အာဏာပိုင်များထံ အစီရင်ခံခြင်း

တိုက်ခိုက်မှုကို မရှောင်တိမ်းနိုင်တော့သဖြင့် မြွေနက်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဓားချက်ရာကဲ့သို့ ဒဏ်ရာများစွာ ပေါ်လာပြီး နာကျင်စွာဖြင့် တွန့်လိမ်သွားတော့သည် ။

၎င်းသည် မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်သော ရေများကို မှုတ်ထုတ်ပြီးနောက် ရေတွင်းထဲသို့ ငုပ်လျှိုးကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည် ။

ထိုရေတွင်းမှာ မြွေနက်ကြီး၏ ပုန်းခိုရာနေရာ ဖြစ်သည်မှာ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ပေ ။

ရှောင်ဟော့က မြွေနောက်သို့ ရေတွင်းထဲအထိ လိုက်ငုပ်ရန် ပြင်သော်လည်း လင်းကျင်းက တားလိုက်သည် ။

ကုန်းပေါ်တွင်ဆိုလျှင် သူတို့ စိတ်ကြိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်း ရေတွင်းထဲတွင်မူ အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည် ။

ရေတွင်းထဲတွင် ရေများရှိသဖြင့် ရှောင်ဟော့ ဆင်းသွားလျှင် လှုပ်ရှားမှု ကန့်သတ်ခံရရုံသာမက ရန်သူ၏ အသာစီးရမှုကိုပင် ခံရနိုင်သည် ။

လင်းကျင်းသည် သူ၏ သားရဲကို ထိုကဲ့သို့ စွန့်စားမှုမျိုး ဘယ်တော့မှ အလုပ်မခံနိုင်ပေ ။

မြွေနက်ကြီး၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ လင်းကျင်း ထင်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည် ။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော မြွေကြေးခွံများကို မြင်သောအခါ လင်းကျင်းက သွားကောက်လိုက်သည် ။

သားရဲပြတိုက်ထဲရှိ မှောင်မည်းနေသော အရိပ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သက်ဆိုင်ရာ သားရဲပုံစံ ပေါ်လာတော့သည် ။

၎င်းမှာ ကြီးမားသော မြွေနက်ကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်သည် ။

“အဆင့် ၂ မိစ္ဆာ၊ မြွေဟောက်နက်ကြီး”

“မိစ္ဆာအမျိုးအစား သားရဲ ဖြစ်သည် ။ သွေးကတိကဝတ် ပြုလုပ်၍ မရနိုင် ။ အသိဉာဏ်မှာ လူသားများနှင့် ဆင်တူသည်”

“အခြေအနေ ။ ။ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသည် ။ မီးလောင်ဒဏ်ရာနှင့် ရှပ်ထိဒဏ်ရာများ ရရှိထားသည် ။ ကုသနည်းလမ်းများမှာ...”

“ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း နည်းလမ်းများမှာ...”

“လက်ရှိ မှတ်တမ်းတင်ပြီးသော မိစ္ဆာများ၊ ၄ ကောင်တွင် ၁ ကောင်”

ပြတိုက်၏ ဖော်ပြချက်ကို ဖတ်ပြီးနောက် လင်းကျင်းမှာ ဝမ်းသာတစ်လှည့် စိုးရိမ်တစ်လှည့် ဖြစ်သွားရသည် ။

ဝမ်းသာစရာ အချက်မှာ မိစ္ဆာ ၄ ကောင်စလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ပြီးလျှင် ဆုလာဘ် ရရှိမည် ဖြစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည် ။

ဤမြွေနက်ကြီးမှာ ပထမဆုံးသော မှတ်တမ်း ဖြစ်၏ ။

သို့သော် စိတ်ပျက်စရာ အကြောင်းရင်းများကလည်း အများကြီး ရှိနေသည် ။

ပထမအချက်မှာ ဤမိစ္ဆာသည် အဆင့် ၂ သာ ရှိသော်လည်း အဆင့် ၃ ဖြစ်သော ရှောင်ဟော့ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည် ။

