မမျှော်လင့်ထားသော ဆုံတွေ့မှု

အကြောင်းစုံကို နားလည်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် မိမိကိုယ်ကို စွန့်လွှတ် အနစ်နာခံထားသော ထိုသူရဲကောင်းကို ထိခိုက်စေလိုခြင်း မရှိပေ။

အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသနည်း ဆိုသည်ကို အနီးကပ် သွားရောက် ကြည့်ရှုပြီးမှ နောက်တစ်ဆင့် ဘာလုပ်ရမည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

“စီနီယာဟော် နောက်တစ်ခေါက်လောက် သွားပြီး အဲဒီ အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ကို ပြန်ခေါ်ထုတ်ပေးလို့ ရမလား”

“ကောင်းပြီ ပြဿနာ မရှိပါဘူး”

ဟော်ဟုန်ခိုင် ပြောပြီးသည်နှင့် ဂျိယွီ ဘက် လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဓားသူတော်စင် ဒီမှာပဲ ဆရာကျန်း ကို စောင့်ပေးလိုက်ပါ ငါ ခဏသွားလိုက်ဦးမယ်”

ဂျိယွီ က ပြဿနာ မရှိကြောင်း ခေါင်းညိတ် ပြလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဟော်ဟုန်ခိုင် သည် ဂူကျင့်ကြံသူများကို အပြင်ဘက်တွင် အပြည့်အဝ တားဆီးထားသော အနက်ရောင် သူတော်စင် အချို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဖီလင် မြို့တော် ဘက်သို့ စိတ်ချလက်ချ ပျံသန်းသွားလေသည်။

ခဏအကြာတွင် ခရမ်းရောင် အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် တစ်ဦး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာပြီး ဟော်ဟုန်ခိုင် နောက်သို့ ထက်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသည်ကို ကျန်းပေရန် တွေ့လိုက်ရသည်။

‘ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လား’

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်ထားသော အရာမှာ ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း သိရှိလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အလွန် ထူးခြားလွန်းပြီး အခြား ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမျိုးအစားများနှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

‘ဒီလိုဆိုမှတော့... သဘာဝကျသွားပြီ’

စောစောက ဟော်ဟုန်ခိုင် ပြောပြချက်အရ ဂူကျင့်ကြံသူများသည် ဝိုင်းထားသော်လည်း မတိုက်ခိုက်ဘဲ တစ်စုံတစ်ရာကို ကြောက်ရွံ့နေပုံ ရသည်ဟု ဆိုသည်။

ထိုစကားက ကျန်းပေရန် ကို အလွန် ထူးဆန်းစေခဲ့သည်။ ယုတ္တိအရဆိုလျှင် ဂူကျင့်ကြံသူများသည် အဆိပ်မြူ အတွင်းတွင် မသေနိုင် မပျက်စီးနိုင် ဖြစ်ရာ မည်သည့် အရာကိုမျှ ကြောက်ရွံ့စရာ မလိုပေ။

ထိုအမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်စေကာမူ လူအများအပြား အလှည့်ကျ ဝင်တိုက်ခိုက်ကာ သူ့ကို အသေ ပင်ပန်းစေ၍ ရသည်။

ယခုမူ သူတို့ ကြောက်ရွံ့နေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ကျန်းပေရန် နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ချင်းဟွမ် နှင့် စကားပြောဆိုမှုမှတဆင့် ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သည် ဂူကျင့်ကြံသူများကို အလွန် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်စေနိုင်ကြောင်း ကျန်းပေရန် သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ချင်းဟွမ် က ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို အခြား အနက်ရောင် သူတော်စင် များ၏ တိုက်ခိုက်မှု အပေါ်တွင် ဖုံးအုပ်ပေးလိုက်ရုံဖြင့် အံ့သြဖွယ် အာနိသင်ကို ရရှိစေနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ကဲ့သို့ ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်နိုင်သော အစွမ်းထက်သူ အနေဖြင့် ဂူကျင့်ကြံသူများ အပေါ် ပိုမို ပြင်းထန်သော သေစေနိုင်သည့် ထိခိုက်မှုများကို သေချာပေါက် ပေးစွမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သူတို့ နောက်ဆုတ်သွားခြင်းမှာလည်း မဆန်းတော့ပေ။

