အပိုဆောင်း အကျိုးအမြတ်
Vol. 7 Ch. 69
“ယွင်ဇယ်တောင်တန်းရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို သွားရမယ် ဟုတ်လား”
ရွှီနင်ခမျာ ဤတောင်းဆိုမှုကို လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။
“ဟုတ်တယ်”
ဝေ့ပင်လင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဦးလေးဖြစ်သူ ဝေ့ချန်ချင်းက ရွှီနင်ကို လမ်းပြအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှီနင်သည် ယွင်ဇယ်တောင်တန်းအနီးတွင် နေထိုင်ပြီး တောင်တန်းတစ်လျှောက် သွားလာလှုပ်ရှားရာ၌ အတွေ့အကြုံရှိကြောင်း ဝေ့ပင်လင်နှင့် ဝေ့ဇစ်ချန်တို့ ဦးလေးထံမှ ကြားသိထားသဖြင့် ရွှီနင်ကို ထောက်ခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝေ့ချန်ချင်းက ရွှီနင်၏ ပါရမီမှာ အတော်ကောင်းမွန်ပြီး အနာဂတ်တွင် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ တရားဝင်ဂိုဏ်းသားတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်းလည်း ပြောပြခဲ့သည်။
ရွှီနင်သည် ချက်ချင်း သဘောမတူလိုက်ပေ။ “ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ယွင်ဇယ်တောင်တန်းထဲမှာ ဘာသွားလုပ်ကြမလဲဆိုတာ မသိပေမဲ့ ကျွန်တော် သတိပေးရပါလိမ့်မယ်။ ယွင်ဇယ်တောင်တန်းက အဆိပ်ပြင်းတဲ့ အင်းဆက်တွေ၊ အပင်တွေနဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေတောင် ရှိတဲ့အတွက် အလွန်အန္တရာယ်များပါတယ်”
.
ရွှီနင်သည် မိစ္ဆာသားရဲကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသော်လည်း ထောင်ရွာရှိ လူတိုင်းက ယွင်ဇယ်တောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်း လော့ယွဲ့ရေကန်အနီးတွင် သာမန်လူသားနယ်ပယ်ထက် ကျော်လွန်သော သားရဲများရှိကြောင်း သိထားကြသည်။
ထိုမိစ္ဆာသားရဲများသည် လူသားကဲ့သို့ ဉာဏ်ပညာရှိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းရည်များနှင့် ခွန်အားကြီးသော ခန္ဓာကိုယ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သာမန်လူသားနယ်ပယ် သတ္တမအဆင့်နှင့် နီးစပ်သော စွမ်းအားရှိပြီး သတ်ဖြတ်၍မရနိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။
“တကယ်လို့ ယွင်ဇယ်တောင်တန်းရဲ့ အတွင်းပိုင်းအထိ ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံး သာမန်လူသားနယ်ပယ် သတ္တမအဆင့်ရှိဖို့ လိုတယ်”
ရွှီနင်က သတိပေးလိုက်သည်။
ရွှီနင်၏ သတိပေးစကားကို ကြားသောအခါ ဝေ့ပင်လင်နှင့် ဝေ့ဇစ်ချန်တို့ အံ့သြပုံမရကြပေ။ “စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်ကိုရွှီ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘေးကင်းရေးအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး”
ဝေ့ပင်လင်နှင့် ဝေ့ဇစ်ချန်တို့ ယုံကြည်မှုရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့နှစ်ဦးကို လျှော့တွက်မိသွားကြောင်း ရွှီနင် သဘောပေါက်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ညီမက သာမန်လူသားနယ်ပယ် သတ္တမအဆင့်ကို ရောက်နေပါပြီ။ ပြီးတော့ အပိုဆောင်း အကာအကွယ်ပေးမယ့် အစောင့်တွေလည်း ပါလာမှာပါ။ ယွင်ဇယ်တောင်တန်းထဲမှာ ဘေးကင်းဖို့က ပြဿနာမရှိပါဘူး”
ဝေ့ပင်လင်၏ စကားကြောင့် ရွှီနင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။
ဒီလူနှစ်ယောက်က သူ့ထက် ငယ်ရွယ်ပုံပေါက်သော်လည်း သာမန်လူသားနယ်ပယ် သတ္တမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ထောင်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ထောင်ကျင်ရှင်တောင်မှ သာမန်လူသားနယ်ပယ် ဆဋ္ဌမအဆင့်သာ ရှိသေးသည်။
