တရားဝင် ဖွင့်လှစ်ခြင်း

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ထျန်းရှထုန် ကုန်သည်အသင်း၏ ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ သုံးစွဲမှုများအောက်တွင် ထန်ထျန်း၏ အိတ်အတွင်းမှ ငွေများမှာလည်း မျက်ဝါးထင်ထင်ပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးပွားလာနေသည်။

ဤကာလအတွင်း သူက အဆုံးစွန် ပစ္စည်းများကို အကြိမ်ကြိမ် လဲလှယ်ခဲ့၏။

ကမ္ဘာ့နိယာမ ဆယ်ခုကျော် ရရှိခဲ့သော်လည်း အခြေခံအားဖြင့် ထူးဆန်းသော အထောက်အကူပြု နိယာမများသာ ဖြစ်ကြပြီး တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည် ဖြစ်စေမည့်အရာမှာ များများစားစား မရှိပေ။ ပထမဆုံးရရှိခဲ့သော လက်ညှိုးထိပ် စွမ်းအားနိယာမလောက်ပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ကြချေ။

ကမ္ဘာ့မူလ အခု ၂၀ ကျော်ကိုမူ ကြောင်ကလေး ထံသို့သာ ပေးအပ်လိုက်ပြီး စိတ်ကြိုက် စီမံခိုင်းလိုက်သည်။

ကျန်ရှိသော သုံးစွဲမှု အမှတ်များကိုမူ ကမ္ဘာ့ကံကြမ္မာ အဖြစ် အကုန်လဲလှယ်လိုက်၏။

လီဟုန်နှင့် ဝမ်ကန်း တို့အတွက် အနည်းငယ် အသုံးပြုပေးပြီး ကျန်ရှိသော ကံကြမ္မာများကိုမူ သူကိုယ်တိုင်အတွက်သာ အသုံးပြုလိုက်သည်။

စိတ်အာရုံကြောင့်လားတော့ မသိသော်လည်း မကြာသေးမီက သူ၏ ကံကောင်းမှုမှာ ပိုမို ကောင်းမွန်လာသည်ဟု ခံစားရပြီး ကျင့်ကြံခြင်းမှာလည်း ပိုမို ချောမွေ့လာသယောင် ရှိ၏။

ရွှေအင်မော်တယ် အလယ်အလတ် အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ ယခုအခါ ရွှေအင်မော်တယ် နှောင်းပိုင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကန်းနှင့် အခြားသူများ၏ မအိပ်မနေ ကြိုးစားမှုများကြောင့် လဝက်ခန့် အကြာတွင် ထျန်းရှထုန် ကုန်သည်အသင်းမှာ နောက်ဆုံး၌ တရားဝင် ဖွင့်လှစ်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

မိုးမလင်းမီကပင် ထန်ထျန်းက ရှင့်ပေါင်ကျွန်း သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ဤနေရာ၌ အလွန် စည်ကားနေပြီ ဖြစ်ကာ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားက ခေတ်သစ်တစ်ခု၏ အစဦး ဖြစ်လာမည့် ဤကုန်သည်အသင်း ဖွင့်လှစ်သည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ဤနေရာမှာ ရှင့်ပေါင်ကျွန်း၏ အစည်ကားဆုံး နေရာဖြစ်သဖြင့် မီးရောင်များ ထိန်ထိန်လင်းနေကာ နေ့နှင့်ည ခွဲခြား၍ပင် မရနိုင်ပေ။

ရွှမ်ယွင်မျှော်စင် ဘက်တွင်လည်း မီးရောင်များ တောက်ပနေ၏။ သူတို့သည် မကြာသေးမီက လျှော့စျေး အစီအစဉ်များကို အကြီးအကျယ် ပြုလုပ်ထားသဖြင့် အမြဲတမ်း လူစည်ကားနေလေ့ ရှိသည်။

သို့သော် ထျန်းရှထုန် ဘက်မှာလည်း အားမနည်းလှပေ။ တရားဝင် မဖွင့်လှစ်သေးသော်လည်း ခန့်ညားထည်ဝါမှုမှာ လုံးဝ လျော့ပါးခြင်း မရှိချေ။

ထန်ထျန်းက ထိုဘက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ထျန်းရှထုန် အဓိက အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။

