ဆန်းကြယ်သော ဗီဇပြောင်းအသားနှင့် ယမ်းစိမ်း

သစ်ပင်အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သားရဲသုံးကောင်မှာ အထဲ၌ ဆော့ကစားနေကြသည်။

မနေ့က ရွှီရှင်းသည် မြေအောက်ဂူမှ ရရှိခဲ့သော ညစ်ညမ်းဓာတ်ရောင်ခြည်ကျောက် (အပြာရောင်) ကို သားရဲရုပ်တုဘေးတွင် ထားရှိခဲ့သည်။

ထိုကျောက်တုံး၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် မီမီတို့၏ စွမ်းအားများသည် သစ်ပင်အိမ်အတွင်း၌ ရှိနေစဉ်မှာပင် တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာနိုင်ပေသည်။

နေ့တစ်ဝက် ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ အစားအစာ ပြင်ဆင်ရန် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ကောင်..."

ရွှီရှင်းသည် ငွေရောင်ဘုရင်နှင့် မီမီတို့၏ အဆမတန်ကြီးမားလှသော အစာစားနှုန်းကြောင့် ၎င်းတို့ကို ဆက်လက်ကျွေးမွေးရန် ခက်ခဲလာသည်ဟု ခံစားရသည်။

"မင်းတို့ဘာသာ အပြင်ထွက်ပြီး အမဲလိုက်စားကြရင် ဘယ်လိုလဲ"

အပြင်ဘက်က သာမန်သားရဲများကို အမဲလိုက်ရန်မှာ ဤဗီဇပြောင်းသားရဲနှစ်ကောင်အတွက် အလွန်လွယ်ကူသော ကိစ္စဖြစ်ပြီး ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အောင်မြင်နိုင်ပေသည်။

"အူးးး"

ငွေရောင်ဘုရင်က သဘောတူကြောင်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မီမီကလည်း ငွေရောင်ဘုရင်ဘေးတွင် ရပ်လိုက်၏။

ရွှီရှင်းသည် ၎င်းတို့ကို သစ်ပင်အိမ်အောက်သို့ ပို့ပေးလိုက်ပြီး၊ ပြန်လာလျှင် အသံပေးရန်နှင့် သူ လာခေါ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကာ သစ်ပင်အိမ်သို့ ပြန်တက်လာခဲ့သည်။

သေချာသည်မှာ ခဲခဲလေးကတော့ ထိုဗီဇပြောင်းသားရဲနှစ်ကောင်နောက်သို့ လိုက်ပြီး အမဲလိုက်မည်မဟုတ်ပါ။

၎င်းသည် ရွှီရှင်း၏ အစားအစာများကို မျှဝေစားသောက်သည့် အလေ့အကျင့် ရနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အရင်က ချက်ပြုတ်ထားသော အစားအစာများကို မစားဖူးသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အသားကင်ရှိသည့် အချိန်တိုင်း ၎င်းသည် ပါးစပ်မှ ဆီများ တဝင်းဝင်းနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ ဝါးမြိုလေ့ရှိသည်။

"ဒီနေ့တော့ ငါတို့ ဆီသတ်ပြီးကြော် စားကြမယ်"

ရွှီရှင်းက ခဲခဲ၏ ခေါင်းလေးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"အီးးး"

ခဲခဲက ခေါင်းလေးစောင်းကာ "ဆီသတ်ပြီးကြော်" သည်ကို ဘာမှန်းမသိဘဲ ကြည့်နေရှာသည်။

ရွှီရှင်းသည် ပထမဦးစွာ အရောင်းအဝယ်ကဏ္ဍ၌ ကြက်သွန်မြိတ်၊ ဂျင်းနှင့် ကြက်သွန်ဖြူကဲ့သို့ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ ရှိမရှိ စစ်ဆေးကြည့်သည်။

