အခန်း (၇၃-၇၄)
Vol. 4 Ch. 73-74
အခန်း (၇၃) - ဘယ်သူက အမှားလို့ ပြောတာလဲ
ထိုအချိန်တွင် လူငယ်ဖြစ်သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည် ။
“အကဲဖြတ်မှူးလင်း... ခင်ဗျားကြောင့် ကျွန်တော် အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတာ ။ အဲဒီတုန်းက ခင်ဗျားကို ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့သူလို့ ထင်လို့ ကျွန်တော် အကြံဉာဏ် လာတောင်းခဲ့တာ ။ ခင်ဗျားက တရားဝင် အကဲဖြတ်မှူးတစ်ယောက်လို့ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့တာ ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူက သိမှာလဲ...”
သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောသည် ။
“အဲဒီအချိန်တုန်းက ရောင်းတဲ့သူက ဈေးကြီးပေးခိုင်းနေလို့ ဒီသားရဲကို ဝယ်ဖို့ ကျွန်တော် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့တာ ။ ကျွန်တော်က ဆင်းရဲတဲ့ မိသားစုက လာတာပါ ။ ကျွန်တော့် မိဘတွေက ဒီသားရဲကို ဝယ်နိုင်ဖို့ သူတို့ရဲ့ အိမ်ဟောင်းလေးကိုတောင် ရောင်းချခဲ့ရတာ ။ အကယ်၍ ခင်ဗျားက ဒီသားရဲက သွေးကတိကဝတ်လုပ်ဖို့ မတန်ဘူးလို့သာ ပြောခဲ့ရင် ကျွန်တော့် မိသားစုရဲ့ နောက်ဆုံးပိုင်ဆိုင်မှုကို ကျွန်တော် ရင်းမှာ မဟုတ်ဘူး ။ အခုတော့ သူတို့ရဲ့ တစ်သက်တာ စုဆောင်းမှုတွေ အကုန်ကုန်သွားပေမဲ့ ကျွန်တော့် မိဘတွေက နောက်နှစ်မှာ စာမေးပွဲ ပြန်ဖြေလို့ ရပါတယ်ဆိုပြီး ကျွန်တော့်ကို အားပေးနေကြတုန်းပဲ ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ အခု ဘာမှ မရှိတော့ဘူး ။ ကျွန်တော် ဘယ်လို စာမေးပွဲဖြေနိုင်တော့မှာလဲ ။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့် မိသားစုကို ဖျက်ဆီးပြီး ကျွန်တော့် ဘဝကို နင်းခြေလိုက်တာပဲ”
ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ ထိုလူငယ်ကို သနားကရုဏာ သက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည် ။
ဒါက အမှန်ပင် ဖြစ်သည် ။
ဆင်းရဲသော မိသားစုမှ မွေးဖွားလာသူတစ်ဦးအတွက် ကျင့်ကြံသူလမ်းစဉ်သို့ လျှောက်လှမ်းရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလှပေသည် ။
ထိုလူငယ်သည် လင်းကျင်းအပေါ် ယုံကြည်မှုကြောင့် သူ၏ မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးကို ရင်းနှီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။ သို့သော် လင်းကျင်းက အသုံးမကျသော သားရဲတစ်ကောင်ကိုသာ သူ့ထံ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည် ။
လင်းကျင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှမှာ ထိုလူငယ်၏ မိသားစုနှင့် အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည် ။
ထိုလူငယ်သည် သားရဲအသစ်တစ်ကောင်နှင့် သွေးကတိကဝတ် ထပ်မံပြုလုပ်ချင်လျှင်ပင် သူ့မှာ ငွေကြေး မရှိတော့ပေ ။
ဝမ်ကျိက နာကျင်နေသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏ ။
“အားလုံးပဲ... အကြီးအကဲနန် ၊ အကဲဖြတ်မှူးတန်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဘာလို့ ဒီလို ဆုံးဖြတ်ချက် ချရသလဲဆိုတာ အခု နားလည်လောက်ပြီ ထင်ပါတယ် ။ လင်းကျင်းက အရမ်းကို လွန်လွန်းပါတယ် ။ မေပယ်မြို့ သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်အနေနဲ့ ဒီလို အရည်အချင်းမရှိတဲ့ အကဲဖြတ်မှူးကို ပိတ်ပင်ခြင်းအားဖြင့် ဒီအမှားအတွက် တာဝန်ယူပါတယ် ။ ဒါက လင်းကျင်းကို နောက်ထပ် အမှားတွေ မလုပ်မိစေဖို့ တားဆီးသလို ကျွန်တော်တို့ အသင်းချုပ်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း ထိန်းသိမ်းတာ ဖြစ်ပါတယ်”
ထိုအခါ လူအုပ်ကြီးက သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကြသည် ။
“ဘယ်သူက ဒါကို အမှားလို့ ပြောတာလဲ”
လင်းကျင်းက ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး ဒေါသထွက်နေသော လူငယ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် ။
