အားလုံး၏အကြည့်ကို ဖမ်းစားထားသောဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ၂
Vol. 48 Ch. 474
ရှန်းယီသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူ၍ အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ အလွန်ပင်ရိုးရှင်းလွန်းလှသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထို့နောက် သူက ကျောက်စိမ်းပြားကို အခြားသူများထံ လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်၏။
“တကယ်တော့ ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ။ ဒီလို တာဝန်မျိုးကို အထောက်တော်တွေ လုပ်လေ့မရှိဘူး၊များသောအားဖြင့်တော့ အပြင်စည်း အကြီးအကဲတွေရဲ့ တာဝန်ပဲ”
ကျန်းချန်က ဆက်ပြော၏။“ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက ဒီတာဝန်ကို သူ့ဆီ ပေးလိုက်တယ်ဆိုတာကတော့ သိသာပါတယ်၊ သူ့ကို အဝေးကို ထွက်သွားခိုင်းလိုက်တာပဲ”
ရှန်းယီက အသိဟောင်းတစ်ယောက်ဟု ပြောလိုက်မှသာ ယဲ့ဝမ်ရွှမ်သည် အမှန်တကယ်တွင် နန်ယန်ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ကျန်းချန် သိလိုက်ရ၏။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူမအနေဖြင့် အနည်းငယ် ပိုပြောပြရန် မမှားပေ။
“ရှင် အခုမှအပြင်ထွက်လာတာဆိုတော့ နန်ဟုန်ရဲ့ ခုနစ်ဂိုဏ်းက အုပ်ချုပ်တဲ့နယ်မြေဟာ အဲဒီ မဟာမိတ်ခုနစ်ဂိုဏ်းထက် အများကြီးကျယ်ပြန့်တယ်ဆိုတာ နားမလည်သေးလို့ပါ။ နောက်ဆုံးတော့အားလုံးက တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်အတွက် အရေးပါတဲ့ ရတနာနယ်မြေတွေအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာ”
“အရင်းအမြစ်တွေကို အသစ်မဖြည့်ဘဲ သုံးစွဲနေတာဟာ မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းမဟုတ်ဘူး။ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ရတနာနယ်မြေ ခုနစ်ခုထဲက တစ်ခုခုသာ မတော်တဆဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရင် အဲဒါဟာ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီး တစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရသလိုပဲ... နန်ယန်ဂိုဏ်းလိုပေါ့”
“ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့က တခြားအင်အားစုတွေကိုလည်း မွေးမြူပေးနေရတာ။ သူတို့ကို ရတနာနယ်မြေတွေထဲကို မထည့်ပေးပေမဲ့ အပြင်ဘက်မှာ နယ်မြေချဲ့ထွင်ခွင့် ပေးထားတယ်။ အရင်က နန်ယန်ဂိုဏ်းရဲ့နောက်လိုက်တွေဖြစ်ခဲ့တဲ့ အင်အားစုတော်တော်များများဟာ အခုဆိုရင် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိနေတဲ့ အင်အားကြီးတွေ ဖြစ်နေပြီ”
“ဒါပေမဲ့...” ကျန်းချန်က ခပ်ဟဟ ရယ်လိုက်ရင်း “သူတို့က ရှင့်စကားကို နားထောင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”
ထိုနောက်လိုက်များသည် အမည်ခံအားဖြင့် နန်ယန်ဂိုဏ်းအောက်တွင် ရှိသော်လည်း ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းအတွင်း အခြားမဟာမိတ်ဂိုဏ်းများ၏သိမ်းပိုက်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ရှန်းယီ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကိုလည်း လောလောဆယ်တွင် လူအနည်းငယ်ကသာ အသိအမှတ်ပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။
“အဓိက အကြောင်းအရာကို ပြန်သွားရအောင်။ ဒီလို လက်အောက်ခံအဖွဲ့အစည်းတွေက ပြဿနာ သိပ်မရှာတတ်ကြဘူး။ အခြေကျနေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေကိုတော့ အကြီးအကဲတွေက တိုက်ရိုက် စီမံခန့်ခွဲတယ်။ ဥပမာ ချန်မိသားစုပေါ့၊ သူတို့ရဲ့ မိသားစုခေါင်းဆောင်ဟာ အစွမ်းထက်တဲ့ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပဲ၊ သူက မကြာသေးခင်ကပဲ ကွယ်လွန်သွားခဲ့တယ်”
“ဒီနှစ်အတွက် ပေးဆောင်ရမယ့် အခွန်က အခုထိ ရောက်မလာသေးဘူး၊ ဘာစကားတစ်ခွန်းမှလည်း မကြားရဘူး။ အဲဒါကို ပုန်ကန်မှုလို့ သတ်မှတ်လိုက်တာပဲ”
