အခန်း (၃၂၂)
Vol. 33 Ch. 322
အခန်း။ ၃၂၂
ဤကဲ့သို့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် မြို့အတွင်း၌ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ အသေခံတိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေသူများ ရှိနေသေးသည်။
အခြေစိုက်စခန်း၏ ကျန်ရှိနေသော အရန်တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် သည်းထန်စွာရွာသွန်းနေသော မိုးရေထဲတွင် လက်နက်မျိုးစုံ၊ အမြောက်မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်ကာ မြို့ရိုး၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ အပြေးအလွှား တက်လာကြသည်။
"သားရဲစုတ်... သေပေတော့"
"သတ်ကြဟေ့ သတ်"
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကမ္ဘာပျက်မတတ် ဟိန်းဟောက်သံများက ကောင်းကင်ယံကို တုန်ဟည်းသွားစေပြီး မြို့ရိုးပေါ်သို့ အတင်းတက်လာသော စစ်သည်များသည် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင်လိုက်ကြသည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဒုံးပစ်လောင်ချာများ၊ မော်တာများနှင့် အခြားသော သေနတ်မျိုးစုံမှ အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျည်ဆန်များသည် မြို့ရိုးကို တရစပ်
ထုရိုက်နေသည့် မိုးကြိုးဟိန်းသံဆီသို့ ကောင်းကင်ကို ထိုးခွဲကာ ကျရောက်သွားတော့သည်။
ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကျည်ဆန်များသည် မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး မီးတောက်များ ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်သွားသည်။ ထိုပေါက်ကွဲမှုများက သားရဲကြီး၏ အသားများကို ဆွဲဖြတ်ပစ်လိုက်ရာ သွေးညှီနံ့များနှင့်အတူ အသားစများ အရပ်ရပ်သို့ လွင့်စင်ကျဆင်းကုန်သည်။
"ဝူး... ဝူး..."
မိုးကြိုးဟိန်းသံသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခြမ်းလုံး သွေးရောင်လွှမ်းသွားတော့သည်။
ယခင်ကတည်းက ဒဏ်ရာအမြောက်အမြား ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါ မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ မီးကျွမ်းနေသော အမွေးအမှင်များအောက်တွင် ကောင်းမွန်သည့် အသားဟူ၍ မရှိသလောက်ပင်။ ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်နေသော ကျည်ဆန်အစအနများသည် ၎င်း၏ မာကျောသော ကြွက်သားများအတွင်း စိုက်ဝင်နေပြီး သွေးများမှာလည်း အဆက်မပြတ် စီးကျနေတော့သည်။
ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...
စစ်သည်တော်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ရပ်တန့်သွားခြင်းမရှိဘဲ အဆက်မပြတ် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေကြသည်။ ကျည်ဆန်များမှာ အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ ကျရောက်နေပြီး မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာသစ်များကို အဆက်မပြတ် ဖန်တီးနေတော့သည်။
"ဝူး..."
ယခုအခါတွင်မူ မိုးကြိုးဟိန်းသံသည် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းနီရဲလျက် အဆုံးစွန်ထိ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရူးသွပ်စွာဖြင့် ပြန်လည်လက်စားချေ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို စတင်လိုက်တော့သည်။
၎င်း၏ ဧရာမပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးကွန်ရက်ကြီးကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ စစ်သည်တော်များထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်သွားခဲ့သည်။
"အား..."
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် စစ်သည်အမြောက်အမြားမှာ မိုးကြိုးဒဏ်ကို ထိမှန်သွားကြပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း မီးကျွမ်းနေသော အလောင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သူတို့၏ အလောင်းများသည် "ဇိ... ဇိ..." ဟူသော အသံများနှင့်အတူ မြို့ရိုးပေါ်သို့ လဲကျသွားကြပြီး မီးလောင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်များကို မိုးရေများက လာရောက်စိုရွှဲစေတော့သည်။
ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် စစ်သည်အယောက် ၃၀ ထက်မနည်း မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ မိုးကြိုးတိုက်ကွက်အောက်တွင် အသက်ပျောက်သွားကြရသည်။
ဟယ်လီကော်ပတာကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ဟွမ်ရွှမ်သည် သားရဲငှက်ကြီးကို ထိန်းကျောင်းကာ အောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ မိုးကြိုးဟိန်းသံတစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းနီရဲကာ အထိနာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ အလွန်ဝမ်းသာသွားတော့သည်။
"ဒါ တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲ။ သူ့ဒဏ်ရာတွေက ပေါ့နေမှာကို ငါစိုးရိမ်နေတာ..."