ခေတ္တရှာဖွေပြီးနောက် ကြက်သွန်မြိတ်နှင့် ကြက်သွန်မြိတ်မျိုးစေ့အချို့ကို အမှန်တကယ်ပင် ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

သူသည် ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်းဝယ်ယူကာ မျိုးစေ့များကို သူ၏ အပေါ်ဆုံးထပ်ဥယျာဉ်၌ စိုက်ပျိုးလိုက်သည်။

ပြီးနောက် မီးဖိုချောင်သို့ ရောက်လာ၏။

မီးဖိုကို မီးမွှေးကာ သားရဲအသားမှ ဆီထုတ်လိုက်ပြီး၊ သန့်စင်ထားသော အသားလှီးဓားဖြင့် ကြာစွယ်များကို ပါးပါးလှီးကာ တောဝက်သား အသားလွှာအချို့ကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ရွှီရှင်းသည် သူ၏ ကြာစွယ်အသားကြော် ကို စတင်ချက်ပြုတ်တော့သည်။

သူသည် အသားလွှာများကို ဒယ်အိုးအတွင်း ထည့်၍ တစ်ဝက်ကျက်ရုံမျှ ကြော်လိုက်ပြီးနောက်၊ အနံ့မွှေးလာစေရန် လှီးထားသော ကြက်သွန်မြိတ်များကို ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကြာစွယ်များကို ထည့်ကာ သမအောင် မွှေကြော်လိုက်၏။

နောက်ဆုံးတွင် ဆားအနည်းငယ် ဖြူးကာ နှစ်ချက်၊ သုံးချက်ခန့် ထပ်မွှေပြီးနောက် ပန်းကန်ထဲသို့ ခပ်ထည့်လိုက်သည်။

ရိုးရှင်းသော ကြာစွယ်အသားကြော်တစ်ပန်းကန် အဆင်သင့် ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။

အရောင်တင်ရန် ပဲငပိဆော့စ် မရှိသဖြင့် အသားရောင်မှာ အနည်းငယ် ဖျော့နေသော်လည်း ရွှီရှင်း ဂရုမစိုက်ပါ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါဟာ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူ ပထမဆုံး စားရသည့် ဆီသတ်ဟင်းလျာ မဟုတ်ပါလား။

နေ့တိုင်း အသားကင်နှင့် အသီးအနှံများသာ စားနေရသဖြင့် သူသည် ရှေးဦးလူသားတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ပြန်ရောက်သွားသလို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟင်းနံ့ကြောင့် ခဲခဲလေးမှာ မီးဖိုပေါ်သို့ တက်ကြည့်ရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားသော်လည်း၊ အပူလောင်မည်စိုးသဖြင့် ရွှီရှင်းက ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်ချပေးရ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် ရွှီရှင်း၏ ပုခုံးပေါ်သို့ တက်ကာ ဤပထမဆုံး ဆီသတ်ဟင်းလျာ ပေါ်ထွက်လာပုံကို စောင့်ကြည့်နေတော့သည်။

ကြာစွယ်အသားကြော်ကို စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ပြီးနောက်၊ ရွှီရှင်းသည် ထမင်းစားတူ တစ်စုံကို ဖန်တီးကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တောဝက်သား၏ အရသာနှင့် ကြာစွယ်၏ လတ်ဆတ်မှု၊ ကြက်သွန်မြိတ်ဆီမွှေးနှင့် ဆားအငန်ဓာတ်တို့၏ ပေါင်းစပ်မှုမှာ ရွှီရှင်းကို အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားစေသည်။

ဂျင်း၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ ပဲငပိဆော့စ် နှင့် ခရုဆီများသာ ရှိနေလျှင် ပို၍ပင် ကောင်းပေလိမ့်မည်။

"အီးးး အီးးး"

ခဲခဲက ပန်းကန်ကို ကြည့်ကာ ဘယ်ကစစားရမှန်း မသိဘဲ ဖြစ်နေပြီး၊ ရွှီရှင်း စားနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့ကို အတင်း လှမ်းဆွဲတော့သည်။

