သားရဲနတ်အရှင်ကြောင့် စနစ်က ပေါ်လာတယ်။
Vol. 23 Ch. 329
နောက်တစ်နေ့ မိုးလင်းသော်။
လီရွှေရေကန်၏ ကမ်းစပ်ရှိ မိုးမခပင် အရွက်များသည် စိမ်းလန်းစိုပြည်စွာ ယိမ်းနွဲ့နေကြသည်။ ကြယ်သိုင်းရဲစခန်းမှ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့သည် ရေကန်ဘေးတစ်လျှောက် ချီတက်နေ၏။ ၎င်းတို့၏ ခြေလှမ်းများက ခိုင်မာအားကောင်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေကြသည်။
အလွန် မြင့်မားသော တံတိုင်းကြီးများသည် ကြီးမားလှသည့် ရေကန်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ကာရံထားလေသည်။
ရေကန် အောက်ခြေမှာတော့ ချင်းယန်သည် သွေးဝိညာဉ်အစီအရင်၏ ခင်းကျင်းမှုပုံစံများကို လေ့လာနေလျက် ရှိ၏။ သူ လက်လှမ်းကာ သွေးစက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း ကြာကြာ မခံချေ။ သွေးချည်မျှင်များသည် ရှေ့သို့ တရွေ့ရွေ့ ရွေ့လျားသွားကာ ခင်းကျင်းထားသော ပုံစံများကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်တော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ခုခံမှုတစ်ခုကြောင့် သဲလွန်စမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ဖွဲ့စည်းမှုသို့ လုံးလုံးလျားလျား ပေါင်းစပ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။
"ဟူး မလုံလောက်သေးဘူး။"
သွေးလမ်းကြောင်းကို ပြန်ရုတ်သိမ်းပြီးနောက် ချင်းယန်သည် လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က သူ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို အကျဉ်းချုံ့ကာ သုံးသပ်နေ၏။ ဤရက်များထဲ၌ သူ၏တိုးတက်မှုကို စစ်ဆေးရန် အသိစိတ်နယ်မြေထဲမှ ဉာဏ်အလင်း လောကထဲသာ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပေ။ အားလပ်သည့် အချိန်တိုင်းတွင် သွေးဝိညာဉ် အစီအရင်ကိုသာ ကြည့်ရှုနေခဲ့၏။ ဤသွေးဝိညာဉ် အစီအရင်သည် ၎င်း၏အမည်နှင့်အညီ အမှန်တကယ် လိုက်ဖက်ပေသည်။ ၎င်းသည် အလွန်လေးနက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သလို ၎င်း၏အတွင်းပိုင်း ဖွဲ့စည်းပုံသည် အောက်ကမ္ဘာက ကျင့်ကြံသူများ နားလည်နိုင်သည်ထက် သာလွန်သည်။
လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က နားလည်သဘောပေါက်မှုက ချင်းယန်အတွက် မယုံနိုင်လောက်အောင် အကျိုးဖြစ်ထွန်းခဲ့သည်။ အသိစိတ်နယ်မြေနှင့် သွေးနိယာမတို့၏ အကူအညီဖြင့် ဤအစီအရင်အပေါ် သိရှိနားလည်မှုမှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး ပိုမိုသန့်စင်လာခဲ့သည်။
ယခု လီရွှေရေကန်၏ အောက်ခြေတွင်ပင် ချင်းယန်သည် သွေးနိယာမကို အသုံးပြုလိုက်လျှင် အထက်က ရဲအရာရှိများ၏ အရေအတွက်ကို အတိအကျ သိရှိနိုင်ပြီး ၎င်းတို့၏ သွေးများကိုပင် ခြယ်လှယ်နိုင်ခဲ့၏။ သွေးနိယာမ၏ စွမ်းအားက အမှန်တကယ်ကိုပင် ကြောက်စရာကောင်းပေသည်။
“ရခါနီးပြီ၊”