တရားဝင် ဖွင့်လှစ်မည့် အချိန်ကို နံနက် ၉ နာရီ ဟု သတ်မှတ်ထား၏။

ယခုမူ အချိန်စောနေသေးသော်လည်း ကုန်သည်အသင်း အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲ များမှာ စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်း ရောက်လာခြင်းက သူတို့၏ လုပ်ငန်းစဉ်ကို မထိခိုက်စေပေ။ သူက အရာအားလုံးကို ဝမ်ကန်း ထံသို့သာ လွှဲအပ်ထားသူ ဖြစ်သဖြင့် ယခုလည်း နားထောင်ရုံသာ လာခြင်း ဖြစ်၏။

ဤသူများမှာ ကုန်သွယ်ရေးလောက၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် အရာအားလုံးကို စေ့စပ်သေချာစွာ စဉ်းစားထားကြသည်။

နားထောင်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ထို့နောက် အခြားသူများမှာ သူတို့ အလုပ်များသို့ သွားကြပြီး ဝမ်ကန်းကမူ ထန်ထျန်းအား အဓိက အခြေအနေများကို အစီရင်ခံသည်။

"သူတော်စင် ဆရာကြီးတွေနဲ့ ဆရာတွေရဲ့ လက်ရာတွေကို အကုန် ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ။ ဝိညာဉ်စုစည်းပုတီးစေ့ နဲ့ အင်မော်တယ် ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ တွေရဲ့ သတင်းကိုလည်း ကြိုတင် ဖြန့်ထားပြီးပါပြီ။"

"ဒါ့အပြင် နာမည်ကျော် အင်အားစု အများစုကိုလည်း ကျွန်တော် ဖိတ်ကြားထားပါတယ်။ အဲဒီမှာ လက်ရာကောင်း ပြပွဲတစ်ခုကိုလည်း ကျင်းပသွားမှာပါ..."

"နောက်ပြီးတော့ ဒီနေ့ ဖွင့်ပွဲ အထိမ်းအမှတ် အနေနဲ့ ကုန်ပစ္စည်း အားလုံးကို ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့စျေး ပေးထားပါတယ်။ သခင် ပြောခဲ့တဲ့ အသင်းဝင် စနစ်ကိုလည်း စတင် မိတ်ဆက်ပေးသွားမှာပါ..."

ဝမ်ကန်းက တစ်ခုချင်း ရှင်းပြနေသည်။

ထန်ထျန်းက ယနေ့ လာရောက်မည့် ဧည့်သည်စာရင်းကို ကြည့်လိုက်၏။

အရှင်ချီ ၏ အမည်မှာ ပထမဆုံး စာကြောင်း၏ ထိပ်ဆုံးမှာပင် ရှိနေသည်။

အခြားသော အင်အားစုများ လာရောက်ကြခြင်းမှာလည်း အရှင်ချီ ၏ မျက်နှာကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကြည့်နေရင်းဖြင့် ထန်ထျန်းက ရင်းနှီးသော အမည်နှစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရ၏။

လင်းလျို့ နတ်သမီး နှင့် ဟွမ်တောက်ရှန်း တို့ ဖြစ်သည်။

"ဟွမ်တောက်ရှန်း လည်း လာတာလား။ "

"ငါတို့နဲ့ သူနဲ့က ဘာပတ်သက်မှုမှ မရှိဘူး မဟုတ်လား"

ထန်ထျန်းက မေးလိုက်၏။

ဝမ်ကန်းက "ကျွန်တော်တို့ဘက်က တရားဝင် မဖိတ်ကြားခဲ့ပေမဲ့ ဟွမ်တောက်ရှန်း ဘက်ကနေ တက်ရောက်ချင်တယ်လို့ ကမ်းလှမ်းလာပါတယ်။ "

"သူတို့က ထျန်းဖူနန်းတော် မှာ အင်အား အသင့်အတင့် ရှိတာကြောင့် ကျွန်တော် သဘောတူလိုက်တာပါ။ "

"သူတို့ကို ငြင်းပယ်ဖို့ လိုမလား"

ထန်ထျန်းက ခဏစဉ်းစားကာ ခေါင်းခါလိုက်၏။ "ထားလိုက်ပါတော့၊ စာရင်းထဲမှာ ပါနေပြီပဲ။ "

