ရိက္ခာသိုလှောင်ရုံငယ်လေး

"အူးးး"

သစ်ပင်အိမ်အောက်မှ ဝံပုလွေဟိန်းသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာရာ၊ ၎င်းမှာ ငွေရောင်ဘုရင်၏ အသံဖြစ်ကြောင်း ရွှီရှင်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်၏။

သူသည် သစ်ပင်အိမ်ပေါ်မှ အမြန်ဆင်းလာခဲ့သည်။

သူ၏ခြေထောက်များ မြေပြင်နှင့်ပင် မထိရသေးမီမှာပင် ငွေရောင်ဘုရင်သည် တောဝက်အသေကောင်တစ်ကောင်ကို ကျောပေါ်တင်လျက် စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ဤသားရဲနှစ်ကောင်သည် မိမိတို့ဘာသာ ဗိုက်ဖြည့်ရုံတင်မကဘဲ ရွှီရှင်းအတွက်ပါ အမဲလိုက်သားကောင်တစ်ကောင် ယူဆောင်လာကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"တော်တယ်"

ရွှီရှင်းက ငွေရောင်ဘုရင်၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက်၊ မီမီဘက်သို့ လှည့်ကာ "မင်းလည်း တော်တယ်" ဟု ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

မီမီကမူ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် အေးအေးဆေးဆေးသာ လမ်းလျှောက်နေ၏။

သားရဲနှစ်ကောင်နှင့်အတူ ရွှီရှင်းသည် သစ်ပင်အိမ်သို့ ပြန်တက်လာပြီး နောက်ထပ်အစီအစဉ်အတွက် ပြင်ဆင်တော့သည်။

အအေးသိုလှောင်ခန်း ကတော့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ကာ နောက်တစ်ဆင့်မှာ သားရဲအသားများကို စတင်စုဆောင်းရန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် အရောင်းအဝယ်ကဏ္ဍကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရောင်းချနေသော ဗီဇပြောင်းသားရဲအသားများကို စတင်ရှာဖွေလိုက်၏။

ဗီဇပြောင်းသားရဲအသားများသည် အလွန်အရသာရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အကျိုးရှိသော်လည်း ဈေးနှုန်းမှာမူ အလွန်ချိုသာနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အစိမ်းရောင်အဆင့် အရင်းအမြစ်တစ်ခုနှင့်တင် အသားကီလိုဂရမ် အတော်များများကို လဲလှယ်နိုင်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြေအောက်ဂူမှ ပြန်လာသူအများစုတွင် အဆင့်နိမ့် ဗီဇပြောင်းသားရဲသားများ ရှိနေကြသည်။

အနည်းဆုံး သားရဲတစ်ကောင် သို့မဟုတ် နှစ်ကောင်ကို သတ်ခဲ့ကြသဖြင့် အသားကီလိုဂရမ် ရာဂဏန်းအထိ သယ်ဆောင်လာနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်၏။

အကယ်၍ လူတိုင်းတွင် ရေရှည်သိုလှောင်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိပါက ဈေးနှုန်းမှာ ဤမျှအထိ ကျဆင်းမည်မဟုတ်သော်လည်း၊ အစိမ်းရောင်အဆင့် အသားမှာ သုံးရက်ခန့်သာ ခံသဖြင့် ထိုအချိန်အတွင်း ငါးကီလိုဂရမ်လောက် ကုန်အောင်စားနိုင်ရန်မှာပင် မလွယ်ကူလှပေ။

ထို့ကြောင့် အချို့သောသူများက ဝယ်ယူစားသုံးကြသော်လည်း၊ အရောင်းအဝယ်ကဏ္ဍတွင် ရောင်းမကုန်သော ဗီဇပြောင်းအသားများမှာ အမြောက်အမြား ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရောင်းလိုအားက ဝယ်လိုအားထက် များစွာသာလွန်နေသဖြင့် ဈေးနှုန်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ချိုသာနေခြင်း ဖြစ်၏။

