စွမ်းဆောင်ရည်စမ်းသပ်ခြင်း

ဟန်လိ၏ ကြက်သွေးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လေဟုန်စီးရထားလုံးတို့၏ အံ့မခန်းလှသော အမြန်နှုန်းကြောင့် သူတို့သည် မောက်လန်လွင်ပြင်အတွင်းသို့ လီတစ်ရာကျော် (၅၀ ကီလိုမီတာ) ခန့် နက်ရှိုင်းစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဟန်လိသည် ကြက်သွေးရောင်ဝတ်ရုံ၏ အရှိန်ကို ပိုမိုမြှင့်တင်လိုက်ရင်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို အနောက်ဘက်သို့ ဖြန့်ကြက်ကာ အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာတွင် အံ့ဩမှုများ ပေါ်လာတော့သည်။ သူသည် ဝတ်ရုံ၏ စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးနေသော်လည်း ရထားလုံးကို ခါထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိရုံတင်မကဘဲ ရထားလုံးမှာ သူနှင့် အကွာအဝေး၏ ထက်ဝက်ကျော်အထိပင် နီးကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စဦးစိတ်ဝိညာဉ် အလယ်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော ယွမ်မျိုးနွယ်စု အဘိုးအိုပင်လျှင် ထိုရထားလုံးကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်မှာ မဆန်းတော့ချေ။

လေဟုန်စီးရထားလုံးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိပ်တန်းအဆင့် ပျံသန်းရေးရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လျှပ်စီးလှုပ်ရှားမှုပညာရပ် သို့မဟုတ် သွေးအရိပ်ရှောင်တိမ်းခြင်းပညာရပ် ကို အသုံးမပြုပါက ၎င်းထံမှ လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဟန်လိသည် စဦးစိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ပြီးကတည်းက မိမိနှင့် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် တစ်ခါမျှ တိုက်ခိုက်ဖူးခြင်း မရှိသေးပေ။ သူ၏ လျှို့ဝှက်ရတနာများကို ယုံကြည်မှုရှိသော်လည်း စဦးစိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် သူ၏ အစွမ်းမှာ မည်သည့်အဆင့်၌ ရှိသလဲဆိုသည်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း တိတိကျကျ မသိသေးချေ။ မျောလွင့်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းတွင် နှစ်အနည်းငယ် ကြာအောင် နေထိုင်ခဲ့စဉ်ကလည်း ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ နှစ်ဦးနှင့် ကျင့်စဉ်များကို ဆွေးနွေးရုံသာ ရှိခဲ့ပြီး လက်တွေ့ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဖူးချေ။ မိုးမျှော်ကောင်းကင်မြို့တော်တွင်လည်း မြို့စားကြီးနန်းလုံနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံချင်း ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ရုံသာ ရှိသဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို တိုင်းတာရန် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။

ယခု လေဟုန်စီးရထားလုံးပေါ်မှ မန္တာန်စစ်သည်က သူ့နောက်သို့ လိုက်လာနေခြင်းမှာ သူ၏ စွမ်းရည်ကို တိုင်းတာရန်အတွက် သင့်တော်သော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် မန္တာန်စစ်သည်များ၏ ဝိညာဉ်အတတ်ပညာများကိုလည်း အတော်လေး စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူကို တွန်းလှန်နိုင်လျှင် သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်နိုင်လျှင်ပင် အကောင်းဆုံး ရလဒ်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့လျှင်လည်း သူ၏ 'မိုးကြိုးမုန်တိုင်းတောင်ပံများ' ကို အသုံးပြု၍ အလွယ်တကူ ထွက်ပြေးနိုင်ပေသည်။ ထို့အပြင် ဤနေရာမှာ မောက်လန်လွင်ပြင်အတွင်းပိုင်း ဖြစ်နေသဖြင့် တိုက်ပွဲကို အချိန်အကြာကြီး ဆွဲမထားရန်လည်း လိုအပ်ပေသည်။

ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် ဟန်လိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြက်သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ပြင်းထန်စွာ တောက်ပလာပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် စူးရှသော မိုးပြာရောင်အလင်းတန်းများက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာတော့သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် သူသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ကာ အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ လက်မောင်းအိုးကို ခါယမ်းလိုက်ရာ မိုးပြာရောင် ဓားအလင်းတန်းပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ထိုဓားအလင်းတန်းများမှာ တဝီဝီမြည်ဟီးလျက် ထူးကဲလှသော အစီအရင်တစ်ခုအဖြစ် တည်ဆောက်လိုက်ရာ ကြည့်ရသူအဖို့ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။

