အခန်း (၁၁၅၅-၁၁၅၆)

အပိုင်း (၁၁၅၅)

ခဏအကြာတွင် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ဝင်လာသည်။ မဟာပညာရှင် လန်တို ဖြစ်သည်။

“လန်တို... လန်တို... ဦးလေးက မင်းရဲ့ ဦးလေး လန်ရှစ်လေ။ အရှင့်ကို ကူပြောပေးပါအုံး။ ဦးလေး အသက်ကို ချမ်းသာပေးဖို့၊ ဦးလေးအသက်ကို ချမ်းသာပေးဖို့ ပြောပေးပါအုံး။ ကျုပ်တို့အားလုံးက လန်ကလန်ကလေ၊ ကျုပ်တို့ သွေးသားချင်း တူတူပဲ။”

မဟာပညာရှင်လန်တို ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ဆေးထုပ်တစ်ထုပ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် တပ်မှူး လန်ရှစ်၏ ပါးစပ်ကို ညှစ်ဖွင့်ပြီး ဆေးကို လောင်းထည့်လိုက်၏။

မကြာမီ လန်ရှစ်သည် စကား မပြောနိုင်တော့ဘဲ အသံမထွက်နိုင် ဖြစ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ အလွန် ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။

‘ကျုပ် အသက်ရှင်ရတော့မှာလား။ ကျုပ် အသက်ရှင်ရတော့မှာလား။ ဟား ဟား ဟား ဟား။’

ထို့နောက် မဟာပညာရှင် လန်တိုသည် ထွက်ခွာသွား၏။

နောက်တစ်နေ့တွင် ဤ တော်ဝင်ရင်အင်ပါယာ၏ သံတမန်ကို ထုတ်ယူလာပြီး ခြေလက်များကို ကားလျက် စင်တစ်ခုပေါ်တွင် ကြိုးတုပ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကွပ်မျက်သူ ကျူးယောင်က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လန်ရှစ်ကို လူသိရှင်ကြား ကွပ်မျက်လေတော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ် ကွပ်မျက်မှုသည် ရက်အနည်းငယ် ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။ တပ်တော်သည် မြောက်ဘက် ချန်မြို့တော်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဦးတည်တော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို အခါတစ်ထောင် ကွပ်မျက်ရမည်ဟု ရှမ့်လန်က ပြောခဲ့၏။

သူသည် သစ္စာဖောက် လန်ရှစ်ကို ချန်မြို့တော်တွင် သေဆုံးစေချင်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် အခါတစ်ထောင် လှီးဖြတ် ကွပ်မျက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

… …

ချန်မြို့တော် နန်းတော်အတွင်း၌ ရင်ကွမ်းသည် အလွန် အေးစက်နေပုံ ပေါ်သည်။ ငါးသိန်းသော တပ်တော် တောင်ပိုင်းသို့ ချီတက်သွားခဲ့သည်မှာ ၁၇ ရက် ရှိခဲ့ပြီ။ တိုက်ပွဲသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး မကြာမီ သတင်းပို့လာမည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။ သို့သော်ငြား ရင်ကွမ်းသည် ဤတိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို လုံးဝ စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိပေ။

နုရှောင့်မြို့တွင် လူငါးသောင်းသာ ရှိပြီး ခေါင်းဆောင် မရှိပေ။ အခြားတစ်ဖက်တွင် တော်ဝင်ရင်အင်ပါယာ၌ ငရဲတပ်တော်မှ တစ်သိန်းခွဲနှင့် အထူးတပ်ဖွဲ့မှ သုံးထောင် အပါအဝင် စစ်သည် ငါးသိန်း ရှိသည်။ နုရှောင့်မြို့ကို မချေမှုန်းနိုင်လျှင် သူတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေလိုက်သည်က ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

နေမင်းကြီး အနောက်အရပ်က ထွက်လာလျှင်ပင် ဤတိုက်ပွဲတွင် အံ့သြစရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤတိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို အာရုံစိုက်နေမည့်အစား တော်ဝင်ရန်အင်ပါယာ၏ တုံ့ပြန်မှုကို အာရုံစိုက်နေခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

မကြာမီ ရင်ဝူချန် ရောက်လာပြီး နုရှောင့်မြို့မှ စစ်သည် ငါးသောင်းစလုံး အပိုင်းပိုင်း အပြတ်ပြတ် ဖြစ်သွားပြီဟု သတင်းပို့ပေလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ဤကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများက ဤအောင်ပွဲကို ကြေညာကြမည် ဖြစ်သော်လည်း ရင်ကွမ်းကမူ ကြေညာမည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းသည် အလွန် သေးနုပ်လွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ ဂရုစိုက်သည့် အရာတစ်ခုသာ ရှိသည်။ ယင်းမှာ ဤနဂါးဥကို မည်သို့ ဖောက်ယူရမည် ဆိုသည်ပင်။ ဤသည်မှာ တော်ဝင်ရင်အင်ပါယာ၏ အနာဂတ် ဖြစ်သည်။ ဤနဂါး သားပေါက်လာသည်နှင့် ရင်ကလန်သည် အနာဂတ်တွင် လောကကြီးကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း အုပ်စိုးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ရင်ကွမ်းသည် ရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှု အကြောင်းကို အခြားသူများထက် ပိုမို သိရှိထားသည်။ ဤနဂါးသည် စွမ်းအားကြီးမားသော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ရုံသာမက အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာဗျူဟာမြောက် အရင်းအမြစ် တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ နဂါးကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် ဤကမ္ဘာလောက၏ အမြင့်ဆုံး အာဏာကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်၏။

လျှို့ဝှက်ခန်း အတွင်း၌ ရင်ကွမ်းသည် မှန်ကို တစ်ဖန် ရင်ဆိုင်လိုက်ပြန်သည်။

“အရှင်ရှမ့်လန်... ကျုပ်ရဲ့တော်ဝင်ရင်အင်ပါယာကို တိုက်ခိုက်ဖို့ နုရှောင့်မြို့က လူငါးသောင်း စေလွှတ်လိုက်တယ်။ သူတို့ အားလုံး သေပြီး တစ်စစီ အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားကြလောက်ပြီ။ စေတီတောင်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အရမ်း ပြင်းထန်ပြီး အလောင်းကောင်တွေကလည်း သူတို့အတွက် တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တစ်မျိုးဆိုတာ ခင်ဗျားလည်း သိသားပဲ။”

