နောက်ဆုံးကွင်းဆက်ကို ဖြည်ခြင်း

"မင်း ငါ့ကို အပြစ်တင်လို့ မရဘူး။"

"အဲဒီတုန်းက ငါက အဲဒီ ဂိုဏ်းချုပ်နေရာကို လုဖို့ လုံးဝ စိတ်မကူးခဲ့တာ။"

"လုချန်းကျီ ကသာ ငါ့ကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဖိအားပေးလာတာ၊ ပြီးတော့ ဟန်ဟိုင် ဆိုတဲ့ လူကို လွှတ်ပြီး ငါ့ကို လာနှောင့်ယှက်သေးတယ်။"

"တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့လို့သာ ငါက တရားဝင် ထွက်တိုက်ခဲ့ရတာပဲ။"

ထန်ထျန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ပြကာ အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

အမှန်တကယ်လည်း သူက အပြစ်ကင်းစင်လှပေသည်။ ထိုစဉ်က သူသည် တိတ်တိတ်လေး ပိုက်ဆံရှာရန်သာ စိတ်အားထက်သန်ခဲ့ပြီး ဤကဲ့သို့သော ကောက်ကျစ်သူများကြားထဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ချင်ခဲ့သူ မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ကျိယွီက လက်ကာပြကာ "မင်းကို အပြစ်တင်တယ်လို့ ငါမပြောပါဘူး။"

"အဲဒီတုန်းက ငါ့မှာ ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေ မရှိခဲ့ပေမဲ့ လုချန်းကျီ နဲ့ ဝါးတော တာအိုဆရာ ကြားမှာ သာမန်မဟုတ်တဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိနေတယ်ဆိုတာ အခြေခံအားဖြင့် အသေအချာ ပြောနိုင်တယ်။"

"ဝါးတော တာအိုဆရာ က သူ့ဘဝတစ်လျှောက်မှာ မိဘမဲ့ကလေး အများကြီးကို မွေးစားခဲ့တယ်။"

"အဲဒီကလေးတွေထဲက အများစုက သာမန်လူတွေ ဖြစ်ကြပေမဲ့ တချို့ကတော့ ပါရမီ အလွန်ထူးချွန်ကြပြီး ထိပ်တန်းပါရမီရှင် ရှင် တွေတောင် ဖြစ်လာခဲ့ကြတယ်။"

"လုချန်းကျီ ကတော့ အဲဒီကလေးတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း အလွန်များသလို အရေးကြီးတဲ့သူ တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နေမှာ အသေအချာပဲ။"

ထန်ထျန်းက တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ဤကိစ္စကို သူ အမှန်တကယ် သိထားသည်။

လုချန်းကျီ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း မှ မထွက်သွားမီက သူတို့နှစ်ဦး နောက်ဆုံးအကြိမ် စကားပြောခဲ့ကြဖူး၏။

ထိုနေ့တွင် လုချန်းကျီက သူသည် ခရမ်းဝါးခြံဝင်း ထဲတွင် နေထိုင်ခဲ့ဖူးကြောင်းနှင့် ဝါးတော တာအိုဆရာ ကို "အဘိုး" ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။ နန့်ချွမ် ရှေးဟောင်းရေတွင်း အောက်ခြေတွင်လည်း လုချန်းကျီ ငယ်စဉ်က နေထိုင်ခဲ့သော နေရာတစ်ခု ရှိနေသေး၏။

လုချန်းကျီက ဘာကြောင့် ဤအကြောင်းများကို သူ့အား ပြောပြခဲ့သည်ကို ထန်ထျန်း မသိသော်လည်း ထိုစဉ်က အခြေအနေအရ ကြည့်လျှင် ဝါးတော တာအိုဆရာ ၏ နောက်ဆုံးဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်နှင့် အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်ရန်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤကိစ္စများကို ဝမ်ကျိယွီအား ပြောပြရန် သူ စိတ်မကူးပေ။

ပထမအချက်မှာ သူတို့ကြားက အငြင်းပွားမှုများထဲတွင် ထပ်မံ ပါဝင်ပတ်သက်ချင်ခြင်း မရှိတော့၍ ဖြစ်၏။

ဒုတိယအချက်မှာ သူသိထားသော သတင်းအချက်အလက်မှာ အလွန်နည်းပါးသဖြင့် မည်သူက မှန်သည်၊ မှားသည်ကို မသိနိုင်သလို မည်သူ့ဘက်က ကူညီရမည်ကိုလည်း မဆုံးဖြတ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင်သာ ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းကြစေရန် လွှတ်ထားလိုက်တော့သည်။

