သူငယ်ချင်းအသစ်များနဲ့ စားသောက်ခြင်း
Vol. 5 Ch. 45
လင်းဖန် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းနေစဉ် ချန်ဇီအန်သည်လည်း အဝတ်အစားများကို အလျင်အမြန် လဲလှယ်လိုက်သည်။
အမှန်စင်စစ် အပြင်ထွက် ထမင်းစားရန်အတွက် ကမ်းခြေဝတ်စုံကြီးနှင့်ဆိုသည်မှာ အနည်းငယ် 'ပေါ့ပျက်ပျက်' နိုင်လွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကွန်ပျူတာဂိမ်းဆော့နေသည့် ကျန်းချန်းသည်လည်း ဂိမ်းကို ချက်ချင်းပိတ်ကာ ဖိနပ်များကို ကောက်စီးလိုက်တော့သည်။
မိနစ်အနည်းငယ်အကြာ၌ သူတို့သုံးယောက်သား အဆောင်မှ တိုက်ရိုက်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
"လင်းဖန်... ငါတို့ တက္ကစီပဲ ငှားသွားမလား၊ ဒါမှမဟုတ်..."
ထိုစဉ် ချန်ဇီအန်က အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
သို့သော် မျှော်လင့်မထားသည်မှာ လင်းဖန်က အဆောင်အောက်၌ ရပ်ထားသည့် Maserati Levante ကားတံခါးကို တိုက်ရိုက်ဖွင့်ကာ ကားထဲဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး
"တက်ကြလေ... သွားရအောင်"
ဟု သူတို့ကို ခေါ်လိုက်ခြင်းပင်။
"ဟင်"
ချန်ဇီအန်နှင့် ကျန်းချန်းတို့သည် ကားကြီးကို ကြည့်ကာ မှင်သက်သွားကြသည်။ ကားရှေ့ရှိ 'သုံးခွချွန်'လိုဂိုမှာ နေရောင်အောက်တွင် အလွန်ပင် ပြောင်လက်တောက်ပနေသည်။
ကျင်းလင်းက လာသည့် ဤထိပ်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦးသည် ဒေါ်လာသန်းချီတန်သည့် ဇိမ်ခံကားကြီးကို ကျောင်းသို့ မောင်းလာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ကြပေ။
ဤအခြေအနေမှာ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်တော့သည်။
Maserati Levante ကားပေါ်သို့ အလျင်အမြန် တက်လိုက်ပြီးသည်အထိ ချန်ဇီအန်မှာလင်းဖန်ကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ငေးကြည့်နေမိသည်။
မသိလိုက်ဘာသာဖြင့်ပင် သူ့အပေါ် ဆက်ဆံပုံမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
"အမ်း... လင်းဖန်"
လင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်သည်။
"ငါက ကျောင်းပြင်ပမှာပဲ အနေများမှာဆိုတော့၊ အတန်းတက်ဖို့အတွက် ကားရှိတာက ပိုအဆင်ပြေမယ်ထင်လို့ ကျင်းလင်းကနေ လှမ်းပို့ခိုင်းလိုက်တာ"
အမှန်စင်စစ် ဤကားမှာ ယန်ကျင်းသို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ လွန်ခဲ့သော လဝက်ခန့်ကတည်းက ဖြစ်သည်။
ပထမဆုံး ပဲပုပ်အရောင်းအဝယ် စစ်ဆင်ရေးအပြီးတွင် ဖန်ထန်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုလုပ်ငန်းသည် တရားဝင်တိုးချဲ့လာခဲ့ပြီး ယန်ကျင်း၊ ရှန်ဟိုင်းနှင့် ရှန်ကျန်းတို့တွင် ဘဏ်ခွဲများကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
လင်းဖန်ရဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေက တစ်နိုင်ငံလုံးကို နယ်ပယ်ချဲ့ထွင်နေပြီဖြစ်သလို၊ သူ့ရဲ့ ဇိမ်ခံကားကလည်း ကျောင်းသားတွေကြားမှာတော့ တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်နေတာပေါ့။
မြို့တော်ဖြစ်သည့် ယန်ကျင်းသည် နိုင်ငံ၏ နိုင်ငံရေးအချက်အချာဖြစ်သလို၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် တံခါးဖွင့်ဝါဒ၏ ရှေ့တန်းမျက်နှာစာဖြစ်သော စီးပွားရေးဗဟိုချက်မလည်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဖန်ထန်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုလုပ်ငန်းမှာနိုင်ငံရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် အကောင်းဆုံးနေရာများကို ရွေးချယ်ကာ ၎င်း၏ခြေလှမ်းများကို တိုက်ရိုက်ချဲ့ထွင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ယန်ကျင်းရှိ လင်းဖန်၏ နေထိုင်ရာ ဗီလာများနှင့် ယာဉ်များအားလုံးသည် ဖုန်းထိန်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ရှေ့ဆက်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်အထိ သူက ယန်ကျင်း၊ ရှန်ဟိုင်း၊ ရှန်ချန်းနှင့် ကျင်းလင်းတို့တွင် ကိုယ်ပိုင်ဗီလာများ၊ ကုမ္ပဏီများနှင့် အခြားသော လုပ်ငန်းခွဲပေါင်းများစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်သည်။
