ကန်အောက်ခြေမှ ချောက်နက်ကြီး

ရွှီရှင်း၏ မြှားသေနတ်မှ မြှားသည် အသားစားငါးကို တိုက်ရိုက်မသတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုငါးမှာ ၎င်း၏မျိုးတူအချင်းချင်းတို့ ဝိုင်းအုံကိုက်ခဲမှုအောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤအသားစားငါးများသည် မကြာသေးမီက ဗီဇပြောင်းလဲမှုကြောင့် အလွန်ဗိုက်ဆာနေပုံရပြီး ထိုအခြေအနေကြောင့်ပင် ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ငွေရောင်ဘုရင်သည်လည်း ဗီဇပြောင်းလဲမှုပြီးဆုံးပြီးနောက် သမင်တစ်ကောင်လုံးကို စားပစ်ခဲ့သော်လည်း အားမရသေးသည့်ပုံစံမျိုး ရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ဤအချက်က ၎င်းတို့အား အမြစ်ပြတ်ရှင်းလင်းရန် ပိုမိုပြတ်သားစေခဲ့သည်။

ဝဝလင်လင်စားပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့တွင် ငွေရောင်ဘုရင်မှာ သိသိသာသာ ထွားကြိုင်းလာခဲ့ရာ၊ ဤငါးများကိုလည်း ဆက်လက်ကြီးထွားခွင့် ပေး၍မဖြစ်ပေ။

ဤအသားစားငါးများသည် ဗိုက်ဆာလွန်းသဖြင့် မျိုးတူအချင်းချင်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နေကြခြင်းမှာ ရွှီရှင်းအတွက် အခွင့်ကောင်းဖြစ်သွားသည်။

ဗီဇပြောင်းအသားစားငါးကြီးတစ်ကောင်ကို သတ်ရန် မြှားအများကြီး ကုန်နိုင်သော်လည်း၊ ယခုမူ မြေအောက်ထောင်ချောက်လမ်းမှ ရရှိခဲ့သော မြှားများကို တတ်နိုင်သမျှ ချွေတာနိုင်သွား၏။

နောက်ထပ် မြှားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်ရာ အစောပိုင်းက မြင်ကွင်းမျိုး ထပ်မံပေါ်လာပြန်သည်။

ကျန်ရှိနေသော ငါးသုံးကောင်သည် ဒဏ်ရာရ၍ သွေးထွက်နေသော ငါးကို ရူးသွပ်စွာ ဝိုင်းအုံကိုက်ခဲကြတော့သည်။

ဆယ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ဒုတိယမြောက်ငါးမှာ အရိုးစုသက်သက်သာ ကျန်တော့ပြီး၊ ၎င်း၏ဗိုက်ထဲရှိ အစောပိုင်းကငါး၏ အသားစများပင် မကျန်တော့ဘဲ အကုန်စားခံလိုက်ရသည်။

"လွယ်လိုက်တာ"

ရွှီရှင်း ဝမ်းသာသွားသည်။

အသားစားငါးများထံမှ ကုန်ကြမ်းများ မရရှိခဲ့သည်မှာ အနည်းငယ် နှမြောစရာကောင်းသော်လည်း၊ ထိုနေရာအတွင်းသို့ သူကိုယ်တိုင်ဝင်သွားပြီး အစားခံရမည့်အရေးထက်စာလျှင် ယခုအခြေအနေက ပိုကောင်းပါသည်။

နောက်ထပ် အသားစားငါးတစ်ကောင်ကို ထပ်မံနှိမ်နင်းပြီးနောက်၊ ရွှီရှင်းသည် ကျန်ရှိနေသော ငါးနှစ်ကောင်ကိုပါ ပစ်ခတ်လိုက်ရာ ၎င်းတို့နှစ်ကောင် အချင်းချင်း ပြန်လည်ကိုက်ခဲနေကြရင်းမှ အရိုးစုများအဖြစ် ကန်အောက်ခြေက ချောက်နက်ကြီးထဲသို့ ကျဆင်းသွားကြတော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ကန်အလယ်ရှိ အသားစားငါးများကို လုံးဝဥဿုံ ရှင်းလင်းသွားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ရင်ထဲ၌ စိုက်ဝင်နေသော ဆူးတစ်ချောင်းကို ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်သကဲ့သို့ ရွှီရှင်း အလွန်အမင်း စိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားခဲ့၏။

နောက်တစ်ဆင့်မှာတော့ ကန်အောက်ခြေက ဧရာမတွင်းကြီးကို စူးစမ်းရန်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် အောက်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက်ငုပ်ဆင်းရန် မရဲသေးဘဲ ရေတိမ်ပိုင်းသို့ အရင်ဆုံး ပြန်ကူးခဲ့သည်။

