ယွင်ယင်းမြို့မှ လူများ

တစ်ဖက်လူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် အဆိပ်အိတ် ဝှက်မထားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရွှီနင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ဤပြိုင်ဘက်သည် ချီနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ မှော်ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးဖြစ်ရာ သူတို့အဖွဲ့အစည်းအတွင်း အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လောက်ပေသည်။

သူ့ကို အရှင်ဖမ်းမိထားခြင်းအားဖြင့် ရွှီနင်သည် ဖြစ်ပျက်နေသမျှ ကိစ္စရပ်များ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပိုမိုဖော်ထုတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဒေသခံမှော်ဂိုဏ်းသားများ ပေါ်ထွက်လာခြင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် လျှို့ဝှက်အင်အားစုတစ်ခု ရှိနေကြောင်းနှင့် မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့သည် ထိုအင်အားစုအကြောင်း လုံးဝ မသိရှိသေးကြောင်း ရွှီနင် သဘောပေါက်လိုက်သည်။

‘သူ့ကို အရင် ခေါ်သွားမှ ဖြစ်မယ်...’

လုပ်ကြံသူမှာ မူးဝေနေဆဲဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသော်လည်း ဘေးကင်းစေရန်အတွက် ရွှီနင်သည် ထိုလူ၏ ရင်ဘတ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ကို နှစ်ချက် ဆင့်ထိုးလိုက်လေသည်။

ရွှီနင်၏ လက်သီးချက် ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် လုပ်ကြံသူမှာ နာကျင်မှုကြောင့် သတိလစ်မေ့မြောသွားတော့သည်။

‘ဒီလုပ်ကြံသူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုနဲ့ အင်အားက သာမန် ချီနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တွေလောက် မကောင်းဘူးပဲ... သူကျင့်ကြံတဲ့ မိစ္ဆာပညာရပ်ကြောင့်များလား’

မိစ္ဆာပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းသည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်စေနိုင်သော်လည်း အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အားနည်းစေတတ်သည်။ ထိုသို့သော ကျင့်ကြံသူများသည် နယ်ပယ်တူချင်း ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် အားနည်းချက် ရှိပေသည်။

ရွှီနင်သည် လုပ်ကြံသူကို ခေါင်မိုးပေါ်မှ ပစ်ချလိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်တိုင်လည်း ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် လုပ်ကြံသူ၏ အင်္ကျီလည်စကို ဆွဲကိုင်ကာ ချိုက်ရှိခို ကွပ်မျက်ကွင်းဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။

“ခေါင်းဆောင်”

ရွှီနင် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဆုန့်ဝေယီသည် လူအုပ်ကြားထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်လာသည်။

ရွှီနင်၏ ရုတ်တရက် ကြမ်းတမ်းသော လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုက သူတို့အားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ဘာဖြစ်သွားမှန်း သူတို့ သဘောပေါက်လိုက်ချိန်တွင် ရွှီနင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒီလူကို လက်ထိပ်ခတ်ပြီး စခန်းကို ပြန်ခေါ်သွား... ပြီးရင် နျဲ့ရှောင်ဝေးနဲ့အတူ ပိတ်လှောင်ထားလိုက်”

ရွှီနင်က လုပ်ကြံသူကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်ရင်း ပြောသည်။

“ချင်းဖင်... အထက်လူကြီးတွေဆီသွားပြီး မှော်ဂိုဏ်းက လုပ်ကြံသူအကြောင်း သွားသတင်းပို့လိုက်”

ရွှီနင်က ထောင်ချင်းဖင်ကို ပြောလိုက်သည်။

ဤကိစ္စသည် ချီနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ မှော်ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်နေသဖြင့် အထက်လူကြီးများထံ အမြန်ဆုံး သတင်းပို့ရန် လိုအပ်ပေသည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

အမိန့်ရပြီးနောက် ထောင်ချင်းဖင် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလေတော့သည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ဒေသခံများမှာ ထွက်မသွားကြသေးပေ။

