အမြစ်ပြတ်အောင် ရှင်းလင်းခြင်း

ရွှီရှင်းသည် ဝတ်ထားသော အပြာရောင်အဆင့် သားရေချပ်ဝတ်ကို ချက်ချင်းချွတ်၍ ဧရာမမြွေကြေးခွံချပ်ဝတ်ကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

နွေးထွေးသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် သူ၏နှလုံးသားမှတစ်ဆင့် ခြေလက်အင်္ဂါများဆီသို့ စီးဆင်းသွားပြီးမှ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။

"ဒါက ခွန်အားကို အလွန် တိုးမြှင့်ပေးတဲ့ အာနိသင်ပေါ့"

ရွှီရှင်းသည် သူတစ်ခါမှ မပိုင်ဆိုင်ဖူးသော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအားများကို ခံစားရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ခွန်အားတိုးမြှင့်မှု အကြိမ်အနည်းငယ်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

ပထမအကြိမ်မှာ သားရဲကို စတင်အမဲလိုက်စဉ်က ရရှိခဲ့သော အပြာရောင်အဆင့် ဝက်ဝံလက်ဝါး၏ အာနိသင်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယနှင့် တတိယအကြိမ်များမှာ ရွှေနှင့် ငွေသေတ္တာများအတွင်းမှ ရရှိသော စာချုပ်များ၏ အာနိသင်များ ဖြစ်သည်။

သူ၏သစ်ပင်အိမ်အတွင်း၌လည်း ရွှီရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုအားလုံး ကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သော လူသားရုပ်တု ရှိနေသေးသည်။

ဤကြေးခွံချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားချိန်တွင် သူသည် ဆင်ကြီးတစ်ကောင်ကိုပင် လက်သီးနှင့်ထိုးသတ်နိုင်မည်ဟု ခံစားနေရသည်။

အမှန်စင်စစ် ၎င်းမှာ သူ၏ခံစားချက်သက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏လက်ရှိခွန်အားမှာ ဤကမ္ဘာသို့ စရောက်စအချိန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူသားတို့၏ အမြင့်ဆုံးခွန်အားကိုပင် ကျော်လွန်နေနိုင်ကြောင်း ပြောရပေမည်။

သို့သော်လည်း ဤချပ်ဝတ်၏ အရေးကြီးဆုံးသော ထူးခြားချက်မှာ ခွန်အားတိုးမြှင့်မှု မဟုတ်ဘဲ၊ ရေနေသတ္တဝါများ၏ နှောင့်ယှက်မှုကို မခံရဘဲ ရေအောက်သို့ ငုပ်လျှိုးနိုင်သည့် စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်းသည် သားရဲသုံးကောင်ကို ခေါ်မသွားဘဲ တစ်ယောက်တည်းသာ ကန်ဘောင်သို့ လာခဲ့၏။

ယခုအခါ ကန်ရေမှာ ဧရာမမြွေကြီးနှင့် မိကျောင်းကြီးတို့၏ သွေးစများကြောင့် အနည်းငယ် နီရဲနေသည်။

ထိုသားရဲကြီးနှစ်ကောင် မည်မျှအထိ သွေးထွက်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သွေး၏ ထူးခြားသော သဘာဝကြောင့် ကန်တစ်ခုလုံးကို သက်ရောက်မှု ရှိနေပုံရသည်။

"ဒီသွေးတွေက နှမြောစရာပဲ"

ရွှီရှင်း နှမြောတသစွာ ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤကဲ့သို့သော ဧရာမသားရဲကြီးများ၏ သွေးသည် ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါစာချုပ်များအတွက် မှင်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သော အဆင့်မြင့်ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများ၏ သွေးကဲ့သို့ပင် ထူးခြားသော ဂုဏ်သတ္တိများ ရှိနေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဧရာမမြွေကြီးနှင့် မိကျောင်းကြီးတို့သည် အဆင့်မြင့်ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများထက် ပို၍ သန်မာကြသည်မှာ သေချာလှသည်။