“မင်းက ကျေးဇူးကို ကလဲ့စားနဲ့ တုံ့ပြန်ဖို့ သတ္တိရှိလှချည်လား ။ ငါက စေတနာနဲ့ မင်းကို ဒီလို ရှားပါးသားရဲ ရအောင် လုပ်ပေးခဲ့တာကို မင်းက ကျေးဇူးတင်ရမယ့်အစား ငါ့ကို ပြန်ပြီး တိုက်ခိုက်နေတာပဲ”
“ခင်ဗျား ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ”
လူငယ်မှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည် ။
ဝမ်ကျီကလည်း တင်းမာသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်၏ ။
“လင်းကျင်း... မင်းက ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် ဆင်ခြေပေးပြီး လျှောက်ပြောနေတုန်းပဲလား”
လင်းကျင်းက အလျှော့မပေးဘဲ ဝမ်ကျီဘက် လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည် ။
“ဒါက ဆင်ခြေလား၊ မဟုတ်ဘူးလားဆိုတာ မကြာခင် သိရမှာပေါ့”
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် လူငယ်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည် ။
“အဲဒီတုန်းက ငါ မင်းကို ဘာပြောခဲ့လဲ မှတ်မိလား ။ မင်း မေ့သွားရင်တောင် ငါပေးတဲ့ အစီရင်ခံစာမှာ အသေးစိတ် ရေးပေးထားပါတယ် ။ ဒီဝံပုလွေသားရဲက အဆင့်မီတဲ့ သားရဲဖြစ်ပြီး သွေးကတိကဝတ်ကို ချက်ချင်းလုပ်ဖို့နဲ့ သေချာ ဂရုစိုက်ဖို့ ငါ ပြောခဲ့တယ် ။ နောက်ပြီး ခုနစ်ရက်အတွင်းမှာ ပြန်လာပြဖို့လည်း ငါ မှာခဲ့တယ် မဟုတ်လား”
ထိုလူငယ်မှာ မှင်တက်သွားပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏ ။
“ဟုတ်ပါတယ် ။ ခင်ဗျား အဲဒီလို ပြောခဲ့ပါတယ် ။ ဒါပေမဲ့ နောက်တော့ ကျွန်တော် ဥက္ကဋ္ဌ ဝမ်ကျိနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ် ။ သူကိုယ်တိုင် အကဲဖြတ်ပေးတော့မှ ဒီသားရဲက ချို့ယွင်းချက်ရှိတယ်ဆိုတာ သိခဲ့ရတာ”
ဝမ်ကျီက ခပ်ကြမ်းကြမ်းပင် ဝင်ပြောလိုက်သည် ။
“လင်းကျင်း... ငါတို့ကို လှည့်စားဖို့ မကြိုးစားနဲ့ ။ မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ”
လင်းကျင်းက အသံကို မြှင့်ပြီး ပြောလိုက်၏ ။
“အဲဒီနေ့က ဒီလူအတွက် ငါ အကဲဖြတ်ပေးတုန်းက ဒီသတ္တဝါဟာ အဆင့်မီတဲ့ သားရဲဖြစ်ကြောင်းနဲ့ ခုနစ်ရက်အတွင်း ပြန်လာဖို့ ငါ သေချာ မှာခဲ့တယ် ။ ငါ မေးမယ်... မင်း ဘာလို့ ပြန်မလာတာလဲ”
လူငယ်က ဒေါသတကြီး ပြန်ဖြေသည် ။
“ကျွန်တော် ခင်ဗျားဆီမှာ တစ်ခါ အလိမ်ခံရပြီးပြီပဲ ။ ခင်ဗျားရဲ့ လိမ်ညာမှုကို နောက်တစ်ခါ ဘာလို့ ခံရဦးမှာလဲ”
“ငါက မင်းကို လိမ်တယ် ဟုတ်လား”
လင်းကျင်းသည်လည်း ဒေါသထွက်သွားရသည် ။
သူသည် လက်ကို မြှောက်ကာ ဝိညာဉ်တံဆိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး လူငယ်၏ ဝံပုလွေ ခေါင်းပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည် ။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မမြင်ရသော လေလှိုင်းတစ်ခု တိုးထွက်လာပြီး ဘေးနားရှိ လူများ၏ ဝတ်ရုံစများကို လွင့်စင်သွားစေသဖြင့် အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်ကာ ကြည့်နေကြရတော့သည် ။
သူတို့သည် အသုံးမကျဟု သတ်မှတ်ခံထားရသော ဝံပုလွေကို ပြန်ကြည့်လိုက်ကြသည် ။
၎င်း၏ ကိုယ်လုံးမှာ ပိန်လှီနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း စူးရှနေပေသည် ။ ၎င်းသည် အရင်က ဝံပုလွေနှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ ။
အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးမှာ ထိုဝံပုလွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားလိုက်၊ ပြန်ပေါ်လာလိုက် ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည် ။ ၎င်းမှာ အလွန် ထူးခြားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည် ။
“ဒါ ရှားပါးသားရဲပဲ”
ပညာရှိသောသူများမှာ ချက်ချင်း သိလိုက်ကြသည် ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှားပါးသားရဲများသာလျှင် ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည် ။