ကျန်းပေရန် တွေးတောနေစဉ် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် ဟော်ဟုန်ခိုင် နောက်သို့ လိုက်ကာ ပျံသန်းအိမ်တော် ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဟော်ဟုန်ခိုင် ပြောသကဲ့သို့ပင် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ စွမ်းရည်မှာ အလွန် အစွမ်းထက်သည်။ အမြန်နှုန်း အလွန် မြန်ဆန်ရုံသာမက တိုက်ခိုက်မှုများမှာလည်း အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။ သူတို့ နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲ အခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဟော်ဟုန်ခိုင် သည် သူ့ကို ထိခိုက်မိမည် စိုး၍ ရှေ့မတိုးနိုင်ခြင်းထက် သူ၏ ခံစစ်ကို တကယ် ဖောက်မဝင်နိုင်ခြင်း ဟု ဆိုလျှင် ပိုမှန်ပေလိမ့်မည်။

ဟော်ဟုန်ခိုင် လည်း ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ် အခက်တွေ့နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် စောစောကထက် ပို၍ပင် အစွမ်းထက်လာကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအချက်က သူ့ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားစေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ဤကဲ့သို့ အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်သော နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုပြီးနောက်တွင် အသက်စွမ်းအင်များ လောင်ကျွမ်း ကုန်ဆုံးသွားသည်အထိ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားလေ့ ရှိသည်။

သို့သော် ထိုအမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် တိုက်ခိုက်လေ ပိုသန်မာလေ ဖြစ်လာပြီး သူ့ကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိလုနီးပါး ဖြစ်လာစေသည်။

“ဘုန်း”

နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဟော်ဟုန်ခိုင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အတွင်းအားများ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခြမ်းမှာလည်း ထုံကျင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ်ဖြင့်ပင် သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်ခြင်းက ဟော်ဟုန်ခိုင် ကို အနည်းငယ် လက်ခံရ ခက်ခဲစေသည်။

“မီးတောက် သောင်းပြောင်း”

ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်ကာ ဒေါသထွက်လာသော ဟော်ဟုန်ခိုင် သည် မည်သည့် လက်ညှာမှုမျှ မပြုလုပ်တော့ဘဲ မီးမွေးမြူသူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး သတ်ကွက်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ငွေရောင် မီးတောက် တစ်ခုသည် သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော မီးတောက် သံချပ်ကာ တစ်စုံ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

မီးတောက် သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော ဟော်ဟုန်ခိုင် ၏ စွမ်းရည် အဘက်ဘက်မှ မြင့်တက်လာသည်မှာ သိသာသော်လည်း ပိုမို ပြင်းထန်လာသော အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ တိုက်ခိုက်မှုများ ရှေ့တွင်မူ တစ်ဖက်သတ် အရိုက်ခံနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

“စီနီယာဂျိ ကျွန်တော့်ကို အဲဒီ အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် အနား နည်းနည်း ထပ်တိုးပေးလို့ ရမလား”

ပျံသန်းအိမ်တော် ပေါ်မှ ကြည့်ရသည်မှာ ထိုအမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဘာဖြစ်နေသနည်း ဆိုသည်ကို သေချာ မမြင်ရသဖြင့် ဂျိယွီ ၏ အကာအကွယ်ဖြင့် ကျန်းပေရန် သည် ထိုအမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် အနီးသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်သွားလေသည်။

“ဆရာကျန်း ထပ်တိုးလို့ မရတော့ဘူး မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ လုံခြုံရေးကို ငါ အာမမခံနိုင်ဘူး”

အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် နှင့် ပိုမို နီးကပ်လာသောအခါ ဂျိယွီ က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ ဒီလောက် အကွာအဝေးပဲ ထားလိုက်ပါ”

ယခု ကျန်းပေရန် သည် ဂျိယွီ ၏ အတွင်းအားကို အားကိုး၍သာ လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု အနည်းဆုံး ဂျိယွီ က ထိုသို့ ထင်မြင်နေသည်။