ချန်ယင်းက သူသည် အဆင့်မြင့်ဗီဇပြောင်းသတ္တဝါများကိုသာ ခုခံနိုင်သည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ဤဧရာမသတ္တဝါကြီးနှစ်ကောင်ကိုမူ ခုခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု ရွှီရှင်း မယုံကြည်ပေ။

မြွေကြီးဆီမှ ကွာကျလာသော ကြေးခွံအနည်းငယ်သည်ပင် ခရမ်းရောင်အဆင့် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ထိုသတ္တဝါကြီးများ၏ အဆင့်ကို သူ မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်တော့ပါ။

ရွှီရှင်းသည် ရေကို လက်ဖြင့်ခပ်၍ အနံ့ခံကြည့်သော်လည်း ဘာအနံ့မှ မရရှိပေ။

ရေပမာဏ နည်းသွားသောအခါ လက်ထဲ၌ အနီရောင်များ မရှိတော့သလို၊ ဘာသတိပေးချက်မှလည်း မတက်လာသဖြင့် ဤကန်ရေမှာ သာမန်ရေသာဖြစ်ပြီး အသုံးချ၍ မရကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"ဒီသွေးတွေကြောင့် ကန်ထဲက သတ္တဝါတွေ ဗီဇပြောင်းသွားနိုင်လား"

သူသည် ကန်အလယ်သို့ အမြန်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ ကျန်ရှိနေသော အသားစားငါး အနည်းငယ်မှာ သိသိသာသာ ကြီးထွားလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မူလက သေးငယ်သောငါးများမှာ ယခုအခါ ငါးကြင်းကြီးများခန့် ကြီးမားနေကြပြီဖြစ်သည်။

"တကယ်ကြီးလားဟ ငါ့ခန့်မှန်းချက် မှန်သွားတာပေါ့"

သူ အလွန်စိတ်ပျက်သွားမိသည်။

မူလက ညစ်ညမ်းအသားများသုံးလျှင် ငါးများ ဗီဇပြောင်းမည်စိုးသဖြင့် မိကျောင်းကြီးကို အကူအညီတောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ အဆုံးတွင် အချို့မှာ ဗီဇပြောင်းသွားခဲ့ပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မိကျောင်းကြီး ယူဆောင်လာပေးခဲ့သော ကြေးခွံများမှာ အကြီးမားဆုံးသော အကျိုးအမြတ်ပင် ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ယခုအခါ သူကိုယ်တိုင် ရေအောက်သို့ ဆင်း၍ ထိုအသားစားငါးများကို နှိမ်နင်းနိုင်ပြီ မဟုတ်ပါလား။

၎င်းတို့၏ အရေအတွက် အနည်းဆုံးဖြစ်နေချိန်က အမြစ်ပြတ်အောင် ရှင်းလင်းရန် အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်ပေသည်။

ဒဏ်ရာရသွားသော ဧရာမမြွေကြီးသည် ကန်အောက်ခြေမှ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ထွက်လာမလားဆိုသည်ကို ရွှီရှင်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိသည်။

အကယ်၍ ထိုသတ္တဝါကြီးနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရပါက သူ သေချာပေါက် သေရပေလိမ့်မည်။

"ဒီချပ်ဝတ်ရဲ့ အာနိသင်ကို အရင်စမ်းကြည့်ရမယ်။"

သူသည် ကန်အတွင်းသို့ လမ်းလျှောက်ဝင်သွားပြီး ရေတိမ်ပိုင်းမှတစ်ဆင့် ရှေ့သို့ တိုးသွားသည်။

ရေနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် သူ၏ ရိုးရှင်းသော အကြေးခွံချပ်ဝတ်သည် မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ချောမွတ်လာပြီး၊ သန့်စင်ထားသော သတ္တုကဲ့သို့ တလက်လက် တောက်ပလာကာ ကျောက်သားအရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