အကယ်၍ မိုးကြိုးဟိန်းသံသာ အကောင်းပကတိ အခြေအနေမှာ ရှိနေခဲ့ပါက ၎င်းကို ထိန်းချုပ်ရန်မှာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားချိန်တွင်မူ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။
အကယ်၍ သူသာ ဤ အဆင့် ၅ ရှိသော မိုးကြိုးဟိန်းသံဝက်ဝံကြီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက တောင်တန်းမြို့မှာ သူ့လက်ခုပ်ထဲက ရေဖြစ်သွားမည့်အပြင် တစ်ပြည်နယ်လုံးကိုပင် သူ စိုးမိုးနိုင်ပေလိမ့်မည်။
အောက်ဘက်တွင်မူ မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ မိုးကြိုးများသည် ဒေါသတကြီး ဝေ့ဝဲနေပြီး မိုးထဲလေထဲတွင် အသေခံတိုက်ခိုက်နေကြသော စစ်သည်တော်များကို တရစပ် သတ်ဖြတ်နေတော့သည်။
"သားရဲစုတ်... သေပေတော့"
စက်သေနတ်သမားတစ်ဦးသည် သူ၏ရဲဘော်ရဲဘက်များ မိုးကြိုးထိမှန်ကာ မီးကျွမ်းသောအလောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဒေါသများပေါက်ကွဲလာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏စက်သေနတ်ကို ပစ်ချလိုက်ပြီး အလေးချိန် ၂၀ ကီလိုဂရမ်ရှိသော အထူးပြုလုပ်ထားသည့် ဗုံးတစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်ကာ သေခြင်းတရားကို လုံးဝမမှုဘဲ မိုးကြိုးဟိန်းသံဆီသို့ ဦးတည်ကာ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
မြို့ရိုးပေါ်တွင် လက်ဝါးကြီးများတင်ထားသော မိုးကြိုးဟိန်းသံသည် ထိုစက်သေနတ်သမား ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အထူးသဖြင့် သူပွေ့ပိုက်လာသော ဗုံးကြောင့် အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် ပါးစပ်ကို အမြန်ဟကာ ထိုစစ်သားဆီသို့ မိုးကြိုးတန်းများ မှုတ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။
ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...
အသက်လုရမည့် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် စက်သေနတ်သမားသည် မိုးကြိုးတန်းများ သူ့ဆီသို့ တဟုန်ထိုးလာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သေဘေးကို အာရုံခံမိကာ မြို့ရိုးပေါ်တွင် ဗီဇအရ ဝပ်ချလိုက်သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဖျက်ဆီးအားပြင်းသော မိုးကြိုးများသည် သူ၏ခေါင်းပေါ်မှ ဝဲပျံဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏နောက်ဘက်ရှိ မြို့ရိုးတစ်နေရာကို ထိမှန်သွားကာ စစ်သားနှစ်ဦး နေရာတင်သေဆုံးသွားပြီး အခြားနှစ်ဦးမှာ မြို့ရိုးပေါ်မှ လွင့်စဉ်ကျကာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားကြသည်။
"သတ်ကြဟေ့"
တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော စက်သေနတ်သမားသည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ မိုးကြိုးဟိန်းသံရှိရာသို့ ပြတ်ပြတ်သားသား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။ ထို့နောက် သားရဲကြီးနှင့် နီးကပ်သွားချိန်တွင် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဗုံးပေါ်ရှိ ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်တော့သည်။
ဒိုင်း...
ဗုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး မီးတောက်များ ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်သွားသည်။ ၎င်းအသံမှာ သားရဲပေါင်း ထောင်သောင်းချီ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည့်အလား ကျယ်လောင်လှပြီး မိုးကြိုးဟိန်းသံတစ်ကိုယ်လုံးကို မီးလျှံများအတွင်း ဝါးမျိုသွားစေခဲ့သည်။ ထိုစက်သေနတ်သမားမှာလည်း မီးခိုးပြာအဖြစ်သို့ တခဏချင်း ပြောင်းလဲသွားရတော့သည်။
စစ်သည်တော်များသည် ထိုမီးတောက်ကြီးကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြစဉ်...
