ပိုင်ရမ် နှင့် ချီလင်းတို့၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု

ကုံးယောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ပိုင်ရမ်အတွက် နောက်ထပ်လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ ချီလင်းကို ကိုင်တွယ်ရန်ဖြစ်ပေ၏

ချီလင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပိုင်ရမ်၏လက်ထဲရှိ လက်နက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းထံမှ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို သူ ခံစားမိသော်လည်း ၎င်းက အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။

"နောက်တစ်ယောက်က မင်းလား?"

ချီလင်းသည် မောက်မာစွာ မေးလိုက်သည်။

"စမ်းကြည့်လို့ ရတာပဲ”

ပိုင်ရမ်သည် ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင်မပြဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ် သူသည် ယုံကြည်မှုရှိနေပုံရသော်လည်း သူရင်ဆိုင်နေရသူမှာ အင်မော်တယ်တစ်ယောက်ကို အေးအေးဆေးဆေး သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

"ကျောက်ဝူကျင်း..ယုရွှမ်သယ်။ ငါ့ကို ကူညီကြ”

ပိုင်ရမ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် သူတော်စင်အဆင့်ဓားကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံဖြင့် ချီလင်းကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်သည်ဟု ထင်ရလောက်အောင် မောက်မာသူ မဟုတ်ပေ။

ကျောက်ဝူကျင်းသည် မှင်သက်နေရာမှ သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူသည် ပိုင်ရမ်၏ဓားကို မနာလိုမှု၊ လောဘစိတ်တို့ ရောပြွမ်းလျက် စိုက်ကြည့်နေမိ၏။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူတို့သည် ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ရန်သူများအဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြမည် မဟုတ်ပါလော

ပိုင်မျိုးနွယ်စုတွင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှို့ဝှက်လက်နက်ရှိနေသည်ကို တွေးမိရင်း သူ တုန်လှုပ်သွားသည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို တကယ်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ဤဓားနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလျှင် — သူကိုယ်တိုင်ပင် ကုံးယောင်ကဲ့သို့ အဆုံးသတ်သွားနိုင်သည်။

"က-ကောင်းပြီ”

ယုရွှမ်သယ်က ပြန်ထူးလိုက်သည်။

ကျောက်ဝူကျင်းသည် သူ၏စိတ်ထဲရှိ ရှုပ်ထွေးနေသော အတွေးများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ကာ သွားကြိတ်လိုက်သည်။

လက်ရှိခြိမ်းခြောက်မှုကို အရင်ဆုံး ကိုင်တွယ်ရမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါများကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ" ကျောက်ဝူကျင်းက လေးလံစွာ ပြောလိုက်သည်။ "လုပ်ကြတာပေါ့”

ယုရွှမ်သယ်သည် စတင်လှုပ်ရှားနေပြီဖြစ်သည်။

"အရင်ကလိုပဲ သူ့ကို ထိန်းထားပေးမယ်”

ယုရွှမ်သယ်သည် အားတင်း၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ပိုင်ရမ်၊ ငါတို့ သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားတုန်း မင်းတိုက်ခိုက်”

ကျောက်ဝူကျင်း တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပေ။

သူသည် ရှေ့သို့ တိုးထွက်လိုက်ပြီး သူ၏ သွေးအဆီအနှစ်များကို လောင်မြိုက်စေကာ အရှိန်အဝါကို ပြင်းထန်စွာ မြှင့်တင်လိုက်

သည်။

"ကောင်းကင်ချုပ်နှောင်ခြင်း ဖိနှိပ်မှု”

မမြင်ရသော သံကြိုးများ ကျဆင်းလာပြီး ချီလင်း၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ချုပ်နှောင်လိုက်သဖြင့် ကောင်းကင်ယံကြီး တုန်ခါသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယုရွှမ်သယ်၏ ဓားမှာ လင်းလက်သွား၏။

ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ပုံပျက်သွားပြီး ချီလင်းကို အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ကန့်သတ်အားများဖြင့် ရစ်ပတ်လိုက်သည် — ယခင်ကအတိုင်းပင်။

ခဏတာမျှ ၎င်းမှာ ထိရောက်ပုံရသည်။

ချီလင်း၏ လှုပ်ရှားမှုများ နှေးကွေးသွားသည်။

ကျောက်ဝူကျင်း၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွား၏။

"အခုပဲ”

