အခန်း (၁၁၆၁-၁၁၆၂)

အပိုင်း (၁၁၆၁)

ရင်ကွမ်းသည် အနောက်လောကမှ ဤရှေးဟောင်း စာအုပ်ကို မတော်တဆ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ မူရင်းအနေအထား အတိုင်း ရှိနေခဲ့သည်။ တစ်လွှာချင်းစီ အသေးစိတ် ဘာသာပြန်ဆိုရန် လိုအပ်ပြီး ၎င်းကို ရှေးဟောင်း လက်တင်ဘာသာစကားဖြင့် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရင်ကွမ်းသည် နဂါးနှင့် ပတ်သက်သော ရှေးဟောင်း စာအုပ်များကို လိုက်လံ စုဆောင်းရန် လျှို့ဝှက် ကြိုးစားနေခဲ့ပြီး ဤရှေးဟောင်း စာအုပ်၏ မျက်နှာဖုံးတွင် နဂါးပုံ ပါရှိနေသောကြောင့်ပင်။ ထို့အပြင် စာအုပ်ထဲတွင် စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ပါရှိသည်။

အနီရောင် ကြယ်တံခွန် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားချိန်မှာတော့ နဂါးတစ်ကောင် ပေါ်လာတော့မည့် ဟူ၍ပင်။

ရင်ကွမ်းသည် ဤအနောက်လောကမှ ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများကို ဘာသာပြန်ဆိုရန် လူအမြောက်အမြားကို ချက်ချင်း စုစည်းခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် အဖိုးတန် ရတနာတစ်ပါးကို ရရှိလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရ၏။

ဟုတ်ပေသည်။ ဤစာအုပ်ထဲတွင် နဂါးဥ ဖောက်ယူခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာများမှာ အလွန် ဆန်းကြယ်ပြီး လက်တွေ့တွင် လိုက်လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

သို့သော်ငြား နဂါးဥ ဖောက်ယူသည့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း အေဂွန်၏ ခန္ဓာကိုယ် တုံ့ပြန်မှုသည် သူနှင့် အလွန် ဆင်တူနေသည်။ ဤအချက်က ရင်ကွမ်းကို ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားစေပြီး ဤနဂါးဥကို ဖောက်ယူနိုင်မည်ဟု ပိုမို ယုံကြည်လာစေသည်။ ဤနဂါးကို သူ ပိုင်ဆိုင်ရမည်ဟု ယုံကြည်လာစေသည်။

ထို့အပြင် ဤနဂါးသည် ပေါက်ဖွားလာသည်နှင့် ပိုင်ရှင်ကို မှတ်မိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရန် အနေဖြင့် ဤနဂါးဥ အကြောင်း သိရှိသွားလျှင်ပင် ကိစ္စ မရှိပေ။ လက်ရှိတွင် အရေးအကြီးဆုံး တာဝန်မှာ နဂါးဥကို ဖောက်ယူရန်ပင် ဖြစ်၏။

ရင်ကွမ်းသည် ဤနဂါးဥကို ဖောက်ယူရန် နဂါးနောင်တကို ဖောက်ခွဲမည့် အစွန်းရောက် စိတ်ကူးမျိုးပင် ရှိခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော်ငြား ယခု နဂါးသေတ္တာကို ရရှိလိုက်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ထိုအစွန်းရောက် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ယခု သူ စိတ်လှုပ်ရှားနေချိန်တွင် ထိုရင်းနှီးနေသော နာကျင်မှု ဝေဒနာ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်၏။ သူ့ဦးနှောက်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု ကြီးထွားလာနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

‘ကောင်းကင်ဘုံက လူတစ်ယောက်ကို တာဝန်ကြီးကြီးမားမား ပေးအပ်တော့မယ်ဆိုရင် အရင်ဆုံး သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရတယ်၊ သူ့ရဲ့ ကြွက်သားနဲ့ အရိုးတွေကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေရတယ်၊ သူ့ရဲ့ အရေပြားကို ဆာလောင်မွတ်သိပ်စေရတယ်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဗလာဖြစ်စေပြီး သူ့ရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုတွေကို ရှုပ်ထွေးစေရတယ်။

ကြည့်စမ်း။ ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်တဲ့ စကားလဲ။ ဒီနှစ်တွေ အတောအတွင်း ကောင်းကင်ဘုံက ကျုပ် ရင်ကွမ်းကို ဒီအခက်အခဲတွေ အားလုံး ကြုံတွေ့စေခဲ့တာ။ အရာအားလုံးက နဂါးတစ်ကောင် မွေးဖွားလာဖို့ လမ်းခင်းပေးနေတာပဲ။ ဒီလို ကြီးမြတ်တဲ့ သတ္တဝါ မွေးဖွားလာဖို့ ယဇ်ပူဇော်မှု လိုအပ်တာပေါ့။’

ဤသို့ဆိုလျှင် အနောက်လောက၏ ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းများထဲတွင် ရာဇပလ္လင်ကစားပွဲ (Game of Thrones) တကယ် ရှိသည်လား။ မရှိချေ။ ဤရှေးဟောင်းစာအုပ်သည် ရှမ့်လန်က ပြည်ပသို့ တင်ပို့ပြီး ပြည်တွင်းသို့ ပြန်လည် ရောင်းချသော ပစ္စည်းသာ ဖြစ်၏။

တကယ်တမ်း၌ သူသည် နဂါးနှင့် ပတ်သက်သော ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းများစွာကို ပြင်ဆင်ထားပြီး ရင်မိသားစုမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်စေရန် နည်းလမ်းရှာခဲ့သည်။ သို့သော်ငြား ရင်ကွမ်းက Game of Thrones ကို နှစ်သက်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပေ။

သို့သော်ငြား အဓိပ္ပာယ်တော့ ရှိနေပြန်သည်။ ဟိုးမား၏ ကဗျာရှည်များ၊ အိုဒက်ဆီ စသည်တို့ ကဲ့သို့သော ပိုမို ဆန်းကြယ်သည့် ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်း များလည်း ရှိနေသေးသည်။ သို့သော်ငြား ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ရနိုင်မှုသည် Game of Thrones လောက် မမြင့်မားပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းသည် အဆင့်နိမ့် မှော်စိတ်ကူးယဉ် ဘုံတစ်ခု ဖြစ်နေသေးသည်။

