အခန်း (၃၁၁)

အခန်း။ ၃၁၁

ကောင်းကင်ပျံ အကြေးခွံချပ်ဝတ်စွမ်းရည်သည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်ကို အသုံးပြု၍ အကြေးခွံချပ်များကို စိတ်ကြိုက် ပုံဖော်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ၎င်းတို့ကို မိမိအလိုရှိသလို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

ထိုအကြေးခွံများကို ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်လျက်တည်ရှိစေခြင်းဖြင့် ခုခံကာကွယ်မှုကို အဆမတန် မြှင့်တင်နိုင်သလို လက်နက်အဖြစ်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသော အကြေးခွံများကို ရန်သူထံသို့ ဒုံးကျည်များကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော် လုချွမ်းသည် ထိုစွမ်းရည်ထက် ပျံသန်းသူ ၁ ၏ အခြားစွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်သော ဝိညာဉ်ပျံ နယ်ပယ်ကို ပို၍ တန်ဖိုးထားသည်။

ဤစွမ်းရည်သည် ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်ကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်ပတ်လည် ၅ မီတာအတွင်း စက်လုံးပုံစံ နှောင့်နှေးစေသော နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးသည်။ မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးမဆို ဤနယ်ပယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် အရှိန်အဟုန်မှာ အဆပေါင်းများစွာ နှေးကွေးသွားမည် ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသော ကျည်ဆန်တစ်ခုသည်ပင် ဤနယ်ပယ်ထဲ ရောက်သည်နှင့် အရှိန်ကျသွားကာ အကြေးခွံများကို ဖောက်ထွက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့သည်အထိ အားနည်းသွားမည်ဖြစ်သည်။

လုချွမ်းသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ပျံသန်းသူ ၁ ကို ထိုစွမ်းရည်နှစ်ခု စမ်းသပ်ရန် စေခိုင်းလိုက်တော့သည်။

သူ၏ စိတ်အာရုံ စေခိုင်းမှုနှင့်အတူ ပျံသန်းသူ ၁ အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ဆေးတောင့်မှာ လည်ပတ်လာပြီး ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်များကို လျင်မြန်စွာ စတင်သုံးစွဲလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပျံသန်းသူ ၁ ၏ အပြင်ဘက်တွင် အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော အကြေးခွံချပ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုအကြေးခွံများသည် ရေထဲတွင် ကူးခတ်နေသော ငါးများအလား လှုပ်ရှားနေကြပြီး လုချွမ်း၏ စိတ်အလိုအတိုင်း လေထဲတွင် စုရုံးလိုက် ပြန့်ကျဲလိုက်ဖြင့် ကစားနေကြသည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

မကြာမီမှာပင် ထိုအကြေးခွံများသည် ပျံသန်းသူ ၁ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကပ်တွဲသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို လုံခြုံစွာ ဖုံးအုပ်လိုက်တော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ပျံသန်းသူ ၁ သည် အကြေးခွံ နှစ်ထပ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသဖြင့် ပိုမိုကြီးမား ထွားကြိုင်းလာပုံရပြီး ၎င်း၏ ခုခံကာကွယ်မှု စွမ်းအားမှာလည်း မတွေးဝံ့စရာပင်။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ အပြင်ဘက်မှ ထပ်မံဖုံးအုပ်ထားသော အကြေးခွံများသည် အလေးချိန်မရှိသလောက် ပေါ့ပါးသဖြင့် ပျံသန်းသူ ၁ ၏ ပျံသန်းနှုန်းကို အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်စေခြင်း မရှိပေ။

ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်...

နောက်တစ်ခဏတွင် ပျံသန်းသူ ၁ က လက်တစ်ဖက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်နေသော အကြေးခွံများသည် ဓားမြှောင်များအလား တဟုန်ထိုး ပစ်ထွက်သွားပြီး ရှေ့ရှိ လူနေအဆောက်အအုံ၏ နံရံဆီသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျရောက်သွားတော့သည်။

ဝုန်း...

အနက်ရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော ထက်မြက်လှသည့် အကြေးခွံများသည် ခိုင်ခံ့ထူထဲလှသော နံရံကြီးကို ပျားအုံသဖွယ် အပေါက်အပြဲများ ဖြစ်သွားစေသည်။ ပေါက်ကွဲသံမှာ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှပြီး ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်ကာ အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားရသည်။

"ဒီလိုအစွမ်းမျိုးနဲ့ဆိုရင် တင့်ကားတစ်စီးကိုတောင် အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြတ်ပစ်လို့ ရတယ်"

နံရံကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် ကျေနပ်အားရမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဆက်လက်၍ လုချွမ်းသည် ဝိညာဉ်ပျံ နယ်ပယ်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ပြန်သည်။