အသားစားငါးများ၏ နယ်မြေမှာ ကန်အလယ်က ချောက်နက်ကြီး၏ အပေါ်တည့်တည့်တွင် ဖြစ်သည်။

ထိုချောက်နက်ကြီးကို အပေါ်မှ တိုက်ရိုက်ငုံ့ကြည့်ရသည်မှာ အောက်ခြေမမြင်ရဘဲ မှောင်မိုက်နေသဖြင့်၊ အောက်ဘက်မှ ဧရာမသားရဲကြီးတစ်ကောင် တက်လာပြီး သူ့ကို ဝါးမြိုသွားမည်ကို စိုးရိမ်မိကာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှ၏။

တွင်းကြီး၏ နက်ရှိုင်းသွားသော အစွန်းသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ငုပ်ဆင်းလိုက်သည်။

ရွှီရှင်းသည် အရင်က ရေငုပ်ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံရှိသည်။

သူ၏ မူလကမ္ဘာက ကျွန်းစုများတွင် အပန်းဖြေစဉ်က ကျွမ်းကျင်ဆရာများနှင့်အတူ ဆယ်မီတာခန့်အနက်အထိ ရေငုပ်ခဲ့ဖူး၏။

ရေမငုပ်မီ နာရီဝက်ခန့် အခြေခံသင်တန်း တက်ခဲ့ဖူးသလို၊ ကိုယ်တိုင်လည်း လေ့လာဖူးသဖြင့် ရေဖိအားက လူ့ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် မည်သို့သက်ရောက်သည်ကို သူ ကောင်းကောင်းနားလည်သည်။

ရေနက်ပိုင်း၏ ဖိအားမှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက အင်္ဂါရပ်များကို ဒုက္ခပေးနိုင်သည်။

ငုပ်ဆင်းနေစဉ်အတွင်း ရွှီရှင်းသည် ဖိအားက သူ့အပေါ် မည်သို့သက်ရောက်နေသည်ကို စစ်ဆေးနေသည်။

အရင်က ရေငုပ်စဉ်က သုံးမီတာ၊ လေးမီတာခန့် အနက်မှာပင် သူ၏နားထဲ၌ နေရခက်လာသဖြင့် ဖိအားညှိရလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ယခုမူ ခုနစ်မီတာ၊ ရှစ်မီတာခန့် အနက်ရောက်မှသာ ထိုသို့ ခံစားရ၏။

သူ သင်ယူထားသည့်အတိုင်း နှာခေါင်းကိုပိတ်၍ လေမှုတ်ထုတ်ကာ နားအတွင်းက ဖိအားကို ညှိလိုက်သည်။

ရွှီရှင်း စိတ်ထဲမှ တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

အရင်က သုံးလေးမီတာမှာတင် နေရခက်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခု ခုနစ်ရှစ်မီတာမှ ခံစားရခြင်းမှာ သူ၏ ကြေးခွံချပ်ဝတ် ကြောင့် ရေဖိအား၏ သက်ရောက်မှုကို လျော့နည်းစေကာ နှစ်ဆခန့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းအောင် ငုပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။

ရေငုပ်ကိရိယာ မပါဘဲ သာမန်လူတစ်ယောက်သည် အများဆုံး ဆယ်မီတာအထိသာ ငုပ်နိုင်ပြီး၊ လေ့ကျင့်ထားသော ပညာရှင်များပင် ၁၅ မီတာခန့်သာ ငုပ်နိုင်ကြသည်။

၁၇ မီတာ၊ ၁၈ မီတာ ဆိုသည်မှာ ကိရိယာမပါဘဲ ရေငုပ်သူအများစုအတွက် အကန့်အသတ်ပင် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာ့စံချိန်တင်ထားသူများမှာ ထိုထက်မက ငုပ်နိုင်ကြသော်လည်း၊ သူကဲ့သို့ သာမန်လူတစ်ယောက်မှာ ပညာရှင်များနှင့် ယှဉ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူသည် ရေအောက်မှာ အသက်ရှူနိုင်သည်ဆိုသော်ငြားလည်း ကိရိယာမပါဘဲ ဆယ်မီတာကျော်အနက်မှာ သူ၏ အကန့်အသတ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ကိရိယာများရှိပါက ၂၀ မီတာခန့်အထိ စူးစမ်းရန် ကြိုးစားကြည့်နိုင်သည်။