ထို့ကြောင့် ဂျိယွီ သည် လုံးဝ ပေါ့ဆခြင်း မရှိဘဲ အတော်လေး ဝေးကွာသော လုံခြုံရေး အကွာအဝေး တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ခဏနေ တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာလျှင် ကျန်းပေရန် ကို ဂရုမစိုက်နိုင်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင်၏ စွမ်းရည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန် အစွမ်းထက်လှသည်။

အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် နှင့် ပိုမို နီးကပ်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို သေချာစွာ စတင် လေ့လာကြည့်လေသည်။ သို့သော် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ တုန့်ပြန်မှု အာရုံကြောများမှာ အလွန် ထက်မြက်လှရာ ထူးခြားသော စိတ်စွမ်းအားကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွားပြီး ကျန်းပေရန် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာသည်။

‘ဝုန်း’

ကျန်းပေရန် သည် အလွန် အားကောင်းသော ဖိအား တစ်ခု ကျရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး တခဏချင်းမှာပင် သူသည် စောင့်ကြည့်ခံနေရသော သားကောင် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မုဆိုး၏ အရှင်လတ်လတ် ဝါးမျိုခြင်းကို ခံရတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

‘ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားကိုတောင် သတိထားမိတယ်ပေါ့ ဒီကောင်က ဘယ်သူများလဲ’

ကျန်းပေရန် လောကထဲ စတင် ဝင်ရောက်ကတည်းက စိတ်စွမ်းအားဖြင့် စစ်ဆေးခြင်း နည်းလမ်းသည် အမြဲတမ်း အောင်မြင်ခဲ့သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် မည်မျှပင် မြင့်မားစေကာမူ ထိုထူးခြားသော စွမ်းအားကို အနည်းငယ်မျှ သတိထားမိခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် မိမိ သူ့ကို လေ့လာနေသည်ကို တစ်စက္ကန့် အတွင်းမှာပင် သတိထားမိသွားခဲ့ရာ ပထမဆုံးသော သူဟု ဆိုနိုင်သည်။

အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် က ကျန်းပေရန် ကို ဖိအားဖြင့် လွှမ်းမိုးလိုက်ချိန်တွင် ဂျိယွီ နှင့် ဟော်ဟုန်ခိုင် တို့လည်း ဤအချက်ကို သတိထားမိသွားကြသည်။ သို့သော် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ နောက်တစ်ဆင့် လှုပ်ရှားမှုကို ကာကွယ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် သူ ငြိမ်သက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဟုတ်ပေသည်။ အမြဲတမ်း အလွန် ကြမ်းတမ်းနေခဲ့သော အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိဘဲ ထိုနေရာတွင် ကြောင်အမ်းအမ်း ရပ်နေလေသည်။

‘ဟင်’

အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ၏ ပုံမှန် မဟုတ်မှုကို ကျန်းပေရန် လည်း သတိထားမိလိုက်ပြီး ထိုပုံမှန် မဟုတ်မှုမှာ မိမိကြောင့် ဖြစ်ပုံရသည်။

“နတ်... နတ်မင်းကြီး... လူကြီးမင်းလား”

သူတို့ သုံးဦးစလုံး နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေစဉ် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် ခေါင်းဆောင်းကို ရုတ်တရက် ချွတ်လိုက်ရာ အနည်းငယ် ကလေးဆန်နေသေးသော ငယ်ရွယ်သည့် မျက်နှာလေး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

‘ယဲ့ဖန်’

ကျန်းပေရန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဤလူငယ်လေးနှင့် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က အသုံးမကျသူဟု အခေါ်ခံခဲ့ရသော လူငယ်လေးသည် ယခုအခါ တစ်ကိုယ်တော် စွမ်းအားဖြင့် ဇန်နိုင်ငံ တစ်ခုလုံး၏ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ များကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု ပို၍ပင် မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

‘ဒီသောက်ကျိုးနည်းက ဇာတ်လိုက် အရှိန်အဝါ ဆိုတာလား’

