အခန်း (၂၆၉-၂၇၀)

အခန်း (၂၆၉) - အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်သို့ တိုးတက်ခြင်းနှင့် ယွန်လိုင်းအရှင်သခင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခြင်း (အပိုင်း ၂)

အကယ်၍ သင်သည် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်အတွက် လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များကို ဝယ်ယူလိုပါက ယွန်လိုင်းမြို့မှ ထွက်ခွာ၍ ပိုမိုတည်ငြိမ်ပြီး ဘေးကင်းသော အခြားသော မသေမျိုးမြို့တော် တစ်ခုသို့ သွားရောက်ရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

"အခြား မသေမျိုးမြို့တော် တစ်ခုကို သွားရမယ် ဟုတ်လား..."

"ဒါပေမဲ့ ငါ ဘယ်ကို သွားနိုင်မှာလဲ"

ကျန်းဖန်သည် အနည်းငယ် အခက်တွေ့နေမိသည်။ မည်သို့ဆိုစေ သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်း ဆိုသည်မှာ ဤမျှသာ ကျယ်ဝန်းပြီး၊ ရွှေအမြုတေ အဆင့်ရှိသော မသေမျိုးမြို့တော် အရေအတွက်မှာလည်း အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။ လက်ရှိတွင် သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းသည် အသစ်တဖန် ပြန်လည်ဖွံ့ဖြိုးစ နယ်မြေများထဲတွင်သာ ပါဝင်နေသေးသည်။

လူသားကျင့်ကြံသူများ နေထိုင်ရန်နှင့် ကျင့်ကြံရန် သင့်တော်သော နေရာများမှာ များများစားစား မရှိပေ။ နေရာအတော်များများမှာ အမှန်တကယ်တော့ မိစ္ဆာသားရဲများ၏ နယ်မြေများသာ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ သူသာ ပိုမိုကောင်းမွန်သော မသေမျိုးမြို့တော် တစ်ခုကို ရှာဖွေလိုပါက၊ သူသည် သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းမှ ထွက်ခွာသွားရပေလိမ့်မည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... ဒီလို သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စတွေကို လောလောဆယ် တွေးမနေတော့ဘူး"

"အရေးကြီးဆုံးက ကျင့်ကြံခြင်းပဲ၊ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်စဉ် တိုးတက်ဖို့ပဲ"

"ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်ကသာ လုံလောက်အောင် အားကောင်းနေမယ်ဆိုရင်၊ ကမ္ဘာကြီးက ကျယ်ပြောလှတာပဲ၊ ငါ သွားလို့မရတဲ့နေရာ ဘယ်မှာ ရှိမှာလဲ"

"နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ရောက်ပြီးနောက် ဒုတိယမြောက် အင်းစာလုံးကို ရေးထွင်းဖို့ပဲ"

ကျန်းဖန်သည် နက်နဲစွာ စဉ်းစားခန်း ဝင်လိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူ၏ ရင်ထဲ၌ အဖြေမှာ ရှိပြီးသားပင် ဖြစ်သည်။ သူ့အတွက် ယခုအချိန်တွင် တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများ ဖြစ်သည့် ကောင်းကင်မိုးကြိုးအင်း နှင့် ကြာညိုမြေကမ္ဘာ မီးလျှံအင်းတို့မှာ လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ပိုမို၍ အထောက်အကူပြုမည့် နည်းလမ်းများကိုသာ လိုလားနေမိသည်။

ဥပမာအားဖြင့် လွန်ခဲ့သော တစ်ခေါက်က သူ အသုံးပြုခဲ့သည့် စိတ်ညို့အင်းကဲ့သို့မျိုးပင်။ ဤအင်းကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် ရန်သူ၏ စိတ်အာရုံကို ရှုပ်ထွေးသွားစေနိုင်သလို၊ တစ်ဖက်လူ မသိလိုက်ဘဲ သတင်းအချက်အလက်များကို ပေါက်ကြားသွားအောင်လည်း လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

၎င်းကို ရန်သူအား မူးဝေသွားစေရန် အတွက် ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းတစ်ခု အဖြစ်ပင် အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်များသည် များလေလေ ပိုကောင်းလေလေဟု ဆိုရပေမည်။