၎င်းမှာ ရေနှင့်မထိတွေ့မီ အခြေအနေနှင့် လုံးဝကွဲပြားသွားပြီး ကန်ကြီးမှ ဧရာမမြွေကြီး၏ အသွင်အပြင်နှင့် အတော် ဆင်တူသွားသည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီဝတ်စုံက တကယ်ပဲ ရေအောက်မှာအသုံးပြုဖို့အတွက် ဖန်တီးထားတာပဲ။"

ရွှီရှင်းသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးသွားရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်ပိုင်းအများစုမှာ ရေအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ကန်အတွင်းရှိ ငါးများနှင့် ပုစွန်များသည် သူ ရှိနေခြင်းကြောင့် လန့်ဖျပ်ထွက်ပြေးခြင်း မရှိဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေကြ၏။

ရွှီရှင်းသည် ငါးကြင်းတစ်ကောင်အနားသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ဖမ်းယူလိုက်သည်။

သူ၏လက်ထဲ၌ ငါး၏ လှုပ်ရှားမှုကို မခံစားရပါက ၎င်းမှာ သေနေပြီဟုပင် သူ ထင်မိပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဤငါးကြင်း၏ သက်စောင့်အားမှာ အလွန်အားနည်းနေပြီး နှစ်ချက်မျှ တွန့်လိမ်ပြီးနောက် ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားကာ၊ ပါးစပ်ကလေး ဟလိုက်ပိတ်လိုက် လုပ်နေခြင်းကသာ အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း ပြသနေသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ... ဒါက ချပ်ဝတ်ရဲ့ အာနိသင်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ကန်ထဲက သွေးတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုလား"

ရွှီရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

သူသည် ငါးကို ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ကန်အလယ်က အသားစားငါးများပင် ဗီဇပြောင်းနေပြီဖြစ်ရာ၊ ဤကန်ထဲက ငါးများကို စားရန် သူမတွေးရဲတော့ပေ။

သာမန်ငါးများမှာလည်း လွှမ်းမိုးမှု မခံရဘဲ ရှိနေမည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

အခြေအနေကို နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် စောင့်ကြည့်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကျိချောင်းယန် ရှာတွေ့ခဲ့သော ကံကောင်းခြင်းငါးကဲ့သို့ ထူးခြားသော ငါးမျိုးစိတ်များ ပေါ်ထွက်လာနိုင်ပေသည်။

ရေမျက်နှာပြင်သည် သူ၏လည်ပင်းအထိ မြင့်တက်လာသောအခါ၊ ရွှီရှင်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ရေအောက်သို့ ငုပ်လျှိုးလိုက်၏။

ရေအောက်၌ မျက်လုံးဖွင့်ရန် ကြိုးစားကြည့်ရာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ခြင်း မရှိပေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် ရေအောက်တွင် မြင်ကွင်းမှာ ဝေဝါးနေတတ်သော်လည်း ရွှီရှင်း၏ အမြင်အာရုံမှာ အလွန်ကြည်လင်နေသည်။

ရေနက်ပိုင်း နေရာများမှာမူ မှောင်နေသဖြင့် သိပ်မမြင်ရပေ။

သူသည် ခြေထောက်ကို ယက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ယခင်က မီတာငါးဆယ် ကူးရန် တစ်မိနစ်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့သော သူသည် ယခုအခါ ရေအောက်၌ အားစိုက်စရာမလိုဘဲ အလွန်လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်နိုင်သည်ကို တွေ့ရှိရ၏။

ယခုအချိန်တွင် သူသာ အိုလံပစ်ပြိုင်ပွဲဝင်လျှင် ရွှေတံဆိပ်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရယူနိုင်မည်ဟု ရွှီရှင်း တွေးတောမိသည်။

ကန်ဘောင်မှ မီတာ နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့်အထိသာ ရေတိမ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။

ခြေမျက်စိအနက်မှ စတင်ကာ မီတာသုံးဆယ်အကွာတွင် အနက် နှစ်မီတာခန့် ရှိသည်။

ကန်ရေမှာ အလွန်ကြည်လင်သော်လည်း တစ်ခုလုံးမှာ အနီရောင်ဖန်သားပြင်တစ်ခု ဖုံးအုပ်ထားသကဲ့သို့ မှိန်ဖျော့သော သွေးရောင် သန်းနေ၏။