ချင်းယန်သည် သူ့လက်ချောင်းထိပ်မှ သွေးနိယာမ စွမ်းအင်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း စဉ်းစားနေမိသည်။ ခဏတွေးပြီးသည့်နောက် လမ်းကြောင်း အသစ်တစ်ခုကို လုံးဝ ရှာတွေ့သွား၏။ သွေးဝိညာဥ်အစီအရင်ဟာ သွေးနိယာမစွမ်းအင်ကို အခြေခံထားခြင်းပင်။
အကယ်၍ သူသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင် နိယာမများကို ကျွမ်းကျင်ပါက အစီအရင်၏ နက်နဲသော အရာများကိုလည်း နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။
ထို့နောက် သူသည် ခင်းကျင်းထားသော အစီအရင်ပုံစံ၏ လိုင်းများကို ကိုင်တွယ်ရန် သူ၏လက်ဗလာကို ရိုးရှင်းစွာ အသုံးပြုလိုက်၏။ သွေးဝိညာဉ်အစီအရင်က အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲနိုင်သည််။
၎င်းကိုသာ ထိန်းသိမ်းလိုက်ပါက ၎င်းသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကြယ်စစ်သည်များ အားလုံး၏ အသက်သွေးကြောကို ထိန်းထားနိုင်မည်ပင်။
“မဆိုးဘူး မဆိုးဘူး”
“တကယ် မြတ်မယ့်ဟာပဲ…”
ထိုသို့တွေးရင်း ချင်းယန်သည် သူ့ကိုယ်သူ နှစ်သိမ့်ပေးနေမိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ အပေါ်က လီရွှေရေကန်၏ မျက်နှာပြင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ သူငယ်အိမ်များထဲ၌ နေရောင်ခြည်များ ရောင်ပြန်ဟပ်လာသည်။
"ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒီလောက်ပဲ။"
……
……..
ခဏအကြာ။
ကင်းလှည့်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ရဲမှူးများ၊ သေနတ်များကိုင်ဆောင်လျက် ကမ်းစပ်တွင် ကျွမ်းကျင်စွာ ဝပ်တွားနေကာ ဆေးလိပ်သောက်ရင်း ပေါ့ပေါ့ဆဆ အချောင်ခိုနေကြသည်။
"မင်း တစ်ခုခု သတိထားမိလိုက်လား။ တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေတယ်လို့ ခံစားနေရတယ်။"
"ရယ်စရာကြီး မလုပ်စမ်းပါနဲ့၊ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါတို့ကို ဘယ်သူက စောင့်ကြည့်နေမှာလဲ"
"ငါတို့ အရာရှိရှရဲ့အဖွဲ့ထဲမှာ ပါသွားတာ ကံကောင်းလိုက်တာ။ တခြားအဖွဲ့တွေမှာ အရမ်းတင်းကျပ်နေတယ်လို့ ကြားတယ်!"
သူတို့စကားပြောနေစဉ်တွင် ရေလှိုင်းတချို့ ရေကန်၏ မျက်နှာပြင်တစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ချင်းယန် သူ၏အရိပ်အယောင်ကို ဖုံးကွယ်ကာ ထိုအစောင့်များဘက် တိတ်တဆိတ် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
ရုတ်တရက်ပင် ယခင်အလုပ်အား လွမ်းဆွတ်သွားမိသည်။ စာကြည့်တိုက်တွင် ရှဟဲနှင့်အတူ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေခဲ့ရသည့် နေ့ရက်များကို သတိရမိနေခြင်းပင်။ အချိန်များက အကုန်မြန်လွန်းပေ၏။
တင်း!
သူ့ဖုန်းမြည်လာသည်။
ချင်းယန် ဆွဲထုတ်လိုက်သော လောင်လီထံမှ ရိုးရှင်းသော မက်ဆေ့ချ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။
[မိတ်ဆွေလေးချင်း အကယ်ဒမီကို ချက်ချင်းလာခဲ့ပါ!]