ရင်ကွမ်းသည် သူ့လက်ထဲရှိ ပုလင်းကို စွဲလမ်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ အတွင်းထဲတွင် အသစ်စက်စက် ကူပိုးကောင် တစ်ကောင် ရှိနေသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ရန်သည် သူ့သမီး ရန်ယင်ယင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် လောက နံပါတ်တစ် ကူပိုးကောင်ကို မွေးမြူလိုသည် မဟုတ်ပါလား။ ဤသည်မှာ လောကနံပါတ်တစ် ကူပိုးကောင်မှ ဆင်းသက်လာသော မျိုးကွဲတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သူမသည် တော်ဝင်ရင်အင်ပါယာ၏ လျှို့ဝှက်လက်နက် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

နဂါးသေတ္တာကို ရရှိပြီးနောက် ရင်ကွမ်း၏ ပထမဆုံးအတွေးမှာ နဂါးဥကို ဖောက်ယူရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြား ဦးစွာ သူသည် နုရှောင့်မြို့၏ စစ်သည်ငါးသောင်းကို ဤလောကထဲမှ ဖျောက်ဖျက်ပစ်ရပေမည်။ ဤလူငါးသောင်းကို သတ်လိုက်လျှင်ပင် တော်ဝင်ရင်အင်ပါယာ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည် ဆယ်ယူရန် ခက်ခဲဦးမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြား အနည်းဆုံးတော့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြန်လည် ဆယ်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ပုံမှန် တိုက်ပွဲများကို အားကိုး၍ မရနိုင်တော့ပေ။ ကမ္ဘာလောကကို တုန်လှုပ်သွားစေရန် ချက်ချင်း လက်ငင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းမျိုး လိုအပ်ပေသည်။

ရင်ကွမ်းသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ရှေးဟောင်း နဂါးသေတ္တာကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး မင်းသားကျင်းကို ပြောလိုက်၏။ “အပေးအယူ လုပ်ပြီးပြီ ဆိုတော့ မင်းတို့အားလုံးကို ကျုပ် ဖျောက်ဖျက်ပစ်လို့ ရပြီ။”

ထို့နောက် ရင်ကွမ်းသည် လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုလုံးသည် လေပြေလေညင်းကဲ့သို့ ပေါ့ပါးနေသည်။

နုရှောင့်မြို့၏ စစ်သည် ငါးသောင်းကို သူ လုံးဝ ဖျောက်ဖျက်ပစ်နိုင် သည်လား။

ဟုတ်ပေသည်။ သူလုပ်နိုင်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက မြေအောက်မှာ ရှေးဟောင်း စွမ်းအင်အမြုတေ ဒါဇင်နှင့်ချီ မြှုပ်နှံထားပြီး အားလုံးကို တပြိုင်နက်တည်း ဖောက်ခွဲပစ်မှာ မို့လို့ပင်။ ဤသို့ဖြင့် နုရှောင့်မြို့ရဲ့ စစ်သည် ငါးသောင်း၊ အသေးစား နဂါးအရှိန်အဝါ ရာဂဏန်းနှင့် အမြှောက် သုံးရာကျော် အားလုံးဟာ ချက်ချင်း အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

“နှုတ်ဆက်ပါတယ် မင်းသားကျင်း၊ နှုတ်ဆက်ပါတယ် အားလုံးပဲ။” ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရှေးဟောင်း အိပ်မက်ဆိုးကျောက်တုံး ကိရိယာ ဒါဇင်ကျော်ကို ဖွဖွလေး ပုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေဆဲ ဖြစ်၏။

“တီ တီ တီ တီ...”

“ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်...”

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။ နားကွဲမတတ် စူးရှသော ခေါင်းလောင်းသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ရှေးဟောင်း စွမ်းအင်အမြုတေများ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးမည့် ရေတွက်မှု စတင်သည့် အသံများလည်း ပါဝင်သည်။ ဤအသံများသည် လုံးဝ ရောနှောနေ၏။ ပိုမို မြန်ဆန်လာပြီး ပိုမို တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလာသည်။

ဤရေတွက်မှုသည် အလွန် တိုတောင်းသည်။ စက္ကန့်သုံးဆယ်ပင် မပြည့်ပေ။ ဤရှေးဟောင်း စွမ်းအင် အမြုတေများကို တော်ဝင်ချန်တပ်တော်၏ ခြေထောက်အောက်တွင် မြှုပ်နှံထားသည်။ အနည်းဆုံး တစ်ဝက်ခန့်သည် မြေကြီးအောက် တည့်တည့်တွင် ရှိနေသည်။ ပေါက်ကွဲသွားသည်နှင့် ထိခိုက်သေဆုံးမှုများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိပေလိမ့်မည်။

“တီ တီ တီ တီ...”

အသံသည် ပိုမို စူးရှလာပြီး နားကွဲမတတ် ဖြစ်လာသည်။

ရင်ကွမ်း လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မင်းသမီး ရင်ရင်သည် ဝေါယာဉ်ပေါ်မှ အပေါက်ငယ် တစ်ခုကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “အရှင် ရှမ့်လန်... အရှင့်ရဲ့ တပ်တော်ကို နောက်ဆုံး နှုတ်ဆက်လိုက်ပါအုံး။ မကြာခင် သူတို့အားလုံး ဒီလောကထဲကနေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မှာပါ။”

“တီ... တီ... တီ...”

ရင်ကွမ်းသည် အိတ်ဆောင်နာရီကို ထုတ်လိုက်ပြီး ရေတွက်မှု စတင်လိုက်၏။

“ဆယ်... ကိုး... ရှစ်... ခုနစ်... သုံး... နှစ်... တစ်... သုည။ အချိန်ပြည့်ပြီ။”

လောကပျက်မတတ် ဖျက်ဆီးမှုကြီး စတင်တော့မည်။ နဂါးနောင်တနှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ရှေးဟောင်း စွမ်းအင်အမြုတေ ဒါဇင်ကျော် ပေါက်ကွဲမှုသည် နေရောင်ခြည်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။ နုရှောင့်မြို့ စစ်သည် ငါးသောင်းကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းရန် လုံလောက်ပေသည်။

“ဘုန်း...”