ခဏချင်းမှာပင် လူအုပ်ကြီးမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည် ။
ထိုလူငယ်မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ဝံပုလွေကို ညွှန်ပြနေသော်လည်း စကားတစ်လုံးမှ ထွက်မလာတော့ပေ ။
ဝမ်ကျိ၏ ရင်ဘတ်မှာလည်း တဒိန်းဒိန်း ခုန်နေပေသည် ။ သူ၏ ပါးစပ်မှာလည်း မုန့်တစ်ခုထက်မက ဆံ့နိုင်လောက်အောင်ပင် ဟင်းလင်း ဖြစ်နေရသည် ။
နန်ကုန်းရှန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး တန်လင်း၏ မျက်လုံးများမှာလည်း ဝိုင်းစက်သွားရသည် ။
ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ ။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဒေါသထွက်နေသူမှာ လင်းကျင်း ဖြစ်သည် ။
“ငါက မင်းကို လိမ်တယ် ဟုတ်လား ။ ဒီသားရဲက အရိပ်ဝံပုလွေရဲ့ သွေးမျိုးဆက် ပါဝင်နေပြီး အဆင့်မီတဲ့ သတ္တဝါ ဖြစ်တယ်လို့ ငါ ပြောခဲ့တာ မှားလို့လား ။ အဲဒီတုန်းက မင်းက ဆင်းရဲတဲ့ မိသားစုက ဖြစ်နေလို့ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိသူတွေ သိသွားပြီး မင်းကို ဒုက္ခပေးမှာ စိုးလို့ ဒီသွေးမျိုးဆက်အကြောင်းကို အသေးစိတ် မရေးပေးခဲ့တာ ။ ပြောစမ်း... ငါ လင်းကျင်းက မင်းရဲ့ အကျိုးအတွက် လုပ်ပေးခဲ့တာ မှားလို့လား”
လူငယ်မှာ မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး အရှိန်အဝါ အသစ်ဖြစ်နေသော သူ၏ ဝံပုလွေကို ကြည့်ကာ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ ။
လင်းကျင်းက ပိုပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည် ။
“မင်းကို ခုနစ်ရက်အတွင်း ပြန်လာခိုင်းတာက မင်းရဲ့ သားရဲနဲ့ ကတိကဝတ် ပိုခိုင်မြဲအောင် လုပ်ပေးဖို့နဲ့ အသားတွေ ကျွေးပြီး အာဟာရ ဖြည့်ခိုင်းဖို့ပဲ ။ အဲဒီနောက်မှာ ငါက လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို သုံးပြီး သူ့ရဲ့ ဖုံးကွယ်နေတဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို နှိုးဆွပေးမှာ ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကရော... ငါ့ဆီကို ပြန်လာခဲ့ရဲ့လား”
“ကျွန်တော်...”
လူငယ်၏ နဖူးတွင် ချွေးစများ ထွက်ပေါ်လာသည် ။
“မင်း မလာခဲ့ဘူး”
လင်းကျင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည် ။
“ငါ လင်းကျင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လိပ်ပြာလုံပါတယ် ။ ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး အမှားလို့ စွပ်စွဲတဲ့ လူယုတ်မာတွေရဲ့ အစီအစဉ်ကို ငါ သတိမထားမိခဲ့ဘူး ။ ဒါတောင် ငါ ဘာမှ ပြန်မတုံ့ပြန်ဘဲ မင်း ငါ့ဆီ လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်ရင်း ဒီကိစ္စ ငြိမ်သွားဖို့ပဲ မျှော်လင့်ခဲ့တာ”
“ဒီနေ့တော့ မင်း ရောက်လာခဲ့ပြီ ။ ဒါပေမဲ့ ငါ စောင့်နေခဲ့တာက နှင်ထုတ်တဲ့ အမိန့် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ သိမှာလဲ ။ ဒီအရိပ်ဝံပုလွေက အရမ်း ရှားပါးတဲ့ သတ္တဝါ ဖြစ်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ နှိပ်စက်မှုကို ခံခဲ့ရတယ် ။ မင်း သူ့ကို အစာ ကောင်းကောင်း ကျွေးခဲ့ပုံ မရဘူး ။ မင်း သူ့ကို ဆဲဆိုရုံတင် မဟုတ်ဘဲ ရိုက်နှက် နှိပ်စက်ခဲ့သေးတယ် ။ သားရဲတွေမှာလည်း ဝိညာဉ် ရှိတယ် ။ သွေးကတိကဝတ် ရှိနေရင်တောင် မင်းက ဒီလို ဆက်ဆံမယ်ဆိုရင် သူက မင်းကို ပြန်တိုက်ခိုက်ပြီး ကတိကဝတ်ကို ဖျက်ဆီးလိမ့်မယ် ။ နောက်ဆုံးတော့ မင်းမှာ ဘာမှ မရှိဘဲ သားရဲလည်း ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်”
လင်းကျင်း၏ စကားများ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြသည့်အလား အရိပ်ဝံပုလွေ၏ သွေးမျိုးဆက် နိုးထလာပြီးနောက် ၎င်းသည် အရှည်ကြီး အူလိုက်သည် ။
ချက်ချင်းပင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးရောင် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာသည် ။
တစ်ခုခု ကျိုးပျက်သွားသံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာ၏ ။
“အာ... ဒါက...”