၎င်းမှာ ရွှီရှင်းအတွက်တော့ ကံကောင်းခြင်းတစ်ရပ်ပင်။

ရွှီရှင်းတွင်ရှိသော အစိမ်းရောင်အဆင့် အရင်းအမြစ်များကို များပြားလှသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သူသည် ဆားကို အမြဲတမ်းရောင်းချနေသဖြင့် အစိမ်းရောင်အဆင့် သစ်သားနှင့် ကျောက်တုံးများကို နေ့စဉ် အမြောက်အမြား စုဆောင်းမိနေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အရောင်းအဝယ်ကဏ္ဍမှနေ၍ အကြီးစားဝယ်ယူမှုများကို စတင်တော့သည်။

"ဗီဇပြောင်းခွေးသားလား... သနားစရာ ခွေးလေးတွေပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကောင်းအသုံးချရမှာပေါ့။"

"ကြောင်သားလား... အရသာက ချဉ်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်၊ မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ နည်းနည်းဝယ်လိုက်မယ်။"

ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် မီမီတို့မှာ ရုတ်တရက် ချမ်းစိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

"ဗီဇပြောင်းမြေခွေးသားလည်း ရှိတာပဲ၊ ဝယ်မယ်။"

"အိုး... တစ်ယောက်ယောက်က ဗီဇပြောင်းတောဝက်ကို သတ်နိုင်ခဲ့တာလား...အထင်ကြီးစရာပဲ၊ အကုန်ဝယ်မယ်။"

ဗီဇပြောင်းသားရဲအသားသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အမှန်တကယ် သန်မာစေသလားဆိုသည်ကို အတည်ပြုရန် ရွှီရှင်းသည် အသားအမျိုးအစား တစ်ခုချင်းစီကို အနည်းငယ်စီလှီး၍ အရသာမြည်းစမ်းရန် ကင်လိုက်သည်။

မွှေးပျံ့သောရနံ့သည် သစ်ပင်အိမ်အတွင်း နောက်တစ်ကြိမ် ပြန့်နှံ့သွားရာ၊ ဗိုက်ဝနေကြပြီဖြစ်သော သားရဲသုံးကောင်မှာလည်း အနားသို့ ရောက်လာကြပြန်သည်။

ရွှီရှင်းက ၎င်းတို့ကို အနည်းငယ်ခွဲပေးပြီး ကျန်သည်များကို သူကိုယ်တိုင် စားပစ်လိုက်၏။

အမှန်တကယ်ပင်၊ မည်သည့်အသားအမျိုးအစားဖြစ်စေ စားပြီးပါက နွေးထွေးသော စွမ်းအင်လှိုင်းလေးတစ်ခု ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းသွား၏။

၎င်းမှာ ခန္ဓာကိုယ် သန်မာလာခြင်း၏ လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ပေသည်။

ဗီဇပြောင်းသားရဲသားအားလုံးတွင် ဤအာနိသင် ရှိနေသည်။

ဤသို့ အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် ဝယ်ယူမှုများကို ပိုမိုတိုးမြှင့်လိုက်တော့သည်။

ရွှီရှင်းသည် သစ်သားသေတ္တာများစွာကို ပြုလုပ်ကာ ဝယ်ယူထားသော အသားများကို အမျိုးအစားအလိုက် ခွဲခြားပြီး သူ၏ အသစ်စက်စက် အအေးသိုလှောင်ခန်း အတွင်း၌ စနစ်တကျ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ရှာဖွေရလွယ်ကူစေရန် သေတ္တာပေါ်တွင် အသားအမျိုးအစားများကို ဓားဖြင့် ထွင်းထုမှတ်သားထားလိုက်၏။

မကြာမီမှာပင် သူသည် ဗီဇပြောင်းအသား ကီလိုဂရမ် နှစ်ထောင်ခန့် ကို ဝယ်ယူပြီးစီးသွားသည်။