ထို့ပြင် ဝိညာဉ်အမျိုးအစား အင်းစာလုံးများကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ခြင်းက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးတက်မှုကိုလည်း အထောက်အကူ ဖြစ်စေသည်။ ဤအချက် နှစ်ခုမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် အကျိုးပြုနေကြခြင်းပင်။

ဝုန်း…

ဤသည်ကို တွေးတောရင်း ကျန်းဖန်သည် တွေဝေမနေတော့ဘဲ သူ၏ ကံကောင်းခြင်းအမှတ် ငါးထောင် (၅,၀၀၀) ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် 'ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း' အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သူ၏ 'မိန်' နှင့် 'ချီပင်လယ်' နက်ရှိုင်းသော နေရာရှိ မူလအင်းစာလုံးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေတော့သည်။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာလည်း မူလအင်းစာလုံး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စိတ်ညို့အင်း၏ ပုံရိပ်များအဖြစ် စတင်၍ ငွေ့ရည်ဖွဲ့ကာ ပုံဖော်လာကြသည်။

မည်သို့ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်အမျိုးအစား အင်းတစ်ချပ် ဖြစ်သဖြင့် အင်းကွက်များမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးလှသည်။ အနည်းငယ်မျှ မှားယွင်းသွားပါက ကျရှုံးသွားနိုင်သလို၊ မိမိကိုယ်ကိုယ်ပင် ပြန်လည် ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

သို့သော် ကံကောင်းခြင်း အမှတ်များ၏ အကူအညီဖြင့် သူသည် "ကောင်းကင်နှင့် လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်း" အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့် မည်သည့် အမှားအယွင်းမျှ မရှိခဲ့ပေ။ မည်မျှအထိ အချိန်ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ညို့အင်း ၏ ပုံရိပ်များသည် မူလအင်းစာလုံး ပေါ်၌ ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ချေပြီ။

စိတ်ညို့အင်း - အောင်မြင်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ကျန်းဖန်သည် စိတ်ညို့အင်းကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်သွားခဲ့ပြီး၊ ဤအင်းသည် သူ၏ အသက်သွေးကြောအင်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ကာ ဗီဇဗီဇအရ တတ်မြောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ဤအင်းကို အသာအယာ နှိုးဆွလိုက်ရုံဖြင့် ဆွဲဆောင်ညို့ယူနိုင်သော စွမ်းအားများကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး၊ ရန်သူများကို သူတို့ ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိလိုက်ရဘဲ 'စိတ်ညို့ခြင်း' ခံရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားစေနိုင်သည်။ ရန်သူများသည် သူတို့၏ အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်များကိုပင် မသိလိုက်ဘဲ ထုတ်ဖော်ပြောပြမိကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ၎င်းမှာ 'အစပြုအဆင့်' ၌သာ ရှိသေးသည်။ ထို့ကြောင့် မိမိထက် ကျင့်စဉ်အဆင့် နိမ့်ပါးသူများကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ အလွန် လွယ်ကူလှသည်။ အကယ်၍ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက ထိရောက်မှုမှာ ဤမျှအထိ ကောင်းမွန်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"စိတ်ညို့အင်း ဆိုတာ... တစ်ဖက်က ကြည့်ရင်တော့ စိတ်ညို့တတ်တဲ့ စွမ်းရည်တစ်မျိုးလို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့"

"အကယ်၍ ငါသာ သူ့ကို 'ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်' အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ရင်၊ ငါ အလိုရှိတဲ့သူကို စိတ်ကြိုက် စိတ်ညို့လို့ ရသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ကျန်းဖန်သည် မျက်တောင် ခတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက ဂျပန်အနုပညာ အက်ရှင်ရုပ်ရှင်များစွာကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်မိသည်။ ထိုရုပ်ရှင်များထဲတွင် အမျိုးသားဇာတ်ဆောင် အတော်များများသည် စိတ်ညို့ခြင်း စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး သူတို့ အလိုရှိသမျှကို လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။ မမျှော်လင့်ဘဲ ယခုအခါ သူသည်လည်း ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်သွားခဲ့ချေပြီ။

