကာ ၊ ဂူအာမင် မင်းသားအား လက်နက်ချ အရှုံးပေးရန် ဖျောင်းဖျ ပြောဆိုခဲ့လေ၏။

နောက်တစ်နေ့တွင် ဂူအာမင်သည် ဂျာချင်စစ်သည် နှစ်သောင်းအား ဦးဆောင်ကာ လက်နက်ချ အရှုံးပေးခဲ့လေသည်။

မဟာမိတ် တပ်ပေါင်းစုသည် ဆိုးလ်မြို့တော်အား တရားဝင် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ကာ ၊ ရုပ်သေးဘုရင်သည်လည်း အကျဉ်းချခံလိုက်ရလေ၏။

နောက်ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် ၊ ဂျိုဆွန်းပြည်ရှိ အခြားသော ပြည်နယ်များ အားလုံးသည်လည်း လက်နက်ချ အရှုံးပေးခဲ့ကြကာ ဘုရင်လီဆူးအပေါ် သစ္စာခံကြောင်း ကြေညာခဲ့ကြလေသည်။

တစ်လခွဲတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း၌ပင် ၊ လီဆူးသည် ဂျိုဆွန်းပြည် တစ်ခုလုံးအား ပြန်လည် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့လေ၏။

တာ့နင်အင်ပါယာ၏ ယုံတယ် ပထမနှစ် ၊ မေလ ၂၁ ရက်။

တုပိုင်သည် သူ၏ တပ်မတော်အား ဦးဆောင်ကာ မြောက်ဘက်သို့ ချီတက်သွားကာ ဂျိုဆွန်းပြည်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေ၏။

“နယ်စားမင်း တုပိုင်... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂျိုဆွန်းပြည်မှာ စစ်တပ်တွေ ချန်ထားခဲ့ဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူးလား။” လီဆူးက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကာလရှည်ကြာစွာ ၊ အင်အားကြီး နိုင်ငံများသည် သူတို့၏ လက်အောက်ခံ နိုင်ငံများတွင် စစ်တပ်များအား အမြဲတမ်း တပ်စွဲထားလေ့ ရှိကြရာ တာ့နင်အင်ပါယာသည်လည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ခဲ့ချေ။

တုပိုင်သည် ခေါင်းခါပြကာ တည်ငြိမ်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။ “ကျွန်တော့်ဆီမှာ စစ်တပ်အင်အား အများကြီး မရှိပါဘူး။ အဲဒီတော့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ နယ်မြေမှာ စစ်တပ်တွေ ချန်ထားခဲ့ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။”

ဂျိုဆွန်းဘုရင် လီဆူးသည် အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်လေ၏။ “တိုင်းပြည်ကို ပြန်လည် တည်ထောင်ပေးခဲ့တဲ့ နယ်စားမင်း တုပိုင်ရဲ့ ကျေးဇူးကြီးမားမှုကို ဂျိုဆွန်းပြည်က မျိုးဆက် အဆက်ဆက် အမြဲတမ်း မှတ်သားထားမှာပါ။ နောင်အနာဂတ်မှာ ဘယ်လိုမျိုး အကူအညီပဲ လိုအပ်လာပါစေ... ဘုရင်ငယ် လုပ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို သေချာပေါက် ကူညီပေးသွားမှာပါ။”

တုပိုင် လက်ကာပြလိုက်ကာ သတိပေးလိုက်၏။ “အရှင်မင်းကြီး... အဲဒီလောက်ထိ လုပ်ပေးစရာ မလိုပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို စောစောစီးစီး ပြင်ဆင်ထားဖို့တော့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။ အခုဆိုရင် အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုက အမေရိကတိုက်မှာ အနောက်ကမ္ဘာနဲ့ စစ်ဖြစ်နေပြီး အဆက်မပြတ် အောင်ပွဲခံနေတယ်။ အရှေ့ဘက် ပြည်ထောင်စုက ဂျိုဆွန်းပြည်ကို မျက်စိကျလာတဲ့ အချိန်ကျရင် ၊ အရှင်မင်းကြီးကို သူတို့ဘက် ပါလာဖို့ လုပ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် အရှင်မင်းကြီးက ဘယ်ဘက်ကို ရပ်တည်မှာလဲ။”

