အခန်း (၃၂၆)

အခန်း။ ၃၂၆

ကားတန်းကြီးသည် တောင်တန်းမြို့၏ မြို့ပြဧရိယာမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် အဆုံးမရှိသော တောင်ပတ်လမ်းများအတိုင်း ဆက်လက်မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။ အချို့လမ်းများမှာ တောင်ကမ်းပါးယံများကို ထွင်းထုဖောက်လုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်တွင် မတ်စောက်လှသော ချောက်ကမ္ဘားကြီးများရှိရာ အနည်းငယ်မျှ သတိလွတ်သွားပါက ကားတန်းတစ်ခုလုံး တောင်အောက်သို့ လိမ့်ကျသွားနိုင်သည့် အခြေအနေမျိုးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကားတန်းကြီး ရွေ့လျားနေစဉ်အတွင်း လုချွမ်းသည် အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်ထားရှိကာ မည်သည့်မတော်တဆမှုမျှ မဖြစ်ပွားစေရန် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဂရုန်း... ဂရုန်း...

ရှည်လျားသော ကားတန်းကြီးသည် တောင်ပတ်လမ်းအတိုင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားနေသည်။ ကားဘီးများမှာ လမ်းပေါ်ရှိ ကျောက်ခဲများကို ကြိတ်ခွဲသွားသဖြင့် တဂျိဂျိမြည်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို စူးရှသော ဘရိတ်အုပ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကားတန်းတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ပျံသန်းသူ ၁ ၏ အမြင်အာရုံမှ သူ၏ ပကတိအမြင်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်သော လုချွမ်းက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပျံသန်းသူ ၁ ၏ ကောင်းကင်အမြင်မှတစ်ဆင့် ဤနေရာနှင့် တစ်ကီလိုမီတာခန့် ဝေးကွာသော တောင်ကမ်းပါးယံတစ်ခုတွင် ပြင်းထန်သော မြေပြိုမှု ဖြစ်ပွားထားသည်ကို သူ တွေ့ရှိခဲ့ရခြင်းကြောင့်ပင်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သည်းထန်စွာရွာသွန်းခဲ့သော မိုးများကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

မြေကြီးများနှင့် ကျောက်တုံးကြီး အမြောက်အမြားသည် လမ်းတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ကားတန်းကြီး ရှေ့ဆက်သွားရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ဒါကတော့ အခက်တွေ့ပြီပဲ။

"ဖေဖေ... ဘာလို့ ရပ်လိုက်တာလဲဟင်"

ဗီဇပြောင်း လိပ်ကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကျိရုရွှယ်က နားမလည်နိုင်သလို မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူမသည် စကားပြောနေရင်းပင် ရင်ထဲ၌ သတိဝီရိယ အပြည့်ထားရှိကာ မျက်ဝန်းများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်နေမိသည်။ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားသော အခြေအနေကြောင့် သူမ၏ဖခင်က ရုတ်တရက် ကားရပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။

ထိုအခါ လုချွမ်းသည် စာရွက်နှင့် ဘောပင်ကို ထုတ်ယူကာ စာရေးလိုက်သည်။

"ချီချီလေး... ရှေ့ကလမ်းမှာ မြေပြိုပြီး ကျောက်တုံးတွေ ပိတ်နေတယ်။ ငါတို့ကားတန်း ခဏတာ ရှေ့ဆက်သွားလို့ မရတော့ဘူး"

စာရွက်ပေါ်မှ စာသားများကို မြင်လိုက်ရမှသာ လမ်းပိတ်နေ၍ဖြစ်ကြောင်း ကျိရုရွှယ် နားလည်သွားတော့သည်။ သို့သော် သူမသည် ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

မိုးတွေရွာခဲ့လို့ ဖြစ်ရမယ်... ဒါပေမဲ့ အခု ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။

"လုချွမ်း... ဘာဖြစ်လို့လဲ ငါတို့ ဘာလို့ ရပ်လိုက်တာလဲ"

ဗီဇပြောင်း နွားနက်ကြီးကို စီးနင်းရသည်မှာ ပင်ပန်းလာသဖြင့် နောက်ဘက်ရှိ ကားပေါ်သို့ တက်ရောက်နားနေသော ကျောက်လင်းသည် အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်သည့်ပုံစံဖြင့် ကားပေါ်မှ ပြန်လည်ဆင်းသက်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျိရုရွှယ်က ခေါင်းလှည့်ပြီး “မမကျောက်လင်း... ရှေ့က တောင်ပတ်လမ်းမှာ မိုးသည်းတာကြောင့် မြေပြိုပြီး ကျောက်တုံးတွေ ပိတ်နေတယ်တဲ့။ အဲဒါကြောင့် ငါတို့ကားတန်း သွားလို့မရတော့ဘူး” ဟု ပြန်လည်ရှင်းပြလိုက်သည်။