ရှေ့သို့ မီတာအနည်းငယ် ဆက်ကူးသွားသောအခါ ရွှီရှင်းသည် ကြက်သီးထဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။

မီတာ နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့်တွင် ကန်အောက်ခြေမှာ ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် နက်ရှိုင်းသွားပြီး၊ ဧရာမ ရေအောက်ဂူကြီးတစ်ခု သူ၏မျက်စိရှေ့၌ ပေါ်လာသည်။

ဤကန်အောက်ခြေက ဧရာမတွင်းကြီးမှာ ဧရာမ ရေတွင်းကြီးတစ်ခုနှင့် တူပြီး အလွန်နက်ရှိုင်းကာမှောင်မိုက်နေသဖြင့် အောက်ခြေတွင် ဘာရှိသည်ကို မြင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ရေအနက်ပိုင်း၌ ရွှီရှင်းထက် အလွန်ကြီးမားသော အရာတစ်ခု ကူးခတ်နေသည်ကိုသာ ဝေဝေဝါးဝါး မြင်တွေ့ရ၏။

ရွှီရှင်းတွင် ရေအနက်ကြောက်သည့်ရောဂါ မရှိသော်လည်း၊ ရေအောက်က ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော တွင်းကြီးနှင့် အထဲ၌ ကူးခတ်နေသော ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါများကို မြင်တွေ့ရခြင်းက သူ၏ခြေထောက်များကို အနည်းငယ် တုန်ရင်သွားစေသည်။

"တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ" ဟု ရွှီရှင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

သူ၏ ခွဲခြားနိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုကြည့်ရာ၊ ထိုတွင်းကြီး၏ နံရံများပေါ်တွင် အပြာရောင်အဆင့် ရေမှော်ပင်အချို့ ပေါက်ရောက်နေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

၎င်းတို့မှာ သိပ်မနက်လှဘဲ ဆယ်မီတာခန့် အနက်တွင် ရှိနေ၏။

လောလောဆယ်တွင် ရေနက်ပိုင်းနေရာများကို ရှောင်ရှားရင်း ရွှီရှင်းသည် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ရေတိမ်ပိုင်းသို့ ပြန်ကူးခဲ့သည်။

ဤကန်၏ ရေတိမ်ပိုင်းတွင် အပြာရောင်အရင်းအမြစ်များ မရှိသော်လည်း အစိမ်းရောင်အရင်းအမြစ် အချို့တော့ ရှိနေသည်။

[ကျောက်စရစ်ခဲ (အစိမ်းရောင်အဆင့်): စမ်းချောင်းရေနှင့်အတူ မျောပါလာပြီး ကန်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသော ကျောက်တုံးများ။]

[ရေမှော် (အစိမ်းရောင်အဆင့်): စားသုံးနိုင်သော ရေနေအပင်များ ဖြစ်ပြီး ကုန်းပေါ်က ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် မတူသော အရသာကို ပေးစွမ်းသည်။]

[ရွှံ့စေး (အစိမ်းရောင်အဆင့်): အိုးခွက်ပန်းကန်များ ပြုလုပ်ရန် ကုန်ကြမ်း။]

အသက်မအောင့်နိုင်တော့သည့်အချိန်တွင် ရွှီရှင်းသည် ရေပေါ်သို့ ပြန်တက်လိုက်၏။

ရေတိမ်ပိုင်းတွင် အရင်းအမြစ်များ နည်းပါးသော်လည်း သက်ရှိများဖြစ်သော ငါး၊ ပုစွန်နှင့် ကန်အတွင်းတွင် ခရု၊ ကမာများစွာ ရှိနေသည်။

သူ၏ ခွဲခြားနိုင်စွမ်းမှာ သက်ရှိများ၏ အဆင့်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘဲ၊ ၎င်းတို့ကို သတ်ပြီး ကုန်ကြမ်းရမှသာ သိနိုင်ပေသည်။

