ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များ အားလုံး နိယာမစွမ်းအင်ကို မျှဝေကြမည်။

သူ့လက်ဖဝါးအတွင်းရှိ အနှစ်သာရသွေးတစ်ဝိုက်တွင် မြူမှုန်လေးများ ဝေ့ဝဲနေ၏။ သွေးနိယာမ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် နဂါးသွေးသည် ဟိန်းဟောက်ကာ လွတ်မြောက်လိုသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပြသနေဆဲဖြစ်သည်။

“ဒီလို ရက်စက်တဲ့ အရည်အသွေးမျိုးက အရမ်းမိုက်တယ်!”

အချိန်အတော်ကြာ ကစားပြီးနောက် ချင်းယန် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်နေခဲ့သည်။ ဤသွေးစက်ကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်ရန် မရည်ရွယ်ထားချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နဂါးသွေး ဟူသည်မှာ အလွန်ရက်စက်သည့် သွေးတစ်စက်ပင်။

သူ၏ အတွင်းပိုင်းဒဏ်ရာများ သက်သာသွားသော်လည်း သူ၏ ချီ နှင့် သွေးများက အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးနေသေးသည်။ သူသည် ယခင်က အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်မရောက်သေးချေ။

အကယ်၍ သူသာ ဤအနှစ်သာရသွေးကို အရူးအမူး စုပ်ယူလိုက်လျှင် ဖိအားကို ခံနိုင်ရည်မရှိမည်ကို စိုးရိမ်ရ၏။ ထို့အပြင် အမြတ်ထက် ဆုံးရှုံးမှု ပိုကြီးလိမ့်မည်။ နဂါးသွေး အတွင်းရှိ ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါကြောင့် သူ၏ သွေးကြောများကို ပျက်စီးသွားမည်ကို ကြောက်ရပေသည်။

"ငါ ဒါကို အခုသိမ်းထားပြီး အားလုံး တည်ငြိမ်သွားတော့မှ စုပ်ယူလိုက်မယ်။"

သို့နှင့် နဂါးသွေးများကို ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူသည် သားရဲနတ်အရှင်ရှေ့၌ စစ်မှန်သော နဂါးရုပ်အသွင်ကို ဖော်ပြခဲ့ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ စိတ်ခံစားချက်များက မလွှဲမရှောင်သာ လေးလံလာတော့သည်။

“အဲဒီသားရဲနတ်အရှင်က အနှစ်တစ်ထောင်ကျော် နေထိုင်ခဲ့တာ။ သူ့ကိုသတ်ရတာ အရမ်းခက်လိမ့်မယ်။"

သားရဲနတ်အရှင်၏ အဓိပတိခန္ဓာ ဖြစ်သော သွေးပင်လယ်သည် မူလအားဖြင့် ထိုးဖောက်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ သွေးနိယာမကို ထည့်ပေါင်းလိုက်လျှင် ၎င်း၏ စွမ်းအင်နယ်မြေသည် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ချဲ့ထွင်ကာ သားရဲနတ်အရှင်အား လွတ်လပ်စွာ ဖြတ်သန်းစေနိုင်လိမ့်မည်။

၎င်းကို မည်သို့ သတ်ရမည်နည်း။

၎င်းသည် လက်တွေ့ကျကျ မသေနိုင်သည့် သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်၏။

သူ၏လက်ရှိ အရည်အချင်းဖြင့် ဆိုလျှင် ၎င်းကို ခေတ္တပိတ်လှောင်ထားရုံမှတစ်ပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိသည်သာမက ချေမှုန်းပစ်ရန်လည်း အခြားနည်းလမ်း မရှိချေ။

“အဓိပတိမဟာမိတ်တွေရဲ့ ရှေ့လူကြီးတွေ ဒီလောက် ဒုက္ခတွေ ကြုံခဲ့ရပြီး သူ့ကို တံဆိပ်ခတ်ဖို့ စီမံခဲ့တာ အံ့ဩစရာတော့ မရှိဘူး။”

၎င်းကိုစဉ်းစားရင်း ချင်းယန် သက်ပြင်းချကာ ကြယ်တံဆိပ်ကို သူ့လက်ဖဝါးထဲ ထုတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤတိုက်ပွဲက သူ့ကို ကြယ်တာရာအစီအရင်ပုံကြမ်း၏ စွမ်းအားကို သိစေခဲ့၏။ သို့သော်လည်း မလုံလောက်သေးချေ။