ပိုင်ရမ် ရှေ့သို့ တိုးလိုက်စဉ်

ချီလင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

ဘုန်း

လွှမ်းမိုးထားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဖိနှိပ်ထားသော သံကြိုးများသည် ဖန်သားကဲ့သို့ ချက်ချင်း ကျိုးပဲ့ပျက်စီးသွားသည်။ ပုံပျက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ပြိုလဲသွားပြီး ယုရွှမ်သယ်မှာ သွေးအန်လျက် လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။

ကျောက်ဝူကျင်း၏ မျက်နှာ ဖြူလျော့သွားသည်။

"ဘာ?”

စောစောက သူတို့ ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခု အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလွယ်ကူစွာ ရုန်းထွက်နိုင်သည်ကို သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

"အားနည်းလိုက်တာ" ၎င်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရုံဖြင့်

ဂျွတ်

မီတာရာပေါင်းများစွာအတွင်းရှိ မြေပြင်မှာ ပြိုကျသွားသည်။

သူ၏ လက်မောင်းကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျောက်ဝူကျင်းသည် တည့်တည့် ထိမှန်သွားသည်။

ဖူး

သွေးများ လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အရုပ်ကျိုးပြတ်ကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ တောင်တန်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ပြီးမှ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

"ကျောက်ဝူကျင်း”

ယုရွှမ်သယ် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရခင်မှာပင် ကြီးမားသော လက်သည်းကြီးတစ်ခု အပေါ်မှ ကျဆင်းလာသည်။

ဘုန်း

သူ၏ အကာအကွယ် လက်နက်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျက်စီးသွားသည်။ သူ၏ စစ်အစီအရင်များသည် ချက်ချင်း ပြိုလဲသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်ကျကာ ပါးစပ်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။

“အားး”

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားကြသည်။

ချီလင်းသည် သူတို့ကို လျစ်လျူရှုသော အကြည့်ဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ အစောပိုင်းက ၎င်းသည် ဟန်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အတည်ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။

သူ့ကို ဖိနှိပ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်အောင် တမင်တကာ ခွင့်ပြုပေးထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ချီလင်းသည် ယုရွှမ်သယ်ကို ကြည့်ကာ အစွယ်များကို ထုတ်လိုက်သည်။

"တော်လောက်ပြီ၊ ငါ မင်းတို့ကို အလိုလိုက်ခဲ့တာ ကြာပါပြီ။"

ယုရွှမ်သယ်၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

သူ၏ အကာအကွယ်များ ပျက်စီးနေပြီ။

သူ မရှောင်နိုင်တော့ပေ။

မကာကွယ်နိုင်တော့ပေ။

(ဒါ ငါ့ရဲ့ အဆုံးသတ်လား...?)

လက်သည်းကြီး ကျဆင်းလာသည်။

အဆုံးအဖြတ် တိုက်ကွက် ထိမှန်လုနီးပါး အချိန်တွင် —

ချွမ်

နားကွဲမတတ် သတ္တုချင်း ထိခိုက်သံကြီး စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

တုန်ခါလှိုင်းမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ကို ညီညာသွားစေကာ ချီများကို လွင့်စင်သွားစေသည်။

ချီလင်း၏ လက်သည်းမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။

ပိုင်ရမ်သည် ၎င်းနှင့် ယုရွှမ်သယ်ကြားတွင် ရပ်နေပြီး သူတော်စင်အဆင့်ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားကာ သူ၏ခြေထောက်များမှာ အက်ကွဲနေသော မြေပြင်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်နေသည်။

သို့သော် သူ နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။

ယုရွှမ်သယ်သည် မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"ပ-ပိုင်ရမ်...”

ချီလင်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"အော်?"

၎င်းက အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကို မင်း တားနိုင်တာလား?"

