ခဏနေပါဦး
Vol. 7 Ch. 65
“မင်း ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက် သေချာနေရတာလဲ”
ထောင်ချင်းဖင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
“ယန်ယိချိန်ရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို ကြည့်လိုက်”
ရွှီနင်က ထောင်ချင်းဖင်ကို သဲလွန်စ ပေးလိုက်သည်။
ထောင်ချင်းဖင်သည် အထိန်းသိမ်းခံနေရသော ယန်ယိချိန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။
“ဒါက...”
ယန်ယိချိန်၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် အဝါရောင်လက်ကောက်တစ်ခု စည်းနှောင်ထားသည်ကို ထောင်ချင်းဖင် တွေ့လိုက်ရသည်။
ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး ရွှီနင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။
“အဲဒီအဝါရောင်လက်ကောက်ကို အရင်က နျဲ့ရှောင်ဝေး ဝတ်ထားတာ မဟုတ်လား”
နျဲ့ရှောင်ဝေးကို တိတ်တခိုး သဘောကျနေသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ထောင်ချင်းဖင်သည် လမ်းကြားထဲတွင် နျဲ့ရှောင်ဝေးနှင့် ဆုံတွေ့တိုင်း သူမကို ခိုးကြည့်လေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် နျဲ့ရှောင်ဝေး၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ဤလက်ကောက် ရှိနေသည်ကို သူ မြင်ဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်တယ်”
ရွှီနင်က အတည်ပြုလိုက်သည်။ “အဲဒီလက်ကောက်က နျဲ့ရှောင်ဝေး ပိုင်တာပဲ”
လက်ကောက်ရှင်မှာ နျဲ့ရှောင်ဝေးဖြစ်ကြောင်း ရွှီနင် ဤမျှသေချာနေရခြင်းမှာ နျဲ့ရှောင်ဝေးကို သူနောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့စဉ်က သူမသည် ဒဏ်ရာများကို ဖုံးကွယ်ရန် က
အင်္ကျီလည်စကို ဆွဲတင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ အင်္ကျီလည်စကို ဆွဲတင်လိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်၌ ဝတ်ဆင်ထားသော လက်ကောက်ကို ရွှီနင် မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။
ထိုအချိန်က ရွှီနင်သည် အတွင်းအားပြည့်ဝအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ သူ၏ စူးစမ်းလေ့လာနိုင်စွမ်းမှာ သာမန်လူများထက် များစွာ သာလွန်နေပေသည်။ ထို့ကြောင့် ရွှီနင်သည် လက်ကောက်၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို သတိပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယန်ယိချိန် ဝတ်ဆင်ထားသော လက်ကောက်သည် နျဲ့ရှောင်ဝေး၏ လက်ကောက်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေပြီး အဝါရောင်ကြိုးပြတ်နေသည့် နေရာကအစ တူညီနေသည်ကို ရွှီနင် သတိထားမိလိုက်သည်။
ဤကမ္ဘာတွင် အနည်းဆုံးတော့ ခန်းယွင်ခရိုင်၌ ယောကျ်ားလေးများသည် အဆင်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်လေ့မရှိကြပေ။ အထူးသဖြင့် မိန်းကလေးဆန်သော အရာများဆိုလျှင် ပို၍ ဆိုးပေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ထူးခြားသော ဆက်ဆံရေးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဤအဝါရောင်လက်ကောက်သည် နျဲ့ရှောင်ဝေးက ယန်ယိချိန်ကို လက်ဆောင်ပေးထားခြင်းဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဤလက်ဆောင်က သူတို့ကြားရှိ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကို ဖော်ပြနေကြောင်း ရွှီနင် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။
“ငါ နျဲ့ရှောင်ဝေးကို နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့တာ လဝက်လောက် ရှိပြီ။ အဲဒီတုန်းက လက်ကောက်က နျဲ့ရှောင်ဝေးရဲ့ လက်မှာပဲ ရှိသေးတယ်”
ရွှီနင်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပတ်အတွင်း တစ်ချိန်ချိန်မှာ ဒီလက်ကောက်ကို ယန်ယိချိန်ဆီ ပေးခဲ့တာ ဖြစ်လောက်တယ်... မနေ့ညက ပေးခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ”
“မင်း ဆိုလိုတာက... မနေ့က လူသတ်ပြီးတဲ့နောက် နျဲ့ရှောင်ဝေးက သူ အန္တရာယ်ရှိမှန်း သိလို့ ထွက်မပြေးခင် နှုတ်ဆက်လက်ဆောင်အနေနဲ့ ပေးခဲ့တာပေါ့”
ထောင်ချင်းဖင်က ရွှီနင်၏ တွေးခေါ်ပုံအတိုင်း လိုက်ပါ စဉ်းစားလိုက်သည်။
“ဒါက ယူဆချက်သက်သက်ပါပဲ”
ရွှီနင် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ဒါက အတော်လေး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ ကောက်ချက်တစ်ခုပဲ။ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး အမြင်တူနေတာပဲလေ”
ထောင်ချင်းဖင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဆိုရင်တောင် ယန်ယိချိန်မှာ အပြစ်မရှိဘူးလေ။ သူ့ကို မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ကြံရာပါအဖြစ် ဆက်ဆံတာက နည်းနည်း...”
