အခန်း (၃၁၅)

အခန်း။ ၃၁၅

ပျံသန်းသူ ၁ ၏ အမြင်အာရုံကို အမှီပြုနေသော လုချွမ်းသည် တရားခံကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။

ထိုအလောင်းခိုးသမားမှာ အမွေးအမှင် လုံးဝမရှိဘဲ ချောမွတ်သော အရေပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။

ထိုထူးဆန်းသော ရုပ်ရည်ရှိသည့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီသည် အဆင့် ၂ ဧရာမခွေးအလောင်းကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားပြီး တရစပ် အော်ဟစ်မြည်တမ်းနေတော့သည်။

လုချွမ်းသည် ထိုဇွန်ဘီတွင် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နိုင်စွမ်းရှိသည်ကိုလည်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဧရာမခွေးအလောင်းကို ခိုးယူပြီးနောက် ဤဆင့်ကဲဇွန်ဘီသည် လှည့်ထွက်ရန်အပြုတွင် မီးတောက် ၂ ဖန်တီးထားသော မီးကွင်းနှင့် တိုက်မိသွားသဖြင့် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ထားရာမှ ပြန်လည်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မီးတောက် ၂ ၏ မီးကွင်းမှာ အချိန်ကိုက် ကျရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက ထိုဇွန်ဘီမှာ လွတ်မြောက်သွားနိုင်ချေ ရှိသည်။

သို့သော် လုချွမ်းက ထိုကိုယ်ယောင်ဖျောက်ဇွန်ဘီကို တိုက်ခိုက်ရန် မီးတောက် ၂ ကို စေခိုင်းမည်အပြုတွင် ထိုဇွန်ဘီမှာ သူ၏ တည်နေရာ ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်ကို သိသွားပုံရပြီး ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ယောင်ပြန်ဖျောက်ကာ မီးကွင်းအတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး လုချွမ်းမှာ အားရပါးရပင် ရယ်မောမိတော့မလို ဖြစ်သွားသည်။ ဤကိုယ်ယောင်ဖျောက်ဇွန်ဘီသည် အလောင်းခိုးသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တွင် ကျွမ်းကျင်သော်လည်း ဉာဏ်ရည်ပိုင်းတွင်မူ သိသိသာသာ အားနည်းနေပုံရသည်။

ရန်သူသည် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်လိုက်လျှင် တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်ကွင်းနိုင်မည်ဟု ထင်နေသော်လည်း မီးကွင်းအတွင်း ပိတ်မိနေသည်ကို ထည့်မတွက်ထားချေ။

ဒီမီးကွင်းထဲကနေ မင်း ဘယ်ကိုများ ပြေးနိုင်မှာလဲ ဟမ့်….

ဂါးးးး…

မှန်သည့်အတိုင်းပင် ခဏအကြာတွင် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ဇွန်ဘီ၏ အော်ဟစ်သံ နောက်တစ်

ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ၎င်းသည် မီးတောက် ၂ ၏ မီးကွင်းနှင့် ထပ်မံတိုက်မိသွားပြီး မီးပွားများ လွင့်စင်သွားကာ မီးကွင်းမှာပင် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ထိုအခါ ဇွန်ဘီ၏ ကိုယ်ထည်မှာ ပြန်လည်ပေါ်လာပြီး တရစပ် အော်ဟစ်နေတော့သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ဇွန်ဘီသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် မီးကွင်းအတွင်း ဟိုပြေးဒီလွှား လုပ်နေပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်စွမ်းရည်မှာလည်း ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက် ဖြစ်

နေသည်။ သို့သော်လည်း မီးကွင်းကို မဖောက်ထွက်နိုင်သလို အပြင်ဘက်တွင် စောင့်နေသော ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ ၏ လက်သီးချက်များကြောင့် အတွင်းသို့သာ ပြန်လည်လွင့်စင်သွားရသည်။

ထိုအချိန်တွင် လုချွမ်းသည် ပျံသန်းသူ ၁ ကို ထိန်းချုပ်ကာ ၎င်း၏ကျောပေါ်တွင် လိုက်ပါရင်း ဤနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။

လုချွမ်းအနေဖြင့် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နိုင်သော ဇွန်ဘီမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးပေ။ ဤကဲ့သို့သော ဇွန်ဘီအမျိုးအစားသစ်ကို သူ လုံးဝလက်လွှတ်မည်မဟုတ်ဘဲ ဇွန်ဘီရုပ်သေးအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နိုင်စွမ်းသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် လျှို့ဝှက်ထိုးဖောက်ခြင်းတို့အတွက် အကောင်းဆုံး စွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး လုချွမ်း၏ လက်ရှိ ဇွန်ဘီရုပ်သေးအဖွဲ့တွင် လိုအပ်နေသော ကွက်လပ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