ကြယ်တာရာအစီအရင်ပုံကြမ်း၏ စွမ်းအားသည် ကြယ်စွမ်းအင်များကို ပေါင်းစည်းထားသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ကျန်းဟိုင်က ကျင့်ကြံသူအားလုံး အသေအလဲ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ထားရလျှင်ပင် သူသည် ကောင်းကင်အရှင်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့သာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

"ဒီရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာ လူတိုင်းအတွက် အထူးလေ့ကျင့်မှုတစ်ခု စီစဉ်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာရလိမ့်မယ်"

ချင်းယန်၏ အနာဂတ်အစီအစဉ်များကို တွေးတောရင်း အတွေးများ လွင့်သွားသည်။

ကျန်းဟိုင်မြို့ရှိ လူသားမျိုးနွယ်၏ အခြေအနေက ကျဆင်းနေသည်။ လောင်လီနှင့် အခြားသူများကို ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ်သို့ လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရန် အထူးလေ့ကျင့်ရေး နည်းလမ်းအချို့ကို အကောင်အထည် ဖော်ရလိမ့်မည်။

မြို့ထဲကလူတိုင်း ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ် သို့မဟုတ် မြေအဓိပတိနယ်ပယ်၌ ရှိနေပါက ကြယ်တာရာအစီအရင်ပုံကြမ်း၏ အကျိုးခံစားခွင့် ရှိသူအနေဖြင့် အထွတ်အထိပ်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိမည် မဟုတ်လော။

ကောင်းကင်အရှင်၏ နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိသွားနိုင်၏။

ချင်းယန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို တောင့်တမှုအပြည့်ဖြင့် စိတ်ကူးယဉ်နေချိန်၌ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

စိုးရွံ့သော ငြင်းခုံမှုအချို့ကိုလည်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ကြားနေရသည်။

“ဆရာ ဆရာတူအစ်ကိုကြီးက အခုမှ နိုးလာတာ။ တကယ်ကို မသင့်တော်ပါဘူး…”

"ရပါတယ် ရပါတယ်၊ ငါတို့က ကြည့်ရုံလေးပါပဲ။ သူ့ကို အကြာကြီး မနှောင့်ယှက်ပါဘူး။ အခြေအနေကို အကဲဖြတ်ပြီးရင် ထွက်သွားမှာပါ"

“ဒါက တကယ်ကို မသင့်တော်ဘူး…”

“…”

"ဟမ်?"

ချင်းယန် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များကို စူးစမ်းလေ့လာလိုက်ရာ လောင်လီနှင့် အခြားသူများဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ငြင်းခုံမှုများ မပြီးသေးခင် ချင်းယန် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်၏။

“…”

"အားလုံး ဘာလို့ဒီကိုရောက်နေတာလဲ။"

တံခါးအပြင်ဘက်တွင် အားလုံး ရောက်လာကြသည်။ လီချင်းဟဲသည် လက်ဆောင်သေတ္တာရှည်တစ်ဘူးကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး လောင်လီသည်လည်း သေတ္တာသေးသေးတစ်လုံးကို သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ အခြားလူတိုင်းသည် အရွယ်အစားအမျိုးမျိုး လက်ဆောင်များ သယ်ဆောင်လာကြ၏။

"တောင်းပန်ပါတယ် ဆရာတူအစ်ကို ကျွန်မ သူတို့ကို မတားနိုင်ခဲ့ဘူး"

လီကျစ်ရွှမ်းသည် ဘေးနားတွင် ရပ်ကာ ချင်းယန်ကို တောင်းပန်ရင်း အပြစ်ရှိနေသည့် မျက်နှာကို ကြည့်နေသည်။

"ဆရာလီနဲ့ တခြားသူတွေက ရှင်နိုးနေပြီဆိုတာ သိတာနဲ့ လာကြည့်ဖို့ အခိုင်အမာ ပြောနေတာ။ အစ်ကို အနားယူဖို့ လိုသေးတယ်။"

"ရွှမ်းရွှမ်း မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ၊ ငါတို့ ဒီကိုလာကြည့်ရုံပါပဲ"