ဂျိယွီ နှင့် ဟော်ဟုန်ခိုင် တို့လည်း ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။ ပထမ အချက်မှာ သူတို့ပင်လျှင် အနည်းငယ် ခုခံရန် ခက်ခဲသော အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် ဤမျှ ငယ်ရွယ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒုတိယ အချက်မှာ ထိုအမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် ဆရာကျန်း ကို သိနေပုံရပြီး သာမန် သိကျွမ်းခြင်းမျိုး မဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

မျက်နှာထား လုံးဝ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသော ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ဖန် သည် သူသည် နတ်မင်းကြီး ဖြစ်ကြောင်း ပိုမို သေချာသွားလေသည်။

အရာအားလုံးကို တတ်စွမ်းနိုင်ပြီး သူ့ကို ဘေးအန္တရာယ်မှ ကယ်တင်ကာ လမ်းမှန်ပေါ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သော နတ်မင်းကြီး။

‘နတ်မင်းကြီး ရောက်လာပြီဆိုတော့... ဘာမှ မဖြစ်တော့လောက်ပါဘူး’

“နတ်မင်းကြီး တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော် အရမ်း ပင်ပန်းနေပြီ ကျွန်တော့်ကို ခဏလောက် အနားယူခွင့် ပြုပါ... ခဏလေးပါပဲ...”

ယဲ့ဖန် ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ တည့်မတ်စွာ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။

ကျန်းပေရန် စကားမပြောရသေးမီ ဟော်ဟုန်ခိုင်သည် သတိလစ်သွားသော ယဲ့ဖန် ကို အလျင်အမြန် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

“ပျံသန်းအိမ်တော်ထဲ ခေါ်သွားလိုက်”

ဦးနှောက်ထဲတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယဲ့ဖန်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော ပုံစံဖြင့် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသနည်း ဆိုသည်ကို တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် တစ်စက္ကန့် အတွင်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေ အလွန် ဆိုးရွားနေကြောင်း ကျန်းပေရန် သတိထားမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဟော်ဟုန်ခိုင် သည် ယဲ့ဖန် ကို ပျံသန်းအိမ်တော် အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် လည်း သူ့ကို ဆေးဖော်စပ်ရေး အခန်း သို့ ချက်ချင်း ခေါ်သွားလေသည်။

ယဲ့ဖန် ကို ကုတင်ပေါ် တင်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် သူ၏ သွေးကြောကို ချက်ချင်း စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။

‘တော်တော်လေး ခက်ခဲနေတယ်...’

ယဲ့ဖန်၏ ကလီစာများ အလျင်အမြန် ပျက်စီးယိုယွင်းနေကြောင်း ရောဂါရှာဖွေ တွေ့ရှိပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် လက်စွပ်ထဲမှ ဝိညာဉ်ခေါ် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ခွံ့ပေးလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီးနောက် ယဲ့ဖန်၏ ကလီစာများ ပျက်စီးယိုယွင်းမှု အရှိန်မှာ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသော်လည်း မကြာမီ ပြန်လည် ယိုယွင်းလာပြန်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအားများကို တစ်စုံတစ်ခုက အတင်းအဓမ္မ စုပ်ယူနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အခြေအနေ မကောင်းကြောင်း တွေ့ရသဖြင့် ကျန်းပေရန် သည် စကြာဝဠာ လက်စွပ်ထဲမှ ငွေအပ်များကို ထုတ်ယူကာ ယဲ့ဖန် ကို စတင် ကုသပေးလေသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ရေတစ်ခွက်ဖြင့် မီးလောင်နေသော လှည်းတစ်စီးကို ငြှိမ်းသတ်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ယဲ့ဖန် ၏ ကလီစာများ ယိုယွင်းမှု အရှိန်မှာ အနည်းငယ်မျှပင် လျော့ကျသွားခြင်း မရှိကြောင်း မကြာမီ သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

‘နေဦး ယိုယွင်းမှု...’