ပိုင်ရမ်က ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးစများကို သုတ်ရင်း အသက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှူလိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်မှု၏ ဒဏ်မှာ သူ့ကို အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားစေပြီး သူ၏လက်မောင်းများသည်လည်း ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကြောင့် တုန်ယင်နေသည်။

"နောက်ဆုတ်တော့" ပိုင်ရမ်က လှည့်မကြည့်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး”

ချီလင်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ချီးကျူးစရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အလကားပဲ”

၎င်း၏ လက်သည်းက ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ဖိချလိုက်သည်။

ပိုင်ရမ်၏အောက်ရှိ မြေပြင်သည် နောက်တစ်ဆင့် ထပ်မံပြိုကျသွားပြီး သူ၏ဒူးများ အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်သွားသော်လည်း ဓားကမူ ခိုင်မြဲစွာ ရှိနေဆဲပင်။

"သွားကြတော့”

ပိုင်ရမ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဒဏ်ရာများဖြင့် ဗရပွဖြစ်နေသော ကျောက်ဝူကျင်းသည် အတင်းအကျပ် ထရပ်ကာ ယုရွှမ်သယ်ကို ဆွဲ၍ ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

သူတို့ ထိုနေရာမှ လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့်

ပိုင်ရမ်သည် သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို လှည့်ကာ နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်လိုက်သည်။ ချီလင်း၏ လက်သည်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး ကြီးမားသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

ဖုန်မှုန့်များနှင့် အပျက်အစီးများ ကောင်းကင်သို့ လွင့်တက်သွားသည်။

၎င်းတို့ ပြန်လည်ကြည်လင်သွားသောအခါ သူတို့ သုံးဦးစလုံး ပြန်လည်ရပ်တည်နေကြပြီဖြစ်သည်။

အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေကြ၏

သွေးထွက်နေကြ၏

သို့တိုင် သူတို့ အသက်ရှင်နေဆဲပင်။

ပိုင်ရမ်သည် သူ၏အင်္ကျီလက်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းမှ သွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။

ကုံးယောင်ကို သူတော်စင်အဆင့်ဓားဖြင့် အလွယ်တကူ နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ သူတို့သုံးဦး ပေါင်းတိုက်သည့်တိုင် ရုန်းကန်နေရသည်။

၎င်းမှာ ချီလင်းသည် သာမန်အင်မော်တယ်တစ်ယောက်ထက် မည်မျှပို၍ သန်မာကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။

"လက်တွန့်မနေကြနဲ့”

ပိုင်ရမ်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့သုံးဦးသည် ချီလင်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် တြိဂံပုံစံဖြင့် နေရာယူလိုက်ကြသည်။

ယုရွှမ်သယ်သည် သူ၏ ချီအားလုံးကို စုစည်းလိုက်သည်။

"ဗလာပိတ်ဆို့ခြင်း နယ်ပယ်”

ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တုန်ခါသွားပြီး မမြင်ရသော အတားအဆီးများမှာ ချီလင်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ သတ်ဖြတ်ရန် မဟုတ်ဘဲ ထိန်းချုပ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ချီလင်းက ချက်ချင်း ခံစားမိသွားသည်။

"ဟွန့်”

၎င်းက ရှေ့သို့ တိုးလိုက်ရာ မီးလျှံများ ဟိန်းဟောင်းထွက်ပေါ်လာပြီး ပိတ်ဆို့ထားသော နယ်ပယ်မှာ အက်ကွဲသွားသည်။

"မင်းတို့ ပိုးမွှားတွေက ဒါနဲ့တင် လုံလောက်မယ် ထင်နေတာလား?"

သို့သော် ကျောက်ဝူကျင်းက အချိန်မပေးပေ။

"မိုးကောင်းကင်ကျဆုံးခြင်း ဖိနှိပ်မှု အတတ်”

၎င်းမှာ အရင်က သုံးခဲ့သော နည်းစနစ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်သည့် မဟာကောင်းကင်ဘုံအဆင့် နည်းစနစ်

ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်ဖဝါးကို အောက်သို့ ရိုက်ချလိုက်၏

ကောင်းကင်ယံကြီးက တုံ့ပြန်လာသည်။

ကြီးမားသော၊ မမြင်ရသော ဖိအားတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး ချီလင်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို ခဏတာ နှေးကွေးသွားစေသည်။

ထိုအချိန်လေးမှာပင် လုံလောက်လှပြီ။

ပိုင်ရမ် ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သည်။

ဓားချီများသည် အဆုံးစွန်အထိ စုစည်းသွားပြီး နိယာမများကိုပင် ဖြတ်တောက်နိုင်လောက်အောင် စူးရှနေသည်။

