ကျွန်တော် လုပ်ပိုင်ခွင့် လိုချင်တယ်

ပိုင်နိုယီ နှင့် စကားပြောပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု၏ အသေးစိတ် အခြေအနေများကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွား၏။

ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ အမှန်တကယ်တော့ အတော်လေး ရိုးရှင်းလှပေသည်။

ချန်တာအိုခန်းမ ကဲ့သို့ပင် ထန်ထျန်းက နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ရန်သာ လိုအပ်ပြီး ထိုအခါ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ မှ လူများ လာရောက်ကာ ၎င်းနေရာနှင့် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ကို အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်ပေးမှာ ဖြစ်၏။

နောက်ဆုံးတွင် လိုအပ်ချက်အရ သက်ဆိုင်ရာ သော့အရေအတွက်ကို ပေးအပ်မှာ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အဓိက ဆာဗာကြီးပေါ်တွင် ကိုယ်ပိုင် ဆာဗာတစ်ခု ဖွင့်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

အောင်မြင်စွာ ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် မိမိစိတ်ကြိုက် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ အခြေစိုက်စခန်းကို တည်ဆောက်နိုင်ပြီပင်။

"ချန်တာအိုခန်းမ လောက် ကျယ်တဲ့ နေရာမျိုးဆိုရင် တစ်နှစ်ကို တာအို ကျောက်စိမ်း ငါးသိန်း ငှားရမ်းခ ပေးရပါတယ်"

ပိုင်နိုယီ က ပြောသည်။

ထန်ထျန်းက ချက်ချင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိ၏။

"ငါးသိန်းပဲလား"

သူ နောက်ဆုံးအကြိမ် ချန်တာအိုခန်းမ အခြေစိုက်စခန်းသို့ သွားစဉ်က စုစုပေါင်း ဧရိယာမှာ လက်တွေ့ကမ္ဘာထက် များစွာ ပိုကျယ်သော်လည်း အများစုကို အသုံးမပြုဘဲ ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယင်း၏ ငှားရမ်းခက ဤမျှအထိ သက်သာနေမည်ဟု သူ မထင်ထားပေ။

"တကယ်တော့... မသက်သာပါဘူး..."

ထန်ထျန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ ပိုင်နိုယီ က "သခင်လေးထန် အတွက် ငါးသိန်းက ဘာမှမဟုတ်ပေမဲ့ သာမန် အလတ်စားနဲ့ အသေးစား ကုန်သည်အသင်းတွေ အတွက်တော့ မသက်သာတော့ဘူး။"

"အဓိကကတော့ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ထဲမှာ လာရောက်တဲ့သူ နည်းနေတော့ သူတို့ရဲ့ ဝင်ငွေကလည်း သိပ်မရှိဘူးလေ။"

"အကယ်၍ ငှားရမ်းခကို ထပ်တိုးလိုက်မယ်ဆိုရင် အားလုံး ထွက်ပြေးကုန်ကြမှာ စိုးရိမ်ရတယ်"

သူမက ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ပြော သည်။

ထန်ထျန်းက နားလည်ကြောင်း ပြလိုက်၏။

ကုန်သည်ဆိုသည်မှာ အမြတ်ကိုသာ ကြည့်ကြသူများ ဖြစ်ရာ ရှုံးမည့်အလုပ်ကို မည်သည့် လူအ က မှ လုပ်မည် မဟုတ်ပေ။

အင်း... ချန်တာအိုခန်းမ ကတော့ ချွင်းချက်ပေါ့။

"ကောင်းပြီလေ။"

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် နေရာ ပိုယူမယ်။"

"ကိန်းဂဏန်း လှလှလေးပဲ ထားလိုက်ပါတော့၊ ဆယ်သန်းပေါ့၊ ချန်တာအိုခန်းမ ရဲ့ အဆ နှစ်ဆယ်ပေါ့"

ထန်ထျန်းက လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထောင်ပြလိုက်သည်။

ပိုင်နိုယီ မှာ ချက်ချင်း မှင်သက်သွားကာ "ဒီလောက် ကျယ်တဲ့ နေရာကို သခင်လေး သေချာလို့လား"

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယ ဖြစ်သွား၏။

အကယ်၍ ထန်ထျန်းက ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ သို့ သွားဖူးလျှင် အတွင်းက အခြေအနေကို မသိဘဲ မနေပေ။

ဒီလောက် ကျယ်တဲ့ နေရာ မပြောနှင့်၊ ချန်တာအိုခန်းမ ၏ ထက်ဝက်ဆိုလျှင်ပင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။

လာရောက်သူ အရေအတွက်ကလည်း အကန့်အသတ် ရှိနေသည် မဟုတ်လား။

သို့သော် ထန်ထျန်းက စပြော လိုက်သည်နှင့် ဆယ်သန်း ဖြစ်နေပေပြီ။

ဤသည်မှာ သူမ ခန့်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေ၏။

"သေချာတာပေါ့။"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် "ကျွန်တော်က ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ရဲ့ အနာဂတ်ကို အတော်လေး အားကိုးတယ်၊ ဒါကြောင့် အင်အား အများကြီး စိုက်ထုတ်ချင်တာ။"