သူတို့သည် ခေါင်းဖြတ်ကွပ်မျက်သည်ကို ကြည့်ရှုရန် လာရောက်ခဲ့ကြသော်လည်း မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတစ်ဦး လာရောက်အဖမ်းခံသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့မှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက လုပ်ကြံသူကို လိုက်လံဖမ်းဆီးသည့် မြင်ကွင်းကိုပါ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းနေလေသည်။

ခန်းယွင်ခရိုင်မှ ဒေသခံများသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့၏ ကာကွယ်မှုကို ရရှိထားသဖြင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို နားမလည်ကြချေ။

ထို့အပြင် ရွှီနင်က လုပ်ကြံသူကို လွယ်ကူစွာ ဖမ်းဆီးလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် စွမ်းအားကြီးသော လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့၏ ကာကွယ်မှုကို ရရှိထားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် စိတ်ချသွားကြလေသည်။

.

အခြားတစ်ဖက်တွင်…

မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့ တပ်မှူးကြီးရုံးခန်းထဲ၌…

တပ်မှူးနင်ဖုန်းဝမ်၊ တပ်မှူးရှယွမ်ရှင်နှင့် တပ်မှူးချွီးတယိုတို့ သုံးဦးသည် ဝေ့ချန်ချင်း၏ ရှေ့တွင် ထိုင်နေကြသည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်နာရီခန့်က နောက်ထပ် ဒေသခံမိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတစ်ဦး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြန်သည်။

ထိုသူမှာ ဈေးသည်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လမ်းပေါ်တွင် လူများနှင့် စကားများရာမှ ရုတ်တရက် စိတ်လွတ်သွားကာ လူသတ်မှု ကျူးလွန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ အင်အားမှာ နည်းပါးသောကြောင့် အနီးနားတွင် ကင်းလှည့်နေသော တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ချက်ချင်းပင် ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုမှော်ဂိုဏ်းသားကို အကျဉ်းချထားပြီး ယခုအခါ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများ ပြုလုပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“အားလုံးပဲ... ဒီကိစ္စ ဘယ်လောက်လေးနက်တယ်ဆိုတာ မြင်မှာပါ...”

ဝေ့ချန်ချင်းက သူတို့သုံးဦးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက ကျွန်တော်တို့ ဖမ်းမိတဲ့ တတိယမြောက် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားပဲ”

“သာမန်ပြည်သူသုံးယောက်က မိစ္ဆာပညာရပ်တွေကို တတ်မြောက်ထားတယ်ဆိုတာ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်နိုင်ဘူး။ သူတို့နောက်ကွယ်မှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခု ရှိကိုရှိရမယ်။ အဲဒီအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အင်အားနဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကျွန်တော်တို့ မသိရသေးဘူး”

“ဆရာ... ပထမဆုံးမိထားတဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားကို စစ်ဆေးနေပါပြီ”

ရှယွမ်ရှင်က ဆက်ပြောသည်။ “စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအတွင်း တိုးတက်မှုတချို့ ရှိပါတယ်။ သံသယရှိသူတွေကို ဖမ်းဆီးပြီး စစ်ဆေးနေပါတယ်”

“တစ်နည်းပြောရရင် လက်တွေ့ကျတဲ့ ရလဒ်မထွက်သေးဘူးပေါ့”

ဝေ့ချန်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ရှယွမ်ရှင် ပြန်မဖြေနိုင်ပေ။

နင်ဖုန်းဝမ်နှင့် ချွီးတယိုတို့မှာလည်း ဘေးတွင် ထိုင်နေရင်း ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေကြသည်။

ခန်းယွင်ခရိုင်ထဲတွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခု ပုန်းအောင်းနေသော်လည်း သူတို့ ဘာမှ မသိရှိရသေးပေ။ တပ်မှူးများအနေဖြင့် သူတို့ အခြေအနေမှာ ခက်ခဲနေလေသည်။

အခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်း

ရုတ်တရက် တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရပြီး မဟူရာသံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော တပ်သားတစ်ဦး ဝင်လာလေသည်။

“ဘာကိစ္စလဲ”