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလိုက်တာ။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ် နားလည်ပေးနိုင်ပါတယ်။ မင်း အဖမ်းခံရပြီးနောက် နုရှောင့်မြို့က လူတွေ လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ကြဘူးလေ။ မဟုတ်ရင် မင်းသားကျင်းနဲ့ တခြားလူတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘုရင်အဖြစ် ကြေညာတော့မယ်လို့ တစ်လောကလုံးက သံသယ ဝင်ကြလိမ့်မယ်။”

လောကရှိ လူတိုင်းသည် အခြားသူများကို မိမိကဲ့သို့ပင် တိုင်းတာတတ်ကြသည်။ အတော်ဆုံး လူသားပင် ခြွင်းချက် မရှိပေ။ ရင်ကွမ်းလည်း အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျန်းကလန်ကို သစ္စာဖောက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘုရင်အဖြစ် ကြေညာခဲ့သည်။ သဘာဝကျစွာပင် သူသည် လောကမှ သူရဲကောင်းများကို ရည်မှန်းချက်ကြီးသူများ အဖြစ် ရှုမြင်၏။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အရူးများမှလွဲ၍ မည်သူမှ စစ်မှန်သော သစ္စာတရား ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

“သံသယ ကင်းရှင်းဖို့ မင်းသားကျင်းက ဒီတိုက်ပွဲကို တိုက်ကို တိုက်ရလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ သူကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ပြီး စစ်သည် ငါးသောင်းနဲ့ ကျုပ်ရဲ့ ရင်နိုင်ငံကို လာတိုက်တယ်။”

ရင်ကွမ်းက ဆက်ပြောသည်။ “ဒီစစ်သည် ငါးသောင်း ဆိုးဆိုးရွားရွား သေဆုံးသွားတဲ့အခါ သူက လောကကို ဖြေရှင်းပြနိုင်လိမ့်မယ်။ ပြီးရင် သူက ခင်ဗျားရဲ့ တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို လုယူလိမ့်မယ်။ လူတစ်ယောက်အတွက် အရေးကြီးဆုံးအရာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားဖို့တင် မကဘူး၊လောကကိုပါ လှည့်စားနိုင်ဖို့ပဲ။ မင်းသားကျင်းလို ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့ လူတွေကို ကျုပ် ကောင်းကောင်း သိတာပေါ့။

အရှင် ရှမ့်လန်... ဒါကြောင့် ခင်ဗျားရဲ့ စစ်သည် ငါးသောင်း သေတော့မယ်။ နုရှောင့်မြို့မှာ ရှိတဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်လည်း ပျောက်ဆုံးတော့မယ်။”

မှန်သည် တိတ်ဆိတ်နေပြီး မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။ ယခု သူ၏ ဟန်ပန်အမူအရာသည် လုံးဝ လွတ်လပ်နေသည်။ ရှမ့်လန်ကို တမင်တကာ တုပနေစရာ မလိုပေ။ တကယ်တော့ သူ၏ အမူအရာသည် ယခင် ရှမ့်လန်နှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေသည်။ သို့သော်ငြား သူ ဤသို့ ပြုလေ ရင်ကွမ်းက သူ့ကို သံသယ မဝင်လေ ဖြစ်နေသည်။

“အရှင် ရှမ့်လန်... ကျုပ်တို့ သဘောတူညီမှု တစ်ခု လုပ်ကြရအောင်။”

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်၏။ “ခင်ဗျားက ကျုပ်တို့အတွက် အဖိုးမဖြတ်နိုင်အောင် တန်ဖိုးရှိတယ်။ ခင်ဗျားကိုတော့ ကျုပ်တို့ လုံးဝ ပြန်လွှတ်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ချောင်ယောင်းအာနဲ့ စုနန်ကို နုရှောင့်မြို့ဆီ ပြန်လွှတ်ပေးလို့ ရတယ်။”

မှန်သည် ခေါင်းကို မော့ကာ ရင်ကွမ်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်၏။ “နဂါးသေတ္တာ... နဂါးဥ ဖောက်တဲ့ သေတ္တာ။ မင်းတို့ နုရှောင့်မြို့မှာ ရှိလား။”

မှန် ပြန်မဖြေပေ။

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “မင်း မရှိဘူးလို့ ပြောကောင်း ပြောလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အသုံးမဝင်ပါဘူး။ ကျုပ် မင်းကို လဝက် အချိန်ပေးမယ်။ နဂါးသေတ္တာကို မမြင်ရရင် ကျုပ် စုနန်ကို အရင် သတ်မယ်။ ပြီးရင် ချောင်ယောင်းအာကို သတ်မယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကို မင်းရဲ့မျက်စိရှေ့မှာတင် အမဲသား ခုတ်သလို ခုတ်ထစ်ပစ်မယ်။ ဒီလောကရဲ့ ရက်စက်မှုကို မင်း နားလည်စေရမယ်။

ဒါပေါ့။ တောင်ပိုင်းမှာ ပိုပြီး ရက်စက်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေတယ်။ မင်းရဲ့ အင်အား ငါးသောင်းရှိတဲ့ တပ်တော်ကြီး အပိုင်းပိုင်း အစစ ဆုတ်ဖြဲခံနေရတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း မမြင်ရဘူး မဟုတ်လား။”

ရင်ကွမ်းက မဲ့ပြုံး ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။ “လူတွေက ဒီလိုပါပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားတာ အရမ်း တော်ကြတယ်။ မမြင်ရရင် ဘယ်တော့မှ မဖြစ်ခဲ့ဘူးလို့ ဟန်ဆောင်နေတတ်ကြတယ်။ ကိုယ့်မျက်စိနဲ့တပ်အပ် မြင်ရမှသာ နှလုံးသားထဲ စွဲထင်သွားတတ်ကြတယ်။ လဝက်အတွင်း မင်းရဲ့ နုရှောင့်မြို့က နဂါးသေတ္တာကို မအပ်ရင် ကျုပ် စုနန်နဲ့ ချောင်ယောင်းအာကို သတ်မယ်။ ဒါပဲ။”

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ သမီးဖြစ်သူ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ခမည်းတော်... ခဏလောက် ထွက်လာခဲ့ပါ။”

ရင်ကွမ်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ သမီးဖြစ်သူ၏ အသံသည် အလွန် ပုံမှန် မဟုတ်ပေ။ ကြီးမားသော ပြဿနာ တစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

‘ဘာဖြစ်တာလဲ။ တော်ဝင်ရန်အင်ပါယာက နဂါးနောင်တနဲ့ ပစ်လိုက်တာလား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ယုတ္တိဗေဒ အရ ဆိုရင် မဖြစ်နိုင်ဘူး။’