အကယ်၍ သူသာ အလိုရှိခဲ့လျှင်၊ ဤစွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ ကျင့်စဉ်လောကရှိ လှပသော အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူပေါင်းများစွာကို စိတ်ညို့လိုက်လို့ ရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဟမ်း... ဟမ်း... အဲဒါကတော့ ပါရမီကို ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ စွမ်းအားကိုသာ ထုတ်ပြလိုက်မည်ဆိုပါက မောင်းမမိဿံ သုံးထောင်လောက် ထားရန်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။

မရေမတွက်နိုင်သော အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများသည် သူ၏ မောင်းမများ ဖြစ်လာရန် ဆန္ဒရှိနေကြမည်ဖြစ်ရာ၊ ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုနေရန် အဘယ်ကြောင့် လိုအပ်ပါမည်နည်း။

ဝုန်း…

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းဖန်သည် သူ၏ အခြေအနေပြ မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

[ အမည် - ကျန်းဖန် ]

[ ကံကြမ္မာဇာတာ - ကောင်းကင်နှင့်အမျှ ကံကောင်းခြင်းများ၊ ဘေးဒုက္ခကြီးများကို ကျော်လွန်ရှင်သန်ပြီးနောက် ကြီးမားသော ကောင်းချီးများ ရရှိခြင်း ]

[ သက်တမ်း - ၈၀၀ နှစ် ]

[ ဝိညာဉ်အမြစ် - မြေကမ္ဘာ ဝိညာဉ်အမြစ် ]

[ ကံကောင်းခြင်းအမှတ် - ၁၅,၀၀၀ အမှတ် ]

[ ပိုင်ဆိုင်မှု - ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀၀,၀၀၀ ]

[ ကျင့်စဉ် (၁) - မြွေပျံကျင့်စဉ်၊ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အခန်းကဏ္ဍ (အဆင့် ၂ အစောပိုင်း) ]

[ ကျင့်စဉ် (၂) - ဓာတ်ကြီးငါးပါး အင်းကျမ်း၊ ဒုတိယအဆင့် ]

[ သွေးသားတော်ဝင်စွမ်းရည် - ဧကရာဇ်အကြည့်၊ လက်ဝါးလေပြေ ]

[ အသက်သွေးကြောအင်းများ - ကြာညိုမြေကမ္ဘာမီးလျှံအင်း (ကျွမ်းကျင်)၊ ယင်ယန်မန်ဒါရင်ဘဲ ရုပ်သေးအင်း (ကျွမ်းကျင်)၊ နိမိတ်ဖတ်အင်း (ကျွမ်းကျင်)၊ ဝိညာဉ်တုန်ဟိန်းအင်း (ကျွမ်းကျင်)၊ ကောင်းကင်မိုးကြိုးအင်း (အစပြု)၊ စိတ်ညို့အင်း (အစပြု) ]

[ ကျင့်စဉ်အဆင့် - အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဒုတိယအဆင့် (၁%) ]

[ အတတ်ပညာ - အဆင့် (၂) အနိမ့်စား အင်းဆရာ (၃၀%) ]

ထင်ရှားသည်မှာ ယခင်ကထက် သူ၏ စွမ်းရည်များမှာ ကဏ္ဍအသီးသီးတွင် တိုးတက်လာခဲ့ချေပြီ။ ဤသုံးလတာ ကာလပတ်လုံး နေ့မနား ညမနား ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သမျှမှာ နောက်ဆုံးတွင် အရာထင်လာခဲ့ခြင်းပင်။

ရွှစ်…

သူ၏ ကျင့်စဉ်ကို အနည်းငယ် ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျန်းဖန်သည် ကျင့်ကြံရာ အခန်းအတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

"လင်တော်မောင်..."

"ယောကျာ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်က နောက်တစ်ဆင့် ထပ်ပြီး တက်သွားပြန်ပြီ ထင်တယ်"

စုဝေဝေသည် ကျန်းဖန် အခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ယခင်ကထက် သိသိသာသာ အားကောင်းလာကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သံသယဖြစ်စရာမလိုပါ။ သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ နောက်ထပ် တိုးတက်မှုတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ချေပြီ။