မကြာမီ ပျံသန်းသူ ၁ သည် လုချွမ်းကို တင်ဆောင်ကာ အောက်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ထိုကိုယ်ယောင်ဖျောက်ဇွန်ဘီမှာ အဆင့် ၃ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် လုချွမ်းသည် ၎င်းကို အလွယ်တကူပင် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဇွန်ဘီရုပ်သေးအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တော့သည်။

မီးတောက် ၂ ကို စေခိုင်းကာ မီးကွင်းကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် လုချွမ်းသည် ထိုကိုယ်ယောင်ဖျောက်ဇွန်ဘီသစ်ကို ရှေ့သို့ တိုးလာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဤဇွန်ဘီ၏ ရုပ်သွင်မှာ လုချွမ်းကို အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်စေသည်။ ၎င်းသည် ဇွန်ဘီနှင့် တူသည်ထက် လူသားတစ်ယောက်နှင့် ပိုတူနေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ အမွေးအမှင်များကို ရိတ်သင်ထားသော လူသားတစ်ယောက်အလား ဖြစ်နေပြီး ၎င်း၏ အရေပြားမှာ ကင်ဆာဝေဒနာရှင်များ ဓာတ်ရောင်ခြည် အကြိမ်ကြိမ် ကုသထားသကဲ့သို့ ဖျော့တော့ကာ ဖြူဆုတ်နေသည်။

ဖြူဖျော့သော အရေပြား၊ မျက်ခုံးမရှိသလို ဆံပင်လည်းမရှိပေ။

မည်သည့် အမွေးအမျှင် အရိပ်အယောင်မျှ မရှိချေ။

ရှေ့မှ ဇွန်ဘီရုပ်သေးကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းက ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ၎င်းကို ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ ဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။

၎င်းကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ခွင့် ရသွားပြီဖြစ်ရာ လုချွမ်းသည် ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ ၏ စွမ်းရည်များကို အသေးစိတ် နားလည်သွားတော့သည်။

ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ သည် လူသားကိုယ်ယောင်ဖျောက်စွမ်းရည်ရှင်များကဲ့သို့ပင် တိုက်ခိုက်ရေးအပိုင်း၌ သိပ်မသန်မာသလို အချိန်ပြည့်လည်း ကိုယ်ယောင်ဖျောက်မထားနိုင်ပေ။ အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်မူ တစ်ကြိမ်လျှင် အများဆုံး နာရီအနည်းငယ်ခန့်သာ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ထားနိုင်သည်။

ထိုနာရီအနည်းငယ်အတွင်း၌ ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ ကိုင်ဆောင်ထားသော အရာဝတ္ထုများသည် အလွန်အမင်း ကြီးမားခြင်းမရှိပါက ခေတ္တမျှ အတူတူ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်က လုချွမ်း အစောပိုင်းတွင် အလောင်းခိုးသမားကို အဘယ်ကြောင့် ရှာမတွေ့ခဲ့ရသနည်းဟူသော အဖြေပင်။

သားရဲအလောင်းကို ဆွဲယူပြီးသည်နှင့် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်လျက် တန်းပြေးသွားသည်ဖြစ်ရာ ဘယ်သူက ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ။

လုချွမ်းသည် ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်းကို အဆင့် ၄ သို့ မြှင့်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက ၎င်း၏ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်စွမ်းရည်မှာ သိသိသာသာ ပိုမိုအားကောင်းလာမည်ဟု သူခန့်မှန်းမိသည်။

ထို့နောက် လုချွမ်းသည် အဆင့် ၃ အမြုတေ လေးခုကို ထုတ်ယူကာ ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ ကို ကျွေးလိုက်သည်။

ထိုအမြုတေ လေးခုကို စားသုံးပြီးသည်နှင့် ၎င်းတို့သည် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များအဖြစ် ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ စီးဆင်းသွားတော့သည်။ ထိုစွမ်းအင်များသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင်ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးပြီး အဆင့် ၄ သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လိုက်သည်။

ဂါးးးဂီးးးး…

တုန်ခါနေသော ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ ထံမှ ဟိန်းဟောက်သံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း သိသိသာသာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလာသည်။

စွမ်းအင်များ၏ အားဖြည့်မှုကြောင့် ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ ၏ မူလက အားနည်းချည့်နဲ့ပုံပေါက်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုသန်မာလာပြီး ကြွက်သားများ စတင်ဖုထွက်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ ၏ ဖြူဖျော့သော အရေပြားမှာ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်သော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုကြည်လင်သော အရေပြားအောက်မှ မည်းနက်သော သွေးကြောများနှင့် နီမြန်းသော ကြွက်သားများကိုပင် ထိုးဖောက်မြင်နေရတော့သည်။

အချိန်များ တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုမှာ တည်ငြိမ်စွာ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ဘုန်း...