ရင်ကွမ်း အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

တော်ဝင်ရင်အင်ပါယာ၏ မင်းသမီးက လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “ခမည်းတော်... ရန်တန်ရှောင် ပြန်ရောက်လာပြီ”

ရင်ကွမ်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ဤသတင်းက သူ၏သမီးကို ဤမျှအထိ တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သည်လား။ ထို့နောက် သူ အလျင်အမြန် ထွက်လာပြီး အခြားသော လျှို့ဝှက်နန်းဆောင်တစ်ခုဆီသို့ ရန်တန်ရှောင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

စစ်သည် ငါးသိန်း၏ စစ်သေနာပတိ၊ စေတီတောင် အကျဉ်းထောင် ခန်းမသခင် ရန်တန်ရှောင်၏ မျက်လုံးများ သည် နီရဲနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် ကြမ်းကြုတ်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေ၏။

ရင်ကွမ်း၏ နှလုံးသား ရင်ဘတ်ထဲမှ ခုန်ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပဲ အလွန် ဆိုးရွားသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

“အရှင် ရင်ကွမ်း... ကျုပ်တို့ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပါတယ်။ စစ်သည် ငါးသိန်းစလုံး လုံးဝ ချေမှုန်းခံ လိုက်ရပါတယ်။ ရင်ဝူချန်နဲ့ လန်ရှစ် နှစ်ယောက်စလုံး အဖမ်းခံလိုက်ရပါပြီ။” ရန်တန်ရှောင်သည် အလွန် တည့်တိုးဆန်ပြီး ဖြစ်ပျက်သမျှ အားလုံးကို သတင်းပို့လိုက်၏။

ရုတ်တရက် ရင်ကွမ်းသည် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အဓိပ္ပာယ်အမဲ့ဆုံး အရာ တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး နေရာမှာတင် အေးခဲသွားခဲ့၏။ အချိန် အတော်ကြာပြီးနောက် သူသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ရန်တန်ရှောင်... မင်း နောက်နေတာလား။ ဟား ဟား...” ပြောပြီးသည်နှင့် သူ့ပါးစပ်မှ မဲနက်သော သွေးတစ်လုတ် အန်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အမြင်အာရုံများ မဲမှောင်သွား ခဲ့သည်။ သူ၏ ဦးနှောက်တစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့၏။

… … …

အချိန် မည်မျှ ကြာသွားသည် မသိချေ။ ရင်ကွမ်း နိုးလာခဲ့သည်။ ခေါင်းထဲမှ ဖောင်းပွနေသော ခံစားမှု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားခဲ့၏။ ခန်းမထဲတွင် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ရှိနေသည်။ စေတီတောင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်ရန် ဖြစ်သည်။

ခန်းမထဲတွင် သေမင်းတမန်ကဲ့သို့သော တိတ်ဆိတ်မှုမျိုး လွှမ်းမိုးနေသည်။ ယခင် ဆုံးရှုံးမှုအနည်းငယ်ကို ဒဏ်ရာအသေးစားများဟု သတ်မှတ်လျှင် ဤတစ်ကြိမ် ဆုံးရှုံးမှုမှာမူ အမှန်တကယ် သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာ ဖြစ်၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်အတွင်း ရင်ကွမ်းနှင့် စေတီတောင်သည် အထူးစစ်သည်တော် ထောင်ဂဏန်း အောက် နည်းပါးသော အရေအတွက်ကိုသာ လေ့ကျင့်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ယခု ထက်ဝက်ကျော် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

ငရဲတပ်တော်တွင် သုံးသိန်းအောက်သာ ရှိတော့သည်။ အကြိမ်ကြိမ် ဆုံးရှုံးပြီးနောက် ယခုအခါ တစ်သိန်း အောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ နှင်းလင်းယုန် တပ်ဖွဲ့သည် အဖွဲ့ဝင် ခြောက်ဆယ်မှ ခုနစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းခန့် ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ရှေးဟောင်းလင်းယုန် ထက်ဝက်ကျော် ဆုံးရှုံးခဲ့ရ၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးဆယ်အတွင်း၊ အထူးသဖြင့် တောင်ပင်လယ် ရှေးဟောင်း အပျက်အစီးများကို တူးဖော်ပြီးနောက် သူသည် ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုများစွာ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်ငြား ယခုအခါ ထက်ဝက်ကျော် မှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

မူလက သူတို့သည် ဤအရာများကို အားကိုးပြီး လောကကြီးကို လွှမ်းမိုးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်ငြား ယခု သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များသည် ဟာသတစ်ခု သက်သက် ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ။ တော်ဝင်ရန်အင်ပါယာကို စိန်ခေါ်ရန်ပင် အချိန်မရှိတော့ပေ။ ရှမ့်လန် တစ်ယောက်တည်းကို တိုက်ခိုက်ခြင်းကပင် သူတို့ကို ဒေဝါလီ ခံရစေနိုင်၏။

ရင်ကွမ်းက လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “အသေးစိတ် အကုန် ပြောပြစမ်း။”

ထို့နောက် ရန်တန်ရှောင်သည် တိုက်ပွဲ၏ ဖြစ်စဉ် အဆင့်တိုင်းကို အလွန် အသေးစိတ် ရှင်းပြခဲ့သည်။ နှစ်နာရီတိတိ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး သူသည် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို လုံးဝ ချန်လှပ်ထားခြင်း မရှိပေ။

ရင်ကွမ်းနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရန်တို့ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ဤတိုက်ပွဲတွင် ရန်တန်ရှောင်၊ ရင်ဝူချန်နှင့် လန်ရှစ်တို့သည် အစပိုင်းတွင် ရန်သူကို လျှော့တွက်ခဲ့ခြင်းမှလွဲ၍ မည်သည့် အမှားအယွင်းမှ မလုပ်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့၏ ခြေလှမ်းတိုင်းလိုလို မှန်ကန်ခဲ့သည်။ သို့ပေမည့် သူတို့သည် လုံးဝနီးပါး ချေမှုန်းခံလိုက်ရ၏။

ဤသည်မှာ အမှားလုပ်မိခြင်းထက်ပင် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် အင်အားချင်းယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် ပြိုင်ဘက်ကို မနိုင်ကြောင်း ပြသနေသောကြောင့်ပင်။ ရင်ဝူချန် ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ပေသည်။ ရင်ကွမ်းနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရန်တို့သည် မည်သူ့ကိုမှ တာဝန်ယူခိုင်းရန် စိတ်ကူးမရှိကြပေ။

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “တခြားနည်းနဲ့ ပြောရရင် နုရှောင့်မြို့ နိုင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်း နှစ်ချက် ရှိတယ်။ ပထမအချက်က လက်နက်အသစ်တွေ။ ဒုတိယ အကြောင်းရင်းက အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အမျိုးသမီး။”

“ဟုတ်ပါတယ်။”

ရန်တန်ရှောင်က ပြောလိုက်၏။ “လန်ရှစ်နဲ့ ရင်ဝူချန်ရဲ့ သုံးသပ်ချက်အရ အဲဒီမိန်းမက ကျင်းမူလန် ပါ။ သူ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ရှေးဟောင်း သံချပ်ကာက အရမ်း ထူးခြားတယ်။ သူက အရမ်း အရမ်း စွမ်းအားကြီးမားပြီး...”

