ပြီးပြီ

သင်္ဘောပျံကြီးက ရှေ့သို့ ဆက်လက် ခရီးနှင်နေ၏။

ခရီးစဉ်တစ်ခု၏ အစောပိုင်း မြင်ကွင်းများက အမြဲတမ်း စိတ်အေးချမ်းစရာ ကောင်းသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပျင်းရိစရာ ကောင်းလာစမြဲပင်။

နောက်ပိုင်းရက်များတွင် လူတိုင်းနီးပါး သူတို့၏ အခန်းထဲ၌သာ အချိန်ကုန်ဆုံးကြသည်။

တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော်၏ ထိပ်တန်းသင်္ဘောပျံ ဖြစ်သဖြင့် အခန်းတိုင်းတွင် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် သီးသန့်အခန်းငယ်များ ပါဝင်ပေသည်။

၎င်း၏ အာနိသင်မှာ ကုံးချန်ခြံဝင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရသော်လည်း အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်၏။

ထန်ထျန်းကမူ ထိုမျှအထိ ဝီရိယမကြီးလှပေ။ သူက နေ့စဉ် သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ထွက်ကာ လေညင်းခံလေ့ရှိပြီး ခြေဖဝါးအောက်မှ လျင်မြန်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သော တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများကို ကြည့်နေတတ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူတို့ မိုင်ပေါင်း မည်မျှ ခရီးနှင်ခဲ့သည်ကိုပင် မခန့်မှန်းနိုင်တော့ပေ။

သူတို့ ဖြတ်ကျော်ခဲ့သော နယ်မြေများထဲတွင် ထျန်းဖူနန်းတော်၏ လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းခွဲအချို့နှင့် ကျိယန်ဂိုဏ်းထက် အနည်းငယ်မျှသာ အားနည်းသော၊ ဂိုဏ်းပေါင်းတစ်ရာတွင် ထိပ်သီးဆယ်ခုစာရင်းဝင် အင်အားကြီးဂိုဏ်းအချို့ကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့ရ၏။

ထို့အပြင် မည်သည့်အင်အားစုမှ သိမ်းပိုက်ခြင်း မပြုထားသော ချို့တဲ့သည့် နယ်မြေအချို့ကိုလည်း ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။ ထိုနေရာများတွင် အခြေခံအားဖြင့် သာမန်လူသား နိုင်ငံများသာ ရှိကြပြီး ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှပင် မရှိပေ။ ထိုသူများမှာ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ သို့မဟုတ် အုတ်မြစ် မရှိခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်၏။

မိုရှုနှင့် မုရွှင်တို့မှာ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့မှာ ဤကဲ့သို့သော ကမ္ဘာမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြပေ။

ထို့နောက် သူတို့က လူသူကင်းမဲ့သော သဲကန္တာရများ၊ အန္တရာယ်များသော မြူဆိုင်းသော နယ်မြေများနှင့် ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုကိုပါ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြရသည်။

ပင်လယ်ပြင်တွင် ကျွန်းစုများစွာ ရှိပြီး ကြီးမားသော ကျွန်းကြီးများပေါ်တွင်မူ ကျင့်ကြံသူများ ရှိနေကြဆဲပင်။

ထိုသူများမှာ ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်ကာ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်၏။

သူတို့အနေဖြင့် တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော် ဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုသည်ကိုပင် သိရှိကြမည် မဟုတ်ပေ။

အမျိုးမျိုး အဖုံဖုံ ကွဲပြားခြားနားလှသော၊ ဆန်းကြယ်လှသော ဤကျယ်ပြန့်လှသည့် ကမ္ဘာကြီးကို ဖော်ပြရန် "မြစ်ပေါင်းစုံ ပင်လယ်ထဲ စီးဝင်ခြင်း" ဟူသော စကားလုံးက အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရက်အနည်းငယ် ထပ်မံကုန်လွန်ပြီးနောက် သူတို့က ကြီးမားသော လွင်ပြင်ကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာမှာ အတော်လေး စည်ကားလှပြီး ကြီးမားသော မြို့ကြီးများ နေရာအနှံ့ ရှိနေသလို ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာလည်း အခြားနေရာများထက် သိသိသာသာ ပို၍ များပြားလှ၏။