"တစ်ခုခုဖြစ်ပြန်ပြီလား"
ချင်းယန်သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးတောမိသော်လည်း ဖုန်းကို ဖယ်လိုက်ပြီး ကျန်းဟိုင်ကိုယ်ခံပညာ အကယ်ဒမီသို့ ပြေးသွားရန်အတွက် သူ၏ လောကအကွာအဝေး ခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်သေး၏။
……
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီ၏ ထန်ဖေး အဆောက်အအုံ၊ အစည်းအဝေး အခန်းထဲ၌။
အခန်းထဲ၌ မီးမှိန်မှိန်လေးသာ ရှိကာ စားပွဲရှေ့ရှိ ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် တလီတောင်များ၏ မြေပုံကို အလင်းပေးနေသည့် ပရိုဂျက်တာ တစ်ခု ရှိနေသည်။ ဦးစီးချုပ်နှင့် အဖွဲ့သည် အစည်းအဝေး စားပွဲဝိုင်းတွင် ထိုင်လျက်ရှိသည်။
မွေးရာပါနှင့် ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ်က အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် ဤနေရာတွင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြ၏။ သူတို့ အသီးသီးသည် လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ထိုင်နေကြကာ ဦးစီးချုပ်သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်က ကောင်းကင်ကို မကြာခဏ မော့မော့ကြည့်နေသည်။
"လောင်လီ စာပို့ပြီးပြီလား။ ချင်းယန် ဘာလို့ မလာသေးတာလဲ"
"စိတ်မပူပါနဲ့။"
လောင်လီသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ဖြူများကို ပွတ်သပ်ရင်း ဖုန်းချလိုက်သည်။
"မိတ်ဆွေလေးချင်းက အခုအချိန်မှာ အရေးကြီးတဲ့ အလုပ်တစ်ခု လုပ်နေတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်။"
"အိုက်ယား လောင်လီ ကျုပ် မစောင့်နိုင်တော့ဘူး... ဒါက အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စပဲ!"
ဦးစီးချုပ်သည် ပရိုဂျက်တာရီမုဒ်ကို ကိုင်ကာ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ဖင်မငြိမ်တော့ချေ။ သူ၏ လက်ချောင်းများက ဘောင်းဘီခြေထောက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားကာ သက်ပြင်းပြင်းချလိုက်သည်။
"အခု စက္ကန့်တိုင်းက တောင်ပေါ်ကို စေလွှတ်လိုက်တဲ့ အဖွဲ့သားတွေအတွက် အန္တရာယ်ပိုများလာတယ်လို့ ဆိုလိုနေပြီ။ "
*ဝူး!*
အစည်းအဝေး အခန်း အလယ်ဗဟိုရှိ နေရာတစ်ခု တုန်လှုပ်သွားလေသည်။ ချင်းယန်သည် လောကအကွာအဝေးကို အသုံးပြုပြီး အစည်းအဝေး စားပွဲဘေးတွင် ပေါ်လာ၏။
"မိတ်ဆွေလေးချင်း ရောက်လာပြီ!"
ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ လောင်လီလည်း သက်ပြင်းချပြီး သူ့ကို နှုတ်ဆက်ရန် အမြန်ထလိုက်သည်။
တစ်ဆက်တည်း သူက ဦးစီးချုပ်ဘက် လှည့်ပြီး :"ကြည့်စမ်း၊ ငါ ဘာပြောခဲ့လဲ သူ ရောက်ပြီ!"
