တစ်မြို့လုံးရဲ့ အင်အားက ငါ့အပေါ်ကို လွှမ်းခြုံနေတယ်။

"အရှုံးပေးပြီး မင်းရဲ့ အစေခံဖြစ်ဖို့လား။"

ချင်းယန် စိတ်ပျက်စွာ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ဆောရီးပါ။ ငါ့မှာ ခွေးဖြစ်တတ်တဲ့ အလေ့အထမရှိဘူး"

သားရဲနတ်အရှင်၏ တောင်းဆိုချက်ကို သူသဘောတူလိုက်ပါက လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် သစ္စာဖောက်မှုဟု သတ်မှတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်လျှင် စနစ်၏ ဆုလာဘ်များကို သူမည်သို့ ရယူနိုင်တော့မည်နည်း။

ချင်းယန် စနစ်၏ သဘောသဘာဝကို စူးစမ်းလေ့လာခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ဤအတိုင်း လိုက်လျှောက်ခြင်းက သူ့ကို ဆုလာဘ်ရစေမည်။ တွန်းလှန်ခြင်းက မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူးမှ မရစေပေ။ သားရဲနတ်အရှင်ထံမှ ဆုလာဘ်များရယူရန် သူ ဤလမ်းကို လုံးဝ လိုက်မလျှောက်နိုင်ချေ။

ချင်းယန် ပြောပြီးသည်နှင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကြီး ရုတ်ခြည်း အေးစက်သွားတော့သည်။ လေထုအပူချိန်သည် ဆယ်ဒီဂရီကျဆင်းသွားကာ မြို့ရိုးပေါ် မြူမှုန်များ ပြန့်ကျဲလာ၏။ လူတိုင်းသည် အေးစက်သော အောက်ဆီဂျင်ကိုသာ ရှူရှိုက်မိလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်ကြီး ဆောင်းဝင်လာသည့်အတိုင်းပင်။

"ချင်းယန် မင်းက တကယ်ခေါင်းမာတာပဲ!"

သားရဲနတ်အရှင်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်ပစ်လိုက်ကာ သူ၏ဒေါသကို ထိန်းရန် ရုန်းကန်နေလေသည်။ သူ့လေသံက သူ့အသံကို တိတ်တဆိတ် လွှင့်ထုတ်ရင်း မကျေမနပ် အရိပ်အမြွက်တို့ ပြလိုက်၏။

“အထက်ဘုံ တက်ဖို့က ကျင့်ကြံသူတိုင်းအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပဲ။ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေ တောင့်တတိုင်း မရနိုင်ဘူး။ နန်းကုန်းလီတောင် မရခဲ့ဘူး!"

သူစကားပြောနေစဉ်တွင် မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။

"ဒါ့အပြင် အဲဒီနေရာက ဝိညာဥ်စွမ်းအင် အရမ်း ကြွယ်ဝတယ် မကုန်မခန်းနိုင်တဲ့ အဂ္ဂိရတ်ဆေးနဲ့ အံ့ဖွယ်ဆေးတွေ ပေါတယ်။ အဲဒီကကြယ်စွမ်းအင်က အောက်ကမ္ဘာက ကြယ်စွမ်းအင်တွေထက် အဆများစွာ ကြီးမားတယ်... မင်းနည်းနည်းလေးတောင် မသိချင်ဘူးလား"

"..."

ချင်းယန် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ တွင်းနက်များကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေသည်။

"ဘာလဲ? စုံစမ်းချင်နေတာလား။"

ချင်းယန် မျှော်ကြည့်တော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သားရဲနတ်အရှင်၏ နှုတ်ခမ်းများက တွန့်ကွေးကာ “ပြီးတော့ ဒီကမ္ဘာမှာ ကြယ်စွမ်းအင်တွေက ရှားပါးတယ်နော်” ဟု ဖြားယောင်း သွေးဆောင်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အကောင်းဆုံး ဆိုရင်တောင် မင်း အဓိပတိအဆင့်မှာပဲ ငြိမ်နေရမှာ။ မင်းရဲ့အရည်အချင်းတွေကို ဒီမှာ ဘာလို့ ဖြုန်းတီးနေတာလဲ။ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့၊ မင်း မကုန်မခန်းနိုင်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ခံစားရမှာပါ။ မင်းကို ဒီကမ္ဘာရဲ့ အထွတ်အထိပ်ရောက်အောင် ငါသေချာပေါက် ကူညီပေးမှာပါ!"