"နေရာ အလုံအလောက် ရှိမှပဲ စိတ်ကြိုက် ဖန်တီးလို့ ရမှာလေ။"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ကူးတွေကို အကောင်အထည် ဖော်ဖို့ဆိုရင် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ရဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့် အချို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်"

သူ၏ တကယ့် ရည်ရွယ်ချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်ပြောလိုက်တော့သည်။

သို့သော် ပိုင်နိုယီ မှာ ကြောင်အသွားကာ "လုပ်ပိုင်ခွင့်လား"

"ဘယ်လို လုပ်ပိုင်ခွင့်လဲ"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် "ဖန်တီးမှုဆိုင်ရာ လုပ်ပိုင်ခွင့်ပေါ့၊ အတွင်းမှာ ဆိုင်ခန်းတွေ ဆောက်တာမျိုးလိုမျိုး။"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ကူးတွေက နည်းနည်း များနေတယ်၊ ဆိုင်ခန်းတွေအပြင် တခြား အရာတွေကိုလည်း တည်ဆောက်ချင်သေးတယ်။"

"ဒါကြောင့် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ထဲမှာ ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ပိုရှိတဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်မျိုး လိုချင်တာပါ"

ပိုင်နိုယီ ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားကာ "သခင်လေး အခုန ပြောသလို ရုပ်သေးရုပ် ဇာတ်ကောင်တွေကို တိုးမြှင့်ဖို့လား"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြ၏။ "မှန်တယ်။"

ပိုင်နိုယီ က သူပြောသောအရာကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားပေ။

ကမ္ဘာချင်း မတူသဖြင့် အသေအချာ ရှင်းပြရဦးမည်ဟု သူ ထင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်း၏ စိတ်ကူးကို အတည်ပြုပြီးနောက် ပိုင်နိုယီ က မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။

"ဒါက... နည်းနည်းတော့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"

"ကျွန်မက ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ရဲ့ တာဝန်ခံ တစ်ယောက်ပဲ၊ အဓိကက တိုးချဲ့ဖို့ပဲ တာဝန်ယူရတာ၊ စီမံသူ မဟုတ်ဘူး။"

"သခင်လေး ပြောတဲ့... လုပ်ပိုင်ခွင့်မျိုးကို ပေးဖို့ဆိုတာ ကျွန်မမှာ အင်အား မရှိဘူး"

ပိုင်နိုယီ က ပြောသည်။

ထန်ထျန်းက "အော်" ဟု တစ်ခွန်းသာ ဆိုကာ စိတ်ပျက်ဟန်ဖြင့် "ဒါဆိုရင်တော့ တကယ် နှမြောစရာပဲ။"

"အကယ်၍ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်ကူးတွေကို အကောင်အထည် မဖော်နိုင်ဘဲ သာမန် ကုန်သည်အသင်း အခြေစိုက်စခန်း တစ်ခုလောက်ပဲ ထားရမှာဆိုရင်..."

သူက ခေါင်းခါလိုက်ကာ "ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ပူးပေါင်းဖို့ မလိုအပ်တော့ဘူးလို့ ခံစားရတယ်"

သူက သက်ဆိုင်ရာ လုပ်ပိုင်ခွင့်ကို ရမှ ဖြစ်မှာ ဖြစ်၏။

မဟုတ်လျှင် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ မှာ ယခုကဲ့သို့ပင် ရေသေကြီးလို ဖြစ်နေဦးမှာ ဖြစ်သည်။

အနာဂတ်တွင် တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာနိုင်သည် ဆိုဦးတော့၊ အချိန်အတော်ကြာမှာ ဖြစ်၏။

ထန်ထျန်းက ထိုမျှအထိ မစောင့်နိုင်ပေ။

ပိုင်နိုယီ လည်း ထန်ထျန်း၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားသဖြင့် ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွား၏။

ဆယ်သန်း ဆိုသည်မှာ ရှန်းဝူခန်းမ အတွက် မများလှသော်လည်း ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ အတွက်မူ မနည်းလှပေ။

အဓိကအချက်မှာ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ က ထန်ထျန်းကဲ့သို့သော ဖောက်သည်ကြီးများ ဝင်လာရန် လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်၏၊ ထိုမှသာ အခြားသူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် လက်ရှိ ထန်ထျန်း၏ သြဇာအာဏာနှင့်ဆိုလျှင် လူအများအပြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာ သေချာလှသည်။

ဤအခွင့်အရေးကို လွယ်လွယ်နှင့် လက်လွတ်မခံသင့်ပေ။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပိုင်နိုယီ က "ကျွန်မ အထက်ကို တင်ပြရဦးမယ်။"

"ကျွန်မ မပေးချင်တာ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်ကို လုပ်ပိုင်ခွင့် မရှိလို့ပါ။"

