ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူကို ပြန်ပေးဆွဲခြင်း၊ မူလခန္ဓာကိုယ်အတွက် တာအိုလက်တွဲဖော် ရှာပေးခြင်း(၂)။

ရွှပ်...

တစ်ခဏအတွင်း သဏ္ဌာန်မဲ့ဓားအလင်း ဖြတ်သန်းသွားပြီး လီပေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရုတ်တရက် နှစ်ပိုင်းပိုင်းလိုက်တော့သည်။ အလယ်မှ ကွဲထွက်သွားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားကိုပင် နှစ်ပိုင်းပိုင်းလိုက်ကာ သွေးအမြောက်အမြား ပန်းထွက်လာလေသည်။

ဤသဏ္ဌာန်မဲ့ ဓားအလင်း၏ စွမ်းအားသည် ဤမျှနှင့် ရပ်တန့်မသွားပေ။ လီပေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် အဝေးသို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားသည်။

မြေကြီးပေါ်တွင်လည်း မိုင်တစ်ထောင် ရှည်လျားသော အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ တောင်များအားလုံး နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားကြလေသည်။

"ငါ... ငါ သေသွားပြီလား..."

လီပေ မျက်လုံးပြူးသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤဓားချက်သည် မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။

ဓားချက်ထိမှန်ပြီးသည့်တိုင် သူ၏အသိစိတ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူသေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်းပင် သတိမထားမိလိုက်ချေ။ သို့သော် မကြာမီ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုသည် ခန္ဓာကိုယ်မှတစ်ဆင့် လှိမ့်ဝင်လာပြီး သူ၏အသိစိတ်သည် အဆုံးမဲ့အမှောင်ထုထဲသို့ ကျဆင်းသွားတော့၏။

"ညီလေး..."

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော လီတုန်းနှင့် အခြားသူများ မျက်လုံးပြူးသွားကြလေသည်။ သူတို့၏ မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် လီပေကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားအင်မော်တယ်..."

"ဒီကောင်က ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားအင်မော်တယ်ပဲ..."

သို့သော် မကြာမီ လီတုန်းနှင့် အခြားသူများသည် ဒေါသထွက်ရန်ပင် အချိန်မရတော့ဘဲ ကြောက်ရွံ့မှုများ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျိုးစွေ့၏ခန္ဓာကိုယ်မှ သန့်စင်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် ဓားအရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စတုတ္ထအဆင့် ဓားသိုင်းသမားများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို သူတို့ သိထားကြသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ့ဓားက အရမ်းမြန်ပါတယ်... ခဏလေး အောင့်ခံလိုက်ကြ..."

ကျိုးစွေ့က မျက်နှာသေဖြင့် ကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကျင့်ကြံသူသုံးဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဓားကို နောက်ထပ်သုံးချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျူးရှန်ဓားအလင်း သုံးခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

"သွားပြီ..."

လီတုန်းတို့သုံးဦး ကြက်သီးထသွားကြပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ ဤသဏ္ဌာန်မဲ့ ဓားအလင်းများ၏ ရှေ့တွင် သူတို့ ထွက်ပြေးရန် အချိန်မရလိုက်ကြပေ။

ဘုန်း...

ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူတို့သည် လီပေ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားကာ၊ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားများပါ ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် ကျူးရှန်ဓားအရှိန်အဝါသည် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး အသက်စွမ်းအင်များကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

မြေကြီးပေါ်တွင်လည်း မိုင်တစ်ထောင် ရှည်လျားသော ဓားရာကြီးသုံးခု ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါ်လာသည်။ ဤဧရိယာတစ်ခုလုံး ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့၏။

"မဆိုးဘူး..."

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိုးစွေ့ အလွန် ကျေနပ်သွားသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ သူကျင့်ကြံထားသော ကျူးရှန်းဓားသိုင်း၏ စွမ်းအားသည် အလွန် ကြီးမားလှသည်။ ပထမအကွက်ကိုသာ အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံရသေးသော်လည်း အဆင့်တူချင်းတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဘုန်း...