ထိုစကား ဆုံးသောအခါ အနောက်ကနေ အသံတစ်သံ ထွက်လာ၏။

၎င်းက ချင်းယန်၏ လှုပ်ရှားမှု မဟုတ်ခဲ့ချေ။ ချင်းယန်မှာ ယခင်အတိုင်း မလှုပ်မယှက်ပင်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ့အနားရှိ ကြယ်စစ်သည်များသည် သားရဲနတ်အရှင်၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားကာ ဆူပွက်နေသော သွေးများကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုသိပ်ထားကြရသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းသည် အဆုံးမရှိသော လူသားလောက၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရန် မြင့်မားသော နယ်ပယ်များအတွက် တစ်သက်တာလုံး ကြိုးစားအားထုတ်ရသည့် အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ဘယ်သူက အဆင့်မတက်ဘဲ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာကို တလိုတလား အထီးကျန်ချင်နေမှာလဲ။

ထိုအတွေးဖြင့် ကြယ်စစ်သည် အချို့က ချင်းယန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ငြူစူခြင်းနှင့် မနာလိုခြင်း အရိပ်အမြွက်များ ပေါ်လာ၏။ ချင်းယန် ပါရမီရှင်ပီပီ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်ဖြင့် ထင်ရှားစွာ ကောင်းချီးပေးခံထားရသူပင်။ ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခြင်းကိုက အထင်ကြီးစရာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ယခု သားရဲနတ်အရှင်ပင်လျှင် သူ့ကို လက်အောက်ငယ်သား အဖြစ် ခေါ်ဆောင်ရန် ကမ်းလှမ်းနေချေပြီ။

သို့သော်…

"တောင်းပန်ပါတယ်!"

ချင်းယန်က သူ့ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းပြောတာကို ငါစိတ်မဝင်စားဘူး။ အထက်ဘုံ ဒါမှမဟုတ် အထက်ဘုံမှာ ဘာတွေရှိလဲ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါ့ကျန်းဟိုင်မြို့လောက် သက်တောင့်သက်သာ ရှိမှာလား?"

“…”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ သားရဲနတ်အရှင်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"မင်းက အကြောင်းပြချက်ကို နားမထောင်ဘူးပဲ။ ဒါဆိုလည်း အကျိုးဆက်ကို ခံစားကြည့်လိုက်စမ်း!"

သူ ဤမျှအထိ စေတနာပြထားသော်လည်း ချင်းယန်က သဘောမတူသေးချေ။

"မင်းက သေလမ်းရှာနေတဲ့ကောင်!"

ထိုတစ်ခဏ၌ သူ့နှလုံးသားထဲမှ ဒေါသမီးစာက ရုတ်ခြည်း တောက်လောင်လာတော့သည်။ သားရဲနတ်အရှင်သည် အနီရောင် အခိုးအငွေ့ကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် အာကာသနိယာမအား ကြည့်ကာ သူ၏လက်ချောင်းများကို ပွတ်သပ်ပြီး ကြယ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဗုန်း!

နိယာမစွမ်းအင်တစ်ခု အသက်ဝင်လာပြီး အနီရင့်ရောင်ကြိုးများ လွင့်ထွက်သွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ကြိုးများ ပျက်ပြယ်သွားကာ အရှေ့ရှိ အာကာသ အတားအဆီးဆီ ပြေးဝင်၍ တိုက်ရိုက် ဖြိုခွဲပစ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သွေးနီရောင် ကြိုးမျှင်များ ကျုံ့ပြီး တင်းကျပ်လာသည်။

ဗုန်း!