ရွှီရှင်း စိတ်ကူးပေါက်ကာ ခဲခဲထံသို့ ထမင်းစားတူကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အီးးး"

ခဲခဲသည် ၎င်း၏ လက်သည်းလေးများဖြင့် ထမင်းစားတူ တစ်ဖက်စီကို ကိုင်ကာ ခေါင်းလေး စောင်းကြည့်နေသည်။

ရွှီရှင်းမှာ ရယ်မိသွားပြီး ၎င်းကို ပြန်ကျွေးရန် တူကို ပြန်ယူမည် ပြုစဉ်မှာပင်၊ ခဲခဲလေးသည် ၎င်း၏ အမွေးပွလက်ကလေးများဖြင့် တူကို အခက်အခဲကြားမှ ထိန်းချုပ်ကာ အစားအစာများကို ကောက်ယူ၍ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်နေသည်ကို အံ့သြဖွယ် တွေ့လိုက်ရသည်။

တူ သုံးနေသော ပန်ဒါလေးတစ်ကောင်မှာ တကယ့်ကို ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းဖြစ်သဖြင့် ရွှီရှင်းမှာ နှစ်စက္ကန့်ခန့် မှင်သက်သွားရ၏။

သို့သော်လည်း ခဲခဲလေး မြိန်ရည်ယှက်ရည် စားနေသည်ကို ကြည့်ပြီး ရွှီရှင်း ပြုံးမိသွားသည်။

သူသည် နောက်ထပ် တူတစ်စုံကို ထပ်မံဖန်တီးကာ အကင်စင်ကိုပါ ဆွဲယူလိုက်သည်။

သူသည် ကြွက်သားကင် ကို စားချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

မှန်ပါသည်၊ ၎င်းမှာ မြေအောက်ဝင်္ကပါထဲက ကြွက်များကို နှိမ်နင်းရာမှ ရရှိခဲ့သော အသားဖြစ်သည်။

ဖော်ပြချက်တွင် ၎င်းမှာ ရှားပါးလှသော အရသာရှိသည့် အသားဟု ပါရှိသည်။

ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်လာပြီးမှတော့ အရာအားလုံးကို မြည်းစမ်းကြည့်သင့်သည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့အပြင် အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူသည် ဗီဇပြောင်းသားရဲသားကို မစားရသေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဤစားသုံးနိုင်သော အဆင့်နိမ့် ဗီဇပြောင်းသားရဲအသားနှင့် သာမန်သားရဲအသားတို့ မည်သို့ ကွာခြားသည်ကို သိလိုနေသည်။

အစိတ်အပိုင်းများ ပိုင်းဖြတ်ပြီးနောက်တွင် ကြွက်သားမှာ မည်သည့်အသားမှန်း မသိသာတော့သဖြင့် စိတ်ထဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှု မရှိတော့ပေ။

ရွှီရှင်းသည် ကြာစွယ်ကြော်ကို စားရင်း အသားများကို လွှာကာ အကင်စင်ပေါ်၌ တင်လိုက်သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် အလွန်မွှေးပျံ့သော ရနံ့တစ်ခုသည် သစ်ပင်အိမ်အတွင်း ပြန့်နှံ့သွားရာ၊ တူ နှင့် လုံးပန်းနေသော ခဲခဲလေးပင်လျှင် လုပ်နေသည်များကို ရပ်တန့်ကာ အကင်စင်ပေါ်က အသားကို လှမ်းကြည့်လာသည်။

"ဒါက အဲဒီလောက်တောင် မွှေးတာလား"

ရွှီရှင်း တံတွေး တစ်ချက် မျိုချလိုက်မိသည်။

"ဒီအနံ့က အရင်က အပြာရောင်အဆင့် ဝက်ဝံလက်ဝါးထက်တောင် ပိုကောင်းနေသလိုပဲ"

