အခန်း (၅၄၂)
Vol. 44 Ch. 542
အခန်း ၅၄၂
ရှောင်ဟူသည် စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ဖြစ်သော်ငြား စီရင်စုအုပ်ချုပ်ရေးမှူးအိမ်တော်မှ ဖမ်းဆီးချင်ပါက လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
မုလန်လူမျိုးကို မထိခိုက်စေသ၍ မီးခိုးရောင်ဝတ်အစေခံအနည်းငယ်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းသည် ပြဿနာမရှိပေ။ အထူးသဖြင့် ရှောင်ဟူသည် ချန်ကျဲ့ဦးဆောင်သည့် ကျားဖြူခန်းမမှ လူယုံတစ်ဦးဖြစ်ရာ စီရင်စုအုပ်ချုပ်ရေးမှူးအိမ်တော်အနေဖြင့် သက်ညှာပေးလိမ့်မည်။
သို့သော် ထာရာ သေဆုံးသွားခဲ့ပါက ကိစ္စများသည် ရှုပ်ထွေးသွားလိမ့်မည်။
ကျိုစစ်သည်လည်း မုလန်လူမျိုးတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီး စီရင်စုအုပ်ချုပ်ရေးမှူးအိမ်တော်ကို စိန်ခေါ်ဝံ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုကြောင့် ဝူဟုန်သည် ကြားဝင်နှောင့်ယှက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှောင်ဟူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဝူဟုန်ကို ပြောသည်။
“ဒီနေ့ ကျွန်တော် မရီးအတွက် တရားမျှတမှုယူပေးရမယ်။ သူ မရီးကို တောင်းပန်ရင် တောင်းပန် မဟုတ်လို့ကတော့ ကျွန်တော် သူ့ကို သတ်ပစ်မယ်”
ရှောင်ဟူမှ ဒေါသဖြင့် ပြောသည်။ ထိုစဉ် စူးယွင်ကျင်းသည် အခြေအနေကို နားလည်သွားသဖြင့် ရှောင်ဟူကို ဖျောင်းဖျသည်။
“ဟူဇစ် တော်လောက်ပြီ”
ရှောင်ဟူမှ ပြန်ပြောသည်။
“မရီး၊ အစ်ကိုကျိုစစ်က ကျွန်တော့်ကို မရီးကို သေချာဂရုစိုက်ဖို့ မှာထားတယ်။ သူ မရီးကို မတောင်းပန်ရင် ကျွန်တော့်အပြစ်ပဲ။ ဒီလူ ဒီနေ့ သေချာပေါက် တောင်းပန်ရမယ်”
“တော်လောက်ပြီ ဟူဇစ်၊ သူက… သူက မုလန်လူမျိုးလေ”
“သောက်ကျိုးနည်းမုလန်လူမျိုးတွေပဲ ကျွန်တော် ဒီလူ အမှားဝန်ခံတောင်းပန်တာကိုပဲ လိုချင်တယ်”
ထိုသို့ပြောလျက် ရှောင်ဟူသည် ရှေ့တိုးသွားပြီး ဝူဟုန်ကို ပြောသည်။
“ဝူဟုန် ရှေ့က ဖယ်လိုက်”
ထိုအခါ ဝူဟုန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ချန်ရှောင်ဟူ ပြဿနာမရှာစမ်းနဲ့”
ဘုန်း ဘုန်း…
သူတို့နှစ်ဦး ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ကြပြန်သည်။ ဝူဟုန်သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း ရှောင်ဟူကို နောက်ဆုတ်စေနိုင်ခဲ့သည်။ ရှောင်ဟူ ဒေါသပေါက်ကွဲလာ၏။
“ဝူဟုန် မင်းတကယ်ပဲ ဒီမုလန်လူမျိုးတွေရဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ဖြစ်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ပြီလား”
ထာရာသည် ယခင်က ထိတ်လန့်နေရာမှ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရာ ဝူဟုန်သည် ရှောင်ဟူထက် ပို၍ အင်အားကြီးမားကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်။ ထို့ပြင် ဝူဟုန်သည် အစိုးရရုံးတော်ကို ကိုယ်စားပြုသူဖြစ်ရာ မောက်မာထောင်လွှားလာတော့သည်။
“မင်း ရုံးတော်အရာရှိ သေချာနားထောင်။ ငါ မုလန်လူမျိုးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီအရူးကောင်နဲ့ ဟိုမိန်းကလေးကို ဖမ်းဆီးဖို့ အမိန့်ပေးတယ်။ ဘာမှမစိုးရိမ်နဲ့။ မင်းရဲ့ ရာဇဝတ်တရားသူကြီးထန်ဝမ်နျန်ကို ငါသိတယ်။ ငါ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ မင်းကို ရာထူးတိုးပေးဖို့ ပြောပေးမယ်”
“ဟားဟား မင်းအခု အခွင့်အရေးကောင်း ရသွားပြီပဲ ဝူဟုန်။ မင်းရဲ့သခင်က မင်းကို လူဖမ်းဖို့ ပြောနေတယ်လေ။ မင်းသခင်ဆီက မျက်နှာသာရဖို့ ငါနဲ့ မရီးကို လာဖမ်းလှည့်လေ။ မင်းလို မြေးတစ်ယောက်ရှိနေတာ ငါ တကယ် သမားတော်ပိုင်အစား ရှက်မိတယ်”