"အားလုံးပဲ အခုအခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ"
ချင်းယန်သည် အစည်းအဝေးခန်း တစ်ဝိုက်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ အားလုံးရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး။
"သားရဲနတ်အရှင် လှုပ်ရှားလာတာလား"
"ဒါက လက်ရှိ အကဲဖြတ်ချက်ပါ။"
ဦးစီးချုပ်သည် စားပွဲထိပ်ရှိ ကုလားထိုင်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ချင်းယန်အား :"ထိုင်ပါဦး။ ဒါက ဇာတ်လမ်းရှည်ကြီးပါ။ ဒီဗီဒီယိုနဲ့ အရင်ပြပါရစေ"
သူက ပရိုဂျက်တာကို ဖွင့်ပြီး ဗီဒီယိုတစ်ခု ဖွင့်ပြလိုက်သည်။
နောက်အခိုက်၌ တလီတောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို ငှက်မျက်လုံးဖြင့် ရိုက်ကူးထားသည့်အလား မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ တောင်ခြေများသည် ခံ့ညားထည်ဝါပြီး မြေမျက်နှာသွင်ပြင်သည်လည်း ရှုပ်ထွေးသော်လည်း အနက်ရောင် မြူခိုးအလွှာတစ်ခုသည် ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ တရွေ့ရွေ့ လှုပ်ရှား၍ ကျယ်ပြန့်သော ထင်းရှူးတောအုပ်များကို လွှမ်းခြုံထားလေသည်။
ထိုနေရာ၌ အရိုးစုသင်္ချိုင်းများနှင့် တူသော အသေကောင်များ ကြယ်သားရဲများ ပြန့်ကျဲနေသည်။
"ဒါကဘာလဲ?"
ချင်းယန်သည် ပင်မထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ကာ ဗီဒီယိုကိုကြည့်ရင်း မျက်ခုံးတို့ တွန့်သွားသည်။ မြူခိုးကြီး၏ ထူးခြားမှုကို သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်၏။ အနက်ရောင် မြူခိုးတွေ ထိလိုက်သည့် အရာတိုင်း စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးသွားကြသည်။
ပန်းများ၊ မြက်များ၊ ကျောက်တုံးများ၊ သစ်ပင်များ၊ သွေး၊ အရိုး၊ အသား၊ အရွတ်များပင်။ ၎င်းသည် ၎င်းအတွင်း၌ နိယာမများ၏ စွမ်းအားများ ပါ၀င်နေသကဲ့သို့ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုသွားခဲ့သည်။
"ဒါက ကျွန်တော်တို့ ရရှိထားတဲ့ နောက်ဆုံး ဗီဒီယိုဖိုင်ပါ။ မနေ့ညသန်းခေါင်ယံမှာ တလီတောင်တွေမှာ ရှိတဲ့ ကျုပ်တို့ရဲ့ စောင့်ကြည့်ရေးစခန်း ဧရိယာထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အနက်ရောင်မြူတွေ ဖုံးလွှမ်းနေတာကို သတင်းလက်ခံရရှိခဲ့တယ်။ အခြေအနေ ပေါ်လာတာနဲ့ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ကို စုံစမ်းဖို့ ချက်ချင်းပဲ စေလွှတ်ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီအနည်းငယ်က ရဲဌာနချုပ်နဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားခဲ့တယ်။ နောက်ထပ် ဘာမက်ဆေ့ချ်မှ မရလာခဲ့ဘူး။”
"ဒီအနက်ရောင် မြူခိုးတွေက မရိုးရှင်းဘူး။"
ချင်းယန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"သူတို့ရဲ့ပေးပို့မှုက အရမ်းမြန်သွားလို့။"
ဗီဒီယိုထဲက မြူခိုးများအား အကဲဖြတ်ကြည့်လျှင် နိယာမစွမ်းအင် ပါဝင်နေသည်က ထင်ရှားပေ၏။ မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူကို သွားရောက် စောင့်ကြည့်စေသည်က အလွန်အန္တရာယ်ကြီးပါသည့။
ချင်းယန်သည် အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့၏ ရှင်သန်နိုင်ခြေဟာ သုညနီးပါးရှိကြောင့် ဉာဏ်ဖြင့် တွက်ချက်နေခဲ့သည်။
"တင်း!"
ရင်းနှီးပြီးသား စနစ်၏ သတိပေးချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"အင်ပါယာနယ်ပယ်က ကျွမ်းကျင်ပညာရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းထက် အရိပ်အာဝါသကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါတယ်!"
"Host အခု ချက်ချင်း ပြေးပါ!"
ချင်းယန် : ?! !!