ဘုရင်လီဆူး အံ့အားသင့်သွားကာ စိုးရိမ်တကြီး ရေရွတ်လိုက်လေ၏။ “ဒါဆိုရင်... ဘုရင်ငယ်က နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ပြည်ပကို ထွက်ပြေးရလိမ့်မယ် ထင်ပါတယ်။”

တုပိုင် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် အကြံပြုလိုက်၏။ “အရှင်မင်းကြီး... အစီအစဉ်တွေကို စောစောစီးစီး ပြင်ဆင်ထားပါ။ နောက်တစ်ကြိမ် ကျွန်တော်တို့ ရင်ဆိုင်ရမယ့် အခြေအနေက ကမ္ဘာစစ်ပွဲ တစ်ဝက်လောက် ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။”

ဘုရင်လီဆူးက ဦးညွှတ်ကာ ခိုင်မာစွာ ကတိပေးလိုက်၏။ “ဂျိုဆွန်းပြည်က အားနည်းပေမယ့်... ဘုရင်ငယ်ကတော့ ကောင်းကင်ဘုံအင်ပါယာရဲ့ အာဏာကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားမှာပါ။”

**--**--**--**--**--**--**--**

တာ့နင်အင်ပါယာ၏ မြို့တော်။

လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်အတွင်း၌ မြို့တော် တစ်ခုလုံးသည် နှစ်သစ်ကူး ပွဲတော်ထက်ပင် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွနေခဲ့လေ၏။ ပေကျင်းမြို့ရှိ ပြည်သူသန်းပေါင်းများစွာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ၊ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် အခါခါ လွှမ်းခြုံခံခဲ့ရလေသည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် နယ်စားမင်း တုပိုင်သည် ရှန်ဟိုင်ကွမ်၌ ကြီးမားသော အောင်ပွဲကြီးအား ရရှိခဲ့ကာ ၊ ဂျာချင် နှစ်သိန်းအား သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လေ၏။

ထို့နောက် မကြာမီ၌ပင် ၊ နယ်စားမင်း တုပိုင်သည် စစ်တပ်အင်အား လေးသောင်းအား ဦးဆောင်ကာ မြောက်ပိုင်းသို့ ချီတက်သွားကာ လျောင်တုန်းဒေသအား ပြန်လည် သိမ်းပိုက်မည့် စစ်ပွဲအား စတင်ခဲ့ကြောင်း သတင်းထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြို့တော်ရှိ လူတိုင်းမှာ နောက်တစ်ကြိမ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရလေ၏။ နယ်စားမင်း တုပိုင်၏ တပ်မတော်မှာ အလွန်တရာ သေးငယ်လွန်းလှကာ မြောက်ပိုင်းချီတပ်မတော်မှာ လူလေးသောင်းသာ ရှိလေရာ ၊ ဂျာချင်တို့တွင်မူ စစ်တပ်အင်အား သိန်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေသေးသောကြောင့်ပင်။

သို့သော်လည်း အောင်ပွဲသတင်းများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့လေ၏။ လျောင်တုန်းဒေသရှိ အဓိက မြို့ကြီးများ အားလုံးအား အဆက်မပြတ် ပြန်လည် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့လေသည်။

နယ်စားမင်း တုပိုင်သည် ရှန်ယန်မြို့အား တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် ၊ ဖန်းမိသားစု၏ သူလျှိုများသည် ဂျင်ထိုက်ဂျိသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကွန်ရက်များအား ဖြန့်ကြက်ထားပြီးဖြစ်ကာ စစ်တပ်အင်အား သုံးသိန်းနှင့် အမြောက် ရာနှင့်ချီ၍ ရှိနေကြောင်း ၊ ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် နယ်စားမင်း တုပိုင်၏ တပ်မတော် တစ်ခုလုံး သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဟူသော ကောလာဟလများအား ဖြန့်ဝေနေခဲ့ကြလေ၏။