ဝေ့ချန်ချင်းက နဖူးကို ပွတ်သပ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“တပ်မှူးကြီးနဲ့ တပ်မှူးများခင်ဗျာ... မေပယ်လမ်းကြားကနေ သတင်းရပါတယ်။ မေပယ်လမ်းကြားရဲ့ လူသတ်တရားခံကို ဖမ်းမိပါပြီ။ တရားခံက မိစ္ဆာဂိုဏ်းသား အစစ်ဖြစ်ပြီး အခု ဖမ်းချုပ်ထားပါတယ်တဲ့”

တပ်သားက ပြောလိုက်သည်။

“တစ်ရက်တောင် မကြာဘဲ ဖမ်းမိတယ်ဆိုတော့ မြန်သားပဲ”

ဝေ့ချန်ချင်းက သိပ်ပြီး ထူးထူးခြားခြား တုံ့ပြန်မှု မရှိပေ။

“ဒါ့အပြင် မေပယ်လမ်းကြားက တပ်ခွဲမှူးရွှီနင်က ချီနယ်ပယ်အဆင့် မှော်ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်ကိုပါ ဖမ်းမိထားပါတယ်”

တပ်သားက ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

လူလေးယောက်စလုံး ချက်ချင်းပင် တပ်သားကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

“ချီနယ်ပယ်အဆင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသား ဟုတ်လား”

ချွီးတယိုက အလျင်အမြန် အတည်ပြုမေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျန်သုံးယောက်ကလည်း တပ်သားကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အကယ်၍ ဒီအဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိထားသည်ဆိုလျှင် နောက်ကွယ်မှ အကြောင်းအရာများစွာကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

“ဟုတ်ပါတယ်... အရှင်ဖမ်းမိထားတာပါ”

တပ်သားက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ကောင်းတယ်”

ဝေ့ချန်ချင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ဆုံးတော့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရွှီနင် ဖမ်းမိထားသော ချီနယ်ပယ်အဆင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားသည် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

“အဲဒီလူကို အခု ဘယ်မှာ ချုပ်ထားလဲ”

ဝေ့ချန်ချင်းက ဆက်မေးလိုက်သည်။

“မေပယ်လမ်းကြား ကင်းစခန်းမှာ ချုပ်ထားပါတယ်”

တပ်သားက ဖြေလိုက်သည်။

“ချွီးတယို”

ဝေ့ချန်ချင်းက ဘေးရှိ ချွီးတယိုကို ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းက မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့မှာ စစ်ဆေးမေးမြန်းတာ အတော်ဆုံးပဲဆိုတော့ ဒီလူကို မင်းဆီ လွှဲပေးလိုက်မယ်”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ တပ်မှူးကြီး”

ချွီးတယိုက အလျင်အမြန် မတ်တပ်ရပ်ပြီး ကတိပေးလိုက်သည်။ “ဒီလူ့ဆီမှာ ဘယ်လိုလျှို့ဝှက်ချက်တွေပဲ ရှိနေပါစေ၊ သူ့ပါးစပ်ကို ဖွင့်ပြီး အကုန်ပြောလာအောင် ကျွန်တော် လုပ်ပါ့မယ်”

ဝေ့ချန်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ရွှီနင်က တော်တဲ့လူပဲ” ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။

ချွီးတယို ကြားသောအခါ ကျေနပ်သွားသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

ရွှီနင်သည် သူ့အတွက် တန်ဖိုးအရှိဆုံး လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်သည်။ ဝေ့ချန်ချင်းက ရွှီနင်ကို ချီးကျူးခြင်းသည် ချွီးတယိုကို သွယ်ဝိုက်၍ ချီးကျူးခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

“ရွှီနင်ဆိုတာ ထောင်ရွာက လူမလား”

လေထု အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရှယွမ်ရှင်က မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ထောင်ရွာကပဲ၊ ခင်ဗျား သူ့ကို စစ်ဆေးခဲ့တာလေ”