ရှောင်ဟူသည် အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေခဲ့ရာ ဝူဟုန်ထံ ဒေါသပေါက်ကွဲတော့သည်။
ဝူဟုန်သည် ဘာမှ မတုံ့ပြန်ပေ။ သို့သော် ပြော၏။
“ရှောင်ဟူ မင်းဒီနေ့ ဘယ်လိုပြောပါစေ ငါလက်ခံတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ မင်း သူ့ကို အန္တရာယ်မပြုရဘူး”
“မင်း ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ”
ရှောင်ဟူသည် မွန်းကြပ်စွာ ရယ်မောသည်။
“ဒီနေ့ ငါ သူ့ကို သတ်ကိုသတ်ရမယ်”
ထိုသို့ပြောလျက် ရှောင်ဟူသည် ရေထိန်းချုပ်လက်ဝါးသိုင်း နှစ်ချက်သုံး၍ တိုက်ခိုက်သည်။ ဝူဟုန်သည် အရိုးအဆစ်လွဲသိုင်းကွက်ကို အသုံးပြု၍ ခက်ခက်ခဲခဲ ခုခံလိုက်ရ၏။
သူတို့နှစ်ဦး မတိုးသာမဆုတ်သာ အခြေအနေအတွင်း ကျရောက်နေစဉ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“မင်းတို့နှစ်ယောက်က အဖွားကြီးတွေလိုပဲ ငြင်းခုံနေလိုက်ကြတာ။ အဲဒီလူကို သူ သတ်လို့မရရင် ငါသတ်မယ်”
ဝှစ်
ရုတ်တရက်ဆန်လှစွာပင် ဓားရောင်ခြည်တစ်ဖျတ်နှင့်အတူ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ထာရာ၏ဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းကို မြင်လိုက်သည်တွင် ဝူဟုန် ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအခါ နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ထွက်လျက် လည်ပင်းမှ သွေးများစီးကျနေသည့် မြင်ကွင်းအား မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားလေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သေဆုံးသွားလောက်ပြီဖြစ်၏။
လည်လှီးသွားတာပဲ
ထိုအခါ ဝူဟုန် ချက်ချင်း အော်လိုက်သည်။
“ရပ်စမ်း”
ဝူဟုန်သည် ရှောင်ဟူကို ထားခဲ့ပြီး ထိုလူသတ်သမားနောက်သို့ လိုက်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ၊ အထူးသဖြင့် မြေပြင်ပေါ် လဲကျနေသည့် ထာရာ၏အလောင်းကို မြင်သောအခါ ရှောင်ဟူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မည်းမှောင်သွားရပြီး တံတွေးထွေးလိုက်၏။
“ထွီ လွယ်လွယ်သေခွင့်ပြုလိုက်ရတယ်”
ဘေးမှ ပွဲကြည့်နေသူများသည် ထိုမြင်ကွင်းတွင် အလွန် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကုန်ကြတော့သည်။
“အားး လူသေသွားပြီ”
၎င်းအော်သံနှင့်အတူ လူများစွာတို့သည် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကုန်ကြ၏။ ရှောင်ဟူ စူးယွင်ကျင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ စူးယွင်ကျင်းမှ ပြောသည်။
“ငါတို့လည်း သွားရအောင်”
ထိုအခါ ရှောင်ဟူမှ ပြောသည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ မရီး။ ကျွန်တော် နောက်က လိုက်ပါ့မယ်”
သူတို့၏သခင် သေသွားသည်ကိုမြင်သောအခါ မီးခိုးရောင်ဝတ်အစေခံများသည် ကြားဝင်နှောင့်ယှက်ရန် ပြင်သည်။ သို့သော် ရှောင်ဟူမှ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဘာမှမပြောဘဲ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားကြသည်။
ရှောင်ဟူသည် အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ထိုနေရာမှ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။
…
ချန်ကျဲ့ စူးယွင်ကျင်းတို့ကို ပြန်တွေ့ချိန်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်ကြားသိထားပြီး ဖြစ်သည်။
ချန်ကျဲ့ အမြန်ပြန်သွားခဲ့ကာ စူးယွင်ကျင်းအား အဆင်ပြေရဲ့လားဟု မေးမြန်းသည်။ စူးယွင်ကျင်းမှ ပြောသည်။
“ယောက်ျား ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ မုလန်လူမျိုးတစ်ယောက် သေသွားခဲ့တယ်။ ဒီကိစ္စကြောင့် ရှင် ပြဿနာဖြစ်မှာ ကျွန်မစိုးရိမ်တယ်”