“သူက သူ့အလိုလို ကတိကဝတ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာပဲ ။ ဒီအရိပ်ဝံပုလွေက ကတိကဝတ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နာကျင်အောင်တောင် လုပ်ရဲတာပဲ”
သားရဲတစ်ကောင်က ကတိကဝတ်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖျက်ဆီးခြင်းမှာ အလွန် ရှားပါးသော ဖြစ်ရပ် ဖြစ်သည် ။ သားရဲက သွေးကတိကဝတ်ထက် ပိုမို အစွမ်းထက်သည့် အခါမှသာ ဤသို့ အောင်မြင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည် ။
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ပိုင်ရှင်က အလွန် အသုံးမကျခြင်း သို့မဟုတ် သားရဲကို နှိပ်စက်ခြင်းမျိုး ရှိလျှင် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်တတ်သည် ။
ယနေ့တွင်မူ အားလုံး၏ ရှေ့မှာပင် ထိုသို့ ဖြစ်သွားရသည် ။
လူငယ်မှာ ကြောက်လန့်တကြား အနောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည် ။ သူ တစ်ခုခုကို နားလည်သွားပုံရသဖြင့် အရိပ်ဝံပုလွေနားသို့ အမြန်သွားသော်လည်း ဝံပုလွေက ဟိန်းသံပေးပြီး တိုက်ခိုက်မည့် အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်သည် ။
လူငယ်မှာ အနားမကပ်ရဲတော့ဘဲ လင်းကျင်း၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်ရတော့သည် ။
“အကဲဖြတ်မှူးလင်း... ကျွန်တော် မှားခဲ့ပါတယ် ။ ကျွန်တော် မှားခဲ့ပါတယ် ။ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့နဲ့ ကတိကဝတ် ပြန်ချုပ်လို့ရမယ့် နည်းလမ်းကို ကူညီရှာပေးပါဦး”
ဤသည်ကို ကြားသောအခါ လူအုပ်ကြီးက သူ့ကို ရွံရှာသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည် ။
မိမိ၏ သားရဲကို လျစ်လျူရှုခဲ့သူမှာ ဘယ်သူလဲ ။ နှိပ်စက်ပြီး အစာငတ်ထားခဲ့သူမှာ ဘယ်သူလဲ ။
အခုတော့ ထိုသားရဲမှာ ချို့ယွင်းချက်မရှိရုံတင်မကဘဲ ထူးခြားသော သွေးမျိုးဆက်ရှိသည့် ရှားပါးသားရဲ ဖြစ်ကြောင်း သိသွားသောအခါမှ သူ၏ သဘောထားမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည် ။ သူ၏ သားရဲကို ပြန်ရရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေတော့သည် ။
သူ့မှာ အသိတရားဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလား ။
“ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး”
ဝမ်ကျိ သတိဝင်လာသည် ။ သူသည် ချက်ချင်းပင် မန္တန်တစ်ခု ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်မျက်လုံးကို သုံးကာ အရိပ်ဝံပုလွေကို အကဲဖြတ်လိုက်သည် ။
သို့သော် ရလဒ်ကြောင့် သူ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်ရသည် ။
လင်းကျင်း ပြောတာ မှန်သည် ။ ဒီဝံပုလွေက အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်မီသော သားရဲ ဖြစ်နေသည် ။
ထိုဝံပုလွေ၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ အလွန် နက်နဲစွာ ဖုံးကွယ်နေသဖြင့် ထိုစဉ်က သူကိုယ်တိုင်ပင် အကဲဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ ။
ဒါပေမဲ့ လင်းကျင်းက ဘယ်လိုလုပ် သိခဲ့တာလဲ ။
နောက်ပြီး စောစောက သူ သုံးလိုက်တဲ့ ဝိညာဉ်တံဆိပ်က ဘာလဲ ။ ဝမ်ကျိကတော့ မသိပေ ။ ထိုဝိညာဉ်တံဆိပ်က ဝံပုလွေ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို ဒီအတိုင်း နှိုးဆွပေးလိုက်ခြင်းလား ။
အခန်း (၇၄) - ကျုပ်စာမေးပွဲဖြေလို့ ရပြီလား
နန်ကုန်းရှန်မှာ တိတ်ဆိတ်နေသည် ။
သူသည် လင်းကျင်း၏ အကဲဖြတ်မှုအမှား စစ်ဆေးခြင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ ကြားရုံသာ ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်သည် ။