ပျံသန်းသူ ၁ က ထိုနယ်ပယ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် အနက်ရောင် အလင်းဖျော့ဖျော့များ လွှမ်းခြုံထားသော စက်လုံးဝက်ပုံစံ နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပျံသန်းသူ ၁ ကို ငုံ့လျှိုးဖုံးအုပ်ထားလိုက်သည်။ မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုမဆို ပျံသန်းသူ ၁ ၏ အနားသို့ မကပ်နိုင်မီ ဤနယ်ပယ်ကို အရင်ဆုံး ဖြတ်ကျော်ရမည်ဖြစ်သည်။

လုချွမ်းသည် သူ၏ ယာဉ်တန်းထဲမှ ရိုင်ဖယ်သေနတ်တစ်လက်ကို ယူကာ ပျံသန်းသူ ၁ ထံသို့ တစ်ချက် ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

ဒိုင်း...

ကျည်ဆန်မှာ သေနတ်ပြောင်းအတွင်းမှ ထွက်သွားသော်လည်း အနက်ရောင်နယ်ပယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ၎င်း၏အရှိန်မှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားတော့သည်။ လုချွမ်းသည် ကျည်ဆန်သွားရာ လမ်းကြောင်းကိုပင် သာမန်မျက်စိဖြင့် အသေအချာ မြင်နေရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုကျည်ဆန်သည် ပျံသန်းသူ ၁ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားပျော့စွာ ထိမှန်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ အားကိုးရာမဲ့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ ပျံသန်းသူ ၁ ၏ အကြေးခွံပေါ်တွင် အစင်းရာလေးတစ်ခုတောင် ထင်ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိပေ။

"ဒီစွမ်းရည်က တကယ့်ကို အသုံးဝင်တာပဲ။ နောက်ဆို ပျံသန်းသူ ၁ ကောင်းကင်မှာ ပျံနေရင် သူ့ကို ပစ်ချဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မလွယ်တော့ဘူး"

လုချွမ်းက ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ပျံသန်းခြင်းအကြောင်း တွေးမိသည်နှင့် လုချွမ်းသည် ပျံသန်းသူ ၁ ၏ ကျောပေါ်သို့တက်ကာ မြို့ကို ပတ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ အရှိန်နှုန်း မည်မျှအထိ မြန်ဆန်နိုင်သည်ကို သူကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်လိုခြင်းပင်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ပျံသန်းသူ ၁ သည် ၎င်း၏ ဧရာမအတောင်ပံကြီးများကို ဖြန့်ကားလိုက်ပြီး အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ရာ ဒုံးပျံတစ်စင်းအလား ကောင်းကင်ယံသို့ တဟုန်ထိုး ပျံတက်သွားတော့သည်။

မြင့်မားလှသော ကောင်းကင်ယံတွင် ထိုင်နေရင်း လုချွမ်းသည် ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်မှုကို ခံစားနေရပြီး သူ၏ ဆံပင်နက်များမှာလည်း လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်နေသည်။

အဆင့် ၅ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ပျံသန်းသူ ၁ ၏ ကျောပြင်မှာ သိသိသာသာ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ရာ လူတစ်ယောက်တည်းမက နှစ်ယောက်၊ သုံးယောက်ပင် အသာအယာ တင်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

လုချွမ်းသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ပျံသန်းသူ ၁ ၏ ကျောပေါ်တွင် မြဲမြံစွာ ကပ်တွဲနေသဖြင့် ပြင်းထန်သော လေတိုးသံများကြား၌ပင် ဟန်ချက်မပျက်ဘဲ တည်ငြိမ်နေသည်။

ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှ မြင်ကွင်းများသည် မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် နောက်သို့ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး နားထဲတွင်လည်း လေတိုးသံများမှာ ပို၍ ကျယ်လောင်လာသည်။

အဝေးမှ အဆောက်အအုံများသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ အစွန်းကုန် အရှိန်နှုန်းဖြင့် ပျံသန်းခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သို့ရှိသည်ကို လုချွမ်း ကောင်းကောင်းကြီး နားလည်သွားတော့သည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် တောင်တန်းမြို့၏ မြို့လယ်ခေါင်တစ်ခွင်ကို ပတ်ပြီးသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် လုချွမ်းသည် အလွန်အရေးကြီးသော အချက်တစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ စွမ်းရည်များကို ပျံသန်းသူ ၁ ၏ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းနှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်ခြင်းပင်။

အဆင့် ၅ သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် လုချွမ်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ကီလိုမီတာ အတော်များများအထိ ဖြန့်ကျက်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့သည်။ ဤအတိုင်းအတာအတွင်းရှိ အဆင့်နိမ့် ဇွန်ဘီများကို စိတ်အာရုံတစ်ခုတည်းဖြင့် ချက်ချင်းဆိုသလို ဇွန်ဘီရုပ်သေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