၂၀ မီတာဆိုသည်မှာ မနည်းလှပေ၊ ခုနစ်ထပ်တိုက်တစ်လုံး၏ အမြင့်နှင့် ညီမျှ၏။

သူသည် ထိုထက်ပို၍ မငုပ်ဝံ့တော့ပါ။

ရေနက်ပိုင်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။

ရေအောက်သတ္တဝါများကို ထည့်မတွက်လျှင်ပင်၊ ရေဖိအားကြောင့် သူ သေဆုံးနိုင်သလို၊ ရေပေါ်သို့ ပြန်တက်ချိန်တွင်လည်း ဆိုးကျိုးများ ခံစားရနိုင်သည်။

သူသည် သူ၏အသက်ကို တန်ဖိုးထားသဖြင့် အလဟဿ အသေမခံလိုပေ။

သို့သော်လည်း တွင်းနံရံပေါ်ရှိ အပြာရောင်အဆင့် အရင်းအမြစ်များမှာ ၂၀ မီတာခန့်အနက်တွင် ရှိနေသဖြင့် ၎င်းတို့ကို ယူရန် ကြိုးစားကြည့်နိုင်သည်။

၁၅ မီတာခန့်အနက်သို့ ငုပ်ဆင်းသွားသောအခါ ရွှီရှင်းသည် ထိုအရင်းအမြစ်များကို မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းတို့မှာ တွင်းနံရံပေါ်တွင် ပေါက်နေသော ရေမှော်ပင်များဖြစ်ပြီး ရေစီးကြောင်းနှင့်အတူ လှုပ်ခတ်နေကြသည်။

ဒါက... ငါ အစောပိုင်းက စားခဲ့တဲ့ အပြာရောင်အဆင့် ရေမှော်ပင်တွေပဲ။

ဤကဲ့သို့သော အပင်မျိုး ရေအောက် ၂၀ မီတာအနက် တွင်းနံရံတွေမှာ ပေါက်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ မထင်ထားပေ။

ဖြည်းဖြည်းချင်း ငုပ်ဆင်းသွားပြီးနောက် ရွှီရှင်းသည် ထိုအပင်များဆီသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

အမှန်တကယ်ပင် ၎င်းတို့မှာ ရေအောက်တွင် အသက်ရှူနိုင်စွမ်း ပေးစွမ်းနိုင်သော ရေမှော်ပင် (အပြာရောင်) များ ဖြစ်နေသည်။

၎င်းမှာ ချင်ယွန်လုံ ထံမှ သူ ဝယ်ခဲ့သော အပင်မျိုးပင်။

"ဒီရေမှော်ပင်တွေက ဒီလိုအနက်မှာပဲ ပေါက်တာ ဖြစ်ရမယ်။ ချင်ယွန်လုံတို့ ညီအစ်ကိုတွေ ၂၀ မီတာအနက်အထိ ငုပ်နိုင်တာကိုတော့ မမျှော်လင့်ထားဘူး၊ သူတို့က တကယ့်ကို ကျွမ်းကျင်ရေငုပ်ဆရာတွေပဲ"

ရွှီရှင်းသည် ၎င်းတို့တွင် သူ့ကဲ့သို့ ခရမ်းရောင်အဆင့် ကိရိယာများ ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်ဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ အရည်အချင်းသက်သက်ဖြင့် ငုပ်ခြင်းဖြစ်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

...ဒါမှမဟုတ် သူတို့မှာ ထူးခြားတဲ့ ရေအောက်စွမ်းရည်တစ်ခုခု ရှိနေတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

တွင်းနံရံက ရေမှော်ပင်တွေကို ခူးယူပြီး ကျောပိုးအိတ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဤအနက်မှာပဲ တွင်းနံရံတစ်လျှောက် လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်၏။

ဤရေမှော်ပင်များသည် မဟာဗျူဟာမြောက် အရင်းအမြစ်များဖြစ်သဖြင့် သူ အကုန်စုဆောင်းလိုသည်။

တွင်းနံရံတစ်လျှောက် ကူးခတ်နေရင်းမှ တွင်း၏ အနက်ပိုင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဤဧရာမတွင်းကြီး၏ အမှောင်ထုကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရခြင်းက သူ့ကို ကြက်သီးထစေသည်။

"မင်းက ချောက်နက်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်၊ ချောက်နက်ကြီးကလည်း မင်းကို ပြန်စိုက်ကြည့်နေတယ်" ဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကို သူ ကောင်းကောင်းနားလည်သွားခဲ့သည်။

တွင်းနံရံရဲ့ အနက်ပိုင်းက တစ်စုံတစ်ခုက သူ့အား စိုက်ကြည့်နေသလို သူ အမြဲခံစားနေရသည်။