ကျောက်လင်းသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီး “ကံဆိုးလိုက်တာ အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။ တခြားလမ်းက ပတ်သွားရမလား လုချွမ်း... တခြားလမ်းကနေ ပတ်သွားလို့ ရတယ်မလား” ဟု ညည်းညူရင်း လုချွမ်းကို အားကိုးတကြီး ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

လုချွမ်းသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားသော်လည်း အချိန်ပိုမိုကုန်ဆုံးမည်ဖြစ်သဖြင့် အခြားလမ်းမှ ပတ်သွားရန် အစီအစဉ်ကို ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် စာရွက်ပေါ်တွင် အောက်ပါအတိုင်း ရေးသား၍ ကျိရုရွှယ်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“တခြားလမ်းက မပတ်ဘူး။ ဒီမှာပဲ ခဏနေကြမယ်။ ငါ့ရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားတဲ့ ဇွန်ဘီတွေကို လွှတ်ပြီး လမ်းပေါ်က မြေကြီးနဲ့ ကျောက်တုံးတွေကို ဖယ်ခိုင်းလိုက်မယ်။ သူတို့ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် သိပ်မကြာလောက်ပါဘူး”

ကျိရုရွှယ်က ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အစီအစဉ်ကို ကျောက်လင်းအား “မမကျောက်လင်း မပူပါနဲ့။ ဖေဖေက အခုပဲ ဇွန်ဘီတွေကို လွှတ်ပြီး လမ်းရှင်းခိုင်းတော့မှာ။ သိပ်မကြာဘူးတဲ့” ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်လင်းကလည်း “အေးအေး... ဒါဆိုလည်း ပြီးတာပဲ” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားကာ ကားအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူမသည် ကားနောက်ခန်းတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် သူမ၏ စွမ်းအားများကို စတင်လေ့ကျင့်နေတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်လည်း လုချွမ်းသည် သူ၏ လက်အောက်ခံများဖြစ်ကြသော တာ့ဖန်း၊ အာဖန်းနှင့် အခြားသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို စေခိုင်း၍ လမ်းပိတ်ဆို့နေသည့် နေရာရှိ မြေသားများနှင့် ကျောက်တုံးကြီးများကို စတင်ဖယ်ရှားစေလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တောင်တန်းမြို့ရှိ ဟောက်ယွန်းရပ်ကွက်၌...

လုချွမ်းနှင့် အခြားသူများ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဟောက်ယွန်းရပ်ကွက်သည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ ချန်ထားခဲ့သော အရှိန်အဝါကြောင့် သားရဲအချို့မှာမူ ဤရပ်ကွက်ကို တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပြီး လုချွမ်းတို့ မရှိတော့သည့်တိုင် အထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြဆဲပင်။

ဝုန်း...

အတိအကျ ထိုအချိန်မှာပင် ရပ်ကွက်အတွင်းရှိ မြေနေရာတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး မြေကြီးများ လွင့်စင်သွားသည်။ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသော ဆူညံသံနှင့်အတူ ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်သည် မြေအောက်မှ တိုးထွက်လာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အခြားမဟုတ်ဘဲ ဟွမ်ရွှမ်၏ လက်အောက်ခံ အဆင့် ၄ ဗီဇပြောင်း သင်းခွေချပ်ပင်။

သင်းခွေချပ်၏ နှာခေါင်းမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဇွန်ဘီများ၏ အနံ့ကို ခံကာ လုချွမ်းတို့ ယခင်က နေထိုင်ခဲ့သည့် အဆောက်အအုံဆီသို့ အလျင်အမြန်ပင် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည့်အလား ဗီဇပြောင်း သင်းခွေချပ်သည် ထူးဆန်းသော အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက်ပြုလုပ်ရင်း အဆောက်အအုံရှေ့ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်နေပြီး ထိုနေရာမှ ထပ်မံထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိတော့ပေ။

ခဏအကြာတွင် ရပ်ကွက်၏ ကောင်းကင်ယံထက်၌ စူးရှသော အော်မြည်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ကျိ..."

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အေးစက်သော မျက်နှာထားနှင့် ဟွမ်ရွှမ်သည် သားရဲငှက်ကြီးကို စီးနင်းကာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

"ဒီနေရာမှာပဲလား ဒါပေမဲ့ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိဘူးပဲ။ သူတို့ ထွက်ပြေးသွားကြပြီလား"

ရှေ့မှ အဆောက်အအုံကို အကဲခတ်ကြည့်ရာတွင် အလွန်တိတ်ဆိတ်နေပြီး ဇွန်ဘီများ ထွက်ခွာသွားသည့်ပုံ ပေါက်နေသဖြင့် ဟွမ်ရွှမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် သားရဲငှက်၏ ကျောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းကာ အဆောက်အအုံရှေ့ရှိ မြက်ခင်းပြင်ဆီသို့ သတိထားကာ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။

မြက်ခင်းပြင်သို့ ရောက်သောအခါ ဟွမ်ရွှမ်သည် ဗီဇပြောင်း သင်းခွေချပ်၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားကာ တောင့်ခဲသွားတော့သည်။