ဤအကြောင်းကို တွေးမိပြီးနောက် ကျိုးစွေ့သည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ ထိန်းချုပ်သူမဲ့သွားသော ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ရုပ်သေးလေးကောင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ရုပ်သေးများ ဖြစ်ကြရာ တန်ဖိုးမှာ အထက်တန်းစား ဝိညာဉ်ရတနာများထက် မလျော့နည်းပေ။ လီညီအစ်ကိုလေးယောက်၏ သိုလှောင်အိတ်များကိုလည်း သူ သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

"ထွက်လာခဲ့တော့... မင်း ဘေးနားမှာ ကြည့်နေတာ ကြာပြီ မဟုတ်လား..."

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးစွေ့သည် အနီးအနားတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ ရှရွှေယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူသည် လုံခြုံစွာ ပုန်းအောင်းနေသည်ဟု ထင်မှတ်နေသော်လည်း၊ သူ၏ နှလုံးသားမျက်လုံးရှေ့တွင်မူ ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်ပေ။

ဝှစ်...

အဖြူရောင်ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှပဂေးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခါးသိမ်သိမ်၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်လုံးနှင့် သွယ်လျသော ခြေတံများရှိပြီး ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပနေသည်။ ဤအမျိုးသမီးမှာ ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီး ရှရွှေယန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပုန်းအောင်းနေသော ရှရွှေယန်သည် အနီးနားရှိ တောအုပ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ရပြီး ကျိုးစွေ့ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်နေလေသည်။

အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် သူမသည် သူရဲကောင်းကို အလှပဂေးက ကယ်တင်မည့် ဇာတ်လမ်းမျိုး ဖန်တီးချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အရေးကြီးသောအချိန်တွင် ဝင်ရောက်ကူညီပြီး ဤအမျိုးသား၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို ရယူလိုခဲ့သည်။

သို့သော် မည်သူက ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

ဤအမျိုးသား၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်သည် ရှုပ်ထွေးလွန်းလှသည်။ သူမသည် ဘေးမှ ရပ်ကြည့်နေသူ ဖြစ်သော်လည်း ဤအမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အဆုံးမဲ့ဓားအရှိန်အဝါနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားနေရသည်။

သူမသည် တိုက်ခိုက်ရေး မကျွမ်းကျင်သော ဟယ်ဟွမ်းဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်ရာ ဤဓားသိုင်းသမားနှင့် မည်သို့ ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။

တစ်ဖက်လူသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူလေးဦးကို ကြက်ကလေး ငှက်ကလေးများ သတ်သကဲ့သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာလည်း အတွေးတစ်ချက်သာ လိုပေလိမ့်မည်။

ယခု သူမသည် အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့နေပြီး ဤကြောက်မက်ဖွယ် အမျိုးသားက သူမကို မည်သို့ ဆက်ဆံမည်ကို မသိနိုင်သဖြင့် တုန်လှုပ်နေမိတော့သည်။

"ဒီ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကျင့်ကြံသူလေးယောက်က မင်း ခေါ်လာတာမလား... ငါ့ဆီက ရတနာတွေကို လိုချင်လို့ လူသတ်ပစ္စည်းလုဖို့ ကြံစည်တာလား..."

တုန်ရီနေသော ရှရွှေယန်ကို ကြည့်ပြီး ကျိုးစွေ့ စနောက်ချင်စိတ် ပေါ်လာကာ မျက်နှာထားတင်းတင်းဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်... မဟုတ်ပါဘူး... ဒီ... ဒီကိစ္စက ကျွန်မနဲ့ ဘာ... ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး..."

"လီညီအစ်ကိုလေးယောက်က သူတို့သဘောနဲ့ သူတို့ လုပ်ကြတာပါ..."

"ကျွန်မက သတင်းကြားလို့ တာအိုရောင်းရင်းကျိုးကို ကူညီချင်စိတ်နဲ့ အမြန်ပြေးလာခဲ့တာပါ..."

"တာအိုရောင်းရင်းကျိုးရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်က ဒီလောက် ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး... ကျွန်မရဲ့ အကူအညီတောင် မလိုပါဘူး..."

"ကြည့်ရတာ ကျွန်မက ကိုယ့်ဘာသာ အထင်ကြီးမိသွားပုံပါပဲ..."