"သူတို့ကြားက ရန်ငြိုးတွေထဲမှာ ငါ မပါဝင်ချင်ဘူး။ အဲဒီအချိန်ကျရင် အကွာအဝေးတစ်ခုမှာပဲ နေဖို့ သတိထားလိုက်"

ဟွမ်တောက်ရှန်း ပေါ်လာခြင်းကြောင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တစ်ခုခု ဖြစ်တော့မည်ဟု ခံစားနေရ၏။

သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောပြီးနောက် မိုးလင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကန်းက အပြင်ထွက်၍ အခမ်းအနားကို ဦးဆောင်ရန် သွားပြီး ထန်ထျန်းမှာမူ အရေးကြီးသော ဧည့်သည်များကို စောင့်ကြိုနေ၏။

ဖွင့်ပွဲနေ့ ဖြစ်သဖြင့် မျက်နှာသာတော့ ပေးရပေမည်။

သိပ်မကြာမီမှာပင် ပထမဆုံးသော ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည် ရောက်လာသည်။

မိုကျွင်း ပင် ဖြစ်၏။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် ညီလေး ထန် ရေ"

မိုကျွင်းက ယနေ့တွင် အလွန် ခန့်ညားထည်ဝါသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မိုမိသားစုဝင် များနှင့်အတူ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် တန်ဖိုးကြီးမားသော ရှားပါး ရတနာ သေတ္တာကြီး နှစ်လုံးကိုလည်း လက်ဆောင်အဖြစ် ယူဆောင်လာခဲ့၏။

ယနေ့က တရားဝင် အခမ်းအနား ဖြစ်သလို သူသည်လည်း ထန်ထျန်း၏ တစ်ဦးတည်းသော မဟာမိတ် ဖြစ်သဖြင့် မိုမိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရပေမည်။

"ညီမလေးက ကျင့်ကြံနေတုန်းမို့ မလာနိုင်တာ၊ မဟုတ်ရင် သူမကိုယ်တိုင် လာမှာ အသေအချာပဲ"

မိုကျွင်းက ပြုံးလျက် ပြော သည်။

ထန်ထျန်းက "ငါတို့ကြားမှာ ဒါတွေ လုပ်မနေပါနဲ့။"

" စိတ်ကြိုက်သာ ထိုင်၊ မိုမိသားစု အိမ်မှာလိုပဲ သဘောထားပေါ့ "

မိုကျွင်းသည်လည်း စည်းကမ်းကြီးသူ မဟုတ်သဖြင့် မကြာမီမှာပင် ရင်းနှီးစွာဖြင့် အေးဆေး ဖြစ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် ရှန်းယွဲ့ရေကန် နှင့် မုမိသားစု တို့ ရောက်လာကြသည်။ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ကြိုတင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများ ရှိထားသဖြင့် အချိန်စော၍ ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်၏။

ဆက်လက်၍ ထိုက်ယိမဟာမိတ်၊ လင်းရှောင်တောင်ကြား၊ ချန်တာအိုခန်းမ၊ ရှန့်အယ်ခန်းမ နှင့် အခြားသော ကုန်သည်အသင်း အကြီးအကဲများလည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာကြသည်။

ထန်ထျန်းက လူမှုရေးကိစ္စများကြောင့် ယနေ့ လာခဲ့မိသည်ကိုပင် နောင်တရချင်သလို ဖြစ်နေ၏။

ဤအလုပ်မှာ တကယ်ပင် ပင်ပန်းလှသည်။

ပိုင်နိုယီ လည်း ရောက်လာခဲ့ပြီး ဖွင့်ပွဲအပြီးတွင် ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ သို့ ဝင်ရောက်မည့် ဝင်ပေါက်ကို ပြင်ဆင်ရန် နှစ်ဦးသား ဆွေးနွေးလိုက်ကြသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အပြင်ဘက်တွင် ပိုမို စည်ကားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော် လာရောက်သူ ထက်ဝက်ကျော်မှာ ပွဲကြည့်ရန် သက်သက်သာ လာခြင်း ဖြစ်သည်ကို ထန်ထျန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူတို့က ပွဲကြည့်ပြီးနောက် ရွှမ်ယွင်မျှော်စင် ဆီသို့သာ ပြေးသွားကြ၏။