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “ကျင်းမူလန် ပျောက်သွားတာ လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်၊ ခြောက်နှစ်လောက်ကပဲ။ သူက မိစ္ဆာတြိဂံနယ်မြေထဲမှာ ပျောက်သွားတာ။ ဒီနှစ်တွေ အတောအတွင်း သူ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။”

ဂိုဏ်းချုပ်ရန်က ပြောလိုက်၏။ “တစ်ခုတော့ ရှိတယ်။”

ရင်ကွမ်းက မေးလိုက်သည်။ “ဘာလဲ။”

ဂိုဏ်းချုပ်ရန်က ဖြေ၏။ “ဘိုးဘေးလော်”

ရင်ကွမ်း၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားခဲ့၏။ ဤနာမည်သည် သူ့အတွက်ပင် ဆန်းကြယ်လွန်းလှသည်။ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် အလွန် ကျော်ကြားသော်လည်း အမှန်တကယ် တွေ့ဖူးသူမှာ အလွန် ရှားပါးသည်။ ထိုစဉ်က သူမသည် ကျန်းလီ၏ ယုံကြည်ရသော မိတ်ဆွေ ဖြစ်သည်ဟု ကောလာဟလ ထွက်ခဲ့ပြီး ရင်ကွမ်းသည် ကျန်းလီ၏ နံပါတ်တစ် တိုက်ရိုက် ဆက်ခံသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြား သူသည် ဤဘိုးဘေးလော်ကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။

သို့သော်ငြား ကျင်းမူလန် ပျောက်ဆုံးမှုသည် ဘိုးဘေးလော်နှင့် သက်ဆိုင်နေပါက မည်သည့်အရာမဆို ဖြစ်ပျက်နိုင်ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘိုးဘေးလော်သည် ဤလောကမှ လူမဟုတ်ကြောင်း၊ ဤနာမည်သည် သူမ၏နာမည်ရင်း မဟုတ်ဘဲ အခြားသူများ ပေးထားသော နာမည်ပြောင်သာ ဖြစ်ကြောင်း ကောလာဟလများ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

တစ်ဖက်တွင် သူမ၏ အလှအပကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် သူမ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် သူမသည် ရှေးဟောင်းလူတစ်ဦးနှင့် တူနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤလောကတွင် မှားယွင်းသော နာမည်များသာ ရှိပြီး မှားယွင်းသော နာမည်ပြောင်ဟူ၍ မရှိပေ။

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “နုရှောင့်မြို့က ဒီတိုက်ပွဲမှာ လက်နက်အသစ် သုံးမျိုး ထုတ်သုံးခဲ့တယ်။ တစ်မျိုးက အသေးစား နဂါးအရှိန်အဝါ ဆိုတာ ထင်ရှားတယ်။ နောက်တစ်မျိုးက ငရဲမီး အမြှောက်၊ နောက်ဆုံးတစ်မျိုးက အိပ်မက်ဆိုးကျောက်တုံး အမြှောက်။”

‘အိပ်မက်ဆိုးကျောက်တုံး အမြှောက် ဟုတ်လား။’

ဤလောကတွင် သေနတ်ဟူသော သဘောတရား မရှိပေ။ ရိုင်ဖယ် ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် ဝေးသေးသည်။ ထို့ကြောင့် အိပ်မက်ဆိုးကျောက်တုံး ရိုင်ဖယ်ကို အိပ်မက်ဆိုး ကျောက်တုံး အမြှောက်ဟု ရည်ညွှန်းကြခြင်း ဖြစ်၏။

အပိုင်း (၁၁၅၆)

“အစ်ကိုရန်... ဒီလက်နက်တွေက ကျင်းမူလန်နဲ့ ပတ်သက်တယ်လို့ ထင်လား။” ရင်ကွမ်းက မေးလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ရန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “မထင်ဘူး။ ရှမ့်လန်ရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်မှာ နုရှောင့်မြို့ တိုက်ပွဲက အောင်မြင်မှု အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်နေပြီလို့ ထင်ရတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ကိုးလက ရှမ့်လန်နဲ့ ရင်ဝူမင်ရဲ့ တစ်ဦးချင်းတိုက်ပွဲ၊ အထွေထွေ မဲပေးပွဲ၊ အဲဒါတွေ အားလုံးကို နုရှောင့်မြို့အတွက် အချိန်ဆွဲဖို့ ရှမ့်လန် လုပ်ခဲ့တာတွေချည်းပဲ။

နောက်တစ်ချက် ရှိသေးတယ်။ ခင်ဗျားပြောတဲ့ ငရဲမီး အမြှောက်ဆိုတာ တကယ်တော့ ငရဲမီးပိုးကောင် အမြှောက်ပဲ။”

ဂိုဏ်းချုပ်ရန်က ဆက်ပြော၏။ “ဒီလို အမြှောက်ဆံမျိုးမှာ အံ့သြစရာ ကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားတဲ့ အပူချိန် ထုတ်လွှတ်နိုင်တဲ့ ငရဲမီးပိုးကောင် ပါဝင်တယ်။ ဒါက ကူပိုးကောင် တစ်မျိုးနဲ့လည်း အရမ်း တူတယ်။

သူ့အရွယ်အစားက ခြင်တစ်ကောင်ထက် ဆယ်ဆလောက် သေးပေမဲ့ ကူပိုးကောင်ထက်တော့ အများကြီး ပိုကြီးတယ်။ လေးငါးကောင်လောက် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထိုးဝင်ပြီး အလွန်ထူးခြားတဲ့ အဆိပ်တစ်မျိုး ထိုးသွင်းလိုက်တာနဲ့ လူ့သွေးကို ကြောက်မက်ဖွယ် မီးလောင်လွယ်တဲ့ အရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ပြီး လူကို ပြာကျသွားအောင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်တယ်။ ဒါက အနောက်လောက မီးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ထူးခြားတဲ့ လက်နက်ပဲ။”

