နျဲ့ရှောင်ဝေး
Vol. 7 Ch. 63
“ဘာဖြစ်လို့လဲ”
ရွှီနင် အလျင်စလိုဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထောင်ချင်းဖင် လျှောက်လာခဲ့သည်။
“သခင်လေးထောင်...”
မြို့စောင့်တပ်သားက ထောင်ချင်းဖင်ကို အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ရှင်းပြလေသည်။ “ကျွန်တော်တို့လမ်းကြားထဲမှာ လူသတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်... ပြီးတော့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတွေနဲ့ ပတ်သက်နေနိုင်ပါတယ်”
“မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ လူသတ်မှုဟုတ်လား”
ထောင်ချင်းဖင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။
လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က လုရွှေလမ်းကြား၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းလူသတ်မှုအကြောင်းကို ထောင်ချင်းဖင် သိထားလေသည်။
“လာ... သွားကြည့်ကြတာပေါ့”
ထောင်ချင်းဖင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း ယခုအချိန်သည် ထိုအရာကို ဂရုစိုက်နေရမည့်အချိန် မဟုတ်ပေ။
.
မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေသမျှ ကိစ္စရပ်တိုင်းသည် အသေးအဖွဲ မဟုတ်ချေ။
ထောင်ချင်းဖင် တံခါးသော့ခတ်လိုက်ပြီး သူတို့သုံးဦးသား အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်လိုက်ကြသည်။
“လူသတ်မှုက ဘယ်နားမှာ ဖြစ်တာလဲ”
လမ်းလျှောက်ရင်း ရွှီနင် မေးလိုက်သည်။
“ဖုန်းရိုသားရေဆိုင်မှာ ဖြစ်တာပါ”
မြို့စောင့်တပ်သားက အမှန်အတိုင်း ဖြေကြားလိုက်သည်။
“ဖုန်းရိုသားရေဆိုင် ဟုတ်လား”
ထောင်ချင်းဖင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့သြသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
“ဟုတ်ပါတယ် သခင်လေးထောင်”
ချန်ဝေသည် ထောင်ချင်းဖင် ဘာကြောင့် အံ့သြသွားမှန်း နားမလည်ပေ။
ရွှီနင် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည်။ “ချင်းဖင်... ဒီသားရေဆိုင်က...”
“ဟုတ်တယ်”
ထောင်ချင်းဖင် ခဏတာ ကြောင်အသွားသည်။ ထို့နောက် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “အဲဒါ နျဲ့ရှောင်ဝေး အိမ်ထောင်ကျသွားတဲ့ နေရာပဲ”
“နျဲ့ရှောင်ဝေး ဆိုတာက ဟိုမိန်းကလေးလေ...”
ထောင်ချင်းဖင် ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ... မင်းသိလား”
ထောင်ချင်းဖင်က မြို့စောင့်တပ်သားကို မေးလိုက်သည်။
မြို့စောင့်တပ်သားက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “မသိပါဘူး သခင်လေး... ဖုန်းရိုသားရေဆိုင်မှာ လူသတ်မှုဖြစ်တယ်ဆိုတာ ကြားကြားချင်းပဲ ခေါင်းဆောင်ဖုန်က ကျွန်တော့်ကို သခင်လေးတို့ဆီ တန်းလွှတ်လိုက်တာပါ”
“သဘောပေါက်ပြီ...”