အကင်စင်ပေါ်ရှိ အသားမှာ တစီစီ မြည်ကာ ဆီများ ထွက်နေပြီး၊ ဆီမွှေးနံ့မှာ လုံးဝ မတောင့်ခံနိုင်လောက်အောင်ပင်။

ရွှီရှင်း မနေနိုင်ဘဲ သွားရည်ကျလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ အလယ်အလတ်အဆင့် ဗီဇပြောင်းသားရဲအသားများမှာ ညစ်ညမ်းလွန်းသဖြင့် စား၍ မရသော်လည်း၊ အဆင့်နိမ့် ဗီဇပြောင်းသားရဲအသားမှာမူ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် အရသာရှိနေခြင်းပင်။

ရွှီရှင်းသည် တူ ဖြင့် ဆီတဝင်းဝင်း နှင့် အသားလွှာတစ်ချပ်ကို ကောက်ယူကာ မှုတ်ပြီးနောက် ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

အလွန်မွှေးသော အနံ့တစ်ခုသည် ပါးစပ်အတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားရာ၊ ရွှီရှင်းမှာ သူ၏ မူလဘဝတွင် စားခဲ့သမျှ အသားများမှာ အမှိုက်များသာ ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ကြာစွယ်တောဝက်သားကြော်မှာလည်း ချက်ချင်းပင် အရသာ မရှိတော့သလို ဖြစ်သွားသည်။

ထို့အပြင် အသားကို မြိုချလိုက်ပြီးနောက် နွေးထွေးသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် သူ၏ ခြေလက်အင်္ဂါများဆီသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အပြာရောင်အဆင့် ဝက်ဝံလက်ဝါးနှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန်အားနည်းသော်လည်း သူ သိရှိနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

"အဆင့်နိမ့် ဗီဇပြောင်းသားရဲအသားကလည်း စွမ်းအားတွေကို တိုးစေတာပဲ။"

ရွှီရှင်း အံ့သြမိသည်၊ ဤအာနိသင်မှာ တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လှ၏။

သတိပြုရန်မှာ ဤအသားမှာ အစိမ်းရောင်အဆင့်သာ ရှိသေးခြင်းပင်။

ယခုအချိန်တွင် လူအများစုမှာ မြေအောက်မြို့တော်မှ ထွက်လာခဲ့သည်မှာ တစ်ရက်ပင် မပြည့်သေးသဖြင့်၊ အရောင်းအဝယ် ကဏ္ဍတွင် ဗီဇပြောင်းသားရဲအသားများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤလွယ်လွယ်ကူကူ ရနိုင်သော အစိမ်းရောင်အဆင့် အရင်းအမြစ်မှာ အမှန်တကယ် ခွန်အားကို တိုးစေနိုင်သည်။

သူသည် အသားအနည်းငယ်ကို ထပ်မံစားကြည့်ရာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အာနိသင်ကို ပို၍ သိသာစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

"အီးးး အီးးး"

ခဲခဲလေးမှာ အသားနံ့ကို ရှူရင်း၊ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အကင်စင်ဘေးတွင် ပတ်လျှောက်နေတော့သည်။

ရွှီရှင်းက အသားတစ်ဝက်ကို ခဲခဲအား ဝေပေးလိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော ကြွက်သားများကို သူကိုယ်တိုင် စားလိုက်၏။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ နွေးထွေးပြီး သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားသည်။

ဝက်ဝံလက်ဝါးကဲ့သို့ ချက်ချင်း အာနိသင် မပြသော်လည်း၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲနေသည်ကို သူ ခံစားရသည်။

အကယ်၍ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စားသုံးမည်ဆိုပါက ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုကို သေချာပေါက် တည်ငြိမ်စွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ရုတ်တရက် သူသည် ထိုဖားပြုတ်ကြီးနှင့် စမ်းသပ်ကွင်းထဲက ဗီဇပြောင်းသားရဲများကို မသတ်ခဲ့ဘဲ ချန်ထားခဲ့မိသည်ကို နောင်တရသွားသည်။