"သူ့ကို မလှုပ်စေနဲ့”

ပိုင်ရမ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ယုရွှမ်သယ်သည် ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျနေသော်လည်း အားကုန်သုံးကာ ဟိန်းဟောင်းလိုက်သည်။

"ထိန်းထားလိုက်ပြီ — အခုပဲ”

ချီလင်းသည် ပေါင်းစပ်ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် တုန်ခါနေပြီး သူ၏မျက်လုံးများသည် နီရဲစွာ တောက်လောင်နေ၏

“ မင်းတို့”

သူ ပုရွက်ဆိတ်ဟု သတ်မှတ်ထားသော လူများက သူ့ကို ခဏတာမျှ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် သူ ဒေါသထွက်နေသည်။

ပိုင်ရမ်က ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်လိုက်သည်။

"အရိပ်ကိုးပါး စီးဆင်းနေတဲ့အလင်းဓား”

ဓားတစ်စင်းသည် ကိုးစင်းအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။

တူညီသော ဓားရိပ်ကိုးခုသည် တောင်တစ်လုံးကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားချီများကို သယ်ဆောင်လျက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အလင်းတန်းများ ကွေးညွတ်သွားသကဲ့သို့ပင်၊ ထိုအရိပ်ကိုးခုသည်လည်း မဖြစ်နိုင်သော လမ်းကြောင်းများအတိုင်း ယှက်နွယ်စီးဆင်းနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အထက်၊ အောက်၊ ဘယ်၊ ညာ နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ဟာလာထဲမှပင်လျှင် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ထွက်လာကြသည်

ပိုင်ကျီဟန်နှင့် မတူသည်မှာ ပိုင်ရမ်သည် ဤနည်းစနစ်ကို အထူးကျွမ်းကျင်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းပင်။

"တိုက်ခိုက်”

ကျောက်ဝူကျင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချီလင်းက ဟိန်းဟောင်းလိုက်သည်။

"လှည့်ကွက်တွေ များလိုက်တာ”

၎င်း၏ ကြီးမားသော လက်မောင်းကို ဝေ့ယမ်းလိုက်၏

ဘုန်း

မီးလျှံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဓားရိပ်နှစ်ခုကို ဝါးမျိုသွားသည်။

အခြားသော ဓားရိပ်တစ်ခုမှာလည်း လက်သည်းအောက်တွင် ကြေမွသွားသည်။

သို့သော် ကျန်ရှိသော ဓားရိပ်များသည် နောက်မဆုတ်ပေ

ရေကဲ့သို့ စီးဆင်းကာ ၎င်း၏ အကာအကွယ်ကို ကျော်ဖြတ်သွားကြသည်။

ချွမ် ချွမ်

ဓားရိပ်များစွာသည် ချီလင်း၏ အကြေးခွံများကို ထိမှန်သွား၏

ထို့နောက် လွင့်စင်သွားသည်။

သတ္တုရနှင့် နတ်ဘုရားသံမဏိ ထိခိုက်သံ ထွက်လာ၏

ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပေ။

ဓားအရိပ်များ လွင့်စင်ပြီး သူ့၏ကြောက်မက်ဖွယ်ခံစစ်ကို မထိုးဖောက်နိုင်ပေ

ချီလင်းသည် ရွံ့စရာကောင်းသောအသံနှင့် တဟားဟားရယ်ချေတော့သည်

“သနားစရာကောင်းလိုက်တာ”

ထို့နောက်

ပိုင်ရမ် အမှန်တကယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ဓားအလင်းနှင့် သွေးစက်များ၊ ဓားရိပ်များကြားမှ သူ၏ကိုယ်အစစ်သည် မှေးမှိန်နေသော အလင်းရောင်နှင့် တစ်သားတည်းကျစွာ ငြိမ်သက်စွာ ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာသည်။

သူတော်စင်အဆင့်ဓားသည် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်ပြီး တိကျလှသော အကွေးအဝိုက်ဖြင့် အောက်သို့ စိုက်ဆင်းသွားသည်။

ရွှမ်

ဓားသွားသည် ချီလင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ

သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။

နံဘေးတစ်လျှောက် အကြေးခွံများ၊ အသားများနှင့် ချီစွမ်းအားများကိုပါ ဖြတ်တောက်ကာ ကြီးမားသော ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