ဤပေါက်ကွဲသံသည် ရင်ကွမ်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရုတ်တရက် မြည်ဟီးသွားခဲ့သည်။ သို့သော်ငြား လက်တွေ့တွင် မည်သည့် အသံမှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ ‘

ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ။ သူ အရာအားလုံးကို သေချာ စီစဉ်ထားပြီးပြီပဲ။ ရှေးဟောင်း စွမ်းအင်အမြုတေတွေကို အရပ်မျက်နှာ လေးဖက်စလုံးမှာ မြှုပ်နှံထားခဲ့တာ။ အထူးသဖြင့် တောင်ဘက် ဂိတ်တံခါးမှာပေါ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တော်ဝင်ချန်တပ်တော်က အဲဒီဘက်ကနေ လာတိုက်ဖို့ အခွင့်အလမ်း အများဆုံးပဲလေ။ ဘာလို့ မပေါက်ကွဲတာလဲ။ ဘာလို့ မပေါက်ကွဲတာလဲ။’

ဟုတ်ပေသည်။ မပေါက်ကွဲချေ။ ရင်ကွမ်း၏ ရှေးဟောင်း စွမ်းအင်အမြုတေများက ရှေးဟောင်း ကျန်းကလန်ဆီက ရထားခြင်းဖြစ်သည်။ ရှမ့်လန် တစ်ယောက်တည်း၌သာ ထိုပစ္စည်းများအပေါ် အမြင့်ဆုံး လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာ ရှိခြင်းဖြစ်၏။

ယခင်ကဆိုလျှင် ရှေးဟောင်း စွမ်းအင်အမြုတေ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးခြင်း အစီအစဉ်ကို သူ ကိုယ်တိုင် သွားပိတ်မှ ရမည်။ သို့ပေမည့် ယခုတော့ လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။ သူ့၌ အားကောင်းသော စိတ်စွမ်းအင် ရှိ၏။ နဂါးအမြုတေနှင့် ရှေးဟောင်း ဘုရင် လက်စွပ် ရှိသည်။

သူက ရှေးဟောင်း စွမ်းအင်အမြုတေ၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးခြင်း အစီအစဉ်ကို စတင်ချင်ရင် ကိုယ်တိုင် လုပ်မှ ရမည်။ သို့ပေမည့် ပိတ်လိုက်ရန်ကတော့ အချက်ပြလိုက်ရုံနှင့် လုံလောက်၏။ ဤအရာက ရှေးဟောင်း စွမ်းအင်အမြုတေများ၏ မူလ ရည်ရွယ်ချက်ပင်။ မဖြစ်မနေ လိုအပ်မှသာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီး၍ရအောင် လုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ပေါက်ကွဲမှု မဖြစ်သေးသရွေ့ ကြိုက်သည့်အချိန်တွင် ရပ်တန့်ပစ်လို့ ရ၏။

ရင်ကွမ်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ‘ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ။ ဒါတွေရဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးမယ့် အစီအစဉ်ကို သတ်မှတ်ထားပြီးပြီပဲ၊ ဘာလို့ ရှေးဟောင်း စွမ်းအင်အမြုတေတွေ မပေါက်ကွဲတာလဲ။ နုရှောင့်မြို့ စစ်သည် ငါးသောင်း ဘာလို့ မပေါက်ကွဲတာလဲ။

တစ်ယောက်ယောက်က ကြိုပြီး ဖျက်ဆီးလိုက်တာများလား။ ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီရှေးဟောင်း စွမ်းအင်အမြုတေတွေကို မြေအောက်မှာ မြှုပ်နှံပြီးတည်းက အထူးစစ်သည်တော်တွေနဲ့ အမြဲ စောင့်ကြည့် နေခဲ့တာ။ ဘယ်သူမှ ဖျက်ဆီးလို့ မရဘူး။

ဒါမှမဟုတ် လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာ ပိုမြင့်တဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်က ပေါက်ကွဲမှုကို တားဆီးလိုက်တာလား။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ရှေးဟောင်း စွမ်းအင်အမြုတေတွေနဲ့ ထိတွေ့ခဲ့တာ မရှိဘူးလေ။ ထိတွေ့စရာ မလိုဘဲ ပေါက်ကွဲမှုကို တားဆီးလို့ ရတယ်များလား။ ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဘယ်သူ့မှာမှ အဲဒီလောက် လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာ မရှိဘူး။

ရင်ကွမ်းသည် အလိုအလျောက်ပင် ဝေါယာဉ် အတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ ထူးဆန်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခု သူ့ခေါင်းထဲ ပေါ်လာသည်။ သို့သော်ငြား သူ ချက်ချင်း သူ အရာအားလုံးကို အာရုံစိုက်ရပေမည်။ နုရှောင့်မြို့ စစ်သည် ငါးသောင်းကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပြီး နဂါးဥကို ဖောက်ယူရန် နည်းလမ်း ရှာရပေမည်။

ရင်ကွမ်းသည် ရှည်လျားသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မဲ့ပြုံး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ “အံ့မခန်းပဲ။ အံ့မခန်းပါပဲ။ ရှေးဟောင်း စွမ်းအင်အမြုတေရဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးခြင်း အစီအစဉ် ကိုတောင် ကြိုပြီး ဖျက်ဆီးထားလိုက်တာပဲ။ တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပဲ။”

ရင်ကွမ်းသည် စကားပြောရင်း လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်ထဲမှ ပုလင်းကို စွဲလမ်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ အတွင်းထဲတွင် အလွန် ထူးခြားသော ကူပိုးကောင် တစ်ကောင် ရှိနေသည်။ အသွင်အပြင်အရဆိုလျှင် ၎င်းသည် ကြောက်စရာ မကောင်းပေ။ ထူးခြားသည်ဟုပင် မဆိုနိုင်ပေ။ ထိုအကောင်သည် အရောင်မရှိဘဲ သေချာ ဂရုတစိုက် ကြည့်ရှုမှသာ တွေ့ရှိနိုင်သည်။