ဒါဟာ ဧရာမမြွေကြီးလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားအရာတစ်ခုခုလား။

သူ့ရဲ့ စိတ်ထင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

သူသည် ၂၀ မီတာအထိ ငုပ်ထားပြီဖြစ်သဖြင့်၊ အောက်ဘက်တွင် ကူးခတ်နေသော သူ၏ကိုယ်ထည်ထက် ကြီးမားသည့် အရာများကို ပိုမိုကြည်လင်စွာ မြင်ရသည်။

၎င်းတို့မှာ မည်သို့သော ပုံစံရှိသည်ကို သူ ဝေဝေဝါးဝါး မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့မှာ သုံးလေးမီတာခန့် အရှည်ရှိသော ငါးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

ချွန်ထက်သော ပါးစပ်နှင့် ပြူးထွက်နေသော မျက်လုံးများ ရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ထည်မှာ ပြားနေသဖြင့် ထူးဆန်းလှ၏။

ထိုငါးများ၏ အရောင်မှာ တွင်းနံရံ၏ အရောင်နှင့် တူညီလှသဖြင့်၊ အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ ကူးမနေဘဲ တွင်းနံရံမှာ ကပ်နေမည်ဆိုပါက ရွှီရှင်း မြင်တွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ထိုငါးများ၏ ပုံစံမှာ မွန်းစတားများကဲ့သို့ ထူးဆန်းမနေသဖြင့် ရွှီရှင်း အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားခဲ့ရသည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံအတွင်း၌ ထိုငါး လေးငါးကောင်ခန့်ကို မြင်ရပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ အနက် ၆၀ မီတာအောက်တွင် ရှိနေသဖြင့် သူ့ကို လာရောက်တိုက်ခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

တွင်းနံရံကို တစ်ပတ်ပတ်ပြီးနောက် သူသည် ရေမှော်ပင် စုစုပေါင်း ၁၁ ပင် ရရှိခဲ့သည်။

ရေမှော်ပင်မှလွဲ၍ အခြား အပြာရောင်အရင်းအမြစ်များကိုမူ မတွေ့ရပေ။

ရေအောက်ပိုင်းတွင် အပြာရောင်အလင်းတန်းအချို့ မြင်နေရသေးသော်လည်း၊ ရွှီရှင်းသည် ဆက်၍ မငုပ်တော့ပါ။

ထိုအရင်းအမြစ်များမှာ ၃၀ မီတာခန့် အနက်တွင် ရှိနေသဖြင့် သူ မရောက်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ ထိုအနက်အထိ ဆင်းသွားပြီး တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ သူသည် ဤချောက်နက်ကြီးထဲမှာပဲ တစ်သက်လုံး ကျန်ရစ်သွားနိုင်၏။

သို့သော်လည်း၊ ထိုထူးဆန်းသော ငါးများ လှုပ်ရှားနေသည့် ၆၀ မီတာအနက်ရှိ တွင်းနံရံပေါ်မှ ကျောက်တုံးအချို့က သူ့ကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။

၎င်းတို့မှာ အစိမ်းရောင်အလင်းနှင့် အပြာရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"သတ္တုရိုင်းတွေလား"

ရွှီရှင်းသည် ထိုကျောက်တုံးများကို သေသေချာချာ မြင်ရအောင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုကျောက်တုံးများ၏ အရောင်မှာ တွင်းနံရံနှင့် မတူဘဲ အစိမ်းရောင်တောက်နေပြီး ၆၀ မီတာအနက်တွင် အများအပြား ရှိနေသည်။

"အစိမ်းရောင် သတ္တုရိုင်းလား၊ ဘယ်လိုသတ္တုက အစိမ်းရောင်ရှိတာလဲ။ကြေးနီလား။"

ရွှီရှင်းသည် ထိုဘက်တွင် ဗဟုသုတ သိပ်မရှိသဖြင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွား၏။

ဒါက လီဝမ်ရှီး ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ အနက်ရောင်ရွှေလိုမျိုး ဒီကမ္ဘာမှာပဲ ရှိတဲ့ ကျောက်မျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်၏။

အရေးကြီးဆုံးကတော့၊ သူ ယခုထိုအနက်အထိ မငုပ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လျှပ်စစ်ပစ္စည်းတွေ လုပ်လို့ရမယ့် ကြေးနီသတ္တုရိုင်း ဖြစ်နေလျှင်တောင် သူ သွားယူလို့ မရနိုင်ချေ။