ဒါတွေက သူတစ်ယောက်တည်း စားရန်အတွက်သာ မဟုတ်ပေ။

အစားအစာများ ရှားပါးလာသည့်အချိန်မျိုး ရောက်လာပါက ဤသိုလှောင်ထားသော အသားများသည် အလွန်အဖိုးတန်သော ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

တောအုပ်အတွင်း၌ ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းသော်လည်း၊ ဤကမ္ဘာကြီးတွင် ဘာတွေဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမှ မသိနိုင်သဖြင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။

ရွှီရှင်းသည် အအေးသိုလှောင်ခန်း ၏ တစ်ဝက်ခန့် ပြည့်သွားသည်အထိ ဆက်လက်ဝယ်ယူပြီးမှ ကျေနပ်စွာ ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။

စီရီထားသော သေတ္တာများကို ကြည့်ရင်း သူ ပြုံးလိုက်မိ၏။

ယခုမူ အခြေအနေက တည်ငြိမ်သွားပြီဖြစ်ရာ သိုလှောင်ရုံမှာ အခြေခံအားဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ ဖြစ်သည်။

နောင်တွင် ဂျုံနှင့် ဆန်ကဲ့သို့သော အခြေခံရိက္ခာများကိုလည်း ဤနေရာ၌ သိုလှောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤအချိန်တွင် အအေးသိုလှောင်ခန်း အတွင်း၌ အပူချိန်မှာ အနုတ် ၂၀ ဒီဂရီခန့် ရှိနေသဖြင့်၊ ရွှီရှင်း၏ လက်များနှင့် မျက်နှာမှာ အေးလွန်းသဖြင့် ထုံကျင်လာသောကြောင့် အပြင်သို့ အမြန်ထွက်ကာ တံခါးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်လိုက်ရ၏။

အပြင်ဘက် အပူချိန်မှာ ၃၀ ဒီဂရီကျော် ရှိနေသဖြင့် ရေခဲကမ္ဘာနှင့် မီးကမ္ဘာကြား ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရကာ၊ ရွှီရှင်းသည် အပြင်ဘက်ကိုလည်း အအေးဓာတ်ရအောင် လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တတိယထပ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူသည် ဇလုံတစ်ခုအတွင်း ရေဖြည့်ပြီး ယမ်းစိမ်း (အပြာရောင်) တစ်တုံးကို ထည့်လိုက်သည်။

ရေမှာ ချက်ချင်းခဲသွားပြီး အအေးဓာတ် ပျံ့နှံ့သွားရာ ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်မှာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သက်သောင့်သက်သာရှိသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အာနိသင်မှာ ချက်ချင်းပင်ဖြစ်ပြီး အဲကွန်း ထက်ပင် ပိုကောင်းနေသေးသည်။

ရွှီရှင်းသည် ဆိုဖာပေါ်သို့ လှဲချလိုက်ပြီး ၎င်းပေါ်တွင် ရှိနေသော ခဲခဲလေးကို ဆွဲယူပွတ်သပ်လိုက်သည်။

တကယ့်ကို သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှပေသည်။

ယခုအခါ ရွှီရှင်း၏ သစ်ပင်အိမ် အထပ်တိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်လုပ်ဆောင်ချက်များ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမထပ်မှာ အအေးသိုလှောင်ခန်း ၊ ဒုတိယထပ်မှာ အလုပ်ခွင်၊ တတိယထပ်မှာ နေထိုင်ရာနေရာနှင့် စတုတ္ထထပ်မှာ စိုက်ပျိုးရေးခြံ... အားလုံး ပြည့်စုံလွန်းနေသည်။

အအေးဓာတ်လည်းရှိ၊ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လည်းရှိ၊ ရိက္ခာလည်း အပြည့်အစုံရှိသလို အပေါ်ဆုံးထပ်မှာလည်း အသီးအရွက်တွေ စိုက်ပျိုးနိုင်သေးရာ၊ ရွှီရှင်းမှာ သစ်ပင်အိမ်ထဲ၌ သက်သောင့်သက်သာ ရှိလွန်းနေမည်ကိုပင် စိုးရိမ်မိတော့သည်။