သို့သော် မည်သူသိမည်နည်း ၊ နယ်စားမင်း တုပိုင်သည် နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် အောင်ပွဲ ရရှိသွားခဲ့ပြန်လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ အံ့မခန်း အတုန်လှုပ်ဆုံး သတင်းကြီး ရောက်ရှိလာခဲ့လေ၏။ နယ်စားမင်း တုပိုင်သည် ရှန်ယန်မြို့အား ပြန်လည် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ကာ ၊ ဧကရာဇ် ဂျင်ထိုက်ဂျိသည်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားခဲ့ပြီး တာ့ဂျင်အင်ပါယာ တစ်ခုလုံး လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

ထိုအခါ မြို့တော် တစ်ခုလုံး လုံးဝ ပွက်လောရိုက်သွားခဲ့ရသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော လူများစွာ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တုပိုင်သည် လူတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘဲ နတ်ဘုရား တစ်ပါးနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့လေပြီ။ သူသည် လူတစ်ဦးတည်း၏ အင်အားဖြင့် ဒီရေလှိုင်းကြီးအား ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ကာ တာ့နင်အင်ပါယာအား ပျက်စီးမည့် အန္တရာယ်မှ ကယ်တင်ပေးခဲ့လေ၏။

ထိုမျှမကသေးဘဲ လူတစ်ဦးတည်း၏ အင်အားဖြင့် သူသည် မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှသည်ဟု ထင်ရသော ဂျာချင်အင်ပါယာကြီးအား ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ယခုအခါ နောက်ထပ် အံ့မခန်း သတင်းကြီး တစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်လေ၏။ နယ်စားမင်း တုပိုင်သည် သူ၏ တပ်မတော်အား ဦးဆောင်ကာ ဂျိုဆွန်းပြည်သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကာ တစ်လတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း၌ပင် ဂျိုဆွန်းပြည် တစ်ခုလုံးအား ပြန်လည် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ကာ ဂျိုဆွန်းဘုရင် လီဆူးအား ထီးနန်း ပြန်လည် ရရှိစေရန် ကူညီပေးခဲ့လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင် ပြည်သူများ အားလုံး၏ ပါးစပ်ဖျားတွင် စကားလုံး လေးလုံးသာ ရှိတော့လေ၏။

အင်ပါယာ၏ ကယ်တင်ရှင်။

**--**--**--**--**--**--**--**

တာ့နင် နန်းတော်တွင်းရှိ ဧကရာဇ်ယုံတယ်မှာမူ တုပိုင်၏ ဆက်တိုက် အောင်ပွဲသတင်းများအား သူသည် လက်ခံရရှိချိန်တွင် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများမှသည် လုံးလုံးလျားလျား အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားခြင်းများ ၊ တုန်လှုပ်ခြင်းများ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရလေ၏။

တုပိုင်သည် အံ့မခန်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အံ့ဖွယ် ဖြစ်ရပ်ကြီးအား နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ဖန်တီးလိုက်ပြန်လေပြီ။

စစ်တပ်အင်အား လေးသောင်းအားသာ ဦးဆောင်ကာ ၊ ထိုမျှ အစွမ်းထက်လှသော ဂျာချင်အင်ပါယာကြီးအား ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့လေသည်။ ဤသည်မှာ တိုင်းပြည်တစ်ခုအား ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော စွမ်းဆောင်ရည်ပင် ဖြစ်လေ၏။

ထို့အပြင် ဂျာချင်အင်ပါယာသည် တာ့နင်အင်ပါယာအား ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ရန် လက်တစ်ကမ်းသာ လိုတော့သည့် အခြေအနေ ဖြစ်ခဲ့ကာ ၊ ဂျင်ထိုက်ဂျိသည် တားမြစ်မြို့တော်အတွင်းသို့ပင် ဝင်ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့လေ၏။