ထောင်ချင်းဖင်တွင် ကောင်းမွန်သော တရားမျှတမှု စိတ်ဓာတ်ရှိလေသည်။
ယန်ယိချိန်သည် မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ကြံရာပါမဟုတ်ကြောင်း သိလျက်နှင့် ရွှီနင်က သူ့ကို ဖမ်းဆီးချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထောင်ချင်းဖင်၏ အမြင်တွင်မူ ဤအရာက တရားမျှတမှု မရှိပေ။
သို့သော် မကြာမီ ထောင်ချင်းဖင် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။ “ငါ့ကို အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ငါ မင်းရဲ့လုပ်ရပ်ကို မေးခွန်းထုတ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းက မေပယ်လမ်းကြား ကင်းစခန်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပဲဟာ... ငါက နည်းနည်း စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်သွားလို့ပါ”
ရွှီနင်သည် အချိန်အတော်များများတွင် သည်းခံခွင့်လွှတ်တတ်ကြောင်း ထောင်ချင်းဖင် သိထားသော်လည်း ထိုအချက်က ရွှီနင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို သူ စိတ်ကြိုက် မေးခွန်းထုတ်နိုင်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။
“ငါ စောစောက သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့ပေမဲ့ သူက သာမန်လူတစ်ယောက်ပါပဲ”
ရွှီနင်က ရှင်းပြသည်။ “ဒါပေမဲ့ မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့က မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို အရမ်းအလေးထားတာဆိုတော့ သူ့ကို မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ သံသယရှိဖွယ် ကြံရာပါအဖြစ် ဖမ်းဆီးတာက ပြဿနာမရှိပါဘူး”
“ငါ သူ့ကို သတ်မယ်ဆိုတာက ဟန်ပြသက်သက်ပါပဲ”
ရွှီနင် ပြောလိုက်သည်။ “နျဲ့ရှောင်ဝေးက ခန်းယွင်ခရိုင်ကနေ မထွက်ရသေးဘူးလို့ ငါထင်တယ်။ ယန်ယိချိန်ကို မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ကြံရာပါအဖြစ် သတ်ပစ်တော့မယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းကို နျဲ့ရှောင်ဝေးသာ သိရင် သူ သေချာပေါက် ထွက်လာပြီး ယန်ယိချိန်ရဲ့ နာမည်ကို ရှင်းပေးမှာပဲ”
“ဒါဆို မင်းက ယန်ယိချိန်ကို ငါးစာအဖြစ် သုံးနေတာပေါ့”
ထောင်ချင်းဖင် နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားသည်။ “ဒါပေမဲ့ နျဲ့ရှောင်ဝေးသာ ထွက်ပြေးသွားပြီးပြီဆိုရင် မနက်ဖြန် ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။ ယန်ယိချိန်ကို တကယ်ပဲ သတ်ပစ်ရမှာလား”
“မသတ်ပါဘူး”
ရွှီနင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ့တွင်လည်း ကိုယ်ပိုင်မူဝါဒများ ရှိပေသည်။ “တကယ်လို့ နျဲ့ရှောင်ဝေး ပေါ်မလာရင် သံသယတရားခံ နျဲ့ရှောင်ဝေးနဲ့ ပတ်သက်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားမှုနဲ့ သူ့ကို ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းဖို့ အကြောင်းပြချက်ရှာပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းလို့ ရတယ်။ ဒါက လုံးဝ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်”
“သဘောပေါက်ပြီ”
ရွှီနင်၏ စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် ထောင်ချင်းဖင်က ထောက်ခံလိုက်သည်။
“ဒါဆို ငါ အခုပဲ ပြန်ပြီး ယန်ယိချိန်ကို ချိုက်ရှိခို ကွပ်မျက်ကွင်းမှာ ကွပ်မျက်တော့မယ့်အကြောင်း သတင်းဖြန့်လိုက်မယ်။ နျဲ့ရှောင်ဝေးသာ ခရိုင်ထဲမှာ ရှိနေသေးရင် ဒီသတင်းကို သေချာပေါက် ကြားမှာပဲ”
“ကောင်းပြီ”
ရွှီနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ထောင်ချင်းဖင် သက်ပြင်းထပ်ချလိုက်ပြန်သည်။