အပူဒဏ်ကြောင့် နုံးနေသော ခဲခဲလေးမှာ အပူချိန်ကျသွားသည်နှင့် ပြန်လည်လန်းဆန်းလာပုံရပြီး ရွှီရှင်း၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ လှုပ်စိလှုပ်စိ လုပ်ကာ အေးမြနေသော ရေခဲဇလုံကို စူးစမ်းကြည့်နေသည်။

"အီးးး"

"ငါတို့ သစ်ပင်အိမ်ထဲမှာ ဘယ်တော့မှ ပူတော့မှာ မဟုတ်ဘူးကွ"

ရွှီရှင်းက ခဲခဲ၏ ခေါင်းကို ပွတ်ပေးရင်း ပြောလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီရေခဲကို စားလို့မရဘူးနော်၊ အဆိပ်ပါတယ်။"

ဤသတိပေးချက်မှာ ခဲခဲအတွက်သာမက ရေခဲဇလုံကို စူးစမ်းနေကြသော ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် မီမီတို့အတွက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

"အီး"

ခဲခဲက ပြန်ထူးသကဲ့သို့ အသံပြုကာ သူ၏ရင်ခွင်ထဲ၌ မှီနေ၏။

ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် မီမီတို့မှာလည်း ရေခဲဇလုံဘေး၌ လှဲနေကြသည်။

ရွှီရှင်းနှင့်မတူဘဲ ၎င်းတို့မှာ ထူထဲသောအမွေးများ ရှိသဖြင့် အေးမြသော အပူချိန်ကို ပိုမိုနှစ်သက်ကြသည်။

ရွှီရှင်းသည် သူ၏နာရီကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ဒေသတွင်း ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းတွင် လူအများအပြား ဗီဇပြောင်းသားရဲအသားအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

"ဗီဇပြောင်းသားရဲသားက တကယ့်ကို အရသာရှိတာပဲ၊ ငါစားဖူးသမျှ အကောင်းဆုံးအသားပဲ၊ အားလုံး ဝယ်စားကြပါ"

"ဘာကို ဝယ်ရမှာလဲ ငါ့ဆီမှာ ရောင်းမကုန်တဲ့ အသားတွေ အပုံလိုက်ကြီး ရှိနေတာ။ အိမ်က ရေခဲသေတ္တာကို သတိရလိုက်တာ။ ရေခဲသေတ္တာသာရှိရင် ငါဒါတွေကို မရောင်းဘူး။"

"တောက်... ဗီဇပြောင်းသားရဲတွေကို သတ်နိုင်တဲ့သူ နည်းမယ်လို့ ထင်ထားတာ၊ ဒီလောက်အထိ တန်ဖိုးမရှိဖြစ်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ သိရင် မသယ်လာပါဘူး။ အသား ကီလို ၃၀၀ နဲ့ အရင်းအမြစ်တွေပါ သယ်လာရတာ ငါ့ခါးကျိုးတော့မှာပဲ"

"မှန်တယ်၊ ဧရာမသားရဲကြီးတွေကိုတော့ မနိုင်လို့ ထွက်ပြေးရပေမဲ့ ကြွက်တွေ၊ ခွေးတွေလို အကောင်သေးတွေကိုတော့ သတ်ရတာ လွယ်ပါတယ်။"

"ဘယ်သူမှ မဝယ်ရင် သစ်ပင်အိမ်အောက်မှာ မြေဩဇာအဖြစ် မြှုပ်ပစ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်။"

"နံစော်ကုန်မှာ မကြောက်ဘူးလား"

"ဟေ့... တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ဆီက အသားတွေ အကုန်ဝယ်သွားပြီဟ"

"ငါ့ဆီကလည်း အကုန်ဝယ်သွားပြီ"

"တကယ်ကြီးလား ဒီလောက်အထိ အသားတွေကို အများကြီး ဝယ်နေတဲ့သူ ရှိသေးတာလား သူ အရူးလား။ ရက်နည်းနည်းကြာရင် အကုန်ပုပ်ကုန်မှာကို။"

"ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့မှာ သိုလှောင်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရှိလို့နေမှာပေါ့။"

"ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ သူတို့ဆီမှာ လျှပ်စစ်မီး ဒါမှမဟုတ် ရေခဲသေတ္တာ ရှိနေလို့လား"

သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်က အာရုံစိုက်မှုအချို့ ရရှိခဲ့သော်လည်း ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုတော့ မရှိပေ။

သူသည် အသားကီလိုဂရမ် ထောင်ချီဝယ်ယူခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ လူတစ်ရာစာခန့်၏ ရောင်းကုန်မျှသာဖြစ်ရာ စုစုပေါင်းပမာဏနှင့်ယှဉ်လျှင် အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်၏။

ဒေသတွင်း ဆက်သွယ်ရေးလိုင်းရှိ လူအားလုံးက အသားအရသာမှာ အလွန်ကောင်းကြောင်း ပြောနေကြသော်လည်း၊ ဤအသားကိုစားလျှင် ခွန်အားတိုးလာကြောင်း မည်သူမှ မပြောကြသည်ကို ရွှီရှင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

သူတို့တို့ မခံစားရကြတာလား။

ရွှီရှင်းက စူးစမ်းရှာဖွေသူများ အဖွဲ့ထဲ၌ မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဗီဇပြောင်းသားရဲအသားကို စားဖူးကြလား"

ဝမ်လေ့: "မစားရသေးဘူး။ ငါ့ဆီမှာရှိတာက ကြွက်သားတွေ၊ တကယ်ကို မြိုရခက်တယ်။ လူတွေက အရသာရှိတယ်လို့ ပြောနေကြပေမဲ့ ငါတော့ မစားတော့ဘူး၊ ငါ့ဆီမှာ အသားတွေ မပြတ်ပါဘူး။"

ကျောက်ရှောင်ချွမ်း: "မင်းက ငါ့ထက် အခြေအနေကောင်းပါသေးတယ်။ ငါ့ဆီမှာရှိတာက ပုရွက်ဆိတ်သားတွေ၊ ပင့်ကူသားတွေ၊ အကုန်လုံး အစိမ်းရောင်အဆင့် အသားတွေပဲ။ ငါတော့ အကုန်လွှင့်ပစ်လိုက်တယ်။ အဲဒါတွေကို ဘယ်သူက စားမှာလဲ"

ချီရွှယ်ဖေး : "နင် ပုရွက်ဆိတ်တွေနဲ့ တိုးခဲ့တာလား.. ပုရွက်ဆိတ်တွေကို ဆေးဖော်စပ်ရာမှာ သုံးလို့ရတာကို နင်က လွှင့်ပစ်လိုက်တယ်ပေါ့။"

ကျောက်ရှောင်ချွမ်း : "တောက်... အကောင်က စပါးအုန်းမြွေလောက် ကြီးတာကို ဆေးဖက်ဝင်တယ်လို့ ပြောနေတာလား"

ချီရွှယ်ဖေး : "အဲဒါကို အခြောက်ခံပြီး အမှုန့်လုပ်လိုက်ရင် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ နှလုံးတုန်တာတွေ၊ အဆိပ်ဖြေတာတွေနဲ့ နာကျင်မှုပျောက်ကင်းဖို့အတွက် အလွန်ကောင်းတာ။ နှမြောစရာကြီး။"

ကျောက်ရှောင်ချွမ်း : "ပညာရပ်ဆိုင်ရာတွေ အရမ်းဆန်လွန်းလို့ နားမလည်တော့ဘူး..."