‘ယွင်ယင်းမြို့က လူတွေက ဒီလောက်တောင် စွမ်းအားကြီးကြတာလား’
ဝေ့ဇစ်ချန်က ရွှီနင် တွေးနေသည်ကို ရိပ်မိပုံရသည်။ သူမက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။ “အစ်ကိုရွှီ... အံ့သြမနေပါနဲ့။ ကျွန်မတို့မောင်နှမက ယွင်ယင်းမြို့ ဝေ့မျိုးနွယ်စုက လာတာပါ။ ကျွန်မတို့ မိသားစုမှာ အရင်းအမြစ်တွေ ပေါကြွယ်ဝပါတယ်။ ကျွန်မတို့က အသက်ခြောက်နှစ်အရွယ်ကတည်းက သိုင်းပညာ စတင်လေ့ကျင့်ခဲ့ကြတာဖြစ်ပြီး ထိပ်တန်းပါရမီနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်မှ အခုလို ရလဒ်မျိုး ရရှိခဲ့တာပါ”
“ခန်းယွင်ခရိုင်မှာ ကျင့်ကြံခြင်း စတင်နိုင်တဲ့ အစောဆုံးအရွယ်က ၁၂ နှစ်ဖြစ်ပြီး အရင်းအမြစ်တွေလည်း ရှားပါးတယ်လို့ ဦးလေး ပြောပြတာ ကြားဖူးပါတယ်။ ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှာ ချီနယ်ပယ်အထိ ရောက်လာတာက အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေပါပြီ။ အနာဂတ်မှာ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းကို ဝင်ခွင့်ရရင် ရှင် အများကြီး တိုးတက်လာမှာပါ”
ဝေ့ဇစ်ချန်က ဤစကားကို ပြောသောအခါ ရွှီနင်ကို မြှောက်ပင့်ပြောဆိုနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရွှီနင်သည် ပါရမီရှိသည်ဟု အမှန်တကယ် ယုံကြည်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဦးလေးဖြစ်သူ ဝေ့ချန်ချင်းက ခန်းယွင်ခရိုင်၏ သိုင်းပညာလောကအကြောင်း ပြောပြသည်ကို ကြားဖူးထားသဖြင့် ဝေ့ဇစ်ချန်သည် ရွှီနင်၏ လက်ရှိအောင်မြင်မှုကို ရယူရန် မလွယ်ကူကြောင်း နားလည်ထားသည်။
ရွှီနင် ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “ခင်ဗျား မြှောက်လွန်းပါပြီဗျာ”
ဝေ့ဇစ်ချန်၏ စကားများက ရာနှုန်းပြည့် ရိုးသားမှု မရှိနိုင်ဟု ရွှီနင် သိထားသော်လည်း သူ့အပေါ် လေးစားမှုရှိသည်ကိုတော့ ခံစားမိသည်။
တပ်မှူးချန်က သူ့ကို အတော်လေး တန်ဖိုးထားပုံရသည်။
“ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးက ပြဿနာမရှိဘူးဆိုမှတော့ ကျွန်တော် လမ်းပြလိုက်ပို့ပေးပါမယ်”
အခြေအနေများ ပြည့်စုံနေပြီဖြစ်ရာ ရွှီနင်အနေဖြင့် ငြင်းဆန်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သော သဲလွန်စများကို ဆက်လက်စုံစမ်းခြင်း မပြုရသေးသဖြင့် သူ့တွင် လုပ်စရာ အရေးတကြီး ကိစ္စမရှိပေ။
“ဒါဆိုရင် ကျေးဇူးပါပဲ အစ်ကိုရွှီ”
ဝေ့ပင်လင်က ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။ “မြင်းတွေ အပြင်မှာ အဆင်သင့် ရှိနေပါပြီ။ အခု သွားလို့ရမလား”
“ရပါတယ်”
ရွှီနင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ကင်းစခန်းမှ ထွက်လာသည်နှင့် တံခါးဝတွင် ရပ်ထားသော မြင်းကြီးအချို့ကို ရွှီနင် တွေ့လိုက်ရသည်။
ရွှီနင်သည် ဤမျှ ခွန်အားကြီးမားပုံရသော မြင်းများကို ယခင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးချေ။
မြင်းများ၏ အရပ်အမောင်းမှာ အနည်းဆုံး ၂.၅ မီတာခန့် ရှိသည်။ ကြွက်သားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး တောက်ပသော အမွေးအမျှင်များ ရှိသည်။ ခွာများသည် ထူထဲ၍ ခိုင်ခံ့သည်။ ၎င်းတို့ အသက်ပြင်းပြင်းနှင့် လေးလေးပင်ပင် ရှူရှိုက်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။
လူများကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့် အရှိန်အဝါမျိုး ရှိလေသည်။
“ဒီမြင်းတွေက တကယ် ခမ်းနားတာပဲ”
ရွှီနင် ချီးကျူးလိုက်မိသည်။