၎င်းမှာ မီးသွေးခဲ အချို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဒီနေရာမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ ရှိနေမှပဲ ဖြစ်မယ်။ မဟုတ်ရင် ဘယ်သူက ဒီနေရာမှာ မီးသွေး လာဖုတ်နေမှာလဲ"

ဟွမ်ရွှမ်သည် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရင်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အပေါ်ထပ်သို့ တက်၍ စစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဟွမ်ရွှမ်သည် လူနေအဆောက်အအုံ၏ စင်္ကြံလမ်းအတိုင်း တက်လာခဲ့ရာ ဟင်းလင်းပွင့်နေသော အခန်းတံခါးတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူသည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အသက်ရှူသံကို ထိန်းကာ အခန်းထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် အကဲခတ်လိုက်သည်။

အခန်းထဲတွင် မည်သူမျှမရှိသည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက်မှ ဟွမ်ရွှမ်သည် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားတော့သည်။ သို့သော် သေချာစစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ဤအခန်းထဲတွင် လူသားများ နေထိုင်သွားသည့် လတ်တလော အမှတ်အသားများကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဟွမ်ရွှမ်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"လူသားတွေနဲ့ ဇွန်ဘီတွေက အတူတူ နေထိုင်နေကြတာလား... ဒါမှမဟုတ်..."

ဟွမ်ရွှမ်သည် ဤတွေ့ရှိမှုကြောင့် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုး ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား ဇွန်ဘီဆိုသည်မှာ အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့ပြီး လူသတ်ရန်သာ သိသော သတ္တဝါများဖြစ်ရာ လူသားများနှင့် ဘယ်လိုမျိုးအေးချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်နိုင်မှာလဲ။

ထို့နောက်တွင် ဟွမ်ရွှမ်သည် ဇွန်ဘီဘုရင်နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

တောင်တန်းမြို့ရှိ အကြီးဆုံး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည့်အလျောက် သားရဲဘုရင်ဂိုဏ်းသည် မြို့၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ဩဇာသက်ရောက်မှု ရှိထားသည်။ တောရိုင်းထဲရှိ အဖွဲ့အစည်းများတွင်သာမက တောင်တန်းအခြေစိုက်စခန်းအတွင်း၌ပင် သားရဲဘုရင်ဂိုဏ်း၏ လူများ ရှိနေကြသည်။ ထိုသူများသည် ဂိုဏ်းအတွက် သတင်းအချက်အလက်များကို စုဆောင်းပေးရသလို အစိုးရအရာရှိအချို့နှင့်ပင် သတင်းကုန်သွယ်မှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။

ယခင်က တောင်တန်းအခြေစိုက်စခန်းသည် သားရဲဘုရင်ဂိုဏ်းကို အမြစ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဤသတင်းကွန်ရက်ကြောင့်သာ မအောင်မြင်ခဲ့ခြင်းပင်။ ထိုကဲ့သို့သော အားသာချက်များရှိသဖြင့် ဟွမ်ရွှမ်သည် မိုးကြိုးဟိန်းသံအကြောင်းကိုသာမက အာဏာပိုင်များ အကြောက်ရဆုံးဖြစ်သည့် ဇွန်ဘီဘုရင်အကြောင်းကိုလည်း အတော်အတန် သိရှိထားခြင်းဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ကျန်းပြည်နယ်ထဲက ဇွန်ဘီဘုရင်ဆိုလျှင် ၎င်း၏လက်အောက်တွင် အစွမ်းထက်သော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးသား ဇွန်ဘီများစွာ ရှိနေသည်ဟု သိရသည်။ ကောလာဟလများအရ ထိုဇွန်ဘီဘုရင်သည် ယခင်က ပိုင်ချန်မြိုတွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ အခုတော့ ၎င်းသည် သူတို့၏ တောင်တန်းမြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များနေသည်။

သားရဲဘုရင်ဂိုဏ်းကို အမြစ်ဖြတ်ခဲ့သည့် တရားခံအစစ်မှာ ဤဇွန်ဘီဘုရင်သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် အရာအားလုံးက ယုတ္တိရှိသွားသည်။ ထိုသတ္တဝါ၏ အသိဉာဏ်မှာ နိမ့်ကျလှသည်မဟုတ်သလို ယခုတွေ့ရှိလိုက်ရသည့် လူသားနေထိုင်သည့် အမှတ်အသားများကိုလည်း ရှင်းပြ၍ ရသွားသည်။ ထို့အပြင် ဇွန်ဘီဘုရင်၏ လက်အောက်တွင် သားရဲဘုရင်ဂိုဏ်းကို ခြေမှုန်းရန် လုံလောက်သော အစွမ်းထက်ဇွန်ဘီများစွာ ရှိနေမှာလည်း အသေအချာပင်။

"တကယ်ပဲ ပိုင်ချန်မြို့ကနေ ပြေးလာတဲ့ ဇွန်ဘီဘုရင်များလား"