သေချာသည်မှာ သူမသည်လည်း ဤကာလအတွင်း၌ ကြိုးစားအားထုတ်နေခဲ့ခြင်းပင်။ ကျန်းဖန်နှင့်အတူ ကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်နေခြင်းအပြင်၊ သူမသည် ဝိညာဉ်အရည် အမြောက်အမြားကိုလည်း ရရှိထားခဲ့သဖြင့် သူမ၏ ကျင့်စဉ်မှာ 'ချီ' ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် (၇) သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ ခင်ပွန်းကို မမှီနိုင်သေးသော်လည်း၊ အခြားသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ သူမ၏ အမြန်နှုန်းမှာ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်လှပေသည်။

ထို့ပြင် ကျန်းဖန်ထံ၌ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံး ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။ အကယ်၍ သူမသာ 'ချီ' ကျင့်ကြံခြင်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဆိုပါက အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ ပြဿနာရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဟုတ်တယ်... ငါ တိုးတက်မှုနည်းနည်း ရခဲ့တယ်။ အခု ငါ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဒုတိယအဆင့် ကို ရောက်သွားပြီ" ဟု ကျန်းဖန်က နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ..."

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စုဝေဝေသည် သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းလေးများကို ဝိုင်းစက်သွားအောင် ဖွင့်လျက် ကျန်းဖန်ကို အားကျလေးစားစွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမ ကြားဖူးသလောက်ဆိုလျှင် အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်၌ ကျင့်ကြံရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် အဆင့်တစ်ခု တက်လှမ်းရန်အတွက် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်တတ်သည်။ သို့သော် သူမ၏ ခင်ပွန်းမှာမူ လအနည်းငယ် အတွင်းမှာတင် ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။ ကောင်းကင်ဘုံ ဝိညာဉ်အမြစ် ပိုင်ရှင်များပင်လျှင် ဤမျှအမြန်နှုန်းမျိုးသာ ရှိပေလိမ့်မည်။ သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် တကယ့်ကို ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

"ဟားဟား... အဲဒါက ငါ့ရဲ့ ဆေးလုံးတွေကြောင့် ဖြစ်ရတာပါ။ ငါသာ မရှိရင် ဒီကောင်လေးက အခုထိ ပထမအဆင့်မှာပဲ ရှိနေဦးမှာ" ဟု သောင်းပြောင်းလဲခြင်း ဆေးပေါင်းဖိုကြီးက ကျန်းဖန်၏ ကိုယ်တွင်းမှနေ၍ တတွတ်တွတ် ငြည်းတွားနေတော့သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် ကျန်းဖန်၏ ဝိညာဉ်အာရုံသို့သာ အသံပို့ခြင်းဖြစ်ပြီး အပြင်သို့ အသံထွက်မလာစေခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ ၎င်း၏ သေးငယ်သော အကြံအစည်တစ်ခုပင်။ "ငိုတတ်တဲ့ကလေးက နို့ပိုရတယ်" ဆိုသည့်အတိုင်း၊ ၎င်းသာ အခုလိုမျိုး မပြောခဲ့လျှင် ဤကောင်လေးက ၎င်း၏ ကူညီမှုများအား မေ့သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝုန်း…

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းဖန် တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်ပြောရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် ယွန်လိုင်းမြို့တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး၊ အားကောင်းလှသော စွမ်းအားလှိုင်းကြီးတစ်ခုမှာ မြို့တစ်ပြင်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ"

ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်မိကြပြီး တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်ကြသည်။

ရန်သူက ယွန်လိုင်းမြို့ကို ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်နေတာလား။ ဒါပေမဲ့ အရင်ကလည်း ရွှေအမြုတေ အရှင်သခင် တစ်ဦး တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတာပဲ၊ ဒုတိယအကြိမ် ထပ်ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်လောက်ပါဘူး။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားကြတော့၏။

မကြာမီမှာပင် ကျန်းဖန်သည် သတင်းများကို လျင်မြန်စွာ စုံစမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုတုန်ခါမှုမှာ ဘာကြောင့် ဖြစ်ရသနည်းဆိုသည်ကို သိရှိသွားခဲ့သည်။

"ဟားဟား... မြို့တော်ဝန် ပြန်ရောက်လာပြီဟေ့"

"မြို့တော်ဝန်က သန္ဓေတည်ဝိညာဉ် ဂူဗိမာန်ထဲမှာ သေမသွားခဲ့ဘူးပဲ"

ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားမှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်ပင် ကျနေကြပြီး ဤသတင်းကို နေရာအနှံ့ ဖြန့်ဝေနေကြသည်။ ထိုရုတ်တရက် တုန်ခါမှုမှာ ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ယွန်လိုင်းအရှင်သခင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ယွန်လိုင်းအရှင်သခင်သည် ယွန်လိုင်းမြို့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အလျင်အမြန် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပုံရသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ... ဒါက တကယ်လား၊ အတုလား။ သူက ဂူဗိမာန်ထဲမှာ ပိတ်မိနေတာဆို၊ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မရှိဘူးဆိုပြီး ပြောနေကြတာ မဟုတ်လား။ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက်ကြီး ပြန်ရောက်လာရတာလဲ" ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကြားရသလောက်ဆိုရင် အဲဒီဂူဗိမာန်ထဲက အဆင့် (၄) အစီအရင်က ဟောင်းနွမ်းနေပြီဖြစ်လို့ အရင်ကလို စွမ်းအား မရှိတော့ဘူးတဲ့။ ပြီးတော့ အဲဒီမှာ အစီအရင် အတတ်ပညာကို ကျွမ်းကျင်တဲ့ ရွှေအမြုတေ အရှင်သခင် အချို့လည်း ပါသွားတာကိုး။ သူတို့တွေ အစီအရင်ထဲမှာ ပိတ်မိနေခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့၊ အခက်အခဲများစွာကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုတွေ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးနောက်မှာတော့ ယွန်လိုင်းအရှင်သခင်နဲ့ အခြားသူတွေဟာ ဂူဗိမာန်ထဲကနေ လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့ကြတာပေါ့"

"ဒါကတော့ တကယ့်ကို သတင်းကောင်းပဲဗျာ။ မြို့တော်ဝန် ပြန်ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ ယွန်လိုင်းမြို့က လုံးဝ ဘေးကင်းသွားပြီပေါ့။ ဖေးလျန်အရှင်သခင်များ လာရဲသေးမလား ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

"ဟဲဟဲ... ဒါပေမဲ့ ငါ သိထားသလောက်ဆိုရင်တော့၊ ယွန်လိုင်းအရှင်သခင် အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ သူ တော်တော်လေးကို ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရထားတယ်တဲ့။ သူ ပြန်လည် သက်သာလာနိုင်မလားဆိုတာတော့ မသေချာဘူး"

"ဟုတ်တယ်... အကယ်၍ သူသာ ဒဏ်ရာတွေကြောင့် ကျဆုံးသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ယွန်လိုင်းမြို့ရဲ့ အခြေအနေကတော့ အန္တရာယ်ရှိနေဦးမှာပဲ"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... လောလောဆယ်မှာတော့ ယွန်လိုင်းမြို့က သေချာပေါက် ဘေးကင်းသွားပြီပဲ"

ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားမှာ ဤသတင်းကြောင့် ဆူညံစွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။ ဤထိတ်လန့်စရာ သတင်းကောင်းသည် ယွန်လိုင်းမြို့တစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး၊ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ ပေါင်းများစွာကို စိတ်အေးသွားစေခဲ့သည်။

ဝုန်း…

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းဖန်၏ 'မိန်' နှင့် 'ချီပင်လယ်' နက်ရှိုင်းသော နေရာရှိ နိမိတ်ဖတ်အင်း သည် စတင်၍ တုန်ခါလာပြန်သည်။ သတင်းစကား တစ်ခုသည် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာခဲ့သည်။

"အုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်ပြီးပြီ။ နောက်ထပ် ကံကြမ္မာ၏ လမ်းဆုံလမ်းခွသို့ ရောက်ရှိချိန်၌ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရှေ့ဆက်တိုးမလား သို့မဟုတ် လမ်းခုလတ်၌ ပျက်စီးသွားမလား ဆိုသည်မှာ သင့်၏ နှလုံးသားအပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။"

…..

အခန်း (၂၇၀) - နိမိတ်ဆိုးနှင့် ယွန်လိုင်းမြို့မှ ထွက်ပြေးခြင်း။

"ဘာ..."