သူတို့အားလုံးမှာ ရွှမ်ယွင်မျှော်စင်၏ လျှော့စျေးများကို မက်မောကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ယွင်မျှော်စင် ကလည်း ယနေ့တွင် အကြီးမားဆုံး လျှော့စျေးများ ပေးကာ ကုန်သွယ်ရေးလောက၏ နတ်ဘုရားမှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို ထျန်းရှထုန် အား ပြသလိုနေခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ထန်ထျန်းက ဝမ်ကန်းကို ခေါ်လိုက်သည်။

"သူတို့ကို ပိတ်ခိုင်းလိုက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ မဟုတ်လား။"

"ဟိုလူတွေ မာန်တက်နေတာကို ကြည့်ဦး"

ရွှမ်ယွင်မျှော်စင် တံခါးဝတွင် စီမံသူ အချို့မှာ ထျန်းရှထုန် ဘက်ကို ကြည့်ကာ ပွဲကြည့်သကဲ့သို့ မထီမဲ့မြင် လုပ်နေကြ၏။

သူတို့ကို သင်ခန်းစာ ပေးရန် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကန်းက နားလည်သွားကာ "ကျွန်တော်တို့ လူတွေ အထဲမှာ အကုန် အဆင်သင့် ရှိနေပါပြီ။"

"အမိန့်ပေးလိုက်တာနဲ့ ၁၅ မိနစ် အတွင်းမှာ ရွှမ်ယွင်မျှော်စင်ရဲ့ သိုလှောင်ရုံ တစ်ခုလုံးကို ပြောင်သွားအောင် ဝယ်ပစ်လိုက်မယ်။"

"သူတို့ ကုန်ပစ္စည်း ပြန်ဖြည့်ချင်ရင်တောင် အချိန်တစ်ခု လိုဦးမှာပါ။"

"အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ ရောင်းစရာ ပစ္စည်း မရှိတော့ရင် သူတို့ ပိတ်လိုက်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ဤသည်မှာ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ ဘာဖြစ်သည်ကို သိကြမှာ မဟုတ်ပေ။

သူတို့ မြင်ရမှာက ထျန်းရှထုန် ဖွင့်ပွဲနေ့မှာ ရွှမ်ယွင်မျှော်စင်က "ကြောက်" ပြီး ပိတ်သွားသည်ကိုသာ ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ ရွှမ်ယွင်မျှော်စင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေမှာ ဖြစ်သည်။

အင်အားကြီး တစ်ခုအတွက် အရေးအကြီးဆုံးက ဘာလဲ။

ဂုဏ်သိက္ခာ ပင် ဖြစ်၏။

ထန်ထျန်းက သူ၏ ငွေအင်အားဖြင့် ရွှမ်ယွင်မျှော်စင်၏ နေရာကို တဖြည်းဖြည်း ရိုက်ချပစ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

နောင်တွင်လည်း ဤနည်းလမ်းကိုသာ သူ ဆက်သုံးနိုင်သေးသည်။

သူတို့ ငွေရမှာကို သူ မကြောက်ပေ၊ သူတို့မှာ ရောင်းစရာ ပစ္စည်း မရှိမှာကိုသာ သူ အလိုရှိခြင်း ဖြစ်၏။

ကြာလာလျှင် ရွှမ်ယွင်မျှော်စင်၏ ဖောက်သည်များမှာ ထျန်းရှထုန် ဆီသို့သာ ရောက်လာကြမှာ ဖြစ်ပြီး ရွှမ်ယွင်မျှော်စင်မှာ ထျန်းရှထုန် အတွက် ကုန်ပစ္စည်း ထောက်ပံ့ပေးသူ အဆင့်သို့သာ ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

ရိုးရှင်းသည်၊ ကြမ်း သည်၊ ပိုက်ဆံတော့ ကုန်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းတွင် အရှိဆုံးမှာ ပိုက်ဆံပင် မဟုတ်လား။

ထို့ကြောင့် ကုန်သွယ်ရေးလောကတွင် ထန်ထျန်းက ပြိုင်ဘက်ကင်းသော တည်ရှိမှုကြီး ဖြစ်ပေသည်။

"ကောင်းပြီ။"

"ဒါဆို ကျွန်တော် အခုပဲ သွားလုပ်လိုက်ပါ့မယ်"

ဝမ်ကန်းက ပြောလိုက်၏။