ဂိုဏ်းချုပ်ရန်သည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝလှသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီငရဲမီးပိုးကောင်က အရမ်း ရှားပါးတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု နည်းလမ်းအဖြစ် အသုံးပြုကြတယ်။ ကာကွယ်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။”

ဂိုဏ်းချုပ်ရန်က ပြောလိုက်၏။ “နုရှောင့်မြို့က အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်နိုင်တယ် ဆိုတာ လုံးဝ စဉ်းစားလို့ မရဘူး။ ငရဲမီးပိုးကောင် ဘယ်လောက်တောင် လိုမလဲ။ ဒါက အလွန်အကျွံ ဖြုန်းတီးရာ ကျလွန်းတယ်။ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အနောက်လောက မီးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက ရှမ့်လန်နဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ ရင်းနှီးပါစေ။ သူတို့က ဒီလောက်များတဲ့ ငရဲမီးပိုးကောင်တွေ ပေးနိုင်စရာ အကြောင်း မရှိဘူး။ သူတို့ ကိုယ်တိုင်မှာတောင် အဲဒီလောက် မရှိဘူး။”

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက နုရှောင့်မြို့မှာ ငရဲမီးပိုးကောင်တွေကို မျိုးပွားနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိတယ်။ ပြီးတော့ အရမ်း မြန်မြန်ဆန်ဆန် မျိုးပွားနိုင်တယ် ဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ။”

ဂိုဏ်းချုပ်ရန် ခေါင်းခါလိုက်၏။ “သာမန် မျိုးပွားခြင်းကတောင် ဒီလောက် မမြန်နိုင်ဘူး။ ပိုပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်တယ်။”

ထို့နောက် သူ၏ လက်ထဲမှ ရွှေဓားကို ကစားရင်း အတိတ်အကြောင်းကို ပြန်ပြောင်း သတိရနေမိသည်။ ရှေးဟောင်း ဘုရင်တစ်ပါး၏ ခေါင်းတလားထဲမှ သူ ထုတ်ယူခဲ့သော ရွှေဓား ဖြစ်သည်။ နဂါးဓားသည် အလွန် တန်ဖိုးရှိလွန်းသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ရန် အနေဖြင့် အချိန်တိုင်း ကစားရန် မတတ်နိုင်ပေ။

“ကျင်းကန်တောင်ထိပ် အပျက်အစီး၊ တောင်ပင်လယ် အပျက်အစီးနဲ့ ရှေးဟောင်း ရင်ပြင် အပျက်အစီးတွေ အားလုံးမှာ သခင်တစ်ယောက်တည်း ရှိတယ်။ အဲဒါက ရှေးဟောင်း ကျန်းကလန်ပဲ။” ဂိုဏ်းချုပ်ရန်က ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒီတုန်းက ကျန်းကလန်က ထီးနန်း ဆုံးရှုံးပြီးသား။ ရှမ့်လန်က ရှေးဟောင်းရင်ပြင် ကျောက်ခေါင်းတလားထဲကနေ ပျောက်သွားတယ်။ ပြီးတော့ ကျုပ်တို့ မြေကြီးကို ဆယ်ပေလောက် တူးပြီး ရှာတာတောင် သူ့အရိပ်အယောင် မတွေ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မကြာခင် သူ ပြန်ပေါ်လာတယ်။ ဒီကာလအတွင်း သူ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။”

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “ရှေးဟောင်း ကျန်းကလန်ရဲ့ မြေအောက် သင်္ချိုင်းဂူ။ ကျန်းကလန်ရဲ့ သွေးမျိုးဆက် ရှိသူတွေပဲ အစစ်အမှန် မြေအောက် သင်္ချိုင်းဂူထဲ ဝင်လို့ရတာ။ သူက မြေအောက် သင်္ချိုင်းဂူထဲကနေ နဂါးဓားကို ရခဲ့တာ။”

ဂိုဏ်းချုပ်ရန်က ပြောလိုက်၏။ “သူ နဂါးဓား တစ်ခုတည်း ရခဲ့တာ မဟုတ်လောက်ဘူး။ တခြား တန်ဖိုးရှိတဲ့ အရာတွေလည်း ရခဲ့မှာပဲ။”

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “ဥပမာ... ရှေးဟောင်း နဂါးသေတ္တာ။ ဒါကြောင့် နုရှောင့်မြို့က လက်နက်အသစ် တွေကို ဆက်တိုက် ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ အင်အားကို အဆမတန် တိုးတက်စေနိုင်တာပဲ။”

ဂိုဏ်းချုပ်ရန်က ပြောလိုက်၏။ “ကျုပ်တို့ ထင်ကြေးသာ မှန်မယ်ဆိုရင်၊ နုရှောင့်မြို့မှာ ဒီ ရှေးဟောင်း နဂါးသေတ္တာ တကယ် ရှိတယ်ဆိုရင်၊ ဒီနဂါးသေတ္တာကို ရတာနဲ့ ကျုပ်တို့ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ အထူး စစ်သည်တော်တွေနဲ့ ငရဲတပ်တော်ဆိုတာ ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘူး။ တော်ဝင်ရင်အင်ပါယာ တစ်ခုလုံး ဆုံးရှုံးသွားရင်တောင် ကိစ္စ မရှိဘူး။”

ရင်ကွမ်း မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဟုတ်ပေသည်။ သူတို့ တော်ဝင်ရင်အင်ပါယာကို ဆုံးရှုံးခံ၍ မဖြစ်ပေ။ သို့သော်ငြား ဤ ရှေးဟောင်း နဂါးသေတ္တာကို မဖြစ်မနေ ရယူရမည်။ ရှေးဟောင်း နဂါးသေတ္တာကို ရရှိခြင်းသည် နဂါးတစ်ကောင်ကို ဖောက်ယူနိုင်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ အခြားသော ကဏ္ဍများ တွင်လည်း အဆမတန် တိုးတက်လာနိုင်သည်မှာ ပြောနေစရာပင် မလိုပေ။ အထူးသဖြင့် ကူပိုးကောင်များ ဖြစ်သည်။

ရင်ကွမ်းနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရန်တို့သည် ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဖတ်ဖူးကြသည်။ နဂါးသေတ္တာသည် အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး စွမ်းအားကြီးမားသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် နဂါး၏ ရိုးတွင်းခြင်ဆီကို စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်အဖြစ် အသုံးပြုသည်။ နဂါးသေတ္တာအတွင်း ထည့်သွင်း လိုက်သော မည်သည့် သက်ရှိမဆို နိဗ္ဗာန ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။ ကူပိုးကောင်များလည်း ခြွင်းချက် မဟုတ်ပေ။