ထိုအခါ ချန်ကျဲ့မှ ပြောသည်။
“ရတယ် ရှင်မ။ မင်း အဆင်ပြေရင်ရပြီ။ ကျန်တာ ကိုယ် နည်းလမ်းရှာလိုက်မယ်”
ထို့နောက် စူးယွင်ကျင်းသည် ရှောင်ဟူကို အခြေအနေအား ပြန်လည်ရှင်းပြပေးရာ ရှောင်ဟူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အမှားလုပ်မိသွားကြောင်း နားလည်လိုက်ရသည်။
တကယ်တမ်းတွင် ရှောင်ဟူသည် မုလန်လူမျိုးအား သတ်ဖြတ်ခြင်းငှာ အထူးတလည် မကြောက်ရွံ့ပါချေ။ သူကိုယ်တိုင် မောက်လွှားထောင်လွှားမှုကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သလို သူသည် စွမ်းအင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်လည်း အတင့်ရဲနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ အဆိုးဆုံးအခြေအနေသို့ ရောက်လာခဲ့လျှင် ထွက်ပြေးလိုက်ရုံပင် မဟုတ်ပါလော။
သို့သော် စူးယွင်ကျင်းမှ ပြောသည်။
“အဲဒီလိုက ခန်းမအရှင်သခင်ရဲ့ ကိစ္စကြီးတွေအတွက် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လိမ့်မယ်”
ရှောင်ဟူ မိမိ၏အမှားကို ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူ့စိတ်ထဲ မည်သို့ခံစားရသည်ဖြစ်စေ အစ်ကိုကျိုစစ်အတွက် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေ၍ မဖြစ်ချေ။
ရှောင်ဟူ၏ ချန်ကျဲ့အပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုသည် သူကိုယ်တိုင်၏အရေးထက် သာလွန်ပေသည်။
၎င်းကိုလည်း နားလည်နိုင်ပါသည်။ ရှောင်ဟူသည် ချန်ကျဲ့၏ အားစိုက်ထုတ်မှုဖြင့် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် လျှောက်လှမ်းရင်း ဤနေရာအထိ ခေါ်ဆောင်လာခံရသူ ဖြစ်သည်။ အဆင့်အတန်းမြင့်မားလာခြင်းအတွက် ကျေးဇူးတရားအပြင် ညီအစ်ကိုသံယောဇဉ်လည်း ရှိနေသေးသည်။ ရှောင်ဟူသည် ဤကျေးဇူးတရားကို သူ၏တစ်သက်လုံး ပြန်မဆပ်နိုင်လောက်ဟု ခံစားမိသည်။ သူ၏ဖခင်၏ ညွှန်ကြားမှုများကိုမူ ထည့်ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။ ထိုသို့ သူ၏နှလုံးသားထဲ ထွင်းထုထားသည့် စည်းမျဉ်းများဖြင့် ရှောင်ဟူသည် မိမိကိုယ်ကို ချန်ကျဲ့အပေါ် သစ္စာဖောက်ရာကျသည့် မည်သည့်လုပ်ရပ်ကိုမျှ မလုပ်မိပါစေရန် အမြဲတားမြစ်ထားခဲ့သည်။
အကယ်၍များ တစ်နေ့နေ့တွင် ချန်ကျဲ့၌ အရာအားလုံးဆုံးရှုံးသွားပါက ချန်ကျဲ့အနားတွင် လူနှစ်ယောက်သည်တော့ သေချာပေါက် ကျန်ရှိလိမ့်မည်။ တစ်ယောက်မှာ ဇနီးဖြစ်သူ စူးယွင်ကျင်းဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ယောက်မှာ ချန်ရှောင်ဟူဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ချန်ကျဲ့အပေါ် သစ္စာအစောင့်သိဆုံးသော အထောက်အပံ့များ ဖြစ်ကြသည်။
ရှောင်ဟူမှ ချန်ကျဲ့ကို တောင်းပန်သည်။ ချန်ကျဲ့သည် ရှောင်ဟူအား ပြဿနာရှာခြင်းဟု အပြစ်မတင်ဘဲ ခပ်ဖွဖွပြုံးလျက် ပြောသည်။
“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ မုလန်လူမျိုးတစ်ယောက်လေးပါပဲ။ ကိစ္စကြီးမဟုတ်ဘူး”
“ဒါပေမဲ့ ဟူဇစ်၊ မင်းရဲ့ဒေါသကိုတော့ တကယ်ထိန်းချုပ်သင့်တယ်။ အစ်ကိုဟုန်နဲ့ တွေ့ဖြစ်တဲ့အခါ တောင်းပန်လိုက်ဦး”
ရှောင်ဟူမှ ပြောသည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်”
ရှောင်ဟူမှ ရိုကျိုးစွာ တုံ့ပြန်သည်။ ချန်ကျဲ့ ရှောင်ဟူကို ကြည့်လျက် ပြောသည်။
“ကောင်းပြီ၊ မှိုင်တွေမနေစမ်းပါနဲ့ကွာ။ ပြီးတော့ နောက်ရက်မှာ အစိုးရရုံးတော်က ပြဿနာလာရှာခဲ့ရင်လည်း အငြင်းပွားမနေနဲ့ဦး ဟုတ်ပြီလား”
ရှောင်ဟူသည် ချန်ကျဲ့ကို ပြန်ကြည့်လျက် မေးသည်။
“အစ်ကိုကျိုစစ် အစ်ကိုသေချာရဲ့လား”