သို့သော် ဝမ်ကျိယွီက ရုတ်တရက် မေးလာ၏။ "ချီယွမ် ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားတဲ့ အဲဒီည နောက်ပိုင်းမှာ မင်း လုချန်းကျီ ကို ထပ်တွေ့သေးလား။"

"သူက ချီယွမ် ရဲ့ အတွင်းနတ်ဆိုး ကို လုံးဝ ပေါက်ကွဲသွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်ဆိုရင် ဝါးတော တာအိုဆရာ ဆီက ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို အသုံးချခဲ့တာ အသေအချာပဲ။"

"ပြီးတော့ အဲဒီကိစ္စက အရမ်းထူးဆန်းတယ်။ ဘာကြောင့် သူက ချီယွမ် ကို ရုတ်တရက် ရူးအောင် လုပ်ခဲ့ရတာလဲဆိုတာ ငါ အခုထိ စဉ်းစားလို့ မရသေးဘူး။"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါလျက် "မတွေ့တော့ဘူး။"

"သူက အဲဒီနောက်ပိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာ။"

ဝမ်ကျိယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ။"

"ငါ သူ့နောက်ကို စုံစမ်းကြည့်တော့ ဒီလူက အရမ်းကို စေ့စပ်လွန်းတယ်။ ဘာခြေရာလက်ရာမှ ချန်မထားခဲ့ဘူး။"

"သူလုပ်တဲ့ ကိစ္စတိုင်းမှာလည်း နက်နဲတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေတတ်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ချီယွမ် ရဲ့ ကိစ္စကတော့ နေရာတိုင်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တာတွေ တွေ့နေရတယ်။"

ဝမ်ကျိယွီက ခဏမျှ စဉ်းစားသော်လည်း အဖြေမထွက်သဖြင့် ထပ်မေးလိုက်၏။ "ဒါဆို... မင်းက ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ ချီယွမ် ရဲ့ အတွင်းနတ်ဆိုး ကို ပြန်လည် ကုသပေးနိုင်ခဲ့တာလဲ။"

ထန်ထျန်းက "ငါ သူ့ကို ခရမ်းဝါးခြံဝင်း ဆီ ခေါ်သွားခဲ့တယ်။"

"ဝါးတော တာအိုဆရာ က သူ့အတွက် စကား တစ်ခု ချန်ထားခဲ့တာ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ မတွေ့ခဲ့ကြဘူး။"

"ငါ အဲဒီစကားကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး ချီယွမ် ရဲ့ စိတ်ထဲက အာဃာတတွေကို လုံးဝ ကုသပေးလိုက်တာပဲ။"

ဝမ်ကျိယွီက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ခေါင်းညိတ်၏။ ဤကိစ္စတွင် ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေသေးသည်ဟု သူ ခံစားနေရဆဲပင်။

ထန်ထျန်းကတော့ ခေါင်းစဉ်ပြောင်းကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို... ကောင်းကင်ထိပ်ဆုံး မြင့်မြတ်နယ်မြေ က အဲဒီကိစ္စကို ဝါးတော တာအိုဆရာ မွေးစားခဲ့တဲ့ မိဘမဲ့ကလေးတွေက လုပ်ခဲ့တာလို့ မင်း ယူဆတာလား။"

"ဝါးတော တာအိုဆရာ ရဲ့ အရိုးစုကို ကံဆိုးမှု ဖယ်ရှားခြင်း နယ်မြေ ရဲ့ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ် တင်ခဲ့တာ သူတို့လို့ ဆိုလိုတာလား။"

ဝမ်ကျိယွီက ခေါင်းခါလိုက်၏။

"အခုထိတော့ အဆုံးအဖြတ် မပေးနိုင်သေးဘူး။"

"ယုတ္တိအရ ကြည့်ရင် အဲဒီလူတွေမှာ ဒီလိုမျိုး ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ ကိစ္စမျိုး လုပ်နိုင်လောက်တဲ့ စွမ်းအား မရှိသေးဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ စုံစမ်းမှုတွေအရ ဒီလူတွေ တစ်ခုခုကို ကြံစည်နေကြတာတော့ အမှန်ပဲ။"

"ပြီးတော့ အဲဒီ အစီအစဉ်က သေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ မေးသည်။ "စုံစမ်းတာက ခိုင်လုံရဲ့လား"

ဝမ်ကျိယွီက ပြုံးလျက် "အရမ်းခိုင်လုံတာပေါ့။"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက တိုက်ရိုက် မေးခဲ့တာမို့လို့ပဲ။"

ထန်ထျန်း : ...