ယခုတော့ မြင်တွေ့နေရသည့် အခြေအနေများမှာ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုနက်နဲနေပုံရသည် ။
လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုလျှင် ၎င်းကို အကဲဖြတ်မှုအမှားဟု ခေါ်ဆို၍ မရနိုင်တော့ပေ ။
သူသည် ဝမ်ကျိကို ရွံရှာသော မျက်လုံးဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည် ။
ဤလူသည် ၎င်းကို အကဲဖြတ်မှုအမှားဟု ခေါ်ရဲသည့် သတ္တိမျိုး ဘယ်လိုရှိနေရတာလဲ ။ သူ ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ ။
တန်လင်းမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အနားသို့ ရောက်လာသည် ။ သူမကိုယ်တိုင် အရိပ်ဝံပုလွေကို ပြန်လည် အကဲဖြတ်ချင်နေမှာ သေချာသည် ။
အရိပ်ဝံပုလွေက ဟိန်းသံပေးလိုက်သော်လည်း လင်းကျင်းက ၎င်း၏ ခေါင်းကို ပွတ်ပေးလိုက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်ကျသွားသည် ။
တန်လင်းမှာ ဤသည်ကို မြင်ပြီး ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာတွင်တော့ အမူအရာ မပျက်ပေ ။
သူမသည် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ကို သုံးပြီး စတင် အကဲဖြတ်လိုက်သည် ။
အစပိုင်းတွင် လင်းကျင်းသည် လူအုပ်ကြီးကို လှည့်စားနေခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်ထားခဲ့သည် ။
သို့သော် အကဲဖြတ်ပြီးနောက်တွင်မူ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားတော့သည် ။ သူမသည် ဘာမှ မပြောဘဲ နှုတ်ခမ်းကိုသာ ကိုက်ထားမိသည် ။
သူမ ဘာများ ထပ်ပြောနိုင်ဦးမှာလဲ ။
ဌာနချုပ်က လွှတ်လိုက်သော စစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ဦးအနေဖြင့် လင်းကျင်းတွင် အမှားရှိကြောင်း သူမ စစ်ဆေးအတည်ပြုခဲ့သည် ။
သို့သော် ခဏချင်းမှာပင် လက်တွေ့ဘဝက သူမ၏ မျက်နှာကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရသည် ။
သူမ၏ စစ်ဆေးမှုရလဒ်မှာ လုံးဝ မမှန်ကန်ခဲ့ပေ ။
၎င်းမှာ အကဲဖြတ်မှုအမှား မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည် ။
သို့သော် သူမသည် ထိုအချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားရန် ဝန်လေးနေမိသည် ။
သူမသည် ဤကိစ္စကို ဒီအတိုင်းပင် ပြီးပျောက်သွားစေချင်သည် ။
သို့သော် လင်းကျင်းကမူ ထိုသို့ အခွင့်အရေး မပေးဘဲ မေးလိုက်သည် ။
“အကဲဖြတ်မှူး တန်လင်း... ဒါကို အကဲဖြတ်မှုအမှားလို့ စွပ်စွဲထားတာက အတည်ဖြစ်နေတုန်းလားလို့ ကျွန်တော် မေးလို့ရမလား”
ဤကဲ့သို့ လူအများရှေ့တွင် တည့်တည့်မေးခံရခြင်းက သူမကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည် ။ သို့သော် တန်လင်းမှာ ဖြေလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ ။
“အခုတော့ အဲဒီစွပ်စွဲချက်က မမှန်ကန်တော့ပါဘူး”
ဝမ်ကျိမှာ ပျာယာခတ်သွားသည် ။
မမှန်ကန်တော့ဘူး ဟုတ်လား ။
အကယ်၍ ၎င်းက မမှန်ကန်တော့လျှင် လင်းကျင်းကို စာမေးပွဲဖြေဆိုခွင့် ပိတ်ပင်ရန် အခြား မည်သည့် ဆင်ခြေကို သုံးရတော့မည်နည်း ။
သူသည် ချက်ချင်းပင် လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်မိသည် ။
“အကဲဖြတ်မှူးတန်... ကျွန်တော်တို့ နောက်ထပ် စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လိုအပ်ဦးမယ် ထင်ပါတယ်-”
“အဲဒီစွပ်စွဲချက်က မမှန်ကန်ဘူးလို့ ငါ ပြောပြီးပြီလေ”
တန်လင်းက အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည် ။
သူမသည် လင်းကျင်းကို မုန်းတီးနေသော်လည်း သူမ၏ သိက္ခာအရ လိမ်ညာပြီး စွပ်စွဲခြင်းကိုတော့ ဆက်မလုပ်ချင်တော့ပေ ။
“ဒါပေမဲ့...”