ဗီဇပြောင်းသားရဲ အများစုမှာ ရေမြုပ်သွားသော ထွက်ပေါက်နှင့်အတူ မြေအောက်မြို့တော်ထဲတွင် ပိတ်မိကာကျန်ရစ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"နှမြောစရာကြီးကွာ၊ တကယ်ကို နှမြောစရာကြီး"

ရွှီရှင်း ရင်ထဲ၌ နှမြောတသ ဖြစ်နေမိသည်။

ရွှီရှင်းသည် တောင်ထူထပ်သည့် အရင်းအမြစ် နယ်မြေရှိ ဝက်၊ နွားနှင့် သိုးအုပ်များကို သတိရလိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို မွေးမြူရန်ပင် စီစဉ်လာတော့သည်။

အကယ်၍ သူသည် နွားနှင့် သိုးအချို့ကို ဗီဇပြောင်းစေပြီး ယဉ်ပါးအောင် မွေးမြူနိုင်ပါက၊ အဆင့်နိမ့် ဗီဇပြောင်းသားရဲများကို တိုက်ရိုက် သားဖောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ယခုအဆင့်တွင်တော့ လုပ်ဆောင်ချက်များ များပြားလှသဖြင့် မွေးမြူရေးအတွက် အချိန်မရှိသေးချေ။

နောင်တွင်တော့ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အသားမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ရေရှည်အကျိုးကျေးဇူးများ ပေးစွမ်းနိုင်သဖြင့်၊ နေ့စဉ် စားသောက်မှုပုံစံတွင် သေချာပေါက် ထည့်သွင်းရမည် ဖြစ်သည်။

ဤသုံးရက်အတွင်းတွင်တော့ ဗီဇပြောင်းသားရဲအသား ပြတ်လပ်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှင်ကျန်သူများမှာ မြေအောက်မြို့တော်မှ ပြန်လာကာစ ဖြစ်သဖြင့် အရောင်းအဝယ် ကဏ္ဍတွင် တိုက်ရိုက် ဝယ်ယူနိုင်သည်။

သို့သော် အစိမ်းရောင်အဆင့် အသားမှာ ပုပ်သိုးတတ်သဖြင့်၊ သုံးရက်ကျော်ပြီးနောက် ထပ်မံစားလိုပါက ဗီဇပြောင်းသားရဲအသစ်များကို အမဲလိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဗီဇပြောင်းဆေးရည်များ သုံး၍ ဖန်တီးခြင်းသာ လုပ်ရပေလိမ့်မည်။

လောလောဆယ်တွင် ထိုဗီဇပြောင်းငါးရှဉ့်များရှိသော ကန်မှလွဲ၍ ရွှီရှင်းသည် မြေပြင်ပေါ်၌ အခြားအဆင့်နိမ့် ဗီဇပြောင်းသားရဲများကို မတွေ့ရသေးချေ။

ယဇ်ပလ္လင်မှ ဆင့်ခေါ်သော အလယ်အလတ်အဆင့် ဗီဇပြောင်းသားရဲသားများမှာလည်း မီးခိုးရောင်အဆင့် ဖြစ်သဖြင့် စား၍မရဘဲ၊ ဗီဇပြောင်းဆေးရည် ပြုလုပ်ရန်သာ သုံးနိုင်သည်။

ကန်ထဲက ငါးရှဉ့်တွေ ရှိနေသေးလား၊ မြေအောက်ထဲ ပြန်ဝင်သွားပြီလား မသိချေ။

ကန်ထဲမှာ ရှိနေသေးလျှင်တောင် ရွှီရှင်းမှာ ၎င်းတို့ကို ဖမ်းရန် နည်းလမ်းကောင်း မရှိသေးပါ။