ထိုအချိန်၌ ကျန်းပေရန် ၏ ခေါင်းထဲတွင် ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားပြီး စကြာဝဠာ လက်စွပ်ထဲမှ မှင်စိမ်းရောင် ကျောက်စိမ်း ပုလင်း တစ်လုံးကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ အတွင်းမှ မြေကမ္ဘာ အဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ယဲ့ဖန်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ပါးစပ်ထဲ ရောက်သွားသည်နှင့် အာနိသင်မှာ ချက်ချင်း ပြသလေသည်။

ယဲ့ဖန်၏ သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ကလီစာများ အားလုံးသည် စွမ်းအင်သစ်များ ပြန်လည် ရရှိလာပြီး ယခင်က အဆက်မပြတ် ယိုယွင်းနေသော အရှိန်အဟုန်ကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

“ရှူး... ရှူး...”

ခဏအကြာတွင် မူလက အလွန် ဖြူလျော့နေသော ယဲ့ဖန် ၏ မျက်နှာသည် ပြန်လည် အသက်ရှူလာပြီး သွေးရောင်လည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း သန်းလာသည်။

“ဟူး...”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါမှသာ ကျန်းပေရန် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယဲ့ဖန် ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ရင်ထဲတွင် ရှင်းလင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခင်က ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် သေဆုံးသွားသည်မှာ ကိုယ်ပွားသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

ထိုအရာမှာ သူ၌ မြေကမ္ဘာ အဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး မရှိလျှင်ပင် ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် သေဆုံးသွားမည် မဟုတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုအချိန်က ဝူရှန် ဂိုဏ်းချုပ် ကို ပြန်လည် ရှင်သန်စေခြင်းသည် စနစ်က သူ့ကို မြေကမ္ဘာ အဆင့် ဆေးလုံး ဖော်စပ်စေလိုသည့် အကြောင်းရင်း မဟုတ်ဟု သူ ထင်မြင်ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ရှီးဖုန်းရွာ တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးသွားသော အနက်ရောင် သူတော်စင် များကို သွားရောက် အသက်သွင်းရန် ပြင်ဆင်ချိန်တွင် ဤခံစားချက်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြေကမ္ဘာ အဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး သည် ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်သလို ထိုအနက်ရောင် သူတော်စင် များကို ပြန်လည် အသက်သွင်းရန် အဓိက သော့ချက်လည်း မဟုတ်ပေ။

ယခင်က စနစ်၏ ပုံစံနှင့် လုံးဝ ကွာခြားလွန်းလှသည်။

စနစ် အနေဖြင့် လှုပ်ရှားပြီ ဆိုပါက အမြဲတမ်း အရေးကြီးဆုံး နေရာကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်လေ့ ရှိပြီး အဓိကကျသော ပြဿနာများကိုသာ ဖြေရှင်းလေ့ ရှိသည်။

ယခု ယဲ့ဖန် ကို ကယ်တင်ပြီးချိန်တွင်မှ ကျန်းပေရန် အပြည့်အဝ နားလည်သွားတော့သည်။

‘ဒီမြေကမ္ဘာ အဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး က သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ထားတာကိုး’

မြေကမ္ဘာအဆင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး ၏ အစွမ်းထက်သော အသက်စွမ်းအင် လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် ယဲ့ဖန် ၏ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေသော သွေးကြောခုန်နှုန်းမှာ လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်သွားပြီး အသက်အန္တရာယ်မှ လုံးဝ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။

ထိုဇာတ်လိုက် ကံကြမ္မာ ပိုင်ရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းပေရန် တွင် စူးစမ်းလိုစိတ် အများအပြား ရှိနေသေးသော်လည်း ယခု လုပ်စရာ အရေးကြီး ကိစ္စများ ရှိနေသေးသဖြင့် အလောတကြီး မလုပ်ဆောင်တော့ပေ။

ဆေးဖော်စပ်ရေး အခန်း မှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျန်းပေရန် က ဟော်ဟုန်ခိုင် ကို ပြောလိုက်သည်။

“သွားကြစို့ စီနီယာဟော်”

ဟော်ဟုန်ခိုင် သည် ဆေးဖော်စပ်ရေး အခန်း ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ကို မေးလိုက်သည်။

“သူ ဘာမှ မဖြစ်တော့ဘူးလား”

“လောလောဆယ်တော့ အန္တရာယ် ကင်းသွားပါပြီ နောက်မှ သေချာ ပြန်ကုသပေးလိုက်ရင် ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာ မရှိတော့ပါဘူး”

