တည်ဆောက်ရန် ပြင်ဆင်ခြင်း

နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောတွင် ထန်ထျန်းက ကုံးချန်ခြံဝင်း ကျင့်ကြံခြင်း အခန်းသို့ သွားရန် ပြင်လိုက်၏။

ကမ္ဘာကြီး၏ အချို့သော လျှို့ဝှက်ချက်များကို သိရှိသွားပြီးနောက် သူ့တွင် စိုးရိမ်စိတ် အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကျင့်ကြံမှု အပိုင်းတွင်တော့ လုံးဝ နောက်ကျကျန်ရစ်၍ မဖြစ်ပေ။

သို့သော် သူ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် လီဟုန်က သူ့ကို လာရှာသည်။

"သခင်လေး... ခေါင်းဆောင် ဝမ်ကန်းက ကုန်သည်အသင်း အခြေစိုက်စခန်း တည်ဆောက်မယ့် ပုံစံဒီဇိုင်းကို အချောသတ် ဆွဲပြီးပါပြီ"

သူ ပြော ကာ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ကမ်းပေး၏။

ထန်ထျန်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

အခုအချိန်တွင် ဝမ်ကန်းက ကုန်သည်အသင်းမှ အမာခံလူများနှင့်အတူ ထျန်းဖူနန်းတော် သို့ လာနေသည့် လမ်းမှာပင် ရှိဦးမည် ဖြစ်၏။

အရင်တုန်းက ကုန်သည်အသင်း နေရာသတ်မှတ်ခြင်း၊ ဆရာ နှင့် သူတော်စင်ဆရာကြီး များ၏ အမည်စာရင်း သတ်မှတ်ခြင်းတို့ ပြီးဆုံးသည့်အခါ ထန်ထျန်းက ထိုအချက်အလက်များကို သူတို့ဆီ ပို့ပေးခဲ့သည်။

အခြေစိုက်စခန်းကို ဘယ်လို တည်ဆောက်မလဲ ဆိုသည်မှာ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသင့်သည့် ကိစ္စပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် ဝမ်ကန်းက ဤမျှအထိ လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ခေါင်းဆောင် ဝမ်ရဲ့ အလုပ်လုပ်နှုန်းကတော့ အမြဲတမ်း မြန်ဆန်ပါတယ်"

လီဟုန်က ပြုံးလျက် ပြော သည်။

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ဝမ်ကန်း၏ အရည်အချင်းကို သူ လုံးဝ သံသယ မရှိပေ။

ထို့နောက် သူက ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူကာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

သုံးဖက်မြင် အဆောက်အအုံ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုက သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။

၎င်းမှာ အလွန် ကြီးမားသော အဆောက်အအုံ အစုအဝေး တစ်ခု ဖြစ်၏။

အရှေ့ဆုံးတွင် ကိုးထပ်မြင့်သော အဆောက်အအုံကြီး တစ်ခု ရှိပြီး အတွင်းပိုင်း ဧရိယာမှာ အလွန် ကျယ်ဝန်းလှကာ ကုန်သည်အသင်း၏ အဓိက ရုံးချုပ်အဖြစ် အသုံးပြုမှာ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကန်း၏ ဒီဇိုင်းအရ တစ်ထပ်ချင်းစီကို အလွန် စေ့စပ်စွာ ပြုလုပ်ထားပြီး လုပ်ငန်း အမျိုးမျိုး ခွဲခြားထား၏။

ပထမ ခြောက်ထပ်မှာ အဆင့် မတူညီသော ကုန်ပစ္စည်းများကို ရောင်းချသည့် နေရာ ဖြစ်သည်။

သတ္တမအထပ်မှာ ကုန်သည်အသင်း အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲ များ အလုပ်လုပ်သည့် နေရာ ဖြစ်၏။

အဋ္ဌမနှင့် နဝမ အထပ်များမှာမူ ထန်ထျန်း တစ်ဦးတည်းအတွက် သီးသန့် ပြင်ဆင်ထားသော နေရာများ ဖြစ်ပြီး ထန်ထျန်း တစ်ယောက်သာ ဝင်ရောက်ခွင့် ရှိပေသည်။