မိုရှု၏ ပြောပြချက်အရ ဤနေရာမှာ နေလအင်မော်တယ်နန်းတော်၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု နယ်မြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် နှစ်ရက်၊ သုံးရက်အတွင်း သူတို့၏ ခရီးအဆုံးသို့ ရောက်ရှိပေလိမ့်မည်။

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤနေလအင်မော်တယ်နန်းတော်ကို မြင်တွေ့လိုစိတ် ပြင်းပြနေမိသည်။

ကမ္ဘာကူးလာပြီးကတည်းက သူသည် ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် တိမ်တိုက် ထျန်းဖူနန်းတော်၏ နယ်မြေအတွင်း၌သာ လှုပ်ရှားခဲ့သဖြင့် ပြင်ပကျင့်ကြံသူများကို သေချာစွာ မတွေ့ဖူးသေးပေ။

ယခုအခါ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း ယဉ်ကျေးမှုက မည်သို့ရှိသည်၊ ထျန်းဖူနန်းတော်နှင့် ဘာတွေ ကွာခြားသလဲဆိုသည်ကို လေ့လာနိုင်တော့မည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ခရီးအဆုံးသို့ မရောက်မီ တစ်ရက်အလိုတွင် ခရီးစဉ်၏ ဦးဆောင်သူအကြီးအကဲ ဖြစ်သော မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ထက်မြက်သော လူငယ်နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ သူ့ထံသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

သူတို့နှင့်အတူ အရှင်ချီ၏ ဘက်တော်သား ဖြစ်သော ရှုကျဲအင်မော်တယ်အရှင်လည်း ပါဝင်လာ၏။

"ထန်ထျန်း။"

"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ငါ တစ်ချက်လောက် စစ်ဆေးကြည့်ချင်တယ်၊ မင်း သဘောတူလား"

မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်က မေးလိုက်သည်။

သူက ပြင်ပရေးရာများကို အဓိက တာဝန်ယူရသော အာဏာရှိ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ကာ ထန်ထျန်းနှင့် မည်သည့် ပတ်သက်မှုမှ မရှိသဖြင့် သူ၏ သဘောထားမှာ အခြားတပည့်များကို ဆက်ဆံသကဲ့သို့ မောက်မာမှု အပြည့် ရှိနေ၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ထန်ထျန်းက ပြန်မေးလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ အနောက်တွင် ပါလာသော လူငယ်နှစ်ဦးကို ကြည့်ရုံဖြင့် ထန်ထျန်း အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိသွား၏။

စုန့်ယုံအန်း နှင့် ဖန်ကျဲ့၊ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ခရီးစဉ်တွင် ပါဝင်သော ရွှေအင်မော်တယ် စဦးပိုင်း အဆင့် တပည့်နှစ်ဦး ဖြစ်ကာ အဆင့် ၉ နှင့် ၁၀ နေရာများတွင် အသီးသီး ရှိနေကြသူများ ဖြစ်သည်။

မုရွှင် ကြိုပြောခဲ့သော ကိစ္စက အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

"မင်းရဲ့ ခွန်အားက အဆင့် ၈ နေရာမှာ ရှိနေဖို့ လုံလောက်ရဲ့လားဆိုတာ တစ်စုံတစ်ယောက်က သံသယရှိနေလို့ပါ။"

"တကယ်တော့ ငါကိုယ်တိုင်လည်း မင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခွန်အားက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ သိချင်နေတာ"

" ကုံးချန်ခြံဝင်းကတောင် တိကျတဲ့ အဖြေတစ်ခု မပေးနိုင်ဘူးဆိုတာ တကယ်ကို အံ့သြစရာပဲ"

မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ပြော သည်။

ထန်ထျန်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ငြင်းပယ်လိုက်၏။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ကျွန်တော် စစ်ဆေးမခံချင်ဘူး။"

ဤလူက သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီး ဘာတွေလုပ်မည်ကို မည်သူမှ မသိနိုင်ပေ။

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဤသည်မှာ အလွန် အန္တရာယ်များသော ကိစ္စပင် ဖြစ်၏။