ရွှီနင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “မြန်မြန် လျှောက်ကြစို့” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဖုန်းရိုသားရေဆိုင်သည် သိပ်မဝေးလှသဖြင့် သုံးဦးသား သုတ်ခြေတင် လျှောက်လိုက်ကြရာ မကြာမီ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ဖုန်းရိုသားရေဆိုင်အား မြို့စောင့်တပ်သားများမှ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားကြလေသည်။
ရပ်ကြည့်နေကြသော လမ်းသွားလမ်းလာများကိုလည်း မြို့စောင့်တပ်သားများက မောင်းထုတ်နေကြသည်။
“သခင်လေး”
ရွှီနင် ဆိုင်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ဖုန်ဆစ်ကွားက သူ့ကို ကြိုဆိုနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဒီမှာ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ”
ရွှီနင် စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် ထောင်ချင်းဖင်က ဦးအောင် မေးလိုက်သည်။
ဖုန်ဆစ်ကွားက သူတို့နှစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး “သခင်လေး... သုံးထပ်ကို အရင်တက်ကြည့်ရအောင်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ”
ထောင်ချင်းဖင် အလျင်လိုနေပုံရသည်။
သူသည် နျဲ့ရှောင်ဝေးဟုခေါ်သော မိန်းကလေးအကြောင်း တွေးပူနေမှန်း ရွှီနင် သိလိုက်သည်။
ဖုန်ဆစ်ကွား ဦးဆောင်လမ်းပြမှုဖြင့် သူတို့သုံးဦး တတိယထပ်သို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ရွှီနင် ဖုန်းရိုသားရေဆိုင်ကို ဝှေ့ကြည့်လိုက်သည်။
ပထမထပ်နှင့် ဒုတိယထပ်တွင် သားရေကုန်ပစ္စည်းမျိုးစုံ ခင်းကျင်းထားပြီး အားလုံးမှာ ပြုပြင်ပြီးသား ကုန်ချောများ ဖြစ်ကြသည်။
ပထမထပ်ရှိ သားရေထည်များမှာ အရည်အသွေး သာမန်သာရှိသော်လည်း အရေအတွက် များပြားသည်။ ဒုတိယထပ်ရှိ သားရေထည်များမှာမူ အရည်အသွေး ပိုမြင့်သော်လည်း အရေအတွက် မများလှပေ။
တတိယထပ်သည် အရောင်းအဝယ်လုပ်သောနေရာ မဟုတ်ဘဲ နေထိုင်ရန် ပြုလုပ်ထားသော နေရာဖြစ်သည်။
“ဒါက အခင်းဖြစ်ပွားပြီးနောက် ဆိုင်ထဲမှာ ရှိနေကြတဲ့သူတွေပါ”
ရွှီနင် တတိယထပ်သို့ ရောက်ရောက်ချင်း လှေကားထောင့်၌ လူဆယ်ဦးခန့် စုဝေးထိုင်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ကျား မ နှစ်မျိုးစလုံး ပါဝင်သည်။
သူတို့၏ အဝတ်အစားများကို ကြည့်ရသည်မှာ ဆိုင်အကူများနှင့် စာရေးများ ဖြစ်ပုံရသည်။
ဖုန်ဆစ်ကွားက အခြေအနေကို ရှင်းပြလေသည်။ “လူသတ်မှုက ဟိုအခန်းထဲမှာ ဖြစ်တာပါ”
သူက လမ်းညွှန်ပြသလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူတို့သုံးဦး အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်ကြသည်။
ရွှီနင် ဝင်လိုက်သည်နှင့် မြေကြီးပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော အလောင်းနှစ်လောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။
နှစ်ဦးစလုံးမှာ အမျိုးသားများဖြစ်ကြပြီး အနည်းဆုံး အသက် ၅၀ ခန့် ရှိပုံရသည်။ သူတို့၏ အဝတ်အစားများမှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်မှာ ပေါ်နေသည်။