စေတီတောင်သည် ကူပိုးကောင်များဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး နာမည်ကျော်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် သဘာဝလွန် အင်အားစု ခြောက်ခုအနက် တစ်ခု ဖြစ်၏။ သို့သော်ငြား လွန်ခဲ့သော ခုနစ်နှစ်က တောင်ပင်လယ် ရှေးဟောင်း အပျက်အစီးများကို တွေ့ရခဲ့သည်။ ထို့ထက် စောစောက အင်ပါယာကျန်းလီ ရုတ်တရက် နတ်ရွာစံပြီးနောက် သူတို့သည် သွေးမျိုးဆက် ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော အင်ပါယာကျန်းလီ၏ မှတ်တမ်းများစွာကို ရရှိခဲ့သည်။ သူတို့၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လမ်းကြောင်းသည် သွေဖည်သွားခဲ့၏။

ထို့ကြောင့် မကြာသေးမီက တိုက်ပွဲများတွင် သူတို့သည် ကူပိုးကောင်များကို လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြု ခဲလှသည်။ အကြိမ်အနည်းငယ် အသုံးပြုခဲ့လျှင်ပင် အကျိုးဆက်များမှာ အလွန် ဆိုးရွားခဲ့သည်။ ရည်မှန်းချက် မအောင်မြင်ရုံသာမက အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သေဆုံးမှုများပင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

စေတီတောင်သည် အခြားသော သဘာဝလွန် အင်အားစုများ ကဲ့သို့ပင် ရှေးဟောင်း လက်နက်များနှင့် ရှေးဟောင်း သွေးမျိုးဆက်များကို အားကိုးသော အခြေအနေအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ စေတီတောင် အနေဖြင့် ဤသို့ မဖြစ်ချင်လိုပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ ကူပိုးကောင် သုတေသနသည် အခက်အခဲနှင့် ကြုံတွေ့နေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအခက်အခဲသည် နှစ်အနည်းငယ်၊ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ် မဟုတ်ဘဲ နှစ်တစ်ရာကျော် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်း နဂါးသေတ္တာကို ရရှိသည်နှင့် စေတီတောင်၏ ကူပိုးကောင်များ သည်လည်း လျင်မြန်သော တိုးတက်မှု ကာလတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

… …

ရင်ကွမ်းသည် လျှို့ဝှက်ခန်းသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်လာပြီး မှန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“တောင်ပိုင်း တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီ။ ခင်ဗျား သိပ်ကျေနပ်နေမှာပေါ့၊ အရှင် ရှမ့်လန်” ရင်ကွမ်းက မဲ့ပြုံး ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

မှန်က ပြောလိုက်သည်။ “ကျုပ်တို့ နိုင်ခဲ့တယ်။ သန့်ရှင်းတဲ့ နိုင်ပွဲပဲ။ အသေးစား နဂါးအရှိန်အဝါက ဘယ်လိုလဲ။ အိပ်မက်ဆိုးကျောက်တုံး ရိုင်ဖယ်က ဘယ်လိုလဲ။ ငရဲမီး အမြှောက်က ဘယ်လိုလဲ။”

ရင်ကွမ်း၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ရှုံ့တွသွားသည်။ သူ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြော၏။ “ဒါဆို အဲဒါကို အိပ်မက်ဆိုးကျောက်တုံး ရိုင်ဖယ်လို့ ခေါ်တာကိုး။ ကျုပ်တို့ကတော့ အိပ်မက်ဆိုးကျောက်တုံး အမြှောက်လို့တောင် ခေါ်နေကြတာ။”

မှန် နှုတ်ခမ်း တစ်ချက်မဲ့လိုက်သည်။

ရင်ကွမ်းက ပြော၏။ “ခင်ဗျား မိန်းမ ကျင်းမူလန် ပြန်ရောက်လာပြီ။”

“မဖြစ်နိုင်ဘူး။”

မှန်က ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒါ သူ မဖြစ်နိုင်ဘူး။”

ရင်ကွမ်းသည် မှန်ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။ “ရှေးဟောင်း ရင်ပြင်မှာ ခေါင်းတလား ပျောက်သွားပြီးနောက် ခင်ဗျားနဲ့ ချောင်ယောင်းအာက ရှေးဟောင်း ကျန်းကလန်ရဲ့ မြေအောက် သင်္ချိုင်းဂူထဲ ဝင်ပြီး နဂါးဓားနဲ့ ရှေးဟောင်း နဂါးသေတ္တာကို ရခဲ့တာမလား။”

မှန်သည် အထင်အမြင်သေးစွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း ပြန်မဖြေပေ။

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်၏။ “ငြင်းဖို့ မကြိုးစားနဲ့။ ရှေးဟောင်း နဂါးသေတ္တာ အကြောင်း ခင်ဗျားထက် ကျုပ် ပိုသိတယ်။ ရှေးဟောင်း အင်ပါယာမှာ နဂါးသေတ္တာ နှစ်ခုပဲ ရှိတာ သိတယ်။ တစ်ခုက ရှေးဟောင်း ကျန်းကလန် ပိုင်တာ၊ နောက်တစ်ခုက ရှေးဟောင်း ကျိကလန် ပိုင်တာ။”

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှေးဟောင်း အရှေ့ပိုင်းလောကမှာ ဒီကလန် နှစ်ခုပဲ တစ်ချိန်က ထီးနန်းစိုးစံခဲ့ဖူးတာကိုး။ ရှေးဟောင်းလောကရဲ့ ထီးနန်းစိုးစံမှုက အရမ်း တင်းကျပ်တယ်။ နဂါးစစ်စစ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူတွေပဲ အင်ပါယာ ဖြစ်နိုင်ပြီး တော်ဝင်မျိုးနွယ်အဖြစ် တိုးမြှင့်ခံရတာ။”

‘ဟမ်... ဒီလို ရှိသေးတာလား။ တော်ဝင်ရန်အင်ပါယာမှာလည်း နဂါးသေတ္တာ တစ်ခု ရှိတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မဟုတ်သေးဘူး။ မီးတောက်မြို့တော်မှာ ရှိတဲ့ နဂါးသေတ္တာက ကျန်းလီကို အနိုင်ရပြီးမှ ရခဲ့တာနဲ့ တူတယ်။’