အဘိုးကြီးက ပြုံးပြီး လက်ဆောင်သေတ္တာကို ကိုင်လျက် ခုတင်ဘေးကို ရောက်လာသည်။

"မိတ်ဆွေလေးချင်း မင်း အခု ဘယ်လိုနေလဲ၊ ဒီထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်ကို ငါ သေချာမေးပြီး ရှာထားတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေ ပါတယ်။"

သူပြောပြီးသည်နှင့် အခြားသူများသည်လည်း လက်ဆောင်သေတ္တာများကို ထုတ်ကာ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ကြီး ချလိုက်ကြသည်။

ခဏအကြာ၌ လက်ဆောင်သေတ္တာ ကြီးကြီးငယ်ငယ်များ အစီအရီ ဝင်လာကုန်တော့၏။ ဂျင်ဆင်း၊ နှင်းမှိုများ အပါအဝင် ရှားပါး၍ အဖိုးတန်သော အဂ္ဂိရတ်ဆေးပင် မျိုးစုံတို့လည်း ပါဝင်ရာ အခန်းကို မွှေးကြိုင်သော ရနံ့များဖြင့် ပြည့်လျှံသွားစေသည်။

"အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ချင်းယန် ခေါင်းညိတ်ပြရင်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။

"မဟုတ်တာ။ ဆရာတူအစ်ကိုကြီးကသာ ကျန်းဟိုင်အတွက် အများကြီး ပံ့ပိုးပေးခဲ့တာပါ။"

လီကျစ်ရွှမ်း တိုးတိုးလေး ပြောပြီးနောက် လောင်လီနှင့် အခြားသူများဘက် လှည့်ကာ ဖယ်ထုတ်ရန် ကြိုးစားတော့၏။

"ကောင်းပြီ လက်ဆောင်တွေလည်း ပေးပြီးသွားပြီ။ အားလုံးလည်း စောစောပြန်ပြီး ဆရာတူအစ်ကို အနားယူနေတာကို မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့တော့။"

“…”

လောင်လီသည် စကားမပြောရသေးဘဲ ထွက်ခွာရန် ဝန်လေးနေသော်လည်း သူမအား အခြားနည်းဖြင့် မဆွဲဆောင်နိုင်မှန်း သိလေသည်။

“အဲဒီလိုဆိုရင် ငါ…”

“ခဏ!”

ဒါကိုမြင်တော့ ချင်းယန် တိုက်ရိုက်ပင် စကားဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလမ်းက လူတိုင်းလာဖို့ အဆင်မပြေဘူး။ အလျင်စလို ထွက်သွားဖို့လည်း မလိုပါဘူး။"

ထိုအခိုက် လောင်လီနှင့် အခြားသူများ အံ့အားသင့်စွာ ပြန်လှည့်လာကြသည်။

"မိတ်ဆွေလေးချင်း။ မင်း သင်ပေးချင်တာ ရှိလို့လား"

"အင်း အချိန်တန်နေပြီလို့ ထင်မိလို့ပါ။" ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ချင်းယန်က ဆို၏။

“ခင်ဗျားတို့ရဲ့ထင်မြင်ချက်တွေကို တောင်းချင်ပါတယ်”

"ထင်မြင်ချက်?"

ခေတ္တပဟေဠိ ဖြစ်သွားသော်ငြားလည်း လောင်လီသည် နောက်ပြန်ဆုတ်ကာ တံခါးကို ပိတ်ချလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေလေးချင်း စိတ်ချပါ။ ဒီကိစ္စ လုံးဝပေါက်ကြားမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"အဟမ်း။"

လူတိုင်း၏အကြည့်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ပြန်ကြည့်ရင်း ချင်းယန်သည် သူ၏လည်ချောင်းကို ရှင်းထုတ်ကာ စကားလုံးတစ်လုံးချင်းအား ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းတို့... ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းထဲ ကို ဝင်ဖို့ စိတ်ဝင်စားလား"

သူ့အသံဆုံးသည်နှင့် အခန်းထဲ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွား၏။ လူတိုင်း အံ့အားသင့်ကာ ဆွံ့အသွားခြင်းပင်။

"ဝင်ရမယ်?... ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းထဲကို?"