ဧည့်သည် လက်ခံရန် သို့မဟုတ် အနားယူရန်အတွက် အသုံးပြုနိုင်၏။

တကယ်ကို အသေအချာ စဉ်းစားပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အဓိက အဆောက်အအုံ၏ အနောက်တွင်မူ အလွန် ကျယ်ဝန်းသော ပန်းခြံတစ်ခု ရှိ၏။

ပန်းခြံအတွင်းမှာတော့ အရေးကြီး ဧည့်သည်များကို သီးသန့် ဧည့်ခံရန်အတွက် အဆောင်ငယ်လေးများ စနစ်တကျ ရှိနေပေသည်။

ဒီဇိုင်းအရ ကြည့်လျှင် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွန် လှပပြီး အနုပညာ အလှတရားများဖြင့် ပြည့်စုံလှ၏။

ထိုနေရာ၏ အနောက်တွင်တော့ ကုန်သည်အသင်း ဝန်ထမ်းများ၏ အနားယူရာ နေရာ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင်လည်း နယ်မြေများစွာ ခွဲခြားထား၏။

သူတော်စင် ဆရာကြီး ၁၈ ဦးနှင့် ဆရာ ၂၀ ကျော်တို့အတွက် သီးသန့် နေထိုင်ရာ နေရာများ ရှိသည်။

ဝမ်ကန်းက အနာဂတ်တွင် ကုန်သည်အသင်း ဆက်လက် ဖွံ့ဖြိုးလာပါက ပါရမီရှင်များကို ထပ်မံ ခေါ်ယူနိုင်ရန်အတွက်လည်း လစ်လပ်နေရာများစွာ ချန်ထားပေးသေး၏။

ခြုံငုံကြည့်ရလျှင် အရာရာတိုင်းမှာ ပြီးပြည့်စုံနေပြီး ကဏ္ဍစုံကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားထားသည်မှာ သိသာလှပေသည်။

"ကောင်းတယ်"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ် ချီးကျူးလိုက်ကာ "သူ လမ်းမှာတင် ဒီပုံစံကို ဆွဲနိုင်လိမ့်မယ်လို့ တကယ် မထင်ထားဘူး။"

" ထျန်းဖူနန်းတော် ရောက်မှပဲ လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာ"

လီဟုန်က ပြုံးလျက် "ခေါင်းဆောင် ဝမ်လည်း မစောင့်နိုင်တော့တာ ဖြစ်မှာပါ"

"သခင်လေး... ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တော့ အဆောက်အအုံ ဆောက်မှာလဲ။ "

"ကျွန်တော် ဗိသုကာ ပညာရှင်တွေကို ကြိုချိန်းထားလိုက်မယ်"

ဤကမ္ဘာတွင်လည်း ဗိသုကာ ပညာရှင် ဆိုသည့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အလုပ် ရှိပေသည်။

သို့သော် နည်းပညာ ခေတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤနေရာမှ ဗိသုကာ ပညာရှင်များမှာ အလုပ်လုပ်ရသည်မှာ များစွာ ပိုမို လွယ်ကူလှ၏။

ပြည့်စုံသော ဒီဇိုင်းပုံစံ ရှိနေပြီး ပစ္စည်းပစ္စယများ စုံလင်ပါက မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် အဆောက်အအုံကို တည်ဆောက်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

အလွန် လျင်မြန်လှသဖြင့် ထန်ထျန်းက ဤကိစ္စကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်နေခြင်း ဖြစ်၏။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါကာ "မင်း သွားစရာ မလိုတော့ဘူး။"

"ငါ မိုကျွင်းကိုပဲ သွားရှာလိုက်မယ်။"

"ဒီဇိုင်းပုံစံက အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ အခြေစိုက်စခန်းကို တစ်ခါတည်း ဆောက်လိုက်တော့မယ်။"

"အဲဒါမှ အဲဒီ ဆရာ တွေလည်း သူတို့ နေရမယ့် နေရာကို ကြိုပြီး ရင်းနှီးသွားမှာပေါ့"

အပြင်က လူတွေကတော့ ထန်ထျန်း၏ ကုန်သည်အသင်း အခြေစိုက်စခန်း ဘယ်နေရာမှာ ဖြစ်မလဲဆိုသည်ကို အရူးအမူး ခန့်မှန်းနေကြပြီ ဖြစ်၏။

အခုဆိုလျှင် သူတို့အား တကယ့် နေရာကို အသိပေးရမည့် အချိန် ရောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့အား အံ့အားသင့်စရာ အနည်းငယ် ပေးရပေမည်။

ထို့နောက် ထန်ထျန်းက မိုကျွင်း၏ ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းကို ထုတ်လိုက်၏။

....

အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ထန်ထျန်းနှင့် မိုကျွင်းတို့က ဝမ်ပေါင်ရေကန် ဘက်သို့ အတူ ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။

သူတို့၏ အနောက်တွင်မူ အသက်အရွယ် အမျိုးမျိုးရှိပြီး ဝတ်စုံနက်များကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဂဏန်းခန့် ပါလာ၏။

ထိုသူများမှာ ဗိသုကာ ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထန်ထျန်းဆီက သတင်းရသည်နှင့် မော့ကျွင်းသည် သူ၏ မိသားစုအတွင်းမှ ဗိသုကာ ပညာရှင်များကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ထုတ်လာခဲ့သလို လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကိုလည်း အကုန် အဆင်သင့် ပြင်ထားပေး၏။

ထန်ထျန်းအတွက် လူထပ်ရှာစရာ မလိုတော့ပေ။

ဤသည်မှာ အဆက်အသွယ် ကောင်းခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးပင်။

လမ်းတွင် မိုကျွင်းက ထန်ထျန်းကို အခြေစိုက်စခန်း တည်ဆောက်မည့် လုပ်ငန်းစဉ်များအကြောင်း ရှင်းပြသည်။

"ငါတို့ အရင်ဆုံး ကျားရှီခန်းမ မှာ စာရင်းသွင်း ရမယ်။"

"ပြီးရင် ငှားရမ်းထားတဲ့ မြေစာချုပ်ကို ယူပြီး ကျားရှီခန်းမ တာဝန်ခံနဲ့အတူ သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာကို သွားပြီးမှ တည်ဆောက်ရမှာ။"

"တည်ဆောက်ပြီးသွားရင် တာဝန်ခံက စစ်ဆေးမယ်၊ ဘာမှ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်တာ မရှိဘူးဆိုရင် အဆင်ပြေပြီ"

မော့ကျွင်းက ပြောသည်။

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ကျင့်ကြံခြင်း ကမ္ဘာတွင် လုပ်ငန်းစဉ်များမှာ အလွန် ရိုးရှင်းလှပေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် က ကြည့်နေသည် မဟုတ်လား၊ တစ်ခုခု အကောက်ကြံ တာ ရှိခဲ့လျှင် သူက တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။

"တည်ဆောက်ပြီးတာနဲ့ အဲဒီ ဆရာ တွေကို ဖိတ်ခေါ်ဖို့ ပြင်ဆင်ရမယ်"

ထန်ထျန်းက ပြော သည်။

သူတို့အား ကြိုတင် ဝင်လာခိုင်းခြင်းမှာ တစ်ခုက နေရာနှင့် ရင်းနှီးစေရန် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်ရန် ဖြစ်၏။

ထျန်းရှထုန် ကုန်သည်အသင်း၏ ပထမဆုံး ထုတ်ကုန် မှာ ဝိညာဉ်စုစည်းပုတီးစေ့ နှင့် အင်မော်တယ် ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ အပြင် ထိုဆရာ များပေါ်တွင်လည်း မူတည်နေပေသည်။

သို့သော် မိုကျွင်းက "အင်း..."

"ငါ့အကြံပေးချက်ကတော့ အခုပဲ သူတို့ကို ခေါ်လိုက်ဖို့ပဲ"

ထန်ထျန်း အနည်းငယ် မှင်သက်သွားကာ "ဘာဖြစ်လို့လဲ"

မိုကျွင်းက ပြုံးလျက် "ဒီလိုရှိတယ်..."