ထိုမျှ အစွမ်းထက်လှသော တိုင်းပြည်ကြီးသည် တုပိုင်၏ လက်ထဲတွင် ထိုသို့ လွယ်လွယ်ကူကူပင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရလေ၏။ ဤသည်မှာ အံ့ဖွယ် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု နီးပါးပင် ဖြစ်ကာ ၊ အမှန်တကယ်ပင် ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းကာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားစေနိုင်လေ၏။

အဘယ်ကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ဧကရာဇ်ယုံတယ်၏ ဦးနှောက်မှာ အနည်းငယ် မူးဝေနေခဲ့လေသည်။

သူ၏ လက်များမှာလည်း အလိုအလျောက် တုန်ယင်နေခဲ့လေ၏။ တုပိုင်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အင်အားဖြင့် မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှသော ဂျာချင်အင်ပါယာကြီးအား ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် တစ်လအချိန်ယူကာ ဂျိုဆွန်းပြည် တစ်ခုလုံးအား ပြန်လည် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြန်လေ၏။

ယခုအခါ တုပိုင်၏ လက်အောက်တွင် စစ်တပ်အင်အား ငါးသိန်းကျော် ရှိနေပြီဖြစ်ကာ မြောက်ပိုင်း တစ်ခုတည်း၌ပင် စစ်တပ်အင်အား နှစ်သိန်းနီးပါး ရှိနေလေပြီ။

ဤမျှ အစွမ်းထက်လှသော အမတ်တစ်ဦးအား ဧကရာဇ်သည် မည်သို့ ရင်ဆိုင်ရမည်နည်း။ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းဆောင်ရည်မျိုးအား ဧကရာဇ်သည် မည်ကဲ့သို့ ဆုချီးမြှင့်ရမည်နည်း။

ထိုအချိန်၌ပင် မိန်းမစိုးတစ်ဦး အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာကာ ဒူးထောက် ဦးညွှတ်ကာ အထိတ်တလန့် သံတော်ဦးတင်လေ၏။ “အရှင်မင်းကြီး... နယ်စားမင်း တုပိုင်က တပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ပြီး မြို့တော်ကို ရောက်လာပါပြီ။ အရှင်မင်းကြီးကို တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းခံနေပါတယ်။”

ဧကရာဇ်ယုံတယ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားလေ၏။ မိုးလေဝသကိုပင် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းရှိသော တုပိုင်သည် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။ ဤအခိုက်အတန့်အား ရင်ဆိုင်ရမည့် အချိန် နောက်ဆုံးတွင်တော့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။

တစ်ချိန်က ဂျာချင်အင်ပါယာ၏ ဂျိုဆွန်းပြည် ကာကွယ်ရေး ဝန်ကြီး ဖြစ်ခဲ့သော ဂျာချင်မင်းသား ဂူအာမင်သည် ဂျာချင်များကြားတွင် အမြဲတမ်း ခြားနားနေသူ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့လေ၏။

သူ၏ သိုင်းပညာမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှသော်လည်း ၊ သူ၏ အသိပညာ ဗဟုသုတမှာမူ ပို၍ပင် မြင့်မားလှပေသည်။

အချိန်အတန်ကြာ ၊ ဂျာချင်မျိုးနွယ်စုသည် စာမတတ်ခြင်းအား ဂုဏ်ယူခဲ့ကြကာ ရဲရင့်ကြမ်းတမ်းခြင်းအားသာ ဂုဏ်ယူခဲ့ကြလေ၏။

သို့သော်လည်း ဤဂူအာမင်သည် ကလေးဘဝကတည်းကပင် စာဖတ်ခြင်းအား နှစ်သက်ခဲ့ကာ ၊ တာ့နင်အင်ပါယာမှ စာအုပ်မျိုးစုံအား ရရှိရန် နည်းလမ်းပေါင်းစုံအား ကြိုးစား အသုံးပြုခဲ့ကာ စာအုပ်ပေါင်း များစွာအား ဖတ်ရှုခဲ့လေ၏။