ဝမ်လေ့ : "...တိုင်းရင်းဆေးပညာက အရာတော်တော်များများက တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲ။"

ရွှီရှင်း: "လွှင့်ပစ်တာကတော့ တကယ့်ကို နှမြောစရာပဲ။ ဗီဇပြောင်းသားရဲသားက ငါစားဖူးသမျှမှာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ ပြီးတော့ အရေးကြီးဆုံးက အဲဒါကိုစားရင် ခွန်အားတွေ တိုးလာစေတယ်။"

ချင်ယွန်လုံ : "ခွန်အားတွေ တိုးလာစေတယ် ဟုတ်လား"

ဝမ်ကွေ့ရှင်း : "စားရင် ခွန်အားတိုးတယ်။ အဲဒါကို နင် ဘယ်လိုသိတာလဲ ရွှီရှင်း။ ငါလည်း မနေ့ကတည်းက စားနေတာ၊ အရသာရှိတာကလွဲရင် ဘာမှမခံစားရဘူး။"

ဟင်။

ဝမ်ကွေ့ရှင်း၏ စကားကြောင့် ရွှီရှင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

၎င်းတို့မှာ ဗီဇပြောင်းသားရဲအသားက ခွန်အားတိုးစေသည်ကို တကယ်ပဲ မခံစားရကြတာလား။

ဝမ်ကွေ့ရှင်းတင်မကဘဲ ကျိချောင်းယန်၏ စကားက ရွှီရှင်းကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။

"ငါလည်း မနေ့ကတည်းက စားနေတာပဲ။ ဖော်ပြချက်အရဖြစ်စေ၊ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်တွေ့အရဖြစ်စေ ဒါဟာ အရသာရှိတဲ့ သာမန်အသားပဲ။ ရွှီရှင်း... ဒီအသားကိုစားရင် ခွန်အားတိုးတယ်လို့ မင်း ဘယ်လိုသတ်မှတ်လိုက်တာလဲ"

၎င်းတို့ တကယ်ပဲ မခံစားရကြတာလား။

ဒါမှမဟုတ် ဤခွန်အားတိုးသည့် အာနိသင်က ငါ့အတွက်ပဲ အသုံးဝင်တာလား။

ခဏလေး...

ရွှီရှင်း: "မင်းတို့ ငွေသေတ္တာထဲက စာချုပ်ကို သုံးတုန်းက ထူးခြားတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ရှိခဲ့လား။"

ငွေသေတ္တာထဲက စာချုပ်မှာ သစ်ပင်အိမ် ပြုပြင်မွမ်းမံရေး စာချုပ် ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်း ၎င်းကို စတင်သုံးစွဲစဉ်က ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း နွေးထွေးသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု စီးဆင်းသွားပြီး ခွန်အားများ သိသိသာသာ တိုးလာသည်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။

ဝမ်ကွေ့ရှင်း : "ဘာခံစားချက်လဲ။ စာချုပ်ကို သုံးပြီးတာနဲ့ ခွန်အားတွေ ချက်ချင်းတိုးလာတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အဲဒါကို ငါတို့ သိပြီးသားပဲလေ။"

ရွှီရှင်း: "တခြား ဘာမှ မခံစားရဘူးလား"

ကျောက်ရှောင်ချွမ်း: "ခွန်အားတွေ နည်းနည်းတိုးလာတာပဲ သတိထားမိတယ်။"

ရွှီရှင်း နားလည်သွားလေပြီ။

ခွန်အားတိုးလာခြင်းနှင့်အတူ ပါလာသော ထိုနွေးထွေးသည့် စွမ်းအင်လှိုင်းကို သူတစ်ယောက်တည်းသာ ခံစားသိရှိနိုင်ပုံရပေသည်။

၎င်းတို့မှာ ထိုစွမ်းအင်လှိုင်းကို မခံစားရသဖြင့် ဗီဇပြောင်းသားရဲသား၏ အာနိသင်ကိုလည်း သဘာဝကျကျ မသိရှိနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်ရမည်။

အပြောင်းအလဲများမှာ အလွန်သိမ်မွေ့လှသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ခွန်အား အနည်းငယ်တိုးလာမှုကို ၎င်းတို့ သတိမပြုမိကြခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဒါဟာ... သူတစ်ယောက်တည်းသာ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်စွမ်း တစ်ခု ဖြစ်နေတာများလား။

---

အခန်း ၁၁၄ ပြီး။