ဟန်လိသည် သူ၏ ဝါးတိမ်အုပ်ဓားခုနစ်ဆယ့်နှစ်စင်းအပြင် သူ၏ ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်ကို လှမ်းယူကာ ကောင်းကင်သို့ ပစ်တင်လိုက်၏။ ထိုအခါ အမည်းရောင်အစက်အပြောက်များ ပါဝင်သော ရွှေဝါးမြိုခြင်းပိုးတောင်မာများ အုပ်လိုက်ကြီးသည် သူ၏အထက်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။ မန္တာန်တစ်ခုကို အလျင်အမြဲ ရေရွတ်လိုက်ရာ ပိုးတောင်မာအုပ်ကြီးမှာ လေထဲတွင် တစ်ပတ် လှည့်ပတ်သွားပြီးနောက် သူ့ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြသည်။ ဟန်လိ၏ လက်မောင်းများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မန္တာန်ချိပ်ဟန် နှစ်ခုဖြင့် ပိုးတောင်မာအုပ်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ ပိုးတောင်မာများမှာ ဟန်လိကို ဝန်းရံသွားကြပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ သုံးရောင်ခြယ် သံချပ်ကာအင်္ကျီအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားတော့သည်။

ဟန်လိ ပြင်ဆင်ပြီးသွားသည့် အချိန်မှာပင် လေဟုန်စီးရထားလုံးမှာ ရောက်ရှိလာတော့သည်။ ရထားလုံးအတွင်းမှ မန္တာန်စစ်သည်သည် အင်းဆက်များမှာ သံချပ်ကာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့် အံ့ဩစရာ မြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။ ပျံသန်းနေသော ရထားလုံးမှာ အရှိန်လျှော့လိုက်ပြီး ဟန်လိနှင့် ပေတစ်ထောင်ခန့် အကွာတွင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ ဟန်လိက ထိုသူကို အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဂရုမစိုက်ပေ။ ထိုအစား သူသည် သူ၏လက်များကို ဖြန့်လိုက်ကာ လက်တစ်ဖက်တွင် ပန်းခြင်းရတနာတစ်ခုနှင့် အခြားလက်တစ်ဖက်တွင် ခေါင်းလောင်းငယ်တစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ခေါင်းလောင်းငယ်ကို သူ၏ရှေ့သို့ စကားတစ်လုံးမျှ မဆိုဘဲ ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ ငွေရောင်အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းလောင်းငယ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပေသုံးဆယ်ခန့်အထိ ကြီးမားလာပြီး ရန်သူ့ထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ဟန်လိသည် သူ၏ ပျံသန်းနေသော ဓားခုနစ်ဆယ့်နှစ်စင်ကို တစ်စင်လျှင် သုံးစင်စီ ခွဲထွက်ရန် စိတ်ထဲမှ အမိန့်ပေးလိုက်ရာ စုစုပေါင်း မိုးပြာရောင် ဓားအလင်းတန်း နှစ်ရာတစ်ဆယ့်ခြောက်စင် ဖြစ်လာတော့သည်။ ဟန်လိ အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုဓားများမှာ ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟီးလျက် အလင်းပွင့်များအဖြစ် စုစည်းသွားကာ ပေတစ်ထောင်ခန့် ရှည်လျားသော မိုးပြာရောင် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ရန်သူ့ဆီသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။

ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းမှာ ၎င်း၏ စွမ်းအားကို စတင်ပြသနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရထားလုံး၏ အထက်သို့ ပျံတက်သွားပြီး လည်ပတ်နေ၏။ တဝီဝီ မြည်ဟီးသံများနှင့်အတူ ငွေရောင် အသံလှိုင်းများမှာ ခေါင်းလောင်းကြီး၏ ဗဟိုမှ လှိုင်းတွန့်များအလား ထွက်ပေါ်လာပြီး အောက်ရှိ လေဟုန်စီးရထားလုံးကို ဝန်းရံပိတ်လှောင်လိုက်တော့သည်။ မန္တာန်စစ်သည်မှာလည်း ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ငြိမ်ခံမနေပေ။ လေဟုန်စီးရထားလုံး၏ သစ်သားတောင်ပံများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး ပေတစ်ရာခန့် ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် တိုးထွက်သွားကာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့၏။

ရထားလုံးမှ စူးရှသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ အပြင်သို့ ပျံထွက်ကာ ရထားလုံးအထက်၌ ပေါ်လာသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် မိုးပြာရောင် ဓားလှိုင်းလုံးကြီးမှာ ရထားလုံးကို ထိမှန်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေပြီ။ ထိုပုံရိပ်မှာ တည်ငြိမ်စွာပင် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ရထားလုံး၏ အထက်တွင် ပြာလွင်သော အလင်းအတားအဆီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ မိုးပြာရောင်လှိုင်းလုံးကြီးက အတားအဆီးကို ထိမှန်သွားသည့် ခဏမှာပင် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ဟန်လိ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး မျက်လုံးများကို မှေး၍ ကြည့်နေမိ၏။ ထိုအချိန်တွင် မန္တာန်စစ်သည်မှာ မန္တာန်အချို့ကို ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ပါးစပ်မှ ပြာလွင်သော အမျှင်တန်းလေးတစ်ခုကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ထိုအမျှင်တန်းမှာ ကြီးမားသော မြွေဟောက်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး အလင်းအတားအဆီးအပြင်သို့ ခုန်ထွက်ကာ ဟန်လိ၏ မိုးပြာရောင် ဓားလှိုင်းလုံးကြီးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ မန္တာန်စစ်သည်မှာ လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လေဟုန်စီးရထားလုံးကို မန္တာန်ချိပ်ဟန်တစ်ခုဖြင့် ရိုက်ခတ်လိုက်၏။ ထိုအခါ ရထားလုံးမှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး လက်ဝါးခန့်သာ ရှိသောအခါ မန္တာန်စစ်သည်၏ လက်ထဲသို့ ပျံဝင်သွားတော့သည်။ ၎င်းကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းသို့ သေချာစွာ သိမ်းဆည်းပြီးနောက် သူသည် ခေါင်းမော့ကာ ဟန်လိကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သုန်မှုန်နေသောဟန်လိ၏မျက်နှာကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။