ဝမ်ကျိက ဤအခြေအနေဆိုးကြီးကို တားဆီးရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သည် ။
“ဒါပေမဲ့ မရှိဘူး ။ ငါတို့ မှားသွားတယ်ဆိုရင် မှားတယ်ပေါ့ ။ အမှားတစ်ခုကို အမှားလို့ ဝန်ခံဖို့ ဘာလို့ ခက်နေရတာလဲ”
တန်လင်းက ထိုသို့ ပြောလိုက်သောအခါ ဝမ်ကျိမှာ ဘာမှ ထပ်မပြောရဲတော့ပေ ။
သူသည် လင်းကျင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး အခြားသော အကြံအစည်တစ်ခုကို စဉ်းစားနေတော့သည် ။
လင်းကျင်းက ဆက်မေးလိုက်သည် ။
“အဲဒီစွပ်စွဲချက်က မမှန်ကန်တော့ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် အထဲဝင်ပြီး စာမေးပွဲဖြေလို့ ရပြီလား”
အမှန်စင်စစ် စာမေးပွဲ စတင်ခဲ့သည်မှာ အချိန်ဝက်ခန့်ပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည် ။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ တန်လင်းက သူ့ကို အခက်အခဲ မပေးတော့ဘဲ ပြောလိုက်သည် ။
“ဒါက အကဲဖြတ်မှုအမှားလို့ ယူဆခဲ့တာ ငါတို့ရဲ့ အမှားပါ ။ မင်း စာမေးပွဲ ဝင်ဖြေလို့ ရပါတယ်”
“ကောင်းပြီ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
လင်းကျင်းက ပြောလိုက်၏ ။
သူသည် သူ၏ အလုပ်သင် သုံးယောက်ကို မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ဝတ်ရုံစကို ခါကာ စာမေးပွဲခန်းမထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည် ။
“ဆရာလင်း လုပ်နိုင်မယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိနေသားပဲ”
ကျောက်ရင်းနှင့် လုရှောင်ယုတို့မှာ ဝမ်းသာအားရ ခုန်ပေါက်နေကြပြီး ဟန်ဒုန်းကလည်း လက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေပေသည် ။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာလည်း အဖြစ်မှန်ကို နားလည်သွားကြတော့သည် ။
“ဒါဆို အဲဒီ အကဲဖြတ်မှုအမှားဆိုတာက ဒီလိုမျိုးကိုး”
သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူတိုင်း ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို သိသွားကြသည် ။
“သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်က ဒီလို အမှားမျိုး လုပ်ရတယ်လို့ ။ ဒါက လူတစ်ယောက်ရဲ့ အလုပ်အကိုင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာ မဟုတ်လား”
အချို့လူများက လင်းကျင်းအတွက် မတရားဘူးဟု ခံစားနေကြရသည် ။
တန်လင်းမှာ မျက်နှာပျက်နေသည် ။
သူမသည် အလျင်စလို ဆုံးဖြတ်ခဲ့မိသည်မှာ သေချာသည် ။
ဝမ်ကျိက ထိုလူငယ်နှင့် သူ၏ သားရဲကို သူမထံ စစ်ဆေးရန် ခေါ်လာသောအခါ သူမသည် လင်းကျင်းအပေါ် အငြိုးရှိနေသဖြင့် သေချာ မစစ်ဆေးခဲ့မိပေ ။
ထို့ကြောင့် လူငယ်၏ စကားကို ကြားပြီး သားရဲကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူမသည် မှားယွင်းသော ကောက်ချက်ကို ချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည် ။
ဤသို့ မှားယွင်းစွာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့မိခြင်းကြောင့် လူအများရှေ့တွင် အရှက်ကွဲရလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ ။
ဝမ်ကျိမှာ လူကဲခတ် အလွန်တော်သူ ဖြစ်သည် ။
သူ့စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ရလာသဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် ။
“ဒီလင်းကျင်းက သူ့နေရာသူ မသိဘူး ။ စစ်ဆေးမှုက မှားနေတယ်ဆိုရင်တောင် သူက လူအများရှေ့မှာ ဒီလို မမေးသင့်ဘူး ။ သီးသန့် လာမေးလို့ မရဘူးလား ။ အခုတော့ သူက ဒီလို ဆူဆူပူပူ လုပ်ပြီး မကောင်းတဲ့ စံနမူနာကို ပြသသွားပြီ ။ ဒီလူက အရမ်း အတ္တကြီးတယ် ။ သူက တော်တဲ့ အကဲဖြတ်မှူး ဖြစ်ရင်တောင် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားကတော့ ပြောစရာ မလိုလောက်အောင် ညံ့ဖျင်းလွန်းတယ်”