ကံကောင်းသည်မှာ ထျန်းဖူနန်းတော် တပည့်များတွင် ဤကဲ့သို့သော တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်ပိုင်ခွင့် ရှိနေခြင်းပင်။

သို့သော် ထန်ထျန်း၏ ငြင်းပယ်မှုက မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်၏ မျက်နှာကို ပျက်သွားစေ၏။

"စစ်ဆေးမခံဘူးဆိုရင်တော့ မင်း အဆင့် ၁၀ နေရာကိုပဲ သွားလိုက်တော့။"

သူ၏ အရှိန်အဝါကို စိန်ခေါ်ခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့်လား မသိ၊ မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်၏ လေသံမှာ အတော်လေး ရိုင်းစိုင်းလာသည်။

ထန်ထျန်းလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွား၏။

သူက အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို အထူးတလည် ဂရုမစိုက်သော်လည်း အဆင့် ၁၀ နေရာတွင် ရှိနေပါက အသေးအဖွဲ ကိစ္စများစွာကို သူ လုပ်ရပေလိမ့်မည်။

သူက ထိုမျှအထိ အားယားနေသူ မဟုတ်ပေ။

သူ စဉ်းစားနေစဉ် ဘေးမှ ရှုကျဲအင်မော်တယ်အရှင်က ဝင်ပြောလာ၏။ "အရှင်မင်ရွှမ်... ဒါက နည်းနည်းတော့ မသင့်တော်ဘူးထင်တယ်နော်။"

"စာရင်းက ကြိုပြီး သတ်မှတ်ထားတာပဲ၊ အဆင့်ကို ပြောင်းချင်ရင်တောင် ဒီလို စိတ်ထင်တိုင်း ပြောင်းလို့ မရဘူး။"

"ဒါက စည်းကမ်းနဲ့ မညီဘူး။"

ရှုကျဲအင်မော်တယ်အရှင်က ထန်ထျန်းဘက်မှ တိုက်ရိုက် ရပ်တည်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ထန်ထျန်းကလည်း သူ့ကို ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်ခံတောင့်တင်းခြင်းက တကယ်ကို နေလို့ကောင်းလှပေသည်။

မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "ဒါဆိုလည်း စည်းကမ်းအတိုင်း လုပ်ကြတာပေါ့။"

"အဆင့် ၉ နဲ့ ၁၀ မှာ ရှိတဲ့ စုန့်ယုံအန်း နဲ့ ဖန်ကျဲ့ တို့က ကန့်ကွက်ထားကြတယ်။"

"စစ်ဆေးမှုကို ငြင်းဆန်တယ်ဆိုမှတော့ လက်တွေ့ ခွန်အားနဲ့ပဲ ဆုံးဖြတ်ကြတာပေါ့။"

"ထန်ထျန်း... မင်း သဘောတူလား"

ရှုကျဲအင်မော်တယ်အရှင်က တစ်ခုခု ထပ်ပြောရန် ပြင်သော်လည်း ထန်ထျန်းက ဦးအောင် ပြောလိုက်၏။ "ရပါတယ်၊ သဘောတူတယ်။"

အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သဖြင့် ရှုကျဲအင်မော်တယ်အရှင်ကို ထပ်ပြီး အခက်မတွေ့စေလိုတော့ပေ။

"ကောင်းပြီ။"

"ကုန်းပတ်ပေါ် သွားမယ်"

မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ပြောလေ သည်။

.....

ခဏအကြာတွင် အကြီးအကဲ သုံးဦး၊ အခြားသော အကြီးအကဲများနှင့် စီမံသူများအပြင် ကျင့်ကြံနေသော တပည့်အချို့မှလွဲ၍ အားလုံး ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ထန်ထျန်း၊ စုန့်ယုံအန်း နှင့် ဖန်ကျဲ တို့မှာမူ လူအုပ်၏ အလယ်တွင် ရပ်ကာ အဆင်သင့် ပြင်ထားကြ၏။

"စီနီယာအစ်မမိုရှု... ထန်ထျန်း နိုင်ပါ့မလား"

မုရွှင်တို့က လာမေးကြသည်။

မိုရှုက လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် "မင်းက ထန်ထျန်းရဲ့ ခွန်အားကို အမြဲ ချီးကျူးနေတာ မဟုတ်လား။"

"အခုမှ ဘာလို့ ယုံကြည်ချက် ပျောက်နေတာလဲ"

မုရွှင်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံး လိုက်၏။ သူက အပြောကောင်းရုံသာ ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ ထန်ထျန်း၏ ခွန်အားကို အမှန်တကယ် မသိရှိပေ။

"စိတ်ချပါ။"

မိုရှုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရပ်နေသော ထန်ထျန်းကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြော ၏။ "ဒီလူရဲ့ နက်နဲမှု က..."

"ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်ဘူး။"

ထိုအချိန်တွင် ကုန်းပတ်ပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲက စတင်ရန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်၏။

"ထန်ထျန်း... မင်း ဘယ်သူ့ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို အရင် လက်ခံမလဲ ရွေးချယ်နိုင်တယ်"

မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်က ပြောသည်။

ထန်ထျန်းက အေးအေးလူလူ ပြုံးလိုက်၏။

"မလိုပါဘူး။"

"နှစ်ယောက်လုံး အတူတူ လာခဲ့ကြ။"

ထိုစကားအဆုံးတွင် စုန့်ယုံအန်း နှင့် ဖန်ကျဲ့ တို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

အားလုံးက ပါရမီရှင်တွေချည်းပဲကို မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ မောက်မာနေရတာလဲ။

မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်မှာလည်း ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရယ်မောလျက် "ကောင်းပြီ၊ သတ္တိရှိသားပဲ။"

"ဒါဆိုရင် အတူတူ တိုက်ကြပေါ့၊ မင်း ရှုံးတာနဲ့ အဆင့် ၁၀ ကို သွားရမယ်။"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

မင်ရွှမ်အင်မော်တယ်အရှင်၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ တိုက်ပွဲက တရားဝင် စတင်တော့သည်။

"ထန်ထျန်း... မင်းက သိပ်မောက်မာတာပဲ၊ မင်းက ငါတို့ကို အသာလေး နိုင်မယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား"

စုန့်ယုံအန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အင်မော်တယ် စွမ်းအားများကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းလိုက်၏။

"ဟားဟား... အပြင်လောကက လူသစ်ဘုရင် ဆိုတာတွေ၊ သမိုင်းဝင် အံ့ဖွယ်တွေ ဆိုတာကို ငါ မယုံဘူး။"

"ဒီနေ့... ငါ ဖန်ကျဲ့ ကိုယ်တိုင် မင်းရဲ့ ဟန်ဆောင်မှုတွေကို ဆွဲခွာပြမယ်"

ဖန်ကျဲ့မှာမူ စိတ်တိုတတ်ပုံရပြီး စောင့်မနေနိုင်တော့ဘဲ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော် ထန်ထျန်းကမူ မျက်တောင်တစ်ချက်ပင် မခတ်ပေ။

"စကားတွေ ပြောလို့ ပြီးပြီလား"

"ဒါဆိုရင်လည်း သွားကြတော့။"

ထို့နောက် သူက လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ပူးကာ သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ကောင်းကင်သို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီးနောက် အောက်သို့ အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခုမှာ သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။

ထိုလူနှစ်ဦးမှာ ဘာမှပင် မတုံ့ပြန်နိုင်သေးမီ "ဘုန်း ဘုန်း" ဟူသော အသံနှစ်ချက်နှင့်အတူ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ဆက်တိုက် ဒူးထောက် ကျသွားကြတော့သည်။

နီရဲသော သွေးများမှာလည်း သူတို့၏ ပါးစပ်မှ အန်ထွက်လာ၏။

အကယ်၍ သင်္ဘောပျံ၏ ကြံ့ခိုင်မှုကသာ မကောင်းခဲ့ပါက သူတို့၏ ဒူးထောက်လိုက်သော အရှိန်ကြောင့် ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် အပေါက်ကြီး နှစ်ပေါက်ပင် ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

ဤသို့ လုပ်ပြီးသော ထန်ထျန်းမှာမူ ယခင်အတိုင်းပင် တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

သူက လက်ချောင်းများကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး...

" ပြီးပြီ။"