"ချန်ဇီအန်... မင်း အစပ်စားနိုင်လား"
ကားမောင်းနေရင်း လင်းဖန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
ချန်ဇီအန်မှာ နောက်ဆုံး၌ သူရဲ့ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်နေမှုမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
"သူဌေး... ကျွန်တော် အစပ်စားနိုင်ပါတယ်ဗျ"
"အိုကေလေ... ဒါဆို ငါတို့စီချွမ် သွားစားကြတာပေါ့"
လင်းဖန်က ကားလမ်းညွှန်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အနီးဆုံးရှိ စီချွမ်စားသောက်ဆိုင်ကို ရှာဖွေလိုက်သည်။
ကျန်းချန်းကိုတော့ သူ မမေးတော့ပေ။ အကြောင်းမှာ ဟူနန်ပြည်နယ်က လာသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် အစပ်မစားနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်...။
နာရီဝက်ခန့်အကြာ၌ ယန်ကျင်းတက္ကသိုလ်အနောက်ဘက်မုခ်အပြင်ဘက်ရှိ စီချွမ်စားသောက်ဆိုင်လေးတစ်ခု၌ လင်းဖန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ ဟင်းပွဲများ မှာယူပြီးစီးရုံရှိသေးစဉ်၊ သန့်ပြန့်ကျော့ရှင်းသော လူငယ်တစ်ဦး အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"ဟား ညီအစ်ကိုတို့ရေ... နောက်ကျသွားတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ။ အပြစ်ပေးတဲ့အနေနဲ့ ကျွန်တော် တစ်ခွက် အရင်သောက်ပါရစေ"
ဖန့်ချန်းကျင်းက ဘီယာတစ်ဖန်ခွက်ကို အလျင်အမြန် ငှဲ့လိုက်ပြီး တစ်ကျိုက်တည်းနှင့် မော့ချလိုက်သည်။
"ဒါ ဒဏ္ဍာရီလာ ဆရာကြီး လင်းဖန် ဖြစ်ရမယ်။ ခင်ဗျာ့ကို အားကျနေတာ ကြာပါပြီဗျာ။ ခင်ဗျာနဲ့ တစ်ဆောင်တည်း အတူတူနေရလိမ့်မယ်လို့ တကယ်ကို မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါဟာ တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။ နောင်ကျရင်လည်း ဒီညီငယ်လေးကို ဆရာကြီးက စောင့်ရှောက်ပေးပါဦးနော်... ကျေးဇူးပြုပြီး"
"ပြဿနာမရှိပါဘူး"
ဖန့်ချန်းကျင်းသည်လည်း ပွင့်လင်းဖော်ရွေသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်းဖန်မှာ မပြုံးဘဲမနေနိုင်ဘဲ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
ယနေ့ တွေ့ဆုံမှုအရ သူ၏ အဆောင်ဖော်များသည် အေးအေးဆေးဆေးနေတတ်သူများထက် ပို၍ တက်ကြွလန်းဆန်းသူများဖြစ်ကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
လင်းဖန် ကိုယ်တိုင်မှာ အနည်းငယ် ရှက်တတ်သူဖြစ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ တက်ကြွဖျတ်လတ်သူများနှင့် ပေါင်းသင်းရသည်ကို ပို၍ နှစ်သက်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘဝမှာ ပျင်းစရာကောင်းတော့မည်မဟုတ်ပေ။
စားသောက်ပြီးနောက် သူတို့လေးယောက်သား ပျော်ပျော်ပါးပါးပင် အဆောင်သို့ တိုက်ရိုက်ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
သူတို့အားလုံး အရက်သောက်ထားကြသဖြင့် ကားမောင်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် Maserati ကားကို လင်းဖန်၏ သက်တော်စောင့်ကသာ ပြန်လည်မောင်းနှင်ပေးခဲ့သည်။
ချန်ဇီအန်နှင့် ကျန်းချန်းတို့က တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲတွင် အမှတ်အများဆုံးရခဲ့သည့် ဤကျောင်းသားမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း ကြိုတင်သိရှိထားကြပြီးဖြစ်၍ ဤအခြေအနေကို အံ့ဩခြင်းမရှိကြပေ။
ဖန့်ချန်းကျင်းအနေဖြင့်မူ မြို့တော်သားပီပီ လောက၏ အနိမ့်အမြင့်၊ အတက်အကျပေါင်းစုံကို မြင်တွေ့ဖူးသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လင်းဖန်က Maserati ကားမောင်းပြီး သက်တော်စောင့်များရှိနေခြင်းအပေါ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်မိသော်လည်း မှင်သက်သွားလောက်သည်အထိတော့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။