ယခင်က ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ဤသည်မှာ လောကနံပါတ်တစ် ကူပိုးကောင်၏ မျိုးကွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။ စေတီတောင် သခင်သည် သူ့သမီး ရန်ယင်ယင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် လောကနံပါတ်တစ် ကူပိုးကောင်ကို မွေးမြူရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ရင်ကွမ်းက ရိုးရှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ “အရှင် ရှမ့်လန်... လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လက ကျုပ်တို့ တပ်တော် နှစ်ခုရဲ့ စစ်သည် စုစုပေါင်း ငါးသိန်းခွဲလောက်က တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီအချိန် တုန်းက တော်ဝင်ရန်အင်ပါယာ အနေနဲ့ ကျုပ်တို့ အားလုံးကို သတ်ပစ်ဖို့ အထူးနဂါးနောင်တ တစ်ခုပဲ သုံးဖို့ လိုခဲ့တာ။ ဘာလို့ သူတို့ အဲဒီလို မလုပ်ခဲ့တာလဲ။”

ဝေါယာဉ်ထဲမှ မှန်က ပြောလိုက်သည်။ “ဘာလို့လဲဆိုတော့ အချိန်မတန်သေးလို့ပဲ။ အဲဒါလည်း အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တာပဲ။”

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်၏။ “ဒါပေမဲ့ တခြား အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ရှိသေးတယ်။ ကျုပ်တို့ရဲ့ အသစ် စက်စက် ကူပိုးကောင် လက်နက်က ခင်ဗျားအတွက် အံ့ဖွယ်အမှု တစ်ခုကို ပြသပေးလိမ့်မယ်။”

ဤသည်မှာ မှန် တစ်ယောက်တည်း အတွက် ဖျော်ဖြေပွဲ မဟုတ်ဘဲ အပြင်ဘက်ရှိ နုရှောင့်မြို့ စစ်သည် အားလုံးအတွက်လည်း ဖြစ်သည်။ “သူတို့ကို ခေါ်လာခဲ့။”

ရင်ကွမ်း၏ အမိန့်နှင့် အတူ ရထားလုံး အနည်းငယ် မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။ ထိုရထားလုံးများပေါ်တွင် လူများ ပြည့်နှက်နေ၏။

“ဒီလူတွေ အားလုံးက ကျုပ်ရဲ့ တော်ဝင်ရင်အင်ပါယာကို သစ္စာဖောက်တဲ့ ကောင်တွေပဲ။ ကျုပ် သူတို့ကို အယောက်တစ်ထောင် ဖမ်းလာခဲ့တယ်။” ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။

မှန် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ အတွင်းထဲမှ လူများကို သူ တစ်ချက်တည်းဖြင့် မှတ်မိလိုက်သည်။ ထိုသူတို့ အားလုံးသည် သူ၏ မိန့်ခွန်းကို နားထောင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်၏။

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “စုစုပေါင်း လူသုံးသိန်းခွဲလောက် ခင်ဗျားရဲ့ မိန့်ခွန်းကို နားထောင်ခဲ့ကြတယ်။ ကျုပ်က အယောက်တစ်ထောင်လောက်ပဲ ဖမ်းလာခဲ့တာ။”

ဤအကျဉ်းသား တစ်ထောင်လုံးကို ကြိုးများ၊ သံခြေကျင်းများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသည်။ သူတို့သည် မြို့လယ်ရှိ ရင်ပြင်ကျယ်ကြီးတွင် ပြည့်နှက်စွာ ရပ်နေကြ၏။

ရင်ကွမ်း လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ရန်တန်ရှောင်သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သေတ္တာတစ်လုံးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ထိုအရာသည် ရှေးဟောင်း အိပ်မက်ဆိုးကျောက်တုံး သေတ္တာ ဖြစ်သည်။ ရှုပ်ထွေးသော စကားဝှက် တစ်ခုမှတစ်ဆင့် သေတ္တာကို တစ်လွှာချင်းစီ ဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အတွင်းထဲတွင် ပစ္စည်းနှစ်ခု ပေါ်လာ၏။

“ကူဗုံး...”

တစ်ခုမှာ အသေးစားလေးဖြစ်ပြီး ဆယ်မီလီလီတာအောက် သေးငယ်သည်။ နောက်တစ်ခုမှာ အကြီးစား ဖြစ်ပြီး တစ်ထောင်မီလီလီတာ ရှိသည်။ ၎င်းသည် အကြည်ရောင် ကူပိုးကောင်သာ ဖြစ်သည်။ နေရောင်အောက်တွင်မှ တည်ရှိမှုကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။ ထို့အပြင် လုံးဝ အန္တရာယ် မရှိပုံ ပေါက်သည်။

ရင်ကွမ်းသည် ထိုအသေးစားလေးကို ယူပြီး ရန်တန်ရှောင်အား ပေးလိုက်၏။ “သွား... အရှင် ရှမ့်လန်နဲ့ တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာ ပြည်သူတွေအတွက် သွားဖျော်ဖြေပြလိုက်စမ်း။”

“အမိန့်တော် အတိုင်းပါ။” ရန်တန်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဤ အထူးကူဗုံးကို ယူပြီး ရှေးဟောင်းလင်းယုန်ကို စီးနင်းကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွား၏။ ရင်ကွမ်းသည် ဤအထူးကူပိုးကောင် ဗုံးကို ဂရုတစိုက်ယူပြီး ရှေးဟောင်း နဂါးသေတ္တာ အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အကောင်သည် လျင်မြန်စွာ ပွားများလာ၏။

“အရှင် ရှမ့်လန်... ဒါက လောကနံပါတ်တစ် ကူပိုးကောင်ရဲ့ မျိုးကွဲတစ်ခုပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ကျုပ် နာမည်တွေ အများကြီး စဉ်းစားခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်နာမည်ကမှ မလိုက်ဖက်ဘူး။”