တန်လင်းက ဘာမှ ပြန်မပြောပေ ။
သို့သော် သူမသည် ဝမ်ကျိ၏ စကားကို သဘောတူပေသည် ။
ထိုညက လင်းကျင်း၏ နှောင့်ယှက်မှုကို သူမ ကိုယ်တိုင် ခံခဲ့ရသည် ။
သီးသန့်နေရာမှာတောင် အကျင့်စာရိတ္တ မကောင်းသော သူတစ်ယောက်သည် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်မလာနိုင်ပေ ။
သူသည် မည်မျှပင် ထူးထူးခြားခြား တော်နေပါစေ ၊ သားရဲအကဲဖြတ်မှူး ဖြစ်ရန် မထိုက်တန်ပေ ။
“ပြီးတော့ အချိန်ကတစ်ဝက်တောင် ကုန်သွားပြီ ။ သူ စာမေးပွဲဖြေမယ်ဆိုရင်တောင် အချိန်မီအောင် အစီရင်ခံစာ ဆယ်ခုကို ရေးနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”
ဝမ်ကျိက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည် ။
သူသည် စာမေးပွဲ အကြောင်းအရာများကို သိသည် ။
စာမေးပွဲဖြေဆိုသူတိုင်းမှာ ‘လက်တွေ့စမ်းသပ်သားရဲ’ တစ်ကောင်စီ ရကြလိမ့်မည် ။
ထိုသားရဲများမှာ သားရဲပုံတူ ဖန်တီးနိုင်သော အဆောင်စာရွက်များ တပ်ဆင်ထားသည့် ထူးခြားသော ကိရိယာများ ဖြစ်ကြသည် ။
စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူက ထိုအဆောင်စာရွက်များကို အသက်သွင်းလိုက်လျှင် ၎င်းက သတ်မှတ်ထားသော သားရဲတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည် ။
ဖြေဆိုသူများသည် ထိုသို့ ပြောင်းလဲလာသော သားရဲ ဆယ်ကောင်စလုံးကို အကဲဖြတ်ပြီး အစီရင်ခံစာများ ရေးသားရမည် ဖြစ်သည် ။
အမှတ်ပေးစနစ်မှာ အကဲဖြတ်နိုင်သော သားရဲအရေအတွက် ၊ ပြီးမြောက်မှု အဆင့်အတန်းနှင့် အစီရင်ခံစာ၏ တိကျမှုတို့အပေါ် မူတည်ပေသည် ။
အချိန်အပြည့်ရသော သာမန်ဖြေဆိုသူပင် သားရဲ ဆယ်ကောင်စလုံးကို အကဲဖြတ်ရန် မလွယ်ကူလှပေ ။
ယခု အချိန်ဝက်သာ ကျန်တော့သော လင်းကျင်းအတွက်မူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ ။
ထို့ကြောင့် လင်းကျင်း စာမေးပွဲအောင်မြင်ရန် အလားအလာမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှပေသည် ။
ထိုအချိန်တွင် တုန်းဟယ်မှာ ဟန်ဒုန်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေသော်လည်း ဟန်ဒုန်းကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေသည် ။
မနေ့ညက ဟန်ဒုန်းသည် တုန်းဟယ်ထံ သွားပြီး လင်းကျင်းကို စောင့်ကြည့်ပေးမည့် ကိစ္စကို ရပ်တန့်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်းနှင့် နောက်ထပ် သတင်းပေးမည် မဟုတ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည် ။
တုန်းဟယ်အတွက်မူ ဤသည်မှာ ‘သစ္စာဖောက်ခြင်း’ ပင် ဖြစ်သည် ။
“ဒီဟန်ဒုန်းကတော့ သတ္တိရှိလှချည်လား ။ ငါ့ကို သစ္စာဖောက်ရဲတယ်ပေါ့ ။ စောင့်ကြည့်နေလိုက် ။ လင်းကျင်း ကိစ္စ ပြီးသွားတာနဲ့ မင်းကို အသင်းချုပ်ကနေ အရင်ဆုံး နှင်ထုတ်ခိုင်းမယ်”
ထိုအချိန်မှာပင် သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်ထဲမှ လူအိုကြီးနှစ်ဦး ထွက်လာကြသည် ။
ဝတ်စုံအမည်းရောင်ကို ဝတ်ဆင်ထားသူမှာ မေပယ်မြို့ အသင်းချုပ်မှ အကြီးအကဲမို ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာမူ လက်မောင်းတွင် သားရဲပုံစံ ကွင်းသုံးကွင်းပါသော လက်ပတ်ကို ပတ်ထားသည် ။ ၎င်းမှာ အဆင့် ၃ အကဲဖြတ်မှူး အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည် ။
ဤအဆင့် ၃ အကဲဖြတ်မှူးမှာ ကျောက်စိမ်းနဂါးမြို့ရှိ သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အသင်းချုပ်မှ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည် ။
“ဖေဖေ”
ထိုလူကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တန်လင်း၏ မျက်နှာမှာ လင်းလက်သွားပြီး ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်လိုက်သည် ။