ရုတ်တရက် ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထုံထိုင်းသောအသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ အဆင့် ၄ သို့ ခုန်တက်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသို့ အန္တရာယ်ရှိသော ဖိအားများကို ရုတ်ချည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

ယခုအခါ ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ ၏ အရေပြားမှာ ကျောက်စိမ်းတစ်ပိုင်းအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီး မှိန်ဖျော့သော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။ အရပ်မှာလည်း ပိုရှည်လာပြီး လုချွမ်းနီးပါး သန်မာထွားကြိုင်းလာခဲ့သည်။

၎င်းသည် ကြွက်သားအဖုအထစ်များဖြင့် ဧရာမဘီလူးကြီးနှင့် မတူသော်လည်း ၎င်း၏ ပင်ကိုယ်ခွန်အားမှာမူ အားနည်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲများအပြင် ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ ၏ အဓိက အသွင်ကူးပြောင်းမှုမှာ ၎င်း၏ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်စွမ်းရည် အဆမတန် မြင့်တက်လာခြင်းပင်။

ယခင်က နာရီအနည်းငယ်သာ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ သည် တစ်နေ့တာလုံး ၂၄ နာရီပတ်လုံး ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ထားနိုင်စွမ်း ရှိလာပြီဖြစ်သည်။

ရန်သူများ၏ အနီးအနားတွင် တစ်နေ့လုံး အရိပ်အယောင်မပြဘဲ ပုန်းအောင်းနေနိုင်မည့် ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ ကို စိတ်ကူးကြည့်ရင်း လုချွမ်း ပြုံးလိုက်မိသည်။

သို့သော်လည်း ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ ၏ စွမ်းရည်မှာ အလွန်အသုံးဝင်သော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာမူ အားနည်းနေဆဲပင်။ ၎င်းသည် မီးတောက် ၁ ၏ မီးကွင်းကိုပင် မဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ချေ။

"ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ၁ ရဲ့ တိုက်စစ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးဖို့ လိုမယ်။ ဒါမှ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ထားတာကို ရန်သူက ရိပ်မိသွားရင်တောင် တိုက်ပွဲဝင်နည်းစနစ်တွေကို သုံးပြီး ရန်သူကို ပြန်ရင်ဆိုင်နိုင်မယ် ဒါမှမဟုတ် လွတ်အောင် ပြေးနိုင်မယ်"

"ကိုယ်ယောင်ဖျောက်တာကို အမိခံရတာနဲ့ ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ အသေခံရမယ့် အဖြစ်မျိုးတော့ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး"

ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် လုချွမ်းသည် ဤကိုယ်ယောင်ဖျောက်ဇွန်ဘီကို ဓားတစ်လက် ကိုင်ဆောင်ခိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သို့မှသာ ၎င်းသည် သွေးဆိုးဓားသိုင်းကို အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အားနည်းနေသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို များစွာ အားဖြည့်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

မိနစ် ၃၀ ခန့် ကြာပြီးနောက်...

ခြံချင်းကပ် ဗီလာအိမ်ကြီးတစ်လုံး၏ ကျယ်ဝန်းသော နောက်ဖေးခြံဝင်းအတွင်း၌

"သေစမ်း..."

ကျောက်လင်းသည် သံမဏိဓားကို ဝေ့ယမ်းကာ ဒေါသတကြီး ပိုင်းချလိုက်သည်။ သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ လျှပ်စီးတန်းပမာ မြန်ဆန်လှပြီး ရှေ့ရှိ အဆင့် ၃ အနက်ရောင်အကြေးခွံ စပါးကြီးမြွေကို တိုက်ခိုက်နေခြင်းပင်။

သူမ၏ နောက်ကွယ်ရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ အနက်ရောင်စပါးကြီးမြွေ အလောင်း ၆ လောင်း လဲလျောင်းနေသည်။ အကောင်ကြီးတစ်ကောင်နှင့် အကောင်ငယ် ၅ ကောင်ဖြစ်ပြီး အကြီးဆုံးမှာ အဆင့် ၃ ဖြစ်ကာ ကျန်အကောင်များမှာ အဆင့် ၁ နှင့် ၂ များ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အရိုးပေါ်သည်အထိ နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာကြီးများရှိနေပြီး စီးကျလာသော သွေးများကြောင့် မြေပြင်မှာ သွေးချင်းချင်းနီနေတော့သည်။

အတိအကျ ထိုအချိန်မှာပင် သေဆုံးနေပြီးသားဖြစ်သော စပါးကြီးမြွေများ၏ ဦးခေါင်းများမှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး အတွင်းရှိ အမြုတေများသည် တစ်စုံတစ်ဦးက ထုတ်ယူလိုက်သကဲ့သို့ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မိနစ်ဝက်ခန့်အကြာတွင် ကျောက်လင်းသည် လက်ထဲ၌ အဆင့် ၃ အမြုတေတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြုံးရွှင်စွာ ပြန်လာခဲ့သည်။ ကျန်ရှိနေသော မြွေလောင်းများထဲမှ အမြုတေများကို ဆက်လက်ထုတ်ယူရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ အပြုံးများမှာ ခဲသွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။

"နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီး ငါ သရဲခြောက်ခံနေရတာလား အမြုတေတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်တာလဲ"