ထို့ကြောင့် ၊ သူနှင့် ဂျာချင် မှူးမတ်များမှာ အနည်းငယ် သဟဇာတ မဖြစ်ခဲ့ကြချေ။ နူအာချီ အာဏာရနေချိန်တွင် ဂူအာမင်၏ သိုင်းပညာမှာ ဒိုမိုဂွန်၏ နောက်တွင် ဒုတိယ နေရာ၌ ရှိနေခဲ့သော်လည်း ၊ သူသည် ဘေးဖယ်ထားခံရသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့လေ၏။

ဂျင်ထိုက်ဂျိ အာဏာရလာပြီးနောက်မှသာ ဤဂူအာမင်မှာ ရှေ့တန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ဂျိုဆွန်းပြည်၏ ကာကွယ်ရေး ဝန်ကြီးအဖြစ် တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးသည့် အချိန်အတွင်း၌ပင် ၊ သူသည် ဂျိုဆွန်းပြည် တစ်ခုလုံးအား အသည်းအသန် ဖိနှိပ် အမြတ်ထုတ်ခဲ့ကာ ဂျာချင်အင်ပါယာဆီသို့ နက္ခတ္တဗေဒ ပမာဏရှိသော ရိက္ခာများအပြင် စစ်သား အမြောက်အမြားအားလည်း ပေးပို့နိုင်ခဲ့လေ၏။

ထိုမျှမကသေးဘဲ သူသည် ဂျိုဆွန်းပြည်မှ ပြည်သူ အမြောက်အမြားအား လျောင်တုန်းဒေသ၌ လယ်ယာစိုက်ပျိုးရန် ပြောင်းရွှေ့ပေးခဲ့ကာ ဂျာချင်လူမျိုးများအား ဂျိုဆွန်းပြည်သို့ ပြောင်းရွှေ့ပေးခဲ့လေ၏။ ဤကဲ့သို့ အပြန်အလှန် ပြောင်းရွှေ့နေရာချထားခြင်း နည်းလမ်းအား အသုံးပြု၍ ဂျိုဆွန်းပြည် တစ်ခုလုံးအား လုံးလုံးလျားလျား ချေဖျက်ကာ သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

တုပိုင်သည် သူ၏ အချက်အလက်များအား ဖတ်ရှုလေ့လာကြည့်သောအခါ ၊ ဤဂူအာမင်သည် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်ရေးရာ နှစ်ခုလုံးတွင် အမှန်တကယ် စွမ်းဆောင်ရည် ပြည့်ဝသူ တစ်ဦး ဖြစ်ကာ သူ၏ ပြည်တွင်းရေးရာ စီမံခန့်ခွဲမှု စွမ်းရည်မှာ စစ်ရေးစွမ်းရည်ထက်ပင် သာလွန်နေသေးကြောင်း တွေ့ရှိရလေ၏။

အကယ်၍သာ တုပိုင် ပေါ်ထွက်လာမှုသည် ဂျာချင်အင်ပါယာ၏ ကျောရိုးအား မချိုးဖြတ်ပစ်ခဲ့ပါက ၊ ဂျာချင်အင်ပါယာသည် နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ် တစ်ခုကျော် အကြာတွင် ဧရာမ ဂျိုဆွန်းပြည်ကြီးအား လုံးလုံးလျားလျား သိမ်းပိုက်သွားနိုင်ခြေ ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် ဤဂူအာမင်တွင် နောက်ထပ် ထူးခြားချက် တစ်ခုလည်း ရှိနေသေးလေရာ ယင်းမှာ သူ၏ စိတ်ခံစားမှု အပြောင်းအလဲ မြန်ဆန်ခြင်းပင် ဖြစ်လေ၏။ သူသည် အခြားသူများ နားမလည်နိုင်သော စကားများအား မကြာခဏ ပြောဆိုလေ့ရှိကာ အလွန်တရာ စိတ်မရှည်တတ်သူလည်း ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အခြားသူများအား ပွင့်လင်းမြင်သာမှု ရှိသလိုလိုနှင့် လုံးဝ နားလည်၍မရနိုင်သော ခံစားချက်မျိုးအား ပေးစွမ်းနိုင်လေသည်။