ဤလူမှာ မြို့စားမင်း၏ ဖိတ်ကြားချက်ဖြင့် ရောက်ရှိလာသော အဆင့် ၃ အကဲဖြတ်မှူး တန်ရွှင်း ဖြစ်သည် ။ သူသည် တန်လင်း၏ ဖခင်လည်း ဖြစ်သည် ။
“လင်းအာ... သမီးလည်း ဒီကို ရောက်နေတာလား”
လက်ကို အနောက်မှာ ပိုက်ထားသော တန်ရွှင်းမှာ ခန့်ညားတည်ငြိမ်သော အသွင်ရှိပေသည် ။
သူ၏ ရှိနေမှုက လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားလိုက်သည် ။ ဝမ်ကျိမှာလည်း အပြေးအလွှား သွားရောက် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ပြီး အစောပိုင်းက ခပ်တန်းတန်း နေခဲ့သော နန်ကုန်းရှန်မှာလည်း ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားသည် ။
သူတို့နှစ်ယောက်မှာ အဆင့် ၂ အကဲဖြတ်မှူးများသာ ဖြစ်သဖြင့် မိမိထက် အဆင့်မြင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏ ရှေ့တွင် ရိုသေမှု မကင်းရဲကြပေ ။
ထို့ပြင် တန်ရွှင်းသည် ဌာနချုပ်တွင် သြဇာအာဏာရှိသူ ဖြစ်ပြီး တရားဝင် အကဲဖြတ်မှူး အများအပြားမှာ သူ၏ တပည့်များ ဖြစ်ကြသည် ။
“အကြီးအကဲတန်”
လူနှစ်ယောက်စလုံးမှာ တန်ရွှင်းကို အရင်ဆုံး နှုတ်ဆက်နိုင်ရန် အပြိုင်အဆိုင် ဖြစ်နေကြသည် ။
တန်ရွှင်းက ခေါင်းတစ်ချက်သာ ငြိမ့်ပြလိုက်သည် ။
သူ ဤဌာနခွဲသို့ လာရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ မြေအောက်မီးဝိညာဉ်ချောင်းရှိ မိစ္ဆာကို ပိတ်လှောင်ထားသော တံဆိပ်ကို အားဖြည့်ရန် ကူညီပေးဖို့ ဖြစ်သည် ။
အကြောင်းရင်း တစ်ခုခုကြောင့် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ထိုတံဆိပ်မှာ လျော့ရဲလာခဲ့သည် ။
အကြီးအကဲမိုက ထိုအခြေအနေကို အစီရင်ခံခဲ့သဖြင့် ဌာနချုပ်က သူတို့ကို စေလွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည် ။
ဒုတိယ အချက်မှာ တန်ရွှင်းသည် မြို့စားမင်း၏ ဖိတ်ကြားချက်အရ သားရဲဥအချို့ကို အကဲဖြတ်ပေးရန် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည် ။
သို့သော် သူ အံ့ဩသွားသည်မှာ မေပယ်မြို့ အသင်းချုပ် ဥက္ကဋ္ဌ ဝမ်ကျိက ထိုသားရဲဥများ အားလုံးနီးပါးကို အကဲဖြတ်ပြီး ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည် ။
သူသည် အစီရင်ခံစာများကို ဖတ်ကြည့်ခဲ့သည် ။ ၎င်းမှာ ပြည့်စုံလွန်းသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း အဆင့် ၂ အကဲဖြတ်မှူး တစ်ယောက်အတွက်မူ အလွန်ပင် ချီးကျူးဖွယ် ကောင်းလှပေသည် ။
ထို့ကြောင့် တန်ရွှင်းသည် ဝမ်ကျိအပေါ် အထင်ကြီးလေးစားစိတ် ရှိနေသည် ။
“အကြီးအကဲတန်... အတော်လေး ပင်ပန်းနေမှာပေါ့ ။ ကျွန်တော် အခန်း ပြင်ဆင်ထားပါတယ် ။ အဲဒီမှာ နားပါဦးခင်ဗျာ”
ဝမ်ကျိက အလိုက်တသိ ဖားယားပြီး ပြောလိုက်သည် ။
တန်ရွှင်းက ပြုံးပြီး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏ ။ ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် တံဆိပ်ကို အားဖြည့်ခဲ့ရသဖြင့် သူ အမှန်တကယ်ပင် ပင်ပန်းနေခဲ့သည် ။
ထို့နောက် တန်လင်းကို သေချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ တစ်ခုခုကို သတိထားမိသွားသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည် ။
“လင်းအာ... သမီးလက်ကို အဖေ့ဆီ ပေးစမ်း”
တန်ရွှင်းက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည် ။ တန်လင်းမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော်လည်း သူမ၏ လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည် ။
တန်ရွှင်းက သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည် ။
“လင်းအာ... သမီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သားရဲဝိညာဉ်ကျိန်စာ ပြယ်သွားပြီလား”