ကျန်းချန်က အခွန်ဟု ပြောလိုက်သောအခါ မည်သို့မျှ ရှက်ရွံ့နေခြင်း မရှိပေ။ နန်ဟုန်တွင် အခွန်ပေးဆောင်ချင်သော်လည်း အရည်အချင်းမပြည့်မီသော အင်အားစုများစွာ ရှိနေသည်။ ဂိုဏ်းခုနစ်ဂိုဏ်းသည် သူတို့ ကိုယ်တိုင်မွေးမြူထားသော အင်အားစုများကိုသာ အကာအကွယ်ပေးလေ့ ရှိ၏။
“အသေးစိတ်ကိုတော့ အဲဒီကို ရောက်မှသိရလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုသတိပေးချင်တာက ဒါဟာ ဂိုဏ်းခုနစ်ခုလုံးရဲ့ မျက်နှာနဲ့ ဆိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ။ အခြေအနေ တစ်ခုခုမှားယွင်းနေရင် အတတ်နိုင်ဆုံး မပါဝင်ပတ်သက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ အမှားလုပ်မိတာထက် ဘာမှမလုပ်တာက ပိုကောင်းတယ်”
“နားလည်ပါပြီ”
ရှန်းယီသည် ဘိုင်ယွင်ခရိုင်တွင် ရှိစဉ်က နေ့ရက်များကို ပြန်သတိရသွားသည်။ တစ်ပတ်ပြန်လည်လာပြီးနောက် သူသည် ကာကွယ်ကြေးပြန်တောင်းရမည့် အလုပ်သို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ပြန်ရောက်သွားခြင်းပင်။
နန်ဟုန်၊ ချန်မိသားစု ခမ်းနားထည်ဝါသော ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ ဗလာကျင်းနေသော ခေါင်းတလားတစ်ခု ရှိနေသည်။ ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် ဝမ်းနည်းခြင်းအထိမ်းအမှတ် အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော မိသားစုဝင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
သူတို့သည် ခန်းမတံခါးဝကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသော ပိန်ချောင်ချောင်လူငယ်လေးတစ်ဦးကို ဝန်းရံထားကြသည်။
ခန်းမအပြင်ဘက်တွင်မူ လူတစ်ဦးသည် လက်ကို နောက်ပစ်၍ မတ်မတ်ရပ်နေ၏။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ထိုပိန်ချောင်ချောင် လူငယ်နှင့် ၇ ပုံ ၁ ပုံ ခန့် ဆင်တူသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တက်ကြွ လန်းဆန်းနေပြီး ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသော အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေသည်။
“အဖေရဲ့ခေါင်းတလားကိုတောင် မြေမချရသေးဘူး၊ မင်းက ဒီလောက်တောင် လောနေတာလား”
ထိုပိန်ချောင်ချောင် လူငယ်မှာ ချန်မိသားစု၏ အကြီးဆုံးသားဖြစ်သူ ချန်စီလုံဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသများ ဝင်းလက်နေပြီး သူ၏ လက်ဝါးကို အသာအယာ ဆုပ်လိုက်ဖြန့်လိုက် လုပ်နေစဉ် ပတ်ဝန်းကျင်မှ မိုးမြေစွမ်းအင်များမှာ လှုပ်ခတ်လာတော့သည်။
မိသားစုခေါင်းဆောင် ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း ဆက်ခံခြင်းကိစ္စမှာ နာရေးအခမ်းအနားပြီးဆုံးမှသာ လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အခုတော့ သူ၏ ညီဖြစ်သူက ဤဗလာခေါင်းတလားကို အသုံးပြု၍ ခန်းမဆောင်ကို တစ်လလုံးလုံး ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။
ဆုံးရှုံးမှုများမှာ ကြီးမားလှ၏။ ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ၄ ရှိသော မိသားစု အကြီးအကဲ ၇ ဦး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး ၂ ဦးမှာတော့ သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။
“ငါက လောနေပုံပေါက်နေလို့လား” အပြင်ဘက်မှ လူက လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။
သူသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ အရက်အိုးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လူအုပ်ကိုမြှောက်ပြလိုက်သည်။ “ဒီအိုးကတော့ မင်းတို့ နှင်ထုတ်လိုက်လို့ ချန်မိသားစုကနေ ထွက်သွားခဲ့ရပေမဲ့ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ချန်စီချီအတွက်ပဲ”
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက အရက်ကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ချလိုက်၏။ ထို့နောက် အရက်အိုးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွဲပစ်လိုက်ပြီး ခန်းမထဲသို့ လှမ်းဝင်လာသည်။
ခွမ်းဟူသော အသံနှင့်အတူ...