“ဒီမြင်းတွေက မိစ္ဆာသားရဲ မျိုးဆက်တွေလေ။ ဒါကြောင့် သာမန်မြင်းတွေထက် ပိုပြီး အားအင်ပြည့်ဝတယ်”
ဝေ့ပင်လင်က ရှင်းပြသည်။ “သူတို့ရဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ပြီး မဆုံးဖြတ်ပါနဲ့။ ယဉ်ပါးသွားရင် အရမ်းလိမ္မာတာ။ အစ်ကိုရွှီ... စီးကြည့်ပါလား”
သူက ရွှီနင်ကို မြင်းနှင်တံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ရွှီနင် ယူလိုက်ပြီးနောက် မြင်းကြီးတစ်ကောင်နားသို့ လျှောက်သွားကာ အမွေးများကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး မြင်းပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။
မြင်းပေါ်ရောက်သည်နှင့် ရွှီနင် မြဲမြံစွာ ထိုင်လိုက်သည်။
“အဆင်သင့်ပဲ... သွားကြစို့”
ဝေ့ပင်လင်နှင့် ဝေ့ဇစ်ချန်တို့လည်း မြင်းပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ တက်လိုက်ကြသည်။
သူတို့သုံးဦး၏ နောက်တွင် အစောင့်နှစ်ဦး လိုက်ပါလာပြီး ထိုသူနှစ်ဦးစလုံးမှာ သာမန်လူသားနယ်ပယ် အဋ္ဌမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ယွင်ဇယ်တောင်တန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် သုံးဦးသားကို ကာကွယ်ပေးကြမည်ဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ်တွင် သာမန်လူသားနယ်ပယ် သတ္တမအဆင့် အစောင့်နှစ်ဦးလည်း လိုက်ပါလာနိုင်သော်လည်း မြင်းမလုံလောက်သဖြင့် ခရီးစဉ်တွင် မပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ခွပ်... ခွပ်... ခွပ်...
မြင်းများ ဒုန်းစိုင်းပြေးထွက်သွားကြသည်။
‘မြန်လိုက်တာ’
ရွှီနင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤမျှမြန်သော အရှိန်ဖြင့် စီးနင်းရခြင်းမှာ စွဲလမ်းဖွယ်ကောင်းလှသည်။
တစ်နာရီအတွင်း၌ပင် အားလုံးသည် ယွင်ဇယ်တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ရွှီနင်က အတိုဆုံးလမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သဖြင့် လမ်းခရီးတွင် ထောင်ရွာကို ဖြတ်သန်းခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
“ဒါ ယွင်ဇယ်တောင်တန်းပဲ”
ရွှီနင် ပြောလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် ယွင်ဇယ်တောင်တန်းသို့ ဘာကြောင့်လာသည်ကို မပြောသလို ရွှီနင်ကလည်း မမေးမြန်းခဲ့ပေ။
“ဒီကနေ ကြည့်ရတာ ယွင်ဇယ်တောင်တန်းက တောတောင်သဘာဝ အပြည့်ရှိတဲ့နေရာပဲ။ စီနီယာလျို ဒီမှာ အခြေချနေထိုင်တာ မဆန်းပါဘူး”
ဝေ့ဇစ်ချန်က အဝေးမှ မြင့်မားသော တောင်များနှင့် တိမ်ဖြူများကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“အခြေချနေထိုင်တယ်... ယွင်ဇယ်တောင်တန်းမှာလား”
ရွှီနင် ကြားလိုက်သောအခါ သူတို့နှစ်ဦးသည် ယွင်ဇယ်တောင်တန်း အတွင်းပိုင်းမှ လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနေကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
ယွင်ဇယ်တောင်တန်းတွင် လူနေထိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ချေ။
“အစ်ကိုရွှီ... လော့ယွဲ့ရေကန် ဘယ်နားမှာလဲဆိုတာ သိတယ်မလား”
ဝေ့ပင်လင်က မေးလိုက်သည်။
“သိပါတယ်”
ရွှီနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူ တကယ်ပင် သိထားသည်။
ထောင်ရွာတွင် ပျံ့နှံ့နေသော ကောလာဟလများအရ ယခင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သည် သာမန်လူသားနယ်ပယ် သတ္တမအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
လော့ယွဲ့ရေကန်သည် ယွင်ဇယ်တောင်တန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိကြောင်း သူက ရွာသားများကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။