သူသည် အဝေးမှ ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ရင်း ခေါင်းကို မတတ်သာသည့်ဟန်ဖြင့် ယမ်းလိုက်ကာ လျှောက်သွားလေတော့သည်။
ထောင်ချင်းဖင်တစ်ယောက် သူတစ်ချိန်က သဘောကျခဲ့သော မိန်းကလေးကို ဖမ်းဆီးရန် ဖိအားပေးခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။
…
ထိုညတွင် ကွပ်မျက်မည့် ကြေညာချက်ကို မေပယ်လမ်းကြားရှိ လမ်းမများနှင့် လမ်းကြားများတွင် ကပ်ထားလိုက်ကြသည်။
နောက်တစ်နေ့ မနက်အစောပိုင်းတွင် ယန်ယိချိန်သည် မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်မှုရှိပြီး မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့က ချိုက်ရှိခို ကွပ်မျက်ကွင်း၌ ကွပ်မျက်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိသွားကြသည်။
မွန်းတည့်ချိန်တွင် မေပယ်လမ်းကြားမှ လူများနှင့် အခြားရပ်ကွက်မှ လူများသည် ချိုက်ရှိခို ကွပ်မျက်ကွင်းသို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။ လူတိုင်းက ပွဲကြည့်ချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် ချိုက်ရှိခို ကွပ်မျက်ကွင်းသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
မေပယ်လမ်းကြားရှိ မဟူရာသံချပ်ကာဝတ် ကင်းစခန်းမှ အဖွဲ့ဝင် ခြောက်ဦးစလုံး ရောက်ရှိနေကြသည်။
ထောင်ချင်းဖင်သည် ရွှီနင်ဘေး၌ ရပ်နေကာ ကျန်ရှိသော မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့ဝင် လေးဦးမှာမူ ရွှီနင်၏ နောက်တွင် ရပ်နေကြသည်။
“ယန်ယိချိန်ကို အခု ခေါ်လာခဲ့လိုက်”
ရွှီနင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ”
ဆုန့်ဝေယီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူသည် ချွီးတယိုက ရွှီနင်ထံ တာဝန်ပေးထားသော လက်အောက်ငယ်သားအသစ် ဖြစ်သည်။ ဆုန့်ရွာမှ လာသူဖြစ်ပြီး ထွားကျိုင်းသန်မာသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။
ဆုန့်ဝေယီသည် ရွှီနင်၏ အမိန့်များကို လေးစားလိုက်နာသည်။
ရွှီနင်သည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း မောက်မာခြင်း မရှိပေ။ သူ့တွင် လိုက်နာကျင့်သုံးသော မူဝါဒများနှင့် စည်းမျဉ်းများ ရှိသဖြင့် အခြားသူများက သူ့ကို ယုံကြည်အားကိုးကြသည်။
အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူသည် ရွှီနင်၏ သိုင်းပညာပါရမီနှင့် ခွန်အားကို လေးစားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ရွှီနင်သည် ၁၈ နှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း ချီနယ်ပယ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လူသစ်အားလုံးက ရွှီနင်၏ ခွန်အားကို သူတို့ လက်လှမ်းမမီနိုင်ဟု ခံစားနေကြရသည်။
ကင်းစခန်းရှိ အခြားအစောင့်အချို့ကလည်း ရွှီနင်ကို ထိုနည်းတူပင် ရှုမြင်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် မေပယ်လမ်းကြား ကင်းစခန်းတွင် တာဝန်ချထားသော အဖွဲ့ဝင် အရေအတွက် မများသော်လည်း သူတို့သည် အလွန်စနစ်ကျပြီး အလုပ်ကို ထိရောက်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်ကြသည်။
ဆုန့်ဝေယီ၏ အချက်ပြမှုကို ရရှိပြီးနောက် မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များက ယန်ယိချိန်ကို စင်မြင့်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။
ယန်ယိချိန်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး ခြေလှမ်းများမှာ အားနည်းနေသည်။
သို့သော် မြောက်မြားစွာသော မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် ကွပ်မျက်သူတို့ကို ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင်ပင် ယန်ယိချိန်မှာ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိပေ။