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “အစ်ကိုရန်က ဘာနာမည် ပေးရမှန်း မသိဘူး ဖြစ်နေတယ်။ အရှင် ရှမ့်လန်က ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝတော့ အကောင်းဆုံး နာမည် ပေးနိုင်မှာပါ။ ဘာပဲပြောပြော ဒီအထူး ကူပိုးကောင်က မွေးမြူရတာ အရမ်း ခက်ခဲတယ်။ စေတီတောင် အနေနဲ့ မိုးထိအောင် မြင့်မားတဲ့ တန်ကြေး ပေးဆပ်ခဲ့ရပြီး အနည်းငယ်လောက်ပဲ မွေးမြူနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါကို ဟန့်တားမှု အနေနဲ့ပဲ သုံးလို့ရပြီး သာမန်လက်နက် အနေနဲ့ သုံးလို့ မရဘူး။

အရှင် ရှမ့်လန်... ရှေးဟောင်း နဂါးသေတ္တာအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ တကယ်ပဲ ဆန်းကြယ် လွန်းပါတယ်။ ဒီ အထူးကူပိုးကောင်ကို ထည့်လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း ပွားလာတယ်။ နှစ်နာရီ မပြည့်ခင်မှာ ၁၆ ဆ ပွားနိုင်တယ်။ ထိရောက်မှု အဆတစ်ထောင်ကျော် တိုးတက်လာတယ်။ ဒီနဂါးသေတ္တာရှိရင် ကျုပ်တို့ အထူး ကူလက်နက်တွေ ပြတ်လပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ သာမန်လက်နက်အနေနဲ့တောင် သုံးလို့ ရတော့မယ်။ ကဲ... အရှင် ရှမ့်လန်၊ ဒီ အထူးဂူလက်နက်ရဲ့ စွမ်းအားကို ရှုစားလိုက်ပါအုံး။”

ထိုအချိန်တွင် ရန်တန်ရှောင်သည် ရင်ပြင်ကျယ်ကြီး အထက်သို့ ပျံသန်းရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့အောက်တွင် အကျဉ်းသား တစ်ထောင် ရှိနေ၏။

အပိုင်း (၁၁၆၂)

“ပစ်ချလိုက်။”

ရင်ကွမ်း၏ အမိန့်နှင့် အတူ ရန်တန်ရှောင်သည် ထိုအထူးကူပိုးကောင် လက်နက်ကို တိုက်ရိုက် ပစ်ချလိုက်၏။

“ဘုန်း...” ဆယ်မီလီ လီတာသာ ရှိသော အထူးကူဗုံးသည် လူအုပ်ကြားထဲသို့ ကျရောက်ပြီး ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ထို့နောက် ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။

ယခင် ကူပိုးကောင်များသည် အစိမ်းရောင် သို့မဟုတ် အနီရောင် ရှိပြီး အလွန် ထူးဆန်းပုံ ပေါက်သည်။ သို့သော်ငြား ဤ အထူးကူပိုးကောင်မှာမူ လုံးဝ အကြည်ရောင် ဖြစ်သည်။ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ခြင်း သို့မဟုတ် ကြောက်စရာကောင်းခြင်းမျိုး လုံးဝ မရှိပေ။

သို့သော်ငြား ရုတ်တရက် အကျဉ်းသားများအနက် တစ်ယောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် ဝါးမျိုခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဒုတိယ၊ တတိယ၊ စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမ....

အကျဉ်းသားများသည် အထူးကူပိုးကောင်များ၏ အရှင်လတ်လတ် ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ကြရသည်။ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်မလာသလို သွေးများ လွင့်စင်သွားခြင်း မျိုးလည်း မရှိပေ။

သူတို့၏ခေါင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊ ခြေထောက်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တကယ်တော့ သူတို့ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ အထူးကူပိုးကောင်များ၏ စားသောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

စက္ကန့်သုံးဆယ်အကြာတွင် လူတစ်ရာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တစ်မိနစ် အကြာတွင် လူသုံးရာ ပျောက်ကွယ် သွားသည်။ နှစ်မိနစ် အကြာတွင် လူတစ်ထောင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ဆယ်မီလီ လီတာသာ ရှိသော အထူးကူပိုးကောင်များသည် လူတစ်ထောင်ကို ဝါးမျိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

စားသောက်ပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်တွင် ကျရောက်ပြီး စေးကပ်သော ဂျယ်လီ အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လှိမ့်နေကြသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူတို့သည် ခဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ အကြည်ရောင် ရှိသော သလင်းကျောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်၏။ “ရှင်းလင်းလိုက်။”

အထူးစစ်သည်တော် အနည်းငယ် လမ်းလျှောက်လာပြီး ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ ကြီးမားသော အကြည်ရောင် အစိုင်အခဲ သလင်းကျောက်ကြီးကို တူးထုတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ၎င်းတို့ကို သေတ္တာများထဲသို့ ထည့်ပြီး သယ်ဆောင်သွားကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် မှန်၊ ရှမ့်လန်နှင့် ချန်မြို့တော်ရိုးပေါ်ရှိ တပ်ဖွဲ့များ အပါအဝင် လူတိုင်းကို မှင်သက် သွားစေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူး၊ မကြားဖူးကြပေ။ သူတို့၏ မွေးညင်းများပင် ထသွားစေခဲ့သည်။

‘သိပ်ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်။ ဒီလောကမှာ ဒီလောက် ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ ကူပိုးကောင်မျိုး ရှိသေးတာလား။ ဆယ်မီလီလီတာလေးနဲ့ လူတစ်ထောင်ကို ဝါးမျိုလိုက်တာပဲ။ ပြီးတော့ နာကျင်မှု မရှိ၊ ခံစားချက် မရှိဘဲ သန့်သန့်ရှင်းရှင်း ဝါးမျိုလိုက်တာ။ သူတို့မှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိပုံရတယ်။ ဗိုက်ပြည့်သွားရင် သူတို့က တဆင့်မြင့် ပြောင်းလဲပြီး သလင်းကျောက် တစ်မျိုး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား ကြတယ်။’

ယခင်က စေတီတောင်မှ ကူပိုးကောင်များသည်လည်း တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းသော်လည်း အဓိကအားဖြင့် တိုက်စားခြင်းနှင့် ပျော်ဝင်စေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကူပိုးကောင် အမြောက်အမြား လိုအပ်သည်။ သူတို့တွင် ပျံ့နှံ့နိုင်စွမ်း မရှိသောကြောင့် ဧရိယာကျယ်ကြီး တစ်ခုလုံး အပေါ် အပြည့် ပစ်ချရန် လိုအပ်၏။