ဤသို့ဖြင့် အရာအားလုံးမှာ အဆင်ပြေချောမွေ့စွာပင် လည်ပတ်နေခဲ့သည်။
နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော၌ ယန်တာတက္ကသိုလ်ရဲ့ ပထမဆုံး အတန်းချိန်ကို စတင်ခဲ့သည်။
လင်းဖန်က စင်ပေါ်သို့တက်ကာ ရိုးရှင်းသော မိမိကိုယ်ကိုယ်မိတ်ဆက်ခြင်းကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးနောက် စာသင်ခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် လူမသိသူမသိ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
သူ့အတွက်မူ အတန်းခေါင်းဆောင် ရွေးချယ်ပွဲများ သို့မဟုတ် ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ရန် စိတ်ကူးပင်မရှိပေ။ ထိုအရာများက သူ့အတွက် ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိဦးမှာလဲ။
ကျောင်းကလပ်အသီးသီးမှ လူများစွာက သူ့ကို ဝင်ရောက်ရန် လာရောက်ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြသော်လည်း လင်းဖန်က အားလုံးကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
အကယ်၍ သူ့၌ ထိုကဲ့သို့ အချိန်ပိုများရှိနေပါက ယန်ကျင်းရှိ ဖန်ထန်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဘဏ်ခွဲ သို့ သွားရောက်ခြင်းက ပို၍ အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။
ကျောင်းစတက်သည့် ပထမရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူက အတန်းထဲတွင်သာ အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။
ယန်တာတက္ကသိုလ်၏ ဒဿနိကဗေဒဌာနမှ ဆရာများသည် အလွန်အမင်း တင်းကျပ်သူများမဟုတ်သော်လည်း ဘာသာရပ်သင်ရိုးညွှန်းတမ်းများမှာမူ အတော်လေး ပြည့်စုံလှသည်။
အမှန်စင်စစ် ယန်တာ၏ ဒဿနိကဗေဒဌာနသည် နိုင်ငံအတွင်း နံပါတ် (၁) အဆင့်ရှိပြီး အလွန်အင်အားတောင့်တင်းသော ဌာနတစ်ခုဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ သင်သည် ပညာရပ်ကို အာရုံစိုက်လေ့လာပြီး ပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ရန် ရည်မှန်းထားပါက ဤနေရာသည် တိုးတက်မှုအတွက် အခွင့်အလမ်းများစွာ ရှိနေသည့်နေရာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျောင်းတက်ပြီး တတိယမြောက်နေ့တွင်တော့ လင်းဖန်က ကျောင်း၏ လမ်းညွှန်အကြံပေးဆရာနှင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဆွေးနွေးမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
သူက လွတ်လပ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးရှိသော စာသင်ချိန်မျိုးကိုသာ လိုလားသည်။ ကျောင်းသင်ရိုးညွှန်းတမ်းနောက်သို့ တကောက်ကောက်လိုက်နေမည့်အစား စာမေးပွဲအချိန်ရောက်မှသာ လာရောက်ဖြေဆိုမည့် ပုံစံမျိုးကို သူ ပိုနှစ်သက်သည်။ သူသည် ယခုအခါတွင် ဘဝရဲ့ အောင်မြင်သူအဖြစ် ရပ်တည်နေနိုင်ပြီဖြစ်ရာ သာမန်ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကျောင်းတက်နေရခြင်းမှာ သူ့အတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိသလို ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကျောင်းသင်ခန်းစာများကို လေ့လာခြင်းထက် လင်းဖန်အတွက် လက်ရှိတွင် အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ လုံထန်းဂရုရဲ့ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်း သုတေသနလုပ်ငန်းပင် ဖြစ်သည်။
'နီဗားနား စီမံကိန်းကို အောင်မြင်စွာ အပြီးသတ်နိုင်မှသာ မိုဘိုင်းလ်ဖုန်းလောကတွင် အားသာချက်များကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
လုံးဝလွတ်လပ်စွာ ကိုယ်တိုင်ထုတ်လုပ်ထားသော အသိဉာဏ်တုစနစ်နှင့်အတူ ကိုယ်တိုင်ထုတ်လုပ်ထားသော အပိုပစ္စည်းများ ပေါင်းစပ်လိုက်မှသာလျှင် စစ်မှန်သည့် 'ပြည်တွင်းဖြစ် မိုဘိုင်းလ်ဖုန်း' ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။