"ဘာမှမရှိတော့ရင် ကျွန်မ သွားလိုက်ပါဦးမယ်... ပန်းတစ်ရာမြို့တော်မှာ လုပ်စရာကိစ္စလေး ရှိသေးလို့ပါ..."

ရှရွှေယန်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေပြီး အကြောင်းပြချက်ပေးကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူမသည် ဤနတ်ဆိုးကောင်နှင့် ဝေးရာသို့ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် မည်သည့် ညှို့ဓာတ်ပညာရပ်ကိုမျှ အသုံးပြုရန် မကြိုးစားရဲပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့သော ဓားသိုင်းသမားများ၏ တာအိုစိတ်နှလုံးသည် အလွန်ခိုင်မာပြီး သန့်စင်လှရာ၊ သူမ ညှို့ယူ၍ ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ညှို့ဓာတ်ပညာရပ်ကို အသုံးပြုလိုက်ပါက ကိုယ့်သိက္ခာ ကိုယ်ချသလိုသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"တာအိုရောင်းရင်းရှက ထွက်သွားချင်တာလား... ဖြစ်နိုင်မယ်မထင်ဘူး..."

"ကျုပ် အကြောင်းတွေကို သိသွားမှတော့... မင်း တန်ကြေးတစ်ခုခု ပေးဆပ်ရမယ်..."

ကျိုးစွေ့က ရှရွှေယန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ရှင်... ရှင် ကျွန်မကို မသတ်ပါနဲ့... ကျွန်မက အပြစ်ကင်းပါတယ်..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှရွှေယန်ခမျာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် မြေကြီးပေါ်သို့ ပုံလျက်သား လဲကျသွားကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူဆွတ်နေပြီး အားအင်မရှိတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရသည်။

မူလက သူမသည် ဤမျှ အားမငယ်တတ်ပေ။ သို့သော် ကျိုးစွေ့၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် ဝိညာဉ်ကိုပင် တုန်လှုပ်စေလောက်အောင် ပြင်းထန်လွန်းလှပြီး၊ 'ချစ်ခြင်းမေတ္တာကူ'၏ အရှိန်အဝါလည်း ပါဝင်နေသဖြင့် ကျိုးစွေ့ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် မည်သည့် ခုခံနိုင်စွမ်းမျှ မရှိတော့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ မင်းကို မသတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်း အရင်ဆုံး တစ်ရေးလောက် အိပ်လိုက်ပါဦး..."

ကျိုးစွေ့က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ရှရွှေယန်ကို ချက်ချင်း မေ့လဲသွားစေရန် တစ်ချက်ရိုက်လိုက်သည်။ တိုတောင်းသော အချိန်ကာလအတွင်း ဤအမျိုးသမီး ပြန်လည် နိုးထလာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"မဆိုးဘူး... တကယ်လို့ မူလခန္ဓာကိုယ်က ငါ သူ့အတွက် တာအိုလက်တွဲဖော်တစ်ယောက် ခေါ်လာပေးတယ်ဆိုတာ သိရင်... သေချာပေါက် အရမ်း ပျော်သွားမှာပဲ..."

ကိုယ်ပွားကျိုးစွေ့ အလွန် ကျေနပ်နေသည်။ သူသည် ရှရွှေယန်ကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ဤနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ကုယုံဂိုဏ်းကျွန်းဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိရန်အတွက် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းအစီအရင် တည်ဆောက်မည့် နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်ပေသည်။

........

ကျိုးစွေ့ ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီအချိန်တွင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကျင့်ကြံသူအများအပြား လေကိုခွင်း၍ ရောက်ရှိလာကြ၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အစောပိုင်းက ကျိုးစွေ့၏ ကျူးရှန်ဓားအရှိန်အဝါသည် ပြင်းထန်လွန်းလှပြီး မိုင်တစ်ထောင်ပတ်လည်ကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

ပန်းတစ်ရာမြို့တော်မှ ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ဤမိုးထိအောင် မြင့်မားသော ဓားအရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ကြရလေသည်။

"ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ... တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်... ဓားချက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ မိုင်တစ်ထောင်အက်ကွဲကြောင်း ဖြစ်ပေါ်စေတာ... ဒါက ဘယ်လိုအဆင့်ရှိတဲ့ ဓားသိုင်းကျင့်ကြံမှုမျိုးလဲ..."

ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက တံတွေးမြိုချလိုက်မိသည်။

မြေကြီးပေါ်တွင် မိုင်တစ်ထောင် ရှည်လျားသော အက်ကွဲကြောင်းကြီး ဖြစ်ပေါ်နေပြီး၊ အပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကျူးရှန်ဓားအရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ၊ အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင် ပျောက်ကွယ်သွားမည့် အရိပ်အယောင် မရှိသည်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

အဝေးမှနေ၍ ကြည့်လျှင်ပင် ဤအရာအားလုံးကို စုတ်ဖြဲပစ်မည့် ဓားအရှိန်အဝါကို ခံစားနေရသည်။

တစ်ယောက်စီတိုင်း ကျောချမ်းသွားကြရသည်။

"တွေ့ပြီ... လီညီအစ်ကိုလေးယောက်ပဲ..."

"သူတို့က အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ဓားသိုင်းသမားရဲ့ ဓားချက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရပြီး... သိုလှောင်အိတ်တွေ အယူခံလိုက်ရတာပဲ..."

"မဖြစ်နိုင်တာ... သေသွားတာ လီညီအစ်ကိုလေးယောက်လား..."

"ဟားဟား... ဒီကောင်လေးကောင်က ကွယ်ရာမှာ ကျင့်ကြံသူ ဘယ်နှယောက်ကို လုယက်သတ်ဖြတ်ခဲ့လဲ မသိဘူး... မကောင်းမှုတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့တာ... ဒီတစ်ခါတော့ ဓားသိုင်းသမားတစ်ယောက်ကို သွားစမိပြီး အသတ်ခံလိုက်ရတာ နေမှာ..."

"မြစ်ကမ်းစပ်မှာ လမ်းလျှောက်မှတော့ ဘယ်လိုလုပ် ဖိနပ်မစိုဘဲ နေမလဲ... လီညီအစ်ကိုလေးယောက်က ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ဓားသိုင်းသမားကို လုယက်ဖို့ ကြံစည်ခဲ့ပုံပဲ... ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူရဲ့ စွမ်းအားက အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းနေလို့ ပြန်အသတ်ခံလိုက်ရတာ..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီလို ဓားအရှိန်အဝါနဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မျိုးက တကယ့်ကို မကြုံစဖူးပဲ... နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ဂိုဏ်းကြီးလေးခုမှာတောင် ဒီလို ဓားသိုင်းသမားမျိုး မရှိဘူး..."

"ဒါက ပုံမှန်ပါပဲ... အရှေ့ပိုင်းကန္တာရတိုက်ကြီးမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ကျားနဲ့နဂါးတွေ အများကြီး ရှိတယ်... ဖြစ်နိုင်တာက မပေါ်ထွက်လာသေးတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားသိုင်းသမားတစ်ယောက် ဖြစ်မှာပါ... ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာကမ္ဘာရဲ့ ကျူးကျော်မှုကြောင့် ဒီလို ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေအသီးသီး ထွက်ပေါ်လာကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကျင့်ကြံသူအများအပြား ဆွေးနွေးငြင်းခုံနေကြသည်။ သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခြေရာလက်ရာများကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ကြပြီး ရင်ထဲတွင် အလွန် တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။

ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ဓားသိုင်းသမား၏ အန္တရာယ်ရှိမှုအဆင့်ကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ သတ်မှတ်လိုက်ကြပြီး၊ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား နှောင်းပိုင်းအဆင့် မဟာကျင့်ကြံသူများနှင့် တန်းတူ သတ်မှတ်လိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော် လီညီအစ်ကိုလေးယောက်အတွက် လက်စားချေပေးမည့်သူဟူ၍ မည်သူမျှ မရှိပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤလေးဦးသည် ပုံမှန်အချိန်များတွင် မောက်မာလွန်းလှပြီး၊ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ဂိုဏ်းများသို့ ဝင်ရောက်ရန်လည်း ဆန္ဒမရှိကြသဖြင့် သူတို့ သေဆုံးသွားသောအခါ လက်စားချေပေးမည့်သူ မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ လက်ခုပ်လက်ဝါးတီးပြီး ဝမ်းသာအားရပင် ဖြစ်နေကြလေသည်။