မနေ့ညက၌ အဖမ်းခံရပြီးနောက် ယန်ယိချိန်မှာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်း မခံခဲ့ရချေ။ တစ်ညလုံး တစ်ယောက်တည်း ထိန်းသိမ်းခံထားရရုံသာ ဖြစ်သည်။
ယန်ယိချိန်သည် တစ်ညလုံး သူ့ဘဝအကြောင်းကို ပြန်လည်တွေးတောနေခဲ့သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အားနည်းချိနဲ့မှုကြောင့် ဒုက္ခများစွာ ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူ့ဘဝတွင် လှပသော အချိန်ကာလတစ်ခုလည်း ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ ထိုလှပသော အချိန်ကာလလေးသည် အဆုံးတွင် ပျက်စီးတော့မည် ဖြစ်သည်။
ယန်ယိချိန်သည် လက်ကောက်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။
သူ လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သော်လည်း နျဲ့ရှောင်ဝေးကို မတွေ့ရပေ။
“ကျေးဇူးပြုပြီး မလာပါနဲ့...”
ထိုအရာမှာ ယန်ယိချိန်၏ နောက်ဆုံးဆန္ဒ ဖြစ်သည်။
ကွပ်မျက်သူ၏ ဓားသည် အချိန်မရွေး ကျဆင်းလာနိုင်ပေသည်။
ရွှီနင်သည် ယန်ယိချိန်ကို စိုက်မကြည့်ဘဲ လူအုပ်ကြီးထဲမှ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။
နျဲ့ရှောင်ဝေးသည် ဤလူအုပ်ကြီးထဲတွင် ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု ရွှီနင် ကောက်ချက်ချထားသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မနေ့ညတွင် ရွှီနင်နှင့် ထောင်ချင်းဖင်တို့ ယန်ယိချိန်၏ အိမ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များက စေ့စေ့စပ်စပ် ရှာဖွေမှု ပြုလုပ်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်က ငွေစ ၅၀၀ တန် ငွေစက္ကူတစ်ရွက်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ငွေစက္ကူပေါ်တွင် သွေးစက်အချို့ ပေကျံနေသည်။
ရွှီနင်သည် ငွေစက္ကူနှင့်ပတ်သက်ပြီး ယန်ယိချိန်ကို မစစ်ဆေးခဲ့ဘဲ သူ့မိသားစုကိုသာ မြို့စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို မေးမြန်းခိုင်းခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် ထိုငွေစက္ကူသည် ယန်ယိချိန်၏ မိသားစုပိုင် မဟုတ်ကြောင်း သူ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။
သွေးစွန်းနေသော ငွေစက္ကူသည် လူသတ်မှုကျူးလွန်ပြီးနောက် နျဲ့ရှောင်ဝေးက ယန်ယိချိန်ကို ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်လောက်သည်။ ဤသည်မှာ နျဲ့ရှောင်ဝေးနှင့် ယန်ယိချိန်တို့ နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ယန်ယိချိန်သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဆေးသောက်နေရသဖြင့် ကျန်းမာရေးအတွက် ငွေကြေးလိုအပ်ချက် ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် နျဲ့ရှောင်ဝေးမှ သူ၏ငွေကြေး အဆင်ပြေစေရန် ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။
“မလာသေးပါလား...”
လူအုပ်ကြီးထဲတွင် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမှ မတွေ့ရသဖြင့် ရွှီနင် ကွပ်မျက်သူကို လက်ပြလိုက်သည်။
ကွပ်မျက်သူက အမိန့်ကို လက်ခံပြီး ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။
ယန်ယိချိန် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။ သူ စိတ်ပျက်မိသလား၊ စိတ်သက်သာရာရသွားသလား ဆိုသည်ကို ကိုယ်တိုင်ပင် မသိတော့ပေ။
သို့သော် ဓားမကျမီမှာပင် လူအုပ်ကြီးထဲမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။
“ခဏနေပါဦး”
အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော နျဲ့ရှောင်ဝေးသည် လူအုပ်ကြားထဲမှ ထွက်လာလေသည်။