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “ရှေးဟောင်း ကျန်းကလန်ရဲ့ နဂါးသေတ္တာ ဘယ်မှာ ရှိမလဲ။ ရှေးဟောင်း ကျန်းကလန်ရဲ့ သင်္ချိုင်းဂူမှာပဲ ရှိမှာပေါ့။ ရှေးဟောင်းရင်ပြင်က သင်္ချိုင်းဂူက အတု၊ ဒါပေမဲ့ ကျောက်ခေါင်းတလားက သင်္ချိုင်းဂူ အစစ်ဆီကို ဦးတည်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျန်းကလန် သွေးမျိုးဆက် ရှိသူတွေပဲ ဝင်လို့ရတယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီနေ့က ရှေးဟောင်း ကျောက်ခေါင်းတလား ပျောက်သွားတုန်းက ခင်ဗျား တကယ်တမ်း ရှေးဟောင်း ကျန်းကလန်ရဲ့ သင်္ချိုင်းဂူထဲ ဝင်သွားခဲ့တာပဲ။

ခင်ဗျားဆီမှာ နဂါးသေတ္တာ ရှိတယ်။ ခင်ဗျားဆီမှာ နဂါးသေတ္တာ ရှိကို ရှိရမယ်။ ရှမ့်လန်... ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်တုန်းက ခင်ဗျား ကျုပ်တို့ဆီ အဖမ်းခံရတုန်းက စေတီတောင်ရဲ့ မြေအောက် လျှို့ဝှက်စခန်းမှာ နှစ်ဝက်ကျော် အကျဉ်းချခံခဲ့ရတယ်။ ရည်ရွယ်ချက်က နဂါးနောင်တကို ခိုးယူဖို့နဲ့ မင်းသားကျင်းကို ကယ်တင်ဖို့။

ဒီတစ်ခါ ခင်ဗျား ထပ်ပြီး အဖမ်းခံရပြန်ပြီ။ ခင်ဗျား ကျုပ်တို့ဆီက ဘာလိုချင်လို့လဲ။ ကျုပ် မမှားဘူး ဆိုရင် ခင်ဗျား နဂါးဥကို ပြန်လိုချင်တာ မဟုတ်လား။ အရင်တုန်းက ခင်ဗျား နဂါးဥ ရခဲ့ပေမဲ့ သိပ်ပြီး အရေးမကြီးခဲ့ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဖောက်စရာ ပစ္စည်း မရှိလို့လေ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ ခင်ဗျား နဂါးသေတ္တာ ရထားပြီ ဆိုတော့ နဂါးဥကို ဖောက်လို့ ရပြီ။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျား နဂါးဥကို ပြန်ယူပြီး ဖောက်ချင်နေတာ။”

‘အင်း… ဒီယုတ္တိဗေဒက တကယ်ကို အပြစ်ပြောစရာ မရှိဘူးပဲ။’

ရှမ့်လန်နှင့် မှန်တောင် ဤမျှအထိ မစဉ်းစားမိခဲ့ချေ။

မှန် ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြောလိုက်၏။ “အဲဒီလို မရှိပါဘူး။ ကျုပ် ခင်ဗျားကို ပြောရအုံးမယ်။ နဂါးဥ ပေါက်လာရင်တောင် ချက်ချင်းကြီး အစွမ်းထက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ အမှန်တကယ် အသန်မာဆုံး ဖြစ်လာဖို့ ဆိုရင် အနည်းဆုံး နှစ်တစ်ရာလောက် ကြီးပြင်းဖို့ လိုသေးတယ်။ ဒါကြောင့် အခု ကျုပ် ဖောက်လိုက်ရင်တောင် အင်အား မရှိသေးတဲ့ တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာ အတွက် ကပ်ဘေးပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”

မှန်က ဆက်ပြောသည်။ “နောက်တစ်ချက် ရှိသေးတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ စစ်သည် ငါးသိန်း လုံးဝ ချေမှုန်းခံ လိုက်ရလို့ အရမ်း ဒေါသထွက်နေပြီး ကျုပ်ရဲ့ တော်ဝင်ချန်တပ်တော်ကို အစွန်းရောက်ဆုံး နည်းလမ်းနဲ့ ချေမှုန်းချင်နေတယ်။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျား ကျုပ်ကို နဂါးနောင်တ ပစ်ခိုင်းဖို့ ဖိအားပေးနေတာ။ ဒါပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ ခင်ဗျား သိပါတယ်။ ဒီစိတ်ကူးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါ။ ခင်ဗျား ကျုပ်ကို အတင်း ပစ်ခိုင်းရင်တောင် အရင် မြင်ကွင်းမျိုးပဲ ထပ်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ နဂါးနောင်တ ပစ်လွှတ်လိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ပေါက်ကွဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်တို့က ပြန်သိမ်းယူလိုက်မှာ။”

“ဒါပေါ့... ခင်ဗျားက စုနန်နဲ့ ချောင်ယောင်းအာရဲ့ အသက်ကို သုံးပြီး ကျုပ်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးတဲ့အချိန်ကျရင် သူတို့နှစ်ယောက်က သေချာပေါက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေကြလိမ့်မယ်။ ဓားစာခံအဖြစ် လုံးဝ အသုံးချခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ လူတစ်ယောက်ကို ကယ်ဖို့ ကျုပ် လူငါးသောင်းကို သတ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်လူ တစ်ယောက်ကို ကယ်ဖို့ ကျုပ်လူ ငါးသောင်းကို သတ်ရမဲ့ ကိစ္စမျိုးတော့ မလုပ်နိုင်ဘူး။”

ရင်ကွမ်းသည် ရှမ့်လန်ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ “နဂါးသေတ္တာ... ကျုပ် နဂါးသေတ္တာပဲ လိုချင်တယ်။ ခင်ဗျားနဲ့ ကစားဖို့ ကျုပ် မကြောက်ဘူး။ ခင်ဗျား နဂါးသေတ္တာ ပေးအပ်တာနဲ့ ကျုပ် ချောင်ယောင်းအာ၊ စုနန်နဲ့ ခင်ဗျားကလွဲလို့ ကျန်တဲ့လူ အားလုံးကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား နဂါးသေတ္တာ မပေးရင်တော့ စုနန်နဲ့ တခြားလူတွေကို ခင်ဗျား မျက်စိရှေ့မှာတင် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ပစ်မယ်။”

မှန်က ပြောလိုက်၏။ “ခင်ဗျား အခု ပြောတာက အမှန်တရားပဲ။ ချောင်ယောင်းအာရဲ့ သိုင်းပညာက အရမ်း မြင့်တယ်။ ခင်ဗျား သူ့ကို နိုင်နိုင်ပေမဲ့ ဖမ်းချင်ရင်တော့ အရမ်း ခက်လိမ့်မယ်။ တကယ်တော့ သူ မထွက်သွား သေးတာက ကျုပ် ခင်ဗျားလက်ထဲ ရောက်နေလို့ပဲ။ မဟုတ်ရင် ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင် ဝင်မပါသရွေ့ ခင်ဗျားလူတွေ သူ့ကို တားထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