လက်ရှိ ပေါက်ကွဲသွားသော ဆယ်မီလီလီတာ ကူမြူခိုးသည် တစ်စတုရန်းမီတာအောက်ပင် နည်းပါးသည်။ သို့သော်ငြား နောက်ဆုံးတွင် စတုရန်းမီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ အတွင်းရှိ အကျဉ်းသား တစ်ထောင်ကို ဝါးမျိုလိုက်သည်။ ထိုသူတို့ လုံးဝ ထွက်မပြေးနိုင်ကြပေ။

‘ဒါ ဘယ်လို ကူပိုးကောင်မျိုးလဲ။ ဒါက လောကနံပါတ်တစ် ကူပိုးကောင်ရဲ့ မျိုးကွဲတစ်ခုပဲ ရှိသေးတယ်။ လောကနံပါတ်တစ် ကူပိုးကောင် အစစ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလိုက်မလဲ။ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်မလဲ။’

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်သည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်ရှမ့်လန်။ ဒီအထူးကူပိုးကောင်တွေက အရမ်း ရှားပါးလွန်းတယ်။ သူတို့ဘာသာ မျိုးပွားဖို့ စောင့်ရတာ အရမ်း ကြာလွန်းတယ်။ ကျုပ်တို့ မသုံးရက်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခု ရှေးဟောင်း နဂါးသေတ္တာ ရှိလာတော့ စိတ်ချလက်ချ သုံးလို့ ရပြီ။

ခုဏက လူတစ်ထောင်ကို သတ်ဖို့ ဆယ်မီလီလီတာပဲ သုံးလိုက်ရတယ်။ ကျုပ်လက်ထဲမှာ တစ်ထောင် မီလီလီတာ ရှိသေးတယ်။ တစ်နှစ်ခွဲလောက်ကြာမှ ဒီတစ်ထောင်မီလီလီတာ ရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာ။ ကျုပ် ဘယ်လို လုပ်ပြီး သုံးရက်မှာလဲ။”

ရင်ကွမ်း ပြုံးလိုက်သည်။ “အခုတော့ ပြီးသွားပြီ။ ဒီတစ်ထောင်မီလီလီတာကို တော်ဝင်ချန်တပ်တော်ထဲ ပစ်ထည့်လိုက်ရင် လူဘယ်နှစ်ယောက်လောက် သေသွားမလဲ။ ဆယ်မီလီလီတာက လူတစ်ထောင် သတ်နိုင်ရင် တစ်သိန်း သတ်နိုင်တယ် ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။ နုရှောင့်မြို့ စစ်သည် ငါးသောင်းကို နှစ်ခါပြန် သတ်လို့ ရတယ်။

အရှင်ရှမ့်လန်... နုရှောင့်မြို့ရဲ့ ဒီလျှို့ဝှက်လက်နက်တွေက တော်တော် ကောင်းတာပဲ။ လူငါးသောင်း စလုံးကို သတ်ပြီးရင် ကျုပ် လက်ခံယူလိုက်ပါ့မယ်။ အရှင်ရှမ့်လန်... ခင်ဗျားရဲ့ တပ်တော်ကို ထွက်ပြေးဖို့ အမိန့်မပေးဘူးလား။ သူတို့ကို လူစုခွဲခိုင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလား။”

ရင်ကွမ်းက မေးလိုက်၏။ “ကျုပ် ဒီ တစ်ထောင်မီလီလီတာကို ရှေးဟောင်း နဂါးသေတ္တာထဲမှာ ခဏလောက် ထားလိုက်အုံးမယ်။ နုရှောင့်မြို့က ထွက်ပြေးချင်ရင် အချိန် ရှိပါသေးတယ်။”

မှန် မလှုပ်ရှားပေ။ တော်ဝင်ချန်တပ်တော်လည်း မလှုပ်ရှားပေ။

ချန်မြို့တော်တစ်ခုလုံး သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှုထဲ ကျရောက်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူတိုင်းသည် ဤ အထူးကူပိုးကောင်ကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ကူးကြည့်၍ မရနိုင်ပေ။

နာရီဝက် အကြာတွင် ရင်ကွမ်းသည် ရှေးဟောင်း နဂါးသေတ္တာကို ဖွင့်ပြီး အထူးကူဗုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ စောစောက တစ်ထောင်မီလီလီတာသာ ရှိသော်လည်း နာရီဝက် အကြာတွင် သုံးထောင်မီလီလီတာ အထိ ကွဲပွားလာခဲ့သည်။ သီအိုရီအရ ဆိုလျှင် ဤပမာဏသည် လူသုံးသိန်းကို သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

ရင်ကွမ်းက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “အရှင် ရှမ့်လန်... ခင်ဗျားရဲ့ တော်ဝင်ချန်တပ်တော်ကို နှုတ်ဆက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။”

ထို့နောက် ရင်ကွမ်းသည် ဤ အထူးကူပိုးကောင် ကျည်ဆန်ကို အခြား ကျည်ကိုယ်ထည် တစ်ခုထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထိုအရာက ရှေးဟောင်းမြားကြီးနှင့် တူညီသည်။ ထို့နောက် သူသည် ရှေးဟောင်းမြားကြီးကို နဂါးအရှိန်အဝါ ပစ်လွှတ်စင် တစ်ခုပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ သူ ပစ်မှတ်နှင့် အကွာအဝေးကို သတ်မှတ်လိုက်ပြီး နုရှောင့်မြို့ စစ်သည် ငါးသောင်းကို ချိန်ရွယ်လိုက်၏။

တော်ဝင်ရင်အင်ပါယာ မင်းသမီး ရင်ရင်က ပြောလိုက်သည်။ “အရှင်ရှမ့်လန်... နောက်တစ်ခေါက်လောက် ကြည့်လိုက်ပါအုံး။ မကြာခင် နုရှောင့်မြို့ စစ်သည် ငါးသောင်း ဒီလောကထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မယ်။ ကျွန်မတို့ရင်ကလန်က နောက်ဆုံးတော့ ရန်သူကို သုတ်သင်ဖို့ ကူပိုးကောင်ကို လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ပြီ။”

ရင်ကွမ်းက ပြောလိုက်၏။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်ရှမ့်လန်။ ရှေးဟောင်း နဂါးသေတ္တာ အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ တပ်တော်ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ကျုပ် ဒါကို သုံးလို့ ရပြီ။”

“သုံး... နှစ်... တစ်”

ရင်ကွမ်းက အိပ်မက်ဆိုးကျောက်တုံး ခလုတ်ကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ရွှီ...”