ဟန်လိကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြန်ကြည့်သည်။။ ဤပုံရိပ်မှာ အသက်ခြောက်ဆယ်ကျော် အရွယ်ရှိသော အဘိုးအိုတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ပြာလွင်သော တက်တူးများ ရှိနေပြီး ဆန်းပြားသော ပုံစံရှိသည့် အပြာရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ဤအဘိုးအိုမှာ အမှန်တကယ်ပင် စဦးစိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့်၏ အထွက်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော မန္တာန်စစ်သည်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဟန်လိမှာ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အဘိုးအို၏ အမူအရာမှာ လေးနက်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။

“ရပ်လိုက်စမ်း... မင်းမှာ အစွမ်းတွေ ရှိနေတယ်ဆိုပေမဲ့ အလောကြီးလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား... ကျုပ် ဘာမှတောင် မပြောရသေးဘူး၊ မင်းက ကျုပ်ကို စပြီး တိုက်ခိုက်နေပြီ...”

ဟန်လိက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ မန္တာန်စစ်သည်တွေကြားမှာ ဘာအပိုစကားပြောစရာ ရှိလို့လဲ...”

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းကို ညွှန်ပြကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်ခိုင်းလိုက်၏။ အဘိုးအိုက ရယ်မောလိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေးပင် ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းပြောတာလည်း ဟုတ်သင့်သလောက် ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့လို ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မျိုးမှာ အသက်ရင်းပြီး တိုက်ခိုက်နေဖို့ မလိုအပ်တဲ့ အချိန်တွေလည်း ရှိတာပဲ။ ကျုပ် မေးတာတွေကို ကျေနပ်အောင် ဖြေနိုင်မယ်ဆိုရင် ကျုပ် မင်းကို လွှတ်ပေးနိုင်ပါတယ်...”

ဟန်လိက အဘိုးအိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်၏။

“ဖြေရမယ် ဟုတ်လား... ကျုပ်မှာ ခင်ဗျားကို ပြောပြစရာ ဘာမှမရှိဘူး။ ခင်ဗျားကသာ ကျုပ်မေးတာတွေကို ပြန်ဖြေရင် ဘယ်လိုလဲ...”

“မင်းက ကျုပ်ရဲ့ စေတနာကို ငြင်းပယ်လိုက်တာပဲ...” ဟန်လိ၏ အဖြေကို ကြားရသောအခါ အဘိုးအို၏ မျက်နှာမှာ သုန်မှုန်သွားတော့သည်။

ဟန်လိက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့မှ ကောင်းကင်ယံသို့ ရုတ်တရက် ညွှန်ပြလိုက်၏။ ရှုပ်ထွေးနေသော ဓားအလင်းတန်းများမှာ သူ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရုတ်တရက် စုစည်းသွားကြပြီး ပေသုံးရာခန့် ရှိသော ဓားကြီးတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသော တိုက်ခိုက်မှု အချို့နှင့်အတူ ထူးဆန်းသော ပြာလွင်သော မြွေဟောက်ကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားပြီး ထိုဓားကြီးမှာ အရှိန်မပျက်ဘဲ အလင်းအတားအဆီးအတွင်းရှိ အဘိုးအိုထံသို့ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

အဘိုးအို၏ မျက်နှာတွင် ခက်ထန်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ စကားတစ်လုံးမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လက်ထဲရှိ ပုလဲလုံးလေးမှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ သန့်စင်လှသောချီစွမ်းအင်များကို ပုလဲလုံးပေါ်သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။ ပုလဲလုံးမှာ ပြာလွင်သော အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေတော့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အလင်းအတားအဆီး၏ အောက်၌ ပြာလွင်သော ကွန်ရက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဓားခုတ်ပိုင်းချက်ကြီး ကျဆင်းလာပြီး အလင်းအတားအဆီးနှင့် ထိမှန်သွားသည်။ ဟန်လိ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဓားကြီးသည် အလင်းအတားအဆီးကို အလွယ်တကူပင် ထိုးဖောက်သွားနိုင်ခဲ့၏။ ပြင်းထန်သော လေတိုးသံကြီးနှင့်အတူ အလင်းအတားအဆီးမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး ဓားကြီးမှာ အောက်ရှိ ပြာလွင်သော ကွန်ရက်ကြီးဆီသို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားလေတော့သည်။