ဒါက မတရားသလိုပင် ဖြစ်နေသည် ။

ဘယ်လို အခြေခံနဲ့ ဒီလောက် စွမ်းနေရတာလဲ ။

အကယ်၍ ဤသတ္တဝါသာ အဆင့် ၃ သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင် ရှောင်ဟော့ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူသွားမည် မဟုတ်ပါလား ။

လင်းကျင်းမှာ ပို၍ပင် တွေးကြောက်လာမိသည် ။

ထို့ပြင် ‘သွေးကတိကဝတ် ပြုလုပ်၍ မရနိုင်’ ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ။

ဤမျှ စွမ်းအားကြီးသော သတ္တဝါများကို လူသားများက သွေးကတိကဝတ် ပြုနိုင်လျှင် အလွန်ကောင်းမှာ ဖြစ်သော်လည်း မရနိုင်ပေ ။

သို့ဆိုလျှင် ဤမိစ္ဆာများ ရှိနေခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ ။

‘အသိဉာဏ်မှာ လူသားများနှင့် ဆင်တူသည်’ ဆိုသည့် အချက်က မိစ္ဆာများသည် အလွန် ထက်မြက်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော ။

၎င်းတို့မှာ အလွန် ထက်မြက်လွန်းသဖြင့် လူသားများက သွေးကတိကဝတ်ဖြင့် မချုပ်နှောင်နိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည် ။

စောစောက မြွေနက်ကြီး ရေတွင်းထဲသို့ မဝင်ခင် လင်းကျင်းကို ကြည့်သွားသည့် အကြည့်ကို သူ သတိရလိုက်သည် ။

၎င်းသည် ရန်ငြိုးတရားများ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်ဖြင့် လင်းကျင်းကို ကြည့်သွားခြင်း ဖြစ်သည် ။

၎င်းက ‘စောင့်နေလိုက်ဦး၊ ငါ ကလဲ့စားချေမှာ’ ဟု ပြောနေသကဲ့သို့ပင် ။

“ငါက မင်းကို နာကျင်အောင် လုပ်တာ မဟုတ်ဘူးလေ ။ ဘာလို့ ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားရတာလဲ”

လင်းကျင်းက ညည်းတွားလိုက်၏ ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေရသည် ။

လန်ရှုအာနှင့် စတင် တွေ့ဆုံစဉ်က သူမတွင် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ စွန်းထင်နေသည်ကိုသာ လင်းကျင်း သိခဲ့သည် ။

ပြတိုက်၏ အချက်အလက်များအရ သူမသည် ‘မိစ္ဆာ’ တစ်ကောင်၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည် ။

လင်းကျင်းက ကူညီရန် လာခဲ့သော်လည်း အခုတော့ ထိုသတ္တဝါမှာ အသက်ရှင်နေရုံသာမက သူ့အပေါ်တွင်ပါ ဒေါသထွက်သွားလေပြီ ။

ဤတာဝန်တွင် မိစ္ဆာမှတ်တမ်းအတွက် ဆုလာဘ်မှအပ အခြား အကျိုးကျေးဇူး မရှိပေ ။

လင်းကျင်းသည် ရှောင်ဟော့ကို ဘေးတွင် ထားကာ မှောင်မည်းနေသော ရေတွင်းထဲသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ရေအသံ သဲ့သဲ့ကိုသာ ကြားရသည် ။

သူကိုယ်တိုင် အောက်သို့ ဆင်းမကြည့်လျှင် အောက်က အခြေအနေကို မည်သူမှ သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ ။

ဒါပေမဲ့ သူ ဆင်းကြည့်မှာလား ။

လင်းကျင်း ဘယ်တော့မှ ဆင်းကြည့်မှာ မဟုတ်ပေ ။

အောက်မှာ ဘာတွေ ရှိနေမည်ကို ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ ။ အသိုက်အအုံကြီး ရှိနေလျှင်ရော ။