ဝမ်ကျိယွီက ပြုံး ကာ "လုချန်းကျီ ပျောက်သွားပေမဲ့ သူက ငါ့အတွက် လမ်းစတစ်ခုတော့ ချန်ပေးခဲ့တယ်။"

"ငါ့ရဲ့ စေ့စပ်တဲ့ စုံစမ်းမှုတွေ ပြီးနောက်မှာ ဝါးတော တာအိုဆရာ မွေးစားခဲ့တဲ့ မိဘမဲ့ကလေး တစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။"

"ပြီးတော့ သူမနဲ့လည်း တွေ့ဆုံခဲ့ပြီးပြီ။"

"အဲဒီလူက... မင်းလည်း သိတဲ့သူပဲ။"

ထန်ထျန်းက မျက်ခုံးပင့်လျက် "ဘယ်သူလဲ"

ဝမ်ကျိယွီက ပြုံးလျက် "ရှန်းကျိုခန်းမ ရဲ့ ခန်းမသခင်..."

"ပိုင်နိုယီ ပဲ။"

ထန်ထျန်းမှာ ကြောင်အသွားတော့သည်။

သူမ ဖြစ်နေတာလား။

ထျန်းဖူနန်းတော် မှာ ပိုင်နိုယီ နဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ခဲ့စဉ်က မြင်ကွင်းကို သူ ပြန်သတိရလိုက်မိ၏။

ထိုစဉ်က သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ရှိနေသေးကြောင်း ပိုင်နိုယီက ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

သူတို့ တကယ်တမ်း ပထမဆုံး ဆုံတွေ့ခဲ့ကြပုံကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည့်အခါမှ ထန်ထျန်း အရာအားလုံးကို နားလည်သွားတော့သည်။

"အဲဒီတုန်းက ဧကရာဇ်မြို့ က လမ်းကြား မှာ မင်း ပိုင်နိုယီ နဲ့ သွားတွေ့တာပေါ့"

ထန်ထျန်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်၏။

ဝမ်ကျိယွီက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ဟုတ်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်လိုက်တာပဲ။"

"အဲဒီအချိန်က ငါနဲ့ သူမကြားမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့တာဆိုတော့ ယုံကြည်မှု မရှိသေးဘူး၊ ဒါကြောင့် အဲဒီကိစ္စက ပျက်သွားခဲ့ရတာ။"

ထန်ထျန်း အနည်းငယ် အားနာသွားမိ၏။

ထိုနေ့က သူသည် ဝမ်ကျိယွီနှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် သူက ပိုင်နိုယီနှင့် တွေ့ဆုံနေလိမ့်မည်ဟု မည်သို့ သိနိုင်ပါ့မည်နည်း။

"ကောင်းပါပြီ။"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက လုချန်းကျီ မပျောက်ခင်က မဟုတ်လား"

ထန်ထျန်းက ပြော သည်။

ဝမ်ကျိယွီက "ငါက ဥတွေကို ခြင်းတောင်းတစ်ခုတည်းထဲမှာ ထည့်ထားမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။"

"လုချန်းကျီ ကို စောင့်ကြည့်နေသလို တခြား လမ်းစတွေကိုလည်း ရှာဖွေနေခဲ့တာ။"

"ဒါပေမဲ့ လုချန်းကျီ ပျောက်သွားပြီးမှသာ ပိုင်နိုယီ နဲ့ လုံလောက်တဲ့ ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး သူမဆီကနေ အဲဒီအစီအစဉ်တွေကို သိခွင့်ရခဲ့တာ။"

ထန်ထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်၏။ "သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲ"

ဝမ်ကျိယွီက ခေါင်းခါပြသည်။ "နည်းနည်းပဲ သိရသေးတယ်။"

"ပိုင်နိုယီ က အစီအစဉ်ရဲ့ ဗဟိုချက် မဟုတ်ဘူး၊ သူမ သိတာကတော့ သူတို့က ဟွမ်တောက်ရှန်း ဆီကနေ စတင် လှုပ်ရှားမှာဖြစ်ပြီး ထျန်းဖူနန်းတော် အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲ တွေဆီအထိ ထိုးဖောက်သွားမယ့်အကြောင်းပဲ။"