အလောင်းနှစ်လောင်းစလုံး၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာနှစ်ချက် ရှိနေသည်။ ထိုဒဏ်ရာနှစ်ချက်စလုံးသည် သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာများဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။
အလောင်းနှစ်လောင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထောင်ချင်းဖင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ “သေသွားတာ ဒီနှစ်ယောက်တည်းလား”
“ဟုတ်ပါတယ် သခင်လေးထောင်”
ဖုန်ဆစ်ကွားက ဖြေသည်။
“သူတို့ ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ သိလား”
ရွှီနင်က ဖုန်ဆစ်ကွားကို ကြည့်လိုက်သည်။
“တစ်ယောက်က ဖုန်းရိုသားရေဆိုင်ရဲ့ ဆိုင်ရှင် ယောင်တကော ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က ရွမ့်ယွီဆေးဆိုင်ရဲ့ ဆိုင်ရှင် ဇင်းဝေမင် ပါ... သူတို့နှစ်ယောက်က သူငယ်ချင်းဖြစ်တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပါပြီ”
ဖုန်ဆစ်ကွားသည် ကြိုတင်လေ့လာမှု ပြုလုပ်ထားပုံရပြီး ရွှီနင်၏ မေးခွန်းများကို လွယ်ကူစွာ ဖြေကြားနိုင်လေသည်။
“သခင်လေးတို့မရောက်ခင် ဆိုင်အလုပ်သမားတွေကို စစ်ဆေးမေးမြန်းရင်း ဒီအကြောင်းအရာတွေကို သိခဲ့ရတာပါ”
ရွှီနင် ပြန်မပြောနိုင်ခင်မှာပင် ဖုန်ဆစ်ကွားက ဦးဆောင်၍ ဆက်ပြောလေသည်။ “မနေ့ညက သားရေဆိုင်ရှင် ယောင်တကောနဲ့ ဆေးဆိုင်ရှင် ဇင်းဝေမင်တို့ ရွမ့်ဖုန်းစားသောက်ဆိုင်မှာ အတူသောက်ခဲ့ကြပါတယ်။ သောက်ပြီးတဲ့နောက် ဆိုင်ရှင်ယောင်က အိမ်မပြန်ဘဲ ဆိုင်ရှင်ဇင်းကို သားရေဆိုင်ဆီ ခေါ်လာခဲ့ပါတယ်”
“ဆိုင်ရှင်ယောင်က သူ့မိန်းမနဲ့ အဆင်မပြေတာကြောင့် အိမ်မပြန်တာ များပါတယ်... အဲဒီအစား သားရေဆိုင်ရဲ့ တတိယထပ်မှာပဲ နေလေ့ရှိတယ်”
“ဒီကိုရောက်ပြီးနောက်မှာ ဆိုင်ရှင်ယောင်က သူ့မယားငယ်ဖြစ်တဲ့ မယားငယ်နျဲ့ကို ခေါ်လာဖို့ အလုပ်သမားတစ်ယောက်ကို ခိုင်းလိုက်ပါတယ်...”
ဖုန်ဆစ်ကွား စကားရပ်သွားသည်။
ထောင်ချင်းဖင်၏ မျက်နှာထားမှာ အလွန်ဆိုးရွားနေလေသည်။
ရွှီနင်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ “ဆက်ပြောပါ...”
“ဆိုင်ကလူတွေ ပြောတာတော့ မယားငယ်နျဲ့က ယောက်ျားနှစ်ယောက်နဲ့ တစ်ခန်းတည်းအတူနေဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့တယ်တဲ့... ဒါပေမဲ့ ဆိုင်ရှင်ယောင်က သူ့ကို ရိုက်နှက်ပြီး အခန်းထဲ အတင်းဆွဲခေါ်သွားပါတယ်... ပြီးတော့ ကျန်တဲ့လူတွေကို အပေါ်ထပ်မတက်လာဖို့နဲ့ လာမနှောင့်ယှက်ဖို့ ပြောခဲ့ပါတယ်”
ဖုန်ဆစ်ကွားက ဆက်ပြောသည်။ “အလုပ်သမားတွေက အမိန့်အတိုင်း မနှောင့်ယှက်ခဲ့ကြပါဘူး... ဒါပေမဲ့ နေ့လယ်ရောက်တဲ့အထိ ဆိုင်ရှင်ယောင် အောက်ထပ်ဆင်းမလာသေးတာကြောင့် တစ်ခုခုမှားနေပြီလို့ ခံစားမိပြီး အလုပ်သမားတစ်ယောက်က တက်ကြည့်ခဲ့ပါတယ်... တံခါးအပြင်ကနေ အတော်ကြာအောင် ခေါ်ပေမယ့် ပြန်မထူးတာကြောင့် တံခါးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ဒီမြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရတာပါပဲ”
“တိရစ္ဆာန်လိုကောင်တွေ”
ထောင်ချင်းဖင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တံခါးဘောင်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရဲရဲနီနေလေသည်။
“မယားငယ်နျဲ့ကရော...”