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးဟိန်းသံသည် မီးလျှံများကြားမှ ပြန်လည်ရုန်းထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မီးများလောင်နေပြီး နာကျင်မှုနှင့် ဒေါသတို့ကြောင့် ဟိန်းဟောက်နေတော့သည်။ ယခုအခါ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကောင်းမွန်သော အသားဟူ၍ မရှိတော့ဘဲ အချို့နေရာများတွင် အရိုးများပေါ်သည်အထိ နက်ရှိုင်းစွာ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်တော့ မိုးကြိုးဟိန်းသံသည် နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ထပ်မံလုပ်ဆောင်လိုက်ပြန်သည်။ မြို့ရိုးပေါ်တွင် မိုးကြိုးများ တရစပ်ပေါက်ကွဲထွက်နေပြီး လူသားများ၏ အသက်ပေါင်းများစွာကို ရူးသွပ်စွာ ရိုက်နှက်နေတော့သည်။
မိနစ်ဝက်ခန့်အတွင်းမှာပင် မြို့ရိုးထက်သို့ တက်ရောက်လာသော စစ်သည်ရာပေါင်းများစွာအနက် ထက်ဝက်ကျော်မှာ မိုးကြိုးစွမ်းအင်ဒဏ်ကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသော အခြေအနေကြောင့် စစ်သားအချို့မှာ စိတ်ဓာတ်ပြိုလဲကာ လက်နက်များကို စွန့်ပစ်၍ မြို့ရိုးပေါ်မှ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ကုန်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ကွင်းဆက်တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး စစ်သည်အမြောက်အမြား မြို့ရိုးပေါ်မှ ဆုတ်ခွာသွားကြရာ ကျန်ရှိနေသော ခုခံသူအနည်းငယ်မှာလည်း မိုးကြိုးဟိန်းသံ၏ ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးဒဏ်အောက်တွင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။
ခဏအကြာတွင် မိုးကြိုးဟိန်းသံသည် မြို့ရိုးကြီးကို နောက်ဆုံး၌ ဖြိုဖျက်နိုင်ခဲ့သည်။ သားရဲကြီး၏ ပြင်းထန်သော လက်ဝါးရိုက်ချက်များကြောင့် မြို့ရိုးတစ်လျှောက် အက်ကြောင်းများ ထင်ကျန်ရစ်ကာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပြိုကျပျက်စီးသွားသည်။ အောင်နိုင်သူ သားရဲတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ၎င်းသည် မြို့ရိုးအပျက်အစီးများကို ဖြတ်ကျော်၍ တောင်တန်းအခြေစိုက်စခန်း အတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။
မြို့တွင်းလမ်းမများပေါ်တွင် သားရဲကြီး သောင်းကျန်းနေမှုကြောင့် မြေပြင်မှာ ဆက်တိုက်တုန်ခါနေပြီး လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အုတ်တိုက်များနှင့် သစ်သားအိမ်များမှာ မြေစာမှုန့်သဖွယ် ချေမွဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ဘေးလွတ်ရာသို့ မတိမ်းရှောင်နိုင်သေးသော ပြည်သူအမြောက်အမြားမှာ အဆောက်အအုံ အပျက်အစီးများအောက်တွင် ပိမိကုန်ကြသလို အချို့မှာလည်း သားရဲကြီး၏ တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်မှု သို့မဟုတ် နင်းခြေမှုများကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးကြရသည်။
ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် သူတို့၏ နေအိမ်များမှ ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးလာကြသော်လည်း အဆင့် ၅ ရှိသော သားရဲကြီး၏ အရှိန်အဟုန်ကို မမီနိုင်ကြပေ။ သားရဲကြီးသည် လူအုပ်အတွင်းသို့ အတင်းဝင်ရောက်နင်းခြေသဖြင့် လူပေါင်းများစွာ သေကြေပျက်စီးကာ အော်ဟစ်ငိုယိုသံများမှာ မြို့တစ်ခုလုံး၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဤသို့ဖြင့် တောင်တန်းအခြေစိုက်စခန်းမှာ တရားဝင် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး မြို့သူမြို့သားများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေကြရသည်။
ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ အတော်များများမှာ သူတို့၏ စွမ်းအားများကို အသုံးပြု၍ မြို့ရိုးကို ကျော်တက်ကာ ထွက်ပြေးနိုင်ကြသော်လည်း သာမန်ပြည်သူများမှာမူ ထွက်ပေါက်များတွင် ပိတ်မိနေပြီး သေမင်း၏ အလှည့်ကိုသာ စောင့်နေကြရသည်။ ညဉ့်အမှောင်အတွင်း၌ တောင်တန်းမြို့ကြီးမှာ သွေးချောင်းစီးသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ပျက်စီးနေသော အိမ်ရာများနှင့် အလောင်းများမှာ လမ်းမပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး သွေးများက မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ စီးဆင်းနေသည်။ မကြာမီတွင် မိုးရေများနှင့်အတူ သွေးများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ရဲရဲနီအောင် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။
မြို့အထက် ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေသော ဟွမ်ရွှမ်ကမူ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောရင်း စိတ်ထဲတွင် အတိုင်းအဆမရှိ ကျေနပ်နေသည်။