၎င်းတို့မှာ ကျောက်သားများကိုပင် ဖောက်နိုင်သဖြင့် ဖမ်းဆီးရန် ကိရိယာ ပြုလုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်သလို၊ ညစ်ညမ်းအသားကလည်း အသုံးမဝင်၊ အဆိပ်ကလည်း မသတ်နိုင်ချေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယမ်းခွဲခြင်း သို့မဟုတ် လျှပ်စစ်ဖြင့် ငါးဖမ်းခြင်းကဲ့သို့သော အမြစ်ပြတ်ရှင်းသည့် နည်းလမ်းများဖြင့်သာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဗီဇပြောင်းဆေးရည် သုံးမည်ဆိုလျှင်လည်း သုံးရက်တစ်ခါ ဆေးတစ်ပုလင်း ကုန်မည်ဖြစ်ရာ အလွန်ပင် ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

ဟူး... အစားအစာတွေကို အချိန်ကြာကြီး ဘယ်တော့များမှ သိုလှောင်နိုင်ပါ့မလဲ။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ နာရီမှာ တုန်ခါလာသဖြင့် ရွှီရှင်း ကြည့်လိုက်ရာ၊ လီဝမ်ရှီးထံမှ စာတစ်စောင် ရောက်နေသည်။

"ယမ်းစိမ်း ကို ဘာအတွက် သုံးရတာလဲ"

ရွှီရှင်းမှာ စိတ်ညစ်နေစဉ် ထိုစာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးသွားရတော့သည်။

"ဟာ မိုက်လှချေလားဟ"

လီဝမ်ရှီး - "ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ဘာမှားလို့လဲ၊ ယမ်းစိမ်းက အရမ်း အသုံးဝင်လို့လား"

ဒါက သူ ရှာနေတဲ့ အရာ အတိအကျပင်။

ခုနကတင် အသားတွေကို ရေရှည် ဘယ်လိုသိုလှောင်မလဲ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပဲ ယမ်းစိမ်းက ပေါ်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အိမ်မှာ သတ္တုတွင်းတွေရှိတဲ့ သူဌေးမလေး ဆိုတာ မမှားပါချေ။

ယမ်းစိမ်းတွင်းကိုတောင် ရှာတွေ့ခဲ့၏။

ရွှီရှင်းသည် အသံမက်ဆေ့ချ် တစ်စောင် ချက်ချင်း ပို့လိုက်သည်။

"မင်း ယမ်းစိမ်းတွင်း ရှာတွေ့ခဲ့တာလား။ အများကြီးပဲလား။"

ရွှီရှင်း တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။

"အင်း...များတယ်"

လီဝမ်ရှီးက ဝေဝေဝါးဝါး ပြန်ဖြေပြီးနောက် စပ်စုကာ မေးသည်။

"ယမ်းစိမ်းကို ပေါက်ကွဲစေတတ်တဲ့ အရာတွေ လုပ်တဲ့နေရာမှာ သုံးတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်၊ ဟုတ်လား။"

မှန်ပါသည်၊ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော အရာများ ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း၊ အဓိကဖြစ်သော ကန့် မရှိသေးသဖြင့် မပြုလုပ်နိုင်သေးပါ။

ထို့အပြင် ရွှီရှင်း၏ ဖန်တီးမှု စာရင်းတွင်လည်း ယမ်းကဲ့သို့သော အရာများ၏ ဖော်စပ်နည်း မပေါ်သေးသဖြင့်၊ ကန့် ရှိလျှင်တောင် လုပ်၍ ရဦးမည် မဟုတ်ချေ။

ကိုယ့်ဘာသာ စမ်းသပ်ကြည့်ရန်မှာလည်း အချိန်ဖြုန်းရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ယမ်းစိမ်းကို ရေခဲပြုလုပ်ရန် သုံးနိုင်သဖြင့် ရေခဲသေတ္တာ တစ်ခုကဲ့သို့ အသုံးပြုနိုင်သည်။