မြို့တော်နှင့် မိုင်ငါးဆယ်ခန့် ကွာဝေးနေသေးချိန်တွင် ဖြစ်လေ၏။ အရည်အချင်း အားလုံး ပြည့်စုံသော ယခင် ဂျာချင်အင်ပါယာ၏ ဂူအာမင်သည် တုပိုင်၏ တဲတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကာ ဗြုန်းကနဲ မေးခွန်းထုတ်လိုက်လေ၏။ “သခင်ကြီး... ပုန်ကန်မှာလား။”

ပုန်ကန်မည်လော။ မည်သူ့အား ပုန်ကန်မည်နည်း။ တာ့နင်အင်ပါယာကိုလော။ ထိုမေးခွန်းအား ကြားလိုက်ရသောအခါ တုပိုင်မှာ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားရလေ၏။

ဝမ်ယန်ယင်းတူသည် ဂျိုဆွန်းပြည်၏ ဆိုးလ်မြို့၌ တုပိုင်အား လက်နက်ချ အရှုံးပေးရန် ဂူအာမင်အား ဖျောင်းဖျခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က ဂူအာမင်သည် ဂျာချင်စစ်သည် နှစ်သောင်းအား ဦးဆောင်ကာ ဒူးထောက် လက်နက်ချခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ တုပိုင်သည် သူနှင့် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့သကဲ့သို့ ၊ သူသည်လည်း တုပိုင်အား လာတွေ့ရန် အစပျိုးခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

မြို့တော်သို့ ရောက်ခါနီးအချိန်ကျမှ သူသည် တုပိုင်အား လာတွေ့ရန် အစပျိုးလာလိမ့်မည်ဟု တုပိုင် လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။ ထို့အပြင် ပထမဆုံး စကားတစ်ခွန်းအနေဖြင့် တုပိုင် ပုန်ကန်မည်လောဟု မေးလာလိမ့်မည်ဟု ပို၍ပင် ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

“သေချာပေါက် မပုန်ကန်ပါဘူး။” တုပိုင် မှင်သက်သွားရာမှ အမြန် ငြင်းဆန်လိုက်၏။

ဂူအာမင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထပ်မေးလိုက်သည်။ “ဘာဖြစ်လို့လဲ။”

တုပိုင် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲလျက် ဖြေလိုက်၏။ “ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့မှာ ပိုကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက် ရှိလို့ပဲ။”

ဂူအာမင် စိတ်ဝင်တစား စူးစမ်းလိုက်ပြန်သည်။ “ဘာရည်မှန်းချက်လဲ။”

တုပိုင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားကာ မာန်ပါပါ ကြုံးဝါးလိုက်၏။ “အရမ်း... အရမ်းကို ကြီးမားတဲ့ ရည်မှန်းချက်ကြီး တစ်ခုပေါ့။ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ဖို့ ဆိုတာက ဒီရည်မှန်းချက်အတွက် ကြိုတင် လိုအပ်ချက် တစ်ခုသာသာပဲ ရှိသေးတယ်။”

“အိုး...” ဂူအာမင် နားလည်သွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားလေတော့၏။

တစ်ဝက်ခန့် ရောက်သောအခါ ဂူအာမင်သည် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ စာအုပ်တစ်အုပ်အား ထုတ်ယူလိုက်လေရာ ခေါင်းစဉ်မှာ တုပိုင်၏ ဆောင်းပါးများ စုစည်းမှုဖြစ်နေလေသည်။

တုပိုင်မှာ မှင်သက်သွားရလေ၏။ သူသည် မည်သည့်အချိန်က ဆောင်းပါးများ ရေးသားကာ စာအုပ်ထုတ်ခဲ့သနည်း။

​ကုန်းကုန်းဧကရာဇ်။ အပိုင်း ၇၁၅ + ၇၁၆ ပြီး။

မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries

ဘာသာပြန် - Author Chang’e 🌕

True Immortal Team