ဤသတင်းစကားကို အာရုံခံမိလိုက်သောအခါ ကျန်းဖန်၏ မျက်ဝန်းများ အတွင်း၌ ထူးခြားသော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ယွန်လိုင်းအရှင်သခင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့်အတူ၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာအတွက်လည်း နောက်ထပ် ရွေးချယ်မှုတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

အမှန်စင်စစ် သာမန်လူသားများ အတွက် ရွေးချယ်မှုဆိုသည်မှာ တကယ့်ကို အရေးကြီးလှပေသည်။ အထူးသဖြင့် ဘဝလမ်းခရီး၌ပေါ့။ အရာအားလုံးသည် အဆင်ပြေချောမွေ့နေပြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အောင်မြင်တော့မည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသော်လည်း၊ တစ်ချက်ကလေး မှားယွင်းသော ရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်မိလိုက်သည်နှင့် နောက်တစ်လှမ်းတွင် ချောက်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားကာ ဘယ်တော့မှ ပြန်မထူနိုင်တော့သည့် အထိ ဖြစ်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

၎င်းသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက အိမ်ခြံမြေ သူဌေးကြီးများကဲ့သို့ပင်။ သူတို့သည် ဘဝ၏ ပထမတစ်ဝက်တွင် အတိုင်းအဆမဲ့သော ဂုဏ်ကျက်သရေများဖြင့် နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး၊ ကြီးမားသော ကြွယ်ဝမှုများကို ရရှိကာ ငွေကြေးလွတ်လပ်ခွင့်များကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် မူဝါဒများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသောအခါတွင်မူ သူတို့သည် အကြွေးနွံအတွင်း နစ်မွန်းသွားကြရပြီး၊ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ဒေဝါလီခံရကာ နောက်ဆုံး၌ ထောင်နန်းစံရသည့်အထိ ဖြစ်သွားခဲ့ကြရရှာသည်။ ထိုအပြောင်းအလဲများမှာ နှစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာတင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူများထဲမှ အနည်းငယ်သော သူများသာလျှင် ကောင်းမွန်သော ဇာတ်သိမ်းကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

ကျင့်စဉ်လောက၌လည်း ဤသဘောတရားပင် ဖြစ်သည်။ သာမန် လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် အမြဲတမ်း မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုများကို ပြုလုပ်နိုင်မှသာ မြင့်မားသော နေရာသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ကံတရား၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ယခုအခါ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဒုတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေပြီ ဆိုသော်လည်း ဤအခြေအနေကို သာယာမနေသင့်ပေ။

သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော 'ချီ' ကျင့်ကြံသူများ၏ အထက်တွင် ရှိနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ရက်စက်လှသော ကျင့်စဉ်လောကကြီး အတွင်း၌မူ ၎င်းမှာ ဘာများ အရေးပါလှပါသနည်း။ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုလောက် မှားယွင်းသွားသည်နှင့် သေဆုံးသွားနိုင်သလို၊ သူ၏ ကျင့်စဉ်လမ်းခရီးလည်း နိဂုံးချုပ်သွားနိုင်ပေသည်။

မည်သို့ဖြစ်စေ သန္ဓေတည်ဝိညာဉ်ရှင်များပင် သေဆုံးနိုင်သေးသည်ဖြစ်ရာ၊ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူလေးဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် အရေးမပါလှပေ။

ဝုန်း…

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းဖန်၏ ကိုယ်တွင်းရှိ နိမိတ်ဖတ်အင်းသည် အဆက်မပြတ် တုန်ခါလာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။ ကျန်းဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကံကောင်းခြင်း အရှိန်အဝါများသည် အင်းအတွင်းသို့ စမ်းချောင်းလေးများအလား စီးဝင်သွားပြီး၊ အင်း၏ မယုံနိုင်စရာကောင်းသော စွမ်းအားများကို နှိုးဆွလိုက်ကာ ကံကြမ္မာ၏ မြူနှင်းများကို ဖောက်ထွင်း၍ မြင်နိုင်စေခဲ့သည်။

"ယွန်လိုင်းမြို့၌ ဆက်လက်နေထိုင်ခြင်း - ဘေးဒုက္ခကြီး ဆိုက်ရောက်လိမ့်မည်။"

"ပီကျားတောင်သို့ ချက်ချင်း ဦးတည်ခြင်း - ကံကောင်းခြင်း ရှိလိမ့်မည်။"

ဤသတင်းစကားကို အာရုံခံမိလိုက်သောအခါ ကျန်းဖန်သည် သူ၏ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်မိသည်။