" မင်းရဲ့ အနောက်မှာ အရှင်ချီ ရှိနေတော့ မင်း သတိမထားမိတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

" ဒါပေမဲ့ ဆရာ အားလုံးနီးပါးက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိကြတယ်၊ သူတော်စင် ဆရာကြီး တွေဆိုရင် ပိုတောင် ဆိုးသေးတယ်။"

"သူတို့က သူတို့ရဲ့ အနာဂတ် တိုးတက်မှုကို အတော်လေး ဂရုစိုက်ကြတယ်၊ ဘယ်သူမှ သာမန် ကုန်သည်အသင်း သေးသေးလေးမှာ မနေချင်ကြဘူး။"

"ဒီတစ်ခေါက် ကုန်သည်အသင်း တည်ဆောက်တဲ့နေရာကို သူတို့အားလုံးကို ခေါ်လိုက်တာက တစ်ချက်က သူတို့ကို အလေးထားတယ်ဆိုတာ ပြတာဖြစ်သလို နောက်တစ်ချက်က သူတို့ကို စိတ်အေးသွားအောင် လုပ်တာပဲ။"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီနေရာက ရွှမ်ယွင်မျှော်စင် နဲ့ ကပ်လျက် နေရာပဲလေ၊ ထျန်းဖူနန်းတော် တစ်ခုလုံးမှာ တစ်ခုတည်းသော နေရာပဲ"

ထန်ထျန်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွား၏။

အမှန်ပင် လိုအပ်လှပေသည်။

ထို့နောက် သူက သူတော်စင် ဆရာကြီး နှင့် ဆရာ အားလုံးကို ချက်ချင်း ဆက်သွယ်လိုက်ကာ ကျားရှီခန်းမ တွင် ဆုံကြရန် ချိန်းဆိုလိုက်တော့သည်။

အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ထန်ထျန်းနှင့် မိုကျွင်းတို့က ဗိသုကာ ပညာရှင်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကျားရှီခန်းမ တည်ရှိရာ ကျွန်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

သူတို့ နှစ်ဦးလုံးမှာ အရှိန်အဝါကြီးမားသူများ ဖြစ်သဖြင့် ရောက်ရှိလာသည်နှင့် လူအများ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

"ဟေး... ထန်ထျန်း ပြန်လာပြန်ပြီ၊ မိုမိသားစုက မိုကျွင်းလည်း ပါလာတယ်"

"သူတို့နောက်က လူတွေက ဗိသုကာ ပညာရှင်တွေနဲ့ တူတယ်နော်"

"ဗိသုကာ ပညာရှင်တွေ ဟုတ်လား... အားပါးပါး ထန်ထျန်းက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကုန်သည်အသင်းကို တည်ဆောက်တော့မှာလား"

လူများမှာ ချက်ချင်းပင် ဆူညံသွားတော့သည်။

အခုတလော လူတွေ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆွေးနွေးနေကြသည့် ခေါင်းစဉ်မှာ ထန်ထျန်း၏ ကုန်သည်အသင်းက ဘယ်နေရာမှာ ဖြစ်မလဲ ဆိုသည့် ကိစ္စပင် ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ ကုန်သွယ်ရေးလောက၏ အနာဂတ် လှုပ်ရှားမှုကိုပါ သက်ရောက်နိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ထန်ထျန်း၏ နောက်ကွယ်မှ ဗိသုကာ ပညာရှင်များကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူအများ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြခြင်း ဖြစ်၏။

"သူတို့ ကျားရှီခန်းမ ကို လာတာဆိုတော့ စာရင်းသွင်း ဖို့ ဖြစ်မှာ သေချာတယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါ ခုနကတောင် သူတော်စင်ဆရာကြီး အချို့ရဲ့ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသေးတယ်"

"သွားမယ်၊ မြန်မြန် လိုက်သွားကြစို့၊ ထန်ထျန်းက ဘယ်နေရာကို ရွေးမလဲဆိုတာ ငါ ပထမဆုံး သိချင်တယ်"

ကုန်သွယ်ရေးလောကမှ လူအများအပြားမှာ စတင် လှုပ်ရှားလာကြတော့သည်။

သူတို့က ထန်ထျန်းတို့ အုပ်စုနောက်သို့ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ လိုက်ပါလာကြကာ ကျားရှီခန်းမ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ထန်ထျန်းလည်း သူတို့ လိုက်လာသည်ကို သတိထားမိသော်လည်း ဂရုမစိုက်ပေ။

ဤသည်မှာ ဖုံးကွယ်ထားရမည့် လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်ပေ။

စီးပွားရေး လုပ်သည်မှာ လူများလေ ပိုကောင်းလေ မဟုတ်လား။

ခေတ္တမျှကြာပြီးနောက် သူနှင့် မိုကျွင်းတို့က ကျားရှီခန်းမ အတွင်းသို့ အတူ ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။