ချွီးတယိုက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ရှယွမ်ရှင် ခေါင်းခါရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “နှမြောစရာပဲ... သူ့ကို ရွေးတုန်းကတည်းက ထူးခြားတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့တာ။ သူ့မှာ ဒီလို ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီ ရှိမယ်၊ ဒီလောက် အားကိုးရမယ်မှန်းသာ သိခဲ့ရင် စခန်းအမှတ် (၂) ကို ခေါ်ထားလိုက်မှာ”

နင်ဖုန်းဝမ်က ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ရွှီနင်ကို မတွေ့ဖူးသော်လည်း သတင်းတော့ ကြားဖူးထားသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွှီနင်ဆိုသော နာမည်သည် ယခုအခါ မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့ တပ်မှူးများကြားတွင် လေးစားမှု ရရှိထားပြီဖြစ်သည်။

“ဆရာ... ကျွန်တော် မေပယ်လမ်းကြား ကင်းစခန်းကို သွားလိုက်ပါဦးမယ်”

ချွီးတယို အလုပ်စလုပ်ချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ အချိန်ဆွဲမနေချင်တော့ပေ။

“သွားတော့”

ဝေ့ချန်ချင်းက လက်ကာပြလိုက်ရာ ချွီးတယို လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

“မင်းတို့လည်း အလုပ်ပြန်လုပ်ကြတော့... စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေကို ဆက်ပြီး တိုးမြှင့်လုပ်ဆောင်ကြ”

ဝေ့ချန်ချင်းက ရှယွမ်ရှင်နှင့် နင်ဖုန်းဝမ်တို့ကို ပြောလိုက်သည်။ “သံသယရှိသူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ဖမ်းဆီးလိုက်ကြ”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

ရှယွမ်ရှင်နှင့် နင်ဖုန်းဝမ်တို့လည်း မတ်တပ်ရပ်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

အခန်းထဲတွင် ဝေ့ချန်ချင်းနှင့် တပ်သားတို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

“မင်း ဘာလို့ မသွားသေးတာလဲ”

ဝေ့ချန်ချင်းက တပ်သားကို ကြည့်လိုက်သည်။

တပ်သားက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ “သတင်းမပို့ရသေးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ကျန်နေသေးလို့ပါ...”

ဝေ့ချန်ချင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး မကျေနပ်သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ခုနက တပ်မှူးတွေ ရှိနေတုန်း ဘာလို့ သတင်းမပို့တာလဲ”

“ဆရာ... ဒီကိစ္စက မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ မဆိုင်လို့ပါ...”

တပ်သားက အလျင်အမြန် ရှင်းပြသည်။ “ခုနလေးတင် အမျိုးသားတစ်ယောက်နဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဂိတ်တံခါးဝကို ရောက်လာပြီး ဆရာ့ကို တွေ့ချင်တယ်လို့ ပြောနေလို့ပါ”

“ငါ့ကို တွေ့ချင်တာလား”

ဝေ့ချန်ချင်း မေးလိုက်သည်။ “သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ”

“ယွင်ယင်းမြို့က လာတာလို့ ပြောပါတယ်”

တပ်သားက ပြန်ဖြေသည်။

‘ယွင်ယင်းမြို့ ဟုတ်လား’

ဝေ့ချန်ချင်း စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ “သူတို့ကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ”

တပ်သားက ဧည့်သည်များကို ခေါ်ဆောင်ရန် ထွက်သွားလေသည်။

ဝေ့ချန်ချင်း အခန်းထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ ယွင်ယင်းမြို့မှ ဘယ်သူများ သူ့ကို လာတွေ့သလဲဆိုတာ သူ သိချင်နေမိသည်။

“ဦးလေး”

တပ်သားများက ဧည့်သည်များကို ခေါ်လာကြသည်။ အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပြုံးရွှင်စွာ လျှောက်လာကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ မောင်နှမတော်စပ်ပုံရပြီး အသက် ၂၀ နီးပါးခန့် ရှိကြသည်။ သူတို့၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်နှင့် ဟန်ပန်အမူအရာအရ ဂုဏ်သရေရှိမျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသူများ ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေသည်။

“မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ် ဒီရောက်လာကြတာလဲ”

သူတို့နှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝေ့ချန်ချင်း အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်း ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။