“ဒီသတ္တဝါက အခု ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားတာဆိုတော့ လောလောဆယ် ပြန်ထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး ။ အခုတော့ ကြောက်စရာ မလိုသေးပါဘူး ။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ငါ သားရဲစွမ်းအင် ကျင့်စဉ် ဒုတိယပိုင်းကို ရလိုက်ရင် ရှောင်ဟော့ကို ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးအောင် လုပ်ပေးမယ် ။ ဟုတ်သားပဲ၊ ငါ့မှာ ရွှေဝါလေးလည်း ရှိသေးတာပဲ ။ သွားလေရာ သူတို့ကို ခေါ်သွားတော့မယ် ။ ဒီမိစ္ဆာက ငါ့ကို လာတိုက်ရင် သေတွင်းထဲ ခုန်ဆင်းတာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်မှာမို့ ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး”

အခြေအနေကို သေချာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးနောက် လင်းကျင်းမှာ စိတ်အေးသွားရသည် ။

သူသည် ရေတွင်းထဲသို့ တစ်ချက် ထပ်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏ ။

“ဒီမြွေနက်ကြီး တခြားသူတွေကို ဒုက္ခမပေးနိုင်အောင် ဒီရေတွင်းကို ပိတ်ထားလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်”

သူသည် ရှောင်ဟော့ကို ခိုင်းပြီး ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးဖြင့် ရေတွင်းဝကို ပိတ်ခိုင်းလိုက်သည် ။

တစ်တုံးတည်းနှင့် မလုံလောက်ဟု ထင်သဖြင့် ရေတွင်းဝ လုံးဝ ပိတ်သွားသည်အထိ ကျောက်တုံး အနည်းငယ် ထပ်တင်လိုက်သည် ။

“သွားကြစို့”

လင်းကျင်းက ကောင်းကင်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏ ။

အလင်းရောင် ထွက်လာပြီ ဖြစ်သဖြင့် အိမ်ပြန်အိပ်ရန်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့သဖြင့် လင်းကျင်းသည် အသင်းချုပ်၏ အရေးပေါ် ခန်းမသို့သာ ပြန်ပြီး ခဏ အိပ်စက်လိုက်သည် ။

မနက်ခင်းတွင် ကျောက်ရင်း ရောက်လာသောအခါ လင်းကျင်းက အခြေအနေကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်သည် ။

မိစ္ဆာနှင့် ပတ်သက်နေသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ ကျောက်ရင်းက ချက်ချင်း ပြောလိုက်၏ ။

“ဒါက မိစ္ဆာဆိုရင်တော့ အာဏာပိုင်တွေကို အကြောင်းကြားပြီး နှိမ်နင်းခိုင်းမှ ဖြစ်မယ်”

လင်းကျင်းမှာ မိမိကိုယ်တိုင် မလုပ်ရဲသည့် ကိစ္စကို အခြားသူများကို လုပ်ခိုင်းရန် မစဉ်းစားမိခဲ့သဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရသည် ။

ထို့ပြင် မြို့တော် အုပ်ချုပ်ရေး အဖွဲ့တွင် ကျွမ်းကျင်သူများစွာ ရှိသည် မဟုတ်ပါလား ။

အကယ်၍ သူတို့က မြွေဟောက်နက်ကြီးကို အနိုင်ယူလိုက်လျှင် သူ၏ စိုးရိမ်မှုများလည်း ပြေပျောက်သွားမှာ ဖြစ်သည် ။

သူသည် ကျောက်ရင်းနှင့်အတူ အာဏာပိုင်များထံ သွားရောက် အစီရင်ခံလိုက်သည် ။

မေပယ်မြို့၏ အစိုးရ ရုံးတော်သို့ ရောက်သောအခါ ။

၎င်းမှာ တရားဝင် အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်သဖြင့် ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါများ ရှိနေသည် ။

ဝင်ပေါက်၏ ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် ကြီးမားသော ခြင်္သေ့သားရဲ နှစ်ကောင် ကင်းစောင့်နေသဖြင့် ပို၍ပင် ခန့်ညားလှသည် ။