သေချာသည်မှာ ၎င်းတို့သည် ဟင်းချက်ရန်အတွက်သာ တန်ဖိုးရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ရွှီရှင်းသည် အစားအစာ မပြတ်လပ်သေးသဖြင့် ဤငါး၊ ပုစွန်များကို ယခု ဖမ်းရန် မစီစဉ်သေးဘဲ ရက်အနည်းငယ် စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ပထမဦးစွာ ကန်အလယ်က အသားစားငါးများကို နှိမ်နင်းရန်နှင့် ထို့နောက်တွင်မှ ရေအောက်သို့ဆင်း၍ တွင်းကြီး၏ နံရံများမှ အပြာရောင်အရင်းအမြစ်အချို့ကို စုဆောင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အကြေးခွံချပ်ဝတ်၏ အာနိသင်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ အသားစားငါး အနည်းငယ်ကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်တော့ပေ။

ရေနေသတ္တဝါများသည် လျင်မြန်စွာ ပေါက်ဖွားတတ်သဖြင့်၊ အမြစ်ပြတ်အောင် မရှင်းလင်းပါက မကြာမီတွင် အုပ်စုအသစ်တစ်ခုနှင့် ထပ်မံရင်ဆိုင်ရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဧရာမမြွေကြီးမှာမူ ဒဏ်ရာရထားသဖြင့် ပြန်ပေါ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ပေါ်လာလျှင်ပင် အနီရောင်အစက် ပေါ်လာချိန်မှ ရေပေါ်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိချိန်အထိ ခြောက်စက္ကန့်၊ ခုနစ်စက္ကန့်ခန့် ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ရာ၊ ရွှီရှင်းအနေဖြင့် ကန်အလယ်မှ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာရန် အချိန်လုံလောက်ပေသည်။

ညဘက်တွင် မြင်နိုင်စွမ်းရှိစေသော အနီရောင်အသီးနှင့် ယခင်က ချင်ယွန်လုံ ထံမှ ဝယ်ထားသော အပြာရောင်ရေမှော်ပင်တို့ကို စားသုံးပြီးနောက်၊ ရွှီရှင်းသည် ရေအောက်တွင် နာရီဝက်ခန့် အသက်ရှူနိုင်သော စွမ်းရည်ကို ရရှိခဲ့သည်။

သူသည် လှံကို ငါးဖမ်းလှံအဖြစ် အသုံးပြုရန် ထုတ်ယူပြီးနောက် ရေထဲသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်၏။

အစပိုင်းတွင် သူသည် အသက်မရှူဝံ့သော်လည်း၊ အနည်းငယ် ကူးခတ်ပြီးနောက် အသက်ရှူကြည့်ရာ ရေအောက်တွင် အမှန်တကယ် အသက်ရှူနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိရ၏။

ရေများမှာ သူ၏နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်မသွားဘဲ၊ ရေထဲမှ ဓာတ်ငွေ့များကို တိုက်ရိုက်စုပ်ယူ၍ အသက်ရှူနိုင်ပုံရသည်။

သူသည် ခြေထောက်ကို ယက်ကာ ကန်အလယ်သို့ လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ရေကူးအရှိန်မှာ ငါးအများစုထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်နေသည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

ကန်အလယ်က အသားစားငါး အနည်းငယ်မှာ ပိုမိုကြီးထွားလာသော်လည်း နယ်မြေကျဉ်းကျဉ်းလေးအတွင်းမှာသာ လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ရွှီရှင်းသည် ၎င်းတို့၏ နယ်မြေအစွန်းသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ၎င်းတို့မှာ သူ့ကို သတိပြုမိသော်လည်း တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိကြပေ။

ထို့အစား ၎င်းတို့သည် နယ်မြေ၏ အဝေးဆုံးနေရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေကြသည်။

"ဒါက ကြေးခွံချပ်ဝတ်ရဲ့ ရေနေသတ္တဝါတွေကို ကြောက်ရွံ့စေတဲ့ အာနိသင်ပေါ့"

ရွှီရှင်းသည် မီတာအနည်းငယ်အကွာက အသားစားငါးများကို ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်မိသည်။