ပျံသန်းသူ ၁ ကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် လုချွမ်းသည် မြို့လယ်ခေါင်တစ်ခုလုံးကို အချိန်တိုအတွင်း ပတ်ကြည့်ကာ လမ်းမများပေါ်တွင် လွင့်မျောနေသော ဇွန်ဘီများကို သူ၏ ရုပ်သေးများအဖြစ် အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ဤနည်းဖြင့် ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီးတစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နောက်နောင်တွင် လူသားစစ်တပ်၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရလျှင်ပင် သူသည် ပျက်စီးနေသော မြို့များအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဘေးဒုက္ခကို အခွင့်အရေးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီးကို စိတ်ကြိုက်ထိန်းချုပ်ကာ လူသားများကို ရုတ်တရက် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်စေခြင်းဖြင့် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဖေဖေ့ဆီမှာ အဆင့် ၅ ဇွန်ဘီရုပ်သေး သုံးကောင်တောင် ရှိနေပြီပဲ။ သမီးလည်း အဆင့်တက်မှ ဖြစ်တော့မယ်..."

တစ်ဖက်တွင်လည်း လုချွမ်းသည် အိမ်ရာဝင်းအတွင်းမှ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျိရုရွှယ်သည် ပြတင်းပေါက်မှလှည့်ကာ သူမ၏ အိပ်ခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

သူမသည် ကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ကာ မျက်လုံးများကိုမှိတ်၍ စိတ်အာရုံကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဖန်သားအသက်ရှူနည်းစနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ အခန်းတွင်းနှင့် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ စွမ်းအင်ဓာတ်များသည် သူမထံသို့ တဟုန်ထိုး စီးဝင်လာတော့သည်။

လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များသည် ကျိရုရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းသွားပြီး ခြေလက်အင်္ဂါနှင့် အရိုးအဆစ်များဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။ အားကောင်းသော စွမ်းအင်များသည် သူမ၏ အသားစိုင်နှင့် ကြွက်သားများကို ကြိတ်ခြေဖျက်ဆီးနေသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ ခြောက်သွေ့နေသော မြေပြင်ပေါ်သို့ မိုးရွာချလိုက်သကဲ့သို့ အရာအားလုံးကို အားဖြည့်ပေးကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင်ပြောင်းလဲစေတော့သည်။

စွမ်းအင်များ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ကျိရုရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုရွက်ဆိတ်သန်းပေါင်းများစွာ ကိုက်ခဲနေသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုဖြင့် တုန်ခါနေပြီး အာရုံကြောများမှာလည်း အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ခံနေရသည်။ ကျိရုရွှယ်သည် အံကြိတ်ကာ ကြိုးစားအောင့်အည်းထားရပြီး သူမ၏ ဖြူစင်သော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် ချွေးစက်များစွာ စီးကျလာသည်။

ထိုစွမ်းအင်များသည် ကျိရုရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ်ပြီးနောက် စွမ်းအင်အများစုမှာ သူမ၏ စိတ်အာရုံ ဦးနှောက် ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စီးဝင်သွားပြီး အပိုင်းအစအချို့သာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အားဖြည့်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ ဦးခေါင်းမှာ ပေါက်ကွဲမတတ် မူးဝေသွားပြီး အတွင်းထဲတွင် တုတ်တစ်ချောင်းဖြင့် မွှေနှောက်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြောင့် ခိုင်မာစွာ အံကြိတ်ထားသည့်ကြားမှ တစ်ခါတစ်ရံတွင် နာကျင်စွာ ညည်းတွားသံလေးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမသည် စိတ်ဓာတ်ကို အစွန်းကုန်မြှင့်တင်ကာ အသက်ရှူနည်းစနစ်ကို ဆက်လက် လည်ပတ်နေစေပြီး သတိမလွတ်အောင် ကြိုးစားထိန်းထားသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပြင်ပမှ စွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေခြင်းကြောင့် ကျိရုရွှယ်၏ အရှိန်အဝါမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို နာကျင်နေသော ကျိရုရွှယ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြေလျော့သွားပြီး နာကျင်မှုများ ကွယ်ပျောက်သွားပုံရသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များသည် တစ်ချက်တည်းသို့ စုစည်းသွားပြီး ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်ခုကဲ့သို့ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ဘုန်း...

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထုံထိုင်းသော အသံတစ်သံနှင့်အတူ ကျိရုရွှယ်၏ အရှိန်အဝါမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါ အဆင့် ၅ ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ"

သူမသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဝမ်းမြောက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ကုတင်ပေါ်မှ မထသေးဘဲ ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ အင်အားအသစ်ကို ချက်ချင်း စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။

ဒိုင်း...

သူမ၏ လက်သီးလေးဖြင့် ရှေ့တည့်တည့်သို့ တစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ လေထုကို ဖောက်

ထွက်သွားသော ကျယ်လောင်သည့် အသံကြီးနှင့်အတူ ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ဘုန်းခနဲ မြည်ဟည်းကာ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။