လင်းကျင်းမှာ ဆွံ့အသွားရသည် ။

သူ့ကမ္ဘာတွင် တံခါးစောင့် ခြင်္သေ့များမှာ ကျောက်ရုပ်များသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ တကယ့် ခြင်္သေ့အစစ်များကို အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သည် ။

“ရပ်စမ်း ။ မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ”

တံခါးစောင့်က စစ်ဆေးမေးမြန်းလိုက်၏ ။

လင်းကျင်းနှင့် ကျောက်ရင်းတို့က သူတို့ လာရသည့် အကြောင်းရင်းကို ပြောပြလိုက်သည် ။

“မိစ္ဆာ ဟုတ်လား”

တံခါးစောင့်မှာ တွန့်ဆုတ်နေပြီး မယုံကြည်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည် ။

သို့သော် လင်းကျင်း၏ ဝတ်ရုံလက်စက အကဲဖြတ်မှူး အမှတ်အသားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် အသိအမှတ်ပြု အကဲဖြတ်မှူး တစ်ယောက်နှင့် စကားပြောနေရသည်ကို သိသွားပြီး ဧည့်ခန်းသို့ အမြန် လိုက်ပို့ပေးလေသည် ။

မကြာမီတွင် စစ်ဗိုလ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသူ တစ်ဦး ဝင်လာသည် ။

“မေပယ်မြို့ထဲမှာ မိစ္ဆာတွေ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနိုင်မှာလဲ ။ ဒါက ရယ်စရာကြီးပဲ ။ မင်းတို့က ဒီလိုဟာမျိုးကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ယုံနေရတာလဲ”

ထိုအရာရှိက အခန်းထဲသို့ မဝင်ခင် လမ်းလျှောက်လာရင်း သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ဆူပူနေသံကို ကြားလိုက်ရသည် ။

ဒါကို ကြားသောအခါ လင်းကျင်းမှာ ခေါင်းခါလိုက်မိသည် ။

မာနကြီးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဟုတ်ကြီး ထင်နေတဲ့ လူအူကြောင်ကြောင် နောက်တစ်ယောက် လာပြန်ပြီ ။

သူသည် မျှော်လင့်ချက် သိပ်မရှိသော်လည်း ပြောသင့်သည်များကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလိုက်သည် ။

သေချာသည်မှာ ထိုစစ်အရာရှိက သူ့ကို လုံးဝ မယုံကြည်ပေ ။

မေးခွန်းအချို့ မေးပြီးနောက် လင်းကျင်းက သူသည် ကူညီပေးရင်း တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် မိစ္ဆာ၏ အစအနများကို တွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လာရောက် အစီရင်ခံခြင်း ဖြစ်ကြောင်းသာ ပြောလိုက်သည် ။

မိစ္ဆာနှင့် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် အကြောင်းကိုတော့ လင်းကျင်း ဘယ်တော့မှ ပြောပြမှာ မဟုတ်ပေ ။

အရာရှိက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လင်းကျင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏ ။

“မင်းက သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်က လင်းကျင်း မဟုတ်လား ။ မင်းအကြောင်း ငါ ကြားဖူးပါတယ် ။ ဒါပဲလေ ။ ငါ သိပြီ ။ မင်း ပြန်လို့ရပြီ”

ကျောက်ရင်းက ကြားဖြတ် ပြောလိုက်၏ ။

“အဲဒီမိစ္ဆာက အန္တရာယ်ရှိပါတယ် ။ တကယ်လို့ သွားရောက် ဖမ်းဆီးမယ်ဆိုရင် သတိထားပါ ၊ လူအင်အားများမှရမယ်"

ဒါက စေတနာနှင့် ပေးသော အကြံဉာဏ် ဖြစ်သော်လည်း အရာရှိမှာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားပုံရသည် ။

“အစိုးရရဲ့ အလုပ်ကို မင်းလို အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ ကောင်မလေးက လာသင်ပေးဖို့ လိုမယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား”

လင်းကျင်းက ပြုံးပြီး အလေးပြုလိုက်ကာ ကျောက်ရင်းကို ဆွဲထုတ်လာခဲ့သည် ။

“ဆရာလင်း... သူတို့က...”