ရွှီရှင်းသည် မည်မျှအထိ ငုပ်နိုင်မည်ကို သိရန် အောက်ဘက်သို့ နောက်ထပ် အနည်းငယ် ဆက်ငုပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လေးငါးမီတာခန့် ဆက်ငုပ်လိုက်သည်နှင့် သူ သိသိသာသာ နေရခက်လာသဖြင့်၊ ဆက်မငုပ်တော့ဘဲ အပေါ်သို့ ပြန်တက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

၂၅ မီတာ ဒါမှမဟုတ် ၂၆ မီတာခန့်လား...။

ချပ်ဝတ်၏ အာနိသင်ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်လျှင် သူသည် ၁၂ မီတာ၊ ၁၃ မီတာခန့်အထိသာ ငုပ်နိုင်သေးသည်။

သို့သော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် သန်မာအောင် လုပ်ထားသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ရေအောက်မှာ အသက်ရှူနိုင်သော စွမ်းရည်တို့ကြောင့်၊ သေသေချာချာ လေ့ကျင့်မည်ဆိုပါက ၄၀ မီတာခန့်အထိ ငုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

ကြည့်ရတာ ချင်ယွန်လုံ တို့ ညီအစ်ကိုတွေဆီကနေ ရေငုပ်တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို အကြံဉာဏ်တောင်းရပေဦးမည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အခြားအရင်းအမြစ်များ မရှိတော့သလို၊ သူစားထားတဲ့ ရေမှော်ပင်ရဲ့ အာနိသင်ကလည်း ကုန်တော့မည်ဖြစ်ရာ သူ ရေမျက်နှာပြင်သို့ အမြန်ပြန်တက်ရတော့မည်။

ရွှီရှင်းသည် အပေါ်သို့ အမြန်ပြန်မတက်ခဲ့ပါ။

ရေဖိအား ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပါက ရေငုပ်သမားရောဂါ ရနိုင်သလို၊ အဆိုးဆုံးမှာ အဆုတ်ပေါက်ထွက်ပြီး သေဆုံးသည်အထိ ဖြစ်နိုင်သည်။

သူ ငုပ်ထားသည့် အနက်မှာ ထိုမျှအထိ မပြင်းထန်နိုင်သော်လည်း၊ နားစည်ထိခိုက်ပြီး နားမကြားဖြစ်သွားမည်ကို သူ လုံးဝ အလိုမရှိပေ။

သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း အပေါ်သို့ တက်လာပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် ရေတိမ်ပိုင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ခြေထောက်က မြေကြီးနှင့် ပြန်ထိတွေ့လိုက်ရသည့်အခါမှ သူ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချနိုင်တော့သည်။

ရေအောက်ကမ္ဘာက သူ့ကို စိတ်ဝင်စားစေသော်လည်း၊ ထိုဧရာမတွင်းကြီးက သူ့ကို မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေး၏။

ပြင်းထန်သော ရေဖိအားက သူ့ကို လွတ်လပ်စွာ မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ချုပ်နှောင်ထားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ၊ ဤခရီးစဉ်သည် အကျိုးမရှိဘဲ မနေပေ။

အနည်းဆုံးတော့ ရေမှော်ပင် ၁၁ ပင် ထပ်ရခဲ့သဖြင့် ရေအောက်မှာ နေနိုင်မည့်အချိန်ကို များစွာ တိုးမြှင့်လိုက်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မိုးရာသီတွင် ရေကြီးမှုဖြစ်လာခဲ့လျှင်တောင်၊ ဤ ကြေးခွံချပ်ဝတ် နှင့် ရေမှော်ပင် များကြောင့် သူ အဆင်ပြေပေလိမ့်မည်။

ရွှီရှင်းသည် ရေတိမ်ပိုင်းက ကြာစွယ်အချို့ကိုလည်း တူးယူခဲ့၏။

ငါးတွေကတော့ ဗီဇပြောင်းချင်ပြောင်းပေလိမ့်မည်၊ သို့သော် ဤရင့်မှည့်နေသော ကြာစွယ်တွေကတော့ ပြောင်းလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။

မီးဖိုချောင် အဆင်သင့်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ သူ ပြန်သွားပြီး ကြာစွယ်ကို သားရဲဆီဖြင့် အသားနှင့်အတူ ကြော်စားပေတော့မည်။

သူသည် ကန်ဘောင်ပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး၊ လှပသော်လည်း အန္တရာယ်များလှသော ဤကန်ကြီးကို နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ကန်အလယ်မှာ ရှိခဲ့တဲ့ လူသားစားငါးတွေ မရှိတော့သဖြင့်၊ ဤကန်ကြီးမှာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်လာစဉ်ကကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းသော အလှတရားဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

---

အခန်း ၁၁၁ ပြီး။