ဟော်ဟုန်ခိုင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းဖျားသို့ ရောက်နေသော မေးခွန်းကို ပြန်မျိုချလိုက်သည်။ သူ မေးချင်သည်မှာ သေချာပေါက် ကျန်းပေရန် သည် ဤအမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ကို မည်သို့ သိရှိသနည်း ဟူသော မေးခွန်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျန်းပေရန် တွင် လျှို့ဝှက်ချက်များ အလွန် များပြားလွန်းလှရာ တစ်ခုတိုးလာခြင်းမှာလည်း မဆန်းတော့ပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူ့ကို အပေါ်ယံ အဖြေတစ်ခု ပေးရန် မေးမြန်းနေမည့်အစား ဆရာကျန်း ကိုယ်တိုင် အမှန်တရားကို ဖွင့်ဟ ပြောပြမည့် နေ့ကို စောင့်ဆိုင်းခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

ဟော်ဟုန်ခိုင် ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပျံသန်းအိမ်တော် မှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် အစီအရင် ဖြင့် ပိတ်လှောင်ထားသော ဖီလင် မြို့တော် ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ယခု ဖီလင် မြို့တော် ကို ဝိုင်းရံထားသော ဤအစီအရင် ကြီးမှာ ပွင့်နေသော အခြေအနေတွင် ရှိရာ ကျန်းပေရန် အနေဖြင့် သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကိုပင် အသုံးပြုရန် မလိုဘဲ မှော်ဓားဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိုးညွှန်လိုက်ရုံဖြင့် အစီအရင် ကြီးတွင် လှိုင်းဂယက်များ ထလာစေသည်။

‘တုံးယွဲ့ အစီအရင် လား... ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းတော့ မတူသလိုပဲ’

တံခါးရှစ်ပေါက် ကြယ်ကိုးပွင့် နည်းစနစ် အရ ကြည့်မည် ဆိုပါက သူ၏ ရှေ့ရှိ ဤအစီအရင် ကြီးမှာ တုံးယွဲ့ အစီအရင် ဖြစ်ကြောင်း သေချာသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ တည်ဆောက်ပုံမှာ အလွန် ထူးဆန်းနေသည်။ တုံးယွဲ့ အစီအရင် သည် ယင်ဓာတ် ဖုံးကွယ်ခြင်း ဖြစ်သင့်သော်လည်း ၎င်းမှာ ယန်ဓာတ် ဖုံးကွယ်ခြင်း ဖြစ်နေသည်။

ဤကဲ့သို့ ပြောင်းပြန် ဖြစ်နေသော အခြေအနေတွင် အစီအရင် ကြီး၏ သဘောတရားမှာ လုံးဝ ကွာခြားသွားလေသည်။

‘နိုင်ငံ ခြောက်နိုင်ငံ မှာ အစီအရင် အသစ်အဆန်းတွေ တကယ် များတာပဲ’

သူ၏ ရှေ့ရှိ တုံးယွဲ့ အစီအရင် မှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း ဖြေရှင်းရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲသွားခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး အချိန် ပိုပေးမည် ဆိုပါက ဖြေရှင်းနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန် သည် စကြာဝဠာ လက်စွပ်ထဲမှ မှော်ကိရိယာ ကို ထုတ်ယူကာ ဂျိယွီ နှင့် ဟော်ဟုန်ခိုင် ကို ပြောလိုက်သည်။

“စီနီယာတို့ ဒီအစီအရင် ကို ဖြေရှင်းဖို့ အချိန် နည်းနည်း ပိုပေးရလိမ့်မယ် ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးထားပါဦး”

“ကောင်းပြီ အဘိုးကြီး တာဝန် ထားလိုက်ပါ”

ဟော်ဟုန်ခိုင် က လိုလိုလားလား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဂျိယွီ က စကားမပြောသော်လည်း ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။

မှာကြားစရာ ရှိသည်များကို မှာကြားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် သည် ရွှေရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ထပ်ကို ထုတ်ယူကာ လေထဲသို့ ကြဲပက်လိုက်သည်။