ကျောက်ရင်းက တစ်ခုခု ထပ်ပြောချင်သော်လည်း လင်းကျင်းက ခေါင်းခါပြလိုက်၏ ။

“သူတို့က အစွဲအလမ်း ရှိနေပြီး ငါတို့ကို လုံးဝ မယုံကြဘူး ။ ငါတို့က ထပ်ပြီး ပြောနေရင် ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ်ရှာသလိုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်... အဲဒီတော့ သူတို့ဘာသာ သူတို့ နေပါစေတော့”

လင်းကျင်းမှာ မြို့တော် အုပ်ချုပ်ရေး အဖွဲ့က ဤကိစ္စကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်မည်ကို စိတ်မဝင်စားတော့ပေ ။

သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးသစ်တစ်ခု ပေါ်လာသည် ။

ထိုမိစ္ဆာ မြွေဟောက်နက်ကြီးမှာ အကြောင်းရင်း မရှိဘဲ မြို့ထဲသို့ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ပေ ။

ထို့ပြင် ၎င်းသည် ပျက်စီးနေသော နတ်စင်ဟောင်းမှ ရေတွင်းကိုလည်း အလွန် ရင်းနှီးနေသည် ။

ထို့ကြောင့် လင်းကျင်းသည် ထိုနတ်စင်အကြောင်းကို စုံစမ်းလိုက်သည် ။

ကျောက်ရင်းတွင် သတင်းအချက်အလက် အချို့ ရှိနေသည် ။

ထိုနတ်စင်မှာ တည်ရှိခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည် ။

သူမ မွေးကတည်းက ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံး နှစ်တစ်ရာခန့် သမိုင်းကြောင်း ရှိပုံရသည် ။

သို့သော် ၎င်းမှာ ကောင်းမွန်စွာ ရှိနေစဉ်ကပင် လာရောက် ဝတ်ပြုသူ အလွန် နည်းပါးလှသည် ။

မီးလောင်ပြီးနောက်တွင်မူ လုံးဝ လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည် ။

လင်းကျင်းက နတ်စင် မည်သည့်အချိန်တွင် မီးလောင်ခဲ့သလဲဟု မေးလိုက်သည် ။

“လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကတင်ပါ ။ နတ်စင် မီးလောင်ပြီးနောက်မှာပဲ ရှုအာက အိမ်မက်ဆိုးတွေ စမက်တော့တာလို့ ထင်တယ် ။ ဆရာလင်း... ဒီကိစ္စ နှစ်ခုက ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ထင်လား”

ကျောက်ရင်းက သူမ၏ အတွေးများကို ပြောပြလိုက်၏ ။

လင်းကျင်းက လက်ကာပြလိုက်သည် ။

ထိုသို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသော်လည်း ရာနှုန်းပြည့်တော့ အတည်မပြုနိုင်သေးပေ ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မိစ္ဆာများကို မှတ်တမ်းတင်ရန် အခွင့်အရေး ရလျှင် သူ လုပ်မှာ ဖြစ်သော်လည်း မိမိဘာသာ လိုက်ရှာမှာတော့ မဟုတ်ပေ ။

မိစ္ဆာများမှာ အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည် မဟုတ်ပါလား ။

အကယ်၍ ထိုမြွေနက်ကြီးက သူ့ကို ကလဲ့စား လာမချေလျှင် အားလုံး အဆင်ပြေပေသည် ။

သို့သော် ၎င်းက ကလဲ့စား လာချေလျှင်မူ လင်းကျင်းသည် ထိုသတ္တဝါကို အပြီးတိုင် သတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည် ။

မဟုတ်လျှင် ထိုကဲ့သို့သော ဘေးဒုက္ခကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားခြင်းမှာ ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ဖိတ်ခေါ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်မှာ သေချာလှပေသည် ။