"ဒါပေမဲ့ သခင်လေးထန် ရဲ့ လက်ရှိ အစွမ်းနဲ့ သြဇာအာဏာအရ သေချာပေါက် ထူးခြားတဲ့ ဆက်ဆံမှုကို ရရှိမှာပါလို့ ကျွန်မ ယုံကြည်ပါတယ်"

ထန်ထျန်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

သူ အလိုရှိသော အဖြေကို ချက်ချင်း မရသေးသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အစကောင်း တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ က ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ချင်နေသရွေ့ သူ ဝင်လာမည့်အရေးကို ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲမှာ ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ အင်အားကြီးမားသော နောက်ခံနှင့် လုံလောက်သော သြဇာအာဏာတို့က ပေးအပ်သည့် တိုက်ရိုက် အကျိုးကျေးဇူးပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့ သတင်းကောင်းကိုပဲ စောင့်နေပါ့မယ်"

ထန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။

.....

ခေတ္တအကြာတွင် ထန်ထျန်းက ကျားရှီခန်းမ မှ ထွက်ခွာသွား၏။

ပိုင်နိုယီ မှာမူ နားနေဆောင်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဘာတွေ တွေးနေမှန်း မသိပေ။

ခေတ္တအကြာတွင် သူမ အယုံကြည်ရဆုံးသော လက်အောက်ငယ်သား ရောက်လာသည်။

"ခန်းမသခင်။"

"ဘယ်လို ဖြစ်သွားပြီလဲ"

သူက အရိုအသေပေး ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

ပိုင်နိုယီ က သက်ပြင်း ခပ်တိုးတိုး ချလိုက်ကာ "သူက ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ကို တော်တော်လေး အရေးထားတယ်၊ နေရာ ဆယ်သန်း ငှားဖို့ ပြင်ဆင်နေသလို ထူးခြားတဲ့ စိတ်ကူးသစ်တွေလည်း ရှိတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ သူက ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ရဲ့ ထိန်းချုပ်ခွင့် အချို့ကို လိုချင်နေတယ်"

လက်အောက်ငယ်သားက မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ "ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ရဲ့ အခြေခံကို ထိခိုက်မှာလား"

ပိုင်နိုယီ က ခေါင်းခါကာ "မထိခိုက်ပါဘူး၊ အပေါ်ယံ အရာတွေတင်ပါပဲ"

လက်အောက်ငယ်သားက "ဒါဆိုရင် ပေးလိုက်တော့ပေါ့"

"ထန်ထျန်းရဲ့ လက်ရှိ သြဇာအာဏာနဲ့ဆိုရင် သူသာ အတည်အလင်း လုပ်မယ်ဆိုရင် လူအများအပြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာ သေချာတယ်"

ပိုင်နိုယီ မှာ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထပ်မံ သက်ပြင်းချလိုက်ပြန်၏။

"ဒါက ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ အရှင် ဘက်က..."

သူမက တွန့်ဆုတ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

လက်အောက်ငယ်သားက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ဒါပေမဲ့ အရှင်က ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ခွင့် အားလုံးကို ခန်းမသခင်ဆီ အပ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။"

"ဒါက ခန်းမသခင်ကို ယုံကြည်တယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတာပဲ။"

"ခန်းမသခင်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က သူ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲပေါ့"

ပိုင်နိုယီ က ထပ်မံ တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။

အချိန်အတော်ကြာမှ သူမ ခေါင်းမော့လိုက်ကာ အဝေးက ကောင်းကင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ၊ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ငါ သိပါပြီ။"

"ဟူး..."

"ငါတို့ လူစုကတော့ အရာရာတိုင်းမှာ ရေခဲပြင် ပါးပါးပေါ် လမ်းလျှောက်နေရသလို သေချာ ဂရုစိုက်နေရတာပဲ။"

"အကယ်၍ သူသာ မရှိရင် အားလုံးက အရိုးပုံတွေ ဖြစ်ကုန်ကြပြီ။"

"တကယ်တော့ သူက ငါတို့ထဲက ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုပြီး ပင်ပန်းနေရတာ။"

"ဒီကိစ္စတွေကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်နိုင်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

.....

ချင်းရွှီခြံဝင်း သို့ ပြန်ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် ထန်ထျန်းက ပိုင်နိုယီ ထံမှ အကြောင်းပြန်စာကို ရရှိလိုက်၏။

အခြေအနေများကို သဘောတူလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းက နေရာ ရွေးချယ်ပြီးသည်နှင့် ပိုင်နိုယီ က လူလွှတ်ကာ သူလိုအပ်သော လုပ်ပိုင်ခွင့်များကို တစ်ခါတည်း လွှဲပြောင်းပေးမှာ ဖြစ်၏။

ထန်ထျန်း၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ ၏ ဖန်တီးမှု လုပ်ပိုင်ခွင့်ကို ရရှိသည်နှင့် သူက ခြေရာခံကာ ယင်း၏ အဓိက အနှစ်သာရကို ရှာဖွေနိုင်မှာ ဖြစ်၏။

"ရှောင်ကျိ။"

"မင်းအပေါ်ပဲ မူတည်တယ်နော်"