အစီအရင် ဖြေရှင်းနေသော ကျန်းပေရန် ကို နောက်လှည့် ကြည့်ရင်း ဟော်ဟုန်ခိုင် ၏ ရင်ထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ တစ်ဖန် ပြန်လည် ထကြွလာပြန်သည်။

သူ အစကတည်းက ထင်မှတ်ထားသည်မှာ ကျန်းပေရန် သည် လောကုတ္တရာ နယ်ပယ်မှ ထိပ်တန်း ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဤကပ်ဘေးကြီးသာ မပေါ်ပေါက်ခဲ့ပါက လူအများရှေ့သို့ ထွက်လာမည် မဟုတ်သည့် လောကီရေးရာများကို ဂရုမစိုက်သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဖြစ်သည်။

သို့သော် စောစောက အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် သူ့ကို သိရှိနေကြောင်း သေချာပြီး သူ၏ ကြီးမားသော ကျေးဇူးကိုလည်း ခံယူထားဖူးမည်မှာ သေချာသည်။

မဟုတ်ပါက နတ်မင်းကြီးဟု အဘယ်ကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် ခေါ်ဆိုနေမည်နည်း။

ထို့ပြင် ကျန်းပေရန် မပေါ်လာမီက ထိုအမည်းရောင်ဝတ်ရုံရှင် သည် သူ သာမကဘဲ ရန်သူ မိတ်ဆွေ မခွဲခြားတတ်သော ရူးသွပ်သည့် အခြေအနေသို့ လုံးဝ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ကျန်းပေရန် ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့်... တစ်ချက်လေး ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် သူ၏ သတိတရားများ ချက်ချင်း ပြန်လည် ရရှိလာခဲ့ရာ ဆရာကျန်း သည် သူ၏ အပေါ်တွင် မည်မျှ ကြီးမားသော လွှမ်းမိုးမှု ရှိနေသနည်း ဆိုသည်ကို သိသာစေပြီး ဟော်ဟုန်ခိုင်ပင်လျှင် စိတ်ကူး၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှပေသည်။

ထိုအချက်က ဟော်ဟုန်ခိုင် ကို အလွန် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဆရာကျန်း သည် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင်အား သူ့အပေါ် ဤမျှ လေးစားသွားစေရန် မည်မျှ ကြီးမားသော ကျေးဇူးကို ပြုခဲ့သနည်း၊ အရိုးထဲအထိ စွဲလမ်းနေစေရန် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သနည်း။

ထို့ပြင် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် မပေါ်လာမီက သူ သာမက ထုံနိုင်ငံ အနက်ရောင် သူတော်စင် အားလုံးက ကျန်းပေရန် သည် အထီးကျန် တစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။ အထူးပညာရပ် နယ်ပယ်တွင် အခြားသူများ မမှီနိုင်သော အမြင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်တွင် အနည်းငယ် အားနည်းသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအချက်သည် ကျန်းပေရန် ကို ဆွဲဆောင်ရန် သူတို့၏ အကြီးမားဆုံး အားသာချက် ဖြစ်သည်ဟု သူတို့ ထင်မြင်ခဲ့ကြသည်။

ယခု အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခြင်းက ဟော်ဟုန်ခိုင်ကို ချက်ချင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေသည်။

သူသည် ထိုအမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် နှင့် ကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်ဖူးသူ ဖြစ်ရာ အမှန်အတိုင်း ပြောရမည် ဆိုပါက ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လျှင် ရှုံးနိမ့်မည့်သူမှာ သေချာပေါက် သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အနက်ရောင် သူတော်စင် အဆင့်တွင် အဆင့်တူ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ရာ၌ အနိုင်အရှုံး ခွဲခြားရန် အလွန် ခက်ခဲကြောင်း သိထားရမည်။ သို့သော် အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်ထားသော ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မှာ အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းပြီး သူ့ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့် စွမ်းအား ရှိနေသည်။

ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းသည်မှာ ဤအမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် သည် အလွန် ငယ်ရွယ်လွန်းလှခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆရာကျန်း ကိုယ်တိုင် ထွက်ပေါ်လာစဉ်က လူတိုင်းကို အံ့သြသွားစေခဲ့သည်မှာ သူ၏ အထူးပညာရပ် များသာမက သူ၏ ငယ်ရွယ်မှုလည်း ပါဝင်သည်။

ဤသည်မှာ ရွှမ်နဂါးတိုက်ကြီး အပေါ် သူတို့၏ အသိအမြင် အားလုံးကို လုံးဝ ဆန့်ကျင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ သိထားသော ထိုပါရမီရှင် ဆိုသူများမှာ သူ့ကို ဖိနပ်သယ်ပေးရန်ပင် မတန်ပေ။

“ရှူး...”

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ဟော်ဟုန်ခိုင် သည် လေအေး တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။ ငယ်ရွယ်ပြီး အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ အစွမ်းထက်လွန်းလှသည့် အချက်တွင် ဆရာကျန်း နှင့် ထိုအမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင်တို့မှာ လုံးဝ လူတစ်စားတည်း ဖြစ်နေသည်။

‘သူတို့က ဆရာတူ တပည့်တွေများလား...’

ဟော်ဟုန်ခိုင် ပိုတွေးလေ ပို၍ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်လေ ဖြစ်လာပြီး ရွှမ်နဂါးတိုက်ကြီး တွင် ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာဆန်သည့် လူငယ် နှစ်ဦး တစ်ပြိုင်နက်တည်း မည်သို့ ထွက်ပေါ်လာနိုင်သနည်း ဆိုသည်ကို အမှန်တကယ် စိတ်ကူးမရနိုင်ပေ။ ဒဏ္ဍာရီထဲတွင်သာ ရှိသော ဂိုဏ်းများပင်လျှင် ဤသို့ ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဓားသူတော်စင် အဲဒီ အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် နဲ့ ဆရာကျန်း ဘာပတ်သက်မှု ရှိမယ် ထင်လဲ”

တွေးလေ ပိုရှုပ်လေ ဖြစ်လာသောအခါ ဟော်ဟုန်ခိုင် သည် ဂျိယွီ ဘက် လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“မသိဘူး”

ဂျိယွီ က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ငါလည်း မင်း မသိဘူး ဆိုတာ သေချာပေါက် သိတာပေါ့ ခန့်မှန်းကြည့်ခိုင်းတာပါ”

“ဆရာကျန်း အစီအရင် ဖြိုပြီးသွားရင် မင်း သွားမေးလည်း နောက်မကျသေးပါဘူး”

“သူ့ပါးစပ်ကနေ အမှန်တရား ထွက်လာမယ် ဆိုရင် ငါတို့ အခုချိန်ထိ သူ ဘယ်ကနေ လာလဲ ဆိုတာကိုတောင် မသိဘဲ နေပါ့မလား”

“ကိစ္စ မရှိပါဘူး သူက ငါတို့ဘက်မှာ ရှိနေတယ် ဆိုတာကို သိရုံနဲ့ လုံလောက်နေပါပြီ”

“ဟူး ပျင်းစရာ ကောင်းလိုက်တာ”

ဂျိယွီ နှင့် စကားဆက်ပြော၍ မရတော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသော ဟော်ဟုန်ခိုင် သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဆက်လက် မခန့်မှန်းတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ခန့်မှန်း၍လည်း ဘာမှ အဖြေထွက်လာမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် မကြာမီတွင် ဟော်ဟုန်ခိုင် သည် ရုတ်တရက် ရယ်မောလာပြန်သည်။

‘ကူလျန် အဘိုးကြီး အဲဒီ အမည်းရောင် ဝတ်ရုံရှင် ကို မြင်ရင် ဘယ်လို မျက်နှာထား ဖြစ်သွားမလဲ မသိဘူး သေချာပေါက် အရမ်း ကြည့်ကောင်းမှာပဲ’

“ဟားဟား ဟားဟားဟား”

တွေးရင်း တွေးရင်း ဟော်ဟုန်ခိုင် သည် အသံထွက်၍ ရယ်မောလာပြီး ပိုရယ်လေ ပိုကျယ်လေ ဖြစ်လာလေသည်။

(အခန်းပြီး)