သူ မရောက်မီက ဤငါး ငါးကောင်မှာ ကူးခတ်နေကြသော်လည်း၊ သူ ရောက်လာသည်နှင့် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ငြိမ်သက်သွားကြတော့သည်။

"အာနိသင်က ဒီလောက်တောင် သိသာတာလား။ ဖြစ်နိုင်တာက ဒီချပ်ဝတ်ကို သူတို့ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ကြေးခွံနဲ့ လုပ်ထားလို့လည်း ပါမှာပေါ့"

ရွှီရှင်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်၊ အနားသို့ မကပ်တော့ဘဲ လှံကို ပြန်သိမ်းကာ သူ၏ မြှားသေနတ်ကို ထုတ်လိုက်၏။

ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဝဲနေသော ငါးများကို ပစ်ရန်အတွက် မြှားသေနတ်မှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

ကမ်းစပ်မှဆိုလျှင် သူတို့ဆီ မရောက်နိုင်သော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ အနီးကပ်တွင် ၎င်းတို့က မလှုပ်မယှက် ရှိနေသဖြင့် မြှားသေနတ်မှာ အလွန်သင့်တော်လှပေသည်။

ရွှီရှင်းသည် ၎င်းတို့ လှုပ်ရှားနေသော နယ်မြေအတွင်းသို့ မဝင်လိုခြင်းက အဓိက အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

ဤနယ်မြေသည် ကန်ကြီး၏ ဧရာမမြွေကြီး သို့မဟုတ် အခြားအရာတစ်ခုခုနှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်သည်ဟု သူ ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရွှီရှင်းသည် ရေပေါ်၌ ပေါလောပေါ်ရင်း မြှားသေနတ်ဖြင့် အသားစားငါးတစ်ကောင်ကို ချိန်ရွယ်ကာ ပစ်ခတ်လိုက်၏။

မြှားမှာ ပစ်မှတ်၏ ဘေးက အခြားငါးတစ်ကောင်ကို တည့်တည့်မှန်သွားသည်။

ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဟန်ချက်ထိန်းရန် မလွယ်ကူသလို၊ ရွှီရှင်းသည်လည်း သူ၏ စွမ်းရည်အသစ်နှင့် မရင်းနှီးသေးသဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် လွဲချော်သွားခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

မှန်သွားသော ငါးမှာ မြှားဖြင့် အပေါက်ဖောက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး၊ ခေါင်းနှင့် အမြီးမှာ မြှား၏ တစ်ဖက်စီတွင် ရှိနေသဖြင့် ကင်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသော ငါးကင်တစ်ချောင်းနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

ဒဏ်ရာရသွားသော ငါးမှာ နာကျင်စွာဖြင့် တွန့်လိမ်နေပြီး စီးထွက်လာသော သွေးများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေပြင်မှာ နီရဲသွားခဲ့၏။

ရွှီရှင်း နောက်ထပ် မြှားတစ်ချောင်း ပစ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အံ့သြဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ကျန်ရှိနေသော ငါးလေးကောင်မှာ ရုတ်တရက် သောင်းကျန်းလာပြီး၊ ဒဏ်ရာရနေသော ၎င်းတို့၏ အဖော်ငါး ကို ရက်ရက်စက်စက် ဝိုင်းအုံကိုက်ခဲကြတော့သည်။

ဆယ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ရွှီရှင်း ပစ်လိုက်သော ငါးမှာ အရိုးစုသက်သက်သာ ကျန်တော့ပြီး သူ၏မြှားနှင့်အတူ ကန်အောက်ခြေသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။

၎င်းတို့၏ အဖော်ကို စားသောက်ပြီးနောက်၊ ကျန်ငါးလေးကောင်မှာ မူလအတိုင်း ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားကြပြန်သည်။

"ဒါ... ဒါက ဇာတ်တူသားတောင် ပြန်စားကြတာလား"

ရွှီရှင်း အလွန်အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

---

အခန်း ၁၁၀ ပြီး။