တောင်ပြိုကျခြင်းနှင့် ဆူနာမီလှိုင်းများ ရိုက်ခတ်လာခြင်းကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံ ထွက်မလာမီ စုစည်းထားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကာ အတွင်းထဲအထိ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

ဤသွေးကြိုးများရှေ့တွင် အာကာသနိယာမ အတားအဆီးသည် လုံးလုံးလျားလျား ထိခိုက်လွယ်ချေ၏။

“ကောင်းကင်အရှင်နယ်ပယ်က ငါ့အတွက်တော့ ဘာမှမဟုတ်ဘူး။”

သားရဲနတ်အရှင်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို မှေးကာ လက်ဖဝါးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။ ထို့နောက် ကွဲအက်နေသည့် ဧရိယာအတားအဆီးကို ကြည့်ပြီး လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"မင်း အခုနက အရမ်းမောက်မာနေတော့ တော်တော် သန်မာတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ အခုကြည့်ရတာတော့ ဘာမှလည်း မထူးခြားပါလား။"

သူ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အသံနှင့် ဆန့်ကျင်ကာ လူတိုင်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြသည်။ ချင်းယန် တစ်ယောက်တည်းကသာ သူ၏ကဲ့ရဲ့စကားများကို လျစ်လျူရှုပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရပ်နေ၏။ သူ့အကြည့်များက အာကာသနိယာမ၏ အတားအဆီးပေါ်မှာ စိုက်ထူထားသည်။ ထိုနေရာ၌ နေရာယူထားသည့် သွေးကြိုးများကို စစ်ဆေးကြည့်ရင်း အတွေးနယ်ချဲ့လျက် ရှိသည်။

"အာကာသနိယာမရဲ့ အတားအဆီးတွေကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တယ်။ ဒီသားရဲနတ်အရှင်ရဲ့ အစွမ်းအစက ကောင်းကင်အရှင်ထက် တကယ်သာတယ် လျှော့တွက်လို့မရဘူး"

ထိုသို့ တွေးနေသည့်တိုင် ချင်းယန် တွန့်ဆုတ်မနေပါ။ သူ၏ညာလက်သည် လက်စည်းတံဆိပ်ကို လှုပ်ရှား၍ တောက်ပသော အမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကြယ်တာရာအစီအရင်ပုံကြမ်းကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ခြင်းပင်။ ခင်းကျင်းထားသော လိုင်းများက ချင်းယန်၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် လွင့်ပျံနေသည်။

ခဏအတွင်း၌ပင် လေထုကြီးထဲက အသံနက်ကြီးတစ်သံ ကောင်းကင်အထက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။

မြို့ရိုးများအထက်၌ မီးရောင်များစွာ ထွန်းလင်းတောက်ပနေပြီး မြို့ပြရှိ အဆောက်အအုံများတွင်လည်း လင်းထိန်နေသည်။ ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည့် ကြယ်စစ်သည်တိုင်း သူတို့၏ ခြေထောက်များ အားနည်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေ၏။

စွမ်းအားမဲ့ခြင်း ဟူသော ခံစားချက်က သူတို့နှလုံးသားထဲ စိမ့်ဝင်လာပြီး စိတ်ဝိညာဥ်ကိုပါ တဖြည်းဖြည်း လွှမ်းမိုးလာခဲ့သည်။ ကြီးမားသော ကြယ်စွမ်းအားများကို ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ဆွဲထုတ်ကာ ချင်းယန်ဆီသို့ စီးဆင်းသွားစေသည်။

"ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ငါတို့ စွမ်းအားကို ဆွဲထုတ်နေပြီ!"