ယမ်းစိမ်းကို ရေထဲတွင် ဖျော်လိုက်ရုံဖြင့် အေးမြစေနိုင်ပြီး၊ ၎င်းကို ပြန်လည် ခြောက်သွေ့အောင် လုပ်ရုံဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်သုံးနိုင်ရာ အသစ်ထပ်ဖြည့်ရန်ပင် မလိုသလောက်ပင်။

အစားအစာများကို အပူချိန်နိမ့်နိမ့်တွင် သိုလှောင်ထားနိုင်ခြင်း တစ်ခုတည်းနှင့်တင် ယင်း၏ အရေးပါမှုမှာ အတိုင်းအဆမရှိလှချေ။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ စံနှုန်းများအရ အေးခဲထားသော အသားများကို ၁၂ လ တစ်နှစ် အထိ သိုလှောင်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဆိုလိုသည်မှာ တစ်နှစ်အတွင်း အသား၏ အရသာမှာ မကောင်းတော့သော်လည်း စား၍ရနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

အေးခဲထားတဲ့အသားကို တစ်နှစ်အထိ သိမ်းနိုင်ပေသည်။

ရွှီရှင်းသည် ယမ်းစိမ်း၏ အသုံးဝင်ပုံကို လီဝမ်ရှီးအား ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ရေခဲ လုပ်လို့ရတယ် ဟုတ်လား။ ကောင်းလိုက်တာ"

လီဝမ်ရှီး ကြားလိုက်သောအခါ အလွန်အံ့သြဝမ်းသာသွားသည်။

"အရင်က အသားတွေ အများကြီးကို နှစ်ရက်၊ သုံးရက်အတွင်းမှာပဲ ပုပ်သွားလို့ ဘာနဲ့မှ လဲလို့မရခဲ့ဘူး၊ အခုတော့ သိုလှောင်ထားလို့ ရပြီပေါ့"

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီတွင်းက သစ်ပင်အိမ်နဲ့ နီးလား"

လီဝမ်ရှီးမှာ အဝေးမှ တိုက်ရိုက် အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း မရှိဘဲ သတ္တုရိုင်းများကို သစ်ပင်အိမ်သို့ အရင် သယ်ရမည်ဖြစ်သဖြင့် ဝေးနေပါက အဆင်မပြေနိုင်မှန်း ရွှီရှင်း သိနေသည်။

"အရမ်းဝေးတယ်၊ အနက်ရောင်ရွှေတွင်းရဲ့ ဘေးမှာပဲ။ အနက်ရောင်ရွှေ တူးနေတုန်း မတော်တဆ ယမ်းစိမ်းတွင်း ရှိနေတာကို ရှာတွေ့ခဲ့တာ။ ဟူး... တွင်းက အရမ်းဝေးတော့ တစ်ခါသွားရင် အရမ်း လမ်းလျှောက်ရတယ်၊ တကယ်ကို အဆင်မပြေဘူး။ အခု သတ္တုရိုင်းတွေ သယ်လာတာ တစ်နာရီကျော်ပြီ၊ သစ်ပင်အိမ်ကို မရောက်သေးဘူး၊ ပျင်းလို့ ရှင် နဲ့ စကားလာပြောတာ" ဟု လီဝမ်ရှီးက မတတ်သာဟန်ဖြင့် ပြောရှာသည်။

မတော်တဆ ယမ်းစိမ်းတွင်းကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်...

ဟုတ်ပါပြီကွာ။

ဤသူဌေးမလေးမှာတော့ ရွှီရှင်းအပေါ်တွင် ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိတော့ဘဲ ပို၍ ပွင့်လင်းလာနေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ ရွှီရှင်းအနေဖြင့် သူမတွင် ထူးခြားသော စွမ်းရည်တစ်ခု ရှိနေမှန်း ရိပ်မိပြီးသားဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသွားပုံရသဖြင့်၊ ထိုမျှအထိ ပွင့်လင်းနေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

---

အခန်း ၁၁၂ ပြီး။