မည်သို့ဆိုစေ ဤအင်းမှာ ကျွမ်းကျင်အဆင့်၌သာ ရှိနေသေးသဖြင့် ရရှိသော သတင်းအချက်အလက်မှာ များများစားစား မရှိလှပေ။ သို့သော် လက်တွေ့အခြေအနေနှင့် ပေါင်းစပ်ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်မူ ၎င်းမှာ လက်ရှိ အခြေအနေကို မှန်ကန်စွာ ဟောကိန်း ထုတ်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ... ယွန်လိုင်းအရှင်သခင်က မြို့ထဲကို ပြန်လာပြီး မြို့တော်ကို စောင့်ရှောက်နေပြီဆိုမှတော့ ယွန်လိုင်းမြို့က တောင်ကြီးတစ်တောင်လို ခိုင်မာတည်ငြိမ်နေသင့်တာပေါ့။ ဒါကို ဘာဖြစ်လို့ ဘေးဒုက္ခကြီး ဆိုက်ရောက်မယ့် နိမိတ်တွေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ"

"ဒါဆိုရင် ဒီဘေးဒုက္ခကြီးက ယွန်လိုင်းအရှင်သခင် ကိုယ်တိုင် ယူဆောင်လာတာများလား"

ဤကဲ့သို့သော ခန့်မှန်းချက်မှာ ကျန်းဖန်၏ ရင်ထဲ၌ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ၎င်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ မူလက ယွန်လိုင်းမြို့သည် ဘေးကင်းငြိမ်သက်နေခဲ့သော်လည်း၊ ယွန်လိုင်းအရှင်သခင် ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဘေးဒုက္ခများ ဝန်းရံသွားခြင်းမှာ မြို့တော်ဝန် ယူဆောင်လာသော အန္တရာယ် ဖြစ်နိုင်ချေ များနေပေသည်။

"တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင်တော့ ယွန်လိုင်းအရှင်သခင်က ဂူဗိမာန်ထဲကနေ လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ အခြေအနေက သိပ်မကောင်းလှဘူးပေါ့။ သူက ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရထားတာကြောင့် တခြား ရွှေအမြုတေ အရှင်သခင်တွေရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားတာလား"

"မဟုတ်ဘူး... ဖြစ်နိုင်တာက အခြေအနေက ဒီထက်ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးနေတာလား။ ပိုပြီး ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိတာက ယွန်လိုင်းအရှင်သခင်က အဲဒီဂူဗိမာန်ထဲကနေ အဖိုးတန် ရတနာတစ်ခုခု ရလာခဲ့ပြီး၊ အဲဒါကို တခြားသူတွေ သိသွားတာကြောင့် ဘေးဒုက္ခတွေ ဖိတ်ခေါ်မိသလို ဖြစ်သွားတာလား"

"ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ အဲဒီလိုသာ ဆိုရင် ယွန်လိုင်းအရှင်သခင်က ဘာလို့ ထွက်မပြေးတာလဲ။ ရတနာကို ယူပြီး ဝေးရာကို ပြေးလိုက်ရင် ဘယ်သူမှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်တာက သူက ရန်သူတွေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံထားရပြီးသားဖြစ်လို့ မလွတ်နိုင်တော့တာကို သိသွားတာကြောင့် မြို့ကို ပြန်လာပြီး အဆင့် (၃) အစီအရင်ရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ တခြား ရွှေအမြုတေ အရှင်သခင်တွေကို ခုခံဖို့ ကြိုးစားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးလေး တစ်ခုကို သူ မျှော်လင့်နေတာပေါ့"

"ဒါဆိုရင်တော့ ယွန်လိုင်းမြို့က မကြာခင်မှာ စစ်တလင်းကြီး ဖြစ်တော့မှာပဲ။ ဒီမှာ ဆက်နေတာက သေတွင်းထဲ ဆင်းနေတာနဲ့ အတူတူပဲ"

ကျန်းဖန်၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်သွားပြီး အတွေးပေါင်းစုံမှာ သူ၏ ရင်ထဲ၌ စီးဆင်းနေတော့သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ခန့်မှန်းချက်များသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ အမှန်တရားနှင့်လည်း သိပ်ဝေးလှမည် မဟုတ်ပေ။

ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် မူလက အလွန် ဘေးကင်းလှသော ယွန်လိုင်းမြို့သည် ယခုအခါ သေမင်းတမန်နေရာ ဖြစ်သွားခဲ့ချေပြီ။ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံရန် သူ စိတ်ကူးထားသမျှမှာလည်း အိမ်မက်တစ်ခုလို ဖြစ်သွားရခဲ့ပြီ။ ယခုချက်ချင်းသာ မထွက်ပြေးပါက သူသည် ယွန်လိုင်းအရှင်သခင်နှင့်အတူ အသတ်ခံရပေလိမ့်မည်။

"ပီကျားတောင်ကို သွားရမယ် ဟုတ်လား"

ကျန်းဖန်သည် ဒုတိယမြောက် သတင်းစကားကို ကြည့်လိုက်သည်။ ယွန်လိုင်းမြို့မှာ အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပထဝီဝင် အနေအထားကိုမူ သူ ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ပီကျားတောင် ဆိုသည်မှာ ယွန်လိုင်းမြို့၏ အရှေ့မြောက်ဘက် မိုင် ၁၀၀ ကျော် အကွာတွင် ရှိသော တောင်ကြီးတစ်တောင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စုတ်တံတင်သည့် ခုံနှင့် တူသောကြောင့် ထိုသို့ အမည်တွင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ သာမန်တောင်ကြီး တစ်တောင်သာ ဖြစ်နေသဖြင့် နိမိတ်ဖတ်အင်းက ဘာကြောင့် အဲ့ဒီကို သွားခိုင်းသလဲဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ နိမိတ်ဖတ်အင်း ၏ လမ်းညွှန်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ပီကျားတောင်သို့ ရောက်သွားမှသာ အဖြေပေါ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို တွေးတောရင်း ကျန်းဖန်က စုဝေဝေကို ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဝေဝေ... ယွန်လိုင်းမြို့က အခု ဘေးမကင်းတော့ဘူး။ ငါတို့ ပစ္စည်းတွေ သိမ်းပြီး အခုချက်ချင်း ထွက်သွားကြရအောင်။"

"ဘာ..."

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စုဝေဝေ၏ လှပသော မျက်ဝန်းလေးများမှာ ဝိုင်းစက်သွားခဲ့သည်။ သူမခင်ပွန်းက ဘာဖြစ်လို့ ဤကဲ့သို့သော ရွေးချယ်မှုမျိုးကို ရုတ်တရက် ပြုလုပ်ရသနည်းဆိုသည်ကို သူမ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"လင်တော်မောင်... ဘာတွေ ဖြစ်လို့လဲဟင်။ ယွန်လိုင်းမြို့က ဘာလို့ ဘေးမကင်းတော့တာလဲ"

သူမခင်ပွန်းသည် အန္တရာယ်ကို ကြိုတင် ရိပ်မိသောကြောင့်သာ ထွက်ပြေးရန် ပြောခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ သိနေပါသည်။

"ဟုတ်တယ်..." ကျန်းဖန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ထဲက ခန့်မှန်းချက်များကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ယောကျာ်း ပြောချင်တာက မြို့တော်ဝန် ပြန်လာတာက သတင်းကောင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဘေးဒုက္ခတွေကိုပါ သယ်လာတာလို့ ဆိုလိုတာလား" စုဝေဝေမှာ များစွာ အံ့သြသွားခဲ့သည်။ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းနေသော်လည်း သေချာစဉ်းစားကြည့်လျှင်မူ ၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ဖြစ်စေ သားရဲတစ်သောင်းတောင်တန်းကြီးမှာ လက်ရှိတွင် ရှုပ်ထွေးလွန်းနေသည် မဟုတ်ပါလား။ ရွှေအမြုတေ အရှင်သခင်တစ်ပါး ကျဆုံးသွားခြင်းမှာပင် သိပ်ပြီး အထူးအဆန်း မဟုတ်တော့သည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မှားရင်လည်း မှားနိုင်ပေမဲ့၊ ပညာရှိဆိုတာ ပြိုတော့မယ့် တံတိုင်းအောက်မှာ မရပ်သင့်ဘူးလေ။ ငါတို့ အရင်ဆုံး ထွက်သွားပြီးမှ အခြေအနေကို အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ကြည့်တာပေါ့"