နဂါးအရှိန်အဝါ ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ ဤ ရှေးဟောင်း မြားကြီးသည် မီတာ ထောင်ဂဏန်း အကွာရှိ တော်ဝင်ချန်တပ်တော်ဆီသို့ တရွှီရွှီ မြည်လျက် ပျံသန်းသွား၏။

တစ်စက္ကန့်လျှင် မီတာ သုံးထောင်နှုန်းဖြင့် တစ်စက္ကန့်ခွဲအတွင်းမှာပဲ တော်ဝင်ချန်တပ်တော် အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤမျှမြန်ဆန်သောနှုန်းကြောင့် နုရှောင့်မြို့မှ စစ်သည်များ၏ လက်နက်များသည် ကြိုတင် ကြားဖြတ် ဟန့်တားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ကူဗုံး သုံးထောင်မီလီလီတာသည် လူသုံးသိန်းကို သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်သည်ဖြစ်ရာ နုရှောင့်မြို့ စစ်သည် ငါးသောင်း အတွက် ဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် မလိုပေ။ အထူး ကူပိုးကောင် ကျည်ဆန် ပါဝင်သော ဤရှေးဟောင်း မြားကြီးသည် သေမင်းတမန် နတ်ဘုရား တစ်ပါး ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ချက်ချင်း သက်ဆင်းလာပြီး အသက်များကို ရူးသွပ်စွာ ရိတ်သိမ်းယူငင်သွားတော့မည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရှမ့်လန်သည် နှင်းလင်းယုန်ကို စီးနင်းလျက် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။ ဤအချိန်တွင် သူ တားဆီးနိုင်ပါ့မည်လား။ မရချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရာက အိပ်မက်ဆိုးကျောက်တုံး မပါသော သာမန် ရှေးဟောင်း မြားကြီး တစ်စင်းဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

“သွားစမ်း။”

ချောင်ယောင်းအာ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမလက်ထဲမှ အိပ်မက်ဆိုးကျောက်တုံးကို လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လေထဲသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ရွှီ...”

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပဲ ရှေးဟောင်း မြားကြီး ပြတ်တောက်သွားခဲ့၏။

“ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း...”

ထို့နောက် ဤရှေးဟောင်းမြားကြီး ပေါက်ကွဲသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အထူးကူပိုးကောင်များ လေထဲတွင် လွင့်ပျံသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် တော်ဝင်ချန်တပ်တော် အပေါ်သို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျရောက်လာကြသည်။

အထူးကူပိုးကောင် သုံးထောင်မီလီလီတာ ဆိုသည်မှာ အရေအတွက်အားဖြင့် မည်မျှ များသနည်း။ ဘီလီယံ ဆယ်ဂဏန်းလား၊ ဘီလီယံ ရာဂဏန်းလား။ ၎င်းတို့ စစ်တပ် အခင်းအကျင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့် အကျိုးဆက်သည် တွေးကြည့်၍ မရနိုင်အောင်ပင်။ လုံးဝ သတ်ဖြတ်ပွဲကြီး ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး နုရှောင့်မြို့ စစ်သည် ငါးသောင်းသည် ဝါးမျိုဖျက်ဆီးခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။

ကောင်းကင်၌ ကူမြူခိုးများ ပြန့်ကျဲသွားသည်။ သေမင်းတမန် နတ်ဘုရားသည် သူတို့ကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံ ထားလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ရင်ကွမ်းက လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်၏။ “နှုတ်ဆက်ပါတယ် နုရှောင့်မြို့၊ နှုတ်ဆက်ပါတယ် ... တော်ဝင်ချန် အင်ပါယာ။”

ဤထိပ်တန်းစစ်သည် ငါးသောင်းသည် နုရှောင့်မြို့၏ အရာအားလုံး ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံး သုတ်သင် ရှင်းလင်းခံရသည်နှင့် တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာ၏ ဇာတ်သိမ်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မင်းသမီး ရင်ရင်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ရှမ့်လန်... သေချာ ကြည့်ထား။ ရှင့်ရဲ့ တော်ဝင်ချန်အင်ပါယာ ဘယ်လို ပျက်စီးသွားလဲ ဆိုတာ။ ရှင့်ရဲ့ ကျန်းကလန် လုံးဝ ပြီးသွားပြီ။ နောက်ကျရင် ကျွန်မတို့ ရင်ကလန်ကို သစ္စာဖောက်လို့ မပြောနဲ့တော့။ အနိုင်ရသူက ဘုရင်၊ ရှုံးနိမ့်သူက သူပုန်ပဲ။ ရှုံးနိမ့်သူရဲ့ ငိုကြွေးသံကို ဘယ်သူမှ နားထောင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

တိတ်ဆိတ်သော သတ်ဖြတ်ပွဲကြီး စတင်တော့မည်။ ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ ရှမ့်လန် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်သည် နဂါးနှလုံးသားကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ဝဲကတော့ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

နဂါးဓား မရှိသောကြောင့် အရာအားလုံးကို ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည့် စွမ်းအင် ဝဲကတော့ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် လေဆင်နှာမောင်း ကဲ့သို့သော ရိုးရှင်းသည့် ဝဲကတော့ တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အထူးကူပိုးကောင်များ၏ သတ်ဖြတ်ပွဲ စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ပထမ၊ ဒုတိယနှင့် တတိယမြောက် နုရှောင့်မြို့ စစ်သည်များသည် တစ်လက်မချင်းစီ ချေမွခံရပြီး ကူပိုးကောင်များ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ကြရ၏။

“စုပ်ယူလိုက်စမ်း။” ရှမ့်လန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပဲ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ကြီးမားသော ဝဲကတော့ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲရှိ အရာအားလုံးကို ရူးသွပ်စွာ ဝါးမျိုလိုက်၏။ မရေမတွက်နိုင်သော ဖုန်မှုန့်များ၊ အထူးကူပိုးကောင်များ အားလုံးသည် လွင့်ပါသွားကြသည်။ သုံးထောင် မီလီလီတာ ပမာဏ ရှိသော မရေမတွက်နိုင်သော ကူပိုးကောင်များသည် သူ၏ ဝဲကတော့အတွင်းသို့ လွင့်ပါသွားပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဝါးမျိုလိုက်ကြသည်။

“ဂါး...”