လောင်လီ၏ သူငယ်အိမ်များ သိသိသာသာ ကျဥ်းမြောင်းကျသွားသည်။ သူသည် လက်ချောင်းထိပ်ကို ဆန့်ကာ ကြယ်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းနေသည်ကို ကြည့်ရင်း အံ့သြနေ၏။ ချင်းယန် ကြယ်တာရာအစီအရင်ပုံကြမ်းကို စဖွင့်လိုက်သောအခါတွင် အဆိုပါ ကြယ်စစ်သည်များသည် အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်တတ်ကြောင်း ၎င်းတို့အား ယခင်က သတိပေးခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုအချိန်တုန်းက မည်သူမျှ အလေးအနက် မထားခဲ့ကြပေ။

ယခု ၎င်းတို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တွေ့ကြုံခံစားလာကြရရာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဤကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်ကို နားလည်လာခဲ့လေသည်။

သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြယ်စွမ်းအင် ပမာဏများစွာ ခန်းခြောက်သွားသကဲ့သို့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု ခံစားချက်တို့ တိုးဝင်လာ၏။ လူတိုင်း အလိုလို ခုခံချင်လာကြသည်။

"မတားနဲ့!"

ဤအခိုက်တွင် ဦးစီးချုပ်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထူးဆန်းသော အကြည့်များကို သတိပြုမိသဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"စိတ်လျှော့ပါ စိတ်ကိုလျော့ကြ.... မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအင်ကို ကောင်းကင်အရှင်ဆီ ပို့ပေးလိုက်!"

ထိုမှသာလျှင် လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့အတွင်းမှ ကြယ်စွမ်းအင်များအား ချင်းယန်ဆီသို့ ပို့ဆောင်လိုက်တော့၏။ ကြယ်စွမ်းအင် အလင်းတန်းများသည် လမ်းကြောင်းအရပ်ရပ်မှ လင်းလက်နေပြီး အကန့်အသတ်မရှိသော ကြယ်စွမ်းအားများ အဖြစ် ဆုံစည်းသွားသည်။

အမွှေးတိုင်၏ အဆုံးမရှိသော အငွေ့များပမာ တစ်ဟုန်ထိုး တောက်နေသော အလင်းစများသည် ချင်းယန်နှင့် တစ်မြို့လုံးကို ချိတ်ဆက်ထားလေ၏။

…

ဖုဟိုင်လူနေအိမ်ရာက ရှောင်ပိုင်သည်လည်း လသာဆောင်တွင် ရပ်ကာ ခြေဖျားလေး ထောက်လျက် လက်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး မြင့်အောင် မြှောက်ရင်း သူမ၏ ကြယ်စွမ်းအင်အားလုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့်အတူ လူသေတစ်ယောက်ပမာ ဖြူဖျော့လာသည်။

“သခင် နိုင်မှဖြစ်မယ်…”

…

ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကြယ်စွမ်းအင်များသည် အင်အားကြီးသော မြစ်ထဲသို့ ပေါင်းဆုံသွားသည့် ချောင်းရေများအတိုင်း လွင့်မျောနေသည်။

ဝုန်း!

ကြယ်စွမ်းအင်များ အလုံးအရင်းဖြင့် တဖြည်းဖြည်း စုစည်းလာသည်။ ဤသည်မှာ ကျန်းဟိုင်မြို့တစ်ခုလုံး၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုပေ၏။ ချင်းယန်သည် အားလုံးကို သက်တောင့်သက်သာဖြင့် စုပ်ယူလိုက်ရာ သူ၏ ရောင်ဝါလည်း အထွတ်အထိပ်သို့ တိုးလာခဲ့သည်။

အလယ်အလတ်အဆင့် ကောင်းကင်အရှင်။

“မိုက်တယ်!”

ချင်းယန် ရုတ်တရက် သူ့မျက်လုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏စစ်မှန်သော နဂါးအရိပ်က ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ရွှေနဂါးကြီးသည် လေထဲတွင် ပျံဝဲကာ ကောင်းကင်အထက်၌ လွတ်လပ်စွာ လှည့်ပတ်နေ၏။

သူသည် ရှေ့သို့ ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းအား လှမ်းလိုက်သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အကွာအဝေးကို ကျုံ့ပစ်လိုက်ကာ သားရဲနတ်အရှင်ရှေ့ ဖျတ်ခနဲ ရောက်ရှိလာ၏။ ချင်းယန် ချဉ်းကပ်လာသောအခါတွင် အနီရောင် အခိုးအငွေ့ကြီးများ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြန်ဆုတ်သွားလေသည်။