တောင်တန်းထဲသို့ တည့်တည့်ဝင်သွားလျှင် လော့ယွဲ့ရေကန်ကို တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင် အစ်ကိုရွှီပဲ ရှေ့က လမ်းပြပေးပါ”
ဝေ့ပင်လင်က လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။
ရွှီနင် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ မြင်းပေါ် ပြန်တက်လိုက်သည်။
ဤသည်မှာ ယွင်ဇယ်တောင်တန်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်းစီးဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
တောင်ပေါ်လမ်းများသည် ကြမ်းတမ်းပြီး မတ်စောက်သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာပင် မြင်းများက အလွန် လှုပ်ရှားရလွယ်ကူသည်။ မြေပြင်အနေအထား ကြမ်းတမ်းသော်လည်း မြင်းစီးရသည်မှာ အလွန် ချောမွေ့လေသည်။
မကြာမီ အပြင်ဘက်ဧရိယာကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ဝေ့ပင်လင်နှင့် ဝေ့ဇစ်ချန်တို့၏ အစောင့်တစ်ဦးသည် အိတ်ကပ်ထဲမှ အမွှေးတိုင်နှင့်တူသော အရာတစ်ခုကို ထုတ်ပြီး မီးညှိလိုက်သည်။
ပြင်းထန်သော ရနံ့ပါသည့် မီးခိုးငွေ့များ ပျံ့လွင့်လာပြီး လေထဲသို့ လွင့်ပါးသွားသည်။
“ဒါက အဆိပ်ရှိတဲ့ အင်းဆက်တွေရန်ကနေ ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ်”
ဝေ့ဇစ်ချန်က ရှင်းပြသည်။
သူတို့သည် သန်မာသူများဖြစ်၍ သာမန်အဆိပ်ရှိသော အင်းဆက်များကို မကြောက်ကြသော်လည်း ရွှီနင်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
ဤကမ္ဘာတွင် သိုင်းပညာရှင်များသည် စွမ်းအားကြီးမားကြသဖြင့် အဆိပ်ကို မကြောက်ကြပေ။
သို့သော် အင်းဆက်များမှရသော သဘာဝအဆိပ်သည် လူလုပ်အဆိပ်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသည်။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် သဘာဝအဆိပ်က ပိုမိုပြင်းထန်သည်။
“ဟမ်”
ခဏအကြာတွင် အနီးနားရှိ ကျောက်တုံးပေါ်၌ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တစ်ပင် ရှိနေသည်ကို ရွှီနင် ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ ဤကမ္ဘာသို့ရောက်ပြီးနောက် သူပထမဆုံး စုပ်ယူခဲ့ဖူးသော ကျောက်စိမ်းမြက်ပင် ဖြစ်သည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ အစ်ကိုရွှီ”
ရွှီနင် အရှိန်လျှော့လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဝေ့ဇစ်ချန်က မေးလိုက်သည်။
“ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ပင် တွေ့လို့ပါ”
ရွှီနင် အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်သည်။
ဝေ့ဇစ်ချန်က ရွှီနင်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “အစ်ကိုရွှီ လိုချင်ရင် သွားခူးလိုက်လေ”
“အင်း...”
ရွှီနင် အနည်းငယ် အားနာသွားသည်။
သူတို့ကို လမ်းပြပေးရန် တာဝန်ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝေ့မောင်နှမနှစ်ယောက်ကြောင့်သာ ဤနေရာသို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်လာနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်ဆေးပင်ဆင်းခူးနေလျှင် သူတို့အချိန်ကို ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။
“ရပါတယ် အစ်ကိုရွှီရဲ့”
ဝေ့ပင်လင်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံး အစ်ကိုရွှီ့အပေါ် အကြွေးတင်နေသလို ခံစားရလို့ပါ။ ဒီမှာ လိုအပ်တာတွေ့ရင် အားမနာဘဲ ယူလိုက်ပါ”
“ကျေးဇူးပါဗျာ”
ရွှီနင် မြင်းပေါ်မှဆင်းကာ ကျောက်စိမ်းမြက်ကို သွားခူးလိုက်သည်။