သွေးမည်းများ လေထဲသို့ ပန်းထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သည့်အခါ တစီစီဖြင့် မြည်ဟည်းကာ လောင်ကျွမ်းသွားသည်။

ချီလင်း၏ ရယ်မောသံများ ရုတ်ခြည်း ရပ်တန့်သွားသည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးများ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားသည်။

၎င်းသည် နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားစေလောက်သော ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံကို လွှတ်လိုက်သည်။

ဝေါးးးးးး

ကျောက်ဝူကျင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ယုရွှမ်သယ်၏ အသက်ရှူသံများ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့သွားသည်။

ဒဏ်ရာက ပိတ်မသွားခဲ့ပေ။

စုတ်ပြဲနေသော အသားစများသည် ပြန်လည် ကုသရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေသော်လည်း

မအောင်မြင်ခဲ့ချေ။

ဒဏ်ရာက ထိုအတိုင်းပင် ကျန်ရှိနေသည်။

ထိုဒဏ်ရာသည် မည်သည့် ကုသနိုင်စွမ်းနှင့်မျှ မသက်ဆိုင်ဘဲ ထာဝရ တည်ရှိနေမည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ချီလင်းသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကို မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်

နေသည်။

"ဒါ... ဒါက မဖြစ်နိုင်တာ..."

၎င်းသည် ယခင်ကလည်း ဒဏ်ရာရဖူးသည်။

လီကျန်းဟယ်၏ အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်မှုပင် ၎င်းကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့သော်လည်း ထိုဒဏ်ရာများသည် ခဏချင်းပင် ပြန်လည် ကျန်းမာသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုဒဏ်ရာကမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ

ချီလင်းသည် ပိုင်ရမ်ထံသို့ အကြည့်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ လွှဲလိုက်သည်။

၎င်း၏ မျက်နှာတွင် မောက်မာမှုများ မရှိတော့သလို၊ သရော်လိုစိတ်လည်း မရှိတော့ပေ။

ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထို့ပြင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်

သတိထားစပြုလာသည်။

ပိုင်ရမ်ကို ကြောက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ

သူ့လက်ထဲမှ သူတော်စင်အဆင့်ဓား ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်း သိလိုက်ပြီ

ထိုဓားကြောင့်သာ ၎င်း၏ ဒဏ်ရာများသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်မကျန်းမာနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဝူကျင်း၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်လာသည်။

ယုရွှမ်သယ်သည် မောဟိုက်စွာဖြင့် ဒူးများ ညွတ်ကျသွားသည်။

"အဲဒါက... တကယ်ကို ဒဏ်ရာရစေတာပဲ။"

သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ တောက်လောင်လာသည်။

အကယ်၍ ချီလင်းကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်လျှင် ၎င်းကို သတ်ပစ်ရန်လည်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသော ဤတိုက်ပွဲတွင် အောင်ပွဲသည် လက်တစ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ချီလင်း၏ အကြည့်သည် ပိုင်ရမ်ထံတွင် စူးစိုက်ကျရောက်နေသည်။

သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

၎င်းသည် ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ချီစွမ်းအားများမှာလည်း ရူးသွပ်စွာ စီးဆင်းလာသည်။

"မင်း ငါ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ကောင်း လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်" ၎င်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို သတ်ဖို့ဆိုတာကတော့—"

၎င်းသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ မြင့်မြတ်သော တည်ရှိမှုတစ်ခု၏ ဖိအားများသည် လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

"—မင်းအတွက် အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်။"

ပိုင်ရမ်သည် ဓားကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

သူ၏ နားထင်မှ ချွေးစက်များ စီးကျလာသော်လည်း မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

ချီလင်းကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့ခြင်းမှာ စိတ်သက်သာရာ ရစေသော်လည်း ၎င်းကို ထပ်မံလုပ်ဆောင်နိုင်ရန် မလွယ်ကူမှန်း သူသိသည်။

အထူးသဖြင့် ယခုအခါ ချီလင်းသည် သူတော်စင်အဆင့်ဓားကို သတိပြုမိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် အခွင့်အရေးမျိုး ရရန်မှာ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။