ရွှီနင်မှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။
“ပျောက်နေပါတယ်”
ဖုန်ဆစ်ကွား ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်...”
ရွှီနင် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ “မယားငယ်နျဲ့က အဓိကသံသယရှိသူ ဖြစ်နေတာပေါ့”
“ဟုတ်ပါတယ် သခင်လေး”
ဖုန်ဆစ်ကွား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော် လူလွှတ်ပြီး မိန်းကလေးနျဲ့ကို ရှာခိုင်းထားပေမယ့် အခုထိ သတင်းမရသေးပါဘူး...”
“ဒီအမှုက မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်လို့ မင်းပြောတယ်နော်... ဘာဖြစ်လို့လဲ”
ရွှီနင် နောက်ထပ် အရေးကြီးသော မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်သည်။
“သခင်လေး...”
ဖုန်ဆစ်ကွားက အလောင်းနှစ်လောင်းပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများကို ပြသရန် လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးကို ခိုင်းလိုက်သည်။
ရွှီနင် ရှေ့တိုးပြီး ကြည့်လိုက်သည်။
အလောင်းနှစ်လောင်း၏ နှလုံးသားများမှာ လုံးဝ ကြေမွပျက်စီးနေလေသည်။
“လူသတ်သမားက ရင်ဘတ်ကိုခွဲပြီး သွေးတွေကို ညှစ်ထုတ်သွားတာပါ...”
ဖုန်ဆစ်ကွားက ရှင်းပြလေသည်။
ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ရွှီနင် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။
ထိုအရာမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ လက်ချက်လို့ အတိအကျ မပြောနိုင်သေးပေမယ့် သံသယဖြစ်စရာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။
သွေးစုဆောင်းခြင်းသည် မိစ္ဆာပညာရပ်များကို ကျင့်ကြံရာတွင် အသုံးအများဆုံး နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အခြားဆင်တူသော အမှုများအားလုံးသည် မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေတတ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့အနေဖြင့် ဤအမှုကို အလေးအနက်ထား ကိုင်တွယ်ရပေမည်။
“ဒါဆိုရင် နျဲ့ရှောင်ဝေးက မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်လို့ ဆိုလိုတာလား”
ထောင်ချင်းဖင်၏ အသံမှာ အနည်းငယ် အေးစက်နေသည်။
ဖုန်ဆစ်ကွား အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။
ထောင်ချင်းဖင်က မိန်းကလေးနျဲ့၏ နာမည်ကို သိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့မိပေ။
“ဖြစ်နိုင်ခြေ များပါတယ်”
ဖုန်ဆစ်ကွားသည် သူ့အတိတ်အတွေ့အကြုံများနှင့် လက်ရှိအချက်အလက်များအပေါ် မူတည်၍ အကြမ်းဖျင်း သုံးသပ်လိုက်သည်။
သူသည် မြို့စောင့်တပ်သားအဖြစ် ဆယ်နှစ်ကြာ လုပ်ကိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး ဤနယ်ပယ်တွင် အတွေ့အကြုံ များပြားသူ ဖြစ်သည်။
“တနည်းပြောရရင် အခုလုပ်ရမယ့် တစ်ခုတည်းသော အရာက နျဲ့ရှောင်ဝေးကို ဖမ်းဆီးဖို့ပဲ”
ရွှီနင် သူတို့ဆက်လုပ်ရမည့် အဆင့်ကို သိလိုက်သည်။