လောင်လီ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်ခြည်း ပြူးကျယ်သွားပြီး တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်ကာ လင်မော့ဖုန်းနှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေမိကြသည်အား မြင်လိုက်ရ၏။

ယခုအခါတွင် ဖောက်ခွဲ ကောင်းကင်ဂိုဏ်းသည် ကျန်းဟိုင်တွင်သာမက တစ်နိုင်ငံလုံးတွင်ပါ ကျော်ကြားလာနေပေပြီ။ ဤသည်မှာ အလွန် မြင့်မားသော ဂုဏ်ကျက်သရေ ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းထဲ၌ မြေအဓိပတိနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ပြည့်နေသည်။

မွေးရာပါနယ်ပယ်နှင့် ဂိုဏ်းဆရာများပါ ပါဝင်နိုင်သလား။

"မိတ်ဆွေလေးချင်း မင်းတကယ် ပြောတာလား"

လောင်လီ မဝံ့မရဲဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ချင်းယန် တစ်ချက်ပြုံး၍ :"လောင်လီ ကျွန်တော့်ကိုမယုံရင်... မပါဝင်ဖို့ ရွေးချယ်လို့ရပါတယ်"

"မဟုတ်ဘူး၊ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး! ငါပူးပေါင်းမယ်၊ မင်းရဲ့ကရုဏာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

လောင်လီခမျာ တစ်စက္ကန့်မျှ မတွေးဘဲ ပထမဦးစွာ ခေါင်းညိတ် သဘောတူခဲ့သည်။

"အခုကစပြီး ကျုပ် ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ခွေးတစ်ကောင်လို တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်!"

ချင်းယန် နောက်ဆုံးတစ်မိနစ်လေးတွင် စိတ်ပြောင်းသွားမည်ကို စိုးရွံ့သည့် အခြားသူများသည်လည်း အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် လျိုဝူရွှမ်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များပင် ကွေးညွတ်သွား၏။ ရင်ဘတ်ထဲ၌မူ အလွန်ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က သူသည် ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းတွင် ပါဝင်နိုင်ရန် ကြီးကြီးမားမား ပေးဆပ်ခဲ့ရ၏။ သို့သော် လောင်လီနှင့် အခြားသူများကတော့ လွယ်လွယ်လေး နေရာရသွားကြသည်။

ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းသည် ဒေသခံ ကျန်းဟိုင် နေထိုင်သူများအား လျှော့စျေးပေးနေခြင်းလား။

“ကောင်းပြီ၊ လူတိုင်းက အရမ်းစိတ်အားထက်သန်နေမှတော့ ဒီနေ့ကျွန်တော့်ဆီကို လာလည်တဲ့ သူတွေအားလုံးကို ဖောက်ခွဲကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေလို့ သတ်မှတ်လိုက်ပါပြီ။"

ချင်းယန် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် လက်ဆန့်ကာ နှလုံးသားတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်း ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ပြင်းထန်သော နိယာမစွမ်းအားများ ပြန့်နှံ့သွားကာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို ချက်ချင်းပင် လန်းဆန်းသွားစေ၏။ လေနုအေးများ မှုတ်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ သူတို့၏ ချွေးပေါက်များကို ပြေလျော့သွားစေကာ တဖျပ်ဖျပ် တုန်ခါနေသော နိယာမစွမ်းအင်ကြိုးများကိုပင် ခံစားလာနိုင်စေသည်။

"ဒါက ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံးရတနာပဲ။ နိယာမနှလုံးလို့ ခေါ်တယ်"

ချင်းယန်သည် နိယာမနှလုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ရောက်ရှိလာသူ အားလုံး၏ မျက်နှာများကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"နိယာမတွေရဲ့ နက်နဲလှတဲ့ နက်နဲမှုတွေကို လူတွေ အလွယ်တကူ နားလည်သဘောပေါက်အောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်။ အစကတော့ အနာဂတ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကပဲ ဒါကို ခံစားနိုင်မှာ။"

သူစကားပြောနေစဉ်တွင် သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသော အဖိုးတန်ရတနာ၏ တောက်ပသော အလင်းရောင်ကို တွေ့နေရ၏။

"အခုဆို သားရဲနတ်အရှင်က လွတ်မြောက်သွားပေမဲ့ မသေသေးဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျန်းဟိုင်မြို့မှာလည်း အထူးကာလတစ်ခု ရောက်နေပြီဆိုတော့ ဂိုဏ်းဝင်တွေအားလုံး နိယာမစွမ်းအင်ကို နားလည်နိုင်အောင် လုပ်ပေးဖို့အတွက် ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။"