အမှန်တကယ်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရှမ့်လန်ဘက်မှ ရန်တန်ရှောင်ကို ရန်မစရဲဘဲ လန်ရှစ်နှင့် ရင်ဝူချန်ကိုသာ ဖမ်းဆီးပြီး ရန်တန်ရှောင် ထွက်ပြေးသည်ကို မျက်စိစုံမှိတ် လွှတ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ ရင်ကွမ်းသည် ချောင်ယောင်းအာကိုလည်း ထိုနည်းတူ ဆက်ဆံခဲ့သည်။

သူနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရန် နှစ်ဦးစလုံး ချောင်ယောင်းအာထက် သာလွန်ကြသည်။ ရန်တန်ရှောင်၏ သိုင်းပညာ သည်ပင် ချောင်ယောင်းအာနှင့် ယှဉ်လျှင် တူညီနိုင်သည် သို့မဟုတ် အနည်းငယ် သာလွန်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ ချောင်ယောင်းအာကို သတ်ချင်လျှင် လုံးဝ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဖမ်းချင်လျှင်မူ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ချောင်ယောင်းအာသည် အညံ့ခံမည့်အစား သေခြင်းကိုသာ ရွေးချယ်မည့် ခေါင်းမာသူ ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ရန် သို့မဟုတ် ရင်ကွမ်း ကိုယ်တိုင် ဝင်ပါလျှင် ချောင်ယောင်းအာ သေချာပေါက် တိုက်ပွဲတွင် သေဆုံးသွားပေ လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ရင်ကွမ်းသည် ချောင်ယောင်းအာ၊ စုနန်နှင့် အခြားသူများကို အိမ်အကျယ်ချုပ် သဘောမျိုးဖြင့်သာ ထားရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ ရှမ့်လန်ကို ဖမ်းဆီးထားသရွေ့ ချောင်ယောင်းအာနှင့် စုနန်ကို ထွက်သွားခိုင်းလျှင်ပင် ထွက်သွားကြမည် မဟုတ်ပေ။

အမှန်တကယ်တွင် ချောင်ယောင်းအာ၏ သိုင်းပညာသည် အလွန် မြင့်မားပြီး ရင်ကွမ်းနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရန်တို့ အနေဖြင့် သူမကို အချိန်တိုင်း စောင့်ကြည့်နေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူမ ထွက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါက ရင်ကွမ်း၏ အထူးစစ်သည်တော်များသည် သူမကို အမှန်တကယ် တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ချောင်ယောင်းအာကို အဆိပ်ခတ်ရန် ကူပိုးကောင် သုံးမည်လား။ လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။ သူမတွင် ရွှေရောင်သွေးမျိုးဆက် ရှိပြီး အဆိပ်အများစုကို ခံနိုင်ရည် ရှိသည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှမ့်လန်၏ သွေးရှိနေသောကြောင့် ကူပိုးကောင် အားလုံးနီးပါးကို ခံနိုင်ရည် ရှိနေသည်။

သို့သော်ငြား ဤလအနည်းငယ်အတွင်း ချောင်ယောင်းအာ ထွက်သွားနိုင်လျှင်ပင် သူမ ထွက်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှမ့်လန်သည် ရင်ကွမ်း၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

“အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျရင် ကျုပ်ကိုယ်တိုင် ဝင်ပါပြီး ချောင်ယောင်းအာကို သတ်မယ်။ ကျုပ် သေချာပေါက် လုပ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ အလောင်းအစား မလုပ်နဲ့။ ကျုပ်ရဲ့ စစ်သည် ငါးသိန်း လုံးဝ ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီ။ အခု တော်ဝင်ရင်အင်ပါယာ တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ပြည်သူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးတွေ ပြိုလဲကုန်ပြီ။ အကျိုးဆက်က တွေးကြည့်လို့တောင် မရနိုင်ဘူး။”

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျုပ်က သစ္စာဖောက်ပဲ။ အရင်တုန်းက ကျုပ် သူတို့ကို ကာကွယ် ပေးနိုင်မယ်ထင်လို့ ကျုပ်ဘက်မှာ ရပ်တည်ပေးခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ် သူတို့ကို မကာကွယ်ပေးနိုင် တော့ဘူး၊ ကျုပ် အင်အား မရှိတော့ဘူးလို့ ခံစားလိုက်ရတာနဲ့ သူတို့ ချက်ချင်း ဘက်ပြောင်းသွားနိုင်တယ်။ မတော်တဆမှု မရှိရင် တောင်ပိုင်း ပြည်နယ်နဲ့ ခရိုင်တွေက လူတွေ သစ္စာဖောက်ဖို့ စဉ်းစားနေကြလောက်ပြီ။”

ဤစကားများကို ပြောချိန်မှာတော့ ရင်ကွမ်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လှောင်ပြောင်သရော်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ “ဒါပေမဲ့ ဖြစ်ပြီးသွားပြီ ဆိုတော့ ကိစ္စ မရှိတော့ပါဘူး။ ကျုပ် နဂါးသေတ္တာ လိုချင်တယ်၊ နဂါးသေတ္တာပဲ လိုချင်တယ်။

ရှမ့်လန်... ခင်ဗျား ပြောတာ မှန်တယ်။ ခင်ဗျား အနေနဲ့ လူအနည်းငယ်ကို ကယ်ဖို့ ကိုယ့်လူ ငါးသောင်းကို သတ်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နဂါးသေတ္တာ ပေးအပ်ပြီး လူအနည်းငယ်ကို ကယ်မယ် ဆိုရင်ကော။ ချောင်ယောင်းအာ က ထွက်ပြေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ စုနန်ကော။ ကျန်တဲ့ သံတမန် အဖွဲ့ဝင်တွေကော။ သူတို့ ထွက်ပြေးနိုင်ပါ့မလား။

နောက်ထပ် ၁၄ ရက်ပဲ လိုတော့တယ်။ သေချာစဉ်းစားထား။ အချိန်ပြည့် သွားတဲ့အချိန် နဂါးသေတ္တာကို မမြင်ရရင် အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်မယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ သံတမန် အဖွဲ့ဝင် ရာဂဏန်းကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ပစ်မယ်။ စုနန်ကို တစ်စစီ ဆုတ်ဖြဲပစ်မယ်။ ပြီးရင် နောက်ဆုံး ချောင်ယောင်းအာကို သတ်ပစ်မယ်။ ဒါပဲ။”

… … …