"ဒါကြောင့် နောက်ပိုင်းမှာ ငါက လင်းလျို့နတ်သမီး နဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တာ၊ ဟွမ်တောက်ရှန်း ဆီက လမ်းစကို အရင်ဦးအောင် ယူပြီး သူတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကို ဖော်ထုတ်ဖို့ပဲ။"

ဖြစ်ရပ်အားလုံးမှာ ဤနေရာတွင် ကွင်းဆက်တစ်ခုအနေဖြင့် ပြည့်စုံသွားပြီ ဖြစ်၏။

ထန်ထျန်း ယခင်က နားမလည်ခဲ့သော နေရာများမှာလည်း နောက်ဆုံးကွင်းဆက်ဖြင့် ပြည့်စုံသွားခဲ့ပြီ။

ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်မိသည်။

ဤလူအုပ်စုက တကယ်ကို...

နောက်ကွယ်တွင် ရပ်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ အတွေးတစ်ခု၊ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုက လူပေါင်း သန်းနှင့်ချီ၍ သေဆုံးစေနိုင်၏။

သူက ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးများနှင့် ဆက်ဆံရခြင်းကို တကယ် မနှစ်သက်ပေ။

လူတိုင်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းဖြင့် ကျင့်ကြံပြီး အစွမ်းထက်အောင် လုပ် ကြလျှင် မကောင်းဘူးလား။

စိတ်ကို ခဏမျှ ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက စကားစလိုက်သည်။ "ငါ သိပါပြီ။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို ဘာလို့ အမြဲ ရှောင်နေရတာလဲဆိုတာ ငါ အခုထိ နားမလည်သေးဘူး။"

"မင်း ငါ့ကို အကြာကြီး ရှောင်နေပြီးမှ အခု ရုတ်တရက် ရောက်လာကာ ဒါတွေအများကြီး ပြောနေတာက ဘာကြောင့်လဲ။"

ဝမ်ကျိယွီက အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဤသို့ လုပ်မှာ မဟုတ်ကြောင်း သူ ယုံကြည်နေ၏။

ဤမေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ဝမ်ကျိယွီက ထပ်မံ၍ ခါးသက်သက် ပြုံးပြန်သည်။

"ငါ ဘာလို့ မင်းကို ရှောင်နေရတာလဲဆိုတာ မင်းကိုယ်မင်း တကယ်ပဲ မသိတာလား။"

"အစီအစဉ်တော်တော်များများက အရေးကြီးဆုံး အချိန်ရောက်တိုင်း မင်း ပေါ်လာတာကြောင့် ပျက်ကုန်တာချည်းပဲ။"

"အဆိုးဆုံးက မင်းက ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းလို့ မရဘူး၊ နောက်ထပ် ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ လုံးဝ ကြိုမသိနိုင်ဘူး။"

"ငါ့ကိုယ်ငါ ပါးနပ်တယ်လို့ ယူဆထားပေမဲ့ မင်းနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ငါက ကလေးလေးတစ်ယောက်လိုပဲ။"

"မင်းက ငါ မြင်ဖူးသမျှ၊ ကြားဖူးသမျှထဲမှာ အပါးနပ်ဆုံး၊ အကောက်ကျစ်ဆုံး လက်မဲကြီးပဲ။"

ထန်ထျန်းမှာ ချက်ချင်းပင် စကားဆွံ့သွားတော့သည်။

မင်းကသာ လက်မဲကြီး၊ မင်းတစ်မိသားစုလုံးက လက်မဲကြီးတွေ။

ငါက အမြဲတမ်း ရိုးသားလှပါတယ်ဆိုမှ

မင်းတို့က တမင် လျှောက်တွေးနေကြတာကို ငါ့ကို အပြစ်လာတင်နေတာလား။

သူက မကျေမနပ် နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ကာ "ဒါဆို အခုကော ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ။"

"ငါ မင်းကို ပြန်တိုက်ခိုက်မှာ မကြောက်ဘူးလား။"

ဝမ်ကျိယွီက သက်ပြင်းအသာအယာ ချလိုက်၏။

"တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့လို့သာ ဒီအချိန်မှာ မင်းကို လာရှာရတာပါလို့ ငါ ကျိန်ပြောရဲပါတယ်။"

"တကယ်တော့..."

သူက ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ လေသံနှိမ့်၍ ပြောသည်။ "နဂါးတံခါးက..."

"တကယ်တမ်း ဘာကို ဆိုလိုတယ်ဆိုတာ မင်း အခုထိ မသိသေးဘူး မဟုတ်လား"

ထန်ထျန်း၏ မျက်လုံးများက စူးရှသွားတော့သည်။