သူ စီးနင်းထားသော နှင်းလင်းယုန်သည် အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ တိုက်ရိုက် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ မရေတွက်နိုင်အောင် များပြားသော အထူးကူပိုးကောင်များသည် ရှမ့်လန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်သွားကြပြီး ရူးသွပ်စွာ ဝါးမျိုဖျက်ဆီးကြ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပဲ ရှမ့်လန်၏ပုံသဏ္ဍာန်သည် အကြည်ရောင် အလင်းလုံး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်မှ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကူပိုးကောင်များသည် အကြည်ရောင် ဖြစ်သောကြောင့် အသက်များကို ဝါးမျိုပြီးသည်နှင့် အကြည်ရောင် ဂျယ်လီ အဖြစ် တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားကြသောကြောင့်ပင်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သိန်းနှင့်ချီသော လူများသည် အာမေဋိတ်သံများ ထွက်ပေါ်ကြသည်။ ချောင်ယောင်းအာ၊ မင်းသားကျင်းနှင့် အခြားသူများသည် ငရဲသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရပြီး ခန္ဓာကိုယ်များ အေးစက်သွားခဲ့ရသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပဲ သူတို့၏ ကမ္ဘာလောကကြီး လုံးဝ ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ မျှော်လင့်ချက် အားလုံး ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ပင်။ ဝိညာဉ်လောကတစ်ခုလုံး အဆုံးမရှိ ပြိုလဲသွား ခဲ့ရ၏။

‘ဒါ... ဒါ ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီလား။ လူငါးသောင်းကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် အရှင် ရှမ့်လန်က နောက်တစ်ကြိမ် သူ့ကိုယ်သူ စတေးလိုက်ပြန်ပြီလား။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ သူ တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။’

ကျန်ရှိနေသော နုရှောင့်မြို့ စစ်သည်ငါးသောင်းသည် ထိုသူမှာ ရှမ့်လန် ဖြစ်ကြောင်း မသိကြသော်လည်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားနေကြရသည်။

“ဘုန်း...”

အလင်းလုံးတစ်ခုသည် မြေကြီးပေါ်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျရောက်သွားသည်။ ၎င်းသည် အကြည်ရောင် အလင်းလုံး တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ရှမ့်လန်၏ ပုံသဏ္ဍာန်သည် ခြေရာလက်ရာ မကျန် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။

သို့သော်ငြား ဤသုံးထောင်မီလီလီတာ ပမာဏ ရှိသော အထူးကူပိုးကောင်များသည် တော်ဝင်ချန်တပ်တော်ကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ အားလုံးသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ကြရသည်။

ရင်ကွမ်းသည်လည်း ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်ရှုနေမိသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားခဲ့၏။

‘ဒါ... ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ။ အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ သူက ဘာလို့ အထူးကူပိုးကောင်တွေ ပျံ့နှံ့မှုကို တားဆီးနိုင်တာလဲ။ ဘာလို့ အားလုံးကို ဝါးမျိုနိုင်တာလဲ။

သုံးထောင် မီလီလီတာ ရှိတဲ့ ကူပိုးကောင်တွေက အသက်ပေါင်း သိန်းချီ ဝါးမျိုပြီးမှ ဗိုက်ပြည့်သွားသင့်တာ။ ပြည့်ဝတဲ့ အခြေအနေ မရောက်မချင်း ဒီ အထူးကူပိုးကောင်တွေက ဗိုက်ပြည့်တဲ့အထိ အသက်ရှိသမျှကို အသည်းအသန် လိုက်လံ ဝါးမျိုနေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ဒီ သုံးထောင်မီလီလီတာ ကူပိုးကောင်တွေက အခုချိန်မှာ လူတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ဝါးမျိုလိုက်တာလဲ။ သူ သေသွားပြီလား။ ပြာကျသွားပြီလား။’

အချိန် တော်ကြာပြီးနောက် အကြည်ရောင် ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခု မြေကြီးပေါ်မှ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ လူသား ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နေရသည်။ သို့သော်ငြား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင် တစ်ခုလုံးကို အဆက်မပြတ် လှိုင်းထနေသော အကြည်ရောင် ရေများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ဘီလီယံ ရာဂဏန်း ရှိသော အထူး ကူပိုးကောင်များသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အသည်းအသန် တိုးဝင်နေကြပြီး အရာအားလုံးကို အသည်းအသန် ဝါးမျိုနေကြ၏။

ထို့နောက်... ထိုဘီလီယံ ရာဂဏန်းရှိသော အထူး ကူပိုးကောင်များသည် ရှမ့်လန်၏ ပြန်လည် ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ကြရသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြည်ရောင် ဂျယ်လီလွှာသည် ပါးလွှာသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အထူး ကူပိုးကောင် အရေအတွက် လျော့နည်းသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွား ကြ၏။

ရှမ့်လန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မူလ အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသော်လည်း သူသည် လုံးဝ ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်နေသောကြောင့် အနည်းငယ် ရှက်စရာ ကောင်းနေသည်။ လူတိုင်း သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

‘ခုဏက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ဒီလူက တကယ်ပဲ ရှမ့်လန်လား။ ရှမ့်လန် အစစ်လား။ ဒါဆိုရင် ဝေါယာဉ်ထဲက လူက ဘယ်သူလဲ။ ကိုယ်ပွားလား။ အရှင် ရှမ့်လန်က ဘီလီယံ ရာဂဏန်း ရှိတဲ့ အထူး ကူပိုးကောင်တွေကို ဝါးမျိုလိုက်တာလား။ ဒါဆိုရင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်လို ပြောင်းလဲမှုမျိုး ကြုံတွေ့ရမလဲ။’