“သခင်လေး... တပ်စခန်းမှာရှိတဲ့ တခြား မဟူရာသံချပ်ကာဝတ်တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကို အကြောင်းကြားလိုက်ရမလား... တကယ်လို့ နျဲ့ရှောင်ဝေးသာ မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ မြို့စောင့်တပ်သားတွေအနေနဲ့ သူ့ကို ဖမ်းဆီးဖို့ မလွယ်ကူလောက်ဘူး”
ဖုန်ဆစ်ကွားက မေးလိုက်သည်။
“သွား... တပ်စခန်းက လူတိုင်းကို အကြောင်းကြားလိုက်... ငါတို့ ခွဲပြီး လှုပ်ရှားကြမယ်”
ရွှီနင်က ပြောလိုက်သည်။ “ပြီးတော့... တခြားကင်းစခန်းတွေကိုပါ ဝိုင်းရှာပေးဖို့ အကူအညီတောင်းလိုက်”
လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမှ လုရွှေလမ်းကြားတွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့ဖူးသဖြင့် ရွှီနင် အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။
အကယ်၍ နျဲ့ရှောင်ဝေးသာ တကယ်ပဲ မိစ္ဆာဂိုဏ်းသားတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့လျှင် သူမသည်လည်း ထိုကျင့်စဥ်ကို တူညီတဲ့နေရာတစ်ခုတည်းမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
အကယ်၍ ယခုအဖြစ်အပျက်များ၏ နောက်ကွယ်တွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်း ရှိနေခဲ့ပါလျှင် ကြီးမားတဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။
ဤကဲ့သို့ ဒေသခံ မိစ္ဆာသိုင်းသမားများ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် တယွမ်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့နှင့် လမ်းကြောင်းခုနစ်သွယ်ဂိုဏ်း ပူးပေါင်းကြံစည်နေခြင်းထက် ပို၍ အန္တရာယ်ကြီးမားပေသည်။
“သဘောပေါက်ပါပြီ သခင်လေး”
ဖုန်ဆစ်ကွား ဦးဆောင်ထွက်ခွာသွားသည်။
“ဒါနဲ့... နျဲ့ရှောင်ဝေးရဲ့ မိသားစုဆီကိုရော လူလွှတ်ပြီးပြီလား”
ရွှီနင် ထပ်မေးလိုက်သည်။
“စုံစမ်းဖို့ လူလွှတ်ထားပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အခုထိ သတင်းပြန်မလာသေးပါဘူး”
ဖုန်ဆစ်ကွား ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ...”
ရွှီနင်သည် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ထောင်ချင်းဖင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ချင်းဖင်... နျဲ့ရှောင်ဝေးရဲ့ မိသားစုအိမ်ကို သွားပြီး သူ့မိသားစုနဲ့ သူ့ငယ်ချစ်ကို သွားကြည့်ရအောင်”
ထောင်ချင်းဖင် ကြားလိုက်ရသောအခါ စိတ်အားတင်းလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ”
သူသည် နျဲ့ရှောင်ဝေးအပေါ် သံယောဇဉ်ရှိသော်လည်း ယခုအခါ နျဲ့ရှောင်ဝေးသည် မိစ္ဆာသိုင်းသမားဟု သံသယဝင်ခံနေရပြီဖြစ်ရာ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ဦးစားပေးပြီး သူ့ခံစားချက်များကို ဖိနှိပ်ထားရပေမည်။
သို့သော် ထောင်ချင်းဖင်၏ ရင်ထဲမှ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင်မူ ထိုအပြစ်ကင်းစင်ပုံရသော မိန်းကလေးမှာ ဤကိစ္စများ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသည်ကို မယုံကြည်ချင်ဖြစ်နေမိသည်။