ဝမ်းနည်းနေသော မိသားစုဝင်များမှာ နောက်သို့ တစ်ပြိုင်နက် ဆုတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များရှိနေသည်။
နဂါးကဲ့သို့သော သားများ ရရှိခြင်းမှာ မိသားစု ကြီးပွားမည့် နိမိတ်ဖြစ်သော်လည်း... အခုတော့ နဂါးနှစ်ကောင် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။
တစ်ကောင်မှာတော့ အင်အားနည်းပြီးဖျားနာနေသော နဂါးဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ကောင်မှာတော့ မထင်မှတ်ထားသော အချိန်တွင် အင်အားကြီးမားစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
အခုတော့ ခေါင်းတလားရှေ့တွင် ချန်စီလုံ တစ်ယောက်တည်းသာ ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
“ဒီအိုးကတော့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာတောင် ချန်မိသားစုအတွက် နယ်မြေတွေအများကြီးကို သိမ်းပိုက်ပေးခဲ့တဲ့ ချန်စီချီအတွက်ပဲ၊ သူက အကြီးမားဆုံးသော ဂုဏ်ပြုမှုကို ရသင့်တာ”
ချန်စီချီသည် နောက်ထပ် အရက်တစ်အိုးကို ထပ်သောက်လိုက်ပြန်သည်။ သူက သူ၏လက်အင်္ကျီဖြင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို သုတ်လိုက်၏။
သူသည် ချန်စီလုံ ရှေ့သို့ အေးအေးဆေးဆေး လျှောက်လာပြီး နောက်ဆုံး အရက်အိုးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ “ဒီအိုးကတော့ ငါဟာ မင်းထက် မိသားစုခေါင်းဆောင် ဖြစ်ဖို့ ပိုပြီး သင့်တော်ပါတယ်လို့ မင်း ငါ့ကို ဝန်ခံဖို့အတွက်ပဲ”
“မဟုတ်ရင်တော့...”
ချန်စီချီသည် အေးဆေးသော အသံဖြင့် နောက်ဆုံး စကားတစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်၏။ “သေလိုက်တော့”
ပြောပြီးသည်နှင့် သူက အရက်အိုးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လွှတ်လိုက်သည်။ ပြုတ်ကျနေသော အရက်အိုးမှာ သေမင်း၏ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ပင်။ ချန်စီလုံ အနေဖြင့် အသက်ရှင်ချင်ပါက ထိုအိုး မြေပြင်ပေါ် မကျမီ ဖမ်းယူရမည် ဖြစ်သည်။
ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ဤအရာမှာ မခက်ခဲပေ။
မိသားစုဝင်များမှာ နောက်ထပ် ဘာဖြစ်လာမည်ကို သိနေသည့်အလား သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
မိသားစုခေါင်းဆောင်သာ ရှိနေသေးလျှင် အခြေအနေက တစ်မျိုးဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ယခုတော့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်သည် သူတို့၏ စွမ်းအားဖြင့်သာ ဆုံးဖြတ်ကြရတော့မည်။
ချန်စီချီသည် မိသားစု တစ်ခုလုံးကိုတစ်လလုံး ပိတ်ဆို့ထားနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
သို့သော် အားလုံး မမျှော်လင့်ထားသောအရာမှာ
တတိယမြောက် အရက်အိုး ကွဲကြေသွားသည့်အသံမှာ ခန်းမအတွင်း ဟိန်းထွက်သွားခြင်းပင်။
ချန်စီလုံသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖိတ်စင်နေသော အရက်များကို အေးစက်စွာကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ညီငယ်ကို ကြည့်ကာ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ရင်း အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်၏။
“မင်း ဘယ်လောက်ပဲ နယ်မြေတွေ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပါစေ ချန်မိသားစုက အဲဒါတွေကို မလိုချင်ဘူး၊ မင်းမှာ ဘယ်လောက်ပဲအင်အားရှိနေပါစေ ချန်မိသားစုက ဂရုမစိုက်ဘူး”